Zerkalo (1975)

Herinner me net dat ik ooit de eerste 30 minuten van deze film zag.

Als dit waar is laat ik de rest maar zitten, heb de film nooit uitgekeken, buiten een scene met veel water ergens in een fabriek (?) vond ik dit er doodsaai uitzien en klinken. Wat een lawaai voor niks, al weerhou ik m'n stem omdat ik hem nooit uitgezien heb.

Weet je zeker dat je Zerkalo bedoeld?

Klinkt als Stalker.

Net even de summary van Stalker gelezen, en zegt me absoluut niks ... wat ik me verder van deze film herinner is dat in het begin van de film een vrouw een gesprek aangaat met een voorbijreizende man terwijl zij aan't werken is(duidelijk ) en nogal wat tijd daaraan besteed wordt.

Die scene waarover ik hierboven sprak deed me instinctief terugdenken aan Dark Water (scene in dat appartement boven hen, met al het water) ...

Er is me in ieder geval bevestigd dat de film die ik toen gezien heb, Zerkalo was. Het feit dat me nog zo weinig bestaat van een halve film zegt meer dan genoeg voor mij.

Hoezo lawaai voor niks? O ja, natuurlijk. Aleen Onderhond weet wat kwaliteit is. Je kunt elke recensie op internet lezen, in elke van die recensies van critici, fellow-regisseurs en leken lezen dat Tarkovsky immer een visuele krachttoer aflevert........maar je luistert toch niet. Jij weet 't immer beter dan al die anderen. Onderhond's visie op film is heilig. Alaaaaaaaf! Alaaaaaf!

Oud plaatje, Ramon, oud plaatje ... de discussie rond relevantie van meningen is al genoeg gevoerd.

Het gaat om je arrogantie onderhond niet om je mening, je hoeft echt niet alle films goed te vinden die goed gevonden worden, maar na 30 minuten van Tarkovsky te hebben gezien weet meneer meteen dat het allemaal wel niks is.

En je wil ook iets te graag een afwijkende mening hebben.

Als dit wordt gelauwerd als één van de mooiste films ooit, iedereen ligt te zeggen dat ik maar eens een Tarkovsky moet zien omdat het vroeger allemaal beter was, Avalon (m'n nr 1) een stylistische rip is van Tarkovsky film, en die film verbleekt bij het zien van deze ... En ik zie dit dan, een film die me nog geen 40 minuten kan boeien, dan kan ik toch niks anders dan diep teleurgesteld zijn. Tarkovsky lijkt me zo te horen ook een regisseur met typisch stijlkenmerken, dus radicaal verschillend zal die pracht en praal in z'n andere films ook wel niet zijn.

Het blijft maf dat je je mening baseert op 40 minuten film, je weet toch nooit of een ander verhaal wel boeit.

't Zit hem dan ook niet in de verhalen, maar dat heb ik ook al honderd keren herhaald. Ik schat sfeer heel wat hoger in dan verhaal, en deze deed mij absoluut niks, en al vindt de rest van de kritische filmcultuur dat wel, het zal me worst wezen.

Zo'n opmerking als "maar al te graag een afwijkende mening hebben" komt overeen met ik die zou zeggen dat iedereen die deze film goedvindt "gewoon meningloze asskissers zijn die niet willen onderdoen voor de echte filmkenners". Houdt geen steek, of vindt je van wel ?

Vandaar, waarschijnlijk net misgelopen die berichten waar je dat in hebt geschreven.

Erg mooie film die de rillingen over je rug doen lopen (die scene als ze heur haar wast, schitterend gewoon) Ik heb niet alles door denk ik, doet er ook absoluut niet toe natuurlijk, maar ik ga hem zeker binnenkort nog eens zien. Ik geef hem nu 3.5 omdat het verhal mij soms een beetje koud liet, maar ik ben er zeker van dat dat binnenkort een 4.5 of 5 gaat worden. Ach kom, ik geef nu al een 4.5, en dan zien we nog, bij nader inzien was hij wel verbluffend mooi gemaakt, en dan nog juist in mijn favoriete tempo, en met knappe muziek. En de scenes elk apart waren meestal toch te verstaan en ook zeker niet slecht, enkel het algehele verband miste ik dus nog een beetje.

Oke, goede raad aan iedereen: lees eens wat er op de achterkant van de dvd staat, de film krijgt ineens een verhaal en al! Ik heb hem nu voor de tweede keer gezien en ik had er blijkbaar echt niks van door de eerste keer... Behalve dat hij er prachtig uit zag en dat alle scenes apart mooi waren. Maar blijkbaar is er dus toch een geheel, en dat opent nieuwe perspectieven. Toch hou ik het op 4.5 want door het feit dat je weet dat het over iemand gaat die terugdenkt aan zijn leven en zo wordt wel meer duidelijk, maar verliest de film ook veel van zijn mysterieus karakter. Maar toch 4.5 sterren nog steeds, voor een adembenemend mooi en nu dus ook aangrijpend meesterwerk.

Hm, komt maandag op TV5. Doet TV5 aan ondertiteling? Nagesynchroniseerd ga ik er denk ik niet aan beginnen, dan volg ik er toch niks van en ik stoor me ook altijd aan monden die niet gelijk lopen met wat ik hoor. Met ondertitels wil ik het wel proberen.

Heb nog niks van Tarkovsky gezien en ik ben heel erg benieuwd, heb hoge verwachtingen. Zijn de dialogen erg belangrijk of is de film ook al mooi als je de helft niet helemaal snapt?

tv5info.nl

Niet ondertiteld dus.

Bwah, er wordt eigenlijk niet zo heel veel gezegd in de beste scenes. Ik denk dat als je er echt niets van verstaat, de film nog mysterieuzer zal lijken dan hij al is, en misschien maakt hij dan wel evenveel indruk dan wanneer je beseft dat er in deze film ook nog een getormenteerd hoofdfiguur meespeelt die alleen bijna nooit in beeld komt maar alles droomt en denkt. En er zijn een aantal prachtige scenes in deze film, die eigenlijk amper dialogen bevatten. (en die gedichten, daar mis je eigenlijk niks mee want die vond ik verschrikkelijk hoogdravend)

Hoogdravende gedichten? Hoezo dat nu weer?

Sorry hoor, maar ik vond ze echt hoogdravend. Ik hou van eenvoudige poezie (en dan bedoel ik niet 'simpel', het mag best dat een gedicht niet direct verraadt waar het eigenlijk over gaat of zo, maar ik wil er wel iets aan hebben als ik het niet snap. ) De gedichten hier zeiden mij gewoon niks, maar dat geeft helemaal niks, ze horen bij de film en ik heb me er niet aan gestoord.

Ik was té moe om de Franse ondertiteling te blijven volgen gisteravond op tv5, dus na een half uur toch maar m'n bed opgezocht. Deze wil ik zeer graag eens zien (met Nederlandse/Engelse ondertiteling).
Het eerst half uur was verbluffend mooi: de windvlaag (2x) over het land, de haarwas-scene + reflectie in de spiegel, het beeld van de brandende schuur, het plotselinge vallen van de fles vanaf de tafel.

"had ik maar een videorecorder...."

Ondanks dat ik er eigenlijk niks van begreep (wel wat losse scenes, maar niks van het geheel) en de ontvangst van tv5 nogal slecht was, vond ik het mooi. En, idd Freud, mysterieus.

Ik denk dat ik hem nog vaak ga zien. Die Franse ondertitels hebben ook wel wat: het lijkt me een film om langzaam te gaan begrijpen en eerst een paar keer de beelden en muziek gewoon maar over je heen te laten komen. Ik heb niet eens zo'n behoefte om alles in een keer te begrijpen.

Het is net als met een goed boek: dat lees ik ook graag langzaam. Rustig een beetje over mijmeren. Met de sfeer van het boek in mijn hoofd naar buiten kijken en genieten. Deze film roept dat ook bij me op. En dat doen er niet veel.

Is verhuisd naar hier.

En wat verder kan helpen om tijdens (of beter misschien: na afloop van) de film een beetje te snappen wie wie is en wanneer een fragment zich afspeelt (als je dat wil weten):

De hoofdpersoon (man die op sterfbed ligt) is Alexei.

De familierelaties:
Maria X man
-> zoon: Alexei

Alexei X Natalia
-> zoon: Ignat

De jonge Maria (voor en tijdens oorlog) en Natalia (na oorlog) worden gespeeld door dezelfde actrice, en Alexei en Ignat door dezelfde acteur.

Mooie vrouwen, humor, actie, spanning, een beetje erotiek en een "snelle" montage. Ha, dit is denk ik de meest toegankelijke Tarkovsky (alleen Offret en de Steamroller and the violin heb ik nog niet gezien), deze heb ik zojuist gekeken en jezus wat een geweldige film. Na enkele minuten wist ik al dat deze film de hoogste score zou krijgen en hoe langer de film duurde hoe meer ik ervan overtuigd raakte.

Het grote verschil tussen Tarkovsky en bijv. Angelopoulos (waarvan ik Eternity and a Day afgelopen zaterdag zag) is dat bij Tarkovsky alles zo natuurlijk overkomt. De sfeer die in deze film zit, de met zorg uitgezochte briljante poëzie, het camerawerk, het tempo, etc. Het lijkt allemaal zo goed te kloppen. De muziek in deze film was ook absurd mooi! En goed getimed. Ook de sepia-beelden (is t footage?) paste goed bij de film. Verder was ik erg onder de indruk van de scene waarin een harde wind alles in het beeld beroerd, de bomen, de was, het jochie ik vraag me dan ook af hoe de goede man dit voor elkaar heeft gekregen. Er wordt altijd hoog van de toren geblazen over Kurosawa, maar dit is zeker even fenomenaal.

Herkende iemand ook zelfde atoombom beelden als in Dr. Strangelove

Het enige jammere was dat ik de film in een publieke zaal van de universiteitsbieb van Groningen zag. Helaas zijn er altijd van die mensen die hun bek niet kunnen houden, hun wens ik dan ook een auto-ongeluk o.i.d. toe in de nabije toekomst!

Mooi geschreven!

Hoe wat wanneer?

Het is nooit te laat om er nog eens achteraan te gaan

Ja je moet er dus wel tegen kunnen dat er een partijtje brallende studenten hun weekend-sexleven weer even door de zaal schallen (en kennelijk hebben die VVD-ers een dusdanig stemgeluid dat het weinig zin heeft om je koptelefoontje harder te zetten).

Maar om die films te zien: Bij voorkeur studeer je aan de RuG en dan kun je heel gemakkelijk gigantisch veel coole films uitchecken, ik kwam er ook pas 2 weken geleden achter (en ik ben al 5de jaars)

Tja....

een afwisseling van erg mooie momenten/beelden met enkele scènes waarmee ik echt niets kon. Gelukkig waren die eerste in de meerderheid.

Verder wordt er hier soms vermeld dat je jezelf niet op het verhaal moet focussen, maar op beelden en indrukken. Spijtig, maar ik heb toch echt af en toe een beetje verhaal nodig om een hele film geïnteresseerd te blijven.

Anderzijds...... met de beelden was eigenlijk helemaal niets mis. Als de film alleen daaruit bestond, had ik 'm beter gevonden (niet dat ik 'm nu slecht vond). De scenes die er voor mij teveel aan waren, waren de scenes waar een dialoog centraal stond. Soms fascinerend, maar soms ook verschrikkelijk oninteressant "gezwets". En jammer genoeg kan ik zo'n dialoog echt niet laten voor wat hij is en me focussen op "the big picture". Ik ben blijkbaar zo'n type die alles graag wil begrijpen.

Tja......

Jammer. Ik vind de constructie van Zerkalo juist geniaal. Als ik nu zelf herinneringen uit mijn leven ophaal, dan kom ik ook slechts tot een niet-chronoligische collage van belangrijke momenten, beelden, woorden en indrukken. Zou ik dat moeten verfilmen, dan kan ik ook niet tot een pakkend plot of een duidelijke ontwikkeling komen denk ik. Voor mij is mijn verleden ook slechts een emotionele, veelal tragische, melancholische aaneenschakeling van momenten. Daarom ligt de constructie van Zerkalo me zo denk ik. Plot doet er opeens niet meer toe. Ik verkeer in een trance.