Gone with the Wind (1939)

mijn stem
3,69
786 stemmen

Verenigde Staten
Historisch / Romantiek
238 minuten

geregisseerd door Victor Fleming
met Clark Gable, Vivien Leigh en Olivia de Havilland

1861, in het zuiden van de Verenigde Staten. Scarlett viert haar zestiende verjaardag op Tara, het landgoed van haar familie. Ze is verliefd op Ashley, die evenwel verloofd is met zijn nicht Melanie. Scarlett bekent Ashley haar gevoelens maar die kan haar liefde niet beantwoorden. Rhett Butler, een avontuurlijke en knappe kerel met een twijfelachtige reputatie, is toevallig getuige van hun intieme gesprek. Diezelfde dag breekt de burgeroorlog uit tussen de noordelijke en de zuidelijke staten. Kort nadien trouwt Melanie met Ashley, terwijl Scarlett trouwt met Melanie's broer Charles. Maar Charles gaat naar het front...

TRAILER

355 BERICHTEN 36 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Biosguru
 
0
geplaatst: 7 februari 2015, 17:44 uur [permalink]
John Milton schreef:
Thuis gekeken of op grote scherm?


Ik heb thuis een redelijk groot scherm 2.40 m breed HD, wel ongeveer te vergelijken met bioscoop afstand/ doekgrote. Ik vindt vroege technicolor prachtig om te zien, daar lag het ook niet aan. Ik kan mijn aandacht niet bij soapachtige verhaallijnen houden, nooit gekund ook. Douglas Sirk vindt ik overigens wel super. Of Brief Encounter. Om eens twee romantische klassiekers te noemen die ik wel erg mooi vindt.

Ik heb gelijk nadat ik Gone with the wind afzette Holiday uit 1938 opgezet, dat ging er wel prima in. Tempo van Gone with the wind ligt ook wel heel erg laag, zeker voor die tijd. Klassiekers graag dus, maar deze lust ik echt niet.

avatar van John Milton
4,0
0
geplaatst: 8 februari 2015, 15:35 uur [permalink]
Dick2008 schreef:
Zou het erg veel uitmaken?


Ik weet toevallig dat hij een groot scherm heeft en dat het dus minder uitmaakt, maar ja, dat maakt uit. Zeker bij oude films die gemaakt zijn in de tijd dat er nog geen tv bestond, die zijn niet gemaakt met de gedachte dat dingen ook op kleine schermpjes te zien moeten zijn. En juist zo'n kleurenepos als GWTW krijgt meerwaarde op groot scherm (denk ik, ik heb dit specifieke voorbeeld nooit getest), bovendien is er net een nieuwe gerestaureerde 4K transfer uit.

It Could Matter. Of het ook persé zo is, weet ik niet.

En biosguru, dat kan hoor. Ik werd laatst zowat niet goed van How Green Was My Valley. Zoete troep.

avatar van Biosguru
 
0
geplaatst: 8 februari 2015, 19:37 uur [permalink]
Ik ben er ook net achter dat ik verfilmingen van Tennessee Williams vervelend vindt. (Streetcar Desire, Suddenly last summer, Cat on hot tin roof). Gaat ook meestal over het zuiden. Gister "the dirty south" gezien docu van Rich Hall, over films die over het zuiden van de VS gaan, o.a. Gone with the wind. Geen aanrader overigens die docu.

How Green was my valley gaat prima, ik kan juist erg goed tegen zoet spul uit die tijd Captain Courageous reg. Victor Fleming 1937 bv, prachtig. Zolang het maar niet naar de soap kant gaat. Daar kan ik mijn aandacht niet bij houden.

avatar van thunderball
 
0
geplaatst: 8 februari 2015, 19:52 uur [permalink]
John Milton schreef:
(quote)


Ik weet toevallig dat hij een groot scherm heeft en dat het dus minder uitmaakt, maar ja, dat maakt uit. Zeker bij oude films die gemaakt zijn in de tijd dat er nog geen tv bestond, die zijn niet gemaakt met de gedachte dat dingen ook op kleine schermpjes te zien moeten zijn. En juist zo'n kleurenepos als GWTW krijgt meerwaarde op groot scherm (denk ik, ik heb dit specifieke voorbeeld nooit getest), bovendien is er net een nieuwe gerestaureerde 4K transfer uit.

It Could Matter. Of het ook persé zo is, weet ik niet.

En biosguru, dat kan hoor. Ik werd laatst zowat niet goed van How Green Was My Valley. Zoete troep.


Zo groot is het beeld van Gone with the wind niet. Ik ben hem gaan zien het weekend voor de Kerst in het Chassé Theater te Breda en het leek wel een ouderwetse 4:3 verhouding qua beeld. Links en rechts van het doek werd een aantal meter niet benut. Blijkbaar kenden ze toen nog geen langwerpig speelfilmbeeld? Beeld viel ook erg donker uit. Lijkt me niet dat, wanneer je thuis een groot scherm hebt, het bij deze film heel veel uit maakt.

avatar van starbright boy
2,5
0
starbright boy (moderator)
geplaatst: 8 februari 2015, 20:19 uur [permalink]
thunderball schreef:


Zo groot is het beeld van Gone with the wind niet. Ik ben hem gaan zien het weekend voor de Kerst in het Chassé Theater te Breda en het leek wel een ouderwetse 4:3 verhouding qua beeld.


Sterker nog: Het is 4:3. Of eigenlijk 1.66:1. Zoals bijna alle films uit die tijd.

Links en rechts van het doek werd een aantal meter niet benut. Blijkbaar kenden ze toen nog geen langwerpig speelfilmbeeld? Beeld viel ook erg donker uit. Lijkt me niet dat, wanneer je thuis een groot scherm hebt, het bij deze film heel veel uit maakt.


Bredere schermen werden in Hollywood pas in de jaren '50 gewoner, mede door de opkomst van televisie. Het bioscoopbezoek begon te dalen en dat was een van de technische veranderingen om mensen toch naar de bioscoop te krijgen.

avatar van Biosguru
 
0
geplaatst: 8 februari 2015, 21:00 uur [permalink]
starbright boy schreef:
Bredere schermen werden in Hollywood pas in de jaren '50 gewoner, mede door de opkomst van televisie. Het bioscoopbezoek begon te dalen en dat was een van de technische veranderingen om mensen toch naar de bioscoop te krijgen.


Ja klopt, tv bleef op het oude 3:4 Academy formaat en Widescreen was het eerste 16:9 formaat (1:1:85). Volgens mij is de 3e terugkeer van 3D ook een technische "verandering" om mensen weer naar de bioscoop te krijgen. En het is nu met digitale projectoren natuurlijk veel makkelijker te realiseren.

Als je de 4K versie van Gone with the Wind in de bioscoop ziet, zou er minstens zoveel licht op het doek moeten vallen als bij de bredere formaten. Gek dat het aan de donkere kant was bij Chase. Zelfde hoeveelheid licht op een kleiner oppervlak zou helderder moeten zijn...
Plaatje van de diverse bios...

avatar van Roger Thornhill
3,5
0
geplaatst: 8 februari 2015, 21:47 uur [permalink]
En dan heeft Xavier Dolan vorig jaar zijn Mommy opgenomen in het beeldformaat 1:1...

avatar van Tarkus
4,0
0
geplaatst: 11 april 2015, 22:52 uur [permalink]
Eigenlijk verwachtte ik niet echt veel van deze film, een romantisch verhaaltje en dat zal het zijn.
Maar hij is me beter bevallen dan ik ooit had vermoed.
Oké, de romantiek is aanwezig, maar ook de intriges, de valse spelletjes.. het zit er allemaal in..
Een heel lange zit is het wel, bijna 4 uur, maar kan niet zeggen dat hij langdradig is, hij keek wel vlot weg.
Het moet destijds wel een huzarenstukje zijn geweest om dergelijke film op te nemen, alles onder de moderne speciale effecten... een tijd toen figuranten nog 'echt' waren
Kortom: hem lang gewacht om deze klassieker, die ik alleen van naam kende, te bekijken, maar ben er wel tevreden over en blij dat ik hem nu heb gezien .

avatar van Film Pegasus
5,0
0
Film Pegasus (moderator)
geplaatst: 25 april 2015, 13:26 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Film Pegasus schreef:
Een film die ik al een tijdje had liggen op dvd, maar nog nooit had opgezet wegens te lang. Nu toch maar opgezet en er zeker geen spijt van gehad. Ik hou wel van de Hollywood-charme uit de jaren '30 en '40 met de bekende Technicolor-kleurtjes. Het zorgt voor een sprookjesachtige sfeer.

Clark Gable is een soort kruising tussen George Clooney en Sean Connery met een mannelijke uitstraling die bij veel tijdgenoten wat ontbreekt. Een Gary Cooper, John Wayne of James Stewart hadden hier misstaan.

Ondanks het romantische beeld rond deze film is het evengoed een dramatische oorlogsfilm. Fascinerend is wel dat de hoofdpersonages uit het zuiden komt. Bij de meeste films over de Amerikaanse burgeroorlog zijn de Noorderlingen de grote helden (die de oorlog ook gewonnen hebben)

De stijl van acteren is vrij theatraal en ik kan me goed inbeelden dat deze stijl voor velen wat gedateerd is en er veel filmkijkers zich niet kunnen vinden in de film. Toch vind ik persoonlijk het verhaal zeer fascinerend en de opmaak heel mooi. De kostumering, de kleuren, de shots (Scarlett op het station) die van het boek een groots epos maken.

De film lijkt slechts een cliché te zijn, met het liefdesverhaal en het theatraal acteerwerk. Toch moet dit een uitzondering geweest zijn voor Hollywood: de personages zijn zuiderlingen, voor Scarlett is liefde niet het belangrijkste maar wel geld, ze trouwt verschillende keren en dan nog niet echt uit liefde en vooral het einde is atypisch en verre van een happy end. Iets wat Amerikaanse films nu praktisch altijd toepassen.

Een sterk jaar trouwens voor regisseur Victor Fleming die in 1939 ook Wizard of Oz afleverde. Met Gone with the wind levert hij trouwens meteen één van de grootste epische films, een genre dat toen nog niet echt bestond. In mijn ogen een meesterwerk.


Als je verschillende films van voor 1939 bekijkt en je komt dan deze tegen, is dat toch een enorme stap vooruit. Een grootse epische film zoals je ervoor nog niet had gezien. Alles klopt in deze film. Het heeft een boeiend verhaal dat niet enkel draait rond wat romantiek, maar ook de Amerikaanse burgeroorlog in beeld brengt. En dat vanuit het Zuiderse standpunt, die tenslotte toch verloren hebben. En wat de romantiek betreft, zie je ook het jarenlange spel tussen Scarlett en Rhett. Tot de relatie gedoemd is tot mislukken en het te laat is om er dan nog iets van te maken.

Vele mooie beelden ook trouwens en indrukwekkende scènes. Vivien Leigh speelt met verve de hoofdrol en draagt zonder twijfel voor het grootste deel de film. Een figuur dat zeker niet altijd even sympathiek is, wat belangrijk is voor het verhaal. Maar ze doet dat goed en je ziet haar karakter veranderen van de jonge tiener tot de zelfstandig vrouw die steeds aan zichzelf denkt. Tot het te laat is en ze ziet dat er meer is dan enkel geld en status. Clark Gable is evengoed in vorm. Rhett is een sterk figuur dat je wel meer in de filmwereld tegenkomt uit die tijd. Maar hij is zeker geen karikatuur geworden. En daar merk je dat de sterke man en de sterke vrouw elkaar aantrekken, en tegelijkertijd met elkaar botsen.

Een prachtfilm waar ik boeiend naar kan blijven zien. Niet alleen voor haar tijd een uitzonderlijke film, maar nog steeds een klassieker die zonder probleem blijft rechtstaan.

avatar van Antonev
 
0
geplaatst: 31 mei 2015, 13:19 uur [permalink]
Prachtige film over een zeer interessante (doch tragische) periode in de Amerikaanse geschiedenis. Bij veel oude films stoor ik me aan het camerawerk/beeldkwaliteit, dat was bij deze film totaal niet het geval. Het ziet er gewoonweg fantastisch uit! Fleming heeft hiermee een kunstwerkje geproduceerd dat de tand des tijds eenvoudig heeft weten te doorstaan. Een groter compliment kun je toch niet geven aan een film van meer dan 75 jaar oud!!

Heerlijke film voor op een luie zondag!

avatar van K. V.
4,0
0
geplaatst: 4 augustus 2015, 22:33 uur [permalink]
Deze een tijdje geleden opgenomen, maar door de lange speelduur me er nu toch eens aan gewaagd. Uiteindelijk is de film wel de moeite om eens gezien te hebben. Ondanks dat de film al uit '39 komt ziet de film er nog altijd erg goed uit. Het verhaal is ook wel interessant en er gebeurd wel genoeg en ook de cast doet het zeker niet slecht. Het einde was origineler dan verwacht.
Toch blij dat 'k deze eens heb bekeken, ondanks de 238min.

avatar van DVD-T
4,5
0
geplaatst: 1 december 2015, 15:43 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Eindelijk de tijd eens genomen om deze klassieker eens te gaan zien. Wilde hem het liefst in een keer zien namelijk.

4 uur lang wordt je meegenomen naar het zuiden van de VS, wat toen nog geen VS was natuurlijk, tijdens de burgeroorlog daar. Gone with the Wind is gewoon episch. De prachtige muziek tilt de film naar een nog grotere schaal. Prachtig. Het verhaal gaat zo af en toe wat van de hak op de tak, maar overall is dit een schitterende vertelling. Hoe alles ook samen komt is al geweldig. De oorlog, de romantiek, de fotografie, de schaduwen en het gebruik daarvan, de schitterende kostuums en sets. Ook geweldig om de nasleep van de oorlog te zien en ervaren. Naar het einde toe, de laatste 40 minuten, komt de film op een wel hoog niveau. Ook het einde is prachtig. Leuk om het terugkerende thema home (thuis) door de film verweven te zien. Enige probleem wat ik had was een beetje met het acteerwerk. Is soms wel een beetje erg over the top. Vond het zo af en toe wat "off" in vergelijking met het spel in de rest van de film. Behalve dat punt is dit toch bijna perfectie. De film duurt erg lang, maar is het elke minuut waard.

Erg mooie scene en shot trouwens op het treinstation

avatar van erniesam
3,5
0
geplaatst: 24 december 2015, 14:24 uur [permalink]
Moeilijk, moeilijk, moeilijk. Een film met zo'n status als deze vind ik moeilijk te beoordelen. Het wordt gezien als het summum van Hollywood in al haar glorie. Het doet mij geeneens verouderd aan, echter ik vind het verhaal zelf behoorlijk dramatisch en oubollig. Wellicht de moeder aller soaps, er zitten elementen in die mij ongemakkelijk laten voelen. De glorificatie van de levensstijl in het Zuiden kan ik vanuit het oogpunt van de schrijfster begrijpen, maar dit was toch grotendeels gebaseerd op de slavernij. Dit stoort mij nog niet eens zo, maar wel de segregatie in de VS tot aan de jaren 60. De zwarten worden in Hollywood karikaturaal en / of overdreven sympathiek en onderdanig neergezet. Feitelijk was Sidney Poitier de eerste zwarte acteur die dit doorbrak (gelijk ook een van de beste Amerikaanse acteurs ooit).Normaal gesproken ben ik niet zo van het benadrukken van racisme, maar ten tijde van Klassiek Hollywood kun je daar niet omheen. Ik heb dus moeite met de glorificatie van de Zuidelijke levensstijl en de portrettering van zwarten in Hollywood.
Feitelijk is deze film gebaseerd op een driestuiverroman (ongelooflijk dat dit verhaal een Pullitzer Prijs heeft gewonnen!). Het gaat over het volwassen worden van Scarlett O’Hara of in ieder geval haar overwinning van obstakels. Het is een liefdesverhaal ten tijde van de Burgeroorlog. Het is met pracht en praal en feitelijk bombastisch gefilmd. Ik ben helemaal geen fan van MGM; naar mijn mening de minste van alle Hollywood studios: bombastisch, pretentieus en vaak nietszeggend. Geef mij Warner Bros, Universal en Paramount maar. De film volgt het leven van Scarlett en feitelijk zien we geen verandering in, behalve dat ze volhoud en volhard. Melanie is een Engel rechtstreeks uit de hemel en Ashley is een onbeholpen zwakkeling.
Ondanks deze woorden zie ik wel degelijk pluspunten in deze film. Ja, het is bombastisch, maar wel uitstekend gedaan. De kleurenfotografie is adembenemend en de sets zijn indrukwekkend. De twee grootste pluspunten zijn toch Leigh en Gable. Uitstekend geacteerd. Het mooie vind ik vooral dat de hoofdrolspelers onsympathiek zijn (en blijven). Deze rollen zijn tien keer zo interessant als de goed heilig rollen van Melanie en Ashley. Leigh en Gable dragen de film en in mijn optiek ZIJN zij de film. Tot slot: mooie muziek.

3,5
0
TMP
geplaatst: 2 januari 2016, 17:32 uur [permalink]
De lange speelduur van dit grootse epos nodigt wellicht niet meteen uit, maar de film heeft een zeer onderhoudend plot. Wanneer de perikelen van de burgeroorlog nagenoeg geheel naar de achtergrond verdwijnen en de focus enkel nog ligt op de moeizame relatie tussen Rhett en Scarlett, wordt het wel iets minder interessant om naar te kijken. Qua acteerwerk steken Vivien Leigh en Clark Gable er bovenuit met twee sterke vertolkingen. Voor een film van een dergelijke leeftijd ziet het er bovendien allemaal zeer behoorlijk uit. Deze filmklassieker is dan ook zeker de moeite waard.

avatar van Pieter Montana
4,5
0
geplaatst: 15 januari 2016, 00:00 uur [permalink]
Vandaag weer iets bijgeleerd: F. Scott Fitzgerald, auteur van die andere grote Amerikaanse roman The Great Gatsby, werkte in 1938 korte tijd aan het script van deze film.

avatar van Mrs.Donut
5,0
0
geplaatst: 16 januari 2016, 18:21 uur [permalink]
Het zal zo'n 50 jaar geleden zijn dat ik met mijn oma en een tante mee naar de film mocht, ik was een jaar of 11. Eigenlijk te jong om iets van de film te begrijpen. Wat toen de meeste indruk op mij maakte was dat de nanny van Scarlett een rode onderjurk kreeg. Zij was daar erg gelukkig mee en liet hoorde hoe hij ruiste. Vele jaren later toen ik een videorecorder kocht, heb ik ook een band gekocht van 'Gejaagd door de wind' Wij hadden het Philips-systeem en daarom maar één band, die kon je aan twee kanten bekijken. VHS moest de film op twee banden zetten. Toen ik weer later een dvd-speler kocht heb ik de film op dvd (één schijfje) gekocht en met plezier een paar keer bekeken. Een prachtige film.

Later vond ik op een braderie de film 'Scarlett' Het vervolg op Gejaagd door de wind. Vanzelfsprekend met een andere cast, maar zó de moeite waard, ik ben er nog steeds erg blij mee. Ook deze film duurt lang 370 minuten.

avatar van n00r
2,0
0
geplaatst: 16 februari 2016, 19:37 uur [permalink]
Samen met mijn moeder gekeken was er niet echt kapot van een beetje te langdradig.

avatar van Pieter Montana
4,5
0
geplaatst: 25 februari 2016, 18:56 uur [permalink]
Mooi artikel over hoe Clark Gable zich verzette tegen rassenscheiding op de set van de film.

avatar van Roger Thornhill
3,5
0
geplaatst: 25 februari 2016, 19:59 uur [permalink]
Mooi verhaal, sympathieke man.

avatar van Arapaho85
3,0
0
geplaatst: 6 mei 2016, 10:40 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Arrie schreef:
Na het zien van Casablanca had ik meteen de smaak te pakken wat betreft dergelijke oude klassiekers. Ik waagde me daardoor ook meteen aan Gone With the Wind, zonder verder enige voorkennis van de film. Ik had nog geen idee dat ie 4 uur duurt en door sommigen gezien wordt als de moeder aller soaps.

Ik heb het geweten. Dit is toch wel andere koek dan Casablanca, dit was een behoorlijke zit. Niet dat ik hem in één keer heb gegeken, overigens, maar dan nog. De lange speelduur op zich vind ik niet erg, maar er spelen meer factoren waardoor deze film nogal 'moeilijk' is.

De film verhaalt over ene Scarlett o'Hara, die smoorverliefd is op Ashley. Ashley, daarentegen, kan deze liefde niet beantwoorden, en trouwt met Scarletts night, Melanie. Scarlett zelf wordt op haar beurt achternagezeten door ene Rhett Butler. Dit alles speelt zich af met als achtergrond de burgeroorlog in de VS. Dat laatste is ook meteen het interessantste aspect van de hele film. De oorlog wordt mooi weergegeven, en het geeft de nodige sfeer aan de film. Verder is het niet veel, namelijk. Het verhaal bestaat uit een hoop drama, maar echt veel memorabels gebeurt er niet. Er sterven wel een aantal mensen, veel liefdesdrama, etc. Dit lijkt slechts een matige poging om de inhoudsloosheid te verbergen. Maar dat is niet het ergste.

Het ergste is de actrice die Scarlett o'Hara speelt, Vivien Leigh. Ten eerste acteert ze bijzonder overdreven en dramatisch, terwijl de film op zich al dramatisch genoeg is. Ten tweede, wat overigens niet zozeer aan de actrice alleen ligt, is het personage Scarlett bijzonder onsympathiek. Het is één van de minst sympathieke hoofdpersonen in een film die ik ooit heb gezien. Als je dan vier uur lang naar een vervelende, egocentrische dramaqueen moet kijken, ja, dan gaat dat wel tegenstaan.

Gelukkig was er nog Clark Gable, de acteur die Rhett Butler speelt, en dat in mijn ogen erg goed deed. Hij maakt de film bij vlagen nog enigszins de moeite waard om te kijken, plus de Amerikaanse omgeving. Maar verder zal het best een klassieker zijn (erg populair toentertijd), maar zou ik deze film absoluut afraden.


Deze recensie leunt het best aan bij mijn mening over deze film.
Het is een lang uitgerekte soap van 4 uur waar je naar aan het kijken bent, met tegen het einde drie kwart van de personages die het loodje legt inclusief de jonge dochter van Scarlett. Een verschrikkelijke (kut) scène was dat.
.
Clark Gable als Rhett Bulter vond in het beste als ruwe bolster. De enige die dan ook bestand is tegen de ‘nukken’ van de overmatig irritante Scarlett o’Hara.

Als klassieker mag deze film gerust een stempel hebben, Het zal in de jaren '30 een mijlpaal geweest zijn op het gebied van Technicolor en beeld. Maar mijn voorkeur gaat dan toch naar Ben-Hur of Titanic. Bij deze film moet ik denken aan de juwelen van mijn overgrootmoeder, toen ze deze kocht in de jaren ’30 moeten ze enorm mooi geweest zijn en werden ze keurig op zondag gedragen. Maar nu anno 2016 liggen ze dof tussen het stof in een doos… op zolder.

Een interessante anekdote is dat Clark Gable het wel wat erg vond dat zijn meest bekende film eigenlijk een 'vrouwenfilm' was. Zo een beetje net als Christopher Plummer dat had met the Sound of Music.
Innige deelneming heren!

avatar van Brix
3,0
0
geplaatst: 6 mei 2016, 12:09 uur [permalink]
Pieter Montana schreef:
Mooi artikel over hoe Clark Gable zich verzette tegen rassenscheiding op de set van de film.


Ik las dit nu pas..
Gable scoort alsnog dikke pluspunten.
Dank voor de link.

avatar van Boneka
3,0
0
geplaatst: 20 november 2016, 23:34 uur [permalink]
Vreemd genoeg had ik deze film nog nooit gezien totdat ik de Diamond version zag op blu ray. Schitterende uitgave maar wel met de balken links en rechts, maar dat is geen probleem, want het beeld ziet er gewoon zeker voor die tijd goed uit.

De film begint met een hoog Sissi gehalte al kwam die natuurlijk veel later uit, maar ik wist waar ik aan was begonnen. Een melodrama stuk van de eerste plank. De bijna vier uur durende film heb ik toch in een keer bekeken. Hij is redelijk zoetsappig, maar goed als er dan maar een goed plot in zit. Dit vind ik maar ten dele, wat ook geldt voor de acteerprestaties. Meest irritante dame in deze film is gelijk de hoofdpersoon Vivien Leigh. Terrible en ook veel te vaak in beeld. Wat dat betreft doet de rest het beter. Het verhaal is vrij simpel te vertellen in een paar woorden. We zien een plantage met lieve werknemers (hoezo slaven) huisbediendes, het middenstuk is de beroemde burgeroorlog en de nasleep ervan. Wat opvalt is dat de "slaven" wel erg braaf waren, wat zeker geldt als de oorlog ten einde is. Ik vind dit beeld het zwakste aan de film. Het is allemaal iets te poëtisch in beeld gebracht.

Decor aankleding schaduwen, silhouetten zijn echter fantastisch in beeld gebracht. Grappig is ook hoe lang Reth Butler het volhoudt met Scarlet.

Afijn ik vond het prima om deze film die een klassieker wordt genoemd een keer te zien en misschien nog wel eens een keer. Voor een echte klassieker zou ik dan eerder kiezen voor Dr. Zhivago die alles mee heeft voor een echte klassieker. En wat betreft slavenfilms en burgeroorlog films zijn er ook nog een hoop te noemen die een stuk beter zijn dan de voor mij toch tegenvallende Gone with the Wind. Natuurlijk dit is geen slavenfilm, maar de burgeroorlog had hier alles mee te maken. Helaas wordt dit met geen woord gerept. Zodoende moet de film het doen met luchtige romances en een stuk burgeroorlog die even langskomt.

avatar van des1
3,0
0
geplaatst: 25 december 2016, 14:28 uur [permalink]
Eerste soap in biosformaat in wezen... Om vier uur film afgesloten te zien worden met een 15 min. betoog over wat in wezen jarenlange miscommunicatie van stubborn souls is (hoe likely is dat?) en "tomorrow is another day" is natuurlijk een beetje een mallepietje verhaal, niettemin very scandalous voor die tijd (gebaseerd op de gelijknamige roman van Margaret Mitchell die een paar jaar ervoor uitkwam). Moet een vermoeiende rol geweest zijn voor Vivien Leigh om de wispelturige Scarlett te spelen. Opvallend donkere scenes, dat vooral te maken zal hebben gehad met de toenmalige belichtingstechniek. Wel fraai, want zo kreeg de film een beetje een Gothic karakter.

avatar van Brix
3,0
0
geplaatst: 26 december 2016, 21:34 uur [permalink]
Poeh, wat een lange zit, worstelend tegen indutten voor het eerst helemaal bekeken.
Wat heet... helemaal?
Wellicht was de versie die Canvas TV gistermiddag op het programma had staan zelfs nog ingekort?
Na diverse eerdere pogingen is het mij dan toch nog gelukt, het is per slot een klassieker, die je gezien zou moeten hebben, al was het alleen maar om er over mee te kunnen praten.
Nou, in verhouding tot de uitputtende filmlengte is mijn commentaartje beknopt.

Studio opnames in volle kleuren zien er wel sfeervol uit, maar vaak ook erg kitschig.
De aankleding is indrukwekkend genoeg.
Enkele scènes zijn dat ook, zoals de brandende stad , waarbij de grote poorten uit "King Kong" (1933) in vlammen opgingen (leuk als je het weet)

Verder kon mij alleen het acteerwerk van Gable en vooral van Hattie McDaniel echt wakker houden.
Die laatste kreeg terecht een Oscar voor haar rol als huishoudster Mammy.

avatar van 93.9
4,0
0
geplaatst: 8 mei, 22:29 uur [permalink]
Baanbrekende fllm.
Totaal de tand des tijds doorstaan.

* denotes required fields.

*

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.