menu

Gone with the Wind (1939)

mijn stem
3,69 (822)
822 stemmen

Verenigde Staten
Historisch / Romantiek
238 minuten

geregisseerd door Victor Fleming
met Clark Gable, Vivien Leigh en Olivia de Havilland

1861, in het zuiden van de Verenigde Staten. Scarlett viert haar zestiende verjaardag op Tara, het landgoed van haar familie. Ze is verliefd op Ashley, die evenwel verloofd is met zijn nicht Melanie. Scarlett bekent Ashley haar gevoelens maar die kan haar liefde niet beantwoorden. Rhett Butler, een avontuurlijke en knappe kerel met een twijfelachtige reputatie, is toevallig getuige van hun intieme gesprek. Diezelfde dag breekt de burgeroorlog uit tussen de noordelijke en de zuidelijke staten. Kort nadien trouwt Melanie met Ashley, terwijl Scarlett trouwt met Melanie's broer Charles. Maar Charles gaat naar het front...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=leVuFad-UFQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van mjk87
4,5
Raar stukje in dat bericht over Birth of a Nation, men is daar niet anders naar gaan kijken maar die film was direct al vrij controversieel.

avatar van Duke Nukem
4,0
Ik zie nu pas dat ik nog geen waardering gegeven heb voor deze epische film. Lang geleden gezien en ik was toen helemaal weg van de knappe Vivien Leigh. Terwijl Olivia de Havilland ook aan mooie dame was, speelde die toch maar een seut terwijl Vivien Leigh een sterke vrouw neerzette die zich staande kon houden in een harde mannenwereld.

Van Clark Gable ben ik nooit een fan geweest, terwijl hij een macho man moet voorstellen vind ik hem nogal erg met zijn uiterlijk bezig, wat je meer van een vrouw zou verwachten. Eigenlijk een beetje zoals de metroman van deze tijd. En om één of andere reden stoort mij dat aan hem.

Ondanks het feit dat deze film een hele lange zit is, blijft het toch boeiend. Je moet de film natuurlijk in zijn tijd plaatsen, toen men nog vaak geschilderde achtergronden gebruikte. Hoewel voor sommige scenes, zoals die met de gewonde oorlogsslachtoffers tijdens de slag van Atlanta, veel figuranten werden gebruikt wat toch indrukwekkend oogt.

De muziek vind ik ook heel meeslepend. Nadat ik de film had gezien heb ik ook het gelijknamige boek van Margaret Mitchell gelezen.

avatar van IH88
4,0
“Frankly, my dear, I don't give a damn.”

Indrukwekkende klassieker. Boeken zijn er vol geschreven over Gone with the Wind en het is één van de geliefdste films aller tijden. En nu ben ik er eindelijk eens echt vier uur voor gaan zitten. Als je puur naar het romantische verhaal tussen Rhett en Scarlett kijkt dan oogt het voor een vier uur durende film wel erg mager, maar dat is natuurlijk maar een heel klein deel van de aantrekkingskracht van Gone with the Wind. Je zou het bijna als een feit kunnen beschouwen dat onsympathieke personages interessanter zijn dan sympathieke personages, en wat dat betreft heeft Gone with the Wind met Rhett en Scarlett twee van de beste personages in filmgeschiedenis.

Hij cynisch en een tikkeltje arrogant, zij egocentrisch, obsessief en soms ronduit onuitstaanbaar. Samen uiteindelijk een 'match made in heaven (or hell)’ vormend. Minpunten zijn Scarlett's obsessieve verliefdheid op Ashley (oninteressant personage en acteur), het soms wat theatrale acteren, en het laatste uur met het langdradige getouwtrek tussen Rhett en Scarlett en wat vreemde plotontwikkelingen. Sterke kanten zijn er in overvloed. Scarlett mag dan niet al te sympathiek ogen, door oorlog en armoede zie je haar wel steeds krachtiger en zelfstandiger worden. Haar liefde voor het landgoed Tara is ook mooi weergegeven. Daarnaast is het eerste gedeelte tot aan het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog weergaloos en cinema op haar best. Prachtige decors en kostuums, goed geïntroduceerde personages (Leigh en Gable zijn gelijk op hun best), heerlijke muziek en overall een sfeervol begin. Het straalt allemaal grootsheid en grandeur uit, wat gezegd kan worden over de gehele film. Perfect geregisseerd door Fleming.

Het tweede gedeelte met de Amerikaanse Burgeroorlog is ook verbluffend voor een film uit 1939, met het overzichtsshot van het slagveld en het brandende Atlanta als uitschieters. Eigenlijk zou ik deze film nog een keer op een zo grootst mogelijk scherm willen bekijken, want het kleurengebruik, de schitterende locaties en het camerawerk leent zich daar uitstekend voor. Het derde gedeelte is het sluitstuk van verschillende verhaallijnen en het soapgehalte gaat hier flink omhoog. Het is het minste gedeelte, maar doet uiteindelijk niets af aan de terechte klassiekerstatus van Gone with the WInd.

Zwolle84
'It will come to you, this love of the land. There's no gettin' away from it if you're Irish'

Wat een enorm lange, maar mooie zit. Vier uur voor een film slaat normaal gesproken natuurlijk nergens op, maar hier is de lengte gerechtvaardigd. Je groeit mee met Scarlett, leert haar verschillende gezichten kennen. Ziet hoe ze ontzettend haar best doet, maar steeds tegen de stroom in blijft roeien. Des te hartverscheurender dat uiteindelijk alles er niet zo gek veel toe bleek te doen.

Gone With the Wind is ook een film die vandaag de dag niet meer zou kunnen worden gemaakt. Niet alleen vanwege de lengte, waar de wereld niet meer op zit te wachten, maar ook door het verhaal. Vier uur lang een in hoofdlijnen eenvoudig verhaal over de liefde in oorlogstijd; tegenwoordig zouden ze de behoefte voelen er een opzienbarende draai aan te geven. Zou het hoofdverhaal slechts als kapstok dienen voor spektakel. Des te mooier dat hier het pure, krachtige verhaal zonder opsmuk wordt verteld.

Tegen het dramatische - als in: uitvergroot drama - acteerwerk uit die tijd moet je kunnen. Het stuit mij nog wel eens tegen de borst, maar de ietwat hysterische Vivien Leigh zet haar rol met zoveel overtuiging en gevoel neer dat je uit haar hand eet. Haar ogen zeggen vaak meer dan de meeste actrices van nu met honderd woorden kunnen vertellen.

En dan heb ik een van de grootste pluspunten van de film nog niet eens benoemd: de cinematografie. Wat een ontzettend mooie beelden krijg je hier toch voorgeschoteld. Zoveel zelfs dat je er op den duur aan gewend raakt en het bijna niet meer opvalt. Mijn absolute favoriet: de rode beelden rondom de brand. Schitterend, uniek en zo gewaagd.

Gone With the Wind vergde alsnog wel veel van m'n geduld en ik heb het ook zeker niet in vier klokuren gered. Bovendien begint de film beter dan hij eindigt, zoals mijn bovenbuurman terecht opmerkt. Maar dat is niet erg als je er zoveel moois voor terug krijgt.

Met recht een klassieker.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
''Frankly, my dear, I don't give a damn.'' Het is een van de beroemdste filmquotes aller tijden en ik had de betreffende film nog nooit gezien. Dat komt denk ik door de leeftijd van de film in combinatie met de enorme speelduur van liefst 4 uur. Extreem lang, dan is het toch hopen dat het allemaal erg pakkend is. Films als Dancing with wolves en Das Boot waren ook zo lang, maar daar sprak het plot me al meer aan. Maar goed, toch maar eens tijd voor deze klassieker gemaakt en gelukkig viel het me allemaal niet tegen.

Gone with the wind valt vooral op als een vrij modern gefilmde film uit die tijd. Ik heb uiteraard diverse titels uit de jaren 20 en 30 gezien, maar het waren vaak moeilijke zitten voor me, doordat het medium film in die periode gewoon anders was. Het waren vaak een soort toneelstukken met beeld voor mijn gevoel. Maar Gone with the wind voelt echt aan als een grootse blockbuster en je ziet het er niet vanaf dat dit alweer binnenkort 80 jaar oud is. Niet boeiend van de eerste tot de laatste minuut, hier hadden ze de 4 uur echt wel aanzienlijk in mogen korten tot maximaal 3 uur, maar verder valt er weinig op aan te merken. Bij vlagen prachtig camerawerk met hele mooie shots en achtergronden, behoorlijk acteerwerk (wel een beetje overacting) en diverse interessante verhaallijnen. Clark Gable zet een iconische rol neer en ook Vivien Leigh doet het naar behoren. Beiden komen niet zo sympathiek over, maar dat is in dit geval vermoedelijk ook een kracht van hun rollen.

De film uitzitten kost je gewoon tijd en vergt geduld, maar is wel de moeite van het proberen waard geweest. Helemaal als je de historische periode waarin de film zich afspeelt wel kan waarderen.

3,5*

avatar van Baboesjka
3,0
Het duurde mij te lang. Misschien ook doordat dit soort films niet helemaal mijn ding zijn. Ik vind de kostuums erg mooi, ik vind het acteerwerk goed en ik vind Scarlett een leuk personage, maar de verhaallijnen konden mij niet geheel boeien en ontroeren. Wel een voldoende. 3*

3,0
Een doorgaans boeiende epic die ondanks een lange speelduur weinig of geen inzakkingen kent. Ik deinsde even terug toen ik las dat het opnieuw een poging was de Amerikaanse burgeroorlog en de aansluitende Reconstructie in filmvorm te gieten. Het is niet meteen mijn favoriete gespreksonderwerp, ook al wordt de oorlog hier meer gebruikt als overkoepelend verhaalelement. Gone with the Wind vertelt in eerste instantie een liefdesverhaal, waarin een (onvermijdelijke) liefdesdriehoek de acties van de personages bepaalt. Er zijn gelijkenissen te vinden met films als Birth of a Nation en Jezebel, al blijft het verhaal redelijk braaf. Een radicale weergave van de KKK ga je niet te zien krijgen en de wreedheid van slavernij wordt bijna volledig verdoezelt. Het verhaal wordt grotendeels vertelt vanuit het standpunt van 'Southern Belle' Scarlett, gespeeld door Vivien Leigh. Net zoals Bette Davis in Jezebel is Scarlett een nogal ingewikkeld type wiens zelfzekerheid al gauw omslaat in manipulatief en kinderlijk gedrag. Ondanks haar al dan niet geveinsde apathie beschikt ze over een zekere aantrekkingskracht, hetgeen zich vooral uit in scènes met tegenspeler Clark Gable, die zowel met zijn speelse als met zijn jaloerse karakter voortdurend de show steelt. De volledige evolutie van Scarlett is nogal moeilijk samen te vatten aangezien het over een grote tijdsperiode is verspreid, maar ze doorloopt in ieder geval verschillende fases die haar karakter en de film zelf fris en interessant houden. Soms voelen haar beslissingen wat repetitief aan, maar niet in die mate dat het storend wordt.

Verder hanteren ze een vlotte vertelstijl met grote sprongen in tijd. Het hoogtepunt voor mij was de uitbraak van de burgeroorlog en het tragische verloop in Atlanta. Enkele scènes en shots resulteerden in kippenvel en de pijn en horror werd bij momenten echt voelbaar. Alles is tevens mooi in beeld gebracht en het gebruik van Technicolor was een goede beslissing. Mooie schaduwbeelden hier en daar, waarbij de silhouetten in contrast komen te staan met een zonsondergang.

Het grootste probleem blijft het feit dat ik me niet helemaal kan inleven in romantiek uit dit tijdperk. De personages draaien meestal lange tijd rond de pot zonder duidelijk te zeggen wat ze voor elkaar voelen. Het voelt tegelijk zo oppervlakkig en complex aan en ik kan maar geen emotionele connectie vormen met de twee hoofdpersonages. Punten voor de oorlogsscènes in Atlanta, de fantastische rol van Clark Gable, goede regie en een onderhoudend verhaal.

avatar van Lovelyboy
2,5
geplaatst:
Pfffff....flink oordeel deze film door de komen en ik zal wel een verschrikkelijke barbaar zijn dit te zeggen, maar bijna vier uur GTST van juffrouw Scarlett is me toch wat teveel, want helaas draait het om weinig anders deze film.

De eerste twee uren zijn nog wel aardig door te komen met de voor die tijd grootste decors, de brandende pakhuizen in Atlanta, de tocht met de wagen terug naar het landgoed en onder andere de achtergrond van de Amerikaanse Burgeroorlog. Zo ook mooi de momenten in het hospitaal of het plein vol gewonden.
Wanneer Scarlett het landgoed weer enigszins opgekalefaterd heeft en iedereen zijn steentje bij moet dragen moet ik soms denken aan Cold Mountain, hoe Zellweger en Kidman zich daar ook op een bepaald moment zelfstandig redden. Op zich een prima beeld zo na de burgeroorlog, alle mannen zijn dood of getekend, armoede, wederopstanding en profiteurs, prima. Scarlett heeft zich dan wat mij betreft prima ontwikkelt van pruilerig wicht tot een selfmade woman die de dingen regelt, werkt en voor zich opkomt.


Maar dan, die laatste anderhalf uur zakt het niveau wel zo in tot een langdraderig liefdesdrama. Dan trouwt ze met die voor het geld, die wordt weer vermoord, dan maar met Rhett trouwen om het geld een kind krijgen en ongelukkig zijn, half uitelkaar, half bijelkaar, het kind gaat dood om dan uiteindelijk toch te bedenken dat ze dacht dat ze van iemand anders hield maar ondertussen toch alleen maar van Rhett hield. Blij dat Butler de deur dichttrok met zijn famous last words anders waren we nu nog bezig geweest met de grote vraag; van wie oh wie houd Scarlett O'hara...

Neen, niet mijn ding. Slaapverwekkend dramatisch geneuzel, wel een mooie achtergrond de Burgeroorlog die er jammer genoeg te weinig in voor komt en te snel afgelopen is, prima decors en iedereen doet meer dan zijn best maar in deze categorie vind ik Docter Zhivago toch een stuk boeiender.

avatar van scorsese
4,5
geplaatst:
Prachtige film waarin een jonge vrouw verliefd is op een man die op het punt staat een andere vrouw te huwen. Een mooi en episch verhaal waarbij de eerste helft zich afspeelt tijdens de Amerikaanse burgeroorlog met een paar groots opgezette scenes. Het hoofdpersonage is eigenlijk een onuitstaanbaar en egoïstisch wicht, maar toch werkt het. Meeslepende muziek van Max Steiner en mooi in beeld gebracht allemaal. Een klassieker onder de klassiekers.

avatar van skinny_tie
3,5
Ik zie dat mensen in 2017 het idee hadden dat er toen voor het eerst iemand vond dat GWTW racistische elementen bevatte. Daarom even dit artikel uit het Algemeen Handelsblad van 14 april 1940:

„GONE WITH THE WIND"
Kleurlingen protesteeren te Londen tegen de film.

Uit Londen wordt gemeld, dat de „Colored Peoples Association" in Engeland, welke, behalve Negers, ook Britsch-Indiërs, Egyptenaren en West-Indiërs onder haar leden telt, aan het Britsche ministerie van binnenlandsche zaken en aan het gemeentebestuur van Londen verzocht heeft de film „Gone with the wind" te verbieden. Het bestuur van deze vereeniging is nl. van meening, dat in de film naar een roman van Margeret Mittchell de Amerikaansche Negers uit den slaventijd, in strijd met de waarheid, worden jrgesteld als lui, serviel en tevreden met hun slavernij. De secretaris heeft verklaard, dat de film beleedigend is voor de Negers en dat, als de film niet verboden wordt, honderden leden van zijn vereeniging demonstreerend zullen optrekken naar de drie groote Londensche bioscopen, waar „Gone with the wind" op het oogenblik wordt vertoond; zij zullen dan „posten" voor den ingang van die theaters.

avatar van skinny_tie
3,5
Overigens kwam ik ook tegen dat door de filmcriticus van de NYT direct na de oorlog beargumenteerd werd dat Gone With The Wind beter niet kon worden uitgebracht op het vasteland van Europa, aangezien de hoofdpersonen niet volledig moreel onberispelijk waren en dat dat niet goed was voor het aanzien van de Amerikaanse soldaten in Europa.

Gone With The Wind kwam in Nederland in 1955 voor het eerst uit.

avatar van Basto
4,5
Hij draait de komende maand in Cinerama in Rotterdam. Kijk er erg naar uit m op het grote witte doek te zien. De laatste (en eerste) keer was ergens medio jaren 80.

avatar van Basto
4,5
Gone with the Wind is een film die je enkel in de bioscoop moet zien. Het drama en de emoties worden er met zulke vette pennenkwasten opgezet dat op elk kleiner doek het te weinig ruimte krijgt.

Schitterend epos over de val van het zuiden, waarin twee van de leukste personages uit de film historie een meedogenloos spel van attractie en afwijzing opvoeren. Scarlett O’Hara wordt echt fantastisch neergezet door Vivien Leigh en Clark Gable biedt het perfecte tegenspel.

Deze moeder van alle soaps staat garant voor een avond heerlijk entertainment. Nog tot eind deze maand elke donderdagavond en zondagmiddag in Cinerama Rotterdam. Gaat m zien!

Verhoogd met half punt naar een dikke 4

Gast
geplaatst: vandaag om 00:44 uur

geplaatst: vandaag om 00:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.