menu

Gone with the Wind (1939)

mijn stem
3,69 (806)
806 stemmen

Verenigde Staten
Historisch / Romantiek
238 minuten

geregisseerd door Victor Fleming
met Clark Gable, Vivien Leigh en Olivia de Havilland

1861, in het zuiden van de Verenigde Staten. Scarlett viert haar zestiende verjaardag op Tara, het landgoed van haar familie. Ze is verliefd op Ashley, die evenwel verloofd is met zijn nicht Melanie. Scarlett bekent Ashley haar gevoelens maar die kan haar liefde niet beantwoorden. Rhett Butler, een avontuurlijke en knappe kerel met een twijfelachtige reputatie, is toevallig getuige van hun intieme gesprek. Diezelfde dag breekt de burgeroorlog uit tussen de noordelijke en de zuidelijke staten. Kort nadien trouwt Melanie met Ashley, terwijl Scarlett trouwt met Melanie's broer Charles. Maar Charles gaat naar het front...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=leVuFad-UFQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van mjk87
4,5
Raar stukje in dat bericht over Birth of a Nation, men is daar niet anders naar gaan kijken maar die film was direct al vrij controversieel.

avatar van Duke Nukem
4,0
Ik zie nu pas dat ik nog geen waardering gegeven heb voor deze epische film. Lang geleden gezien en ik was toen helemaal weg van de knappe Vivien Leigh. Terwijl Olivia de Havilland ook aan mooie dame was, speelde die toch maar een seut terwijl Vivien Leigh een sterke vrouw neerzette die zich staande kon houden in een harde mannenwereld.

Van Clark Gable ben ik nooit een fan geweest, terwijl hij een macho man moet voorstellen vind ik hem nogal erg met zijn uiterlijk bezig, wat je meer van een vrouw zou verwachten. Eigenlijk een beetje zoals de metroman van deze tijd. En om één of andere reden stoort mij dat aan hem.

Ondanks het feit dat deze film een hele lange zit is, blijft het toch boeiend. Je moet de film natuurlijk in zijn tijd plaatsen, toen men nog vaak geschilderde achtergronden gebruikte. Hoewel voor sommige scenes, zoals die met de gewonde oorlogsslachtoffers tijdens de slag van Atlanta, veel figuranten werden gebruikt wat toch indrukwekkend oogt.

De muziek vind ik ook heel meeslepend. Nadat ik de film had gezien heb ik ook het gelijknamige boek van Margaret Mitchell gelezen.

avatar van IH88
4,0
“Frankly, my dear, I don't give a damn.”

Indrukwekkende klassieker. Boeken zijn er vol geschreven over Gone with the Wind en het is één van de geliefdste films aller tijden. En nu ben ik er eindelijk eens echt vier uur voor gaan zitten. Als je puur naar het romantische verhaal tussen Rhett en Scarlett kijkt dan oogt het voor een vier uur durende film wel erg mager, maar dat is natuurlijk maar een heel klein deel van de aantrekkingskracht van Gone with the Wind. Je zou het bijna als een feit kunnen beschouwen dat onsympathieke personages interessanter zijn dan sympathieke personages, en wat dat betreft heeft Gone with the Wind met Rhett en Scarlett twee van de beste personages in filmgeschiedenis.

Hij cynisch en een tikkeltje arrogant, zij egocentrisch, obsessief en soms ronduit onuitstaanbaar. Samen uiteindelijk een 'match made in heaven (or hell)’ vormend. Minpunten zijn Scarlett's obsessieve verliefdheid op Ashley (oninteressant personage en acteur), het soms wat theatrale acteren, en het laatste uur met het langdradige getouwtrek tussen Rhett en Scarlett en wat vreemde plotontwikkelingen. Sterke kanten zijn er in overvloed. Scarlett mag dan niet al te sympathiek ogen, door oorlog en armoede zie je haar wel steeds krachtiger en zelfstandiger worden. Haar liefde voor het landgoed Tara is ook mooi weergegeven. Daarnaast is het eerste gedeelte tot aan het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog weergaloos en cinema op haar best. Prachtige decors en kostuums, goed geïntroduceerde personages (Leigh en Gable zijn gelijk op hun best), heerlijke muziek en overall een sfeervol begin. Het straalt allemaal grootsheid en grandeur uit, wat gezegd kan worden over de gehele film. Perfect geregisseerd door Fleming.

Het tweede gedeelte met de Amerikaanse Burgeroorlog is ook verbluffend voor een film uit 1939, met het overzichtsshot van het slagveld en het brandende Atlanta als uitschieters. Eigenlijk zou ik deze film nog een keer op een zo grootst mogelijk scherm willen bekijken, want het kleurengebruik, de schitterende locaties en het camerawerk leent zich daar uitstekend voor. Het derde gedeelte is het sluitstuk van verschillende verhaallijnen en het soapgehalte gaat hier flink omhoog. Het is het minste gedeelte, maar doet uiteindelijk niets af aan de terechte klassiekerstatus van Gone with the WInd.

avatar van Zwolle84
4,0
geplaatst:
'It will come to you, this love of the land. There's no gettin' away from it if you're Irish'

Wat een enorm lange, maar mooie zit. Vier uur voor een film slaat normaal gesproken natuurlijk nergens op, maar hier is de lengte gerechtvaardigd. Je groeit mee met Scarlett, leert haar verschillende gezichten kennen. Ziet hoe ze ontzettend haar best doet, maar steeds tegen de stroom in blijft roeien. Des te hartverscheurender dat uiteindelijk alles er niet zo gek veel toe bleek te doen.

Gone With the Wind is ook een film die vandaag de dag niet meer zou kunnen worden gemaakt. Niet alleen vanwege de lengte, waar de wereld niet meer op zit te wachten, maar ook door het verhaal. Vier uur lang een in hoofdlijnen eenvoudig verhaal over de liefde in oorlogstijd; tegenwoordig zouden ze de behoefte voelen er een opzienbarende draai aan te geven. Zou het hoofdverhaal slechts als kapstok dienen voor spektakel. Des te mooier dat hier het pure, krachtige verhaal zonder opsmuk wordt verteld.

Tegen het dramatische - als in: uitvergroot drama - acteerwerk uit die tijd moet je kunnen. Het stuit mij nog wel eens tegen de borst, maar de ietwat hysterische Vivien Leigh zet haar rol met zoveel overtuiging en gevoel neer dat je uit haar hand eet. Haar ogen zeggen vaak meer dan de meeste actrices van nu met honderd woorden kunnen vertellen.

En dan heb ik een van de grootste pluspunten van de film nog niet eens benoemd: de cinematografie. Wat een ontzettend mooie beelden krijg je hier toch voorgeschoteld. Zoveel zelfs dat je er op den duur aan gewend raakt en het bijna niet meer opvalt. Mijn absolute favoriet: de rode beelden rondom de brand. Schitterend, uniek en zo gewaagd.

Gone With the Wind vergde alsnog wel veel van m'n geduld en ik heb het ook zeker niet in vier klokuren gered. Bovendien begint de film beter dan hij eindigt, zoals mijn bovenbuurman terecht opmerkt. Maar dat is niet erg als je er zoveel moois voor terug krijgt.

Met recht een klassieker.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
geplaatst:
''Frankly, my dear, I don't give a damn.'' Het is een van de beroemdste filmquotes aller tijden en ik had de betreffende film nog nooit gezien. Dat komt denk ik door de leeftijd van de film in combinatie met de enorme speelduur van liefst 4 uur. Extreem lang, dan is het toch hopen dat het allemaal erg pakkend is. Films als Dancing with wolves en Das Boot waren ook zo lang, maar daar sprak het plot me al meer aan. Maar goed, toch maar eens tijd voor deze klassieker gemaakt en gelukkig viel het me allemaal niet tegen.

Gone with the wind valt vooral op als een vrij modern gefilmde film uit die tijd. Ik heb uiteraard diverse titels uit de jaren 20 en 30 gezien, maar het waren vaak moeilijke zitten voor me, doordat het medium film in die periode gewoon anders was. Het waren vaak een soort toneelstukken met beeld voor mijn gevoel. Maar Gone with the wind voelt echt aan als een grootse blockbuster en je ziet het er niet vanaf dat dit alweer binnenkort 80 jaar oud is. Niet boeiend van de eerste tot de laatste minuut, hier hadden ze de 4 uur echt wel aanzienlijk in mogen korten tot maximaal 3 uur, maar verder valt er weinig op aan te merken. Bij vlagen prachtig camerawerk met hele mooie shots en achtergronden, behoorlijk acteerwerk (wel een beetje overacting) en diverse interessante verhaallijnen. Clark Gable zet een iconische rol neer en ook Vivien Leigh doet het naar behoren. Beiden komen niet zo sympathiek over, maar dat is in dit geval vermoedelijk ook een kracht van hun rollen.

De film uitzitten kost je gewoon tijd en vergt geduld, maar is wel de moeite van het proberen waard geweest. Helemaal als je de historische periode waarin de film zich afspeelt wel kan waarderen.

3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 07:58 uur

geplaatst: vandaag om 07:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.