Gone with the Wind (1939)

Zou kunnen maar volgens mij is het gewoon een boekverfilming en de titel van het boek kwam uit de openingszinnen van to be or not to be uit 1900 ofzo

Zeer toffe film, alleen het einde is een dikke afknapper. Ik bedoel: je kijkt drie uren naar een goede film en dan begin je ook te hopen dat het een goed einde heeft en dat alles daarmee stopt, maar nee...! Gaan ze er NOG een hoop bijplakken!

Dat is juist goed. Ik houd van onverwachte eindes.

Het einde van Gone with the Wind onverwacht? Heb je het boek waar de film op gebaseerd is wel gelezen..?

Tja, als je eerst het boek leest is geen enkele film natuurlijk onverwacht. .

Frankly my dear.. I don't give a damn . De beste moviequote allertijden

Ik vond de film nochtans zeer verrasend. In het boek is Scarlett echt een dikke trut die niet tot liefde voor iemand anders dan zijzelf in staat lijkt te zijn. In de film verzachtte ze haar keifel en komt ze over als een jong meisje dat veel heeft geleden en zich er dapper doorheen heeft weten te slaan. Terwijl ze echt een rotmeid is in het boek.

Ik heb genoten van de film.. fenomenaal einde en ook de film zelf is me eigenlijk nooit gaan vervelen, al duurt hij een kleine vier uur.
eigenlijk vind ik de film 4* waard. Maar een film waarover 70 na het uitbrengen nog zoveel animo is verdiend 5 sterren.

Trouwens je zou eigenlijk zo weinig mogelijk van de film af moeten weten als je hem gaat kijken. Zo wist ik bijvoorbeeld dat hij eindigde met:"Frankly my dear i don't give a damn." en met "After all tommorow there is another day." Dan weet je dat het geen happy end heeft. Of nouja ik ga er eigenlijk wel vanuit dat ze weer bij elkaar komen want het is een typisch gevalletje, we kunnen niet met maar ook niet zonder elkaar.

Geweldige film. Hij duurt wel heel lang maar het is het wel allemaal waard. Clark Gable is gewoon steengoed net als de rest van de cast. Ook een heleboel memorabele quotes.

is deze film niet de oudste film ter wereld? En zo ja, hoort dat niet thuis in een museum en niet op tv!?

.

1) NEEN, dit is niet de Oudste

2) NEEN, deze hoort niet thuis in het museum

Ik ben de laatste tijd ingedompeld geweest inoudere klassiekers (Sissi, metropolis, mary poppins, modern times).

Moet zeggen dat deze mij niet echt beviel.

Welliswaar omdat deze véél te lang is voor wat er maar gebeurt.

2,0*

De film komt vrij groots over (en duurt ook nogal lang), zeker voor die tijd, maar van goede karakter- en relatieontwikkeling is te weinig sprake naar mijn smaak en de acteerprestaties vond ik nogal wisselend. Velen spelen (aan het begin) vrij zwak en wat karikaturaal, anderen spelen wel weer goed. Clark Gable is bijvoorbeeld bijzonder charismatisch (dat lachje van hem is geweldig). Hij was een goede James Bond geweest met zijn combinatie van looks, charme, humor (met pretoogjes) en atletische maar niet té atletische lichaamsbouw. Ook de vader van Scarlett wordt goed gespeeld, misschien nog wel de meest overtuigende rol van allemaal, en Hattie McDaniel speelt best aardig. Vivien Leigh zet Scarlett redelijk goed neer. Aan het begin nog niet al te best, maar geleidelijk wordt het beter in de film.
De decors en kostuums zijn erg mooi. Het camerawerk en de montage zijn prima en de muziek is ook best aardig. De film bevat nog vrij veel fraaie shots Dat shot waarin Scarlett de dokter zoekt voor de bevalling van Melanie en je allemaal gewonden op het slachtveld ziet liggen en de camera blijft uitzoomen en je meer en meer gewonden ziet liggen, echt honderden, en uiteindelijk die vlag in beeld ziet komen is subliem en er wordt een aardig beeld van de burgeroorlog en een bepaalde tijd geschetst. Er zitten ook best veel grote scènes met veel figuranten in de film. Ook dat zal in die tijd niet zo heel veel zijn voorgekomen neem ik aan.
Het verhaal draait vooral om de liefdesverhoudingen rond Scarlett, maar het is moeilijk de liefde van (de onsympathieke) Scarlett voor Ashley te geloven. Denk je dat het een jonge knappe vent is of in elk geval een jonge sympathieke vent, is het een wat saaie, niet al te knappe en veel oudere vent. Weliswaar met een redelijk sympathieke uitstraling, maar niet bepaald het type hartenbreker. Zijn vrouw Melanie komt dan wel erg sympathiek en vrij geloofwaardig over en vind ik goed gespeeld ook.
De film bevat naast romantiek en drama ook nog wat spannende scènes en actie.
Verder gaat de film ook vooral om de heimwee naar hoe het Zuiden in Amerika vroeger was, maar je daar helemaal in kunnen leven is lastig als er je daar in de film amper wat van hebt gezien.
Aan het einde van de film nog een hoop drama etc. Het liep allemaal toch wel wat anders dan ik had verwacht. Gone with the Wind is niet helemaal een soap-achtig liefdesverhaaltje (ondanks nog wat redelijk klappen met de vlakke hand die Scarlett aan mannen geeft ), en daar was ik nog wel opgelucht over. Het begin van de film vond ik niet zo, de acteerprestaties en karakter- en relatieontwikkeling vond ik nogal matig. Later in de film komt dat allemaal nog redelijk goed, maar echt heel geboeid gekeken heb ik slechts op momenten. De film duurt gewoon te lang en is langdradig, en ondanks de lengte zijn de personages amper uitgediept. Eigenlijk vond ik uiteindelijk alleen Melanie interessant en Rhett Butler ook nog enigszins.

Super mooie en boeiende film.

Klassieker 5*

Een erg lange film, neem maar een extra zitkussen als je hem in een keer bekijkt. Het eerste uur is wat langdradig, daarna kan ik wel begrijpen waarom deze film zo beroemd is geworden. Ik heb eens een documentaire van 2 uur over deze film gezien. Selznick was ook geen moment tevreden, logisch dat die film zo lang duurt.

wel erg romantisch en duurt wel erg lang !

te lang voor mij in iedergeval..

de eerste 2 uur zat ik vol genot te kijken en vond ik hem echt 4,5 * waard maar dat laatste uur zat ik echt te kijken van waneer is hij afgelopen , en idd was het einde best wel slecht...

kom nu gemiddelt neer op een magere 3,5 * ..

Duurt bijna 4 uur, maar verveelt zelfs voor de 3e keer in een jaar geen moment.

Geweldig inderdaat, maar er zitten meer meesterlijke quotes in.

Ik keek hier al heel lang tegenop. Dan is zo'n lang weekend als nu toch wel de uitgelezen mogelijkheid om zo'n lange film toch een keer te kijken. En dat viel niet mee. Het is niet eens zo dat de film veel verouderd is, maar hij is gewoon niet zo goed. Ongelofelijk veel cheesy plotwendingen, de ene na de andere gaat dood, zonder dat het verhaal een echte rode draad heeft.

Acteerprestaties zijn beroerd. Vivian Leigh (gelukkig) is de enige die af en toe nog weet te overtuigen. Gable is heel matig en over de rest heb ik allemaal niks positiefs over. En ja, als je een slecht verhaal, waar je nog eens vier uur de tijd voor neemt, met matige acteurs verfilmd, met hele vervelende muziek; dan wordt het een hele lange zit. Soapvergelijkingen zijn dan ook niet meer dat terecht.

1,5*

Die resensie slaat dus echt helemaal nergens op. Het verhaal gaat over een vrouw die volwassen word en ondekt wat werkelijk belangrijk is in het leven. Als je dit slecht geacteerd vind ben ik benieuwd wat je goed vind.

Positief verrast was ik na het zien van Gone With The Wind, toen ik hem een jaartje geleden een eerste keer onder handen nam, kon ik hem niet uitzitten. Nu ja, uitzitten... Ik ben gewoon in slaap gevallen.

Deze keer was er geen haar op m'n hoofd dat er aan dacht om in te dommelen, geweldig epos!

Oké ja, het komt wat theatraal over wanneer je kijkt naar het acteerwerk en surtout naar de achtergronden. Maar ook dat draagt bij aan het mooie geheel dat het midden lijkt te houden tussen iets zeer wrang en iets hyperromantisch: Het eerste uur beleven de Southerners hun glorieperiode, de rest van de film is één groot verlangen naar het herstel van het Zuiden. Erg sterk.

De titel van de film zou je eigenlijk op verschillende manieren kunnen opvatten: Zoals ze in het begin zeiden (een levenswijze vervlogen met de wind) of verwijzend naar het tragische einde?

De boodschap die ik er in zag, strookte -mijn inziens- volledig met de titel.

Een mens kan eventjes van 'manier van doen' veranderen, maar na verloop van tijd hervallen ze in hun oude gebruiken. Zo zag ik het althans.

4.0* voor deze terechte klassieker (en dan voor '39 zeg!)

Ik kan heel veel films uit deze periode noemen die ik emotioneler, romantischer of vrolijker vind. Vind dit nu echt een film waarvoor de tand des tijds niet vriendelijk is geweest.

De film werd destijds door kritische filmmakers al niet zo gewaardeerd en weggezet als mierzoete kitsch die met de prijzen is gaan lopen.

Dat is iets van alle tijden, denk ik

Deze film wordt tegenwoordig anders door critici zeer hoog gewaardeerd.

Ik snap verder best dat mensen deze film willen afdoen als een opgeblazen 3 en een half uur durende soap, maar mierzoet is absoluut niet een term toepasbaar op deze film.