Gone with the Wind (1939)

Gewoon een van de mooiste films.

Met veel moeite en in vele etappes heb ik deze film uitgezeten. Bwaaa... Veel te lang... Redelijk verhaal, maar niet echt boeiend... Erg oubollig... Eigenlijk alleen maar gekeken omdat ik alles uit de IMDb #250 wil zien...

ik heb deze film toen ik met kerst in een hutje op de hei zat met het gezin en had net een uur in bad gezeten en met badjas op de bank onderuit gekeken en ik vond t fantastisch geen moment verveeld ondanks dat ie wel (heel) lang duurde. ik ga m absoluut niet nog een keer zien maar in de omstandigheden waar ik hem gekeken heb vond ikm top, 4 ster

Wat een ongelofelijke kutfilm

De film ziet er verschrikkelijk kitscherig uit (veel te kleurig, allemaal van die foute cliché shots als de contouren van bepaalde personen tegen een zonnige achtergrond enzo), de muziek is VERSCHRIKKELIJK, er wordt geprobeerd om 4 uur lang een emotioneel hoogtepunt vast te houden ofzo, want er is geen moment rust, de overdreven dramatische muziek blijft maar door spelen. Het verhaaltje stelt NIETS voor, 't is echt van een GTST-niveau, of Pearl Harbor maar dan zonder actiescenes... je leeft totaal niet met Scarlett mee omdat het een verschrikkelijk mens is, en het ergste: ze verandert totaal niet door de gebeurtenissen, op het eind is ze nog steeds dezelfde jankerd als in het begin.

Ik bleef maar kijken in de hoop dat het op het eind allemaal op z'n plaats zou vallen, dat de hele film ineens een bedoeling zou blijken te hebben, maar ze zegt ineens ik ga terug naar Tara, en zal hem proberen terug te krijgen en de film is afgelopen!! Ik had in de 4 uur die er aan vooraf gingen 10 punten op kunnen noemen die beter als einde van de film hadden kunnen dienen, dit sloeg werkelijk helemaal nergens op. Haar gedrag werd helemaal niet afgestraft ofzo...

Verder de manier waarop de film verteld wordt: een voice-over wordt wel eens als zwaktebod gezien, maar hier krijg je als kijker om het half uur hele lappen tekst voorgeschoteld om een beetje duidelijk te maken wat er nou eigenlijk gebeurt in de film. Daarbij het verschrikkelijke gejank van die Leigh 4 uur lang, vervelende rol van Gable (in It Happended One Night vond ik 'm wel erg leuk)... echt ergerlijk. En ik heb 'm nog helemaal gekeken ook... vraag me niet waarom

In één keer achter elkaar?

3 etappes

Da's nog knap. Ik heb de film toen, verdeeld over anderhalve week, in stukjes van een half uur, gekeken. (die GTST vergelijking is dus helemaal terecht! )

Tussendoor heb ik via MSN, Jordy korrelatie verleend.

Waarom zou dat moeten dan? Moet het altijd een moralistisch clichematig onrealistisch einde zijn, waarin het onderscheid tussen sterotiep goed en stereotiep slecht extra aangedikt wordt door een uit de lucht vallende afstraffing?? Ik vind het einde zoals het is juist mooi, betrekkelijk realistisch, en met een onvergetelijke laatste zin van Gable (die overigens $5000 boete van de filmkeuring kostte).

het HOEFT niet afgestraft te worden, maar een afstraffing HAD kunnen leiden tot een verandering in de hoofdpersoon, waardoor de gebeurtenissen in de film nut hadden gehad

zoals het nu is, zie je een moreel verwerpelijk persoon een beetje door het leven trekken, en reageren op de gebeurtenissen, en aan het eind van de film is ze nog precies hetzelfde als aan het begin. Wat was het punt van de film dan, waarom was zij dan de centrale persoon van de film?? En ze was ook weer niet zo verwerpelijk dat dat op zich interessant was (a la American Psycho ofzo)

Volgens mij is Gone With The Wind (ik meen het serieus) de moeder van alle soaps. Dat is een genre waarbij (echte) verandering van een hoofdpersoon verboden is, en een schurk een schurk blijft (misdaad onbestraft) en een warm mens een warm mens. Ook heeft een soap een begin, een midden, maar géen einde.

Gaat dus eindeloos door, met varianten op varianten. Een oplossing van iets ? Mag niet.

Toch hou ik wel van GWTW, en storen die fondantkleurtjes me niet echt. Het benadrukt de onechtheid.

Je kan nog es proberen 'm héel snel door te draaien - Gone in Sixty Seconds.

Gisteravond voor de eerste keer gezien. HELEMAAL!(in 3 etappes). Lekker met m'n vriendin op de bank. Investeren in een relatie noemen ze dat .

4 uur is wel erg lang om het summiere verhaal te verbeelden. Tegenwoordig zou niemand er moeite mee hebben als deze film de helft korter zou duren. Maar ja, het was 1939...en waarschijnlijk hebben ze het boek onveranderd gelaten, inclusief allerlei derderangspersonages die wel erg veel speeltijd gegund is.

GWTW was niet mijn smaak maar Manny stal de show.

Sterren? Vooruit, 3 stuks.

Omdat ik er vanavond alle tijd voor had heb ik eindelijk "de moeder aller soaps" eens bekeken. Ik had eigenlijk een klef romantisch of licht sentimentele draak verwacht. Dat viel gelukkig wel mee, al was de dramatiek af en toe (met name aan het eind) erg dik aangezet.

In plaats van dit alles is Gone with the wind het verhaal van een verwende, manipulerende en materialistische vrouw die nogal onnozel en naief in de liefde is en (bijna) niets van het leven leert. Verder geeft de film een mooi tijdsbeeld van de 19e eeuw in Amerika. Al met al 3,5 *

Wat moet ik over deze film eigenlijk nog zeggen. Geweldige film. Echte TOPPER! 5*

Ik heb de film in 1x gezien. Er zat wel een pauze in de film omdat je de dvd om moest draaien. En weet je ... zonder problemen heb ik de gehele film gezien. Dat zegt veel. De film heeft me dus geboeit van het begin tot het einde.

PS: Schande om deze film met iets te vergelijken als GTST.

GTST is inderdaad een stuk minder vervelend

Mmm, dat vind ik een behoorlijke belediging voor de kwaliteiten van Gone with the wind. Heb je die film soms bekeken op een baaldag of zo? Ik kan me nauwelijks vinden in jouw kritiek.

Nee, GTST is van een bizaar laag armoedig nivo. Deze film is grandioos. Niet voor niets is deze film met oscars gewaardeerd. Over 70 jaar zal niemand meer weten wat GTST is.

nee sorry ik vond 'm gewoon in- en in-slecht

Jordy, ik kan me jouw gevoelens wat betreft deze heel goed voorstellen, ik zit er zelf dicht in de buurt. Ik heb best een zwak voor 'melodrama' - al heeft nog steeds niemand me nou precies kunnen uitleggen wat dat is zonder dat het inhoudt 'een romantische film die de recensent in kwestie toevallig niet beviel' - maar hier heb ik echt met kromme tenen zitten kijken. Zoals je al zegt: er is geen momént rust, dat stoort me misschien nog wel het meest. Jankbuien zijn juist op hun sterkst als je ze gedurende een hele film opbouwt en dan tot uitbarsting laat komen (en geloof me, ik jank wat af). Jammer hoor, want ook al heb ik nog maar weinig van 'r gezien, ik hou erg van Vivien Leigh.

Meesterwerk. Respect... 5 sterren.

Ik had vroeger echt een hekel aan deze film, vooral omdat m'n moeder en m'n zusje er zo mee dweepten. Maarja, als je er eenmaal zelf voor gaat zitten, kan je, ondanks het feit dat de film nét iets te lang is, niet anders dan vaststellen dat voor deze film het woord 'meesterwerk' is uitgevonden.

4.5 sterren

Erg zoetsappig, maar wel één van de beste zoetsappige films. Een topper. Dus een aanrader.

Na al die jaren nog steeds een superfilm!

Mooi document voor filmarchief.

Scarlett O'Hara is een irritant figuur die de hele film verpest.

De sterke story naar de roman van Margaret Mitchell, door Sidney Howard bewerkt tot een ontroerend scenario, de onberispelijke productie door David O. Selznick en de onovertroffen cast, die de personages op onvergetelijke wijze tot leven brengt, maken dat de film met de jaren niets van zijn aantrekkingskracht verliest. Werd bekroond met acht Oscars. Puur filmgenot! Dit is nog steeds één van de beste films aller tijden...

Zeer saaie film behoord tot de klassiekers oewel ik er niets aan vond Gable is hier enorm overroepen Neen geef mij maar een totaal ander genre.