Gone with the Wind (1939)

Frankly my dear, ik don't give a damn...

Ik vind het acteerwerk maar matig, vooral Scarlett het lijkt wel een toneelstukje van Shakespaere of zo. Maar het verhaal is goed en al met al toch een aardige film.

Volgens mij heb jij geen idee wat je zegt.....

Ow jawel hoor het is zó gespeeld. Maar dat zal wel bij alle jaren `30 films zo zijn, maar ik vind het in ieder geval een beetje overdreven geacteerd.

Mijn mening let er maar niet op....

Je spreekt jezelf nogal tegen aangezien je de film met 5 sterren beoordeelt.

Pfoei, ik heb hem in 1 keer uitgezeten, vind ik nog een hele prestatie van mezelf . Anyway, het kon er mee door. Sommige stukken waren wel aardig, er zat een beetje humor in en af en toe was hij nog spannend ook. En het feit dat ik 4 uur lang achtereen een uitgebreide soap-aflevering heb zitten kijken zegt ook wel iets positiefs over de film.

Helaas vind ik het acteren uit oude films altijd zo verschrikkelijk sentimenteel, ik erger me er altijd kapot aan. En wat huilen ze verschrikkelijk nep! Bah.

Ik ergerde me op het eind ook een beetje aan de bosjes personages die opeens doodgaan. Het kwam veel te geforceerd op me over.

Kan me best voorstellen dat mensen dit een meesterwerk vinden maar mij interesseerde het al met al net genoeg voor een voldoende.

En daar ligt zoals dikwijls het probleem. Vele mensen trachten altijd films van toen te vergelijken met prenten van nu. Ik kan me makkelijk inleven in de tijdsgeest van pakweg 50, 60 jaar terug. Voor mij bestaan er gewoonweg geen 'oude films', wel films die vroeger gemaakt zijn, voor mij is een film altijd iets nieuws...

Tja, ik ben niet anders gewend dan de films van nu... Kan ik ook niets aan doen .

Dat zal verbeteren Phoenix, binnen een jaartje of twintig. Dan waardeer je het verleden des te meer...

Ben het helemaal met Speedy eens, ook vind ik jammer dat er zo weinig op zwart-wit films wordft gestemd omdat heel veel jonge mensen van tegenwoordig al die vooroordelen hebben op zwart-wit films en op vroegere films.....

Maar dan is GWTW nóg ouder geworden . Leg je er maar bij neer, Speedy .

Je bedoelt dat er zo sentimenteel word geacteert? Tja, ik baseer mijn mening daarover op oude films die ik (deels) gezien heb en in die films was het altijd het geval...

Dat geeft niet, maar met de ouderdom zul je meer prenten zoals Gone With the Wind leren waarderen...

Ik vind GWTW nu niet bepaald een typisch voorbeeld van 'de oude film'. Mensen die dit niets vonden moeten zich dus vooral niet laten afschrikken. Dat ovedreven sentimentele acteren, bijvoorbeeld, is gewoon een vervelende trek van Leigh - niet meer, niet minder.

Ik heb het niet alleen over Leigh hoor. Ook de rest kon er wat van...

En dan zeggen dat Vivian Leigh voor dit "overdreven sentimentele' acteren een Oscar kreeg, naast de negen andere...

Precies, Ze speelt gewoon een heel irritant vrouwtje en dat doet ze vrij aardig (ondanks dat het wellicht niet eenieders smaak is)

Trouwens, ondanks de lengte vliegt de film toch voorbij ?

Da's toch een signaal voor een goede film.

Nou nee .

Bewijst eens te meer hoe debiel ik die oscars altijd vind...

En dat bedoel ik nou net. Tot voor pakweg 25 jaar, moest men nog iets bewijzen om een Oscar te 'verdienen'. Nu worden ze haast allemaal 'uitgedeeld'. Voor mij is die Oscar van Leigh dubbel en dik verdiend. Ik zie vandaag de dag weinig of geen actrices zo'n rol spelen, want dat is het: een rol, groots gespeeld.

En een lange prent? De oorspronkelijke versie was zelfs 5u1/2...

Ik vond het maar zwaar overdreven en nep en zeker niet 'groots'.

Ik moet er niet aan denken...

Maar het zware overdrijven is net de bedoeling van de rol van Scarlett. Op zeker ogenblik zegt zelfs Red Butler dat ze haar 'Zuiderse capsones' niet moet overdrijven. Ook tijdens een dans zegt hij dat ze haar Zuiders grijns van haar gezicht moet vegen.

In één ding komen we zeker overeen: over smaak kan men dagen discussiëren...

Ik vond het té overdreven, laten we het dan zo stellen. En daarbij vond ik het ook nog eens erg flauw gedaan: als ze quasi-zielig doet en expres gaat huilen om iets gedaan te krijgen en dan nog even opkijkt om te kijken wat Rhett doet. Dat soort dingen vind ik nou te overdreven...

OK, de volgende maal ben jij verdediger en ik de aanvaller...

Ik heb de ingekleurde versie gezien en ben benieuwd nar de originele zwart wit versie. Het verhaal zal wel hetzelfde zijn maar kleuren kunnen veel aan de sfeer veranderen.

De film is origineel in kleur hoor.

Wendal opletten jong, dit was de eerste grote filmproductie gedraaid in Technicolor...

Hooguit de eerste beroemde.

Zeker van zijn, de eerste grote. De eerste productie was in 1930, Mammy met Al Jolson. Michael Curtiz' adaptatie van Irving Berlins musical 'Mr. Bones' (met het beroemde liedje 'Yes, we have no bananas') is de eerste film uit de filmgeschiedenis die Technicolor-fragmenten bevat. Disney gebruikte reeds in 1932 technicolor in de prent Flowers and Trees. Maar pas in 1935 werd het driekleurenprocédé van Technicolor echt geïntroduceerd. Hierdoor werd het maken van films in kleur mogelijk. In tegenstelling tot het geluid bracht het gebruik van kleuren niet zo'n grote verandering met zich mee, bovendien werden er na het invoeren van de kleuren nog altijd zwart-wit films gemaakt terwijl er na de ontdekking van het geluid praktisch geen stomme films meer werden gemaakt.

P.S. In 1934 was er de eerste stereo-geluidsfilm, Napoléon Bonaparte, een Franse prent van Abel Gance...

Vraagje, ik heb ooit een soort vervolg van deze film gezien op de tv. Maar dat is al een tijd terug maar ik zou niet meer weten hoe die heet.

Weet iemand daar iets van?