menu

Giù la Testa (1971)

Alternatieve titels: A Fistful of Dynamite | Duck, You Sucker | Once Upon a Time... the Revolution

mijn stem
3,61 (532)
532 stemmen

Italië / Spanje / Verenigde Staten
Western / Actie
157 minuten / 138 minuten (Amerikaanse versie)

geregisseerd door Sergio Leone
met James Coburn, Rod Steiger en Romolo Valli

Het verhaal speelt zich af in Mexico tijdens de revolutie in 1913. Juan is de leider van een bandietenfamilie, die graag de grote bank van Mesa Verde wil beroven. Bij toeval ontmoet hij John Mallory, een IRA-explosievenexpert, die op de vlucht is voor de Britten. Juan haalt John over om de bandieten te helpen met het beroven van de bank. John heeft ondertussen contact gelegd met de revolutionaire mensen en is van plan zijn dynamiet voor hun plannen te gebruiken.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=zojuygYWnrA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Filmkriebel
3,0
Spaghetti western met tortilla en rode bonen...

Wel een heel ongewone western... Je kan je terecht, zoals andere users ook schrijven, de vraag stellen of dit wel een western kan genoemd worden. Met een Mexicaanse bandiet en een voortvluchtige IRA terrorist die in een revolutie terechtkomen gaat dit meer richting het oorlogsdrama maar de film kent ook een dikke portie humor. Toch is dit geen grootse film van Leone. De flashbacks naar Johns IRA verleden zijn irritant en aan die vervelende "shom shom" muziek hou ik bijna een trauma over. Bovendien vind ik het gebruik van close-ups, eigen aan Leone, ook niet echt geslaagd hier. Gelukkig speelden Coburn en vooral Steiger ijzersterk. Steiger, die toch één van mijn favoriete acteurs is, spat van het scherm. Die man was een wonder der natuur. Veel spektakel, maar ik vond het verhaal niet bijster boeiend en op het eind ging het zelfs de vervelende toer op. Dat revoluties weinig heldhaftig en bloederig zijn en iedereen uiteindelijk verliest is een gegeven zo oud als de mensheid zelf

avatar van Brix
3,5
Filmkriebel schreef:
Je kan je terecht, zoals andere users ook schrijven, de vraag stellen of dit wel een western kan genoemd worden.

Deze valt dan ook onder de noemer "Zapata western", een subgenre.
(Er zijn er nogal wat van gemaakt)

avatar van Filmkriebel
3,0
Nooit eerder van gehoord... Het meer gastronomische tortilla western klinkt mij beter in de oren

avatar van Brix
3,5
Filmkriebel
In de lijn van "Spaghetti"(Italiaanse) "Sauerkraut"(Duitse) "Paella"(Spaanse) (etc.) westerns?
Ja, kan ik me iets bij voorstellen.
Maar de officiële benaming is toch "Zapata" western.
Dit genre is overigens ook grensoverschrijdend ( )
Er bestaan Italiaanse en Amerikaanse producties (etc.) in het genre.

avatar van Filmkriebel
3,0
Brix schreef:

Maar de officiële benaming is toch "Zapata" western.


Ik bevestig Brix ! Heb weer wat bijgeleerd.

avatar van Bélon
5,0
Koolhoven & Simons schotelen ons 30 maart a.s. een heerlijke eendenmaaltijd voor:

Cinema Egzotik: Duck Night bij EYE Film in Amsterdam | EYE - eyefilm.nl

Deze -één van mijn favoriete films- dus met eendensoep vooraf

avatar van JTV-kijker
4,5
geplaatst:
Gezien de lagere score had ik hier niet al te hoge verwachtingen van, maar voor mij toch wederom een pareltje!

avatar van Fisico
3,5
geplaatst:
Ik ben niet zo mee in al die verschillende soorten westerns, maar deze GLT is toch een klein buitenbeentje. Ik schrok eventjes toen James Coburn in zijn eerste optreden op een motorfietsje kwam aangetuft. Nu, dat was nog niet alles, want later in de film kwamen er ook nog auto’s en zelfs tanks aan te pas. Ook geen lengendarische duels tot ter dood, maar wel een film binnen hetzelfde decor en aankleding. Centraal staat dan ook de Mexicaanse revolutie of een bepaald aspect ervan waarbij een IRA-terrorist/vrijstrijder (zoals je wil) een outlaw Juan (Rod Steiger), deed me overigens denken aan ‘the Ugly’ in TGTBATU, voor zijn kar spant om zijn zaak te dienen. Een zaak waarbij de helden niet de heroïek krijgen, maar mee het vuile harde bloedige spel moeten spelen om hun doel te bereiken. Boeiende personages die twee, niet de suspense van een Eastwood-Van Cleef, maar ook dr. Villega (Romolo Valli) maakt erg veel goed.

Audiovisueel krijgen we van Sergio Leone wederom een spektakel voorgeschoteld met luide explosies en massa(le) vuurgevechten. De muziek van Ennio Morricone is minder indringend dan in pakweg TGTBATU (dat deuntje is onavolgbaar), maar blijft top. Leone trakteert ons weer met fijne close-ups zoals in de paardenkoets in het begin van de film - vies bij momenten met die etende monden. Hier en daar wel een beetje langdradig - ik zag de lange versie - twee uur had echter volstaan. De uitdieping van het personage van John was aanwezig, maar die flashbacks haalden daarentegen de vaart uit de film. Al bij al meer dan degelijk film!

avatar van Decec
3,0
geplaatst:
Een goede oorlog/western film...
Goed verhaal...
Goed acteerwerk...
Prima achtergrond geluid/klassieke muziek
met Dolby Digital...
Goed beeld, geen HD aanwezig...
Ouderwetse opname...

avatar van Metalfist
3,5
Duck, you sucker!

Er zijn zo van die regisseurs die je na al die jaren nog steeds een warm hart toedraagt. Sergio Leone was samen met Alfred Hitchcock, Quentin Tarantino, Akira Kurosawa en zovele anderen verantwoordelijk voor mijn eerste stapjes in het (her)kennen van regisseurs. Niet iedereen van dat lijstje is overeind gebleven en ook Leone is een tikkeltje van zijn voetstuk gevallen, al zal ik hem eeuwig dankbaar blijven voor die ene ultieme Western: C'era una Volta il West. Van het bekendste deel van zijn oeuvre (zowat alles met uitzondering van Il Colosso di Rodi) was A Fistful of Dynamite de laatste die ik nog moest zien.

En even (een geruime tijd zelfs als ik eerlijk ben) was er weer die liefde als vanouds. Die openingscène met Miranda die beschimpt wordt door de passagiers van de koets - je voelt, je hoopt zelfs, dat hij op de een of andere manier zijn wraak kan nemen - is een heerlijk staaltje filmkunst en ook de vele confrontaties tussen Miranda en Mallory zijn om je vingers van af te likken. Alleen komen we na een tijd bij een keerpunt dat ik wel vaker bij Leone heb: het duurt allemaal zo verdomd lang.. Het is zeldzaam voor mij maar ik kan perfect het moment aangeven wanneer het allemaal als een kaartenhuis in elkaar zakt en dat is wanneer Miranda (na de dood van zijn zoons en vader te hebben aanschouwd) opnieuw als een held wordt onthaald. De wraak op Villega, de strijd met Reza, ... Het kon me allemaal opeens minder en minder boeien. Zonde, want het slot met Miranda die verweesd achter blijft en naar de camera kijkt terwijl hij "What about me?" aan de kijker vraagt is misschien wel één van de beste momenten in de carrière van Leone.

Daar staat dan wel tegenover dat die Ierse flashbacks het slechtste zijn wat hij ooit op het scherm heeft getoverd. Fifty fifty dus en dat ligt gelukkig niet aan James Coburn die alles op alles zet om de Ierse John Mallory geloofwaardig in beeld te brengen. Coburn is degelijk, maar het is toch vooral Rod Steiger die echt de show weet te stelen. De manier waarop hij Coburn naar een hoger niveau tilt (en eerlijk is eerlijk, vice versa gebeurt hetzelfde) is heerlijk om te zien. Daarin schuilt dan ook de kracht van de film, want bijrollen zoals die van Romolo Valli (als Dr. Villega) komen toch niet volledig tot hun recht. Ook de soundtrack van Ennio Morricone stelt een tikkeltje teleur, al is dat misschien ook wel omdat die zijn meest iconische werk maakte in andere films van Leone. Sowieso niet één van mijn favoriete componisten (dat "Shon shon shon" gezang werkte me hier wat op de zenuwen) maar dat terzijde.

Moet wel zeggen dat ik meteen zin heb gekregen om de rest van het oeuvre van Leone eens te gaan herzien. De twee bekendste hebben al een review gekregen (al blijkt C'era una Volta il West ook alweer 7 jaar geleden te zijn) maar dan kan ik meteen eens Il Colosso di Rodi erachter aan gooien. Kwestie van zijn oeuvre na al die jaren toch eens compleet te krijgen.

3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 08:34 uur

geplaatst: vandaag om 08:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.