menu

Duck Soup (1933)

mijn stem
3,38 (301)
301 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Muziek
68 minuten

geregisseerd door Leo McCarey
met Groucho Marx, Harpo Marx en Chico Marx

Duck Soup, de beroemdste komedie van de Marx Brothers is een film met een anarchistische en pacifistische teneur. Groucho speelt daarin de dictatoriale president van Freedonia die op oorlog uit is met buurland Sylvania. Harpo en Chico heulen met beide kanten, tot de waanzin van ieder.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=O5i35a9klPs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van The One Ring
4,5
Ramon K schreef:
maar de spraakwaterval van Groucho doet me echt helemaal niets. Zelfs ooit irritant, omdat ie zijn wisecracks zonder samenhang lijkt op te dreunen.


Hoe bedoel je "zonder samenhang". Er zit toch vaak wel een context aan zijn opmerkingen. Vaak een reactie op een opmerking van iemand of anders wel een opmerking over iemand.

Het is wel wat theatraal (in Animal Crackers doet hij zelfs een aantal toneelmonologen die de filmactie onderbreken, duidelijk aanwezig omdat dat daadwerkelijk een toneelverfilming was, al werkt het op een bijna surrealistische manier weer goed in de film), maar persoonlijk vind ik Groucho's timing en manier van spreken zo ontzettend goed dat het me niet stoort. Toegegeven, ik heb een enorme zwak voor spervuurdialogen.

Als je ooit nog eens een Marx wil zien raad ik je A Night at the Opera het meest aan. De finale met Harpo daar is toch iets dat je gezien moet hebben.

avatar van Ramon K
2,5
Er zit toch vaak wel een context aan zijn opmerkingen.


Maar regelmatig ook niet. Die vrouw wordt toch ook te pas en te onpas afgekraakt door hem (vaak zonder aanleiding)? Alsof er een soort verplicht nummertje 'Groucho' moet worden opgevoerd. Ik vind zijn 'delivery' vreselijk trouwens; montotoon opgezegd, alsof ie 't opleest. Dat enkel 1 op de 5 punchlines leuk zijn wil ook niet helpen. Ik vind Harpo veeel leuker. Dat gedoe met scharen, hoeden, dingen omgooien zonder aanleiding..... dat werkte veel beter. In ieder geval voor mij.

avatar van The One Ring
4,5
Ramon K schreef:
Die vrouw wordt toch ook te pas en te onpas afgekraakt door hem (vaak zonder aanleiding)?


Ja, maar dat is de Grouchoroutine: iedereen beledigen. Kennelijk speelt hij een personage dat de compulsieve behoefte heeft om tegen iedereen te vertellen wat hij van hem of haar denkt. Geen leuk persoon om in het echt tegen te komen, maar ik kan het in een anarchistische film als deze zeer waarderen. Overigens speelt Groucho deze rol altijd, tot in een spelprogramma op televisie waarin hij presentator was aan toe. Margaret Dumont was overigens de vaste vrouw die Groucho beledigde, waardoor hij haar op een gegeven moment de vijfde Marx Brother noemde.

Harpo vind ik ook briljant, verder. Die visuele gags zijn inderdaad geweldig.

avatar van Ramon K
2,5
Ja, maar dat is de Grouchoroutine: iedereen beledigen. Kennelijk speelt hij een personage dat de compulsieve behoefte heeft om tegen iedereen te vertellen wat hij van hem of haar denkt. Geen leuk persoon om in het echt tegen te komen, maar ik kan het in een anarchistische film als deze zeer waarderen.


Het is uberhaupt moeilijk voor mij om iets zinnigs te zeggen over komedie; ik vind Laurel/Hardy, Chaplin en Keaton wel leuke komieken: als die 't beeld inwandelen krijg ik er meteen zin in. Misschien heeft 't ook te maken met het simpele feit dat hun personages immer zo 'likable' zijn, terwijl Groucho niet zo sympathiek op me overkomt. Ik zal in ieder geval nog een paar films proberen...

avatar van The One Ring
4,5
Ramon K schreef:

Het is uberhaupt moeilijk voor mij om iets zinnigs te zeggen over komedie; ik vind Laurel/Hardy, Chaplin en Keaton wel leuke komieken: als die 't beeld inwandelen krijg ik er meteen zin in. Misschien heeft 't ook te maken met het simpele feit dat hun personages immer zo 'likable' zijn, terwijl Groucho niet zo sympathiek op me overkomt. Ik zal in ieder geval nog een paar films proberen...


Oké, dat kan ik begrijpen, al moet ik er wel bij zeggen dat er weinig zal veranderen in die andere films, omdat het altijd dezelfde routine is die de broers opvoeren, met dezelfde type personages. Groucho is niet 'likeable' inderdaad, maar dat probeert hij natuurlijk ook absoluut niet te zijn. Harpo en Chico overigens evenmin. Ze zijn ook absoluut niet te vergelijken met de komieken die jij noemt. Zelfs Harpo's slapstick heeft niets weg van die van Chaplin of Keaton.

Pesoonlijk vind ik de films van Keaton en Chaplin over het algemeen beter dan die van de broers, maar vooral omdat ze ook betere filmmakers zijn. Het werk van de Marxjes is filmisch gezien vrij slecht (op wat leuke visuele gags na), maar eerlijk gezegd moet ik er over het algemeen wel meer om lachen. Maar weinig dingen zijn zo persoonlijk als humor.

avatar van 606
4,5
606
Blijft een prachtige film ook na de 2de kijk beurt.

Een paar favoriete Quotes.

Ambassador Trentino: Now will you tell me what happened on Saturday?
Chicolini: I'm glad you ask me. We follow this man down to a roadhouse, and at this roadhouse he meet a married lady.
Ambassador Trentino: A married lady?
Chicolini: Yeah, I think it was his wife.
Ambassador Trentino: Firefly has no wife!
Chicolini: No?
Ambassador Trentino: No!
Chicolini: Then you know what I think, boss?
Ambassador Trentino: What?
Chicolini: I think-a we follow the wrong man.

Rufus T. Firefly: Now that you're Secretary of War, what kind of an army do you think we ought to have?
Chicolini: Well, I tell you what I think, I think we should have a standing army.
Rufus T. Firefly: Why should we have a standing army?
Chicolini: Because then we save money on chairs.

Ambassador Trentino: I didn't come here to be insulted!
Rufus T. Firefly: That's what you think!

En zo kan ik nog wel even door gaan.

avatar van The One Ring
4,5
Duck Soup nu voor de vierde keer gezien en ik vraag me af waarom ik nooit overgestapt ben naar een waardering van 4 en een halve ster. Van alle films van de Marx Brothers die ik zag (een groot deel inmiddels) vindt ik dit de leukste. En dat terwijl de meeste goed te doen zijn. Het is daarom des te pijnlijker om dit forum door te lezen. Het gemiddelde valt nog mee, maar is er een klassieker met meer negatieve berichten?

Humor blijft natuurlijk een lastig discussiepunt, al is het maar omdat je het niet analyseren en zelfs nauwelijks op een afstand kunt waarderen. Je kunt moeilijk naar een grap kijken en zeggen dat je het goed vond als je het niet grappig vond. De enige graadmeter blijft of je gelachen hebt. Op een bepaalde manier kun je niet zo makkelijk objectief naar de opbouw van een grap kijken als zeg de opbouw van een thrillerscène. Niettemin is het opvallend hoe weinig er hier voor de Marx Brothers vallen (de andere van hun films scoren volgens mij alleen maar beter dan Duck Soup omdat er zoveel mensen afgehaakt zijn bij dit bekendste werk). Sommigen halen de tand des tijds erbij, maar even vaak worden de onvergelijkbare tijdgenoten Laurel & Hardy er bij gehaald om aan te geven hoe het wel moet. Het zal wel zijn omdat het tijdgenoten zijn, want de humor is toch totaal anders. Op veel andere forums staan de Marx Brothers toch sterker. En nee, niet alleen bij oude mensen.

Erg belangrijk is het ook niet en ik wil er niet op door gaan. Voor mij zijn er echter weinig dingen grappiger dan de Marx Brothers. Ik noem ze niet mijn favoriete komieken aller tijden, dat gaat nog een stap te ver, maar voor hun tijd zijn ze wat mij betreft de beste. Natuurlijk, Chaplin, Keaton en Lloyd maakten betere films, maar die hadden in tegenstelling tot de Marxjes ook andere dingen aan hun hoofd dan alleen een eindeloze reeks grappen maken, maar ik lach meer om Groucho en Harpo. Uit die tijd kunnen hoogstens enkele screwball comedies eraan tippen.

En nee, Laurel & Hardy mogen wat mij betreft niet in de schaduw staan van dit viertal. Die doen ze voor ik hun werk ken toch vooral wat anderen ook al min of meer gedaan hadden en missen de eigenheid van drie stomme komieken (ja, zelfs Lloyd) die ik al eerder noemde. De Marx Brothers zetten een duidelijke stap vooruit in de humor en nergens deden ze dat meer dan in Duck Soup. Chaplin had wat politieke randjes in zijn films, maar hield het beleefd en bleef zelf sympathiek. Bij de Marx Brothers barstte de anarchie los, iets waar vele komieken en cabaretiers nog altijd dankbaar gebruik van maakten. Ligt hier de basis voor Dr. Strangelove? Monty Python? South Park? Wellicht. Feit is dat de doelen van de Marx Brothers niet zo gericht zijn op iets. Ze vallen hier geen specifieke politiek aan en hun humor heeft dan ook nooit de maatschappelijke context zoals bijvoorbeeld Dr. Strangelove of South Park (of snel volgende films als The Great Dictator of To Be or Not to Be). De Marx Brothers lijken gewoon politiek in het algemeen herkend te hebben als een officiële instelling en daarom krijgt het er van langs. Je leert niets van Duck Soup, maar dat maakt het nou zo leuk. Ik moest denken aan een zin uit het lied Anarchy in the UK van The Sex Pistols: "Don't know what I want, but I know how to get it." Dat wordt hier eigenlijk perfect verbeeld. Duck Soup rebellie zonder punt en dus anarchie in zijn puurste vorm. Het is dat niemand echt gewond raakt of zich beledigingen lang lijkt te herinneren anders zou het snel een bijzonder zwartgallige film worden. Nu blijft het gewoon lol.

Ik lees hier en daar dat sommige mensen moeite hebben met de contextloosheid van sommige grappen of acties, bijvoorbeeld dat Groucho compulsief mensen beledigt, zonder aanleiding. Dit kan ik begrijpen en toen ik mijn eerste bericht hier terug las merkte ik op dat ik ook soms wat moeite had met de losheid van het verhaal (bijvoorbeeld de onduidelijkheid omtrent waarom Harpo en Chico steeds van partij wisselen). Na meer Marx Brotherfilms gezien te hebben ben ik er duidelijk aan gewend geraakt, want nu verwacht ik dat Harpo en Chico als spionnen zo onloyaal mogelijk zijn. Dat is onderdeel van de lol, evenals hun vaak belachelijke motivaties om dit te doen (als die er al zijn). Vaak is een mooie opbouw in een film en ook in een komedie geweldig, maar de totale onsamenhangendheid van Duck Soup (en hun andere films) zijn gewoon een onderdeel van de Marx Brothers en van wat hun zo leuk en onvoorspelbaar maakt, zelfs al is het iedere film hetzelfde kunstje. Als je een film maakt over personages die zich op een geen enkel mogelijke manier conformeren is het eigenlijk wel zo toepasselijk om gewoon het geheel geen eenheid te laten hebben. Ik moet geregeld lachen om de zinloosheid van alles hier, de totale nutteloosheid van vele acties. Dat het op filmtechnisch niveau verschrikkelijk is is bijna een pluspunt.

Duck Soup is de beste Marx Brother film omdat de setting van de politiek het meest inspeelt op hun anarchie. En daarnaast zitten er gewoon veel van de beste momenten in, zoals de hoedenroutine en de bekende spiegelgrap. Evenals de 1.000.000.000 andere geslaagde grappen. Dat er dan nog zo'n 10.000 grappen overblijven die niet werken kan ik graag vergeten. Hoogstens de grandioze finale van A Night at the Opera is nog beter.

Nee, Duck Soup is geen perfecte film, maar perfectie zou een belediging zijn voor een Marx Brother. En bij een Marx Brother kan een belediging al snel oorlog betekenen. Dat is het enige wat ik van Duck Soup geleerd heb.
4,5*

avatar van Metalfist
5,0
TOR

avatar van John Milton
4,0
me erg bescheurd om de hoedenscène en spiegelscène... Ik had al een behoorlijk portie chaplin, keaton, lloyd en laurel&Hardy gehad, maar dit was de eerste marx brothers en dat beviel me prima, vooral die Harpo, wat een malloot :-p

avatar van Onderhond
1,5
Interessant.

Boeiend om hier door de meningen heen te lezen, duidelijk een film die filmfans sterk verdeelt. Niet zo vreemd aangezien de broers met drie duidelijk verschillende vormen van humor aan komen draven. Ieder heeft wel z'n favoriet, en allicht ook één van de broers die hij totaal niet uit kan staan.

Voor mij werkte Groucho absoluut het best. Vind z'n wisecracks 10x beter werken dat bij een Wilder. Heerlijke droge delivery, razendsnel en vaak onverwacht. En voor die tijd nog verrassend scherp te noemen. Vond zijn introductiescene het hoogtepunt van de film.

Met Harpo had ik dan weer helemaal niks. Trieste slapstick, vervelende clownroutine en irritant getoeter. Niet mijn ding, de vaak gelauwerde spiegelscene deed mij dan ook belachelijk weinig.

Probleem is dat de routinetjes zich wel érg veel herhalen, zelfs binnen de korte tijdspanne van deze film. Tegen het einde had ik het allemaal wel gezien, buiten de scenes van Groucho begon het me ook serieus te irriteren.

Visueel stelt het verder niet veel voor, kreeg er een sterk toneelgevoel bij, paar was verder wel verrast door de klankband. Altijd gedacht dat dit een stille film was, blijkbaar niet dus.

Vond de routine van Groucho leuk genoeg om nog eens wat meer van deze broers te zien, maar denk dat ik er best wat tijd tussenlaat, want overdaad schaadt duidelijk bij deze heren. Toch wel hulde voor de eigenzinnige invulling, maar een echt goeie film levert het wat mij betreft niet op.

En mensen die verder het gedateerde van deze film niet zien (los van aanwezige kwaliteiten verder) ...

1.5*

avatar van Metalfist
5,0
Gisteren voor de zoveelste keer nog eens gezien met als enige verschil dat het nu in de cinema was. De spiegelscène, het pesten van de limonadeverkoper, het chaotische einde, ... Bijna aan het janken geweest van het lachen. De vier broertjes op hun best als je het mij vraagt.

+ met een halfje verhoogd.

avatar van Marvinleeaday
4,0
Besst lollige film met een hoop woordgrapjes, 3.5 * en een halfje erbij omdat hij uit 1933 is.

3,5
Toppunt van vindingrijk-grappige absurditeit.
Midden een pak allusies op bestaande toestanden is Groucho present met zijn vele "wijsheden" maar zijn het wel Harpo en Chico die met hun visuele gags met de meeste fun gaan lopen.
Zekerlijk een goede, als gebruikelijk hilarische, Marx Brothers-film.

avatar van BBarbie
4,0
De Marx Brothers in topvorm. Vooral Groucho met zijn kostelijke oneliners is onvergetelijk en Chico doet nauwelijks voor hem onder. Er is geen beginnen aan om al de hilarische scènes aan te halen. De meest opvallenden zijn in commentaren hiervoor reeds meerdere malen genoemd. Mij is vanaf de eerste keer dat ik de film zag de scène bijgebleven over de hotelkamer, ingeleid door de schoenen en… de hoefijzers voor de deur. Geweldig!
Razendsnelle slapstick, die in woord en beeld een uur lang over de top gaat en nergens gas terug neemt. Zoek niet naar logica, want het slaat allemaal nergens op en het gaat nergens over. Dat maakt het juist zo leuk. Absurditeit als motto. De gebroeders Zucker zijn decennia later met een paar films aardig in de buurt gekomen, maar hebben deze film niet kunnen evenaren.

5,0
De beste Marx Brothers film met Groucho, Harpo, Chico en zelfs met Zeppo. Blijft goed.

3,0
TMP
De eerste film die ik van de Marx Brothers heb gezien. Een film van ruim een uur met een enorme hoeveelheid grappen. Hoewel ze bij lange na niet allemaal slagen, worden er zoveel grappen op de kijker afgevuurd dat er wel een paar keer gelachen kan worden. De film is niet al te hoogstaand, maar verveelt ook niet. Al met al een nipte voldoende.

avatar van mrklm
5,0
Het was pas 15 jaar geleden dat de gruwelijke Eerste Wereldoorlog werd beëindigd, de fascistische Benito Mussolini was 8 jaar dictator van Italie en de Nationaal Socialisten grepen onder leiding van Adolf Hitler de macht in Duitsland. En juist op dat moment komen de Joodse Marx Brothers met dit vehikel dat op genadeloze, maar vooral hilarisch wijze de spot drijft met de ego’s van dictatoriale leiders en de onzinnigheid van oorlog.. Groucho, Chico, Harpo, Gummo en Zeppo Marx kwamen uit een arme familie uit Brooklyn en kregen daarom nauwelijks enige formele scholing. Ze verdienden van kinds af aan geld voor de familie, soms met kaartspelletjes maar vooral met optredens in het vaudeville-circuit. Gummo [echte naam: Milton] voelde zich minder thuis in dit wereldje, sloot zich aan bij het Amerikaanse leger tijdens WO I en keerde niet meer terug op het podiium. Hij ontwierp een soort kleerhanger en startte een succesvol agentschap voor jong talent. Zeppo naam zijn plaats in als ‘the straight man’, maar na “Duck Soup” sloot hij zich bij zijn broer aan. Zeppo heeft hier een kleine rol als de secretaris van Rufus T Firefly [Groucho], die de leiding krijgt over Freedonia omdat de steenrijke Gloria Teasdale [Margaret Dumont] dat als voorwaarde heeft gesteld voor de zoveelste lening aan dit land. Freedonia staat op gespannen voet met buurland Sylvania en Firefly krijgt het meteen aan de stok met de Ambassador Trentino [Louis Calhern ]van Sylvania. Die probeert met behulp van de charmante zangeres Vera Marcal [Raquel Torres] en zijn spionnen Pinky [Harpo] en Chicolini [Chico] achter de belangrijkste staatsgeheimen van Freedonia te komen. Maar Firefly weet Marcal met vlijmscherpe one-liners van het lijf te houden en Pinky en Chicolini zijn, niet geheel verrassend, totaal ongeschikt voor hun werk.

Dit is een film die ik op verschillende momenten een paar keer moet terugspoelen, omdat de humor letterlijk onnavolgbaar is: Groucho komt met een non-stop spervuur aan one-liners die vooral ten koste gaan van de sublieme Dumont, die ook in The Cocoanuts [1929] en Animal Crackers [1930] al het ideale doelwit van Groucho’s humor bleek. Een voorbeeld: “You can leave in a car. If that’s too fast, you can leave in a huff. If that’s too soon, you can leave in one-and-a-huff.” Volgt U het nog? Chico grossiert in woordspelingen, zoals deze:

“Something must be done! War would mean an immediate increase in our taxes!”
“Hey, I got an uncle lives in Texas!”
“No, I mean taxes – money, Dollars!”
“Dollars! That’s where my uncle lives! Dallas, Texas!”

Harpo heeft meteen de lachers op zijn hand in de eerste scène waarin hij en Chico bij Trentino op kantoor komen. De secretaresse komt binnen met een briefje. Voordat Trentino het kan aannemen, onderschept Harpo het briefje. Hij bekijkt het aandacht, kijkt zeer beledigd en verscheurd het briefje. Chico legt uit: “He gets angry because he can’t read”. Maar dan heeft hij zijn arsenaal aan rekwisieten nog niet tevoorschijn gehaald, waarbij een gasbrander, een schaar en een aantal toeters leiden tot hilarische momenten. Verdere hoogtepunten zijn de vete tussen Chico en Harpo, die zich voordoen als popcornverkopers, en een concurrent die even verderop limonade verkoopt. De scène met de hoedjes is niet te volgen en moet je een paar keer zien om het überhaupt te snappen. Een ander hoogtepunt is die waarin Chico en Harpo zich verkleden als Groucho wat resulteert in de beroemde ‘spiegelact’, een klassieker in de vaudeville-wereld en hier vastgelegd door broers die zo goed op elkaar ingespeeld waren dat het lijkt alsof ze het allemaal zo uit de mouw schudden. En dan moet de krankzinnige climax, waarin de oorlog tussen Freedonia en Sylvania op krankzinnige wijze wordt uitgevochten en beslecht, nog beginnen. Mussolini verbood de film in Italië: een groter compliment hadden The Marx Brothers zich niet kunnen wensen.

avatar van Bélon
3,5
geplaatst:
Gezien in EYE met Nederlandse ondertitels maar mede vanwege een spervuur van woordspelingen en -grappen leiden die bijna alleen maar af en ga ik 'm nog eens herzien met Engelse ondertitels erbij.

Voor nu 3,5*

avatar van Flavio
3,5
geplaatst:
Na gisteren mijn eerste WC Fields film te hebben gezien, was het nu de beurt aan de Marx Brothers. Daar waar Fields' The Bank Dick me maar matig beviel, vond ik Duck Soup een stuk beter, al blijft humor toch wel een lastig genre. Lang niet alles werkt, maar omdat de grapdichtheid zo enorm groot is, valt er geregeld wat te lachen. Ik zal er de originaliteitsprijs niet voor krijgen, maar ik vond het hoogtepunt de spiegelscène: niet eens omdat het zo leuk bedacht is, maar de uitvoering is geniaal en hoe langer het duurt hoe absurder het wordt. Verder een tirade aan beledigingen en woordspelingen, die landen lang niet allemaal maar even vaak zijn ze tamelijk geestig.

Groucho is met zijn unprovoked insults en uitgestreken smoelwerk mijn favoriete Marx Brother. Weten we ook weer waar o.a. Edmund Blackadder de mosterd heeft gehaald. Harpo deed me dan weer erg denken aan Dopey uit Disney's Snow White, die laatste is overduidelijk op hem gebaseerd. Zijn manie om dingen af te knippen was in het begin hooguit vreemd maar bleek een geslaagde running gag. Chico heeft ook zijn momenten, van Zeppo ontdekte ik pas zijn Marx-verwantschap toen hij in de finale mee ging doen.

Geen instant fan, wel benieuwd naar ander werk, en wellicht dat ik deze nog eens opzet- een uurtje kun je slechter besteden.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:16 uur

geplaatst: vandaag om 03:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.