Duck Soup (1933)

Deze een week of twee geleden eindelijk weer eens gezien.

Erg, heeeel erg leuk!

Groucho's intro is al om je te bescheuren. Hij is echt ongeloofelijk op dreef in deze prent, zijn spraakwaterval is niet bij te houden en ik kan er dan ook niks meer van na vertellen, behalve dat ik het briljant vond.

De beste scene is zonder twijfel de spiegelscene. Je zit vol spanning te wachten hoe dit zal aflopen. Hilarisch!

En voor Dumont heb ik stiekem toch wel een zwak: wat dat mens allemaal te verduren krijgt!!! Je zou er gewoon medelijden mee krijgen.

Toch vind ik persoonlijk dit niet de allerleukste en dus beste Marx brothers film, dat is voor mij toch A night at the opera!

Deze krijgt van mij een acht, ofwel vier sterren.

Brwaagh! Van de hele Imdb-top 250 vind ik dit (samen met Monty Python and the Holy grail) de slechtste film, irriterend slecht en absoluut niet grappig. En het erge nog is dat Duck Soup helemaal niet lang duurt, maar na twintig minuten zat ik al diep te zuchten van ellende. Humor is iets heel persoonlijks, zoals deze film me liet inzien. Wat wel en niet leuk is, is heel erg smaakgebonden blijkbaar.

If you think this country's bad off now, just wait till I get through with it!

Van de Marx Brothers moet je houden maar ik kan me amper voorstellen dat je niet één van de drie broers goed vind (Zeppo niet meegerekend want hij doet toch maar in 5 films mee). Groucho heeft zijn hilarische danspasjes en oneliners, Chico heeft zijn geweldige accent en dito woordgrapjes en dan heb je natuurlijk nog Harpo. Babbelen doet hij nooit maar zijn uitdrukking en de zaken dat hij in zijn broekzakken heeft zijn gewoon verschrikkelijk leuk.

Duck Soup is een geweldige karikatuur van dictatoriale leiders die hun land meeslepen in een zinloze oorlog waarin ook bijna elke vorm van politiek bestuur memorabel op de hak neemt. Op zich niet zo speciaal maar mede door de geweldige performance van de broertjes wordt dit stukje humor naar een ongeëvenaard niveau gebracht. De spiegelscène, Harpo die samen met Chico in de clinch gaat met de limonadeverkoper, de hilarische oneliners van Groucho en ga zo maar voort. Ook de liedjes zijn verschrikkelijk aanstekelijk en de choreografie is werkelijk chaotisch maar tegelijkertijd ook erg op elkaar ingespeeld.

Voor mij zijn de Marx Brothers tijdloze pioniers van de humor die bijvoorbeeld een Chaplin gigantisch overstijgt.

4.5*

Vele goede grappen, scherpe analyses en niet al te slechte slapstick en geen van het allen werkt. Dat komt omdat we als kijker geen moment de tijd krijgen om de nogal extreme personages te plaatsen. Waarom begint die man (met opgestifte snor…) in vredesnaam zulke gruwelijke taal tegen die vrouw aan te slaan? En waarom knipt hoedenMarx alles open? De personages worden gewoon niet geïntroduceerd en door het belachelijk vlotte tempo lijkt het vooral een ordinaire hoop van vele grappen waar ik als kijker helemaal niets mee heb. Bovendien vind ik de vormgeving van de grappen vaak matig. Zo is het hoedenspelletje een bekend trucje maar werkt het bij Chaplin (of Benigni) wel omdat er dynamischer gebruik wordt gemaakt van de locatie en er logica en een reden aan de scene wordt toegevoegd. Nee, Duck Soup was niet mijn film.

Gisteren gezien samen met mijn zoon (12 jr) We hebben echt in een deuk gelegen, wat een heerlijke film. Het is echt een film die je aan 't huilen maakt van het lachen. Mijn ouders lagen vroeger ook al in een deuk om hun films en zeer terecht. Een aanrader....!!!

Volgens mij was Karl Marx toch veruit de grappigste van de broeders....

Nou, de mijne òòk niet. Waarom heet de film in vredesnaam eigenlijk 'Duck Soup'? Iemand?

Het enige effect dat de film op mij had was dat ik wel naar binnen had willen stappen om die vreselijk irritante Harpo zijn schaar af te pakken en in zijn *** te douwen! Wat een vervelende dropveter, zeg!

En wat is zo grappig aan Groucho? Zijn grappen zijn van het niveau Bob Saget in 'Funniest Home Videos'. Of Mike in 'The Young Ones'

Nou, dan zou ik maar luiers dragen en zuurstofflessen bij de hand houden als jullie een keer een ècht grappige film gaan zien!

Maar om toch nog een beetje positief af te sluiten:

de spiegelscène is wel briljant (en grappig).

Wat mij betreft de minste Marx Bros film die ik zag tot op heden. Terwijl het toch te boek staat als 1 van de grootsten, zoniet DE grootste.

De humor in de film was destijds baanbrekend en binnen de vorm van het verhaal erg anarchistisch, maar dat is nu toch wel redelijk gedateerd.

Je ziet direct de invloeden op andere films, een Woody Allen bijvoorbeeld, maar het is allemaal wel erg 'lach of ik schiet' scherp.

Toegegeven: als je er eenmaal in zit valt het wel mee, maar er ligt toch een behoorlijk irritatiegevaar.

De spiegelscene is wel prachtig trouwens.

Een filmpje met enorm veel vaart en een overvloed aan grappen, die veelal niet leuk zijn, of daarnaast gedateerd overkomen of zelfs beide manco's hebben. Eerste half uur was dan ook erg matig. Het laatste halfuur is dan gelukkig wel wat beter. Dit komt zeker ook door de inderdaad gewoon geniale spiegelscène, die zowaar erg grappig isen daarnaast ook nog eens perfect getimed en uitgevoerd is. Verder zitten er vooral een hoop flauwe woordgrapjes in en wordt het nooit echt goed. Positief is wel dat de film niet zo heel lang duurt. heb verder trouwens zelden zo'n irritant figuur gezien als die Harpo met zijn gekke bekken. Een matige film helaas!

2,0*

Opvallend door de dramatische acteer prestaties van vooral Groucho Marx (waarom is zijn snor zo lelijk getekend?) en de grappen die de tijd niet hebben overleefd.

The Marx Brothers. Tja. Veel van gehoord, weinig van gezien. Vandaag een begin gemaakt en het viel me direct op dat de 70 minuten durende film aanvoelde als een 100 minuten durende film. Eerste minpunt. Wat een flauw gedoe vaak, een lange woordenbrei met aan het einde van elke zin een punchline. Je zal het maar allemaal grappig vinden, dan heb je toch echt wel buikpijn aan het einde van de film.

Er zaten echter een stuk of 5 grappen in waar ik spontaan de slappe lach van kreeg en vandaar dit beschaafde punt, maar over het algemeen vind ik The Marx Brothers erg door de tijd ingehaald en tegenwoordig zit men echt niet meer te wachten op de lolkanonnades die er op je afgevuurd worden.

Wat een onzin, Groucho acteert fantastisch en de grappen zijn erg sterk. Menig humoristische film van tegenwoordig kan hier echt niet tegen op. Qua combinatie van slapstick, woordgrappen en muziek is dit echt erg origineel. Pareltje!

4 sterren

Heerlijke film met geweldige ouderwetse humor.

Verhaal is eigenlijk klein maar dat maakt niks uit.

De 2 die de grappen doen zijn geweldig.

Ook zitten er een aantal prachtige quotes in.

4 sterren

De twee? Marx Brothers zijn hier nog met 4, hoewel Zeppo niet echt meetelt qua humor maar dan blijven ze nog altijd wel met 3.

Wellicht de film met de laagste score hier die in de top250 staat op IMDB.

En dat is belangrijk omdat?

Gewoon een tof weetje.

Was even een lijstje aant maken van alles wat in de IMDb-lijst staat en niet in die van Moviemeter.

Deze film sinds lange tijd weer eens herzien, omdat ik gisteren toevallig een fragment hiervan zag in de film "Hannah and her Sisters" van Woody Allen.

Deze herziening viel mij dus zwaar tegen. Ik kon er vroeger blijkbaar nog wel om lachen, gezien mijn eerdere 4,0* waardering. Nu vond ik het allemaal erg flauw en achterhaald. De spiegelscène is de enigste goede komische scène - de enigste keer dat ik echt hard moest lachen - die de tand des tijds heeft doorstaan. De rest van de film kon mij nog nauwelijks aan het lachen brengen, zeker niet de scènes met Harpo en de schaar, die voor mij verreweg de flauwste scènes waren. De film werd naar het einde toe wel beduidend beter.

Al met al vond ik "Duck Soup" dus een behoorlijk overschatte film en ik denk dat elke komische film die nu gemaakt zou worden met dit soort flauwe humor zonder twijfel in de flop 100 terecht zal komen. De zeer positieve berichten op dit topic begrijp ik daarom ook niet helemaal. Neen, als we het dan toch over komische films hebben uit die jaren dertig periode, dan geef mij maar de films van Laurel & Hardy. Tig keer beter. Daar kan ik ook anno 2010 nog ontzettend hard om lachen.

Waardering; een kleine 3,0* dankzij de spiegelscène en het laatste redelijke half uur.

Besnorde spraakwaterval.

Dat de films van The Marx Brothers op zijn minst bijzonder zijn, moge duidelijk zijn. Zeker in vervlogen tijden waren de broeders nogal vooruitstrevend en lang niet ieders kopje thee.

Het neemt niet weg dat de film heden ten dage nogal gedateerd is. De matige montage speelt hierbij een belangrijke rol, alsmede een aantal zeer belegen grappen.

Toch valt er genoeg te lachen om deze klassieker. Dat zit hem niet zozeer in in het flutverhaaltje omtrent een chaotische dictator, alswel in Groucho zelf. De oudste van de familie herbergt een stortvloed aan sarcastische spraakwatervallen. Met name een aantal woordgrappen blijkt onbeperkt houdbaar. De meeste grollen van Harpo en Zeppo vallen er vaak bij in het niet, hoe vindingrijk dan ook.

De breed besnorde komiek zou buiten het brede ouvre aan komedies zijn misschien wel beste grap vertellen. Weg van het oog van de camera. Op hoogbejaarde leeftijd zei hij over zijn relatie met zijn veel jongere vriendin Erin Flemming, knipogend tegen een verslaggever het volgende: 'Mijn relatie met Erin is zuiver lichamelijk.'

Redelijk.

, briljant.

Mijn eerste kennismaking met de broeders Marx, een ervaring die een wat dubbel gevoel achterlaat. Vervelen is er in ieder geval niet bij in deze bizar vluchtige film, waarin flauwe woordspelingen, liedjes, verkleedpartijen en ladingen andere soorten slapstick in dozijnen op de kijker worden afgesmeten. De heerlijk foute uitspraken van Groucho en de gigantische meligheid die soms van een scène afdruipt maken het al met al tot een best amusante film.

Desondanks was lang niet alles leuk. De slapstick was hier en daar aardig, maar ging ook vaak net te lang door en was soms wel erg flauw en kinderachtig. Maar het grootste struikelblok voor mij was het gebrek aan een fatsoenlijk verhaal. Er was wel een plot, maar dat had er net zo goed niet kunnen zijn. Het fungeerde nog niet eens als kapstok voor de talloze grappen, de film leek soms meer op een simpele reeks sketches. En dan een reeks sketches van behoorlijk wisselend niveau.

Kleine 3 sterren. Redelijke kennismaking, benieuwd naar meer van de Marx- broers.

Duck Soup wordt algemeen gezien als het beste werk van de broertjes dus ik betwijfel of je de andere films beter zult vinden. Ook de 'sketcherigheid' blijft hetzelfde, al kent The Big Store wel een betere locatie om de grappen en grollen aan te hangen.

The Big Store, die zal ik onthouden. Bedankt. Heb op dit moment A Night at the Opera en A Night in Casablanca nog op het programma staan, ik ben benieuwd. Wat betreft die sketcherigheid, wie weet dat dit went, ik weet nu immers een beetje wat ik kan verwachten.

Night at the Opera is ook een goede keuze als je graag een locatie ziet waar de humor uit voort komt.

Als komediefanaat moest ik mijzelf toch eens aan de Marx Brothers wagen. Waar elders te beginnen dan bij hun bekendste film?! Helaas is Duck Soup een zeer flauwige miskleun qua humor waarin bovendien met plaatsvervangende schaamte op de meest misplaatste momenten gezongen wordt. Vreselijk! Op een leuke spiegelscene na heeft deze film niets te bieden, gelukkig was de tijd mij gunstig gezindt. Een kleine 2*

Vrij lastige film en het was wel eventjes wennen aan de stijl, maar het wilde in deze film vind ik best wel aangenaam uiteindelijk.

Het is een iets anders dan de vele strakke films. Ik kan wel perfect begrijpen dat veel mensen hier niet voorbij geraken en deze film dus maar niets vinden, want een groot deel van de humor valt zo al weg natuurlijk.

Dat het verhaal er niet echt toe doet maakt mij eigenlijk weinig uit. Bij vele films waar het verhaal er wel zou toe moeten doen is er helemaal geen en dat vind ik wel erg.

Sarcasme en wijsneuzerig doen zijn mijn favoriete vormen van humor dus deze film heeft op dat vlak al een sterk pluspunt.

Ik heb er van genoten!

De beroemdste komedie van Marx Brothers blijkt een immense teleurstelling. Daar waar de humor van generatiegenoten als Capra en Wilder me nog wel steeds kan bekoren, heb ik hier weinig plezier aan beleefd. Vooral de bijrollen van Chico en de tenenkrommende Harpo Marx brengen buiten de geweldige spiegelscène niets dan oerflauwe grappen en grollen die het toch al matige verhaaltje definitief definitief om zeep helpen. Wat mij betreft heeft Duck Soup niets ch te zoeken in de IMDB top 250.

Hail, hail Freedonia

Met Duck Soup ben ik aangekomen aan de laatste van de 5 films die de Marx Brothers met zijn vieren hebben gemaakt. In mijn geheugen was dit altijd al de beste geweest maar nu ik er een groot deel heb herzien, en binnenkort de rest ook ga bekijken, begon ik te twijfelen of die status terecht was. Er is dan ook geen betere manier om dit te onderzoeken door de film nog eens op te zetten. Het verdict is uiteindelijk geworden: Duck Soup is geniaal.

Maar eigenlijk zijn gewoon de Marx Brothers geniaal. Met Duck Soup leveren ze een heerlijke satire op de hele dictatuur en slagen ze er ook in om het geweldig hilarisch te maken. Duck Soup, Groucho heeft trouwens ooit de titel ooit eens als volgt uitgelegd: "Take two turkeys, one goose, four cabbages, but no duck, and mix them together. After one taste, you'll duck soup the rest of your life", is qua verhaal niet noodzakelijk de beste film die ze hebben gebracht en het is zeker niet dat deze film zoveel meer verhaal bevat dan bijvoorbeeld Horse Feathers of de Cocoanuts maar dankzij de korte speelduur razen de broers er in sneltreinvaart door en krijgen we een heleboel geniale scènes. Vooral naar het einde van de film toe, slagen de broertjes er in om compleet los te gaan en ging ik meerdere keren in een deuk van het lachen. Vaak moeten ze het hebben van hun solo performances maar mijn favoriete scènes zijn toch degene waar ze met zijn allen de boel op stelten zetten en daar is het einde natuurlijk geknipt voor. De idiote liedjes (snap trouwens niet dat mensen zich er zo aan ergeren want eigenlijk is het niet meer dan veel van Groucho's one-liners onder muziek gezet) maar ook de hilarische danspasjes en het bitsig reageren op Margaret Dumont is voor mij het toppunt voor geniale humor. Daar komt dan ook nog eens bij dat Duck Soup de scène bevat waardoor mijn twijfels verdwenen als sneeuw voor de zon om een boxset te kopen. Ik weet nog goed dat ik in de winkel stond te twijfelen en thuis besloot om eens wat filmpjes te bekijken of ik ze echt zou kunnen appreciëren. Ik ging naar Youtube en het eerste wat ik te zien kreeg toen ik Marx Brothers intikte was de spiegelscène. En wat voor een geweldige scène is dat ook. Oorspronkelijk geïntroduceerd door Chaplin maar zonder twijfel geperfectioneerd door Groucho en Harpo. Waarlijk een stukje fantastische cinema. Trouwens ook de eerste film zonder het pianospel van Chico en het harpspel van Harpo.

Verbazingwekkend ook hoe hard Groucho, Chico en Harpo eigenlijk op elkaar lijken. Oké, je ziet dat het broers zijn (ze hebben dezelfde driehoekige neus) maar met dezelfde kleren aan, een bril en een geverfde snor lijken ze echt extreem hard op elkaar. Daarmee waarschijnlijk dat de spiegelscène na al die jaren nog altijd zo hard tot de verbeelding spreekt. Je kan zeggen wat je wilt over de Marx Brothers maar ze waren wel uitstekend op elkaar ingespeeld. Maar ook solo zorgden ze weer voor hun gebruikelijke hilarische fratsen. Groucho blijft fantastisch met de vele sarcastische en bitsige commentaar maar ook Chico en Harpo hebben weer hun hilarische scènes (Peanuts!) en zelfs Zeppo weet me deze keer weer te bekoren. In het begin van hun carrière kreeg ik altijd het gevoel dat hij er eigenlijk niet bij thuishoorde maar, hoewel hij niet zo'n uitgesproken karakter heeft als zijn broers, heeft hij toch ook altijd wel een leuk rolletje in de film. Hij blijft natuurlijk nog altijd wel de meest inwisselbare van de vier. Ook leuk natuurlijk om Margaret Dumont weer te zien verschijnen in de films van de Marx Brothers. Een degelijke actrice die op zich niet zo erg memorabel is (ze heeft in totaal aan meer dan 50 producties meegedaan maar is vooral bekend wegens haar bijrollen in een aantal Marx Brothers films) maar ze is zo'n heerlijk klankbord voor de commentaar van Groucho. Van haar leeftijd tot aan haar gewicht, werkelijk alles wordt belachelijk gemaakt door Groucho maar op zo'n hilarische manier. Al is een deftige basis van Engels wel een must want met Nederlandse ondertitels wordt toch vaak de clou gemist.

Sowieso de beste van de Marx Brothers doordat er net een paar scènes tussen zitten die de film wat extra geven. De spiegelscène is daar een uitstekend voorbeeld van maar er is nog zoveel meer te ontdekken in de film. Een razend tempo, een verhaal dat niets meer dan een karikatuur van dictators is (Mussolini heeft de film zelfs jarenlang uit Italië geband uit schrik dat het over hem ging) en 4 fantastische acteurs. Meer heb je simpelweg niet nodig voor tijdloze humor.

Dikke 4.5*

Groucho is wel een komisch figuur, maar naast zijn grove uitspraken heeft deze film weinig te bieden. Het is een stuurloze, hectische aaneenrijging van een ontelbare hoeveelheid flauwe woordgrapjes en slapstick. Bij momenten kon ik het chaotische tempo wel waarderen, maar de film wordt als geheel verpest door de onbeschrijfelijk irritante capriolen van Harpo Marx. Buitengewoon ergerlijk ventje en visuele humor doet me bovendien op zich al weinig. De beste grap is ongetwijfeld de legendarische spiegelscène, al blijft deze naar mijn inzien net wat te lang aanslepen.

Na enkele jaren nog eens naar 'Duck Soup' gekeken, voor velen toch wel het meesterwerk van de Marx Brothers. Ik had in elk geval meer aan een film als 'Day at the Races', maar vooral maakte 'Duck Soup' me duidelijk dat The Marx Brothers verre van mijn favoriete filmkomieken zijn.

Naar mijn aanvoelen is de humor op veel momenten gedateerd, iets wat je veel minder hebt bij de 'stille' Chaplin, Lloyd of Keaton. Dit zorgt voor veel belegen grappen, hoe dan ook is het gros van de grappen van - naar mijn aanvoelen - bedenkelijk niveau.

Natuurlijk blijft Groucho bij momenten zeer vermakelijk en is Harpo ook leuk om naar te kijken (maar heel soms ook dodelijk irritant). Maar de slechte verhaallijn zorgt voor veel irritatie en de grappen missen te vaak doel om voldoende tegengewicht te bieden.

Toegegeven: de beroemde spiegelscène is gewoonweg briljant en subliem uitgevoerd. Op zich een reden om de film toch zeker een keer gezien te hebben (of desnoods even Youtube op te gaan).

Voorts is 'Duck Soup' niet mijn meug en blijft hij steken op 2,5* (verlaging met een halve ster).

2,5*

Na 8 jaar geleden eens een stukje gezien te hebben, nu eindelijk een hele film van 't viertal gezien. De energie is verfrissend, de visuele gags zijn leuk (Harpo vooral!) maar de spraakwaterval van Groucho doet me echt helemaal niets. Zelfs ooit irritant, omdat ie zijn wisecracks zonder samenhang lijkt op te dreunen. Kon ie beter op een podium doen; in een film werkt 't amper.