• 153.375 films
  • 8.977 series
  • 26.924 seizoenen
  • 595.415 acteurs
  • 336.599 gebruikers
  • 8.671.906 stemmen
Avatar
 
banner banner

Le Charme Discret de la Bourgeoisie (1972)

Komedie / Drama | 102 minuten
3,63 209 stemmen

Genre: Komedie / Drama

Speelduur: 102 minuten

Alternatieve titel: The Discreet Charm of the Bourgeoisie

Oorsprong: Frankrijk / Italië / Spanje

Geregisseerd door: Luis Buñuel

Met onder meer: Fernando Rey, Paul Frankeur en Michel Piccoli

IMDb beoordeling: 7,8 (44.049)

Oorspronkelijke taal: Frans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane
  • Claim tot 100 euro bonus bij Jacks.nl

    Heb je nog geen account bij Jacks.nl? Dan wordt in samenwerking met MovieMeter je eerste storting verdubbeld tot 100 euro! Jacks Claim je welkomstbonus van €100,- bij Jacks.nl
  • Wat kost gokken jou? Stop op tijd, 18+

Plot Le Charme Discret de la Bourgeoisie

"Academy Award Nominee for Best Foreign Language film 1973"

Een complex, voortdurend veranderend web van dromen, binnen dromen, zonder een echt plot, gecentreerd rond een groep van zes zeer respectabele en hooggeplaatste personen in de samenleving en hun voortdurende pogingen om samen een etentje te houden. De interrupties rond dat etentje worden steeds surrealistischer als de film voortschrijdt.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Onderhond

Onderhond

  • 86834 berichten
  • 11322 stemmen

Deze en Los Olvidados (van de 5 die ik gezien heb)


avatar van Drulko Vlaschjan

Drulko Vlaschjan

  • 359 berichten
  • 330 stemmen

Dit was mijn eerste Buñuel (de verrassende groente van vandaag) en wat mij betreft niet mijn laatste. Hij zet een fijne absurde sfeer neer die hij naarmate de film vordert steeds iets verder opschroeft, zonder het al te bont te maken. De humor is subtiel en niet bepaald hilarisch, als een soort Wim T. Schippers light. Ik heb maar een paar keer gegrinnikt. Toch had ik de hele tijd het idee naar iets zeer grappigs te kijken. Verwarrend.

Dromen zijn doorgaans een zwaktebod ('het was maar een droom', zucht) maar op dat punt gaat Buñuel zo ver over de top dat het eerder een aanklacht tegen dat trucje lijkt dan op het gebruiken van het trucje zelf. Die vorige zin loopt niet echt lekker. Mijn excuses. Hoe dan ook, dat dromengedoe leek haast een piss-take op Inception. En dat terwijl die film pas 38 jaar later verscheen. Knap hoor.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7587 berichten
  • 3391 stemmen

Machtige mannetjes, hun eega's die blasé het wereldleed aanschouwen en een priester die het hogere graag verruilt voor wieden en snoeien als tuinman. 'Le Charme Discret de la Bourgeoisie' (1972) is surrealistische droogkloterij waar de geprivilegieerde upperclass gevangen zit in elkaars nachtmerrie om elk moment blootgelegd te worden in hun ontstellende hypocrisie. Of het de ambassadeur is van een Zuid-Amerikaanse dictatuur die mensenrechtenschendingen en corruptieschandalen weg lacht, terwijl hij peentjes zweet om de guerrilla-groepering die het op zijn leven voorzien heeft. Of de Franse consul en zijn vrouw die liever nog even hun woest-erotische vrijage afmaken, terwijl de andere gasten al voor de deur staan voor hun geplande etentje. Of de priester/tuinman voor wie de heilige sacramenten iets zijn om routineus af te leggen, maar niet in de weg komen van zijn aardse wraakzucht.

Maar het mooiste zijn de ogenschijnlijk willekeurige momenten dat 'gewone soldaten' hun innerlijke angsten delen met deze club geprivilegieerden. Niet direct passend bij de kluchtige hoofdlijn, maar als een theatrale terzijde waar spookverschijningen en vadermoorden hun wankele gemoed tormenteren. Niet dat het deze upperclass verder erg interesseert, of dan vooral als vrolijke terzijde bij de dis terwijl op de achtergrond al de oorlogsgeluiden klinken van mensenlevens die tegelijkertijd verkwist worden. Met het surrealisme in 'Le Charme Discret de la Bourgeoisie' (1972) weet Luis Buñuel de menselijke absurditeit te verbeelden van een politieke elite die haar eigen spelregels verzint om zich afzijdig te kunnen houden voor de consequenties van wat ze eigenlijk met elkaar doen. Al zijn ze op een bepaalde manier slachtoffers van zichzelf, want diep van binnen vrezen ze die ontmanteling van hun eigen nikserigheid.


avatar van wihu61

wihu61

  • 747 berichten
  • 359 stemmen

De tweede droomscène, tegen dat decor van die die lege stad: je ontmoet oude bekenden, je moeder, even later ben je naar hen op zoek, maar ze zijn weg, onvindbaar, als in een droom. Huiveringwekkend écht...

Een ongrijpbare en fascinerende film, met niets te vergelijken. Weet niet hoe vaak ik hem al gezien heb. En dan ook nog Stéphane Audran... 4 sterren zijn dan altijd gegarandeerd bij mij.


avatar van flaphead

flaphead

  • 616 berichten
  • 809 stemmen

Random is hier toch wel het kernwoord. Een film met de ene random gebeurtenis na de andere, alleen bijeen gehouden door een aaneenschakeling van (pogingen tot) etentjes en drankjes. In het begin is het gek, daarna beetje irritant, daarna pak je het absurdistische ervan meer op. Er zitten zeker geinige momenten/grappen in, maar het is toch echt teveel los zand (ook de droomsequences voelen goedkoop) om het een goede en onderhoudende film te maken. Acteerwerk ook erg houterig, maar weet niet of dat de tand des tands is, bewust of oprecht matig.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 5912 berichten
  • 3736 stemmen

Mja, Bunuel moet je toch enigszins liggen. Erg aparte regisseur van wat ik al van hem zag. Heeft er ook een lange filmcarrière opzitten en de linken met surrealist Salvador Dali zijn soms niet ver weg. Ook hier in deze film is bij momenten een bevreemdende ervaring van surrealisme en droomwanen.

Centraal staat wel steeds een diner van een zestal personen. Vaak in een andere setting en telkens met andere bizarre gebeurtenissen. Eens humoristisch, dan weer serieuzer of warrig. Fragmentarisch ook, maar dan ook weer verbindend, maar een echt plot kon ik er toch niet uit opmaken.

Maar er zaten zeker meer dan geslaagde stukken in. Diegene die het me het best bijblijven zijn toch de toneelscène, de combi restaurant-wakeruimte en de moordende priester.