menu

Le Charme Discret de la Bourgeoisie (1972)

Alternatieve titel: The Discreet Charm of the Bourgeoisie

mijn stem
3,64 (192)
192 stemmen

Frankrijk / Italië / Spanje
Komedie / Drama
102 minuten

geregisseerd door Luis Buñuel
met Fernando Rey, Paul Frankeur en Michel Piccoli

Een complexe, voortdurend veranderend web van dromen, binnen dromen, zonder een echt plot, gecentreerd rond een groep van zes zeer respectabele en hooggeplaatste personen in de samenleving en hun voortdurende pogingen om samen een etentje te houden. De interrupties rond dat etentje worden steeds surrealistischer als de film voortschrijdt.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=5yRIhnu6Eyo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Onderhond
1,5
Deze en Los Olvidados (van de 5 die ik gezien heb)

avatar van Drulko Vlaschjan
3,5
Dit was mijn eerste Buñuel (de verrassende groente van vandaag) en wat mij betreft niet mijn laatste. Hij zet een fijne absurde sfeer neer die hij naarmate de film vordert steeds iets verder opschroeft, zonder het al te bont te maken. De humor is subtiel en niet bepaald hilarisch, als een soort Wim T. Schippers light. Ik heb maar een paar keer gegrinnikt. Toch had ik de hele tijd het idee naar iets zeer grappigs te kijken. Verwarrend.

Dromen zijn doorgaans een zwaktebod ('het was maar een droom', zucht) maar op dat punt gaat Buñuel zo ver over de top dat het eerder een aanklacht tegen dat trucje lijkt dan op het gebruiken van het trucje zelf. Die vorige zin loopt niet echt lekker. Mijn excuses. Hoe dan ook, dat dromengedoe leek haast een piss-take op Inception. En dat terwijl die film pas 38 jaar later verscheen. Knap hoor.

avatar van Donkerwoud
4,0
Machtige mannetjes, hun eega's die blasé het wereldleed aanschouwen en een priester die het hogere graag verruilt voor wieden en snoeien als tuinman. 'Le Charme Discret de la Bourgeoisie' (1972) is surrealistische droogkloterij waar de geprivilegieerde upperclass gevangen zit in elkaars nachtmerrie om elk moment blootgelegd te worden in hun ontstellende hypocrisie. Of het de ambassadeur is van een Zuid-Amerikaanse dictatuur die mensenrechtenschendingen en corruptieschandalen weg lacht, terwijl hij peentjes zweet om de guerrilla-groepering die het op zijn leven voorzien heeft. Of de Franse consul en zijn vrouw die liever nog even hun woest-erotische vrijage afmaken, terwijl de andere gasten al voor de deur staan voor hun geplande etentje. Of de priester/tuinman voor wie de heilige sacramenten iets zijn om routineus af te leggen, maar niet in de weg komen van zijn aardse wraakzucht.

Maar het mooiste zijn de ogenschijnlijk willekeurige momenten dat 'gewone soldaten' hun innerlijke angsten delen met deze club geprivilegieerden. Niet direct passend bij de kluchtige hoofdlijn, maar als een theatrale terzijde waar spookverschijningen en vadermoorden hun wankele gemoed tormenteren. Niet dat het deze upperclass verder erg interesseert, of dan vooral als vrolijke terzijde bij de dis terwijl op de achtergrond al de oorlogsgeluiden klinken van mensenlevens die tegelijkertijd verkwist worden. Met het surrealisme in 'Le Charme Discret de la Bourgeoisie' (1972) weet Luis Buñuel de menselijke absurditeit te verbeelden van een politieke elite die haar eigen spelregels verzint om zich afzijdig te kunnen houden voor de consequenties van wat ze eigenlijk met elkaar doen. Al zijn ze op een bepaalde manier slachtoffers van zichzelf, want diep van binnen vrezen ze die ontmanteling van hun eigen nikserigheid.

avatar van wihu61
5,0
De tweede droomscène, tegen dat decor van die die lege stad: je ontmoet oude bekenden, je moeder, even later ben je naar hen op zoek, maar ze zijn weg, onvindbaar, als in een droom. Huiveringwekkend écht...

Een ongrijpbare en fascinerende film, met niets te vergelijken. Weet niet hoe vaak ik hem al gezien heb. En dan ook nog Stéphane Audran... 4 sterren zijn dan altijd gegarandeerd bij mij.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:02 uur

geplaatst: vandaag om 10:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.