Il Casanova di Federico Fellini (1976)

Met een klein rolletje voor de geweldige Chesty Morgan!

'De Casanova van Frederico Fellini' is de beste titel. Deze film vertelt waarschijnlijk méer over Fellini dan over 'de heer Nieuwenhuis' die vaak zonder nadenken in de hoek gezet wordt als sexbeluste geilaard (terwijl hij heel wat méer was dan dat).

Ook weer een aardige, doch zeker niet de beste, film van Fellini.

Dit Casanova wordt in het algemeen niet beschouwd als een van zijn beste werken, maar het blijven stuk voor stuk interessante films. De film won een Oscar voor het kostuumontwerp en werd genomineerd voor het beste script, wat bevreemding kan opwekken. Vooral de cinematografie van deze film wordt algemeen geroemd.

Casanova ontvouwt zich voor de kijker als een hallucinant, verontrustend (fantasie)portret van de 18e-eeuwse schrijver, dichter en avonturier, die vooral bekend staat als vrouwenveroveraar. De film is gestructureerd rond tableaux-achtige sequenties, verhalen als het ware, die redelijk los van elkaar staan. Toch is de film redelijk coherent en conventioneel, zeker in vergelijking met Fellini’s andere werk.

Hoewel dit (ook voor mij) niet zijn beste werk is, is deze film zeker interessant en een kijkbeurt waard voor de fan van de regisseur. Dit Casanova is een stukje donkerder en deprimerender dan zijn meeste andere films, en daardoor al licht afwijkend. Er wordt gezegd dat Fellini’s vroege films een bijna jeugdige passie voor het leven bevatten, en dat zijn latere werk steeds donkerder en meer deprimerend werd.

Wat interessant is, is dat Casanova als een oninteressante figuur wordt neergezet (door Donald Sutherland) die op pathetische wijze relaties instapt maar als mens nauwelijks interesse opwekt bij anderen. Hij wordt belachelijk gemaakt en alleen geroemd om zijn mannelijkheid en zijn seksuele succes bij de vrouwen.

Fellini’s Casanova zou ook vooral gaan om de ontbinding van de identiteit, het verlies van de mannelijke kracht en om het zichzelf verliezen van het individu in de massa en de chaos. Sinds I vitelloni zouden de hoofdpersonen passief en krachteloos zijn (zoals in La Dolce Vita en Otto e Mezzo).

Een donkere, deprimerende film dus, maar wel weer een vol fraaie scènes gebeurtenissen, personages en andere Felliniesque zaken. De cinematografie is weer wonderschoon, de kostumering, de decors, personages, het kleurgebruik- alle zaken zijn weer aanwezig.

Voor mij persoonlijk is dit een van zijn mindere films en niet zo interessant of fraai als bijvoorbeeld Satyricon of Roma. De film is traag en (te) lang, en eigenlijk behoorlijk conventioneel, zonder al te veel surrealisme waar Fellini zo om geroemd wordt, en zonder dat het verhaal en de hoofdpersoon al te veel intrigeren. Ik prefereer de bizarre droomwerelden van enkele van zijn andere films.

Toch is de film wel een kijkbeurt waard voor (vooral) de Fellini-fan. Het is zeker een aanvulling op het andere werk van Federico Fellini. De bij tijd en wijlen schitterende fotografie, decors en scènes maken het toch weer de moeite waard.

De eerste van de zomergasten-films. Gekozen door Cees Nooteboom.

In mijn gids staat dat die maar 90 minuten duurt?

Dacht eerlijk gezegd ook dat ze geen film mochten kiezen die langer duurt dan 90 minuten.

De film is toch echt veel langer. Beetje te lang zelfs.

Dat laatste klopt sowieso niet. Vorig jaar waren er ook langere films bij (Requiem for a Dream b.v.). Ik zou je video sowieso langer programeren. Lijkt me een foutje.

Zal wel enorm in geknipt zijn, want zelf op de site van zomergasten staat dat ie om 1 uur afgelopen is.

Dan wacht ik nog even tot die fatsoenlijk op tv komt.

Die site heeft het waarschijnlijk fout, want op teletekst staat dat ie even na tweën is afgelopen. Wel de oorspronkele lengte lijkt me dus...

Oeh..thanks, snel even de video geherprogrammeerd.

Haha dat heb ik ook net gedaan......zag ook in de gids dat ie maar 1,5 uur duurde en las op imdb dat hij 166 min. duurt.

Kon er nog net op tijd een andere band indoen.

Vooral de verbluffend grotesk opgedirkte, enorm lelijke mensen houden de film kijkbaar. De kostuums zijn zelfs een lust voor het oog. Jammer dat dit blijkbaar ten koste is gegaan van het verhaal en het decor.

Het verhaal? Ja. Maar het decor??? Schitterend gewoon!

Hmmm tsja, ik vond hem erg tegenvallen. Vaag, pervers en veel te lang. Nu staat Fellini niet echt bekend om het maken van heldere films, maar ze zijn meestal toch zo mooi dat ze enorm kijkbaar zijn. Bij Casanova had ik dat ik niet zozeer. Ik zat bijna af te tellen hoelang de film nog duurde, en dat is een slecht teken. 2,5*, voornamelijk voor het eerste uur.

niet mijn favo reg. Ik weet niet, ik word niet zo geboeid

Het hele verhaal trok me niet zo, daarom ging ik maar kaasjes halen

1* is wel voldoende.

Het werkelijk prachtig gecostumeerde Feest van Fellini die deze verukkelijke Film heeft geregiseerd en helaas nog niet is gereleased op DVD.

Hier volgt mijn impressie waarom ik dit betreur.

Deze prachtige opeenvolging van beelden vooral die van de zeer materialistische en machinale sexuele driften.

Die Fellinie zeer goed weet te illustreren.

De enige werkelijke liefde is die hij zelf creëert het uiteindekijk zeer kille utopia waarin Casanova zich in de hemel voelt is zijn troost met het onbereikbare.................

De Liefde!

Niet die met haar Ferrarie's

had altijd de engelstalige versie op video. Met de stem van sutherland, dus

Na een uur afgezet. Visueel heel mooi maar het verhaal is vooral een hoop gezeur. Beetje krampachtige manier om Casanova om te zetten tot een ranzig figuur.

heb de film nog niet helemaal gezien, maar werd hier niet juist gepoogd, Casanova neer te zetten als romanticus op zoek naar echte liefde?

De film is typerend voor het latere werk van Fellini. Een bombastisch, extravagant en kleurrijk rariteiten kabinet doorspekt met surrealisme, humor en fantasie. De sets en kostuums zien er prachtig uit en de acteurs hebben alleen een heel karakteristieke kop. Een bij tijden haast onherkenbare Donald Sutherland speelt de titelrol en voelt zich daarin nooit helemaal in op z'n gemak. De film gaat met horten en stoten vooruit en blijkt uiteindelijk te leeg te zijn om echt te boeien. Toch is de film zeker de moeite waard, al was het maar om de lachwekkende mechanische seksscenes en de mooie melancholische filmscore van Nina Rota. ***½

Vpro krijgt van die typisch CANVAS neigingen........

Oftewel gefuck met tijden.

En dat was Fellini's opzet: in het begin is Casanova een sukkel, op het eind is ie dat nog steeds. Casanova als een intellectueel die enkel geroemd werd om zijn seksuele daden en nimmer om de andere 'vakgebieden' waarin hij uitblonk. Casanova als een mechanische neukmachine; de scene met de 'andere' mechanische pop spreekt boekdelen. Nee, deze film moet het hebben van de extravagante kostuums, de bizarre typetjes, de karikaturale gezichten, de flamboyante decors en settings (net als een opera) en de vreemde situaties en vrijpartijen. Ik kon alleen maar met open mond kijken naar de fantasiewereld die Fellini voor ons creeert. Die scene op dat ene hof met al die hooggeplaatste piano's/orgels.... wat een spektakel! Deze film van Fellini uit zijn latere extremere periode werkt evenals het gelijkende Satyricon wonderwel voor mij. 4*

Dat is voor mij te weinig. Een interessant verhaal ontbreekt hier, zoals je zelf ook al aangeeft. Verder kan dat typisch flamboyante van Fellini mij eigenlijk maar heel weinig bekoren.

Nee, dan houdt het natuurlijk op. Ik hoop niet dat je het oudere werk van Fellini nu trouwens links laat liggen, want dat is eigenlijk heel andere koek.

Wat een drama en dan bedoel ik niet het verhaal. Kon m niet uit zitten.

Precies, ik was er aan begonnen maar heb m niet afgekeken. wat een ellende zeg....

beginscène was schitterend. de ontmoeting met de non op het eiland, de plasticzeilen die dienst deden als zee, het nagebouwde venetië. schitterend allemaal. maar ik vond sutherland geen enkel moment geloofwaardig in zijn rol. en absurdheid en kitch zijn voor mij geen synoniem voor een goede film. (alhoewel, zoals hierboven al gemeld, de scène met de houten pop is wel een geniale vondst).

en ook zoals al eerder vermeld, casanova wordt hier veel te eenzijdig belicht. deze film is naar het schijnt gebaseerd op zijn biografie, maar de reden waarom hij vrouwen behandeld zoals hij doet, wordt in deze film helemaal niet vermeld, terwijl het eerste hoofdstuk in zijn boek dat WEL doet. spijtig hier had meer in gezeten.

toch nog 2 sterren voor:

kostuums

decors

scène met pop

de mechanische liefdesscènes

en de beginscène