menu

La Strada (1954)

Alternatieve titels: De Weg | De Straat

mijn stem
3,70 (458)
458 stemmen

Italië
Drama
108 minuten

geregisseerd door Federico Fellini
met Anthony Quinn, Giulietta Masina en Richard Basehart

Gelsomina wordt door haar arme moeder verkocht aan de ruwe boeienkoning Zampanò. Terwijl die op jaarmarkten en kermissen zijn krachttoeren verricht, moet Gelsomina op de trommel roffelen, meespelen in komisch bedoelde sketches en met de pet rondgaan. Zampanò behandelt het meisje, met wie hij samenwoont onder de huif van zijn motor-bakfiets, slecht. Ze dreigt weg te zakken in apathie, tot ze de vrolijke koorddanser 'de Gek' ontmoet.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=CucHyXsxCU8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,5
Absoluut meesterwerk, hard en tevens teder en emotioneel, met Anthony Quinn in één van zijn allerbeste, zoniet zijn beste rol en een onvergetelijke act van Giulietta Masina.
Is door zijn eenvoud en soberheid van alle tijden.

avatar van Podenco
5,0
Mijn allereerste Fellinifilm die na het zien van de meeste andere stevig overeind blijft staan als numero uno. Heel bijzonder. Al vaak opnieuw bekeken.

avatar van cucciolo
3,5
Net begonnen met Fellini, iets wat ik heel lang uitgesteld heb, omdat het me zo theatraal en oppervlakkig leek, obv de enkele fragmenten die ik wel es op de buis voorbij zag komen. Toch was dit een hele mooie eerste kennismaking met wel degelijk diepgang wat onder dat uiterlijk vertoon schuilt. Terecht een klassieker.

avatar van Film Pegasus
2,5
Film Pegasus (moderator)
Mijn 2e Fellini en het zal toch even duren voor ik een 3e opzet... Qua fantasie merk je dat de man wel wat in zich heeft, maar ik ben me over het algemeen eerder aan het ergeren dan aan het genieten. Een figuur als Gelsomina kom je niet veel tegen, dat is zowel een prestatie maar evengoed gelukkig want het heeft iets geforceerd absurds. De stijl zal wel z'n invloeden hebben gehad later, maar het geheel komt mij nogal apathisch over. Het is een film met symboliek en fantasie, eerder dan romantiek of sfeer. En dit ligt me gewoon niet. Ik weet totaal niet wat ik hier mee aan moet. Het is origineel en knap gemaakt, maar ik kan me er langs geen kanten bij amuseren en het is toch wel een rit die je moet uitzitten.

3,5
Film Pegasus schreef:
De stijl zal wel z'n invloeden hebben gehad later, maar het geheel komt mij nogal apathisch over. Het is een film met symboliek en fantasie, eerder dan romantiek of sfeer. En dit ligt me gewoon niet. Ik weet totaal niet wat ik hier mee aan moet. Het is origineel en knap gemaakt, maar ik kan me er langs geen kanten bij amuseren en het is toch wel een rit die je moet uitzitten.

Bedoel je met "apatisch" een gebrek aan échte emotie, Film Pegasus?
Ik kan je anders wel volgen als je "symboliek en fantasie" tegenover "romantiek en sfeer" stelt. Hier zitten we volgens mij op een cruciaal punt bij elke kunstbepaling en -bespreking: het verschil tussen "esthetische" en "artistieke" waarde. Iets kan onze zinnen en/of gevoelens héél erg aangrijpen zonder daarom "kunst" te zijn, en omgekeerd! Want is Kunst niet per definitie "arti-ficieel", en dus ook "gestileerd"?

avatar van Film Pegasus
2,5
Film Pegasus (moderator)
ThomasVV schreef:
(quote)

Bedoel je met "apatisch" een gebrek aan échte emotie, Film Pegasus?
Ik kan je anders wel volgen als je "symboliek en fantasie" tegenover "romantiek en sfeer" stelt. Hier zitten we volgens mij op een cruciaal punt bij elke kunstbepaling en -bespreking: het verschil tussen "esthetische" en "artistieke" waarde. Iets kan onze zinnen en/of gevoelens héél erg aangrijpen zonder daarom "kunst" te zijn, en omgekeerd! Want is Kunst niet per definitie "arti-ficieel", en dus ook "gestileerd"?


Klopt. Om het verder te duiden: de film kon mij emotioneel niet raken. Ik ben andere types van emoties gewoon. En dit is ook niet echt een film die mikt op sfeerschepping. Wel één die creatief wil zijn. Ik erken zeker dat Fellini een uitgesproken stijl heeft. Dat is een verdienste op zich. Dus als regisseur volg ik absoluut de waardering voor de man. Maar ik stem niet op verdienste, invloed of originaliteit. Kan meespelen natuurlijk, maar op de eerste plaats moet ik kunnen genieten van een film en dat kon ik niet bepaald bij La Strada.

Dus ik volg je mening zeker, maar ben eerder een filmliefhebber dan een kunstkenner.

avatar van BBarbie
5,0
Over wat kunst is, ThomasVV, zijn hele bibliotheken volgeschreven. Aan die discussie waag ik mij liever niet.
Ik ben geen fan van Fellini, maar dit vind ik met voorsprong zijn beste film. Vanwege het aangrijpende verhaal, het voortreffelijke acteren van Giulietta Masina en de prachtige muziek van Nino Rota, wil deze film toch bestempelen als filmkunst in optima forma. Naar mijn bescheiden mening een van de allerbeste films uit de jaren ’50.

avatar van John Milton
3,5
Ik heb bij Fellini nog altijd het idee dat het nog niet helemaal binnenkomt, me nog niet grijpt zoals dat het wellicht later zal kunnen gaan doen. Ik snap dus wel Filmpegasus bedoelt. En ik hoop dat ik er ooit meer mee kan dan nu, maar dat blijft natuurlijk afwachten. Vooralsnog blijft hij een uiterst capabele filmmaker die nog niet helemaal bij mij in de smaak valt.

3,5
Als het "arti-ficiële" je ook nog zo sterk "esthetisch" én "emotioneel" aanspreekt, BBarbie, dan zijn we er natuurlijk helemaal! Maar dat is dan weer erg subjectief en mode-gebonden...

avatar van BBarbie
5,0
John Milton schreef:
Vooralsnog blijft hij een uiterst capabele filmmaker die nog niet helemaal bij mij in de smaak valt.

Dat heb ik ook. Met uitzondering van deze film en in iets mindere mate Le Notti di Cabiria spreken de films van Fellini mij helemaal niet aan. Dat klopt niet met de vrij algemene bejubeling van Fellini. Het zal dus wel aan mij liggen.

avatar van gauke
2,5
Dit gestileerde en tragische roadfilmachtige sprookje, waarin vooral wreedheid, lijden en pijn centraal stonden, kwam op mij (ik had 'm vroeger al 'ns gezien) onverwacht gedateerd over. Bovendien vond ik de cast, op Anthony Quinn na, vrij amateuristisch spelen. Giuletta Masina (ze heeft waarschijnlijk de rol gekregen omdat ze de echtgenote was van.... ) was, met haar 33 jaar, toch te oud voor de rol van het eenvoudige melancholieke meisje. De beelden waren sterk: de armoedige provincieplaatsjes maakten een troosteloze indruk.

3,5
Ik volg je kritiek i.v.m. Giulietta Masina, gauke. Maar zie ook mijn reactie van 8/2/2013.

avatar van Flavio
3,5
Wat een act van Zampano, en ook wel mooi hoe hij zijn act steeds introduceert. Erg aangenaam filmpje van Fellini, met ontwapenende Masina en zeer geloofwaardige Quinn als eerder genoemde sterke man (een boeienkoning zoals in de plotomschrijving staat was hij niet echt, dan denk ik eerder aan een soort Houdini).

Het melodramatische La Strada toont het troosteloze leven van twee rondreizende circusartiesten, die min of meer tot elkaar veroordeeld zijn, maar uiteindelijk gevoelens voor elkaar ontwikkelen. Het verhaal komt wat traag op gang maar wordt gaandeweg interessanter, en de beste scenes worden bewaard voor het laatste half uur. Het beste aan deze film zijn toch wel beide hoofdpersonen. De tevreden gelaatsuitdrukkingen van Masina vond ik heel raak getroffen, net als de agressieve oprispingen van Zampano en zijn haat naar Il Matto, een leuke rol trouwens van Richard Basehart.

Niet de beste van Fellini, maar hij heeft dan ook een behoorlijk indrukwekkend oeuvre. Ik ben toch wel fan van deze regisseur, van wat ik gezien heb vond ik alleen I clowns niks aan, maar die moet ik misschien ook maar weer eens herzien.

gauke schreef:
Giuletta Masina (ze heeft waarschijnlijk de rol gekregen omdat ze de echtgenote was van.... ) was, met haar 33 jaar, toch te oud voor de rol van het eenvoudige melancholieke meisje.


Ze speelt toch ook geen eenvoudig melancholiek meisje, maar een geestelijk gehandicapte vrouw.

'La Strada' betekende de doorbraak voor Federico Fellini, maar je moet er wel wat scepsis voor opzij zetten om hem te kunnen waarderen. Overdreven sentimenteel, veel te karikaturaal en te gekunsteld. Het is allemaal waar, maar toch weet dit verhaal van een wrede bruut en een onnozele hals die zich vastklemmen aan elkaar om niet in een poel van ellende kopje onder te gaan je te raken. Het zal aan de geweldige muziek van Nino Rota liggen, zeker?

avatar van Antonin
3,5
het vrouwelijke hoofdpersonage begon mij al gauw te vervelen, ze deed teveel haar best, vind ik. Irritant ook, een miscast.
Maar het einde van de film, de laatste 2 minuten vind ik één van de mooiste van de filmgeschiedenis, die zwarte zee, prachtig.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:49 uur

geplaatst: vandaag om 05:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.