La Strada (1954)

En verder:

Paar vragen:

Is dit uberhaupt wel puur neo-realisme?

Heb je neo-realistische films gezien? Welke?

Is er ook een neo-realistische film die je dan waardeert?

En als je die vragen beantwoordt zoals ik vermoed. Doet het er dan wat toe of het in een neo-realistisch kader past?

Persoonlijke aanvallen verwijderd. Discussie over 'manier van discussieren op MM' svp in het forum.

Ik kan echt niet meer volgen hoor Ramon. Ik zou enkel op zoek zijn naar amusement in cinema omdat ik mijn post afsloot met een opmerking over het circusgebeuren an sich (waar velen zo vol van lijken te zijn)?? Ik begrijp niet dat je die absurde conclusies blijft trekken terwijl er genoeg films te vinden zijn die allesbehalve luchtig zijn en (wel) een hoge waardering van me krijgen. Je kan dit gewoon niet hard maken.

Verder

Wederom offtopic welles-nietes discussie over manier van discussieren weggehaald. Dat hoort in het forum thuis, niet hier.

Ik weet niet of luchtig het goede woord is hier. Maar het is een feit dat ik tussen al jouw 4,5/5* films maar 1 film heb gevonden met echt diepe emoties: La Passion de Jeanne d'Arc. Dat is natuurlijk wel héél mager.

Ten eerste is dat niet waar, ten tweede heeft iedereen een verschillende opvatting wat 'echt diepe emoties' betreft, en ten derde ging het daar niet om. Het ging erover dat Ramon vertelde dat ik zogezegd enkel naar luchtig entertainment zoek in cinema. Niet dus.

Heerlijke film, hoewel ik Giulietta Masina toch beter vind spelen in Le Notti di Cabiria. Wat een uiterst charmante dame!

Voorts heb ik met de regisseur gemixte gevoelens, met bijvoorbeeld de film 8 1/2 heb ik meer moeite, maar Amarcord vind ik wel helemaal om bij weg te dromen.

Overtuig me, en noem er nog een aantal.

Innocence, Les invasion barbares, Eyes Wide Shut, Midnight Cowboy... Het is niet omdat het misschien niet op dezelfde manier gebracht wordt als in La Strada of PDJD dat de emoties minder diep zijn. Integendeel.

Weer een goede film van Felini. Met opnieuw vol sfeer en leuke momenten. AL vond ik dat gekke vrouwtje wel af en toe irritand. Zoals Djelle al zei: ze huppelt wat in het rond en trekt wat gekke smoelen. Mee eens. Alleen hierom is het niet echt een reden om hem een 1 te geven want de dingen eromheen waren weer wel kunst. Ik ben zelf ook een harde actiefan(maar dat wist je al ) Maar zelfs ik vind hem nog leuk. Maarja..ieder zijn eigen mening.

Voor de rest vond ik die sterke kerel ook leuk spelen en die gekke acrobaat. Felini weet er wel een hoop sfeer in te brengen met mooie achtergronden van Italiaanse dorpjes en straatjes. Overgoten met een bolonege sausje van puur Italiaans kwaliteit.

Weer een geslaagde film van Felini. Momenteel halen mijn ouders allemaal klassiekers uit de kast die ze eens op dvd gekocht hebben maar 2 jaar niet hebben gezien. Op naar de volgende klassieker.

4*

Het draait rond dat personage dus het is wel degelijk een factor die zwaar doorweegt. Zeer vreemd vind ik dan ook dat je het desondanks nog 4 sterren kan geven.

als je dat het enige minpunt aan de film vind dan kan je er wel 4* aan kwijt. Hij komt aan met pluspunten als sfeer, mooie achtergronden, kunst. Het is niet allemaal 1* of 5* natuurlijk.

Wat mooie achtergronden geven sfeer, zo ken ik nog wel een paar films. Maar om er daarom dan meteen maar 4 sterren naar te gooien snap ik niet nee. Zeker niet wanneer je met een onnozel hoofdpersonage opgescheept zit dat irritant kan zijn.

En ja, hij zegt ook nog dat er 'kunst' omheen zit. Maar wat dan kunst is en waarom wordt niet nader verklaard. Maw: ik lees verder ook weinig verduidelijking. Iedereen kan wel zeggen goed of slecht, het zoveelste positieve of negatieve berichtje plaatsen bij een film in min of meer dezelfde woordjes die wat beweren maar zich niet nader laten verklaren. Ik zie graag wat meer toelichting. Argumentatie. Goed onderbouwde recensies. Dat mis ik hier nog teveel op Moviemeter.

Alleen op die manier kan ik dan ook beter iets snappen. Dus... bij gebrek daaraan vind ik het vooralsnog vreemd. That's it.

Voor mij zijn sommige dingen nogal moeilijk uit te leggen.

Veel mensen stemmen op gevoel (waaronder ikzelf) en niet zozeer op basis van een stevig onderbouwde recensie. Gevoel is vaak lastig onder woorden te brengen. Soms pakt een film je gewoon zonder dat je precies weet waarom.

Daar ben ik het niet mee eens. Als je echt diep nadenkt kan je altijd wel een paar dingen vinden die toch enkele van je bevindingen iets nader weten te verklaren. Niet dat dat per se altijd hoeft, maar dan zie ik ook niet zoveel nut om een bericht bij je stem te plaatsen. En zoals ik al zei, had dat nu weer ook beter geholpen om het bericht in verhouding tot waardering te snappen. Maar goed, geen probleem hoor verder. So be it.

het is makkelijker negatieve dingen onder woorden te brengen dan concreet te zeggen wat je mooi eraan vond. Zeker bij films als deze gaat het puur om gevoel, en gevoel op papier zetten is niet makkelijk. Ow ik vond dat mooi, dat greep me erg aan. Waarom ? Tja zelf meegemaakt, je kon je goed inleven etc etc.

Bij films met weinig diepgang worden vaak veel concretere recensies neergeknald. Gewoon down to earth, goede shots, goede acteurs, vette actie, das makkelijk beargumenteren.

Diepgang of geen diepgang, het zijn allemaal gevoelszaken hoor. Het is even moeilijk uit te leggen waarom je een bepaald shot goed vindt dan waarom iets je aangrijpt. Laat ons geen illusies maken: 'onderbouwing' blijft subjectief.

Het gaat erover dat je wat meer zegt dan wat vage termen als 'mooi'. Of je nu het woordje 'kunst' of 'vet' in de mond neemt, licht het dan op zijn minst wat toe met een persoonlijk voorbeeldje wat jij dan zo vond. Trouwens, wanneer je iets 'diepgaand' noemt, dan is dat altijd goed en breed te omschrijven. Ken geen enkele film die ik diepgaand vind waar ik niet uitgebreid kan omschrijven waarom dat naar mijn mening zo is. En euhm, La Strada is m.i. niet echt een erg diepgaande film.

ik zei ook dat het bij films als deze om gevoel gaat. Diepgang werd daar niet genoemd. En ik zei ook nergens dat het niet kan. Alleen dat het moeilijker is om er iets concreets over neer te zetten dan over iets dat je slecht vind

Tuurlijk is dat moeilijker. Maar dat wil niet zeggen dat je de moeite tot niet mag nemen tot. Zoals ik al zei is het anders een beetje nutteloos dat je dan uberhaupt iets typt bij je stem en kan het bovendien (zoals in dit geval) verwarring teweegbrengen bij mede-users.

Het is een klassieker waarmee ik me geammuseert heb. Daarom 4 sterren.

Om het zo te zeggen. Film 5* Dat irritante hoofdpersoontje= 1* eraf maakt 4*

Herzien.

La Strada is een film die mij wel aantrekt. De shots zijn mooi gekaderd en de film toont (als een roadtrip, la strada=de weg) een prachtig braakliggend Italië. Het sprookjes-achtige verhaal, de filosofie en de karakters zijn voor mij eerder een bijkomstigheden. Al moet ik zeggen dat ik Masina's acteerprestatie beter leer waarderen.

Haar acteren is totaal niet van deze wereld. In zekere zin dierlijk-naïef en dat stoorde mij eerst, maar ze geeft de film (daarmee?) ook iets transcendentaals. Een beetje alsof je een engel gezien hebt. Quinn speelt daartegenover heel aards.

Voorlopig 4*, maar ik heb hem zeker niet voor de laatste keer gezien.

Rechttoe-rechtaan verhaal dat met meer dan één been in het neo-realisme staat en oog heeft voor de simplele mensen op deze wereld. Het circusbestaan en symbolische neigingen zijn de kiem van wat nog gaat komen. Ik vond het een goede en bij vlagen ontroerende film (met name door het spel van Giullietta Masina), maar ik had me er wat meer van voorgesteld. Ben het voor een keer eens met Rogert Ebert: “It is fashionable to call it his best work - to see the rest of his career as a long slide into self-indulgence. I don't see it that way. I think "La Strada" is part of a process of discovery that led to the masterpieces […]”.

Fashionable? Ik ben het anders nog niet eerder tegengekomen. Zelf denk ik dat dit Fellini's allereerste meesterwerk is.

Wanneer zei Ebert dit? Want ooit was het wel waar denk ik.

April, 1994. Ach het maakt me niet uit of het waar is (al denk ik dat hij het wel zal weten). Ik begrijp wat hij bedoelt, daar gaat het om. La Strada is een rechtlijnige, klassieke film, net unlike ladri di bicicletta. Niet die ongecontroleerde chaos van later. Ik hou van die chaos.

Hier kon ik helaas weinig mee. Giulietta Masina zet een rol neer die me simpelweg niet beviel: het "gestoorde" in haar denken/handelen dient geen enkel hoger doel, waardoor ik djelle's (enigszins ongepaste, maar desondanks rake) vergelijking met 'Bassie & Adriaan' wel kan begrijpen. Daar waar 'Le Huitième Jour' (om een extreem gevoel te nemen) of 'Shine' (waar de gek zelfs heel sympathiek overkomt) wél functioneel weten om te springen met de tragische mentale toestand van de hoofdpersoon, blijft 'La Strada' aan de oppervlakte. Bovendien slaagt Fellini er niet in de kijker visueel te verbluffen (wat ook niet hoeft), gebeurt er in de ganse film betrekkelijk weinig belangwekkends (al wordt de film nergens echt saai) en is Masina een buitengewoon lelijke actrice (een dwaas argument, ik weet het ) - zodat het geheel het kijken niet waard is. Als enig positief punt zou ik misschien het ontroerende (muzikaal) thema kunnen aanhalen, dat naar het einde toe helaas nogal uitgemolken wordt.

Federico Fellini wil de kijker ontroeren, en slaagt daar (bij mij) helemaal niet in. Of 'La Strada' zich dan onterecht de term 'klassieker' aanmeet, of er goed geacteerd wordt en of dit drama sociaal relevant is/was wens ik in het midden te laten.

1,75*

Je begeeft je op glad ijs.

Veel kans dat je straks ook wel "een bepaalde klik" gemist zal hebben of iets dergelijks...

Lijkt me echt een geweldige film. David Lynch's favorite film. Dus kan niet missem...