Het Belgische oorlogsdrama Coward van regisseur Lukas Dhont draait in de Nederlandse bioscopen en laat zien hoe soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog verkleed als vrouw theatervoorstellingen opvoerden voor de troepen. De filmmaker haalde zijn inspiratie hiervoor uit historische foto's van zingende en dansende militairen in zelfgemaakte kostuums.
In de film wordt de introverte boerenzoon Pierre, gespeeld door Emmanuel Macchia, opgeroepen voor het leger. Achter de linies loopt de jongeman de extravagante Francis tegen het lijf, een rol van Valentin Campagne, die revues bedenkt voor de Belgische soldaten. Terwijl de oorlog woedt, bloeit er buiten de maatschappelijke regels om een liefde op tussen de twee afgekeurde militairen. Dhont stuitte in een Parijse boekhandel op de beelden die uiteindelijk de basis vormden voor het script. "Ik was enorm verbaasd. Als het over oorlog gaat, zien we toch vooral loopgraven, gasmaskers en tanks voor ons. Dit was een compleet ander beeld", zo vertelt de regisseur in gesprek met NU.nl.
Dhont dook maandenlang archieven in voor 'Coward'
Voor het scenario dook Dhont maandenlang in dagboeken en archieven van oorlogsmusea. "Het is een vergeten stukje geschiedenis, dus ik moest diep graven", zo legt de Belg uit. Volgens historici namen mannen destijds vrouwelijke rollen op zich, simpelweg omdat er geen vrouwen zo dicht bij het front aanwezig waren: "Soldaten die dat goed speelden, werden ook echt geadoreerd door de anderen. Zij misten vrouwelijke energie om zich heen."
Voor de hoofdpersonages bood het front dan ook een tijdelijke ontsnapping. "Na de oorlog zouden ze terugkeren naar het patriarchaat en de verwachtingen van de maatschappij in die tijd. Die tegenstelling, dat een gewelddadige periode ook een bevrijding kon zijn, vind ik heel interessant", aldus Dhont.
In plaats van grootschalige gevechten richt Coward zich op de maatschappelijke schaamte rondom lafheid en de grimmige nasleep van het geweld, waarbij de personages dode lichamen moeten ruimen. "Ik wilde geen actiefilm maken met scènes waarin mannen elkaar kapotmaken. Vaak wordt in dit genre het slagveld spectaculair getoond, maar ik wilde de nasleep laten zien: de tweehonderd dode lichamen die in de modder liggen. En tegelijkertijd zie je ze de materialen voorbereiden voor de volgende slag. Het is niet spectaculair, maar vreselijk luguber", zo stelt de maker van Girl en Close.
Onervaren Macchia en Campagne pakken prijs in Cannes
Net als in zijn eerdere werk koos Dhont ook voor Coward voor onervaren gezichten. Macchia had nog geen enkele acteerervaring toen de regisseur hem op zijn landbouwschool aansprak, terwijl Campagne voor zijn auditie op zijn cv loog dat hij opera kon zingen. Het samenspel tussen de twee hoofdrolspelers leverde het duo in mei de gezamenlijke acteursprijs op tijdens het Filmfestival van Cannes. De productie, die in Nederland en België wordt uitgebracht door distributeur Lumière, is daarnaast geselecteerd als de Belgische inzending voor de Oscars van 2027.
Reacties (0)