La Strada (1954)

Een van de beste films die ik ooit gezien heb.

5 sterren

Prachtig, ik heb er geen andere woorden voor!

Ontroerende tragische film, met prachtige muziek en natuurlijk de twee hoofdrolspelers, maar ook "de Gek" en "de weduwe" (al was het eventjes) zijn pracht rollen. Gelsomina die volkomen in haar eigen wereld leeft en weerloos in de werkelijkheid staat, (de kinderen herkennen dit intuitief) wordt door de harde Zampanò met zijn realiteit geconfronteerd. Haar kinderlijke (de beginnende aard van kunst) neiging om alles (die prachtige shot waar ze een boom nabootst) na te doen, geeft haar iets ongrijpbaars, haar talent kan alle kanten op, ze is onbewust van zichzelf, alleen de koortdanser (de Gek dus!) is zich min of meer bewust van haar wankele labiele toestand. Zampanò is verhard door z'n cynische overlevingskunst, maar haar kinderlijke loyaliteit weet na haar dood, door haar prachtige trompet deuntje, via een andere vrouw BEWAART EN NAGEZONGEN een bres te slaan in zijn versteende hart. Een bevel kent wonderlijke wegen en gedaantes......Een opvallende scéne is dan ook de dialoog tussen twee harde overlevers:
Zampanò: "Waarom trouwt u niet?"
Weduwe (al 2x eerder getrouwd): "Nog een man?
Ik commandeer liever zelf.
Zampanò: "Zijn mannen daar alleen voor,
om te commanderen?
(Gelsomina commandeert schijnbaar nooit terwijl Zampanó bij haar overduidelijk niet anders doet!)
Weduwe: "Ik ben ook niet van steen. Iedereen wil wel
eens wat" (blijkt een sexuele toespeling)
(tegen iemand anders:)
"Wat doe jij daar, hoepel op!"
(tegen Zampanò)
"Mijn eerste man was net zo groot en fors als
u. Ik heb al zijn kleren nog ze passen niemand"
en Gelsomina voelt zich hierbij onbewust machteloos en afhankelijk. wat ze voor liefde aanziet......en vertoont weer haar betoverende mimiek........ volgende scéne is ze weer boos en verdrietig......
5*

Prachtige film van Fellini, waarin Giulietta Masina weer de show steelt. Nadat ik al onder de indruk was van haar performance in Nights of Cabiria, ben ik nu helemaal fan van haar acteerprestaties. Zij heeft gewoon zo `n sprekend gezicht. Ze weet mij als geen ander te onroeren.

De film bevat veel meer dan alleen het trieste gegeven dat Gelsomina door haar moeder wordt verkocht en dat ze daardoor nooit meer haar broertjes en zusjes zal weerzien . Gelsomina ervaart in een keer hoe het is om haar vleugels uit te slaan en om in een wereld terecht te komen waar je niemand kent. Tel daarbij op dat ze niet zo assertief is, waardoor ze vrijwel afhankelijk wordt van Zampano. Toch probeert ze de moed erin te houden en gaat ze zich steeds meer ontwikkelen. Het gaat zelfs zover dat ze wegloopt en weigert om iets uit het nonnenhuis te ontvreemden . Waar Gelsomina een ontwikkeling doormaakt, vooral op sociaal - emotioneel gebied. Blijft Zampano achter. Zolang er maar geld op de plank komt. Je ziet Gelsomina al bijna hardop denken: alsof er niet meerdere dingen in het leven zijn dan materiële zaken .

Uiteindelijk ook heftig om te zien hoe Gelsomina breekt en ondanks haar jonge leeftijd, op een dag niet meer wakker wordt. Van een spraakzame meid naar een dood vogeltje getransformeerd .

Naast het boeiende verhaal, waren de trapeze act en de slapstick achtige optredens van Gelsomina en Zampano leuk om te zien. Ook grappig toen Gelsomina, achter de gek aan trompetterde. Ze was helemaal in d `r element. Verder ook een compliment voor de fijne beelden, op een gegeven moment leek het net alsof ik naar een kleurenfilm zat te kijken: Toen Gelsomina en Zampano in hun auto een heuvel in het bos opreden. De donkere omgeving deed niet onder voor een gekleurde film die zoiets zou nabootsen. Dikke 4*

Moet niet veel over gezegd worden, een Fellini klassieker.

4,5*

Ontroering behoor je te voelen bij Fellini's La Strada. Een sociaal drama waarbij we de ontluikende historie volgen van Gelsomina, een typische sloor die in een schrijnende situatie sukkelt vanwege de armoedige positie waarin ze verkeert. Ontroering is echter het laatste wat ik gevoeld heb.

Gelsomina's personage komt dusdanig surreeel over dat ik geen snars geloof van heel het dramagedeelte. Ze huppelt wat heen en weer en trekt wat gekke smoelen, en elke emotie is zo theatraal als maar zijn kan. Het heeft veel weg van Bassie uit die reeks met Adriaan, maar dan nog beroerder en er lijkt geen enkele vijs deftig op zijn plaats te zitten. Het beste wat ik kan bedenken is dat ze een karakter moet voorstellen die overrijp is voor het gekkenhuis, maar zelfs dan nog is het maar een flauwe prestatie te noemen, in een verhaal dat sowieso al niet echt in je vel kerft.

Er zijn wat achterhaalde 'circusacts' te zien die een zekere karakteristieke waarde hebben, maar die zijn nauwelijks het vermelden waard verder -er wordt ook meestal gewoon hetzelfde getoond- en al zeker te beknopt om dit lachwekkend stukje cinema enigszins op te kunnen krikken.

1*

Ze uit zich vooral non - verbaal omdat ze geen weerwoord tegen Zampano durft te geven.

Maak alsjeblieft niet meer de fout om films te gaan kijken die meer van de kijker vragen dan verstand op 0 en naar het actiegeweld kijken.

Bespaart je een hoop vergooide tijd. Kijk lekker rambo 1 tot 5 en terminator 1 tot 3 dan heb je tenminste lol voor je tv.

Dat mag, maar zoals ik al aangaf zijn die uitingen zeer beperkt, onnozel en bovendien vreemd. Daarnaast gedraagt zij zich voortdurend zo, scenes met -of zonder Zampano.

@Wouters: neem eerst eens een deftig kijkje in mijn stemmenlijstjes alvorends onzinnige conclusies te trekken. Met films als 2001: A Space Odyssee, Innocence, Delicatessen, Metropolis, L' Ours of La Passion de Jeanne D'arc op 5 sterren kan je me moeilijk betichten dat ik enkel verstand op 0 actiefilms zou kunnen kijken en soortgelijke nonsens. Ik kijk eender wat, en waardeer het naargelang ik het zelf goed vind. Simpel. Bovendien altijd gepaard met een persoonlijke recensie die een paar duidelijk omschreven redenen waarom bevatten, fairder kan je het dus niet hebben. Dan verwacht ik ook faire reacties, dank u.

Ik bedoelde meer op het gevoelsvlak cq. emoties.

2001: en delicatessen zijn dan geen goede voorbeelden daarvan. Met Innocence, (L'ours) en Jeanne D'arc zijn dan alle films voorbijgekomen.

Deze film vergelijken met Bassie en Adriaan geeft wel blijk van heel weinig gevoel voor nuance en gevoelsleven. Als de andere 90 % van je 5* films dan bestaat uit Actie films, ieder zijn eigen ding (alle respect) maar verwacht dan ook geen goede scores bij dit soort films. Klaar. Punt.

P.s. Duidelijk omschreven redenen die niemand behalve jij begrijpt in de meeste gevallen Zo kan k discussies ook ingaan (oh niemand begrijpt me dus dan hebben zij het fout en ik dus goed)

Hoezo gevoelsvlak cq emoties? Wat voor genre is dat? Er zijn nog heel veel films uit die 5-sterrenkolom die ook bijzonder veel gevoel en emoties bevatten hoor,(C'era una Volta il West, Face/Off, El Laberinto del Fauno, Leon) dus dat zal je nog iets duidelijker mogen specifieren denk ik. Trouwens, zelfs al vind je enkel die 3 films te vergelijken met La Strada, en dan? Dan wil dat toch al zeggen dat je er niet kan van uitgaan dat ik gewoon niet voor 'dat soort' films te vinden ben?

Ik vergeleek Gelsomina met Bassie, op basis van haar gedragingen etc. Niet de film. Als je mijn kritiek nog niet eens juist kan lezen, verwonderd het me niet dat je er dat soort oordelen over hebt.

Aha. Je bent blijkbaar van dat soort user die persoonlijke voorkeuren verwart met "niks anders goed kunnen vinden". 99% van de films die jij 5 sterren geeft bestaat uit films met een zekere intelligente inhoud. Moet ik daaruit concluderen dat je geen enkele luchtige film goed kan vinden?

Ter informatie: er staan 51 films in mijn 5 sterren rijtje, waarvan ongeveer 17 actie. Daarnaast een mengelmoes aan allerlei soorten gaande van horror en fantasy tot emotie en artistieke werken of whatever.

En dat vind ik nu dus eens je reinste onzin. Zoals ik al zei, wat doen die 3 (volgens jou) gelijkaardige films daar dan??

Ik zie steeds enkel (dezelfde) users die de film wél goed vonden doen alsof ze er niks van begrijpen. Mede-tegenstanders of neutralisten hoor ik daar nooit over klagen, en vinden het doorgaans net zo helder als het maar is (bv Onderhond). En als ze dan onverwachts zien dat ik bijstand krijg met mijn kritiek (zoals bv het geval was met Judgement of Nuremberg), dan doen ze alsof het flauwe kul is oid. Over flauw discussieren gesproken. Nu we het er over hebben: Waar is je eerste deftige insprong op 1 van mijn argumenten ipv te zitten lullen over mijn zogezegde persoonlijkheid/mijn kritiek invalide te doen lijken?

Daar gaat het zelfs niet over hier. En het probleem is soms dat ze het niet willen begrijpen.

Films met een fundament gebaseerd op emoties, zoals veel van de fellini's. En met emoties doel ik dan nu even specifiek op wanhoop, verdriet etc zoals je zovaak aantreft in europese cinema. En dan doel ik niet op een boze Travolta die boos is omdat Hij van gezicht is geruild met Cage. Dat soort hollywooddrama is van een heel andere orde.

Gelsomina vergelijken met Bassie vind ik net zo belachelijk, zo vatte ik het ook op maar dat terzijde.

Nee dat ben ik niet, maar na 30 berichten van jou gelezen te hebben met dezelfde strekking komt dat wel bij me naar boven.

van de 23 films die bij mij 5* waard zijn staan er ook zeker een paar luchtige tussen, oa. The Big Lebowski, Rio Bravo, The Great Escape. Kortom niet waar, ik ben een voorstander van een film die wat met je doet en die je aan het nadenken zet, maar luchtige films doen het ook zeker goed bij mij, mits ze goed in mekaar zitten.

Eeh Look Again

Op elke regel zijn uitzonderingen

Lijkt me vrij logisch dat medestanders daar niet over klagen

Flauwe kul is wel erg overdreven, ze kunnen zich er gewoon niet in vinden, en dat wordt bijna altijd wel goed beargumenteerd dus. Groot verschil tussen een mening en gewoon modder smijten. Heeft ook iets met nuance te maken geloof ik. (en ja ik weet dat ik dat net ook niet was)

och och och, ik discusseer altijd vrij netjes en direct maar na regelmatig meegelezen te hebben met de meestal onzinnige welles-nietes discussies tussen jou en zovelen, vroeg ik me gewoon af waarom je in hemelsnaam dat soort films kijkt. Een ezel stoot zich geen tweemaal aan de....? Juist.

Laat ik maar stoppen met deze discussie, over kleine verschillen kan je discussieren, maar over deze metersbrede kloof

@Djelle

Dit is cinema wat niet aan jou is besteedt. Dat is ons nu duidelijk waarom bij jou dan niet?

Je gaat deze film kijken en geeft dan commentaar dat er geen ontroering is.

Dit zijn de soort films die jij niet begrijpt(niets negatief) en andere wel.

Er zijn een bepaalt soort mensen/filmkijkers die gelijk begrijpen wat de filmmaker bedoelt en daardoor deze film(s) waarderen.

Ik begrijp nog steeds niet waarom je dat zelf niet ziet.

jij komt aan met 5* klassiekers als 2001 en Metropolis maar dat zijn totaal andere films als deze.

I rest my case

Ah, dat is al iets duidelijker. Dus: jou beschuldiging valt niet hard te maken omdat er simpelweg wél zo'n films te vinden zijn die hoog scoren bij me (La Passion de Jeanne D'arc, Innocence, Amorres Perros, L'invasion Barbares... allemaal terug te vinden in mijn hoge puntenkolommen).

En ik ben dan diegene die niet onderbouwd?

Mijn punt is dat er niet moet gedaan worden alsof er geen argumentering te zien is. Logisch dat een voorstander het daar niet mee eens is, maar dat is iets anders dan dat ze bovenstaand laffe truukje gebruiken. Mocht het echt niet onderbouwd zijn, zouden mede-tegenstanders dat ook wel zien.

Soms. Maar ook ik beargumenteer mijn standpunt evenwel.

DAT is nu net het punt waar velen de fout ingaan. Wat denk je dat je de hele tijd aan het doen bent?

En moest jij nu in diezelfde redenering kunnen denken over mij en mijn voorliefde voor actiefilms, dan zijn we er toch?

Volgens mij was hem dat zelf al duidelijk toen hij 1 ster gaf...

Ik ben geen kenner van het werk van een Bassie, laat staan van een Adriaan, maar volgens mij bedoelt hij met die opmerking dat hij niet zo op het pantomimische acteren van Masima gesteld is, en, ofschoon ik het zelf geweldig vind, ik dan me daar iets bij voorstellen. Het vraagt van je er in mee te gaan. Djelle wordt er niet door geraakt en geeft 1 ster. Big deal. Om daar nou zoveel tekst niet over La Strada aan te wijden...

Hoezo arrogant. La Strada is bovendien nou niet echt het voorbeeld van een film waarbij je perse heel veel intellect mee *moet* brengen om hem te waarderen.

Okee: waarom zou dit niet aan mij besteed zijn? Dat je geen enkele soortgelijke film kan terugvinden die ik goed waardeer is dus simpelweg onwaar. Dat ik minder van dat soort films sterk genoeg vind, is iets anders. Ik heb de indruk dat er hier nogal erg simplistisch conclusies worden getrokken...

Mét uitleg waarom. En de argumentatie heeft niks te maken met dit soort cinema niet lusten.

Wat een onzin. Maar goed. Laat ons dan eindelijk eens inhoudelijk over deze film discussieren. Wat 'begreep' ik zogezegd niet aan La Strada?

Klopt, maar ik gaf die films niet ter vergelijk. Ik gaf ze om aan te tonen toen dat ik wel wat meer kon waarderen dan 'hersenloze' actie alleen. We zitten inmiddels wel wat verder in de 'discussie' hoor.

Beschuldigen is wel een heel verkeerde term. En dat er van de 100 kippen er uiteindelijk 3 ontsnappen aan de vos doet niks af aan het hele geval. Staat zat moois in dat lijstje maar het ging even om het type 'ontroer'film zoals deze Fellini.

Wat valt daar aan te onderbouwen. Ik vind de vergelijking dus totaal nergens op slaan. Dat zeg ik toch ?

Ik heb nergens gezegd dat je NIET beargumenteerd. Ik heb alleen gezegd dat je redeneringen vaak totaal niet te begrijpen vallen voor mensen die de film gezien hebben(en dat geld voor mensen die de film een 3* of 5* geven eender). Zo ook in dit geval ben je de eerste die de acteerprestaties van Masina slecht vindt(kortom omdat je dus niet ziet wat de regisseur wil met het verhaal en de karakters)

ter illustratie:

Ik vraag me gewoon af waarom iemand die zoals gebleken bij dit soort films meestal bedrogen uitkomt(over smaak valt niet te twisten en zal je dan ook niet aanrekenen dat je 5* films hebt waar ik mijn vraagtekens bij zet), ik signaleer alleen een zekere trend bij dit soort films bij jouw waarderingen. Klaar. Punt.

Zoals al gezegd ik val jouw voorliefde voor actiefilms niet aan, maar ...zie het punt hier net boven.

Dit punt heb ik al genuanceerd en nergens is ook gezegd dat je daar intellect voor moet meebrengen. Djelle kwam met de zogenaamde intellectuele films uit mijn 5* lijstje aandraven.

Dan moet je toelichten waarom.

En bij mij dus niet. Ooit gehoord van subjectiviteit?

Naar mijn mening doet Masina mij niks, ondermeer te wijten aan het surreeele, onnozele theatrale karakter die ze hier speelt (met een zeer beperkte mimiek), die naar mijn mening niet goed past in het neorealistische kader en zodoende dus ook elke empathie, ontroering doet afblokken voor mij. DAT is mijn mening. HIER moet jij inhoudelijk op ingaan wil je het ontkrachten. Niet van "je snapt het gewoon niet" en al die flauwigheden. ONDERBOUWING.

Wat bedoel je in hemelsnaam met 'dit soort films'? Er zit ZOVEEL nuance in film. Als blijkt dat ik de meeste films in deze trant niet goed vond, dan wil dat gewoon zeggen dat ik de meeste vond falen op 1of ander vlak.

Zoals gezegd, leer jij dus eens redeneren over mij zoals jij zelf jou uitleg deed over jou:

Kortom niet waar, ik ben een voorstander van een film die wat met je doet en die je aan het nadenken zet, maar luchtige films doen het ook zeker goed bij mij, mits ze goed in mekaar zitten.

Vervang dus gewoon in mijn geval "een film die wat met je doet" door "luchtige actiefilms uit de jaren 80 en 90" en "luchtige films" door "dit soort emotionele cinema" en we zijn er.

Dat ligt er maar aan. Net zo als er een tak van cinema is die je met verstand op nul moet in gaan, is er ook een tak van cinema die een bepaalde mate van intelligentie, emotionele intelligentie, levenservaring en of levensoverdenking vereist. Niets arrogants aan. Onlosmakelijk verbonden met het begrip 'smaak' wat mij betreft. Dat betekent natuurlijk niet dat je niet-intelligent bent wanneer je La Strada niets vindt. Maar wanneer je Gelsomina dan met Bassie gaat vergelijken dan vind ik dat je zo'n klik met bepaalde cinema wel duidelijk mist. Zo kan iemand die geliefden verloren heeft zich wellicht beter inleven in een film als Bleu en iemand die in zijn leven nog niet eens aan de 'dood' gedacht heeft kan de film dan wel afdoen als pretentieuse saaie zooi, ik weet op dat moment wel welke mening er dan echt toe doet. Ik vind dat je dat best mag uiten, dat maakt je niet meteen arrogant lijkt me.

Vind dit maar een erg onstabiele basis om verdere conclusies uit te trekken. Het is maar hoe je dan zelf tegenover zulke zaken staat en in hoeverre die overeenkomen met wat de film weergeeft.

100 mensen zullen op 100 verschillende manieren reageren op het overlijden van een geliefde. Bij pakweg 50 zal dat alles behalve in overeenstemming zijn met wat een film daarover toont. Of je moet gaan over banaliteiten als "ze lijden eronder".

-

En laat mensen nu maar gewoon de films kijken die ze willen kijken. Niks mis met afraden, maar dat geschipper elke keer over het waarom iemand een film kijkt. Feit dat iemand zichzelf als filmliefhebber inschat is reden genoeg lijkt me.

@Ramon K: Dat is dan weer iets helemaal anders. Iemand die veel meegemaakt heeft omtrent, en veel nadenkt over de dood en dan een emotionele film rond dat thema bekijkt (neem nu bv Les Invasions Barbares) en het hoofdpersonage loopt wat rond als een dolgedraaide gek die zich beperkt tot 2 soorten mimiek met Bassie-allures zal daar ook niet mee kunnen lachen.

Redelijk mee eens. Het is ook een erg zwart/wit voorbeeld. Maar een bepaalde affiniteit met het onderwerp is al heel belangrijk (en 99% van de filmliefhebbers vindt de inhoud zeer belangrijk). Djelle is een voorvechter van de luchtige cinema. Dat vind ik best. Maar als hij Gelsomina dan met Bassie vergelijkt dan kan ik mijn conclusies trekken hoor. Dat ie dat misschien niet graag hoort is onoverkomelijk verder.

Paar vragen:

Is dit uberhaupt wel puur neo-realisme?

Heb je neo-realistische films gezien? Welke?

Is er ook een neo-realistische film die je dan waardeert?

En als je die vragen beantwoordt zoals ik vermoed. Doet het er dan wat toe of het in een neo-realistisch kader past?

Ik vind het quasi even belangrijk hoor. Mits geslaagd.

Nu overdrijf je toch wel. Ik vind luchtige cinema (en zeker bepaalde takken eronder) schromelijk ondergewaardeerd. Dat is al.

Die constatering is inderdaad niet arrogant, daar reageerde ik ook niet op.

Dat gekunstelde acteren van haar resulteert in een puurheid die direct tot het hart spreekt, kan volgens mij een kind nog raken.

Djelle's vergelijk met Bassie en Adriaan is uiteraard aanvechtbaar - alleen al omdat die 2 volgens mij beduidend meer herrie maken dan Gelsomina - maar met wat welwillend lezen begrijp je toch wel waar hij op doelt. En als haar manier van acteren je niets doet, valt de film voor je.

Punt is alleen: als je inderdaad "een klik met bepaalde cinema mist", mag je dan niet meer (laag) stemmen?

Tuurlijk mag dat. Bij mij niet aan de orde in deze discussie.

Ook best. Maar Gelsomina, een karakter die een emotionele ontwikkeling doormaakt (de kern van de film wellicht, en nog meer, de emotionele ontwikkeling van de krachtpatser) vergelijken met Bassie (die in een serie van 100-en afleveringen van luchtig vermaak nog steeds dezelfde clown blijft) zegt mij genoeg over wat je opgepikt hebt en wat niet. Dat mag ik toch uiten? Dat Djelle de film omlaag stemt is verder zijn recht, maar ik mag toch wel discussieren over het waarom?

Het is natuurlijk onzin dat een film op een bepaalde manier behoort gezien te worden. Maar er is zeg maar wel een zekere bandbreedte/kader(bij gebrek aan een beter woord) waarin de context van een film in geplaatst moet worden. Namelijk wat de regisseur met de film wilde uitdragen/vertellen. Als jij dan buiten dat kader gaat praten, terwijl de rest erin zit, ja dan krijg je idd dit soort discussies. Ik zeg A, jij zegt geen D of E, maar Z

Exactly my point !

je gaat er niet op in omdat je interessant wou doen met termen als Neo-realisme maar dan geconfronteerd wordt met het feit dat je totaal geen idee hebt wat je gezegd hebt.

Aha. En waarom zou ik dat niet opgepikt hebben? Ik vond dat trouwens niet erg spectaculair, het kerft niet echt in je vel zoals ik al zei.

Heeft verder niks te maken met het feit dat de emotionele ontwikkeling me niks deed omwille van het surreeel aandoende, mager gespeelde karakter. Qua gedrag doet het me idd denken aan Bassie. Zo moeilijk toch niet te begrijpen.

Ik vind dit dus echt maar achteraf gelul djelle. Dat neem je nu mee in een oorspronkelijk goede recensie. Maar jij bent veel te veel bezig met de beeldspraak in die recensies. En juist die beeldspraak toont me dat je bepaalde elementen niet opvangt, of dat je ze juist niet interessant vindt (omdat je van fun en luchtig houdt)... Wat voor nut heeft zo'n snedige, uit de tent lokkende, maar holle recensie van je dan? Keer op keer bij vrijwel iedere oude film? Als je zo kickt op het fungehalte, waarom dan iedere keer toch naar de videotheek en een film meenemen die vooral draait om de karakters en de inhoud?

Een zinsnede als:

... zegt mij gewoon genoeg: Het leuke entertainment is er niet en inhoud vind je niet zo belangrijk. En cinema hoeft niet enkel amusant te zijn djelle. Ik heb er in ieder geval mijn conclusies uit getrokken (en ik een keer niet in mijn uppie). Ik vind dat je best wat water bij de wijn mag doen om de site gezellig te houden want ik geloof best dat we ooit nogal snel op onze tenen zijn getrapt, maar ik geloof niet dat al deze reacties buiten jouw schuld zijn ontstaan.

Verder betreur ik dat Dustyfan en Fisherking de site de rug toe hebben gekeerd. Het zou hier anders opgelost moeten kunnen worden.