Meningen

Best wel een leuke en vooral vermakelijke spectaculaire rampenfilm, waarbij zeer veel gebeurt en dan vooral rampspoed die schitterend in beeld is gebracht. Alle typische Amerikaanse clichés en het vele sentimentele gedoe (je krijgt er bijna braakneigingen van en het werkt soms ook op de lachspieren) in het verhaal, moet je daarbij wel op de koop toe nemen.

Het verhaal over de allesverwoestende aardbeving bij Californië zit leuk in elkaar en met de uitvoering van het verhaal zit het meer dan goed en dan doel ik op het visuele spektakel en de special effecten wat je krijgt voorgeschoteld. Vooral de rampspoed in de stad San Francisco werd schitterend en indrukwekkend in beeld gebracht. Het verhaal omtrent SAR-helikopterpiloot Ray (wel verdienstelijk gespeeld door spierbundel Dwayne Johnson) en zijn familie perikelen/problemen (o.a. over zijn vrouw Emma, gespeeld door Carla Gugino, die eigenlijk wil scheiden van hem en een relatie heeft met een vermogend persoon Daniel Riddick, gespeeld door Ioan Gruffudd, die een typische cliché rol neerzet van lafaard die alleen aan zijn eigen hachje denkt) was wel tenenkromend slecht en clichématig en hetzelfde geldt voor het gedoe om dochter Blake (gespeeld door de rondborstige Alexandra Daddario, waarbij de "DD" in haar achternaam enigszins letterlijk van toepassing is op haar ) . Maar goed dit soort cliché onzin hoort nu eenmaal bij dit soort spectaculaire rampenfilms, zoals ook is gedaan bij de rampenfilm "2012 (2009)". Er zit verder ook nog een verhaal in over aardbeving expert Lawrence die gespeeld werd door Paul Giamatti en ook krijgen we nog heel eventjes zangeres Kylie Minogue te zien in de rol van Susan Riddick (de ex-vrouw van Daniel Riddick).

Het tempo in het verhaal is behoorlijk hoog en omdat er enorm veel rampspoed (behalve de allesverwoestende aardbeving ook nog een enorme tsunami) gebeurt kijkt de film zich lekker weg van de eerste tot de laatste minuut. Door deze rampspoed zit er ook veel actie in het verhaal en dat is natuurlijk acteur Dwayne Johnson op het lijf geschreven. Ik zie hem overigens graag spelen in films. Het einde vond ik overigens vreselijk (zo redt Ray het leven van zijn dochter Blake terwijl hij vroeger zijn andere dochter niet heeft kunnen redden) en ook de laatste typische Amerikaanse patriottisch minuut waarbij twee overvliegende helikopters door de wind een Amerikaanse vlag doen ontrollen die opgerold was. Toen de vlag zichtbaar in beeld was, werd er ook nog gezegd "Nu gaan we herbouwen"

Gewoon een lekkere spectaculaire typische Amerikaanse rampenfilm, waarbij je het cliché familieverhaal op de koop moet toe nemen.

Een soort van "Vertical Limit" maar dan onderwater. De film was best aardig en ik vond hem eigenlijk ook wel boeiend. Verhaal is vrij simpel en de acteurs blinken op zijn zachts gezegd niet echt uit maar maar al met al kijkt deze film zich lekker weg en zien de beelden er regelmatig fraai uit. Het einde had wel wat beter gekund want ik vond het een typische cliché Hollywood einde.

"Dracula. The sound is so intriguing. Three syllables. Dra-cu-la. I like that name."

Tijdens mijn afgelopen zomervakantie had ik de leuke en vermakelijke Horror / Erotiek film "Flesh for Frankenstein (1973)" van regisseur Paul Morrissey (wel onder toeziend oog van Andy Warhol) gezien en toen had ik ook deze "Blood for Dracula" al gepindakaasd, maar toen wel niet gekeken, welke ik vroeger als kind / tiener al eens had gezien en waar ik leuke herinneringen (vanwege de naaktheid, wat destijds nog bijzonder was om te zien via een televisiezender en die toen ook nog zeer schaars waren) aan had. Een paar jaar geleden heb ik hem nog eens vluchtig gezien en omdat het nu kerstvakantie is, besloot ik om hem nog eens helemaal te bekijken en dat heb ik dus gisteravond gedaan met een bockbiertje erbij

De beroemde maar zieke graaf / vampier Dracula (Udo Kier) kan alleen overleven door het drinken van maagdenbloed, maar dat wordt steeds schaarser. Onder begeleiding van zijn trouwe dienaar Anton (Arno Jürging) verruilt Dracula zijn vertrouwde Transsylvanië voor Italië, omdat jong maadgenbloed daar minder schaars is. Hij hoopt daar op één van de vier dochters uit een Italiaanse aristocratische familie, te weten de familie Di Fiore, maar hun revolutionaire knecht Mario Balato (Joe Dallesandro) verzet zich zowel tegen hem als tegen de heersende klasse door alle meisjes vóór de vampier te verleiden.

Net zoals bij "Flesh for Frankenstein", is ook nu weer Paul Morrissey (en ook weer onder toeziend oog van Andy Warhol) de regisseur en is ook vrijwel dezelfde cast te zien. "Blood for Dracula" is een grappige en satirische draai aan de vampiersmythe, waarin gotische horror wordt vermengd met bijtend sociaal commentaar. Udo Kier’s Dracula, met een broos-decadente uitstraling, is zowel tragisch, aandoenlijk (o.a. als hij weer geen onbezoedeld bloed, omdat een aantal vrouwen geen maagd meer zijn, heeft gevonden) als grotesk en levert een prestatie die schommelt tussen zielige kwetsbaarheid en verontrustende dreiging. Deze Dracula verft ook zijn haar (wat je gelijk bij de opening van de film te zien krijgt), eet vegetarisch en gaat over zijn nek als hij "besmet" bloed drinkt.

De weelderige beelden en donkere humor versterken de absurditeit van de hachelijke situatie van de graaf en leveren tegelijkertijd subtiele kritiek op kwesties als klasse en moraal. Hoewel ik het verhaal wat minder en saaier vindt dan "Flesh for Frankenstein", weet ook deze film te vermaken en dat komt mede door de aanwezigheid van naaktheid in de vorm van borsten en een zwaar behaarde vagina (die van Stefania Casini). Alle naaktheid komt op conto van twee vrouwen, te weten Dominique Darel (als Saphiria) en de zonet genoemde Stefania Casini (als Rubinia).

Deze twee vrouwen blijken in de film ook geen maagd meer te zijn en dat krijgen we na circa 39 minuten te zien als knecht Mario met beiden vrouwen naar bed gaat. Als hij neukt met de één, dan kijkt de ander toe vanuit een stoel. De eerste keer dat we Stefania Casini en Dominique Darel topless te zien krijgen is na circa 11 minuten, als ze buiten op het veld gaan werken en er dan gezegd wordt door Saphiria:

"It's another hot day today! At least we should be more comfortable."

Ze maakt dan haar blouse open (dan zien we dus de borsten van Dominique Darel), waarna Rubinia snel volgt. Jongste zus Perla (Silvia Dionisio) die met hen is meegegaan, zegt daarop:

"Zaffiria! How can you be so vulgar? And besides Momma will see you."

Daarna zien we beiden vrouwen nog een aantal keren naakt en de eerste keer dat we Stefania Casini's behaarde vagina te zien krijgen, is na circa 62 minuten als ze weer in bed met Mario aan het neuken is en waarbij ze gebeft en geneukt wordt en daarbij zit ze dan ook bovenop hem en dan krijgen we haar behaarde vagina te zien. Haar behaarde vagina krijgen we ook nog een keer na circa 71 minuten te zien, als ze in de badkamer in bad staat en met haar jongste zus Perla (Silvia Dionisio) praat, over Dracula (waar ze naar toe gaat nadat ze zich gewassen heeft) en Mario (waarover ze waarschuwt), die slechts 14 jaar oud is.

Het liefst zou Mario ook met Perla willen neuken en hij zegt daarover ook op een gegeven moment (nadat hij zowel Saphiria als Rubinia heeft geneukt):

"I'm tired of you two tramps. What about your sister? What does she do all night? I'd like to rape the hell out of her."

Waarop Saphiria zegt:

"She is only 14! You haven't gat a chance with her. She's a goody-goody, just like Esmeralda."

Esmeralda (Milena Vukotic) is overigens de oudste zuster van de vier en is net zoals Perla nog maagd en dat geldt voor Saphiria en Rubinia natuurlijk niet. En zij zijn ook de eerste twee dochters (ook in die volgorde) die aan Dracula worden voorgesteld (en die hem maar een rara en lelijke kwibus vinden) en dat leverde ook twee leuke scènes op, waarbij o.a. gezegd wordt:

Dracula: Are you a virgin?
Saphiria: Yes of course.
Dracula: Did anyone touch you here? Or here? Or here?
Saphiria: No, not even the doctor.
Dracula: Not even the doctor?
Dracula: You aren't a virgin, are you?
Saphiria: I told you I am.

Dracula: Your sister did lie to me, but I found out the truth.
Dracula: Tell me! Are you a virgin?
Rubinia: Yes, I read all this, but I am a virgin.
Dracula: Tell me the truth.
Rubinia: But it is the truth.

Nadat Dracula hen gebeten heeft in de hals, wordt zijn gezicht daarna een keer groen (bij Saphiria) en ook moet hij ook kokhalzen en bloed kotsen, wat hij dan doet in een badkuip en in een bidet.

Rubinia ontdekt vlak voordat ze gebeten wordt dat Dracula niet te zien is in een spiegel en dat hij dus een vampier is. Ze begint dan ook te schreeuwen, waarna Dracula haar bijt in de hals. Op het einde willen Saphiria en Rubinia Perla (die ze ook testen of ze nog maagd is) naar Dracula brengen, maar Perla slaat dan op de vlucht en komt dan Mario tegen, die haar dan ontmaagd tegen een muur. Iets wat haar moeder (Maxime McKendry), die aangelopen komt, niet leuk vindt en ze zegt dan ook:

"My God! You are just an employee. How dare you put my daughter in such an unfortunate position?"

Als ze dan via Mario te horen krijgen dat Dracula en vampier is, lopen ze met zijn drieën weg en likt Dracula (die stiekem aan het meeluisteren was) van het maagdenbloed wat op de grond ligt. Esmeralda die dan komt aangelopen, en die dus Dracula op de grond van het bloed ziet likken, is dan nog de enige maagd van de vier zussen en Dracula bijt haar dan ook (Esmeralda laat het ook toe). Maar dat krijg je wel niet te zien.

We belanden dan in de laatste circa 10 minuten van de film waarbij men dus weet dat Dracula een vampier is en waarbij Mario dan achter Dracula aangaat met een bijl en waarbij dienaar Anton door het hoofd wordt doodgestoken door de moeder, die op haar beurt doodgestoken wordt door Anton met een mes. Dit resulteert dan in een geweldige, grove en bloederige achtervolgingsscène tussen Dracula en Mario, waarbij Mario eerst Dracula's linkerarm afhakt, daarna zijn rechterarm, daarna zijn rechterbeen en daarna zijn linkerbeen, waardoor Dracula weerloos op de grond komt te liggen.

Als Mario dan de bijl doormidden breekt, komt Esmeralda schreeuwend aangerend om Dracula te beschermen en zegt ze tegen Mario:

"No! Leave him alone! He belongs to me! He's a lonely soul! I will take him away. We will die together!"

Ze stort zich dan ook op Dracula, waarna Mario haar eraf trekt en de steel van de bijl door Dracula zijn lichaam steekt / slaat. Esmeralda springt dan hysterisch schreeuwend op de steel, waarna ze samen sterven. Perla komt dan ook aangelopen en samen met Mario lopen ze dan weg, waarna de film na circa 103 minuten afgelopen is.

Het is best knap dat de Dracula in deze B-film / pulpfilm sympathie en mededogen weet op te wekken bij je als kijker en dat Udo Kier zo’n ingetogen en serieuze vertolking weet te geven in vergelijking met zijn omgeving. Het geeft deze bijna parodie een onverwacht interessante en dramatische toevoeging. Udo Kier speelt de rol van Dracula gewoon leuk en vooral de scènes waarbij hij Saphiria en Rubinia ondervraagt of ze nog maagd zijn, zijn leuk en mede omdat beiden vrouwen gewoon blijven volhouden dat ze maagd zijn, terwijl ze dat natuurlijk niet meer zijn. Dracula heeft trouwens ook nog een zus (Eleonora Zani) en haar zien we alleen tijdens het begin van de film.

Veder speelt Arno Jürging leuk de rol van Dracula's trouwe dienaar Anton en zeker in het begin van de film als ze onderweg met de auto (met op het dak de kist van Dracula, die gewoon in de auto zit, en zijn rolstoel) gaan overnachten in een soort van herberg en waar hij naderhand ook gaat meespelen met een "nadoen" spel. En ook Maxime McKendry deed het verdienstelijk als de moeder van de vier dochters, ondanks haar vaak neutrale reacties op bijvoorbeeld het uitdoen van de blouses van twee dochters als ze op het veld aan het werk zijn of als ze ziet dat haar 14-jarige dochter Perla ontmaagd / geneukt wordt door knecht Mario.

Joe Dallesandro als Mario Balato, die de knecht is van de familie Di Fiore, deed het opzicht ook niet slecht met zijn blonde haardos en gespierde lichaam en hij had ook het geluk dat hij het mocht doen met de niet onaardig uitziende vrouwen Dominique Darel (als Saphiria) en Stefania Casini (als Rubinia die ook verliefd is op Mario), die ook regelmatig naakt te bewonderen zijn en vooral Stefania Casini, die ik persoonlijk ook de mooiste vrouw vond.

Buiten de moeder, is er natuurlijk ook nog een vader die een markies is en die werd gespeeld door Vittorio De Sica. Als hij te horen krijgt over Dracula en zijn bedoeling met zijn dochters, zegt hij mijn openingszin.

Al met al blijft "Blood for Dracula" gewoon een aardige Horror / Erotiek film om te zien, waarbij het het camerawerk en de fotografie vaak verrassend mooi zijn. Maar ik vind de film wel bij iedere kijkbeurt minder indruk maken dan toen ik de film destijds in de beginjaren 80 voor het eerst zag op de televisie (werd toen uitgezonden door de VPRO) als kind / tiener zijnde en waarbij ik toen dacht dat het om een gewone Dracula film ging. Maar "Blood for Dracula" is allesbehalve een gewone Dracula film en dat mede door het soort van Dracula (een Dracula die niet dreigend of beangstigend is) en natuurlijk ook door de naaktheid die regelmatig te zien is.

Wat een drama van een film, ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat kinderen dit een leuke film zullen vinden. Het verhaal slaat nergens op en is zeer flauw (zeg maar gerust zeer cliché) en leuk wordt het nergens. Het verhaal is zoals "cm_punk" ook al zegt zeer slap uitgewerkt (met name het einde wat opeens zeer snel was afgerateld, toen was waarschijnlijk het geld op voor de film) en een kerst gevoel krijg je er inderdaad niet bij. Je krijgt er eerder een kots gevoel bij.

Nee wil je met de kerst een leuke kerstfilm zien dan kun je beter deze mijden en beter een oude klassieker kijken. Maar mij zijn dat eigenlijk alleen maar "Bab Santa" en "Silent Night, Deadly Night".

Ongelooflijk wat een bagger film. Kon het na ongeveer 60 minuten niet meer aanzien. Dit is echt te triest voor woorden en de special effects zijn gewoon een lachertje voor 2005. Natuurlijk is deze film niet serieus bedoeld maar dan nog blijft dit gewoon een wanproduct.

Het verhaal is bagger en de acteerprestaties waren dramatisch slecht. Het enige leuke in deze film waren de topless vrouwen in de stripbar.

Dit sommigen dit een leuke film kunnen vinden

Heerlijke komedie met Stan Laurel en Oliver Hardy op zijn best. Verhaal is gewoon leuk en er zitten veel grappige scènes in. En uiteraard stelen Stan Laurel en Oliver Hardy wederom de show. Vroeger was het altijd genieten als het duo op TV te bewonderen.

Bij gebrek aan iets anders, stuitte ik op deze Turkse Drama / Thriller film (gezien via Film1 On Demand) welke me wel interessant leek. Maar al met al bleef ik na het bekijken ervan met een leeg gevoel achter en zeker ook met een aantal vragen zoals "Wat is er met de stille en imposante mechanieker Kürt gebeurt ?", "wat gaat er nu gebeuren met de bemanning ?" en "Wat gaat de bemanning nu doen ?" want het einde was zo open als maar wat.

Hoewel het verhaal (gaat over zes bemanningsleden die moeten achterblijven, vanwege pandrecht, op het vrachtschip, omdat de eigenaar van het vrachtschip failliet is verklaard) best interessant en realistisch was en het ook wel wist te boeien, was het aan de andere kant ook wel saai en langdradig en duurt het ook lang voordat het echt interessant begint te worden, maar dan blijf je juist achter met een leeg gevoel en vragen. De uitvoering van het verhaal is overigens dik in orde en zeker m.b.t. de veranderende sfeer onder de zes bemanningsleden (o.a. door hoe ze met elkaar omgingen) en ook hoe de zes bemanningsleden verschillend omgingen met de langdurige en geïsoleerde situatie op het vrachtschip. Je zou dan misschien een aardig en spannend einde kunnen verachten, maar door het abrupte einde blijft dat dus uit en moet je maar gissen wat er gaat gebeuren.

Visueel gezien werd alles wel aardig in beeld gebracht (zelfs met een paar mooie special effecten op het einde m.b.t. de steeds groeiende klimopplant en de vele slakken) en dat ondanks dat het hele verhaal zich eigenlijk alleen maar afspeelt op het vrachtschip. Van de onbekende Turkse cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord (ook niet vreemd overigens), maar ze speelden opzicht best degelijk en ook wel overtuigend en zeker wat betreft Nadir Sarıbacak (in de rol van irritante zeeman Cenk), Özgür Emre Yıldırım (in de rol van zeeman Alper die tevens de kok is op het vrachtschip) en Kadir Çermik (in de rol van zeeman Ismail, die de leiding heeft over de bemanningsleden en die de rechterhand is van kapitein Beybaba).

Al met al aardig om eens gezien te hebben deze Turkse Drama / Thriller film, maar meer zeker ook niet. Het is inderdaad ook een film die je weer snel vergeten bent.

Na het afgelopen zaterdag zien van de zeer matige Horror / Sciencefiction film "Inseminoid (1981)" van regisseur Norman J. Warren, wilde ik toch nog een film van hem zien en toen kwam ik al snel uit op deze "Satan's Slave" die eveneens een fraaie filmposter heeft. Hoewel ik dit ook geen beste film vond, heb ik me er wel beter mee vermaakt en dat o.a. vanwege de naaktheid die redelijk aanwezig is en daarbij ook een paar rondborstige vrouwen (helaas wel niet in een hoofdrol) bevat zoals de fraaie Monika Ringwald.

In dit verhaal draait het om Catherine Yorke (Candace Glendenning), die samen met haar vader Malcolm (James Bree) en moeder Elizabeth (Celia Hewitt) met de auto rijden naar het grote landgoed van haar oom Alexander Yorke (Michael Gough). Eenmaal aangekomen op het landgoed krijgen ze een ongeluk met de auto, waarbij de ouders (schijnbaar) om het leven komen. Catherine overleeft het ongedeerd en wordt opgevangen door oom Alexander en zijn psychotische zoon Stephen (Martin Potter) en secretaresse Frances (Barbara Kellerman). Maar al snel wordt duidelijk dat ze het doelwit is van de familie die betrokken zijn bij allerlei satanische praktijken. Terwijl haar twintigste verjaardag nadert, wordt Catherine voorbereid als mensenoffer om haar voorvader, de kwaadaardige Camilla York (Monika Ringwald), weer tot leven te wekken.

De opening van de film mocht er best wezen, als eerste krijg je een opoffering te zien van een naakte vrouw bij een man in een duivelskostuum (naderhand wordt duidelijk wie die vrouw en man zijn) en daarna wordt er overgeschakeld naar Stephen en een vrouw, te weten Janice (Gloria Maley), die dronken wordt gevoerd door hem. Hij vergrijpt zich daarna aan haar (duwt ook een kussen op haar hoofd) en daarbij is Gloria Maley ook volledig naakt te zien als als Stephen haar kleding open knipt met een schaar (daar bedreigt hij haar ook min of meer mee, door met de schaar langs haar borsten, buik en schaamstreek te gaan)). Als hij haar laat vertrekken (zij zegt dan ook tegen hem "You're like an animal ! You're insane !") en zij via de voordeur het huis wil verlaten, duwt hij de deur hard dicht (haar hoofd komt dan tussen de deur klem te zitten), waarna hij haar doodsteekt met een mes en daarna (na circa 13 minuten) begint eigenlijk het verhaal pas echt en zien we Catherine in bed liggen met haar vriend John (Michael Craze), waarbij we ook eventjes de borsten van haar te zien krijgen.

"Satan’s Slave" is na de opening opzicht een vrij saaie film, waarbij de saaie momenten gelukkig worden afgewisseld met gewelddadige scènes en naaktheid en dat is vooral te zien tijdens de droomscènes / hallucinaties van Catherine, en die zijn best leuk ("mooi" is misschien een beter woord gezien de naaktheid die er dan te zien is). Zo ziet Catherine tijdens zo'n scène hoe in een ver verleden tijd een vrouw (Monika Ringwald) ontkleedt wordt, waarna ze gebrandmerkt wordt, met een zweep geslagen wordt en uiteindelijk op de vuurstapel belandt. En later ziet ze via zo'n scène hoe een rondborstige vrouw een ritueel uitvoert op een volledige naakte vrouw die op een tafel ligt. Met een mes wordt dan een pentagram op haar buik getekend en uiteindelijk wordt de vrouw in de hals doodgestoken met het mes. En in haar laatste droomscène / hallucinatie ziet ze hoe Stephen een vrouw met een mes doodsteekt, waarbij een borst van de vrouw te zien is.

Het verhaal heeft in principe een voorspelbaar verloop en op het einde lijkt het erop dat Catherine opgeofferd gaat worden door Alexander en zijn sekte. Daar weet ze echter te ontsnappen door Stephen (die haar vasthoudt) met een nagelvijl in het oog te steken (gaat dan ook dood). Dat is opzicht niet verrassend, maar wel dat Catherine haar vader Malcolm tegen het lijf loopt, die schijnbaar toch niet bij het auto-ongeluk om het leven is gekomen. Malcolm beweert ook dat zowel hij als haar moeder het auto-ongeluk hebben overleefd. Ze wordt dan teruggebracht naar het huis, waar Alexander ook aanwezig is en die zegt tegen haar dat haar recente ervaringen slechts hallucinaties waren die door het kalmeringsmiddel waren veroorzaakt. Want zij is volgens hem namelijk de enige die tijdens het auto-ongeluk letsel (een hersenschudding) heeft opgelopen.

Zijn bedrog komt echter aan het licht wanneer Catherine haar vriend wilt gaan bellen en een gordijn opzij trekt. Daar vindt ze dan het bloedige lijk van Stephen. Alexander prijst Catherine's brutaliteit en noemt haar een echte afstammeling van Camilla. Vervolgens wordt onthuld dat haar vader Malcolm, en niet Alexander, het hoofd van de sekte is en dat was best verrassend. Daarna schreeuwt Catherine nog, waarna de film na circa 90 minuten is afgelopen. Het beeld lost dan op in een ander mensenoffer, voordat het vervaagt naar zwart.

Net zoals de film is ook niet de cast bepaald hoogstaand, waarbij alleen Martin Potter als Stephen Yorke opvalt. Zijn uitbeelding is maf (hij heeft o.a. opvallende groene ogen) en excentriek, maar het is wel vaak overdreven. Buiten zijn eerste moord tijdens de inleiding, vermoordt hij naderhand nog secretaresse Frances (die verliefd is op hem, maar hij niet op haar), door haar dood te steken met een stuk glas uit een spiegel en een mes. Frances is ook degene die aan Catherine vertelt hoe de vork in de steel zit (refereert dan ook naar de opening met de vrouw en de man in het duivelskostuum, de man bleek namelijk Alexander te zijn en de vrouw zijn vrouw Elizabeth en Stephen was daarbij als kind en heeft er een trauma aan overgehouden) en zegt dan o.a. tegen haar:

"Catherine, you are a direct descendant of Camilla York."

Hoofdrolspeelster Candace Glendenning was opzicht best een mooie vrouw en ook zij had opvallende groene ogen. De locaties zien er zelf prachtig uit en ze worden ook gebruikt om het verhaal dat wordt verteld te versterken. Het is geen bijzonder gewelddadige of bloederige film, maar als er bloed wordt gemorst, dan wordt het wel fraai in beeld gebracht en zie je ook wat goor zoals bij de vriend van Catherine, die op een gegeven moment van een gebouw afspringt en te pletter valt, Frances die met een mes door de mond aan een deur hangt en Stephen die een nagelvijl in zijn oog gestoken krijgt.

Al met al is deze Horror film nog het kijken waard vanwege de gewelddadige scènes, de naaktheid en het opzicht verrassende einde. Maar in het algemeen is deze film saai, met ook regelmatig saaie dialogen.

Deze film kwam uit op het hoogtepunt van het vreselijke Discotijdperk in de jaren 70 en kreeg nog een extra boost vanwege de soundtrack van de Bee Gees. Het verhaal stelt opzicht niet zoveel voor, maar de uitvoering en dan met name de rol van John Travolta was best aardig. Deze Dans / Muziek (met hier en daar wat Drama) kon me in ieder geval beter bevallen dan de "Grease (1978)" zooi welke een jaar later uitkwam. Maar een voldoende geven gaat me ook te ver.

"Saturn 3", geregisseerd door Stanley Donen, is een tegenvallende Sciencefiction / Avontuur film en zou oorspronkelijk geregisseerd worden door John Barry (werkte in datzelfde jaar mee aan de Star Wars film "The Empire Strikes Back (1980)"), maar hij had ruzie met Kirk Douglas (één van de drie hoofdrolspelers). De film werd ondanks de bekende cast echter slecht ontvangen en werd genomineerd voor Razzies voor "Slechtste film", "Slechtste acteur" (Kirk Douglas) en "Slechtste actrice" (Farrah Fawcett). "Saturn 3" deed me enigszins denken aan de latere futuristische Sciencefiction / Thriller film "Hardware (1990)", die ik ook iets beter vond.

Het verhaal speelt zich af in de toekomst op één van de manen van Saturnus. Hierop bevindt zich een natuurkundig laboratorium/boerderij waar men voedsel voor de dichtbevolkte en zwaar vervuilde aarde ontwikkelt. De maanwetenschappers op de maan zijn Adam (Kirk Douglas) en Alex (Farrah Fawcett) en deze twee hebben een op zich rustig en intiem leventje met elkaar. Er komt een moment waarop de aarde meer invloed wil hebben in deze onderzoeken en daarom stuurt men de wetenschapper Benson (Harvey Keitel), die de echte wetenschapper Captain James (Douglas Lambert) vermoord, samen met een hoogontwikkelde robot, die op den duur Adam en Alex zal moeten gaan vervangen. Deze robot wordt opgeleid door hersenimpulsen van Benson. Deze heeft op zijn beurt gevoelens voor Alex en dat ontgaat deze robot dus ook niet. Als de robot door deze invloeden op hol slaat en zichzelf niet meer laat uitschakelen, ziet men geen andere mogelijkheid dan de robot te vernietigen. Dat heeft deze intussen ook wel in de gaten en hij gaat dan als een sluipmoordenaar te werk.

Het probleem met de film begint onmiddellijk in een nogal cool uitziend ruimtestation. Keitel's karakter Benson is namelijk onmiddellijk krankzinnig en doodt een andere man, te weten Captain James (Douglas Lambert), en kaapt een ruimteschip dat bedoeld is voor Captain James en niemand lijkt het te merken. Als hij op Saturn 3 aankomt, heeft hij onmiddellijk oog voor Alex en zegt hij ook tegen haar:

"Je hebt een geweldig lichaam. Mag ik het gebruiken !"

Waarop Alex antwoordt:

"Ik ben bij de Majoor."

Er ontstaat al snel een patstelling tussen hem en Adam vanwege Alex en vervolgens ontstaat er ook een patstelling tussen Hector en robot Hector, die ook een oogje heeft op Alex. De eerste circa 45 minuten van het verhaal zijn vrij saai en daarin wordt er vooral veel gepraat en gediscuteerd (o.a. over blauwe pillen) en het hoogtepunt daarin zijn de borsten van Farrah Fawcett die even te zien zijn na circa 17 minuten als ze uit de douche stapt en met Kirk Douglas gaat vrijen (Harvey Keitel kijkt daarbij stiekem toe via een beeldscherm).

Pas als robot Hector (die wel kan horen maar niet kan praten en hij heeft ook een apart klein hoofd met eigenlijk alleen maar twee ogen die ook meer op "WALL·E" lijken dan op iets gevaarlijks), die opgebouwd werd door Benson, in beeld komt, wordt het een beetje interessant, spannend, eng en grof en dat laatste o.a. als hij de hond van Alex en Adam doodt en hij het daarna voorzien heeft op Adam en Alex (tilt haar ook een keer in de lucht via haar armen).. Maar echt boeiend en spannend wordt het echter nergens en het is eerder wat flauw. De robot wordt de eerste keer ook snel uitgeschakeld door Adam, waarbij hij ontmanteld wordt door Benson. Maar Hector weet zichzelf echter weer in elkaar te zetten met de hulp van andere kleinere robots (die hij activeert en bediend met zijn ogen) en heeft het daarna ook gemunt op Benson die hij doodt en waarbij hij o.a. een hand afbreekt van hem.

Van te voren heeft Benson ook ruzie met Adam vanwege Alex en daarbij zien we dan een volledig naakte Kirk Douglas (je ziet dan zijn billen) vechten met Harvey Keitel, waarbij de laatste op een listige manier uiteindelijk Alex neerslaat met een voorwerp en hij sleurt dan Alex met zich mee. Deze wilt dat echter niet, waarna we opeens weer robot Hector in beeld zien (die zich dan zelf weer in elkaar gezet heeft) die dan Benson doodt. Uiteindelijk wordt Hector (voert ook nog een leuke list uit, gebruikt daarvoor de stemmen van Adam en Alex, om een langskomend vliegtuig weg te sturen), die dan ook de identiteit heeft overgenomen van Benson en dat inclusief zijn hoofd, uitgeschakeld door Adam, die daarbij ook zelf om het leven komt, en daarna zien we nog Alex (heeft dan ook opeens een ander kapsel met meer volume) onderweg naar de aarde waarna de film na 85 minuten is afgelopen.

De cast mocht er met Harvey Keitel, Kirk Douglas en Farrah Fawcett zeker wezen, maar is ook wat aan de vreemde kant. Harvey Keitel was aangenomen, maar ze wilden niet dat het personage een Brooklyn-accent had, dus sprak Roy Dotrice zijn stem in. Kirk Douglas (die al vrij oud was in de film) is fitter (we zien zowel hem als Farrah Fawcett ook fitness doen in de film) dan de meeste mannen van die leeftijd, maar dat is natuurlijk niet echt geloofwaardig (o.a. zijn gevecht met robot Hector) en zeker niet zijn seksuele relatie met Farrah Fawcett die destijds 30 jaar jonger was dan hem. Farrah Fawcett zag er fraai uit en liep er geregeld ook sexy en schaars gekleed bij (waarbij dus haar borsten een keer te zien zijn), maar overtuigen kon ze echter niet in haar rol en dat geldt ook voor Kirk Douglas.

Al met al is "Saturn 3" een film die er goed uitziet en ook een indrukwekkende cast heeft qua namen, maar het is nogal een puinhoop en echt boeiend en spannend wordt het ook nergens. Het is dat de film maar circa 85 minuten duurt en Farrah Fawcett een mooie vrouw is om naar te kijken, maar voor de rest stelt deze Sciencefiction / Avontuur film weinig voor. In een korte film zoals deze, werkt dit plot niet echt goed en "Saturn 3" betaalt daarvoor de prijs, ongeacht of Hector een beetje eng is.

Ik wilde deze Drama / Oorlog film eigenlijk binnenkort in de bioscoop gaan kijken (ik verwachtte er namelijk veel van, net als destijds van de Uwe Boll film "Auschwitz (2011)", en mede ook omdat deze film de "Beste niet-Engelstalige film" Oscar won), maar waarschijnlijk draait hij dan alleen eenmalig op 4 mei (dodenherdenking) en dus heb ik hem gisterenavond toch maar gewoon thuis bekeken (film lag namelijk al op de plank), voorzien van een hapje en drankje. Het was ook wel een feestelijk moment voor mij, want deze film heeft de eer gekregen om mijn 4000e stem te krijgen, sinds ik lid ben geworden van MovieMeter op 29 december 2007.

Dit verhaal toont twee dagen uit het leven van de Hongaarse jood en gevangene Saul Auslander in het concentratiekamp Auschwitz in 1944. Saul maakt daarbij deel uit van een "Sonderkommando" en werkt gedwongen mee aan de massamoord op mensen (voornamelijk Joden) in één van de gaskamers, zoals het misleiden, het naar binnen drijven, het wegslepen en cremeren van de lijken en het schoonmaken van de gaskamer. Hij stelt dan opeens alles in het werk om het dode lichaam van een jongen (die in eerste instantie zelfs de gaskamer overleefde), die hij als zijn zoon heeft aangenomen, te redden en een rabbijn te vinden om het te begraven. Omdat het "Sonderkommando" elk ogenblik geliquideerd kan worden, plannen de leden ervan een opstand, maar Saul is echter alleen bezig met het lichaam van zijn aangenomen zoon.

Hoewel ik het verhaal vond tegenvallen en het me niet altijd kon boeien (werd ook vrijwel continue gefilmd vanuit het oogpunt van Saul Auslander, die zich goed afsluit van alle gruwel die hem ook niet weet te raken, waarbij je dan zijn hoofd prominent in beeld ziet, terwijl de achtergrondbeelden waar dan juist veel bij gebeurt, maar vaag te zien zijn) en het soms ook langdradig was, geeft deze film wel goed en toch soms ook wel indrukwekkend weer wat voor een schokkende mensonterende dingen er allemaal gebeurde in het beruchte concentratiekamp Auschwitz.

Dat is gelijk al te zien bij de sterke opening van het verhaal waarbij mensen die net met de trein aankomen, gelijk worden afgevoerd naar de douches (oftewel de gaskamers), waar ze dan vergast worden (van te voren wordt nog tegen ze gezegd dat ze snel moeten gaan douchen, want anders wordt de soep koud ). Ook krijg je te zien dat de vergaste lichamen worden afgevoerd naar de crematoriums, waarna de as die dan achterblijft wordt gedumpt in een rivier. Persoonlijk vond ik de indrukwekkendste scene in het verhaal, de scene bij de "kuilen" (beter gezegd massagraf) waarbij mensen worden doodschoten (die dan automatisch in de "kuilen" vallen) en dan verbrand worden door een vlammenwerper. Dat werd overigens gedaan omdat de crematoriums het aantal dode lichamen uit de gaskamers niet meer kon verwerken (oftewel input was groter dan output). Wat ook fraai in beeld werd gebracht, was dat de slachtoffers vrij rustig en kalm bleven (er ontstond geen paniek) en dat had natuurlijk te maken met de snelheid waarbij alles werd uitgevoerd en natuurlijk ook omdat de slachtoffers in shock waren.

De uitvoering van het verhaal viel me helaas ook tegen en dat kwam vooral door de manier waarop je alles te zien krijgt, of beter gezegd juist niet te zien krijgt. Sowieso wordt alles weer gegeven in het ouderwetse 4:3 beeldformaat en ook wordt alles belicht vanuit het oogpunt (wat inderdaad vaak irritante en onrustige camerabeelden opleverde) van Saul Auslander, waardoor je dus zoals eerder gezegd vooral zijn hoofd prominent in beeld krijgt te zien (daar wordt dan op gefocust), terwijl wat om hem heen gebeurt wazig (letterlijk en figuurlijk) in beeld wordt gebracht, terwijl ik dat juist graag had willen zien i.v.m. de heftigheid ervan. Met de beklemmende en kille sfeer van het verhaal, zit het overigens wel goed. Ondanks dat het verhaal zich afspeelt in Auschwitz, krijg je van het kamp zelf niet de typische kenmerken (zoals de toegangspoort met de tekst "Arbeit macht frei") te zien en dat werd in een recente soortgelijke film, te weten "Nackt unter Wölfen (2015)", juist veel beter gedaan.

Ook de onbekende Hongaarse en Duitse cast kon me bepaald niet overtuigen en vooral hoofdrolspeler Géza Röhrig (in de rol van Saul Ausländer), die weinig praat en als hij praat is het door de zachtheid van zijn stem (hij praat altijd op een fluisterende manier) amper te verstaan. Dat zijn hoofd ook bijna iedere seconde van de film prominent in beeld werd gebracht, vond ik best irritant, vervellend en storend. Door zijn kille manier van spelen, wel natuurlijk van toepassing op iemand die lid is van een "Sonderkommando", en hoe hij in beeld werd gebracht, leefde je eigenlijk ook niet echt met hem mee en dat geldt eigenlijk voor iedereen in deze film. De Duitsers (beter gezegd SS'ers) hadden wat mij betreft ook harder mogen worden neergezet en ze zorgen zelfs voor een komisch moment als een SS'er de spot (op een vernederende manier) gaat drijven met Saul Ausländer. Het kille einde was misschien wel goed en passend voor het verhaal, maar het deed me verder weinig en ik was ook blij dat daarmee het verhaal letterlijk en figuurlijk was afgelopen.

Achteraf gezien ben ik eigenlijk wel blij dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien, want anders zou ik waarschijnlijk enigszins teleurgesteld de zaal hebben verlaten. Hoewel deze film soms best indrukwekkend is, is hij me toch tegengevallen (zowel het verhaal als de uitvoering ervan) en is er in mijn ogen tot heden nog steeds geen film over een concentratiekamp gemaakt (waarin je alles te zien krijgt, zonder je verbeelding hoeven te gebruiken), die echt indruk op mij weet te maken en mij zelfs nog weet te choqueren. Wat dat betreft is de Drama / Oorlog film "Schindler's List (1993)", die inmiddels al meer dan 20 jaar oud is, daarin nog steeds de beste in zijn soort.

P.S. de muziek was natuurlijk wel passend bij het verhaal en natuurlijk ook op het concentratiekamp Auschwitz

Eén van de laatste films (op deze film komt trouwens 9 jaar later een vervolg welke beter is) welke ik heb gezien van regisseur Andy Sidaris. Het verhaal is uiteraard niet hoogstaand maar wel best te doen. De kracht van de Andy Sidaris blijft natuurlijk de ietwat onnozele actie gepaard met veel rondborstige vrouwen (ik vond de roodharige Lisa London wel een fraaie verschijning). Van dat laatste is de film uiteraard voorzien en dit keer speelt zelfs adult ster Teri Weigel een rol. Daar waar haar gaatjes in deze film worden gespaard is dat bij haar adult films wel effen anders In deze film lijkt het er wel een beetje op dat Andy Sidaris wat meer de nadruk wilde leggen op het verhaal want het blootgehalte ligt niet al te hoog en dat is natuurlijk geen goede zaak.

Ik moet wel zeggen dat na het zien van veel films van Andy Sidaris "Molokai Cargo" en hun vliegtuigje met de code N99786 een begrip voor me zijn geworden

De film mag dan wel inmiddels behoorlijk gedateerd zijn, maar toch was deze op ware gebeurtenis gemaakte thriller nog best aardig. De film oogt realistisch en is ook geregeld grof. Sowieso waren voor die tijd de scenes met de leeuwen fraai verfilmd. Ondanks dat het verhaal eigenlijk heel simpel is, weet de film toch te boeien. Het einde met een soort A-team achtig geknutsel was leuk gevonden. Omdat de vaart best hoog is en de film snel opgang komt, kijkt de film zich verder lekker weg. Overigens wel geinig dat Michelle Phillips (vooral bekend van de jaren 60 popgroep "The Mamas and the Papas") in deze film meespeelt.

Om het jonge en irritante meisje Kristie moest ik wel lachen, omdat ze de hele tijd rond liep met een sportshirt met de opdruk "88". Dat heeft in bepaalde landen een dubieuze betekenis

P.S. geinige poster met de half ontblootte vrouw (niet van toepassing in deze film).

Normaal gesproken houd ik wel van dit soort filmpjes maar deze was toch wel van een erbarmelijk laag niveau. De filmkwaliteit was zeer matig en de voice-overs waren vreselijk. Dat we hier te maken hebben met een low budget film is overal goed aan te zien. Het verhaal is bij dit soort films bijzaak maar dit verhaal had gewoon helemaal niets en was ook nergens boeiend of spannend (de actie die erin zit, is gewoon lachwekkend). Dit kwam ook mede door de vreselijke acteurs en actrices die totaal niet interessant zijn of sexy (er zit overigens wel geregeld wat bloot in zoals o.a. bij de douche scene). Bij de cast staat vermeld Linda Blair en dat klopt ook wel, maar zij speelt alleen mee in de eerste en laatste paar minuten.

Nee, deze ellende kun je beter niet kijken (toevallig gezien op MGM) en je tijd beter besteden. De meesten doen dat gelukkig ook want er zijn maar zeer weinig stemmers.

Deze vermakelijke jaren 80 Actie / Thriller film had ik schijnbaar nog niet gezien, maar past goed in het rijtje van films waar ik graag naar kijk, want er valt best veel bloot in te zien (o.a. Linda Blair die natuurlijk vooral bekend is van de film "The Exorcist (1973)") en ook spat de foute (maar oh zo heerlijke) jaren 80 van het scherm af qua mode (veel leer), slechte kapsels en muziek (o.a. de pompende soundtrack van John Farnham, van het bekende liedje "You're the Voice", welke niet in deze film te horen is).

In dit verhaal draait het om de zussen Brenda (Linda Blair), die tevens de leider is van een brave meiden highschool-bende, en Heather (Linnea Quigley), die een zeer nauwe band met elkaar hebben. Brenda houdt haar jonge dove zus Heather altijd onder haar waakzaam oog, tot er op een noodlottige dag een gevecht uitbreekt in de kleedkamer van de meisjes in de gymzaal, waardoor Brenda Heather niet op tijd ontmoet. Heather wordt in de gymzaal op brute wijze verkracht en mishandeld door vier bendeleden onder leiding van Jake (Robert Dryer), die nog een appeltje te schillen hebben met de bende van Brenda, omdat die hun auto hadden gestolen en vervuild. Heather wordt voor dood achtergelaten en Brenda besluit voor ruwe gerechtigheid in de vorm van wraak.

Toegegeven, na het bekijken van "Savage Streets" zal je anders over Linda Blair denken en kijken, was dat echt de onschuldige tiener van "The Exorcist" ? In deze film neemt ze namelijk op harde wijze wraak (o.a. met een kruisboog en berenklem) en is ze ook een keer op fraaie wijze bloot te bewonderen als ze in bad (met in haar hand een sigaret) ligt te denken met een intense blik en daarbij zie dan haar flinke borsten in volle glorie. Het is overigens niet de eerste film waarin Linda Blair bloot te zien is, want dat was een jaar eerder het geval in de vrouwengevangenisfilm "Chained Heat (1983)".

Hoewel het allemaal niet overdreven bloederig is (je ziet ook een beetje goor), zijn de manieren van wraak en de brutaliteit van de acties van de bende van Jake, soms moeilijk te bekijken. Dat is zeker het geval wanneer Heather op woeste wijze verkracht wordt door de bendeleden en ook bij de moord op de vriendin van Brenda, te weten de 17 jarige Francine (Lisa Freeman) die binnenkort gaat trouwen en zwanger is, die door Jake (omdat Francine hem eerder in het gezicht heeft gesneden) als vuil van een brug wordt gegooid, waarbij hij aangemoedigd wordt door bendelid Fargo (Sal Landi).

De film heeft ook de neiging om steeds gewelddadiger te worden, beginnend met "Grease (1978)" maar dan meer eindigend met het venijn van "Class of 1984 (1982)". Het verhaal wat puur en alleen om wraak draait, wist mij in ieder geval te vermaken en dat komt mede door het aanwezige bloot, dat al na circa tien minuten is te zien als de bende van Jake (die een scheermesje als oorbel heeft) een tienerstel lastig valt (de jongen is Jake namelijk geld schuldig), waarbij ze gefouilleerd worden en waarbij dan het topje van de rondborstige vrouw (Suzee Slater) naar beneden wordt getrokken.

En rond de 20e minuut vindt de groepsdouche scène (fraai in beeld gebracht) plaats in de kleedkamer van de gymzaal, waarbij er een gevecht plaatsvindt tussen Brenda en cheerleader Cindy (Rebecca Perle), haar vriendje Wes (Brian Frishman) geilt namelijk op Brenda, en daarbij zie je verschillende meiden (o.a. Brinke Stevens) van top tot teen bloot (twee daarvan vliegen elkaar ook in de haren). Helaas Linda Blair en Rebecca Perle niet, maar Linda Blair zie je zoals eerder al aangegeven op een gegeven moment (na circa 65 minuten) bloot in bad liggen en bij een tweede gevecht tussen Brenda en Cindy in een schoollokaal, trekt Brenda op een gegeven moment (na circa 55 minuten) het topje van Cindy af, waarbij je dan de mooie grote borsten van Rebecca Perle in volle glorie ziet.

Hoewel de verkrachting van Heather natuurlijk niet fraai was om te zien (ze kon ook niet om hulp roepen omdat ze doofstom is), zie je tijdens de verkrachting wel de borstjes (beter gezegd erwten en het was opzicht wel geinig dat iemand van de bende met een rode stift een grote cirkel om de tepels tekend, zodat ze meer op borsten leken ) van Heather. En als ze haar voor de dood achterlaten, zie je haar nog even volledig bloot. Die Linnea Quigley is overigens een vrij bekende B-actrice en ze is o.a. te zien in de leuke Horror / Komedie film "The Return of the Living Dead (1985)", waarbij ze bloot staat te dansen op een grafsteen op een kerkhof. Het geld wat ze gekregen heeft voor haar rol in "Savage Streets" heeft ze o.a. uitgegeven aan een borstvergroting, want in "The Return of the Living Dead" heeft ze inmiddels al grotere borsten.

Wat opzicht ook leuk is in "Savage Streets", zijn de dialogen die vaak lachwekkend zijn, zoals o.a. de scène waarbij Brenda gaat wraak nemen op twee bendeleden met een kruisboog en een berenklem, te weten Red (Scott Mayer) die veel lacht en Fargo die rondloopt met een bandana op zijn hoofd, waarbij er dan o.a. gezegd wordt:

Fargo: Het spel is uit, kut. Deze keer ga je er echt aan. Eerst ga ik je neuken. Daarna snij ik je in kleine stukken.
Brenda: Dat klinkt spannend in mijn oren. Jammer voor jou dat je niet zo lenig bent.
Fargo: Hoezo dat !
Brenda: Als je dat wel was dan kon je je kont vaarwel zeggen.

Het woord "kut" (vooral als vervangend woord voor "vrouw") wordt best vaak genoemd (o.a. "Die eikel keek zowat mijn kutje uit mijn broek", "Je houd toch van worst, Brenda. Elke kut houd van worst", "Deze kut neemt ons in de maling", "Waar is nu dat kutje ?", "Vuile kut") en is ook van toepassing als Brenda gaat afrekenen met Red (die uiteindelijk valt in een berenklem), waarbij ze tegen hem zegt:

"Nu ben jij aan de beurt met mijn kutje."

Met één bendelid hoeft Brenda overigens niet af te rekenen, te weten Vince (Johnny Venocur), want die draait op een gegeven moment door, waardoor Jake met hem afrekent door hem omver te rijden. Met Jake wordt natuurlijk ook afgerekend en daarbij schiet Brenda hem o.a. met een kruisboog twee pijlen in zijn beide benen, waarna ze hem uiteindelijk in een verfwinkel in de fik steekt.

De cast is natuurlijk niet hoogstaand in deze film en buiten de bekende Linda Blair, zien we verder nog de tamelijk bekende acteur John Vernon als schooldirecteur Underwood, die niet bepaald op zijn mondje is gevallen. Zo zegt hij op een gegeven moment tegen Jake en zijn bende:

"Rot nu maar op met je homovriendjes, voordat ik ze aan de politie aflever."

Al met al heb ik me best goed vermaakt met deze Actie / Thriller film (beter gezegd een Wraak film), welke zich lekker wegkijkt (duurt precies 90 minuten) en dat ondanks een aantal onnodig gewelddadige scènes.

Deze film had ik twee weken geleden in de bioscoop moeten zien i.p.v. de uiterst saaie film "Killing Them Softly". Beiden films zijn eigenlijk een "Misdaad / Drama" maar deze is veel beter.

Buiten de eerste 10 minuten van de film zat ik tot de laatste minuut geboeid te kijken. Het verhaal zit goed in elkaar, weet te boeien en de uitvoering is ook meer dan dik in orde. Visueel zag het er ook nog eens allemaal fraai uit (inclusief de dames). De cast is overigens om van te smullen en dan vooral Benicio Del Toro (geweldige rol als smeerlap), Taylor Kitsch en de altijd fraaie Salma Hayek. De rol van John Travolta stelt eigenlijk niet zo heel veel voor maar hij deed het wel goed en leuk. Ook zit er in deze film het nodige geweld welke soms zeer bruut is. Het verwarrende einde had men overigens best geinig in elkaar gestoken.

Al met al een prima "Misdaad / Drama" die zich lekker wegkijkt en ook nog boeiend is.

Hoewel het tweede deel van deze onthutsende Oorlog / Drama film gebukt gaat onder de bekende Steven Spielberg sentimenten, is het eerste deel ongekend heftig. De slachtpartij (duurt ongeveer 25 minuten) van de invasie van Normandië wordt in al zijn gore details uitgelicht. Door de hectische montage en de cameravoering lijkt het alsof je er middenin zit.

Die ervaring weet de rest van de film, waarin een groepje militairen onder leiding van Captain Miller (Tom Hanks) achter vijandelijke linies een soldaat, te weten soldaat Ryan (Matt Damon), moet opsporen, nergens te evenaren. De film kreeg helaas en onterecht niet het "Oscar" beeldje voor beste film, maar Steven Spielberg viel wel in de prijzen voor beste regie.

Uitstekende film. Zeer origineel en zeer spannend (het einde is subliem). Deze film wist mij te boeien van de 1e minuut tot de laatste minuut. Acteerwerk van de destijds onbekende acteurs was ook meer dan prima. Helaas zijn de vervolg delen (2, 3, en 4) allemaal stukken minder.

Mijn god wat een waardeloze afsluiting (wat ik overigens betwijfel) was dit, het was een ware martelgang om deze ellende uit te kijken. Wat is er eigenlijk afgesloten ?

Het verhaal was echt triest (totaal niets vernieuwend of verrassend) en wist totaal niet te boeien, laat staan dat het ook maar één moment spannend was Zelfs de traps waren regelmatig zeer flauw. Het dieptepunt was overigens de cast die echt waardeloos was. Al met al kun je deze film makkelijk omschrijven met één woord, namelijk "woordeloos".

P.S. lag het soms aan de HD versie want in de versie welke ik gezien heb zat enorm veel roze (zelfs het blood was roze) ? Ben overigens blij dat ik deze ellende niet in de bioscoop gezien heb want iedere eurocent zou een verspilling zijn geweest.

Deel II vond ik t.o.v. deel 1 echt een afknapper. Het verhaal weet niet echt te boeien en spannend wordt het eigenlijk nooit. Je bent eigenlijk blij als deze film is afgelopen. De film blijft wel nog vrij grof maar het sublieme t.o.v. deel 1 is verdwenen.

In ieder geval stukken beter dan deel 2 maar minder dan deel 1 (is natuurlijk niet meer te overtreffen). Het verhaal is goed en het geweld (zeer grof) is prima.

Dacht eigenlijk dat dit het laatste deel zou zijn vanwege het einde. Maar omdat de film schijnbaar toch veel geld blijft opleveren is er inmiddels al een 4e deel uitgebracht (welke ik nog niet heb gezien).

Ondanks dat dit al de 4e Saw film is was hij toch wel goed. Het einde was zeer verrassend en zag ik niet aankomen (bijna net zo verrassend als in deel 1). Het verhaal is goed en ook zelfs spannend.

Deel 5 van de Saw reeks en ik hoop dat ze er nu mee gaan stoppen. Dit deel sloeg nergens op en voegde totaal niets nieuws toe. Er zat dan ook totaal niets vernieuwends of verrassends in dit deel. Verder wist te film nauwelijks te boeien en hunkerde je naar het einde. De vorige delen heb ik nog allemaal in de bioscoop gezien maar deze gelukkig niet.

Benieuwd waar deel 6 over gaat (want die zal er natuurlijk ook nog komen), misschien over de kinderjaren van Jigsaw ? Nee dit was voor mij de laatste Saw die ik kijk. Het concept is inmiddels totaal uitgemolken en het leuke is er inmiddels vanaf. Ze hadden na deel 3 al moeten stoppen toen Jigsaw overleed.

De openingsscene was zeer smakelijk en gruwelijk, maar daar was dan ook alles mee gezegd. Het verhaal wordt per deel belachelijker en verrassend is het al helemaal niet meer, met dit deel als dieptepunt want hier zit echt niets vernieuwends meer in. Van mij mogen ze de stekker uit Saw trekken want het gaat echt nergens meer over. De traps in dit deel zijn gelukkig wel wat beter dan in het zeer slappe deel 5.

Ondanks dat ik eigenlijk wel klaar was met de "Saw"-reeks, die voornamelijk bekend staat om zijn beruchte valstrikken en gruwelijke scènes, heb ik dit tiende deel toch gisteravond in de bioscoop gezien (daar heb ik destijds ook de eerste vier delen van "Saw" gezien). Dat had te maken omdat ik eigenlijk naar "Five Nights at Freddy's (2023)" wilde gaan in de bioscoop, maar omdat ik daar vanaf heb gezien, is het uiteindelijk deze film geworden (ik wilde namelijk per se een horrorfilm zien in de bioscoop). En achteraf gezien was het zeker geen slechte keuze, want dit deel is best aardig (zeker t.o.v. de vreselijke slechte delen 5 t/m 8, is er eigenlijk ook een deel negen geweest?) en het bevat ook een hoop smerigheid. "Saw X" zit namelijk weer vol met bloederige "traps", die kijkers flink wat nachtmerries kunnen bezorgen.

"Saw X" speelt zich af tussen de gebeurtenissen van "Saw (2004)" en "Saw II (2005)" en vertelt het onbekende verhaal van John Kramers (Tobin Bell) meest persoonlijke spel. Na een tip van een doodzieke man, te weten Henry Kessler (Michael Beach), die wonderbaarlijk genezen is, reist John na een telefoontje van dokter Cecilia Pederson (Synnøve Macody Lund), het brein achter de operaties, naar Mexico om een riskante en experimentele medische procedure te ondergaan in de hoop dat zijn kanker geneest. Maar al snel ontdekt hij dat de operatie oplichterij is en maakt hij zich op voor wraak.

Het duurt eigenlijk best lang voordat de echte gruwelijkheden (de bloederige "traps") te zien is. Want naast een kort voorproefje met een oogbalstofzuiger (zie filmposter) en rollende oogballen, wat een fantasie blijkt te zijn van John in ziekenhuis als hij daar iemand fout bezig ziet, duurt het nog wel een poos voordat je bloed ziet. Het duurt daarnaast ook lang voordat John eindelijk op die Mexicaanse operatietafel ligt. Daarbij maak je wel kennis met de slachtoffers van John, te weten de Mexicaanse taxichauffeur Diego (Joshua Okamoto), de mooie dokter Cecilia Pederson, hulpje Gabriela (Renata Vaca) waar John een zwak voor heeft, anesthesioloog Mateo (Octavio Hinojosa), verpleegster Valentina (Paulette Hernandez) en de zogenaamde herstelde Parker Sears (Steven Brand), die in het echt een relatie heeft met Cecilia Pederson.

Als John na de operatie denkt dat hij genezen is en terug gaat naar de geheime operatielocatie om o.a. Gabriela te bedanken met een fles gekochte Tequila (die kreeg hij namelijk ook van haar). Komt hij erachter dat de operatie oplichterij is en maakt hij zich op voor wraak en de eerste persoon die in een bloederig "trap" belandt is de Mexicaanse taxichauffeur Diego, die het verrassend genoeg wel overleefd, weliswaar wel met wat schade aan zijn armen Daarna schakelt hij ook hulp in en belt hij met een detective (dat blijkt in de extra scène tijdens de aftiteling te gaan om detective Hoffman, gespeeld door Costas Mandylor, die ook al te zien was in deel 3 t/m 6) en ook krijgt hij hulp van de vrouw Amanda Young (Shawnee Smith), die ook te zien was in deel 1 t/m 3 en deel 6. In "Saw 1" maakten we al kennis met haar toen ze het slachtoffer werd van John's spel. Ze slaagde erin om te ontsnappen uit de zogenoemde "reverse bear trap" en werd uiteindelijk het hulpje van John in de vervolgdelen.

Samen met haar vangt hij dan verkleedt in varkenspakken Mateo (die in het echt een schoonmaker is in een dierenkliniek), Gabriela (die in het echt een drugsverslaafde is), Valentina (die in het echt een hoertje is) en dokter Cecilia Pederson (die een bedriegster is) en sluit hij ze op in de geheime operatielocatie. Waar we na circa 50 minuten eindelijk de echte bloederig "traps" te zien krijgen waarvoor je een "Saw" film bekijkt. En John's slachtoffers zitten natuurlijk niet zomaar in deze bloederige "traps", want hij wil hen een lesje leren, maar wel op zijn eigen voorwaarden. En ook zien we dan weer de heerlijke creepy pop Billy op zijn driewieler, maar helaas wel pas na circa 75 minuten.

Het lange wachten loont zich zeker voor de "Saw"-fans, want dan krijgen we drie misselijkmakende scènes (vooral de eerste twee) te zien bij drie bloederige "traps" in een tijdsbestek van 30 minuten, waarbij afgezaagde benen, beenmerg, uitgetrokken darmen (alle drie m.b.t. Valentina), hersenen (m.b.t. Mateo) en verbrande huid (m.b.t. Gabriela) in de rondte vliegen. Ondertussen is ook Parker Sears aangekomen bij de operatielocatie, die zogenaamd verhaal komt halen omdat hij ook bedrogen is geworden.

In de laatste circa 20 minuten van de film volgt dan de ontknoping en daarin zitten een aantal leuke en misschien ook wel verrassende wendingen (m.b.t. Parker Sears en Cecilia Pederson en de laatste overleeft het ook op het einde), en John zelf belandt dan ook in een bloederige "trap" (en dan letterlijk, waarbij liters varkensbloed van toepassing zijn) en daarbij speelt ook een Mexicaans kind, te weten Carlos (Jorge Briseño, die wel nodig eens naar de tandarts moet gaan ) een belangrijke rol, die John heeft leren kennen op de operatielocatie (voordat hij zogenaamd geopereerd werd) en die hij geholpen heeft met het repareren van een wiel van zijn fiets.

Als John dan op het einde wegloopt samen met Amanda Young en Carlos, is de film na circa 110 minuten afgelopen, maar al vrij snel tijdens de aftiteling krijg je dan nog een extra scène (velen hadden toen de zaal al verlaten, er zat sowieso veel vreemd volk in de zaal zoals verliefde stelletjes, een paar homo's en groepjes vrouwen) te zien, waarbij we Henry Kessler (de tipgever van John) in een bloederige val zien en ook zien we dan wie de detective was waarmee John belde, namelijk Hoffman.

De horrorfilmreeks "Saw" wordt wéér nieuw leven in geblazen, met ditmaal opnieuw horrorregisseur Kevin Greutert (die bij alle "Saw" films in diverse rollen betrokken was) aan het roer. Door simpelweg van perspectief te wisselen weet "Saw X" best verfrissend uit de hoek te komen en onderscheidt dit deel zich van de andere vervolgen. Gelukkig is ook weer de inmiddels 81-jarige acteur Tobin Bell terug als de sadistische psychopaat in de hoofdrol en ook actrice Shawnee Smith (die ik er overigens vond uitzien als Dee Dee Ramone van de punkband "Ramones") als meedogenloze handlanger doet weer mee.

Tobin Bell speelt buitengewoon goed als John Kramer en in "Saw X" krijgt hij de kans om een hele andere kant van zichzelf te laten zien. Een kwetsbare oude man die beseft dat het einde van zijn leven nadert, maar toch vastbesloten is om zijn lugubere werk voort te zetten. De film doet in ieder geval moeite om sympathie op te wekken voor de geschifte seriemoordenaar, die we natuurlijk al kennen uit de rest van de reeks. En verder vond ik de 47-jarige Scandinavische Synnøve Macody Lund wel een opvallende verschijning en dat vooral vanwege haar schoonheid.

Saw staat synoniem voor veel bloed en innovatieve vallen en dat is in "Saw X" natuurlijk ook weer aanwezig en het bloed en de lichaamsdelen vliegen je ook om de oren. Ik vond het overigens geweldig om te zien hoe creatief men omging met de darmen van Valentina, die als touw gebruikt werden. Dat deed me een beetje denken aan de zeer overdreven maar wel zeer leuke Actie / Misdaad film "Machete (2010)".

Fans van de filmreeks zullen genieten van dit sterke deel waarin Tobin Bell weer in topvorm is als John Kramer / Jigsaw en ook is het leuk dat Amanda Young (Shawnee Smith) en Mark Hoffman (Costas Mandylor) weer van de partij zijn. De film bevat het meest persoonlijke verhaal dat we ooit hebben gezien over hem en daardoor is dit toch één van de betere delen uit de reeks. "Saw" is nooit revolutionair geweest (op het eerste deel na dan), maar met deze terugkeer zijn ze aardig op weg om nieuw leven in de franchise te blazen. Nu is het hopen dat ze deze stijgende lijn kunnen vasthouden. Ik had die hoop eigenlijk al opgegeven.

Doorsnee komedie die nergens echt in uitblinkt maar ook niet echt slecht is. Het verhaal gaat nog net en er zitten ook een aantal komische momenten in. De cast deed het best redelijk en dan met name Orlando Jones, Sally Field en Richard Jenkins. Heather Graham vind ik altijd leuk om te zien en vooral vanwege haar heb ik deze film gekeken.

Hoewel de film betiteld staat als een komedie vond ik het eigenlijk ook wel wat weghebben van een drama. Vandaar dat het toch eigenlijk meer een Komedie / Drama is i.p.v. alleen komedie. Hoewel er eigenlijk niet echt veel te lachen valt (hooguit glimlachen), zit het verhaal wel leuk in elkaar en zit het met de uitvoering (o.a. visueel) ook wel goed. Ook wist het verhaal me te boeien en was ik benieuwd naar de afloop. Van de cast heb ik eerlijk gezegd nooit van gehoord, maar ze deden het wel leuk en goed en dan met name dat kleine meisje Sea Kumada die ik wel overtuigend vond spelen. Het laatste gedeelte (ook best heftig en had ik eigenlijk niet verwacht) van de film vond ik best ontroerend en ook goed.

"Gij zult seppuku plegen"

Opzicht best een aardige film alleen had men deze film beter met de echte acteurs kunnen maken dan met de geanimeerde acteurs. Het was misschien destijds wel bijzonder en apart om dat te doen maar eerlijk gezegd vond ik het weinig toevoegen (visueel zag het wel leuk uit). Het was in het begin dan ook effen wennen maar na een tijdje stoorde het me niet meer. Het enigszins maffe verhaal zat best leuk in elkaar en wist ook wel te boeien. De film was wel behoorlijk traag waardoor bijna 100 minuten misschien wel wat aan de lange kant was. De geanimeerde Keanu Reeves en vooral Robert Downey Jr. deden het best aardig in deze film.

"You called me a Scanner. What is that?"
"A freak of nature... born with a certain form of E.S.P. A derangement of the synapses... which we call telepathy."

Dit is inmiddels mijn vierde ouderwetse Horror / Sciencefiction film van de bekende horrorregisseur David Cronenberg in de afgelopen twee weken, die ik vroeger al eens gezien heb (destijds gehuurd op video), maar die ik eigenlijk niet meer kan herinneren op één bekende scène na dan, namelijk die tijdens de opening met de introductie van de bekende jaren 80 / 90 acteur Michael Ironside (als Darryl Revok) tijdens het befaamde scan-duel in de zaal bij het bedrijf "ConSec" met het exploderende hoofd van zijn tegenstander (Louis Del Grande) na circa 14 minuten.

Scanners kunnen de geest van anderen controleren en naar believen breinen laten exploderen. Darryl Revok is de meest krachtige van alle scanners en hij is het hoofd van de underground scanner beweging die de wereld wil domineren. Dokter Paul Ruth (Patrick McGoohan) ontvoerd in een winkelcentrum een scanner die niet tot de "Underground Movement" van Darryl Revok behoort, namelijk de als een zwerver uitziende Cameron Vale (Stephen Lack). Hij is een zeer krachtige scanner die Dokter Paul Ruth herprogrammeert met maar één doel, namelijk het vernietigen van de "Underground Movement".

David Cronenberg dompelt ons vervolgens onder in een van zijn meest angstaanjagende toekomstvisioenen. Nadat Cameron Vale, een man met buitengewone en destructieve telepathische vermogens, in een winkelcentrum wordt ingerekend door agenten van een mysterieus wapenbedrijf, ontdekt hij dat hij niet de enige is die zulke vreemde krachten bezit. Sommige andere scanners hebben het namelijk gemunt op niet minder dan de wereldheerschappij.

"Scanners" is een gruwelijke en provocerende film over de uitgestrektheid en de grenzen van het menselijk brein en het was tevens de doorbraakfilm van David Cronenberg in de Verenigde Staten. Terwijl de psychobiologische verschrikkingen in zijn vorige films, te weten "Shivers (1975)", "Rabid (1977)" en "The Brood (1979)", werden ontketend door geïsoleerde elites, voert "Scanners" voor het eerst grote bedrijven en het militair-industriële complex op als aanstichter.

De sfeer zit er meteen in en na circa drie minuten zien we in een fastfoodrestaurant van winkelcentrum hoe de als een zwerver uitziende Cameron Vale (eet o.a. achtergelaten eten) een vrouw (Margaret Gadbois), die commentaar op hem heeft, haar hoofd microgolfoven-gewijs onder spanning laat brengen. Het verhaal steekt aardig in elkaar en met de zoektocht van Cameron naar Darryl komen we steeds meer te weten over Scanners en hun mogelijkheden. Ook ontmoet Cameron een vrouwelijke scanner, te weten Kim Obrist (Jennifer O'Neill), met wie hij optrekt tijdens zijn zoektocht. Ook komt hij tijdens zijn zoektocht een Scanner tegen, te weten Benjamin Pierce (Robert A. Silverman), die zich in de kunst heeft gestort om zo zijn geest onder controle te kunnen houden. Alles lijkt te draaien rond een middel genaamd Ephemerol, die toegepast wordt op zwangere patiënten en die dan scanners kunnen maken. Oftewel met Ephemerol creëer je nieuwe scanners!

Verder bevat de film een redelijke hoeveelheid actie en een behoorlijke dosis geweld en dat zorgt o.a. dat na circa 54 minuten een busje met daarin Scanners (waaronder Cameron en Kim) crasht (wordt namelijk beschoten door een andere busje) in een platenwinkel en dat was opzicht wel geinig, want in die platenwinkel zien we dan na circa 56 minuten in het trappenhuis naar de kelder (waar Cameron en Kim zich verbergen) een poster hangen van "Herman Brood & His Wild Romance" en die werd ook goed en langdurig in beeld gebracht terwijl iemand (Géza Kovács) zijn geweer zit te laden.

Ook het laatste gedeelte van de film was aardig en misschien ook verrassend, want dan kom je namelijk te weten dat Cameron en Darryl broers van elkaar zijn en dat hun vader Dr. Paul Ruth is en hij ontwikkelde Ephemerol als kalmeringsmiddel voor zwangere vrouwen in de Verenigde Staten. Ruth hoorde over de bijwerking van het middels tijdens de zwangerschappen van zijn vrouw en hij maakte er de krachtigste scanners ter wereld van door een prototypedosering toe te dienen. Darryl is van plan een nieuwe generatie scanners te creëren en te leiden om de wereld over te nemen, maar Cameron weigert zich bij hem aan te sluiten. De broers gaan een telepathisch duel aan, waarbij het lichaam van Cameron verbrandt. Wanneer Kim echter Darryl tegenkomt, ontdekt ze dat Cameron er op de één of andere manier in is geslaagd om het lichaam van Darryl over te nemen tijdens het duel, waarna de film precies na 100 minuten is afgelopen.

Het acteerniveau is voor een film uit dit genre alleszins acceptabel en de hoofdrolspelers, te weten Stephen Lack, Michael Ironside, Patrick McGoohan en Jennifer O'Neill, deden het verdienstelijk.

"Scanners" is een redelijke low-budget film (met wel aardige speciale effecten), die zich goed wegkijkt en die vanaf de eerste tot de laatste minuut weet te vermaken. "Scanners" heeft ook nog twee sequels gehad in de beginjaren 90, te weten "Scanners II: The New Order (1991)" en "Scanners III: The Takeover (1992)" waar David Cronenberg wel niets mee te maken had. Op naar "The Dead Zone (1983)" van David Cronenberg.

Ouderwetse goedkope horrorfilm welke ik gezien heb via Ziggo On Demand (via de televisiezender AMC die vaak van dit soort oude films uitzendt). Het verhaal welke zich de hele tijd gedurende één nacht afspeelt stelt eerlijk gezegd weinig voor, maar door de leuke uitvoering ervan is de film toch nog enigszins verdienstelijk. Opzicht was het verhaal ook zeer voorspelbaar (je weet bij voorhand eigenlijk al wie er allemaal aangaat) en flauw, maar desondanks wist het verhaal we toch nog wel te boeien. Spannend of eng wordt het wel nergens.

De cast speelt misschien wel abominabel slecht, maar toch vond ik het bijna allemaal leuke persoonlijkheden die door hun doen zelfs regelmatig grappig waren. Zoals o.a. Michael David Simms (in de rol van overvaller Curry) en Richard Vidan (in de rol overvaller Jack, die regelmatig met zijn mondharmonica speelde) die continue met elkaar leuk aan het praten waren over wat ze met het geld gingen doen in Mexico (daar wilde men heen vluchten) en hoe ze Bert (gespeeld door B.J. Turner) te grazen gingen nemen die er met hun gestolen geld van tussendoor was gegaan (dat vindt direct plaats in de opening van de film). Ze maakten met hun gepraat (o.a. via de intercom) die vluchtende Bert ook volkomen gek. Op het einde van het verhaal zag die Jack, als hij te grazen is genomen door de vogelverschrikkers, er geweldig creepy uit (geweldig die enorme mond zonder lippen en voorzien van een nachtkijker) en had hij ook nog humor "Curry, hoe moet dat nu in Mexico als we dood zijn ?" (dat was de scene waarbij Jack, Curry te grazen neemt) Ook de stoere kale sigarenrokende Ted Vernon (in de rol van overvaller Corbin) deed het leuk en zag er wel geinig uit met zijn fraaie flinke snor en hij groeide ook uit tot een stoort van held. Dat stoere was ook enigszins van toepassing op de vrouwelijke overvaller Roxanne, gespeeld door Kristina Sanborn (haar enige rol ooit in een film).

De vogelverschrikkers zagen er best creepy uit (je zag wel vaak dezelfde beelden van ze) en ze gingen ook best lekker hard en grof (inclusief wat goor) te keer. Van de slachtoffers die ze te grazen namen, maakten ze nieuwe vogelverschrikkers die dan een soort van zombies werden. Het einde van het verhaal vond ik zeker geslaagd en goed en omdat de film maar iets van 80 minuten duurt kijkt hij ook lekker weg. Daarbij wel de kanttekening dat het verhaal wel wat verwarrend begon, want de film begint al direct in het vliegtuig en van de overval zelf zie je niets. Het wordt wel verteld via een nieuwsbericht via de radio (op het einde gebeurt dat overigens ook).

Gewoon een leuke ouderwetse horrorfilm om eens gezien te hebben en dan vooral vanwege de leuke uitvoering en persoonlijkheden.