Meningen

Dit is echt een heerlijke film, vol emotie en verhaal. Ik heb niet zo vaak dat ik ontroerd raak bij een verhaal, maar deze had dat wel. Dat komt vooral door de geweldige rol van Swank, geniaal gespeeld!

Maar het verhaal zelf is toch ook indrukwekkend. Ze wilt iets wat niet kan en door toch door te zetten komt ze er toch. Totdat het noodlot toeslaat. Ik vond het einde enorm triest, zoiets wil je niet.

Kritiekje is wel dat de film soms wat cliche is, maar het was nooit storend. Dit is een film die iedereen zou moeten zien!

4*

Challenge accepted!

Toen Neil Patrick Harris dit riep was deze film al een voldoende waard. Heerlijk voor de How I met your mother kijker!

AMWTDITW is vermakelijker dan ik had gedacht vooraf. Ik hou wel van de MacFarlane humor.
Family Guy is regelmatig erg leuk en Ted was ook een vermakelijke (maar wel een beetje overschatte) film. AMWTDITW sluit qua humor wel aan bij zijn eerdere werk. Het is lomp, plat, puberaal en hard. Ik kan er wel om lachen, al is al het werk van MacFarlane wel hit or miss humor. De grappen mislukken minstens zoveel als ze geslaagd zijn. Alleen jammer van de poepgrappen. Filmmakers, stop hier alsjeblieft mee. Ze zijn zo goed als nooit leuk.

Maar bij deze film slaan een hoop grappen wel aan, moet ik bekennen. Dat komt ook door de cast. MacFarlane is geen acteerwonder, maar zijn rol is nog wel leuk. Liam Neeson, Neil Patrick Harris en Charleze Theron (damn, wat is zij toch mooi) hebben ook zichtbaar lol gehad tijdens het maken van de film en doen het prima. Vooral Harris kent een aantal leuke momenten. De film kent een stel leuke dialogen waar toch wel gevatte opmerkingen achter zitten.

Tot slot mag natuurlijk de geweldige cameo van Doc uit Back to the future niet ontbreken. Heerlijk! Helaas wist ik het al voordat ik deze film had gekeken, maar ach. Het blijft cool.

3*

Uitstekende film! Het verhaal was niet bijzonder, de uitwerking was dat wel. Het is een typische film waarbij je na gaat denken wie nu eigenlijk de dader was. Het script is niet geweldig, maar dankzij de spanning en de kans op sterven van de personages bleef ie me boeien. Het is wel typisch een film die 1x leuk is omdat je dan tot het einde in spanning blijft.

Ik vind de lage cijfers dan ook niet terecht. Het acteerwerk is niet zo super en het verhaal ook niet, maar het is (in mijn ogen) wel een film die blijft boeien door zijn plotwendingen.

3*

Ik vond vooral Despicable Me 1 een erg geestige film, maar dan vooral door het originele verhaal rondom slechterik Gru. De Minions waren toen een leuke extra aanvulling als hulpjes. In Despicable Me 2 was het allemaal al heel wat minder origineel en werd de Minion humor al een stuk flauwer. En toen kregen ze plots een eigen film...

Om het meteen maar te melden, de Minions waren leuk als sidekicks, maar kunnen absoluut geen eigen film dragen. De voorspelbare lach-of-ik-schiet humor staat al snel tegen en is ook helemaal niet grappig, net als dat dat brabbeltaaltje van de Minions ook snel vervelend wordt. De paar grappen die voor volwassenen alleen te herkennen zijn maken deze ongein niet goed. Alle begrip voor het feit dat kinderen deze ADHD humor vast heel leuk zullen vinden, maar mij vermaak je er niet mee als dat het enige Unique Selling Point van de film is.

Verder heeft Minions namelijk niks te bieden en eens te meer wordt duidelijk dat de Minions gewoon in een dienende rol hadden moeten blijven. Zo hebben de makers van Ice Age gelukkig wel begrepen dat ze Scrat de eekhoorn geen anderhalf uur durende eigen film moeten geven. Al is Minions zo'n gigantisch commercieel succes dat het natuurlijk wel te verantwoorden valt en je weet ook zeker dat Minions 2 binnen twee jaar in de bios zal draaien. Wat ik jammer vind.

2*

Voor mijn gevoel duurde deze film een uur of vier ofzo, echt enorm vermoeiend met al die ADHD drukte en de hyperactieve Minions om uit te zitten. Ik was er destijds al heel snel klaar mee, maar na een leuke start moesten en zouden Gru en vooral zijn Minions uitgemolken worden waardoor we nu alweer tig delen en spin-offs verder zijn. Stop er gewoon alsjeblieft mee zeg. Het is allemaal niet heel slecht en zeker niet niet te kijken en af en toe zijn die gele wezens zelfs best vermakelijk, maar de verrassing is weg en de humor is gewoon flauw. Ze stoppen er wel de nodige (pop)culturele referenties in, maar ze slaan bij mij niet meer aan.

2,5*

Geinig, maar meer ook niet. Het is niet bepaald een Sisu of Blood & Gold qua gekkigheid en gore tegen de Nazi's. Toch blijft het elke film weer vermakelijk, smerige Nazi's omleggen. De actie is dan ook best oké, maar verder wist het me te weinig te boeien en is twee uur speelduur veel te lang, dit had in anderhalf uur gemoeten. Maar ik heb me een avondje vermaakt en dat is al heel wat bij een Guy Ritchie film, want op zijn eerste werken na trek ik de stijl en ''humor'' van die man echt al vele jaren niet.

3*

Opnieuw gezien, bevalt nog altijd goed. Visueel fraai, een prima Cruise en een vrij boeiend, origineel verhaal. Middenstuk kakt wel wat in (film had prima een half uur ingekort mogen worden), daar verliest de film voor mij het predicaat topfilm. Maar nog altijd een bovengemiddeld boeiende blockbuster.

3,5* stonden en blijven staan.

Prima actievermaak op Netflix met een maffiabaas en zijn dochter op de vlucht om niet omgelegd te worden. Het is weer eens wat anders, shoot outs in de Italiaanse omgevingen maar het is me goed bevallen. Zeker het eerste deel in de bergen en bossen was meer dan onderhoudend. Daarna volgt wel een iets minder goed gedeelte, maar nog steeds lekker kijkbaar en het aanwezige geweld is lekker rauw. Geen idee waarom dit zo laag scoort maar ik zou 'm actieliefhebbers toch aanraden. Met anderhalf uur speelduur ook weer snel voorbij, lang zat voor dit soort films.

Eigenlijk 3 sterren waard, maar het heeft me genoeg vermaakt dat ik wat hoger af ga ronden:

3,5*

Voor het eerst sinds de release in 2008 opnieuw bekeken omdat dit in mijn ogen een bijzonder spannende en bij vlagen enge horrorfilm was met Jack Bauer en bezeten spiegels. Helaas viel dat in de herziening wel een beetje tegen, want eigenlijk heb ik nauwelijks of geen spanning meer gevoeld. Wel blijft het nog steeds een onderhoudende film waarbij het ontrafelen van het verhaal nog best goed gedaan is. Verder was het ook genieten van de mooie Paula Patton, zeker op het eind met haar witte doorweekte shirtje hehe.

Ik werd wel een beetje humeurig van hun vervelende ruzies in het eerste uur van de film, altijd zo ongemakkelijk en cliché, dit soort film met boze ouders. Ook nog een drankprobleem erbij, veel afgezaagder krijg je het niet. Maar het laatste uur maakt gelukkig het nodige goed. Beste scare-moment was denk ik wel die in de badkuip met de zus van Ben. Aja heeft betere films gemaakt, maar deze mag er best wezen.

3* (was 3,5*)

Vrij standaard allemaal, maar op zich best te bekijken als je niks briljants verwacht.

Mirrors 1 beviel mij erg goed. De film was zelfs bij vlagen creapy en beklemmend en wat ook een dikke plus was, was de aanwezigheid van Kiefer Sutherland. Als groot 24 fan ben je dan al meteen happy

Mirrors 2 heeft Nick Stahl en dat is toch meteen heel wat klasse minder. Ik ken hem vooral als John Connor uit Terminator 3. Een onopvallende rol. In Mirrors 2 doet hij het naar behoren, zonder wederom uit te blinken. Een kleurloze acteur.

Mirrors 2 kent een niet zo interessant en wat simpel plotje. Gelukkig kent de film wel het nodige aan gore, zodat het best kijkbaar is. De kill van de vrouw onder de douche (mooie vrouw trouwens, geen straf haar naakt te zien) vond ik nog wel de meest aardige. Wel jammer dat het laatste half uur best zwak is als ze naar antwoorden zoeken. Maar bij elkaar is dit voor horrorliefhebbers best genietbaar, al kan je beter Mirrors 1 nog eens aanzetten.

2,5*

Ach, wat moet je er van zeggen.

Het stelt allemaal niet zo veel voor, maar het is best wel geinig uitgewerkt. Ook dankzij het goede spel van Bullock, die normaal nooit supergoed speelt. Ik heb wel een paar keer kunnen lachen, maar deze film komt niet boven de middelmaat uit.

3*

Aardige film, wederom Bullock die de film redt want van het verhaal moet je het niet hebben. Maar het is wel een wat overbodige sequel omdat in 1 het verhaal al wel is verteld.

Toch nog wel 3*

Missing is niet de eerste film die op deze manier een verhaal probeert te vertellen, via computerschermen en telefoons. Dat zag ik een jaar of 10 terug al in een aflevering van Modern Family, maar ook bij films als Searching die ik best goed vond trouwens. Missing haalt dat niveau niet, ik vond het eigenlijk steeds oninteressanter worden en ook wel vergezocht. Het is best een uitdaging om dit te blijven kijken en gezien de ruime speelduur richting de twee uur had ik het ook wel gezien zo in de eindfase. Laat dit concept de komende jaren maar weg, heb het nu wel weer gezien met die schermpjes.

2,5*

Na de geweldige cameo van Chuck Norris recent in The Expendables 2, wilde ik wel weer eens wat oudere werk van hem bekijken. En dan kom je toch al snel uit bij titels als Missing in Action.

Als kind vond ik zulke films erg leuk, maar tegenwoordig ben ik kritischer. Overigens stond deze titel me bij als middelmatig, maar dat is helaas nog te veel eer. Ik vind Norris cool, maar in deze film bakt hij er ook vrij weinig van. Norris moet het niet van geslaagde oneliners hebben, maar van een stoere kop en veel knallen. Jammer dat het eerste uur van de film eigenlijk nergens over gaat. Het laatste deel is nog wel geinig, al blijft het wel soldaatjes en bootjes knallen op C-niveau. Toch wel erg jammer, want Norris was nog best aardig bezig. De scene dat zijn boot opgeblazen werd en soldaten lachten om zijn dood was wel humor, aangezien Norris daarna uit het water omhoog komt en hen alsnog overhoop knalt. Maar het was helaas een spaarzaam hoogtepuntje.

Hopelijk bevalt ander werk van hem beter in de herziening.

Missing in Action verlaag ik tot 2*. (was 2,5*)

Ieder geval leuker dan Missing in Action 1. Betere setting, betere tegenstander en als de verwachte ontsnapping met dito wraak erbij aanbreekt dan hoop je toch wel dat het lekker los gaat, wat ook gebeurd. Eigenlijk duurde het wel vrij lang voordat dat gebeurde. In de tijd daarvoor (toch wel een uur) krijg je vooral te maken met de sadistische kamp baas (uitstekende rol) die Braddock probeert te breken. Het levert ieder geval een tof moment op als Braddock een rat dood bijt in plaats van andersom. Verder is het iets wat ik al vaker heb gezien in zulke films, al vermaakt het wel. Mijn dikke onvoldoende van jaren terug wordt zelfs een kleine voldoende. Prima 80's actie. En Chuck Norris blijft cool.

3* (was 1*)

Nadat ik recent Mission: Impossible 4 in de bios zag bedacht ik me dat ik van de voorgangers niet al te veel meer herinner. En dan vooral deel 1 en 2 die ik echt al een eeuwigheid niet meer heb gezien. Een ideaal moment voor de herziening dus.

Mission: Impossible zit nog best goed in elkaar. Het lijkt nogal op James Bond, maar dan serieuzer en met nog meer over de top gaande momenten. Soms erg leuk (geweldige scene, die computerinbraak bij de CIA!), soms zo overdreven dat het stoorde (de helicopter die aan de TGV hangt). Maar overall best wel de moeite. Dat komt ook doordat de cast me wel beviel. Cruise is gewoon solide als Ethan Hunt. Beetje humorloos en droog is hij wel, maar goed. Voight en Rhames deden het ook prima. Zeker Voight vind ik echt een prima acteur.

Wat me stoorde waren de special effects op het einde met de helicopter/TGV scene. Zag er niet uit, zeker de ontploffing waarbij Cruise weer op de TGV werd gesmeten. Zeker wel een smetje op de film die verder best wist te vermaken. Vergeleken met deel 4 is deze film trouwens wel erg serieus. Ik zie het liever wat luchtiger, aangezien de hele reeks toch pretentieloze, vermakelijke flauwekul is.

3,5* blijven staan.

In een jaar met onder andere Fast X, Indiana Jones 5, John Wick 4 en Guardians of the Galaxy 3 is deze Dead Reckoning tot nu toe veruit de beste blockbuster van het jaar geworden. Wat een waanzinnige achtbaanrit was dit weer, zonder dat het flauwekul werd of dat het er visueel niet uit zag wegens een overkill aan CGI. Mission: Impossible is al tig jaar van ontzettend hoog niveau en met stunts die ze zelf uitvoeren en CGI tot een minimum beperken. Je ziet het ook gewoon terug in het eindproduct dat kwalitatief weer eens ontzettend sterk is.

Zelfs verhaalinhoudelijk vond ik dit bijzonder interessant met de twee sleuteldelen die The Entity controleren. Mission: Impossible gaat altijd met de tijd mee en het is al een tijdje niet meer een gestoorde gek dat de wereld wil vernietigen, maar artificial intelligence dat zich tegen de wereld kan keren. Het is redelijk realistisch dat we hier ooit mee te maken krijgen, dus is zo'n scenario hier boeiend. Maar uiteindelijk dient het plot natuurlijk gewoon om waanzinnig gefilmde actie in beeld te brengen en dat lukt hier weer uitstekend. Een smetje, achtervolgen in Rome is tof, maar na Fast X wel de tweede film in 1 zomer die dit wil tonen. Al doet Dead Reckoning dit wel een stuk overtuigender. De film zit goed in elkaar met heerlijke momenten bij o.a. de onderzeeër, het vliegveld, Rome, Venetië en de Oostenrijkse Alpen. Visueel en qua muziek krijg je niet beter.

De cast is ook weer stabiel sterk. Tom Cruise blijft echt fantastisch als Ethan Hunt. De man is 61 jaar, maar is actief of hij 30 jaar jonger is. En Ving Rhames en Simon Pegg zijn altijd leuk. De rest voldoet ook, van bad guys tot weer teruggehaalde oude karakters.

Ik kan alleen maar hopen dat Part 2 hier snel is, wil graag weten hoe dit af gaat lopen. Da's wel het enige probleem van deze film, het open einde. Is ook een trend aan het worden, want alleen al deze zomer deden de geanimeerde Spider-Man film en Fast X hetzelfde. Gelukkig hoeven we niet weer vijf jaar te wachten, volgend jaar zomer is het zover.

4* (zit dicht tegen 4,5* aan)

Fallout is dé ultieme bioscoopfilm van 2018 geworden, samen met Avengers: Infinity War dan.

Ongetwijfeld zal men er thuis met een bluray-schijf ook van genieten, maar deze film is visueel zo imponerend en groots dat je dit gewoon in de bioscoop moet zien, wat ik gister dan ook heb gedaan. Heb er erg naar uitgekeken en de verwachtingen zijn helemaal waargemaakt. Het enige wat ik wat overdreven vind is hoe de media dit bijna een van de beste actiefilms ooit noemt. Fallout is erg goed, maar dat waren de vorige Mission: Impossible films ook. Zeker Rogue Nation kan echt wel concurreren met deze nieuwe versie.

Fallout kent een paar actiescènes van ongelofelijke kwaliteit, waarbij ik de achtervolging in Parijs, de parachutesprong en de helikopterachtervolging er echt bovenuit vond steken. Superstrak gefilmd, met een minimaal aan CGI en met prachtige, lange shots zonder ADHD-montage, wat je helaas tegenwoordig veel te vaak ziet. Daarbij neemt de film ook genoeg rustmomenten en is er altijd een goede aanloop naar de actie. Inhoudelijk is de film niet echt briljant, het is een soms overdreven complex verhaal dat slechts dient om de actie aan elkaar te plakken en daar is niks mis mee, maar overdrijf dan ook niet met allerlei twisten in het verhaal. En helemaal richting het einde komen er wel een paar clichés voorbij die op zich te vermijden waren geweest denk ik.

Gelukkig zit er nog genoeg luchtigheid in de film dankzij de chemie tussen Tom Cruise, Simon Pegg en Ving Rhames. Zeker die laatste leverde me toch wel geregeld een glimlach op. Maar de werkelijke ster van de film is natuurlijk Cruise. Bizar hoe fit hij nog is voor iemand die een eind in de vijftig is. Echt petje af voor de uitgevoerde stunts. Zo heb je ook een scène dat hij iemand over het dak moet achtervolgen, wat een conditie heeft hij toch. Als persoon vind ik hem soms wat vreemd, maar het is een bijzonder prettige acteur. Hopelijk is dit bepaald niet de laatste uit de reeks, ik zie er graag nog een paar verschijnen, want veel beter popcornvermaak is er bijna niet.

4*

Ik was eigenlijk niet van plan om Mission: Impossible 4 in de bioscoop te kijken. De trailers konden me eigenlijk niet zo bekoren, maar door de goede cijfers in de media en ook op Moviemeter ben ik het toch maar eens gaan proberen. Dit soort actiefilms kijkt toch het beste weg op het grote scherm.

Gelukkig is het allemaal erg de moeite waard geworden. Wel een beetje te lang (130 minuten is 20 minuten te veel), omdat bepaalde scenes in mijn ogen te lang duurden, maar het was wel erg onderhoudend. Er zit een verhaaltje in, iets met een Rus en nucleare wapens, maar dat is eigenlijk niet belangrijk. Het dient alleen maar als materiaal om zoveel mogelijk gave locaties en spetterende actie te tonen. En toegeven, dat lukt de film erg goed. Er zit echt een hoop leuks in. Zeker de delen in het Kremlin (bij vlagen erg grappig met dat hologram!), de Burj Kalifa toren (inclusief spannende zandstorm achtervolging) en Bombay zijn zeer de moeite waard. Als het plot niet zo bijzonder is, dan bieden we gewoon veel actie hebben de makers gedacht. Ik kan er wel mee leven, al vind ik Mission: Impossible 3 wel de beste uit de reeks omdat die film een goed verhaal en sterke actie kent. Ik vind MI 4 ook wat geforceerd eindigen. Die laatste scene deed me helemaal niks, inclusief een cameorol van een oud MI lid.

Buiten de actie om draait de film natuurlijk om Tom Cruise. Ik ben nooit zo kapot van deze acteur, maar hij doet het goed. De rol van Ethan Hunt is hem toch wel op het lijf geschreven. De andere groepsleden (de film hield er nog een beetje humor aan over) waren ook wel de moeite en de dame in kwestie was toch wel behoorlijk sexy. Jammer dat de tegenstanders minder boeiend waren. Beetje kleurloze, vlakke rollen.

Mission: Impossible 4 doet gewoon wat het moet doen. Iedereen die van een leuke actiefilm houdt wordt vermaakt. Maar meer zit er ook niet in.

3,5*

- Let me guess. Presumed dead?
- Well tonight, I just made it official.

Hele fijne zomerblockbuster die eigenlijk alles goed doet. De Mission Impossible reeks is eigenlijk de enige reeks die kan concurreren met de Bond films, omdat er in deze MI films ook zichtbaar veel budget zit, er een charismatische en fysiek indrukwekkende hoofdpersoon is, er relativerende humor aanwezig is en het gewoon prima in elkaar steekt. Deze vijfde film heeft me weer een avondje laten genieten, net als de meeste voorgangers in de reeks.

Tom Cruise is iemand die nogal wat reacties op weet te roepen. De meesten vinden hem een uitstekende acteur en in het dagelijkse leven misschien een wat rare snuiter met zijn Scientology sekte. Op die manier kijk ik ook tegen hem aan. Gelukkig kunnen we hem op Moviemeter gewoon lekker beoordelen als acteur en dan is hij gewoon 1 van de belangrijkere acteurs in Hollywood. Knap dat iemand al 20 tot 30 jaar aan de top staat en dat goed goed te presteren ook blijft. Hij heeft in Rogue Nation heel wat stunts eigenhandig uitgevoerd en daar heb ik echt respect voor. Het maakt de film ook meteen overtuigend, zeker ook omdat het camerawerk erg goed is. De actie is erg flitsend in beeld gebracht.

Rogue Nation is een prima mix van actie, avontuur en humor. Een echt goed verhaal zit er niet in, maar dat hoeft ook niet door het enorme tempo dat de film aan blijft houden om zoveel mogelijk indrukwekkende actiescènes te laten zien op diverse locaties. Van Wenen tot Marokko tot Londen, het blijven constante prachtige beelden. Scenes als met het vliegtuig, de Weense opera, de duik in het water, de motorachtervolging in Marokko of de confrontaties in Londen zijn allemaal uitermate boeiend en met gevoel van timing en spanning gecreëerd. Gelukkig is het allemaal niet te serieus dankzij Ving Rhames en vooral Simon Pegg die luchtige humor bezitten en de film soms de kans geven wat te ontspannen. Tel daarbij nog de mooie dames en een acceptabele bad guy en je weet dat het qua cast prima zit.

Als ik minpunten moet noemen dan is dat toch wel het verhaal, dat echt alleen dient als kapstok van de actiemomenten. Daardoor duurt de film richting het einde wel te lang met een speelduur van 2 uur, omdat de echt spectaculaire dingen vooral in het begin en het middenstuk zitten. Maar dit zijn details.

Misschien wel de beste van deze reeks.

4*

Vrijdagavond bekeken en het was net als bij elke voorganger in de reeks een hele prettige zit.

Mission: Impossible staat voor kwaliteit, voor schitterende beelden, adembenemende stunts en een geweldige Tom Cruise en dat is hier niet anders. Inclusief een paar fijne terugblikken op de eerdere delen, toch wel heerlijk herkenbaar allemaal omdat ik elk deel een paar keer heb gezien.

Toch is het niet de beste of een van de beste delen uit de reeks geworden, daarvoor nemen ze echt veel te veel tijd voor een verhaal dat best wel vaak vrij traag verloopt. Zeker het middenstuk kent wel geregeld momenten dat ik echt zat te hopen op meer tempo en meer spektakel. En wat ook wel lastig is bij deze film (en de voorganger, aangezien het samen een groot verhaal is), is dat de vijand kunstmatige intelligentie is, wat toch anders aanvoelt dan een menselijke schurk. Het is wel een verhaal dat goed past in het tijdsbeeld waarin we nu leven, maar misschien is het daardoor wel lastiger om als heel geloofwaardig te zien. Maar wat de film weer prima doet is het zo brengen dat je het vanzelf gaat geloven.

Verder zijn er twee grote stunts, met de nucleaire onderzeeër en met de vliegtuigen. Dat eerste zag er imponerend uit en dat tweede was wel weer even ouderwets Mission: Impossible spektakel inclusief een menselijke tegenstander. Het camerawerk, beeld en geluid is echt waanzinnig sterk waardoor ik echt alleen maar iedereen aan kan raden dit in de bioscoop te zien. Sowieso zou je dit soort films moeten steunen door ze te bekijken, want dit is gewoon wat een ouderwetse kaskraker moet wezen. Geen idee of het echt de laatste film is, maar als dat wel zo is dan ga ik de reeks missen. Maar misschien is stoppen niet erg, ze eindigen als een zeer geliefde reeks waar al vele delen een constant hoog niveau in zit. Ik heb zoveel respect voor Tom Cruise, een geweldige acteur en misschien wel de laatste Hollywoodheld die er nog is en die het altijd waar maakt. Voor zo'n acteur moet je in dit geval naar de bios gaan.

3,5*

De herziening van deze 2e Mission: Impossible is me erg tegen gevallen. Geen idee waarom ik dit een kleine 10 jaar terug erg goed vond. De film is op bijna elk front zwakker dan het origineel. Nou moet je de reeks niet zo heel serieus nemen, maar die rotsbeklimming aan het begin was wel erg nep zeg, om eens wat te noemen. Daarna volgde een redelijk saai plot dat vooral diende voor de nodige actiemomenten. Gelukkig was dat meestal nog wel oke, met als hoogtepunt een best wel gave motorscene op het einde. Verder leek het wel of ze Tom Cruise iets te cool wilden tonen, want de film zit vol met die close-ups waarbij hij stoer kijkt en stoer doet. Dat eindgevecht vond ik ook redelijk overdreven en lachwekkend. Jammer dat ze van een redelijk intelligente spionage-thriller een wat zouteloze actiefilm hebben gemaakt. Mooie plaatjes, weinig inhoud. Kleine voldoende dan maar, meer is het echt niet.

3* (was 4*)

Met afstand de beste van de vier Mission Impossible delen. Dat ik kan ik nu zeker concluderen nu ik de afgelopen dagen deel 1 en 2 heb herzien en een paar weken terug deel 4 in de bios heb zien draaien. Deel 3 is de beste combinatie tussen een interessant plot en heerlijke actiemomenten. Geregisseerd door JJ Abrams, dan kan je toch wel kwaliteit verwachten. De beelden zijn regelmatig schitterend (het windmolen gedeelte bijvoorbeeld, maar ook de toren in Shanghai ziet er prachtig gefilmd uit) en de actie is spektaculair vanaf minuut 1 tot de aftiteling. En tussendoor krijg je nog best een boeiend plot rondom wapenhandelaar Davian. Zijn ontvoering in het Vaticaan is echt typisch Mission Impossible. Lekker over de top maar wel intelligent bedacht. Zulke momenten ontbraken toch wel in deel 2.

Verder vind ik Cruise lekker op dreef in de film. Dat korte kapsel staat hem ook stoerder dan die lange haren die hij vaak heeft. Ook regular Ving Rhames deed het weer goed. Toch wel erg spijtig dat hij in deel 4 slechts een cameo kreeg ipv een grote rol. Philip Seymour Hoffman was weer een overtuigende crimineel. Zijn dialoog met Cruise in het vliegtuig was ook sterk. En verder ook nog genoten van genoeg vrouwelijk schoon in de film. Michelle Monaghan zag er toch wel erg goed uit als mevrouw Hunt.

Nog altijd voor mij 1 van de betere actiefilms van de laatste 10 jaar. Overtuigend op elk vlak.

Ik laat de 4* die stonden nu ook weer staan.

De film begint erg mysterieus doordat er iets in de mist ziet maar je weet niet wat. Die angst om het onbekende wordt een tijdlang erg goed neergezet. De film wordt halverwege wat minder als ze in mijn ogen teveel onthullen. Zodra je de monsters ziet is het nog wel spannend, maar het aparte is eraf. Ik moet overigens zeggen dat de monsters, zeker de kleineren in de winkel, behoorlijk gaaf eruit zien. Ik vond alleen de grootte monsters wat te computergeanimeerd overkomen. Niet nep, maar het kon beter.
De laatste 3 kwartier zijn weer aardig goed als ze een ontsnappingspoging gaan doen. Zeker na de sterke scene bij de apotheek waar ze zien dat ze een kansloze strijd vechten.
Het einde van de film is echt krankzinnig en erg tragisch. David, zijn kleine zoontje en nog 3 mensen ontsnappen uit de supermarkt en rijden met de auto zo ver mogelijk weg, totdat hun benzine opraakt. Nog altijd zitten ze in de mist met de monsters, dus zelfmoord is de enige optie. 4 kogels zijn er...David besluit zich op te offeren en schiet de rest dood, inclusief dus zijn zoontje. Zelf wilt ie zich af laten maken door zon monster maar enkele seconde nadat ie uit de auto stapt rijdt het leger binnen, klaar voor de redding.....een erg onverwacht en triest einde wat wel heel goed bij deze mysterieuze en duistere film paste.
Waar ik me trouwens mateloos aan heb ge-ergerd zijn 2 dingen. Er zitten echt een stel hele slechte, soms tegenkrommende, dialogen in de film. Getver. Nog erger was die vreselijke vrouw in de supermarkt die de hele film zat te krijsen dat dit hun schuld was doordat ze tegen God in gingen. Ik werd echt chagrijnig van haar irritante rol en was Ollie enorm dankbaar toen hij haar een kogel door de kop schot. Zelden zo blij geweest met iemands dood in de film.

Alles bij elkaar scoort deze film bij mij een prima voldoende. Aanrader voor de thriller/horrorfans.

3,5

Moana is werkelijk fantastisch gemaakt en erg kleurrijk geanimeerd, maar inhoudelijk zeer clichématig. Disney mist al jaren het vermogen om eens met iets écht origineels te komen. Vooruit, als ik de Pixar producties mee reken dan mogen we Inside Out wel tof noemen, maar van de eigen Walt Disney Studios komt te weinig dat echt indruk op me maakt en dat voor vele jaren lang al. Sowieso zonde dat hun animatiefilms echt op de jongere kijkers is gericht, terwijl andere studio's er wel volwassen grappen en verwijzingen in hun films in krijgen. Maar goed, kwestie van doelgroep vermoed ik. Moana verveelt niet, maar verhaalinhoudelijk heb ik het allemaal gewoon al eens gezien en ook de liedjes zijn niet echt van bijzonder niveau. De humor slaat ook niet aan en dan is het niet heel veel meer dan de grafische klasse wat er over blijft. Prima voor een keertje, meer ook niet.

3*

Vroeger waren Disneyfilms iconisch met interessante hoofdrolspelers, bijzondere verhalen en best gevatte humor. Maar tegenwoordig leveren ze titels als deze Vaiana 2. Of Moana, whatever. Het is allemaal zo generiek, braaf en gericht op een publiek dat de mijne niet meer is. De hoofdrolspeelster is weer zo'n typische powervrouw, het is zo saai en voorspelbaar allemaal. Ik vond de eerste film nog wel redelijk maar ook niet meer dan dat. Dit verhaal biedt alleen helemaal niks behalve dat ik me een uur of twee heb verveeld. Zelfs visueel heeft het niks te bieden, zo'n zielloos CGI ding wat we al tig keer hebben gezien. En dan zit de film ook nog vol met hele middelmatige liedjes die nooit blijven hangen. Vergelijk dat eens met de klassieke Disneysongs die ze vroeger afleverden die ik nog steeds mee zou kunnen zingen. Maar ik kan me best voorstellen dat een jong publiek dat in andere tijden is opgegroeid meer van deze film heeft genoten. Disney is er tegenwoordig toch alleen nog om geld binnen te harken en dat is met deze film best gelukt.

2*

Oef, dit was heel slecht. Best wel een concept met potentie, maar als je het zo tergend irritant en niet spannend maakt...

Je zit maar te wachten tot het spannend en rauw wordt, maar dat moment komt er gewoon nooit. Mede ook door het handy-cam concept dat in deze film voor geen meter werkt. Enorm beroerd werkje.

1,5*

Ik heb niet veel ervaring met Charlie Chaplin films, het trekt me niet zo. Vorig jaar wel The Great Dictator gezien, die viel me best mee en daarom ook maar een andere klassieker van hem bekeken, Modern Times dus. Deze is wel een stapje terug vergeleken met TGD. Ondanks een speelduur van anderhalf uur voelde dit al snel vrij langdradig aan, met een hoop flauwe slapstick en achtergrondmuziek waar ik flauw van werd. Maar verder steekt het best goed in elkaar, zeker met het eerste deel in de fabriek waar de werknemers uitgebuit worden door het systeem. De kritiek daarop werkt goed en ik snap best dat dit toen best een krachtige film zal zijn geweest. Maar we zijn nu wel 75 jaar verder en spreekt het me minder nog aan. Zeker het tweede deel van de film is moeilijk door te komen, al doet Chaplin zijn best. Ik laat het hier even bij, wie weet ga ik ooit nog eens ander werk van hem zien.

3*

Ik heb het nog eens aangedurfd om voor een Nederlandse film naar de bioscoop te gaan, aangezien het thema van Moloch best geinig is en ik sowieso al een hele tijd geen leuke horrorfilm meer heb gezien. Dat horror is overigens een groot woord, thriller zou beter passen. Het is gewoon een teleurstellende film geworden die werkelijk geen seconde boeiend, spannend of laat staan beklemmend is geworden.

Er is een gigantisch lange aanloop nodig om een vrij simpel verhaaltje te vertellen en als het dan na een minuut of 70 wat interessanter word, dan komt de film nog niet lekker los en ook was de film vrij abrupt plots voorbij. De film is ook vrij donker, acteurs zijn soms lastig te verstaan en het aanwezige kwaad is gewoon niet echt de moeite waard. Daarbij vind ik het ook jammer dat áls je een Nederlandse film maakt, je de helft van de tijd Engels praat omdat er een buitenlandse acteur in moet zitten. Ik neem aan dat de enige reden dat dit is gedaan is omdat ze de film aan het buitenland willen verkopen en Engels dan beter scoort dan de Nederlandse taal.

Overigens is Moloch niet erg slecht hoor. De setting is leuk gedaan, maar er had gewoon meer uitgehaald moeten worden.

2,5*

Ondanks dat ik niks met honkbal heb is dit wel een heel behoorlijke film over het wereldje rondom deze sport en het verhaal van de man die de sport op een statistische manier benaderde om de factor geluk flink te verlagen. Sterke rollen van Brad Pitt, Jonah Hill en Philip Seymour Hoffman. Het verhaal was me bekend, vooral doordat de Deense voetbalclub Midtjylland ook op deze manier is gaan werken een jaartje of 2 terug. De film duurt me een tikkeltje te lang, maar aan de andere kant geven ze de Amerikaanse sportbeleving wel mooi weer, zeker tijding die 20 wedstrijden winning streak. Het achtergrondverhaal van Pitt en zijn dochtertje boeide me weer een stuk minder.

3,5*