Modern Times (1936)

mijn stem
3,74
931 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Drama
87 minuten

geregisseerd door Charles Chaplin
met Charles Chaplin, Paulette Goddard en Henry Bergman

Beginnend als arbeider in een fabriek raakt een man verzeild in allerlei situaties die de nadelen van de modernisering illustreren. Hij belandt in een zenuwinrichting en in de gevangenis, zoekt wanhopig naar werk en probeert ondertussen ook nog een goede toekomst op te bouwen met een meisje van de straat.

TRAILER

244 BERICHTEN 42 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Film Pegasus
4,5
0
Film Pegasus (moderator)
geplaatst: 24 mei 2014, 22:50 uur [permalink]
Film Pegasus schreef:
Terwijl ik meer feeling had met de boodschap achter de film bij The Great Dictator, heb ik dat hier veel minder. Modern times is een kritische blik van Chaplin op de industrialisatie. Wat gedateerd misschien omdat die industrie ook niet zo slecht was als Chaplin het voorstelde. Wat zijn dan wel de pluspunten? Het acteerwerk is wel leuk gedaan. De humor is wisselend leuk, maar over het algemeen toch vrij aangenaam. Paulette Goddard is een mooie verschijning die sterk acteert voor het genre. Prachtige decors trouwens, de fabriek is zeer mooi om zien.

Met de scènes in het restaurant merk je wel wat Chaplin echt in z'n mars heeft, gezien de choreografie. Z'n gezang doet me wat denken aan de speech bij The Great Dictator, waarbij nog maar eens aangetoond wordt dat niet per se de boodschap belangrijk is, maar wel hoe die gebracht wordt. Chaplin was een groot talent.


Ik heb vandaag de film kunnen zien op een groot doek in het Cultuurcentrum van Deurne. Speciaal was wel, dat de muziek die bij deze stomme film hoort, live werd gespeeld. Dat in combinatie met de geluiden en zeldzame spraak die toch nog in de film te horen zijn. De muziek is grotendeels de filmmuziek van de originele film die opnieuw werd gespeeld, aangevuld met hier en daar een ander passende melodie die niet in de originele film te horen was.

Nog meer dan ooit valt in deze film het talent van Chaplin op. En dat op alle vlakken. Zowel qua decor, muziek (Chaplin schreef zelf de muziek, waaronder het wereldberoemde Smile), timing in de choreografie, de humor en de onderliggende boodschap. Voor een film die gemaakt is voor de 2e WO, is deze film zeer actueel. Met automatisme, werkdruk, sociale verdrukking, stress, werkloosheid, ... Zeer boeiend om te zien.

Tot slot nog eens vermelden wat een schoonheid die Paulette Goddard wel is. Dat zij met Chaplin veel charisma uitwisselen is geen wonder, gezien ze tussen '32 en '42 samen een koppel waren.De man had naast een groot talent ook een grote dosis charme in huis.

avatar van Dievegge
5,0
0
geplaatst: 1 oktober 2014, 10:39 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
In Modern Times speelt Charlie Chaplin voor de laatste keer de Zwerver (the Tramp), het typetje dat hij ruim twintig jaar eerder creëerde, met zijn slobberbroek en zijn te grote, versleten schoenen, met zijn pinguïnloopje en zijn sprongetje. Hij botst met het gezag, maar gedraagt zich als een gentleman ten opzichte van de sukkelaars van deze wereld. Hij is een individu dat het geluk najaagt: the pursuit of happiness. Maar hoe vind je het geluk in een geïndustrialiseerde havenstad ten tijde van de Grote Depressie? Alvast niet door communist te worden: hij wil niet betogen of staken. Zijn wens is op een eerlijke manier zijn brood te verdienen. Hij dagdroomt van een huisje waarin hij met zijn geliefde woont.

Mijn screenname is geïnspireerd door de scène waarin de Gamin (Paulette Goddard) een brood steelt, waarna de Zwerver de schuld op zich neemt. In de close-up meteen daarna is haar gezicht getekend van ellende, maar toch spreekt er nog hoop uit en de wil om te overleven.

In de neuspoederscène weet het publiek al dat het poeder in het zoutvaatje zit, waardoor dramatische ironie ontstaat.

Chaplin brengt hier humor op twee niveaus. Enerzijds zijn er de slapstickscènes: pure komedie met een perfecte timing, over de confrontatie tussen mens en machine. Anderzijds is er de invalshoek waarmee hij tegen de sociale wantoestanden aan kijkt. Dan benadert hij een ernstig onderwerp met humor, waardoor Modern Times veel meer wordt dan een opeenvolging van grappige momenten. Al lachend zegt een zot de waarheid.

Met een tomeloos optimisme ploeteren de twee hoofdpersonages voort. Wanneer ze hun intrek nemen in een bouwvallig hutje, zegt de Zwerver: "It's paradise!". De twee zijn op elkaar aangewezen, ze zitten in hetzelfde schuitje. Ze besluiten het geluk in zichzelf en bij elkaar te zoeken. Ze blijven lachen, ook al liggen ze in de goot.

De muziek is uitbeeldend: mechanistich voor het perpetuum mobile van de machines, romantisch voor de momenten van rust, dreigend voor gevaar, woelig voor de stadsdrukte. Het nonsenslied, de enige keer dat de stem van de Zwerver te horen is, was een bestaande melodie. De tekst op zijn manchetten is een soort vijfregelige limerick die totaal niet bij de melodie past. De tekst van het liedje "Smile" is vreemd genoeg pas in de jaren '50 geschreven, maar de regel What's the use of trying komt wel al op een tekstbord voor. Elke keer wanneer het Smilemotief weerklinkt, lachen de twee hun tanden bloot. Er komen nog andere leidmotieven in voor. Wanneer de vader van de Gamin sterft - de meest tragische gebeurtenis - klinkt hetzelfde motief als bij zijn introductie. Wanneer de Zwerver voor de tweede keer uit de gevangenis vrijkomt, kondigt het Gaminmotief aan dat ze hem achter de hoek op staat te wachten. David Raksin en Alfred Newman hadden wel een vermelding als medecomponist mogen krijgen.

Destijds werd deze film over twaalf ambachten en dertien ongelukken als verouderd beschouwd, wegens slechts voor een klein gedeelte gesproken (en gezongen). Vandaag zijn de ideeën over individualiteit in een kapitalistich systeem nog steeds modern.

avatar van BBarbie
4,0
0
geplaatst: 18 juni 2015, 16:32 uur [permalink]
In de loop van de jaren heb ik deze maatschappijkritische en af en toe hilarische klucht al ontelbare malen gezien. Het is in mijn ogen weliswaar niet het allerbeste werk van Charlie Chaplin, maar de film is inventief en kolderiek genoeg om telkens weer met genoegen te bekijken. De slotscène is een inmiddels al vaak gecopieerde klassieker. Ik schat in dat dit niet de laatste keer is geweest dat ik deze film heb bekeken.

5,0
0
geplaatst: 20 juli 2016, 11:15 uur [permalink]
De beginscene van 'Modern Times' is zo vaak vertoond dat je zou denken dat de hele film in een fabriek speelt, maar ook de rest van het verhaal is inventief en grappig. Check bijvoorbeeld het in een verzonnen taaltje gezongen liedje in de restaurant-scene.