Modern Times (1936)

Toch, moet ik eerlijk bekennen, dat ik dit als humor film erg matig vind. Ik durf nog verder te gaan, eigenlijk is dit niks aan.
Het probleem is: dat alle grapjes zo machtig vaak zijn herhaald en herhaald, dat het voor de kijker van nu, alles zo voorspelbaar is dat je precies weet wat eraan gaat komen, dit is geen film waarin ik kan bulderen van het lachen. Deze conclusie trok ik na een minuut of 5.

Toch is deze film een waar meesterwerk. Een waar filosofisch meersterwerk, wat op een luchtige manier verteld word, die ik persoonlijk erg waardeer. het verhaal, de charaters en sfeer wisten mij zo danig te raken, dat er regelmatig een tevrede glimlach op mijn gezicht te voorschijn kwam

Chaplin uit een kritiek op het industrialisatie van de samenleving en kritiek op het kapitalisme. Dit is in de eerste Scene te zien. Hier laat Chaplin's zijn eigen visie zien op de Amerikaanse maatschappij en zijn angst hoe de toekomst gaat worden. Er komt een klok in beeld, waarnaar er een kudde schapen voorbij komt met een zwart schaap, dit beeld vervormd in een groep arbeiders, die een mensen stroom van en naar hun werk lopen. Het zwarte schaap is een synoniem voor de gene die zal afwijken van de massa.

De hoofdrol speler in dit verhaal is geen persoon die het hef in eigen handen neemt, maar meer iemand die reageerd op het geen wat hem overkomt. Beide proberen in alles hun hoofd boven water te steken

De manier waarop de boodschap verteld wordt, en hoe beide hoofdfiguren met elkaar omgaan, zorgde ervoor dat een te vrede glimlach op mijn gezicht kwam. Zoals ik al aanhaalde, geeft deze film geen boodschap over: "het hef in eigen handen nemen", nog komt het met een droom of visie op het leven. En echter schets deze film een kant van het leven wat heden daags nog steeds bestaat. De film is geïnspireerd door het Fordism. De manger die zijn personeel bespioneerd (denk maar aan de scene op de w.c.). Telkens wordt de machine harder gezet.
Het top punt in de film is de Geen lunch-tijd eet machine.
In de tijd dat dit uit kwam, werd chaplin door bepaalde kritici bekeken: als een communistische sympisant. Men vond dat dit een kritiek op het vaderland was. De film is een grote parodie op de depressie van de jaren 30. Zoals ik al zei geeft Chaplin geen antwoord om hiermee om te gaan. Linkse partijen hoopten op een collectief, terwijl rechts partijen het zagen als onvaderlands. In de film kan niet echt gesproken worden van een oplossing of een suggestie.

Nergens in de film wordt er een politiek systeem gepromot of een sociaal systeem. Justitie, kinderbescherming beide worden als onpersoonlijk geschets. De hoofdfiguren lijken eigenlijk 2 individuen die proberen te overleven en geluk te vinden in een langzaam desctrutieve omgeving. De film verheerlijkt niet de ongelukkige en vrije zwerver (tramp) en zijn metgezel. Zoals ik al schreef: Chaplin laat in zijn character iemand zien die alles het overkomt. Beiden proberen te overleven en geluk te vinden.

Voor de gene die iets meer willen weten over de sociale theorie
Een leuke Essay over dit meesterwerk

Prima Chaplin film en wat mij betreft tot nu toe zijn beste, al moet ik The Great Dictator en City Lights nog zien. De film bevat natuurlijk de kenmerkende Chaplin humor en is bij vlagen behoorlijk grappig. Daarnaast is de boodschap van de film goed, want het was voor de mensen in die tijd niet altijd even leuk dat de mechanisatie in die tijd steeds maar toenam, zoals Chaplin op een leuke manier in de film laat zien. Dit is voor mij tot nu toe de enige Chaplinfilm, waarbij zowel het verhaal als de humor prima in orde is.

4,0*

Terwijl ik meer feeling had met de boodschap achter de film bij The Great Dictator, heb ik dat hier veel minder. Modern times is een kritische blik van Chaplin op de industrialisatie. Wat gedateerd misschien omdat die industrie ook niet zo slecht was als Chaplin het voorstelde. Wat zijn dan wel de pluspunten? Het acteerwerk is wel leuk gedaan. De humor is wisselend leuk, maar over het algemeen toch vrij aangenaam. Paulette Goddard is een mooie verschijning die sterk acteert voor het genre. Prachtige decors trouwens, de fabriek is zeer mooi om zien.

Met de scènes in het restaurant merk je wel wat Chaplin echt in z'n mars heeft, gezien de choreografie. Z'n gezang doet me wat denken aan de speech bij The Great Dictator, waarbij nog maar eens aangetoond wordt dat niet per se de boodschap belangrijk is, maar wel hoe die gebracht wordt. Chaplin was een groot talent.

Weer een geniale Chaplin film gezien, wat was die man geweldig! Zijn timing is weergaloos, net als zijn mimiek zoals te zien was in de voeder scene. Wat ik nog vaak het mooiste vind aan zijn films, maar laat ik deze film als uitgangspunt gebruiken, is dat hij eigenlijk per ongeluk in zulke penibele situaties terecht komt. Zoals de vlag die van de wagen afvalt waardoor hij gezien wordt als de leider van de groep.
Chaplin blijft voor mij de koning van de stomme films!

4*

Absoluut niet te missen: de openingsscene! De kuddegeest werd 70 jaar geleden magistraal in beeld gebracht door deze onovertroffen filmpersoonlijkheid.

Velen menen dat deze oude prent gedateerd is. Maar z'n maatschappijvisie en stilzwijgende kritiek is tijdloos.

Chapeau Chaplin!

Dit is geen stomme (stille) film.

Die paar zinnetjes maken het echt niet veel anders. De beeldtaal is nog helemaal die van een stomme film.

Inderdaad, er is alleen wat applaus of een stem op de radio. Ook geweerschoten trouwens, maar dit behoort wel tot de stomme films. Even afkijken dan beoordelen.

Een hele aparte film, een opvallende keuze ook om er eigenlijk een halve stomme film van te maken. Want het moge duidelijk zijn dat ze ook gewoon dialogen hadden kunnen gebruiken, maar deze worden ook neit echt gemist omdat het in deze film echt draait om wat je ziet en in combinatie met de uiterst fijne muziek is dat ook erg leuk. Maar de achtergrond geluiden voegen wel genoeg toe, en ook het gezang was wel leuk. Zoals het liedje van Charlie in het restaurant, zeker met die dans erbij dat was erg grappig. Verhaal is zeker goed bedacht, en sterk uitgewerkt. Toch heb ik niet echt dubbel gelegen. Maar wel veel moeten lachen. De slapstick is niet afgezaagd maar erg leuk.

Charlie schittert echt enorm, je ziet dat hij zoveel plezier heeft in deze rol en dat is gewoon erg leuk om te zien. En hij heeft verder gewoon alles goed gedaan, als je bedenkt hoeveel dingen hij zelf doet voor de film. Regie, geluid, editen, acteren, muziek etc. Dat is erg knap. Overige cast is ook goed.

4*

Mijn eerste Chaplin en beviel me erg goed.

De humor is erg leuk en de film zit goed in elkaar.

4 sterren

GE-NI-AAL!

The King des stomme films in een waar meesterwerk.

Ik kon er zeker om lachen, meestal kan er alleen een glimlachje af met Slapstick maar dit is gewoon geniaal.

Chaplin laat zien hoe goed hij is en hij verveeld geen moment.

Ik ga hem kopen op Bol.com (als je online kan betalen met een jongeren pas -,-)

Een dikke 4.5!

Nonsense. Een is een film waarin alleen het beeldsignaal voorkomt (eventueel met naderhand bijgevoegde muziek), hier komt ook geluid dat gelijktijdig werd opgenomen in voor. Omdat er weinig of niet in gesproken wordt, is het nog geen stomme film.

Een leuke Charlie Chaplin film. De humor is weer van de bovenste plank en ik heb me echt vaak genoeg rot zitten lachen om de situatie's waar de kluns in verkeerde. Absoluut van begin tot eind vermakelijk om te kijken.

4,0*

Geweldige film van Chaplin. Zeggen dat het een geweldig verhaal is zou een leugen zijn, maar de film weet voldoende te boeien met zijn schitterende tijdsbeeld. De ironie ligt er dik bovenop en Chaplin weet het (vooral in de fabrieksscenes) met gemak uit te breiden tot hilarische en onvergetelijke scenes. In mijn ogen één van de beste films ooit gemaakt.

Ik vind deze toch heel wat minder dan The Great Dictator. De maatschappijkritiek en de boodschap voor de arbeiders van het absoluut geniale eerste halfuur, moet tegen het einde plaats maken voor een liefdesverhaaltje dat niet erg boeiend is.

De scènes in de fabriek zijn ronduit hilarisch, met schitterende sets en leuke grappen. De rest van de film haalt dit niveau eigenlijk nergens en alhoewel het allemaal goed te hebben is, viel dat toch een tikkeltje tegen. Overigens was ik helemaal betoverd door de stralende Paulette Goddard, en Chaplin schijnbaar ook aangezien ze daarna getrouwd zijn.

Voor mij de bekendste Chaplin

Sinds ik The Gold Rush (4*) heb gezien ben ik bezig met ook wat ander werk van Chaplin te zien. The Kid, Tillie's Punctured Romance en City Lights passeerden al de revue. Volgende op de lijst was deze Modern Times.

Het eerste half uur in de fabriek is werkelijk fenomenaal te noemen en voor even had ik de goede hoop dat deze Modern Times wel eens The Gold Rush kon voorbijsteken. Spijtig genoeg wordt er dan beslist om er weer zo'n mierzoet liefdesverhaaltje tussen te smijten. Op zich niet slecht ware het niet dat het allemaal te lang werd uitgerokken.

The Tramp, hier gecrediteerd als een factory worker, kan me wel bekoren maar is uiteindelijk naar mijn gevoel toch wat overrated. Ik ben eigenlijk nooit echt plat gegaan van het lachen waar dat bij de Marx Brothers wel gebeurd. Er zitten natuurlijk wel leuke scènes zoals wanneer hij in die machine wordt gesleurd en tussen al die tandwieltjes draait of de voedselmachine

Ook kan de film me niet de gehele en korte speelduur boeien, de enige waar dit wel bij werkte was wederom Gold Rush, hou men hart dan ook al vast voor Limelight en The Great Dictator. Maar een geweldig eerste halfuur in de fabriek en toch ook wel het typetje dat een glimlach op mijn gezicht kan tonen is het wel een 3.5* waard.

Chaplin!

Modern Times, een erg leuke comedy van de briljante Chaplin. Inmiddels al meer dan 70 jaar oud maar er zitten een hoop scènes in die ik toch erg grappig vond. Het gedeelte in de fabriek is verreweg het leukste. Chaplin zit helemaal in zijn rol en kan zich uitleven dankzij gekke bewegingen en hilarische gezichtsuitdrukkingen. Daarnaast zijn er een aantal dingen die behoorlijk knap gemaakt zijn. Denk aan de eetmachine en het stuk waarin Chaplin wordt opgeslokt door de machine. Die eetmachine was trouwens fantastisch, ik heb daar zo hard om moeten lachen. Geweldig! En zo gaat de film een tijdje door. Heerlijke slapstick, een heerlijke Chaplin en erg leuke grappen. Ook maken we kennis met de prachtige Paulette Godard, wat een mooie vrouw is dat zeg! Visueel zitten er soms leuke vondsten tussen, maar voor de rest gewoon standaard en overzichtelijk. Echte eye-catchers zijn de decors die er prachtig uitzien en meestal ook interactief zijn en niet alleen voor de sier. Het geluid en de muziek zijn ook erg lekker om naar te luisteren. Het lijkt erop dat deze film van mij 4* gaat krijgen, maar toen kwam het laatste half uur.
Eigenlijk is het laatste half uur niet eens zo slecht, maar het is teveel van hetzelfde. Ik had het wel een beetje gezien en hoe hilarisch Chaplin zijn mimiek ook is, hij valt steeds in de herhaling. Het einde, waarin ze de lange weg aflopen vond ik ook een beetje teleurstellend.

Twijfelgeval, een dikke 3,5* of een kleine 4*. Dan maar de 3,5* met kans op verhoging. Moderen Times vond ik in ieder geval een stuk leuker dan The Great Dictator.

3,5*

Een revolutionaire film over revolutie. Modern Times uit 1936 is waarschijnlijk de bekendste film van Charlie Chaplin, door velen beschouwd als een van de grootste komieken aller tijden. Chaplin had al een hele carrière als acteur, komiek en regisseur achter zich en werd alsmaar beter in zijn vak. Deze film gaf kritiek op de moderne industriële revolutie. Mensen werden vervangen door machines en velen zaten zonder werk. Terwijl in die tijd in de meeste films gesproken werd, is dit de laatste "Silent film" van Chaplin.

Chaplin speelt zoals gewoonlijk een onhandig, grappig mannetje dat niet meekan met de rest in de fabriek. Na zijn ontslag, beleeft hij allerhande grappige toestanden en leert hij de liefde van zijn leven kennen. Samen zoeken ze een oplossing tegen de armoede waarin ze leven.

Dit is misschien niet de beste film van Chaplin, maar zeker een van de meest actuele in die tijd, samen met The Great Dictator. Een must voor elke fan van "Silent films" en een mijlpaal in de geschiedenis van Komische films.

Score: 8/10

Indrukwekkend hoe die sociale commentaar na 70 jaar nog altijd van toepassing is, film was zijn tijd ver vooruit. Neemt niet weg dat de humor niet goed veroudert is en dat - heb bij elke Chaplin film hetzelfde gevoel - de film veel beter zou zijn moest hij maar één uur duren.

Ontzettend grappig. Hij blijft een van de grappigste acteurs in films.

Iets minder dan the great dictator maar zeker niet slecht. Ook als regisseur vind ik hem steengoed. Toen ik de film nog niet gezien had dacht ik dat het echt van die oude humor was maar dat was het zeker niet.

Mooi portret van de roerige indistruele jaren 30 in Amerika, maar dan uiteraard via Chaplin's ogen. Jammer genoeg kent de film mijns inziens teveel onnodige slapstick momenten en kent het verhaal teveel saaiigheden, waardoor het uiteindelijk toch een beetje uitzitten werd. Gelukkig krijg je op het eind wel een toetje in de vorm van een zowaar pratende Tramp, een werkelijk hilarische scene, die je met een goed gevoel achterlaat.

Deze film is een document geworden. Omwille van de humer moet deze prent niet meer worden bekeken; het toont echter zo scherp aan dat mensen door de idealen van Adam Smith met een zo hoog mogelijke productie en streven naar bijhorende maximale winsten mensen gek maakt.. Al vind ik persoonlijk dat Chaplin zichzelf nog meer weet te overtreffen in 'the great dictator'.

Overlaatst gezien voor de eerste keer. Ik had nog nooit een Charlie Chaplin gezien (minpunten voor mij ). Deze was meteen een pracht exemplaar voor mij. Gewoon briljant voor die tijd. Prachtig verhaal met veel humor.

Een aanrader voor jong en oud, mensen die van klassiekers houden: THIS IS A MUST TO SEE!

Ben benieuwd naar mijn volgende Chaplin film.

Ik had nog nooit een film gezien van Charlie Chaplin en wist dan ook totaal niet wat ik moest verwachten. Gelukkig was deze Modern Times een erg aangename verrassing. Het is als het ware een aaneenschakeling van grappige scènes die samen ook nog eens een leuk verhaal vormen.

Beste momenten vond ik de scènes in de fabriek. Mooi gemaakt hoe Chaplin helemaal in zo een machine verstrikt raakt. Dat zijn ook de scènes waarin heel wat maatschappijkritiek verwerkt zit. Tot op heden is dit zeer actueel, dat is dan ook meteen één van de redenen waarom ik van mening ben dat deze film de tand des tijds heeft doorstaan. Iedereen die in een fabriek (heeft) (ge)werkt weet wel wat ik bedoel. Elke dag dezelfde sleur tegen hetzelfde (vaak moordende) tempo. Weinig arbeiders die het met plezier doen, maar je hebt weinig of geen keuze want er moet hoedanook op een eerlijke manier geld binnenkomen.
Maar goed, de film heeft meer te bieden dan enkel de scènes in de fabriek. Zo is er ook nog een rolschaatsscène waarin Chaplin zijn leven riskeert zonder dat hij het zelf doorheeft. En dan is er ook nog het restaurant met als hoogtepunt het moment dat Chaplin de deur keihard opentrapt tegen een andere ober. Dit zijn gewoon wat hoogtepunten, maar ook de rest van de film is vermakelijk en onderhoudend. Het leukste van dit alles is dat hij vaak door zijn klunzige gedrag ongewild in de problemen raakt.

Prima geacteerd en geregisseerd dus door Charlie Chaplin. Ik ben dan ook blij dat ik eindelijk eens een film van hem heb gezien. Ik kijk dan ook al uit naar de volgende.

Een leuke comedy film van Charlie Chaplin, met een goed duidelijk verhaal erachter.

Dit is een mooi uitgewerkte film met een duidelijke boodschap.

Vermakelijke film met een duidelijke boodschap.

Alles is al wel gezegd, denk ik.

Voor mij, hoe je 't wendt of keert, toch een classic!

had m op school gesien .les over industriele revolutie