Modern Times (1936)

Mijn 2e Chaplin. Evenals The Gold Rush vind ik dit een degelijke film, maar het echte geniale zie ik er niet in. Er zitten wat grappige stukjes in, maar over de gehele lijn is de film toch wat te mager en zit er te weinig in wat mij echt aantrekt. Hij is overigens wel een geniale acteur en de slapstick scènes zijn echt geweldig!

Grapje zeker?

Smile van Chaplin is wereldberoemd en deze heeft vele jaren later nog een ere oscar gehad.

Nee. Heb hem wel op youtube opgezocht en vind zijn versie natuurlijk het beste.

Net weer een klein stukje gezien, heerlijk gewoon

Echt een leuke film. Ik wel al fraagmenten gezien, maar nooit helemaal. ik moet zeggen is echt wel een leuke film. Heb gelachen

Vanmiddag nog maar eens gekeken en hij blijft in mijn achting stijgen. Samen met "City Lights" - die nog beter scoort vanwege de bredere waaier aan emoties - toch wel mijn favoriete Chaplinfilm geloof ik.

Hoe meer ik naar Chaplin kijk, hoe meer ik hem bewonder. Zijn mimiek, zijn lichaamsbewegingen en -houding,...: hij is absoluut een Grote Mijnheer. In deze film zitten er ook een heleboel geslaagde gags en gelukkig nagenoeg geen enkele flauwe die afbreuk doet aan het geheel. Hij strand nét voor de 4,5*, maar verdient absoluut een bijzonder sterke 4*!

4*

Vanmiddag weer gezien, en weer is het genieten van die heerlijke mimiek van Chaplin, gepaard met een aardige schets van de Depressie. Scènes lijken wel een beetje onsamenhangend, en niet alles kan de tand des tijds doorstaan, en de man-vrouw-relatie is ook zeer duidelijk, maar er zijn zoveel leuke momenten waardoor dit echt weer een heerlijke Chaplin is, eentje die een mooi plaatsje verdient in de filmgeschiedenis. Tussen de tandwielen van de machines, de gevangenis, al die baantjes en dat heerlijke liedje. Fantastisch!

Mijn 2e film van Chaplin (na The Great Dictator). Jammer genoeg vond ik ook deze film niet echt de moeite waard.

De film toont mooi aan hoe het er in die tijd aan toe ging aan de band en de problemen die de mensen kenden in tijden van crisis. De film doet dit met een komische noot, alleen jammer dat ik het gewoon niet grappig vond. Chaplin speelt zijn rol ongetwijfeld goed, maar zijn personage met al zijn "grappige" stoten vond ik gewoon niet geslaagd.

Chaplin

Ik vond het een hele leuke film, heb hard gelachen,. ook al is hij nog best oud. Was echt zeer grappig. Charlie Chaplin zijn stem hoor je ook voor de eerste keer. Wat ze proberen duidelijk te maken was goed duidelijk gedaan vond ik zelf. De Acteurs waren ook erg goed, of ligt dat aan het geluid...hehe.

Ja, leuke film,

3.5*

Ik heb deze film nog eens gekeken en daarna mijn beoordeling herzien.

De vijf punten zijn toch iets teveel, zeker als ik dit afzet tegen mijn andere "5-films".

Blijft een goede film hoor.....

Rare beredenering om films te beoordelen.

Deze meesterwerk vergelijken met andere films ?

Als je nagaat wat een investering het in die tijd een film was...

Dit is blijft echt iets wat je over 100 jaar nog steeds kunt kijken en om lachen.

maar je houdt hem wel in je top 10 op nummer 6 met een 3.5?

Tja, het is een geweldige film.

Ik geloof niet dat al mijn 5 punters mijn top 10 samenstellen.

Eén van de hoogtepunten uit Chaplin's goed gevulde carriere. De scene's in de fabriek zijn echte pareltjes, de demonstratie met die eetmachine vind ik het toppunt van hilariteit. Ook Chaplin's kunsten op rolschaatsen vond ik erg knap, wat een kunstenaar was die man toch. Paulette Goddard, wat een mooie dame. Leeft zij nog?

Gedateerd modern.

Ondanks de klassiekerstatus blijkt Modern Times niet even sterk tot het einde. Zo zijn de laatste twee akten misschien wel het meest teleurstellend, qua grappen en grollen. Sowieso is slapstick behoorlijk gedateerd, maar voor wie ondanks de voorspelbaarheid van het genre toch zijn verstand op nul kan zetten, valt er genoeg te lachen.

Met name tijdens de eerste helft van de film waarbij een dolgedraaide Chaplin een luchtige, maar maatschappijkritische knipoog geeft. De beroemde scènes in de fabrieken behoren hoogstwaarschijnlijk tot de hoogtepunten van de film, maar de tweede helft zakt een en ander toch wel wat in.

De (import-) BD kent overigens een wonderschone beeldkwaliteit. Nog nooit was de mimiek van Chaplin zo scherp te zien.

Goed.

Mijn tweede Chaplin film. Vond hem leuker dan the Great Dictator.

Leukste gedeelte zat hem in het begin, de fabriek.

Chaplin toont zich in Modern TImes een ware entertainer. De man lijkt echt alles te kunnen.

Geestige en vermakelijke klassieker!

Na City Lights, The Kid en The Gold Rush is dit voor mij de vierde Speelfilm die ik van Chaplin zie, al heb ik ook grote stukken van The Great Dictator gezien. Het niveau van die drie haalt deze voor mij (net) niet, al is met name het eerste half uur met de scenes in de fabriek nog steeds erg leuk en ook een goed bruikbare metafoor voor de hedendaagse samenleving, afhankelijk van wat je erin wilt zien.

Ik heb zeker een paar keer gelachen, maar de slapstick is eigenlijk niet de reden dat ik Chaplin films kijk. Paulette Goddard is een knappe verschijning met een mooie lach, maar is soms een beetje vermoeiend om naar te kijken, zo energiek is ze.

De scène op rolschaatsen was ook voor mij een van de hoogtepunten. Ik zal hem zeker nog eens kijken. Verder is niet onbelangrijk dat de blu-ray van Modern Times een geweldige beeldkwaliteit heeft.

Bijna tachtig jaar later nog steeds actueel. Het openingsshot waarbij een kudde schapen wordt vervolgd door een stroom arbeiders, spreekt boekdelen. Heden ten dagen is dat helaas weinig anders. Charlie Chaplin’s slapstick heb ik altijd wel vermakelijk gevonden, maar eigenlijk is het bizar dat doodserieuze materie in zoiets grappigs wordt omgetoverd. Het is absoluut de moeite waard om te zien hoe de hoofdpersoon eigenlijk door een combinatie van onnozele goedheid en stom toeval in zulke bizarre situaties terecht raakt. Het zal wel door de poster komen, maar ik had Modern Times een stuk industriëler verwacht. Geen kritiek verder, al zou het misschien wel beter zijn geweest als de film een paar jaar eerder uitgekomen zou zjn. Niet alle scenes zijn even goed en eigenlijk vind ik de status van Modern Times wat overdreven, al is het een film die anno 2012 nog erg goed te kijken is.

Mijn eerste film van Charlie Chaplin en Modern Times stelt absoluut niet teleur. De film heeft een aardig en onderhoudend plot. Het acteerwerk van beide hoofdrolspelers was bovendien ook prima. Hoewel ik niet in een deuk lag, waren de meeste slapstickscenes wel de moeite waard en goed voor een glimlach. Een zeer behoorlijke klassieker.

Ja, daar kan ik me bij de zoveelste herziening, en inmiddels veertig jaar later wel in vinden. Lét wel, wat Chaplin doet in de eerste twintig minuten, die zijn briljant, wat een hoogtepunten in timing, gebruik van geluid, beeld, choreografie en muziek, dat zou gewoon al 10 sterren waard zijn, wat mij betreft.

Die kritiek op de maatschappij is enorm sterk en actueel, daarna verflonst het.

Is het zijn melo-dramatische houding naar het leven? Hij geeft daarna niet aan dat vrouw-boompje-beestje- je meer in het systeem drukt dan je denkt. Zijn denkbeelden blijven gevoed door een ideaalbeeld van man-vrouw. Zich wellicht niet realiserend dat je daarmee de consumptiemaatschappij in leven houdt. Dat viel voornamelijk op in de scenes in het decadente warenhuis.

Ik heb zijn autobiografie meerdere malen gelezen. Hij zegt daarin ook dat ie eenzaam was tussen zijn vele relaties door. In deze film zit nog een schittering van de relatie die hij met hoofdrolspeelster Paulette Goddard had. Zij is expressief, ongelooflijk wispelturig en enthousiast.

Met dit alles in gedachten verlaag ik de waardering voor deze film van 5 naar 3.5*

Vanaf 19 december in de bioscoop? Wat..?

Modern Times in bioscoop

Jammer dat ze er geen 3D-film van hebben gemaakt, dat zou wel mooie beelden opleveren, Charlie Chaplin tussen al die radertjes en wieltjes..

...

Lees ik dit nu echt goed?!? Ik hoop dat dit een sarcastische opmerking was...?

Misschien heb je gelijk. Ik neem mijn opmerking bij deze terug.

Maar het is altijd nog beter dan een remake.

Dat is een ding wat zeker is!

Remakes zijn tegenwoordig vrijwel altijd een mislukking, hoog uit een enkele remake van een (relatief) onbekende film.

Dit is toch een van mijn favoriete, misschien wel nummer 1 van de Chaplin-films. Ondanks dat we bij Modern Times van de jaren '30 spreken met machines die nu weliswaar compleet achterhaald zijn, de werkdruk en de stress die het werk in een fabriek, met machines kortom de technologische vooruitgang veroorzaakt blijft nog steeds erg actueel. Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel en weet Chaplin er toch een grappige wending aan te geven. Knap dat hij een lange silent kon maken in een periode dat 'talkies' toch meer en meer de bovenhand begonnen te krijgen.

beter dan City Lights of The Gold Rush?

Ik vind ze alle 3 goed. City Lights vind ik vooral het sterkst op het vlak van menselijk drama (met die blinde vrouw). Gold Rush is vooral goed om de scenery en een aantal wel echt heel spitsvondige en soms wel grappige scènes. Ja, nu doe je me toch weer twijfelen Kom voor mij zijn ze evenwaardig al vind ik ze allemaal om een andere reden sterk.

Ik zou ook niet zomaar kunnen kiezen hoor

It's like Sophie's Choice!