Meningen

Leuk concept, waar uiteindelijk te weinig mee gebeurt. Bij de fantasiescenes, ontbreekt het aan magie, terwijl de rest veel te braaf en binnen de lijnen is. Wel fijn om weer eens een rol van Depp te zien waar hij niet ontzettend aan schmieren is. Die Forster is het eenvoudigweg niet helemaal. 2 sterren. Echt slecht was het ook weer niet.

Na jaren herzien. First Blood is een film waar ik jarenlang op neer heb gekeken als inferieure en stompzinnige cinema. Ik ben nu in een fase van mijn (film)leven dat ik (vermakelijke) troep een (nieuwe) kans wil geven. Wat blijkt? Dit is vermakelijk, maar allerminst troep.

Behoorlijk diverse actiefilm, waar ik me goed mee heb vermaakt. Goed uitgangspunt, leuke setting, hoog tempo, lekker avontuurlijk; prima vermaak. Je zal mij niet gaan horen verkondigen dat dit diepgaande cinema is, maar het is ook niet de lege steroïde luchtbel wat de vervolgen wellicht wel zijn (hoewel die dus ook voor herziening klaarstaan). De film is met de wel heel korte flashbacks, het begin en slechts op het eind de emotionele uitbarsting qua dramatiek, zelfs subtiel. Zo, ik heb het gezegd. Verder is de film dat natuurlijk niet, maar daar ben ik wel blij.

Film is lang niet perfect. Die hele rol van Crenna is echt nogal belachelijk, maar ach. Het zijn eigenlijk details. Ik ben om voor Rambo. 4 weliswaar kleine, maar verdiende sterren.

bijzonder mooie en leuke film van Gilliam (hoe kan het ook anders), waarin top regie en top acteerprestaties van de 4 hoofdrolspelers (Williams in zijn beste rol), het zeer aardige script dragen. erg mooi vormgegeven ook weer (de droomsequenties) en bijzonder meeslepend. even dreigde de vaart eruit te gaan, maar dat werd voorkomen door een van de meest indrukwekkende scènes uit de film (de flashback waarin Williams zijn vrouw wordt doodgeschoten ) en de ommekeer die dat met zich meebrengt. het eind paste prima in dit prachtige hedendaagse sprookje. dikke 4 sterren. iemand Tom Waits nog opgevallen?

Aan het begin van zijn carriere maakte Wilder ontzettend veelzijdige films. Na Some Like it Hot maakte hij alleen nog een beetje eenzelfde soort komedies. En hoewel hij daarin ook wel varieerde en eigenlijk alle films van na 1959 ook ontzettend sterk waren, was ik na een film of 5 op rij uit deze periode van hem, wel weer toe aan iets anders.

Want Billy Wilder kan alles. Alles, behalve een slechte of zelfs maar matige film maken. Al zijn films zijn erg sterk. En als ze niet erg sterk zijn, zijn ze geniaal. Zoals Some Like it Hot, Stalag 17 of Double Indemnity. Die steken er voor mij zelfs nog boven uit. Maar voordat ik me te veel laat verleiden om een lofzang af te steken over Wilder, zal ik terugkeren naar deze film, die beslist waardering verdient maar niet tot zijn beste werk behoort. Maar eventuele negatieve associaties die met zo'n opmerking gepaard gaan, moet je ogenblikkelijk vergeten.

Het begin is al veelbelovend. De tank, die de overledenen naar hun eigen begrafenis reed, zoals Tone later zo spitsvondig uitdrukte, diende een intrige aan waar de film een half uur lang op kan teren. Als dat al nodig was. Maar ook de scènes die hier op volgen sleuren je de film in. Hoe gaat hij zich in godsnaam uit de situatie redden, waarin de Duitsers een kapotgeschoten woestijnstadje dat in the middle of nowhere ligt (zoals het een beetje woestijnstadje betaamt), innemen? De oplossing is uiteindelijk voor de handliggend, hoewel ik er zelf niet opkwam en er dient zich een redelijk slim kat en muis aan.

En dat is precies wat we krijgen. De plot zit goed in elkaar, de film is behoorlijk spannend (met als hoogtepunt de achtervolging tijdens het bombardement) en hoewel bijna alles op de set is gefilmd, had ik toch het idee dat ze in de woestijn zaten. Von Stroheim is een opmerking waard. Hij speelt niet eens zo bijzonder, maar alleen al met zijn aanwezigheid degradeert hij de rest van de cast met gemak tot ondergeschikt, iets dat perfect bij zijn rol past.

Billy Wilder weigerde in zijn vroege carrière al keuzes te maken, die uitsluitend bedoeld zijn om het grote publiek met een tevreden gevoel naar huis te laten gaan. The Lost Weekend is daar gedurende de volledige speelduur natuurlijk al een perfect voorbeeld van. Het lot van Anne ‘All About Eve’ Baxter (die ik trouwens niet bijzonder vond spelen) en het uitblijven van de verplichte liefdesromance, zijn daar bijna net zo’n goed voorbeeld van. Verfrissend. Het eind is afgezien hiervan echter niet al te best en neigt een klein beetje naar propaganda (hoe wil je anders die toespraak van Tone bij het graf van Baxter verklaren, waarover hij het alleen maar kan hebben over de, al dan niet aankomende, triomfen van het Britse leger). Wel apart dat het een Amerikaanse film is, wat de schijn van propaganda dan weer wat tempert.
Billy Wilder op zijn meest veelzijdigst. 4 sterren.

Benieuwd of deel 2 dit interessante concept echt kan geven wat het verdient, want vond dit wat tegenvallen. De oorlogsstukjes zijn best indrukwekkend, maar toch ook wel gewoon al nog beter gedaan. Saving Private Ryan (daar heeft de film sowieso wel wat van weg) is bijvoorbeeld een stuk beter, met name op technisch vlak.

De scenes vlak na Iwo Jima waren veel te langgerekt (sowieso een Eastwood kwaaltje) en nogal vervelend. Het punt dat zogenaamde helden graag nogal willekeurig worden aangewezen en zij het daar dan moeilijk mee hebben was na 5 minuten wel duidelijk. Het blijft veel te lang hangen in reperterende scenes van het drietal dat moet op komen draven op evenementen en feestjes. Ryan Philippe had het er tegen het einde van de film helemaal mee gehad. Ik ook. Het punt dat je nooit kan afgaan op wat media je voorschotelt is oke (hoewel nogal simplistisch), maar Eastwood doet er twee uur lang heel gewichtig over. De scenes in de tegenwoordige tijd waren zo mogelijk nog vervelender.

Had de focus meer gekomen op de momenten op het eiland, had dit een bovengemiddelde oorlogsfilm geworden. Nu is het voorlopig vooral gemiddeld als je de uiteindelijk balans opmaakt. Nu maar hopen dat Letters from Iwa Jima deze film versterkt. Het concept om een tweeluik te maken en een oorlog vanuit de ogen van twee landen te maken, vind ik erg sterk in zijn eenvoud. 3 sterren.

Een keer een film volgens het boekje van Aldrich. Het beeld dat ik van hem heb na het zien van Kiss Me Deadly en What Ever Happened to Baby Jane, is dat hij een volstrekt unieke filmmaker is. Ook the Dirty Dozen leek een film volgens het boekje, maar hij wist dat boekje in de laatste 20 min. zorgvuldig in de fik te steken.

Hier blijft dat uit. De film is dan misschien ook ietwat voorspelbaar en soms misschien zelfs wat clichématig. Toch is het vooral erg vermakelijk. Leuke setting, goed geacteerd en vooral een pakkend verhaal. Het is best spannend, vooral omdat ik met Aldrich het idee had dat het met het einde alle kanten op kon.

4 sterren, prima film.

Raar laag gemiddelde voor zo'n leuke film. O. Russel bewijst maar weer eens een van de beste komedie regisseurs van zijn tijd te zijn. Het is een kleurrijke en prettig gestoorde film. Een grappig verhaaltje, leuke momenten (you're not good B and B people) en prima komedie acteurs die het naar hun zin hebben. Af en toe wat op het randje qua irritatie, maar het blijft toch vooral erg aangenaam. 4 sterren.

Dit is nu weer typisch zo'n film die laat zien hoeveel Almodovar heeft en heeft gehad aan een filmmaker als Douglas Sirk. Warme kleuren, overdreven sentimentele verhaallijnen en in veel opzichten is ook dit een typische vrouwenfilm (zo vaag ga ik blijven, sorry), maar het werkt dus heel goed. Almodovar heeft meer humor en dat is precies de nuance die zijn films goed kunnen gebruiken Hoewel het bij Sirk ook zonder humor werkt.

Inderdaad misschien niet zijn beste werk, maar dat zegt veel meer over films als Mujeres al Borde de un Ataque de Nervios, Todo sobre Mi Madre of zelfs Volver. In alle opzichten is dit verder een mooie aanvulling op zijn kleurrijke oeuvre. Zit ergens tussen 3,5 en 4 sterren in. Vanwege het lage gemiddelde geef ik hem het voordeel van de twijfel.

Leuk hoor. Zijn er eigenlijk een heerlijk sci-fi films gemaakt in de jaren '50. The Fly is erg vermakelijk. Zit eigenlijk tussen een vermakelijk B product en een sterke kwaliteitsfilm in. Beetje vreemd.

Veel sterke scenes, een eigenlijk ijzersterk scenario (hoewel wel iets voorspelbaar) en een heerlijk sfeertje. Vond die lievige scenes in het midden tussen de echtgenotes geweldig, omdat je immers al weet dat zij hem 'vermoord' heeft in een drukpers

Ben benieuwd naar Cronenberg's versie, die ik nog nooit helemaal zag. Deze is gewoonweg heel sterk.

Geweldig debuut van Nolan. Hij zou hier al laten zien wat hij kon en perfectioneerde dat in Memento. Jammer dat hij het niveau van zijn eerste twee films in zijn films erna niet kon volhouden, hoewel ook die Nolan's eigenlijk wel de moeite waard waren.

Hou wel van die lowbudget cultfilms. Zolang het door goede regisseurs gebeurt, merk je amper het ontbreken van een budget. Interessant verhaaltje over voyeurisme, kleine misdaad, nieuwsgierigheid en uiteindelijk zelfs nog een spannend complot. Screenplay bleek heel wat beter in elkaar te zitten,dan ik van te voren gedacht had. Mooi gespeeld ook met tijd, net als in Memento. Ook hier is het functioneel en verhoogt het de spanning.

Film deed me een beetje denken aan, het ook al geweldige, Man Bites Dog. 4 sterren.

Geinige onzin. Vond de montage zeer matig, waardoor je sommige gevechtsscenes niet goed zag, maar verder ziet de film er goed uit. Bij het verhaal was ik al lang afgehaakt, de humor werkt lang niet altijd (zelfs Jet Li was nogal irritant zo nu en dan), maar de film ziet er nogmaals overwegend goed uit (art direction, cinematografisch) en een aantal lange gevechten zijn behoorlijk spectaculair. Wel de moeite waard voor de liefhebber (en dat vind ik mezelf zeker). 3,5 sterren.

Nogal sneue film die op geen enkel vlak echt de moeite waard is. Zeer matig acteerwerk, het verhaal gaat niet veel verder dan wat vechtpartijen laten zien, er zit een hoop nogal treurig stoer gedoe in en ik kan me nu al nauwelijks een goede scene voor de geest halen. De personages zijn zo plat als een dubbeltje en ik zou eigenlijk echt niet weten waar deze film zijn hoge gemiddelde aan verdient. Maar een film over hooligans is voor sommigen per definitie al vet. 2 sterren.

Wat blijft Lloyd mij in positieve zin verrassen. Dit is nu de zesde die ik van hem zie en hij doet echt weinig onder voor Keaton of Chaplin. En dan te bedenken dat ik de meeste van zijn films waar ik de hoogste verwachtingen van heb, nog moet (met name Safety Last!) Dit is ook weer ontzettend vermakelijke en goed gemaakte slapstick. De wervingscampagne voor de missie (dat uitmondt in een bizarre achtervolging) en de achtervolging op het eind zijn briljant. Ook de liefdesscènes bij het meertje (wat een bouwput blijkt te zijn) tegen de achtergrond van een maan (wat een neonbord voor een wasserette blijkt te zijn) zijn erg goed gevonden. En zo vindt Lloyd steeds weer nieuwe grapjes en heeft ie steeds weer nieuwe ideetjes. Ik verbaas me over de mogelijkheden die hij benut en de veelzijdigheid die hij hierin tentoon weet te spreiden. 4 sterren.

Geweldig film opnieuw van Wilder. Volgens mijn heeft die man alleen maar op zijn minst leuke films gemaakt. A Foreign Affair is ten eerste indrukwekkend omdat het zich afspeelt in een kapotgeschoten Berlijn. Heel apart en alleen daarom is deze film al monumentaal. En wie kan die achtergrond beter gebruiken als verpakking voor een komedie over een geestige driehoeksverhouding dan Wilder? Hoog tempo en veel erg leuke scenes alle scenes in de nachtclub zijn geweldig, het niet te verhinderen onderzoek, de hakenkruizen tekende jongen en veel meer. Erg om gelachen. Misschien niet zo goed dan zijn latere komedies, maar het scheelt niet veel. De dvd kost geen drol, iedereen die een beetje van Wilder houdt moet hem gewoon kopen. 4 sterren.

Vond de eerste 30 minuten strontvervelend. Erg onHichcock's ook. Normaal kan ie meteen wel een verhaal op gang krijgen. Na de vermeende moord op die van Meer werd ie erg leuk. De Amerikanen die Nederlands proberen te spreken vond ik geweldig. Hoewel je op zulke momenten wel erg nadrukkelijk door hebt dat je naar een film zit te kijken (het haalt je er een beetje uit) vind ik het tenminste een moedige poging. Ze proberen het tenminste, terwijl Hitch zich er ook een stuk makkelijker vanaf had kunnen maken.

Sneltreintempo volgt met een geweldige achtervolging door Amsterdam, die scène in de molen, de ondervragingsscène, de scène in die toren, het neerstortende vliegtuig Etc. Erg de moeite waard. Ook een van de eerste films die de (aankomende) WO II behandelt op een realistische wijze. Men had toen echt al goed door wat er stond te gebeuren. Een goede middenmotor uit Hitchcock's oeuvre. En die kunnen bij mij rekenen op een kleine 4 sterren. Nu meer dan 40 films van hem gezien en zijn films zijn Ofwel geweldig, ofwel erg leuk, ofwel aardig. Maar nooit slecht. Erg knap.

PS: - Deze film staat toch te boek als Hitch zijn laatste Britse film? Of vergis ik me nu? - Heeft iemand Hitchcock gspot? Ik niet nl.

Technisch haast perfect en geweldig geacteerd in een masterclass Ford regulars. Vooral Wayne laat zien ook écht te kunnen acteren (en niet alleen op charisma overeind te blijven). Doet niet onder voor tour de force Fonda in deze film. Het verhaal blijft wat achter en dat doet me twijfelen tussen 3,5 en 4. Ford is wel de ultieme vakman trouwens.

Wat een intense film. Zelden een film gezien die me bijna letterlijk door zijn visuele kracht wist te vangen. Ongelofelijke krachttoer weer van Aronofsky.

Weisz en Jackman zijn niet bepaald twee van mijn favoriete acteurs. Toch bewijst met name die laatste grote kwaliteiten in huis te hebben. Heel sterk gespeeld. Voelde zijn kwelling ondersteunt door de voortreffelijke regie van het doek spatten.

Prachtige film over (aankomend) verlies verteld door mooie realistische scènes en schitterende surrealistische scènes. Naast dat het verhaal me aansprak, de uitwerking daarvan voortreffelijk was (diepzinnig zonder ogenschijnlijke pretenties), de acteerprestaties verrassend sterk waren en de film visueel prachtig was heb ik niet zo veel te melden. Vooral een bijzondere film. Moeilijk om een oordeel te geven. Houd het op 4,5 sterren. Nu snel op zoek naar die goedkope dvd van Pi die uit de schappen is gehaald (en die ik om onduidelijke redenen een jaar geleden heb laten staan).

tja, wat moet ik hier van vinden. de film was niet eng, maar dat vind ik niet erg. er zijn immers erg weinig films die ik echt eng vind. erger vind ik, dat ie ook niet spannend is.

hoewel de 'leeftijd' van de film niet als excuus voor bovenstaande kan dienen, is wel duidelijk wat voor een invloed deze film heeft gehad. paar erg goede scènes, zoals met het monster en het meisje (Maria) bij het water en het slot in die oude molen. ook werd er erg mooi met licht en schaduwen gewerkt.

daarentegen waren er ook een aantal compleet overbodige scènes. beste voorbeeld is de slotscène als Frankenstein weer thuis is volstrekt overbodige scène. de film had moeten eindige na die scène in de molen.

desalniettemin toch wel erg leuk om een keer gezien te hebben. 3,5 sterren.

Mooi gemaakt, warm verhaal, leuke ode aan oude horrorfilms en behoorlijk komisch. Heb me er meer dan prima mee vermaakt. Leuk dat het ook weer eens een wat 'kleinere' film is.

Helaas, zoals vaker bij Burton, niet echt bijzonder betoverend, hooguit een beetje. Kan het niet beter uitleggen, maar vaak missen zijn films dat onduidbare dat grootse meesterwerken wel hebben.

Dit is natuurlijk amper kritiek, maar wel het verschil tussen goed en groots. Desalniettemin een van zijn betere films (top 5). 4 sterren.

Een uur lang erg goed. Redelijk spannend en de acties van Ford zijn ook volledig geloofwaardig. Lekker sfeertje ook. Daarna wordt het wat onwaarschijnlijker en de intrige wordt niet waargemaakt. Het gedoe met kernwapens was nogal flauw en het geloofwaardige is dan al enige tijd verdwenen, net als het grootste deel van de spanning. Helemaal onvermakelijk wordt het nooit en daardoor is dit toch weer een bovengemiddelde film van Polanski, die geen echt slechte film kan maken. 3,5 sterren.

Mwah vond het allemaal wat voordehand liggend en nauwelijks echt zijn bestaansrecht verdienen in die zin dat het bijzondere van het verhaal me ontgaat. Elke Volgende scène weet je al zo ongeveer wat er gaat gebeuren. Zelfs visueel is het wat saai. Aardig geacteerd, maar vond het verder écht weinig bijzonder. 2,5 sterren.

tuurlijk is dit wel een actiefilm. het is alleen geen actiefilm zoals jij gewend bent.

Leon past als actiefilm ook uitstekend in de rest van je top 10 (vooral de eerste 6).

het voldoet gewoon niet aan je verwachtingen, op zich niets mis mee hoor, maar doe niet net of het aan de film ligt. FC is dan ook meer dan alleen een actiefilm.

geef eens voorbeelden van dialogen die niet lopen, momenten waarop het camerawerk niet voldeed etc. nu blijven het argumenten die bij elke willekeurige film inwisselbaar zijn. ik kan er niets mee.

ik snap wel dat je niet gaat zeggen; mr. Blonde je hebt helemaal gelijk. ik wil er dan ook niet over verder gaan. het is geen verwijt of beschuldiging. het is wat ik denk te constateren. ik wist bij voorbaat al dat je dit niets zou vinden. misschien heb ik het idd. fout.


prima toch?

kijk daar word ik zo moe van. het 'maar het is mijn mening' argument zou verboden moeten worden. ik scheld, klaag en vloek ook niet. ik ben het er alleen niet mee eens. dat ik dan in vervelende bewoordingen verval ('je hebt een beperkt beeld op cinema') is dan maar jammer.

denk ik mezelf nog in te dekken door de zinnen die ik tussen de haken had staan. je hebt wel gelijk hoor; ik sla mezelf op de borst omdat ik van mezelf vind dat ik een uitgebreide smaak heb. alle genres, alle landen, alle periodes. ik heb niet echt voorkeur. als andere mensen dat dan zichtbaar wel hebben (waar op zich niets mis mee is), irriteert me dat wel eens. dat is zo.


dat is dus niet zo. een mooi verhaal over jouw voorkeuren (mijn eigen schuld), maar niet echt op de inhoud (inwisselbare argumenten zonder voorbeelden).

ik vind de film net als Ramon vooral erg realistisch overkomen. Met lethal weapon en bad boys weet je dat je naar onzin zit te kijken. Op zich niet erg maar FC laat op een ingetogen manier zien hoe twee narcotica agenten de New Yorkse misdaad aan pakken. Realistisch omdat het eens geen supercops zijn zoals we gewend zijn uit de jaren ’80 en ’90 maar agenten die fouten maken. Vooral Doyle heeft in het verleden een hoop fouten gemaakt. Dit is dan ook zijn kans iets goed te doen.

De film is meer dan een actiefilm; net zoals in het echt. Er wordt niet constant geschoten. Toch zitten ze constant in achtervolging (wat je toch echt kan kenmerken als actie). Te voet, en in de auto (een lange scène die wereldwijd als beste achtervolgingsscène ooit wordt gezien op Bullit na). Ook de laatste shoot-out is een lange scène waar de kogels je om de oren vliegen. heerlijk donker en geen vervelend ‘goed’ eind .

Verder kenmerkt deze film zich door veel sterke scènes. Het is lang geleden dat ik hem zag, maar naast de twee scènes die ik al noemde staat de achtervolging in de metro me bij, het strippen van de auto en die bar waar ze even een warenhuis aan drugsbezit tevoorschijn halen.

de dialogen en one-liners waren geweldig vooral van Gene ‘You still picking your feet in Poughkeepsie? Hackman;

Jimmy 'Popeye' Doyle: You dumb guinea.
Buddy "Cloudy" Russo: How the hell was I supposed to know he had a knife.
Jimmy 'Popeye' Doyle: Never trust a nigger.
Buddy "Cloudy" Russo: He could have been white.
Jimmy 'Popeye' Doyle: Never trust anyone!

Realistisch (overtuigend), cool (cooler dan veel hedendaagse films) en heel naturel. Een uitstekend duo Hackman en Scheider.

Het camerawerk was heerlijk donker (goed de toon van de film in beeld gebracht), haast docu-achtig. Mooie shots van donkere steegjes en barretjes, briljant de achtervolgingen in beeld gebracht (geloof me; daar was de film echt baandoorbrekend in).

Prima film, die ik nodig weer moet zien.

Grappig eigenlijk dat dit best exemplarisch is voor veel highschool films en series, zelfs van nu nog. De parallellen met bijvoorbeeld American Pie lijken niet voor de hand liggend, maar zijn evident.

Verder viel het me een beetje tegen, omdat dit een van zijn bekendere films is (en ik op e.e.a. ook een van zijn betere had verwacht). Dat valt wat tegen, vind het gewoon weer een Lloyd, maar dat is wel gewoonweg leuk. Film heeft niet echt een hoogtepunt, i.t.t. de andere Lloyd's die ik al zag. 3,5 sterren.

[edit] (grappig dat de sprekers bij Lloyd films het altijd wel aardig eens zijn, zo ook hier. Het touwtje uit de football kan bij nader inzien inderdaad wel als hoogtepuntje genoemd worden.

Een van de weinige klassieke horrorfilms met zo'n grote naam die ik nog nooit zag. Maf eigenlijk. Duidelijk minder dan films als TCM of Halloween. Komt vooral omdat hier een matige regisseur aan het roer staat zo lijkt het. Personages zijn wel erg eendimensionaal, zodat het je echt geen reet interesseert wie er aan gaat. Gelukkig zijn de moorden leuk en daardoor wordt het best vermakelijk. Het einde is ook best leuk.

Hoewel personages die domme beslissingen nemen bijna een genrekenmerk is, vond ik het flapdrol gehalte wel erg hoog; als de moordenaar uitgeteld op de grond ligt, is dat wellicht een goed moment om er nog een paar klappen op te geven voor de zekerheid en niet wegrennen, de moordenaar even rustig laten bijkomen om binnen 5 minuten weer in de problemen te komen. 1 of 2 keer vergeef ik dat het personage nog, aangezien je niet kan verwachten dat iemand geheel rationeel handelt. 5 keer is wat te veel van het goede. Ook niet heel belangrijk, maar dit soort dingen zijn wel het verschil tussen slechts een leuke genrefilm of een meesterwerkje.

Oh ja, moviegoofs vallen mij nooit zo op, maar het lichtje van de camera dat continu op de muur te zien is, doet de film ook geen goed.

Film is verouderd op veel vlakken. De pikante relaties (met een getrouwde vrouw en met een hoertje), de expliciete vrijscene op het strand, een kritisch verhaal over het leger en de pesterijen (vrij mak allemaal hoor) stellen anno nu helemaal niets meer voor. Wat deze film de moeite waard maakt is in de eerste plaats de fantastische acteerprestaties; Lancaster en Clift zijn echt twee giganten.Kerr en Reed doen het niet onaardig, maar het zijn naast de twee genoemde hoofdrollen met name de bijrollen van mannen als Sinatra (valt me elke keer weer mee wat een prima acteur hij eigenlijk is) en Borgnine (zag een paar weken geleden Marty, wat een veelzijdig acteur eigenlijk) die het af maken.

Verder vond ik het een erg vermakelijke film. Er gebeurt genoeg aan dramatische ontwikkelingen, maar ik vond het lange tijd bijna een feelgood film. De muzikale intermezzo's, de boksscene, de poolscene, het samen stappen en dronken worden en veel meer. From Here To Eternity is m.i. vooral een film over vriendschap, respect en vasthouden aan je principes. Alle intriges vond ik niet onaardig, maar ondergeschikt. Eigenlijk is alles tot dedood van Sinatra gewoon luchtig. De sterke acteurs snappen hun personage prima, zijn goed op elkaar ingespeeld en de kijker wordt meegenomen in een vermakelijk kijkje achter de schermen bij het leger.

De kijker wordt in slaap gesust (en daarmee bedoel ik niet dat het saai wordt) en je bent al lang vergeten waar dit zich af speelt. Zo komt de aanval op Pearl Harbor min of meer nog als verrassing, net zoals de soldaten met wie je net anderhalf uur lang hebt meegeleefd. Sowieso zit de script goed in elkaar en is dit vooral erg degelijk. Iets te degelijk om echt goed te zijn, maar een kleine 4 sterren kan ik hier wel aan kwijt.

Ik herhaal mezelf als het gaat om Wilder, vooral als het om zijn komedies vanaf 1959 gaat (allemaal vergelijkbaar). Maar ik verbaas me dan ook over het constant hoge niveau van zijn films. Wat onzettend leuk is dit ook weer. Zag His Girl Friday meer dan 5 jaar gelden, maar had de indruk dat dit toch grootendeels een heel andere film is. Vooral ook erg Wilder. De dialogen, situaties en humor is heerlijk. Ik vind dit echt topvermaak. Lemmon is geweldig als altijd. Ook de andere acteurs zijn allemaal goed op hun plek. Vind Sarandaon wel leuk, maar hier komt ze wel wat te kort. Is eigenlijk de enige uitzondering. De ster in deze film (en dat komt natuurlijk omdat ie de leukste rol kreeg) is Matthau. Wat heb ik ontzettend gelachen om zijn trucs om Lemmon te behouden. Heerlijk! Weer 4 sterren. 15 films van Wilder gezien en allemaal 4 sterren of hoger.

Vind het niet veel. Flauwe humor, louter irritante personages, slecht acteerwerk en de horror was nogal doorsnee. Een vreemde mix van stijlen geeft hem nog wat eigen smoelwerk, maar het redt de film nauwelijks. Teleurstellend, 2 sterren.

Interessante film, die zeker niet de gehele speelduur uit de verf komt, maar toch al met al erg bijzonder is. Wie bij Ford ogenblikkelijk aan westerns moet denken, moet deze film bijvoorbeeld maar eens kijken. Voor liefhebbers van Bresson. Af en toe wat rommelig in de verhaallijn, maar zeker 4 sterren waard.

Sympathieke film. Het is een zeer rustig vertelde film, iets dat wel toevertrouwd is aan Japanners. Het meanderende tempo werkt zowel voor als tegen The Great Passage. Het ingetogen spel en verhaal helpen de film opweg, maar zorgen ook dat het bij kabbelen blijft. De speelduur helpt daarbij niet. De film zit vol licht komische momenten en de dramatische gebeurtenissen worden zorgvuldig zo subtiel mogelijk gebracht. De film is net wat lief en wil misschien te veel de goede dingen doen, waarbij het uiteindelijk aan alle kanten op safe speelt.

Jammer dat er niet echt onderscheidende scènes zijn. Bovendien is het visueel nogal saai. Het acteren was nogal gemiddeld.Maar de feel bij deze film is goed en het hart op de juiste plaats. 3 sterren.

Vond hem wel goed. Snap sommige reacties niet helemaal hier, maar goed. De film is niet prettig bedoeld en hoort een gevoel van walging achter te laten. Film hoort niet alleen bepaald soort veilige emoties en gevoel bij je achter te laten, zoals blijdschap, een gevoel van spanning of weet ik veel wat. Dat mag best eens een heel ander gevoel zijn. En Haneke kan als geen ander willekeurig zinloos geweld bij je in de woonkamer halen. Hoge mate van realisme. En dat is niet zomaar weer een woord dat als cliche erbij gepakt wordt om er doorheen te rammen dat je hem goed vond, ik vond het echt bijna eng realistisch. Alles in deze film draagt daar aan bij; van het acteren tot de matte regie (eindelijk een regisseur die gewoon eens een shot een paar minuten durft vast te houden). En dat het geen fijne film is, nee dat klopt.

En het is dan zo jammer dat Haneke daar op een moment of 4 volledig mee breekt. Het in de camera kijken kon ik nog mee leven, hoewel ik het liever niet had gezien. Ik snap de bedoeling wel; Je wordt deelgenoot en de grenzen tussen realiteit en fictie vervagen. Beetje geforceerd, maar vooruit. Het gedoe met die afstandbediening vond ik, hoewel interessant, totaal niet werken. Ik snap wel dat het ook in de lijn is van bovenstaande en dat Haneke op zijn beurt een spelletje met ons speelt. Dat is leuk en aardig, maar die op papier aardige uitleg, haalt je uit de film. Het enige dat ie bereikt is dat er als het ware gezegd wordt; 'hallo, je zit naar een film te kijken en ik bepaal de regels'. Weg realisme, want het is natuurlijk gewoon onzin dat fictie en realiteit hetzelfde zijn en door elkaar heen lopen.

Maar goed, toch weer een interessante film en ook wel een klap in je gezicht. Zelden een regisseur gezien die zulke vreselijke dingen, zo dicht bij laat komen. 4 sterren.

Wat moet ik dit nu voor beoordeling geven cg van vinden? Het is een kopie (bewust) van zijn origineel uit 1997, maar wat heb ik daar eigenlijk aan? Als ik die film niet kende of stel dat die niet had bestaan, had ik dit 4 sterren gegeven. De film maakte best weer indruk, zoals waarschijnlijk een herziening zou doen bij Funny Games Austria, die ik een paar jaar geleden zag. Een film als deze geeft mij een continu onbehagelijk gevoel en ik plaats mij de hele speelduur zonder moeite in de schoenen van de slachtoffers. Wat zou ik doen? Zou ik wat kunnen doen (er van uitgaande dat ik ook direct gewond zou zijn geraakt). Vind Funny Games (kies er een) een van de meest beklemmende films die er is/zijn.

Maar het origineel bestaat wel. Het is een kopie (shot for shot remake). Visueel vond ik het elkaar niet veel ontlopen, al was het origineel wat viezer en donkerder qua look. De acteerprestaties vond ik zo ongeveer gelijk, of misschien van het origineel iets beter. Funny Games Austria wint net aan op punten, maar die neigt dan ook naar 4,5.

Nu hebben we gewoon nog een keer precies dezelfde film. Eigenlijk vind ik dat een 1 waard. Als ie nu nog een keer precies deze film maakt, maar dan in het Japans (en daarna Spaans en...) moet ik hem dan weer extra aftrek geven, of weer beoordelen hoe die op dat moment binnenkomt? Vind het maar een onzinnig project, ik heb het origineel op dvd, dus waarom heb ik die eigenlijk niet gewoon nog een keer opgezet? Maar als ik hem beoordeel op hoe de film gisteren als een soort van herziening bij me binnenkwam zou ie ook 4 sterren krijgen. Dus wat moet ik nu? Misschien er nog maar eens goed over nadenken.

Fijne ouderwetse oorlogsfilm, die wel zo zijn mankementen heeft. Technisch is Fury sterk en het is best een beklimmende film, maar het verhaaltje is niet veel meer dan een aaneenschakeling van situaties waarin de mannen terechtkomen, waarvan de geloofwaardigheid af en toe flink in het geding komt. Toch is het behoorlijk vermakelijk, wat eigenlijk al aangeeft dat de film het niet moet hebben van zijn dramatische kwaliteiten. De personages zijn vrij plat en eendimensionaal en eigenlijk gewoon nogal cliché. Een aantal scenes dreigen daar een ommekeer in te brengen, maar het komt niet helemaal los. Maar er zijn verschillende scenes die me wel bij zullen blijven. 3,5 sterren.

Geweldig entertaining. De Palma stelt niet vaak teleur, zeker niet in deze fase van zijn carrière. The Fury wisselt meermaals van verschillende soorten thriller. Spionage, actie, bovennatuurlijk, horror. Lang niet elke scène werkt, maar het merendeel wel en er zitten echt geweldige momenten in. De slowmotion scene, het laatste shot, diverse achtervolgingsscènes. Af en toe is het weer om je vingers bij af te likken. 4 sterren voor opnieuw een bijzonder stijlvol en onderhoudend werkje.