menu

The Fisher King (1991)

mijn stem
3,55 (711)
711 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
137 minuten

geregisseerd door Terry Gilliam
met Jeff Bridges, Robin Williams en Mercedes Ruehl

Jack Lucas is in radiokringen een cultfiguur. Zijn programma wordt druk beluisterd, hoewel hij geen blad voor de mond neemt en hij ontzettend cynische opmerkingen maakt. Jack haat wanhopige mensen. Toch zijn zij het die in zijn programma meestal aan het woord komen. Edwin Malnick is een vaste klant. Wanneer hij vertelt dat hij de vrouw van zijn leven ontmoet heeft, slaat Jack met één opmerking die droom aan diggelen. Onder de indruk van Jacks uitspraak, vermoordt Malnick zeven mensen en pleegt daarna zelfmoord. Dit betekent ook het einde van Jacks carrière. Drie jaar later voelt Jack zich nog steeds verantwoordelijk. Hij piekert, kwelt zichzelf, is berooid en heeft geen vooruitzichten. Op een avond trekt hij dronken door New York en wordt hij aangevallen door een jeugdbende. Hij wordt gered door een zwerver genaamd Parry, die ervan overtuigd is dat Jack hem kan helpen in zijn zoektocht naar de Heilige Graal.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=zyKILTuhFFg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van blurp194
4,0
Fijne film.

De wat wonderlijke sfeer en de droom/nachtmerrie beelden komen perfect samen met het wel ietwat sentimentele verhaal, maar toch wel erg mooi in elkaar verweven en met de hint van diepere lagen subtiel gesuggereerd. En dan daarbij nog twee van mijn favoriete acteurs, Williams en Bridges in rollen die op hun lijf geschreven lijken. Niet dat Plummer daar heel ver op achter ligt trouwens. Of Ruehl, die niet vaak genoemd wordt maar wel erg sterk spel laat zien. Mooi werk van Gilliam, die nogal eens vaker erg fijne films aflevert.

avatar van eRCee
3,5
Gilliam haalt met vijf films een gemiddelde van 2,4* bij mij, en daar zit deze 3,5 -sterren beoordeling bij in. Deze film is dan ook de beste die ik van hem zag. Soms kent The Fisher King nog steeds een soort van oppervlakkige extravagantie die neigt naar het vermoeiende, maar het is hier in elk geval in balans. Sterker nog, de film is heel compleet. De energie die Williams en Bridges erin stoppen is daarnaast heel fijn om naar te kijken. Positieve uitschieter binnen een overwegend vervelend oeuvre.

avatar van Woland
2,5
Ik ben bang dat ik me toch niet helemaal kan vinden in de Hallelujah-verhalen en hoge beoordeling hier die The Fisher King binnensleept. Natuurlijk, met Gilliam op de regisseursstoel weet je dat het visueel goed verzorgd is, en hoewel niet zo absurdistisch als sommige van zijn andere werken, zijn ook hier weelderige middeleeuws-aandoenende hallucinaties te vinden. Maar ik vond het verhaal toch wel erg opzichtig op het sentiment spelen, waarbij met name de emotionele U-turns die Jeff Bridges een paar keer maakt me niet heel erg overtuigen. Nu helpt het ook niet dat dit ook het soort Robin Williams-rol is die ik niet uit kan staan; hij speelt weer eens de inspirerende clown, de Peter Pan, de gek die je weer leert leven, en dat soort schmierende acts trek ik niet zo goed. Verder een redelijk warme film, maar het pathos van de film had ik toch niet zoveel mee.

avatar van cinemanukerke
5,0
een meesterwerk van de kunstenaar Gilliam

de eerste 10 minuten bv in het radiostation is prachtig in beeld gebracht (personage zit in het duister, onherkenbaar en ongewone camera standpunten zoals vanuit de hoogte of close ups). En inderdaad, de scene in Grand Central is pure kunst. En de titel ? Ergens in de film wordt een verhaal verteld over de 'fisher king' maar voor mij is de moraal van verhaal namelijk dat je niet je best hoeft te doen om iemand te helpen maw niet uit eigen belang maar dat je iemand helpt die het nodig heeft. Gilliam doet ook nog eens uithalen naar de psychiatrie en naar onze consumptie maatschappij waarin alles snel en chaotisch verloopt. De film ontroert, heeft schitterende dialogen (een relatie omschrijven van begin tot einde in 5 minuten bv) en heeft waanzinnige humor.

avatar van N00dles
2,5
Ik had met The Fisher King gehoopt op wat meer drama en minder zany ADHD-Robin Williams.
Jeff Bridges doet het prima als aan lager wal geraakte exradio-DJ Jack, maar vanaf het moment dat hij de gestoorde dakloze Parry (Robin Williams) ontmoet wordt de film ineens enorm kluchtig en vervelend om te zien. Robin Williams kan leuk zijn op zijn tijd, met name in serieuzere rollen (zoals Good Will Hunting) en ook hier laat hij dat bij vlagen zien, maar een hele film vol druk geschreeuw is niet aan mij besteed. De irritante cameravoering van Gilliam, zoals close-ups en tilted camerashots, maken het er niet beter op.

The Fisher King excelleert wat mij betreft in serieuzere scènes (met name in de tweede helft van de film) maar is voor de rest een veel te lange zit met een hoge irritatiefactor. Daar komt bij dat de film inmiddels behoorlijk gedateerd oogt.

Ik snap de boodschap van de film en zo nu en dan wist een scène me wel te raken, maar verder kon ik er niet veel mee. Daarvoor is het allemaal net even te theatraal gebracht.

avatar van tommykonijn
3,5
Ook ik ben niet de grootste fan van Terry Gilliam. 12 Monkeys heb ik nog niet gezien, maar van wat ik wel gezien heb kan alleen Monty Python and the Holy Grail - die ik overigens wel dringend moet herzien - op een hoge score rekenen. Fear and Loathing in Las Vegas vond ik verschrikkelijk. Na die film had ik wel een hard hoofd in een deze The Fisher King.

Gelukkig bleek dat onnodig. The Fisher King neigt soms, net als Fear and Loathing, wat 'vervelend druk' te zijn, maar de film slaat gelukkig nergens door. Uiteindelijk weten zowel Jack als Parry indruk te maken en de onwaarschijnlijke vriendschap tussen de twee levert een sterke film op. Jeff Bridges doet het uitstekend, maar het is toch met name Robin Williams die hier de kans krijgt zijn veelzijdigheid te tonen. Het ene moment is hij hilarisch, het andere moment ontroerend. Ik gunde de twee personages in ieder geval beiden hun geluk en wat dat betreft is het einde in dit geval wel bevredigend. De hallucinaties van Parry voelden ook niet misplaatst. Gilliam weet ze overtuigend naar het doek te vertalen en overdrijft niet. Tevens zitten er enkele scènes in die me bijblijven, zoals bijvoorbeeld die wals in Grand Central.

Deze aparte film kent een fijne balans tussen komedie en drama. Dit in combinatie met het sterke acteerwerk en de onderlinge chemie van de twee hoofdrolspelers zorgt ervoor dat de film wel bijblijft. De sfeer zou ik op zijn zachtst gezegd als uniek bestempelen. Of dat positief of negatief is zal voor iedere kijker verschillen, want dit is geen alledaags filmpje. Ik kon het persoonlijk goed hebben hier. Ondanks het vrij lange speelduur wist de film mij geïnteresseerd te houden.

3,5*

avatar van Lovelyboy
3,5
I can't believe I'm on a first-name basis with these people.

Eerste keer, nieuwsgierig, veel verwachtingen toch ook de twijfel wat dit product van Gilliam te bieden heeft, en na een stroeve start toch een behoorlijke indruk.

De eerste beelden rond Jack zijn boeiend, net als de reactie op de tragedie en het verval in die zin. De kennismaking met Parry gaat me wat minder af net als zijn verhaal in de kelder. Iets dat beter wordt wanneer de connectie blijkt met de tragedie en we Williams weliswaar vermakelijk als in een andere wereld zien. Het is beter maar nog niet 'je van het' ondanks de toch best wel angstaanjagende verschijning. Pas wanneer Jack en zijn vriendin alles op alles zetten via de videotheek Parry aan Lydia te koppelen begint het iets meer te leven en zie ik het verhaal, de tragedie, de drempels en de richting van het verhaal ten volste.

Verder valt de film natuurlijk op met een schare bizarre karakters als Parry maar vooral Jeter als travestiet en zanger. Prima acteerprestaties ondermeer door Ruehl als harde en foxy dame die zegt wat ze vind. Maar het is toch de anekdote rond de Visser Koning zelf die de aandacht trekt net als de betekenis van de verschijning en het verwerken van een trauma. En vooral dat laatste wordt beklijvend en pakkend in beeld gebracht bij Parry. Tel daar de symboliek bij op van de heilige graal en pinokio, het verlies van dingen, hoe twee beschadigde mensen die elkaar er bovenop helpen en je hebt heel wat.

Desondanks ben ik nog wat zoekende in deze film die een erg eigenzinnige vibe heeft, bij tijd en wijlen prachtige cinematografische stijl zoals wanneer Jack zijn ellende op straat gaat verdrinken en net buiten staat, hele aparte komische momenten zoals bij de Chinees en het optreden van Jeter. Het kijken zal niet bij één keer blijven want deze film heeft wel definitief mijn interesse getrokken.

avatar van scorsese
4,0
Uitstekende film over een populaire shockjock die van zijn voetstuk valt en bevriend raakt met een zwerver. Een mooi verhaal dat hier best origineel is uitgewerkt. Een prima mix tussen psychologisch drama, een beetje komedie en een scheut fantasie dat aanvoelt als een sprookje dat zich afspeelt in het hedendaagse New York. Mooi camerawerk, genoeg goeie scenes en uitstekend acteerwerk

Gast
geplaatst: vandaag om 19:50 uur

geplaatst: vandaag om 19:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.