From Here to Eternity (1953)

De dvd heeft als extra's een korte making of en een toelichting van Zinneman, die best wel interessant zijn.
Bij Wiki staat Borgnine en Sinatra waren eigenlijk vrienden van elkaar, dat is wel fijn om dit te lezen maar verder heb ik me laten verrassen met deze film en dat ging best goed. Een film die ik al zo'n beetje mijn hele leven ken net als High Noon, The Third Man....
Vooraf had ik natuurlijk wel weer mijn twijfels, want drama's.... maar misschien ligt het ook wel aan het sombere weer dat hij goed ging. Grotendeels eigenlijk een grappig gemaakte film die inhoudelijk helemaal niet vrolijk is. Het verhaal is op zich eenvoudig bokser in leger wil niet meer boksen vervolgens gaan ze hem treiteren want als hij ja had gezegd was dit voor iedereen maar vooral voor de kapitein van voordeel geweest. De sergeant begint ondertussen een verhouding met de vrouw van de kapitein.
de bokser heeft zijn vriend blind geslagen en de vrouw heeft een miskraam gehad nadat haar man overspel heeft gepleegd.

Hoewel geen van alle acteurs echt een reden zijn om deze film te zien, want Sinatra heb ik ook liever als zanger, werkt hun manier van spelen wel, ze spelen niet opvallend goed, in hoeverre dit belangrijk is maar ik kreeg er wel binding mee. Vaak lijkt de film wat op High Noon, want ze hebben allemaal zo hun argumenten om ja of nee te zeggen. Ondanks oude film blijft problematiek wel alledaags, mijn baas dit, mijn partner dat, mijn kinderen zo...en zo hebben we allemaal wat. Een buitenstaander zou zeggen doe dit doe dat maar zo gemakkelijk is dat niet. Clift vermoordt Borgnine nadat die Sinatra zwaar heeft verwond waaraan hij later overlijdt en Lancaster weigert officier te worden waardoor zijn verhouding met Kerr voorbij is. In club ergert Sinatra zich aan Borgnine's pianospel en hiermee begint de slechte verhouding tussen beide mannen. Philip Ober als kapitein rest niet anders dan uit dienst te treden als aan het licht komt dat hij zijn positie heeft misbruikt. Clift voor deserteur aangezien, wat hij ook is, gaat eveneens dood. Als slot ontmoeten de twee vrouwen elkaar op een boot als ze Hawaii verlaten.

De film gaat over machtsmisbruik, toevallig omdat dit speelt vlak voor aanval op Pearl Harbor, maar hoeft niet persé het leger te zijn. De film is vaak juist positief over het leger en verder gaat het over onmogelijke liefde.
Sterk eerste gedeelte, zodra in nachtclub iets minder, dan weer beter, tot dat de liefde wat complexer wordt dan wordt het weer wat minder, de aanval op Pearl Harbor wordt precies op tijd ingezet. Combinatie Lancaster met Kerr is wel heel wat beter dan Clift met Reed. Sinatra doet het wel aardig, zeker nu hij met deze film uit een diep dal was gekomen. Borgnine is goed in deze onsympathieke rol.

Aanvankelijk dacht ik, het zal wel een zwaar drama zijn maar dat viel reuze mee, eigenlijk is het juist een heel licht romantisch drama, het lijkt wel een boeketroman maar op één of andere manier toch heel pakkend door Zinneman in beeld gebracht. De film staat toch terecht in mijn favorietenlijst en zelfs beter dan High Noon, eveneens van Zinneman. 5.0

Behoorlijke tegenvaller, flut verhaal met grote namen, die het gammele produkt ook niet kunnen redden. Dat Burt Lancaster een ster was is te begrijpen, er staat iemand en erg knap. Maar Deborah Kerr , een zeurderig onaantrekkelijk tr.tje. Sinatra...lachen hoor....?? Clift, redelijk acteur. Wat een waardeloos verhaal ,waarin niets gebeurt. O ja..De Jappen om het spannend te maken en om het nog spannender te maken gaan de soldaten het dak op met een veredelde luchtbuks/Lancaster schiet met 1 hand uit de heup...weet je hoe zwaar zo´n ding is?? Mocht dit een propaganda film voor het leger zijn dan is het een misser, een comedy.

Ik vind het geen hoogvlieger, deze From Here to Eternity. Het beeld dat geschetst wordt van de Amerikaanse legerkazerne is best goed gedaan. Hoe het systeem in elkaar zit, de pesterijen tegenover Prewitt omdat hij niet wilt meedoen met het boksteam en de knokscènes zijn best boeiend om te volgen.

Jammer genoeg weet de film mij niet te overtuigen met de 2 romances die ons voorgeschoteld worden. Het wordt allemaal wat te saai en te vlak gebracht (Warden moet promotie maken zodat Mevr. Holmes kan scheiden van Mr. Holmes, Prewitt die verliefd wordt op een meisje die in de club werkt). Nergens heb ik iets echt bijzonders kunnen ontdekken en de chemie ontbrak ook wat tussen de verschillende personages.

Ik heb nog maar weinig films met Frank Sinatra gezien, maar hij doet het wel goed als de buddy van Montgomery Clift en voegt veel energie toe aan de film. Montgomery Clift daarentegen vond ik weinig bijzonders en bij momenten had ik het gevoel naar een mindere versie van James Dean te kijken. Burt Lancaster weet altijd wel te overtuigen en brengt net zoals Sinatra ook veel energie, maar dan op een andere manier.

Op uitzondering van de laatste 10-15 minuten krijgen we niets te zien over de aanval op Pearl Harbor, maar ik had niet het gevoel dat de oorlog zelf echt belangrijk was in deze film.

3*

Viel mij ook wat tegen. De schets van het leven op de basis is vaak soapy en als al die verwikkelingen eindigen volgt de ramp als ware het een rampenfilm. Film wordt vooral omhoog getrokken door een luxe en overtuigende cast. Met Lancaster, Sinatra, Borgnine en Clift. Zeker de eerste twee zijn uitstekend en halen haast meer uit het materiaal wat er in zit, het is genoeg om de film niet helemaal uit de rails te laten lopen. Maar het is niet genoeg voor een hoger aantal sterren.

Nog vijf oscars beste film te gaan.