menu

From Here to Eternity (1953)

mijn stem
3,56 (281)
281 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Oorlog
118 minuten

geregisseerd door Fred Zinnemann
met Burt Lancaster, Montgomery Clift en Deborah Kerr

Na zijn aankomst op de legerbasis op Hawaï raakt soldaat Robert Prewitt in problemen met zijn collega's en zijn commandant als hij niet voor het compagnie-team wil boxen. Hij raakt bevriend met soldaat Maggio en wordt verliefd op Alma Burke. Tegelijkertijd wordt zijn directe meerdere, Milton Warden, verliefd op Karen Holmes, de vrouw van de commandant. Dan, op 7 december 1941, valt Japan Pearl Harbor aan.

zoeken in:
Dick2008
Driello schreef:
Allereerst even opmerken dat ik de inleidende tekst bij de film hierboven wel heel erg summier vind. Dat kan echt wel water beter en lading dekkender!


Als je vindt dat het beter kan, de beschrijving is inderdaad wel karig, kun je altijd via rechtsboven correcties insturen krijg je vanzelf bericht terug van de crew.

Driello
"Na zijn aankomst op de legerbasis op Hawaii raakt soldaat Robert Prewitt in problemen met zijn collega's en zijn commandant als hij niet voor het compagnie-team wil boxen. Hij raakt bevriend met soldaat maggio en wordt verliefd op Alma Burke. Tegelijkertijd wordt zijn directe meerdere, Milton Warden, verliefd op de vrouw van de commandant, Karen Holmes. Dan, op 7 december 1941, valt Japan Pearl harbour aan. "


Zoiets? Eerst maar eens voor de leeuwen gooien voordat ik het als voorstel indien

Dick2008
Stuur maar in toch. Nu staat er tenminste over dat niet willen boksen wat een belangrijk onderdeel van de film is. Misschien kan je i.p.v. "dan" gewoon een aantal dagen later aanhouden, want dat laat wel even op zich wachten in de film.

4,0
Film is verouderd op veel vlakken. De pikante relaties (met een getrouwde vrouw en met een hoertje), de expliciete vrijscene op het strand, een kritisch verhaal over het leger en de pesterijen (vrij mak allemaal hoor) stellen anno nu helemaal niets meer voor. Wat deze film de moeite waard maakt is in de eerste plaats de fantastische acteerprestaties; Lancaster en Clift zijn echt twee giganten.Kerr en Reed doen het niet onaardig, maar het zijn naast de twee genoemde hoofdrollen met name de bijrollen van mannen als Sinatra (valt me elke keer weer mee wat een prima acteur hij eigenlijk is) en Borgnine (zag een paar weken geleden Marty, wat een veelzijdig acteur eigenlijk) die het af maken.

Verder vond ik het een erg vermakelijke film. Er gebeurt genoeg aan dramatische ontwikkelingen, maar ik vond het lange tijd bijna een feelgood film. De muzikale intermezzo's, de boksscene, de poolscene, het samen stappen en dronken worden en veel meer. From Here To Eternity is m.i. vooral een film over vriendschap, respect en vasthouden aan je principes. Alle intriges vond ik niet onaardig, maar ondergeschikt. Eigenlijk is alles tot dedood van Sinatra gewoon luchtig. De sterke acteurs snappen hun personage prima, zijn goed op elkaar ingespeeld en de kijker wordt meegenomen in een vermakelijk kijkje achter de schermen bij het leger.

De kijker wordt in slaap gesust (en daarmee bedoel ik niet dat het saai wordt) en je bent al lang vergeten waar dit zich af speelt. Zo komt de aanval op Pearl Harbor min of meer nog als verrassing, net zoals de soldaten met wie je net anderhalf uur lang hebt meegeleefd. Sowieso zit de script goed in elkaar en is dit vooral erg degelijk. Iets te degelijk om echt goed te zijn, maar een kleine 4 sterren kan ik hier wel aan kwijt.


avatar van RuudC
1,0
Zo blijkt maar weer dat zaken als acteerwerk en actie volstrekt subjectief zijn. From Here To Eternity wordt er om geroemd, maar ik twijfel nog of ik mijn kin op de grond moet laten vallen van verbazing of van mijn bank moet rollen van het lachen. Het acteerwerk subliem noemen, waar men op de VHS-doos naar refereert, vind ik op z’n minst dubieus. Op z’n best was het namelijk in mijn ogen slechts redelijk. Er zijn best wat momenten aan te wijzen waarin het zelfs erbarmelijk is. Alsof je naar een stel nog oefenende acteurs zit te kijken. De actie is een compleet lachertje. Het is al niet waar de film om draait, maar de scenes waarin gebokst wordt is ten eerste lelijk geschoten en ten tweede gedaan met acteurs die in hun hele leventje nog geeneens de vuisten hebben hoeven ballen. Vliegtuigen neerschieten met zware machinegeweren? Tuurlijk, we schieten wel even vanuit de heup. Het ziet er niet uit!

Het is hier in elk geval wel goed te zien waar Michael Bay zijn inspiratie vandaan haalde voor Pearl harbor. Het verhaaltje hier kon me geen seconde boeien en het wachten op de Japanse aanval bleek evengoed een teleurstelling te zijn. Niet alleen duurde het slechts enkele minuten, maar de helft ervan bestond uit archiefmateriaal. Had ik net zo goed een documentaire kunnen bekijken. Met het fluteinde heb ik een 0,5 overwogen, maar dat vind ik toch weer iets te zwaar. Het neemt niet weg dat ik dit een afgrijselijke film vind.

avatar van Dogie_Hogan
4,0
Eindelijk op Blu-ray: 7 okt. 2013.

avatar van knusse stoel
4,0
Bij mij in de top 10 op nummer 7! Echt een 'goud van oud' film.
In deze jaren al wel wat gedateerd maar toch nog steeds een sterke film!

4,0
Eentje uit de oude doos, maar het aankijken zeker waard met een jonge Bourgnine, Sinatra en Lancaster 1953 prima gedaan!

avatar van Darbie
1,0
Ik ben het volledig eens met RuudC.

avatar van Dievegge
4,5
Gebaseerd op het boek van James Jones, wellicht de beste Amerikaanse roman over de Tweede Wereldoorlog. Het speelt zich af op Hawaï in de aanloop naar en tijdens de aanval op Pearl Harbour. Ondanks het historische belang van hun missie zijn de militairen meer geïnteresseerd in boksen, muziek en vrouwen dan in de oorlog. We zien hoe oversten sommige ondergeschikten pesten.

Enkele pikante zaken uit het boek hebben de filmversie niet gehaald, met name de homoseksualiteit van Maggio (Sinatra) en de expliciete seks tussen sergeant Warden en de kolonelsvrouw. Toch deed de strandscène destijds veel stof opwaaien, en mag het een klein wonder heten dat ze door de censuur geraakt is.

Deborah Kerr is against type gecast. Meestal speelde ze de Britse lady (de English rose) of de non. Deze roodharige bezat echter een onderhuidse sensualiteit. Jaren later bloosde ze nog steeds als de strandscene getoond werd.

Burt Lancaster bruist van energie. Hij speelt een sergeant die niet gemotiveerd is om promotie te maken in het leger. Montgomery Clift speelt iemand die voor het ongeluk geboren lijkt - zijn acteerstijl heeft wellicht James Dean beïnvloed. Ondanks hun schijnbare desinteresse in de oorlog gaan deze twee toch heldenmoed vertonen tijdens de aanval op Pearl Harbour.

Frank Sinatra kreeg - al dan niet dankzij maffiaconnecties - de rol van Maggio, een sympathieke legerbuddy die het moeilijk heeft met gezag. (De verhaallijn rond Johnny Fontane in "The Godfather" zou hierdoor geïnspireerd zijn.) Ernest Borgnine speelt de professionele klootzak en Donna Reed een prostituee die een nobeler karakter blijkt te hebben dan sommige hooggeplaatste figuren in het leger.

4,0
Goede en boeiende film, prima cast en karakters! Zeer de moeite waard, nog steeds.

4,5
"Totaal"-film van uitstekende makelij : oorlogsdrama's, passie en romantiek, menselijke intriges en karaktertekening.
Topcast die naam waardig.
Een bijzonderheid : Frank Sinatra, voorheen zowat op het dieptepunt van zijn zang- en filmcarrieère, won zijn enige echte Oscar (voor beste mannelijke bijrol) en dit was het startschot voor een indrukwekkende relance, inzonderheid als zanger.
Het heet dat Sinatra de oren van Fred Zinnemans hoofd zeurde om de rol van Maggio, vanuit Afrika (Ava Gardner - "Mogambo") naar Hollywood reisde voor een screentest en uiteindelijk de rol kreeg, mede doordat Eli Wallach, oorspronkelijk voorzien voor die rol, niet beschikbaar was. Zo zie je maar.

Dick2008
Ik vond het vroeger wel een goede film. Maar wat is goed en wat is slecht. En er is later een tv serie van gemaakt, zoals ik hier al schreef.
Dick2008 schreef:
In 1979 ook nog miniserie in 6 delen verschenen en op tv geweest van dit verhaal met Nathalie Wood jawel.


Toen ik een aantal jaren wat gedeelten weer terug zag, leek het maar niks. En ik denk dat ik de serie ook maar laat voor wat het is.
Toch heb ik deze nu toch maar weer een kijkbeurt gegund. Een film uit 1953, dus dan vind het nog wel begrijpelijk dat hij in zwartwit is. En erg storend vind ik het ook niet. Bovendien komt het de archiefbeelden aan het einde ten goede. Maar dit speelt nu duidelijk wel een rol in mijn keuze bij films en drama's het moet je liggen.
En te lang helaas. Niet bepaald een oorlogsdrama, maar ik zie er meer een drama in over machtsmisbruik, vernedering en kameraadschap, en de verschillende rangen en standen in het leger. Er zitten ook meer verhaallijnen in de film. De romantiek haalt de vaart er wat uit.
Erg sterke, mooie, goed gekozen rolbezetting. Sinatra, die zoals vaker weer de anti-held speelt. Ook Clift, Lancaster en Borgnine spelen boeiend. Het eerste deel wordt er de tijd genomen voor de diverse relaties tussen de spelers. Waar na de helft dit helemaal versterkt wordt en memorabele gedeelten hierin. Het einde is dan misschien weer al te gemakkelijk, maar hierdoor is het verhaal wel af.
Ik had hem eigenlijk slechter verwacht. Hier en daar traag, maar echt saai wordt het zelden.
Onterecht vergeten klassieker, als je het mij vraagt. Tenminste hier, bij IMDb duidelijk niet.
Eerste helft 3.0/ tweede helft 4.0

avatar van frolunda
3,5
Hier en daar toch wel flink gedateerd maar de kernwaarden van From here to eternity zoals Dick2008 hierboven schreef (machtsmisbruik, vernedering en kameraadschap) staan ook in 2015 nog recht overeind.Blijft mede daardoor (en enkele erg sterke acteerprestaties) een erg boeiende film.

avatar van J. Clouseau
4,0
Alles aan From Here to Eternity is klassiek. De immer aanwezige muziek, de lange shots, de smachtende liefde, de snedige uitspraken. En hoewel de scènes die de kijkers in 1953 'gewaagd' moeten gevonden hebben (de legendarische kus in de golven, de bordeelbezoeken) nu niet meer echt gewaagd overkomen (het lijkt wel alsof er in de bordelen niet veel meer gebeurt dan knuffelen en kussen), staat het verhaal nog steeds als een huis. De personages komen tot leven: je leeft mee met Prewitt (de fantastische Montgomery Clift - ik heb er weer een stijlicoon bij) en hoe hij al dat machtsmisbruik verbijt, met zijn tragikomische, drankverslaafde makker, met zijn geliefde die ondanks haar dubieuze beroep droomt van een 'proper' leven, met Warden en de prachtige, oersterke vrouw van Holmes. De verhaallijnen beklijven tot het wondermooie einde. Een klassieker zoals ze zouden moeten zijn

avatar van pocalan
4,0
Sinatra vind ik altijd fijn om te zien acteren. Al heeft Montgomery Clift vooral indruk op me gemaakt. Hij speelt een koppige maar tegelijk ook wat gevoelige man. I like that kind of men. (Wat kan ik zeggen... ben pas getrouwd met zo'n figuur. )
De film vind ik hier en daar visueel erg mooi. Er zitten fraaie composities in voor die tijd. Ik heb ook regelmatig moeten lachen om bepaalde opmerkingen in de film. "Better get inside before you get wet."

Wat vind ik het acteerwerk heerlijk in dit soort oudere films! Ik vraag me af waarom ik ze niet vaker kijk.
De film heeft enige diepgang. Soms worden motivaties duidelijk genoemd, maar op bepaalde momenten is het tussen de regels lezen. En daar kan ik echt van genieten. Waar ik vooral van genoten heb is de muziek: de blues, de bugel. Nu kom ik er net achter dat de bugel door Adolph Sax is gemaakt, en laat ik nu net gek zijn op saxofoonmuziek. De bugel lijkt op een middenweg tussen de trompet en de saxofoon en heeft voor mij een verslavende klank.

Met Georgette zou ik wel eens een beschuitje willen eten, want beelderig en boeken!

Tijd voor meer van klassiekers.

avatar van notsub
3,0
Het is jammer dat de film zoveel tijd besteed aan alle romantische beslommeringen, dat had wel wat minder gemogen. Voor de rest kijkt de film lekker weg en zo af en toe slaat de vlam in de pan. Voor 1953 kan ik me best voorstellen dat het regelmatig wat gewaagd was. Het acteren loopt niet altijd even lekker, zeker in de actiescènes komt het wat houterig over. Het duurt vervolgens wat lang voordat de Japanners gaan aanvallen en dan is het ineens ook zo voorbij. De film is dus op meerdere vlakken niet lekker in balans, maar blijft het kijken wel waard.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:51 uur

geplaatst: vandaag om 06:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.