menu

The Best Years of Our Lives (1946)

Alternatieve titel: De Beste Jaren van Ons Leven

mijn stem
3,88 (225)
225 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Oorlog
172 minuten

geregisseerd door William Wyler
met Myrna Loy, Fredric March en Dana Andrews

Drie Amerikaanse soldaten keren terug naar Boone City na gevochten te hebben in de Tweede Wereldoorlog. Hun levens zijn flink aangetast door de gebeurtenissen in Europa. Homer Parrish is zijn handen kwijtgeraakt, Al Stephenson keert terug naar een flink gewijzigde familie, en Fred Durry heeft te maken met een slechte baan en een liefdeloos huwelijk. Samen moeten de drie een manier zien te vinden om met hun ervaringen om te leren gaan en hun leventje weer op te pakken.

zoeken in:
avatar van Goldenskull
2,5
De poster en de speelduur beloofden weinig goeds, maar The Best Years of Our Lives viel me erg mee.

De muziek is echt heel heel slecht. Door de poster (en titel) verwachtte ik een hoop 'happy happy joy joy' gebeuren, maar dat bleek een misschatting. De film is af en toe wel een tikje te sentimenteel, duurt te lang en (nogmaals) de muziek is soms echt verschrikkelijk, maar verder was het best te doen. Soms zit er zelfs nog een goed doordacht shot tussendoor, zoals tijdens de scène dat Homer piano speelt. Verder op technisch vlak weinig hoogstaands, gewoon degelijk.

2.5*

avatar van kos
4,0
kos
Sowieso vreemd dat er nu opeens zo'n lelijke verkleurde poster staat.

avatar van kappeuter
kappeuter (moderator)
Zo beter kos?

avatar van kos
4,0
kos
hulde.

avatar van BBarbie
4,5
Ondanks z'n ouderdom nog altijd een aktuele film over de aanpassingsproblemen van soldaten, die terugkeren van het front. Hoewel de manier van acteren enigszins gedateerd overkomt, wordt het boeiende verhaal op een overtuigende wijze gebracht.
Opmerkelijke rol van Harold Russell, die in de Tweede Wereldoorlog beide handen verloor.
Ik zou deze film onder de klassiekers willen scharen.

4,5
Fraai naoorlogs drama

Veel oorlogsfilms spelen zich af tijdens de oorlog. The Best Years Of Our Lives speelt zich echter af ná de oorlog.

In de film worden drie personen gevolgd, die alle drie terugkeren van de Tweede Wereldoorlog. Bij terugkomst proberen ze hun oude levens weer op te pakken, maar dit gaat niet zo gemakkelijk.
Al Stephenson keert terug naar een flink gewijzigde familie. Fred Durry heeft een slechte baan en een vriendin waar hij niet echt van houdt. Homer Parrish heeft tijdens de oorlog zijn beide handen verloren.

De film bestaat dus uit drie verhaallijnen, de elkaar steeds afwisselen en op bepaalde momenten samen komen. Wat dat betreft was deze film zijn tijd ver vooruit, want in recente films als Crash gebeurt dit ook. De verhaallijn die het meest interessant is, is die van Homer Parrish. Het is hartverscheurend om te zien hoe hij en zijn omgeving met zijn handicap omgaan. Al Stephenson heeft voor mij persoonlijk de minst interessante verhaallijn, maar de andere twee hoofdpersonen maken dit meer dan goed. Alle drie zijn het erg menselijke personages die totaal niet worden neergezet als karikaturen.

The Best Years Of Our Lives moet het vooral hebben van het acteerwerk en de dialogen. Het acteerwerk is dik in orde. Opmerkelijk is dat Harold Russell (die Homer Parrish speelt) de meeste indruk maakt, en dat terwijl hij geen getraind acteur is. De andere twee hoofdpersonen, gespeeld door Fredrick March
(Al Stephenson) en Dana Andrews (Fred Durry), doen het ook erg goed. De dialogen zijn goed uitgewerkt en komen naturel over: nergens voelt het sentimenteel of gekunsteld aan.

De film duurt vrij lang, maar weet constant te boeien. Je leeft namelijk goed mee met de hoofdpersonages en hun problemen, en je hoopt dat ze hun oude leventje weer kunnen oppakken. Het is moeilijk uit te leggen, maar ik had vaak het idee alsof ik naar iets aan het kijken was wat echt gebeurd is.

The Best Years Of Our Lives is een zeer goed uitgewerkt naoorlogs drama met boeiende, menselijke personages en enkele zeer emotionele scenes. Een terechte winnaar van de oscar voor de beste film. Ik wou eerst 4* geven, maar nu ik er over nadenk is het een film die zeker meer verdiend. Ik geef 4,5*. Zeker voor herziening vatbaar.

avatar van John Milton
4,0
Aan mij de twijfelachtige eer om als achtste persoon in 2012 op deze film te stemmen. Zonde, want The Best Years of Our Lives is een prachtige film. Ik had me enigszins schrap gezet voor een wat saaiïge film, maar ik werd hier eigenlijk van meet af aan door gegrepen.

Direct na de Tweede Wereldoorlog gemaakt, heeft Wyler zijn film zoveel mogelijk een realistische sfeer mee willen geven en dit komt de houdbaarheid duidelijk ten goede. Het is makkelijk met deze karakters mee te leven. Op een paar acteurs na zijn de performances allemaal goed of beter dan dat, met de ongetrainde acteur Harold Russel als uitschieter in een aandoenlijk rol als de 'handloze' veteraan Homer Parrish. Sommige mensen storen zich aan de (oscarwinnende) score van deze film, maar ik heb deze totaal niet als storend ervaren, eerder het tegenovergestelde. Doe daar de mooie deep-focus cinematografie van Gregg Toland bij en je hebt een film die zeer de moeite waard is.

De speelduur is aan de lange kant en zou ertoe kunnen leiden dat mensen de film laten schieten, wat totaal niet nodig is naar mijn mening. De pacing was prima en er gebeurde genoeg om mijn aandacht er continu bij te houden, het voelde helemaal niet als een lange film. De problemen en gevoelens waar terugkerende veteranen mee te maken krijgen (ik spreek niet uit ervaring) worden voor zover ik mij dat voor kan stellen uitstekend verbeeld.

Een welverdiende 4 sterren.

avatar van Petina
5,0
Met een lach en een traan heb ik deze film bekeken, Ik wil zoveel dingen zeggen maar ik zit nu al bijna een uur te staren naar mijn toetsenbord, Na mijn Libanonavontuur was mijn terugkomst heel gewoontjes Dat dacht ik toen. Toch spelen er rare dingen door je hoofd en vooral de scene dat Fred in het bed ligt bij die familie hakt er behoorlijk in, en wat deze drie knapen hebben meegemaakt kun je alleen maar bevatten als je in een soort van oorlogssituatie bent geweest. Ik zeg het een beetje simpel maar degene die daar geweest zijn begrijpen mij.

Ik vind het een topfilm. Natuurlijk is hij behoorlijk gedateerd (ja, hèhè,1946) maar de gevoelens die je krijgt blijven hetzelfde.

Toch na twee uur een stukkie geschreven.

Meneer Bungel
Petina schreef:
Toch na twee uur een stukkie geschreven.
, vink het meteen even aan als recensie.

avatar van Onderhond
0,5
Niet 3-in-1, maar 3 voor de prijs van 1.

Het is op zich niet moeilijk te begrijpen waarom deze film in z'n tijd populair is geworden. Net na de oorlog is dit een geweldig actueel thema, Wyler deed het vooral slim door in deze film drie maal een andere versie van hetzelfde verhaal te vertellen.

Drie soldaten komen terug uit de oorlog en dienen zich weer aan te passen aan het gewone burgerleven. Een omschakeling die niet makkelijk is aangezien ze terug onderaan de ladder van de sociale rangorde moeten starten. Vond het vooral storend dat Wylver de drie verhalen niet genoeg van elkaar onderscheid. Hoewel het drama binnen elk verhaal wel anders is, is het verloop dat niet. Gewoon drie keer dezelfde film, in één film. En dat duurt dan uiteraard meteen drie uur.

De iets meer naturelle acteerstijl valt op, maar blijft toch erg beperkt. Visueel valt er weinig tot niks te beleven, de soundtrack is jammer genoeg een doorn in het oor. Immer aanwezig, ultramelig en gewoon een sentimentele draak. Het verheft de al wat platte verhaallijntjes tot soapie properties, mede door de redelijke luchtige sfeer waarmee alles gebracht wordt.

Een film die voor z'n drie uur nog redelijk vlot verloopt, maar nergens wist te boeien en me vooral gelaten en ongeïnteresseerd achterliet, daar waar de thematiek (zelfs los van de oorlog) nog best interessant had kunnen zijn.

Dat de klassiekerstatus van deze film later wat vervallen is (al komt hij toch nog in héél veel lijstjes voor) begrijp ik best, gezien de overrompeling van Oscars volgens mij vooral een kwestie van timing is geweest, dan dat het echt op pure kwaliteit verdiend werd.

0.5*

avatar van BBarbie
4,5
@Onderhond

In de wetenschap dat buitenbeentjes er ook moeten zijn, prijs ik me gelukkig dat jij de enige bent die deze film zo extreem laag waardeert. Te midden van het prachtige oeuvre van meester-regisseur William Wyler is dit met voorsprong zijn beste film.

avatar van trebremmit
2,5
Ben het wel met Onderhond eens dat dit een sentimentele draak is.

avatar van Onderhond
0,5
trebremmit: op basis van je recensie vroeg ik me af hoe je in hemelnaam nog aan 2.5* gekomen bent? Je noemde alleen maar negatieve zaken.

avatar van trebremmit
2,5
2,5* is voor mij al heel laag, ik geef eigenlijk zelden een 0,5.

Maar goed ben wel een liefhebber van Dana Andrews en er zaten wel een aantal redelijk scenes in.

avatar van scorsese
4,0
Prachtige film waarin drie soldaten naar huis terug keren op het einde van de tweede wereldoorlog. Een mooi verhaal over het effect het na-oorlogse effect op het gezinsleven van de veteranen. Redelijk realistisch in beeld gebracht met uitstekend camerawerk en een uitstekende cast. Onderhoudend, ondanks de behoorlijke lengte.

avatar van gauke
4,5
Een eerlijk, sober, sympathiek, realistisch en volwassen portret van drie tweede wereldoorlog veteranen, die zich, ondanks hun fysieke en psychische belemmeringen, weer moesten zien aan te passen aan het burgerleven en hun geliefden aan hen. Een boeiend en betrokken verhaal, persoonlijk en intiem, maar ook scherp, over gewone mensen in hun dagelijks bestaan. De cast was fantastisch.

avatar van Biosguru
4,5
Onderhond schreef:
Visueel valt er weinig tot niks te beleven,


Wel blijven opletten he Gregg Toland
Met de beste bedoelingen, er zitten een paar spectaculaire shot's in, jammer dat je dat niet opmerkt, Hollwyood oldschool mischien te vloeiend voor je?

Ik kan overigens heel goed begrijpen dat mensen dit veel te veel drama en soap vinden. Wat ik me dan niet zo goed kan voorstellen is dat je niet ziet hoeveel moeite er in het script en alle kleine details is gaan zitten.

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
De film deed me wat denken aan Home of the brave (2006) waarbij veteranen uit de oorlog in Irak terugkeren en moeite hebben om terug in het gewonen leven te passen. Ik had meer hoop in Best years of our lives, gezien het amper een jaar na WO II gemaakt is. Voor één keer goed dat het een Amerikaanse film is. Het leven in de VS was ver van het Europa in oorlog en het verschil tussen de thuisblijvers en de soldaten (die dan nog heroïsch werden voorgesteld) is vrij groot.

Alhoewel ik kan genieten van een romantisch verhaallijn, gaat het hier al snel vooral over romantiek. Terwijl de interessantste verhaallijnen vooral die rond het moeilijk terug aanpassen is. De man met de protheses, maar ook het zoeken naar werk. Of terug naar je gezin. Had iets meer aandacht naar mogen gaan.

Al bij al is het wel een aangename film en vooral in 1946 actueel. Maar de grootsheid mis ik nu wel.

3,5
TMP
Overtuigend portret van drie soldaten, die na gediend te hebben in de Tweede Wereldoorlog hun leven weer moeten proberen op te pakken. Dat gaat uiteraard niet gemakkelijk en de problemen waarmee zij worstelen worden overtuigend naar voren gebracht. Het acteerwerk is goed. Sommige scènes lijken wat langgerekt en de film had best iets korter mogen zijn, maar al met al kijkt het vlot weg. De achtergrondmuziek is wel regelmatig iets te nadrukkelijk aanwezig en bovendien ook niet al te best.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:13 uur

geplaatst: vandaag om 04:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.