menu

Judgment at Nuremberg (1961)

Alternatieve titels: Judgement at Nuremberg | Oordeel te Neurenberg

mijn stem
3,90 (455)
455 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Oorlog
186 minuten

geregisseerd door Stanley Kramer
met Spencer Tracy, Burt Lancaster en Richard Widmark

Neurenberg, Duitsland 1947. Rechter Dan Haywood (Spencer Tracey) arriveert in een vrijwel platgebombardeerde stad om leiding te geven aan een tribunaal om de Duitsers, die tijdens het nazi-regime een vooraanstaande taak hadden, te veroordelen. In een eerder proces waren alle kopstukken van de partij, en militaire gezaghebbers al veroordeeld. De strijd wordt aangegaan tegen 4 rechters die destijds belangwekkende functies hadden. Maar de Duitse advocaat, die zijn collega's gaat verdedigen, probeert het onderste uit de kan te halen.

zoeken in:
4,0
Film met enkele zwakke momenten, maar ook met heel wat sterke. Film die niet alleen oordeelt over enkele oorlogsmisdadigers maar ook meningen geeft over het Duitse volk en andere instanties en mogendheden.
Het kan niet anders dan dat de amerikanen deze film bevolken met enkele ronkende namen uit de filmwereld en het moet gezegd dat ze het er allemaal schitterend van afbrengen.

4,0
TMP
Prima film, die drie uur lang op een boeiende wijze een beeld geeft van de processen van Nürnberg. Erg interessant. De drie uur gaan dan ook vlot voorbij. De scenes met Marlene Dietrich zijn wellicht wat overbodig, maar ook weer niet storend. Goed acteerwerk van de gehele cast, Spencer Tracy steekt er qua acteerwerk wel duidelijk bovenuit. De over en weer aangevoerde argumenten zetten je ook zelf aan het denken. Een zeer boeiend rechtbankdrama.

avatar van blurp194
4,0
Indrukwekkende film.

Vooral eigenlijk door de geniale Spencer Tracy, die volledig overtuigt als de rechter die op zoek is naar het juiste oordeel, en daar tegenover Burt Lancaster als de aan zijn eigen daden twijfelende voormalige rechter die in zijn eigen zaal terecht staat. De rest van de cast is ook goedbeschouwd best goed, maar maakt naast de twee hoofdrollen een wat mindere indruk.

Grotendeels prachtige beelden met het kenmerkende contrastrijke zwart-wit van de periode, maar ook wat opvallend lompe camerabewegingen - ongetwijfeld zo bedoeld en daarom juist zo opvallend. Ook het verhaal wordt hier en daar wat lomp aangezet wat op zich met dit onderwerp ook niet heel vreemd is. Het einde is op zich wel moralistisch, maar ook wel juist - iets anders had zeker niet passend geweest.

Wat ik me afvraag is waarom de keuze gemaakt is om gefingeerde personages te gebruiken, terwijl de setting toch onmiskenbaar een historische achtergrond heeft. Wellicht omdat het geheel anders te ingewikkeld was geworden.

avatar van 606
4,5
606
Dus namen zijn verzonnen ? Maar de rest is wel op waarheid berust toch ? En sommige verdachten hebben 10 jaar gezeten tot ze vrij kwamen. Andere aantal jaren. Helaas zit er geen een van de 99 verdachten nog vast.

avatar van gauke
4,0
Een ijzersterk, intens, meeslepend en belangwekkend rechtbankdrama (geïnspireerd op werkelijk gevoerde strafprocessen), waarin vier rechters die het beleid van Hitler uitvoerden werden beschuldigd van oorlogsmisdaden. Een verhaal over het belang van verantwoordelijkheid, over recht en onrecht, waarin goed en kwaad zich doorlopend in een grijs gebied bevonden. De topcast speelde op de toppen van z'n kunnen; Maximilian Schell bijvoorbeeld in de rol van de verdediger deed me met z'n geschreeuw bij regelmaat aan de Führer zelf denken.

avatar van missl
4,0
Mooie, sterke film over Nazi's die tercht moeten staan voor hun daden. De film schijnt licht over 2 kanten, verschillende personen met verschillende reacties.

avatar van AGE-411
4,0
606 schreef:
Dus namen zijn verzonnen ? Maar de rest is wel op waarheid berust toch ? En sommige verdachten hebben 10 jaar gezeten tot ze vrij kwamen. Andere aantal jaren. Helaas zit er geen een van de 99 verdachten nog vast.


Ook moeilijk, aangezien ze nu al 100+ zouden moeten zijn.

avatar van mrklm
5,0
De grootste verdienste van deze film is het scenario van Abby Mann, die zijn eigen toneelstuk bewerkte. Het geeft een brede, verbazingwekkend objectieve kijk op het Nazi-regime en dwingt een ieder die denkt het morele gelijk hebben zijn mening te herzien. Met welk recht kan een land dat duizenden Duitsers en Japanners doodde met gruwelijke bombardementen hier een oordeel vellen? Zijn rechters uitvoerders van de wet of zijn ze juist het morele kompas van het volk? Kan de Duitse bevolking zich verschuilen achter het excuus dat ze niet wisten ‘dat het zo erg was’?
De topcast geeft hier steeds vanuit een ander perspectief antwoord en krijgt elk de kans om te schitteren in indrukwekkende, soms hartverscheurende monologen. Richard Widmark en de flamboyante, Oscarwinnende Maximilian Schell zijn voortreffelijk als respectievelijk aanklager en verdediger. Marlène Dietrich – die haar land ontvluchtte en met gevaar voor eigen leven optrad voor de Geallieerde troepen aan het Europese front – is de ideale keus om de stem van het volk te vertegenwoordigen en de woorden ‘Wir haben es nicht gewusst’ uit te spreken, vooral voor veel Duitse kijkers een emotioneel hoogte punt in de film.
Montgomery Clift, die al geruime tijd worstelde met zijn eigen demonen, geeft een briljante tour-de-force weg als een minderbegaafde getuige. Het moment waarop hij de foto van zijn moeder laat zien aan de rechtbank is werkelijk hartverscheurend. Wie wil weten waarom Montgomery Clift nog steeds gezien wordt als één van de grootste acteurs aller tijden, doet er goed aan zijn getuigenis in deze film te zien.
Judy Garland, die ook de nodige persoonlijke problemen had, toont hier opnieuw aan meer te zijn dan een schattig muzikalsterretje, in een subtiele vertolking als een jonge Duitse vrouw die veroordeeld werd wegens een vermeende affaire met een oudere Joodse man. Haar scène leidt tot de dramatische monoloog van Burt Lancaster als beklaagde Nazi-rechter, die tot dan toe volstrekt wezenloos voor zich uit heeft zitten staren. Zijn monoloog leidt het slot van het proces in, waarna de ultieme rechtschapen Amerikaan, de briljante Spencer Tracy in een genuanceerde, geloofwaardige vertolking zoals alleen hij die kon geven, komt tot de slotsummatie.
Dit alles is op schitterende wijze geregisseerd en gefilmd: elk shot een zorgvuldig uitgedachte compositie, waarin de positie van ieder voorwerp, ieder gezicht perfect is uitgedacht. Daarmee is dit ook visueel een fantastische film na te kijken, ook al door de effectieve camerabewegingen waardoor de film nooit vervalt in gefilmd toneel. De manier waarop Kramer door middel van een camerabeweging Maximilian Schell [die een Duitse advocaat speelt] naadloos over laat gaan naar het spreken van Amerikaans is een topstaaltje cinematografie.
Judgment At Nuremberg is een film die je uitdaagt om paradigma’s over de Tweede Wereldoorlog uit de vriezer te halen en ze te plaatsen in het perspectief van een wereldorde waarin machtsmisbruik, corruptie en een onwelwillendheid om genocide te veroordelen en aan te pakken nog steeds aan de orde van de dag te zijn. Maar door het scherpzinnige script, de schitterende cameravoering en de sublieme vertolkingen vliegen de 175 minuten speelduur van deze film voorbij.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:22 uur

geplaatst: vandaag om 10:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.