Judgment at Nuremberg (1961)

Precies, gelukkig doet deze film dat ook. .

... De film maakt inderdaad indruk kos, maar dan wel de verkeerde.

Het audiovisueel kloppend plaatje van jou is reeds meer dan overduidelijk. Nu nog een aardig kloppend praatje in je reacties voor het meeleven, de geloofwaardigheid en de algemene indruk.

Niemand moet zich aanpassen. Maar dan ook niet verontwaardigd gaan doen als mensen het niet appreciëren natuurlijk.

Fijn dat je met nog wat extra duidelijkheid aankomt zetten bij mijn poging om op ironische wijze iets te zeggen over de bijbehorende quote. Bedankt !!!

Gaarne gedaan. Al vind ik het semi-misplaatste ironie. Nog 2 te gaan trouwens:

Is het nou onwetendheid, een ongezonde geest, verontwaardiging of niet te remmen bemoeizucht dat je een opmerking over uitroeptekens plaatst bij deze film over een rechtzaak uit 1947?

Zo’n quote lijkt mij nou beter op zijn plaats in een forumrubriek over Manieren van communiceren op MM of Veel gemaakte taalfouten op MM.

Gewoon een klein addendum. Niet nodig om zoiets volledig op te blazen en een eigen discussie te gunnen.

Wel een zeer bekakt toevoegsel.

We willen natuurlijk niet onderdoen voor de eerder tentoongestelde ironie. Maar zoals gezegd, verder niet veel zin om het verder op te blazen dan nodig.

Binnenkort keer is wel weer terug bij deze film, mét recensie.

Nu nog een reactie plaatsen die iets meer inhoudt dan een na-apende op de man spelende boodschap verpakt in ironische raadseltjes en ik zou je zelf geloven.

Ik geef een prima argument. Er bestaat geen enkele film die ondertitels gebruikt, waarbij massaal over de audiovisuele kwaliteit gekeken wordt. Dus waar blijf je met je ondertitels hadden afgeleid-excuusje?

Het feit dat daar enkel met persoonlijk gezeik kan op gereageerd worden (over bekakt gesproken) zegt meer over jou ruggengraat dan mijn geloofwaardigheid.

Jij vindt het altijd wel al snel op de man spelend.

Nu weer over de film graag. Ruziën doen jullie maar ergens anders.

Ondertitels blijf ik zeer storend vinden in goed uitgebalanceerde filmbeelden. Als het niet echt nodig is, zie ik ondertitels op het witte doek liever niet dan wel.

In de film Judgment at Nuremberg stoorde mij de Engels sprekende Duitsers niet, terwijl een in het Duits nagesynchroniseerde cowboyfilm niet om aan te horen is. Heeft alles te maken met de beschouwende dialogen in deze rechtszaakfilm en de dialogen in een cowboyfilm die meer actiegericht zijn.

Misschien heeft Stanley Kramer wel uit rancune de Duitsers nageaapt, omdat zij vaak Engelstalige films in het Duits nasynchroniseren. Maar als de inhoud van deze film een beetje goed oppikt wordt, lijkt mij dat erg sterk. De film pleit er namelijk voor om rancune geen al te grote rol te laten spelen bij het nemen van beslissingen.

Blijf het vreemd vinden. Nog liever authentisch geknoei dan ondertitels? En een ernstige rechtzaakfilm mag nep overkomen en een actiegerichte western niet?? Nu ja, elk zijn ding. We zullen er toch niet uitgeraken waarschijnlijk.

Sorry hoor, maar als al over deze motivatie in mijn reactie heen gelezen wordt, begin ik me af te vragen, hoe het gesteld is met het goed lezen van ondertitels.

Overigens zijn films altijd nep. Het gaat bij films niet om de realistische weergave van iets. Het gaat erom of de verbeelding van een kijker wel of niet geraakt wordt door de beelden en geluiden van een film. Een western of Rambo-film komt wat dat betreft net zo goed als nep over als Judgment at Nuremberg. 't Is maar waar je door meegesleept wordt of op gaat zitten letten.

En verder let ik gewoon op zaken die voor mij relevant zijn voor de specifieke film. Maar daar verschillen we dus over van mening.

Over en weer gekat (en wat reacties daarop) verwijderd. Dat mag als men daar graag mee door wil gaan via PM.

Ik ben benieuwd, ik ga deze film nu opzetten.

Dan ben je nu te laat. Want ik heb hem net bekeken en de 150ste stem uitgebracht. Goeie film die zijn top 250 plek verdient.

Lange zit maar hij bleef boeiend tot het eind. Ook mooi dat er een keer een ander 'stuk' oorlog wordt verteld. 4*

Totaal mee eens, ik geef echter nog geen definitief cijfer voordat ik hem heb herzien.

Voorlopig 3,5 - 4 *

Zo.

Allereerst de populaire kritieken. Er zitten inderdaad een paar foeilelijke out-of-the-blue zooms in. Kan je zeggen wat je wil, maar ze sloegen echt nergens op. Klein puntje verder.

En het hele taalgedoe had wat mij betreft ook veel eleganter opgelost kunnen worden. Eenvoudigweg subs toevoegen, had mij een aangenamere kijkervaring gegeven. Had de film ook iets korter gemaakt, wat het gesleur met de hoofdtelefoontjes blijft ook gewoon aanslepen.

Vervelender is eigenlijk het hele subplot met Dietrich. Geen goed actrice en het maakt de film een half uur langer, daar waar er al wat geknipt had mogen worden.

Maar het meest jammer vond ik dat het uitgangspunt eigenlijk al in de eerste 5 minuten op tafel gelegd wordt. Daarna wordt er over doorgeluld tot de maan weer vol is, maar daar heb ik jammer genoeg niks interessants kunnen uithalen. De schuldvraag is wat mij betreft geen moeilijke, 2,5 uur proces of camera is daarbij wat overbodig.

Vond die rechter verder erg goed acteren. Erg sterke rol. De rest was matig tot irritant, vooral die "simpele" kerel ging er nogal stevig over. Iets waar trouwens de meesten zich wel schuldig aan maken. Gezichtsuitdrukkingen lijken soms wel gebeeldhouwd.

Visueel karig, er de muziek (en muzikale intermezzos) hadden ook achterwege mogen blijven.

Film had 90 minuten moeten duren. En dat is eigenlijk al teveel voor wat de film duidelijk probeert te maken. Verder ook erg teleurgesteld in het einde. Wat mij betreft maakt de rechter ook nog eens een zwaar foute keuze (en nee, geschiedenis is inderdaad mijn ding niet - maar zo wordt het toch wat propaganda voor een ideologie waar ik niks mee heb).

Sommige stukken waren best te verteren, doorgaans is het veel te lang gerekt en bij momenten vreselijk saai. Verder is het inhoudelijk erg pover uitgewerkt.

2.0*

Dat gesleep met die telefoontjes wordt toch al vrij snel in de film vervangen door de Engelse taal?

Tot laat in de film nemen ze tijd in beslag. Zo heb je dat verhoor van die huishoudster, waar de aanklager nog even moet melden dat de vroeg in naar het hoofdtelefoontje moet luisteren.

Vond het gewoon veel onnodig gedoe, zeker omdat alles in het Engels was. Aangezien daar toch al voor gekozen was mocht het gedoe met die dingen ook wel losgelaten worden.

Een lange zit, maar achteraf gezien zeker wel de moeite waard. Het is prima film, waar ik eigenlijk vanaf het begin meteen in zat. Wel apart dat ze eerst zo'n beetje 3 minuten Duitse muziek laten horen, voordat de film daadwerkelijk start.
Gelukkig speelt niet de hele film zich in de rechtbank af, maar zijn er ook voldoende momenten buiten de rechtszaal waardoor je vooral de rechter (Spencer Tracy) beter leert kennen. Ik vond Tracy ook veruit de beste acteur van het stel. Hij zet echt ongelofelijk overtuigend zijn rol neer, waardoor je eigenlijk het idee hebt dat je naar een echte rechter zit te kijken.
Een minpunt vond ik de rol van Burt Lancaster. Vond het heel erg ongeloofwaardig dat hij op het einde ineens helemaal bekeerd was Dat kwam heel onnatuurlijk en totaal niet geloofwaardig over.
Verder weinig op aan te merken. Het is zeker een mooie film, die mij tot het einde toe wist te boeien.

4,0*

'Judgement at Nuremberg' is wat mij betreft vooral een belangrijke film. Dat "Wir haben es nicht gewußt", waar slaat dat nu eigenlijk op? Dat is de vraag waar deze Amerikaanse (nota bene) film antwoord op geeft.

Was daar dan echt 3 uur voor nodig geweest? Ik weet het niet, maar ik had zelden het gevoel dat de film te lang aansleepte. Dat komt niet door de pompeuze regie van Stanley Kramer - waar men zich inderdaad vragen bij kan stellen, evenals bij de hele taalkwestie (die trouwens wel een bepaalde authenticiteit opriep)-, maar door het stelletje acteurs dat hij rond zich wist te vergaren: Burt Lancaster is zijn apatische zelf (dit keer met immens veel overredingskracht), Spencer Tracy is het opspelende Amerikaanse geweten en nobele onbekende Maximilian Schell verheft het oreren in de rechtszaal tot een luguber spel tussen goed en kwaad.

En wat komt Marlene Dietrich daar dan nog eens bij kijken? Niet zo veel, inderdaad, maar de historie met haar man houdt de intrige gaande, en belicht tevens een sociaal-maatschappelijk aspect van de hele kwestie. Net als die journalist die zegt dat het Amerikaanse volk haar interesse verloren is. Dat soort inbreng zorgt ervoor dat de film een geloofwaardig historisch document wordt, meer dan een droge registratie van het proces.

'Judgement at Nuremberg' staat (volgens mij) terecht te boek als klassieker, al was het maar omdat Kramer de kijker nauw betrokken laat worden bij een belangrijk stuk geschiedenis. Wat me bij zal blijven is wat hier inhoudelijk werd verteld, niet zozeer het filmische aspect. Wat niet in de weg staat dat 'Judgement at Nuremberg' beloond mag worden.

3,25*

Alle plus- en minpunten van de film zijn hieronder al vermeld, dus herhalen is zinloos. Ik had alleen verwacht dat er beelden of geluidsopnamen van de vele schijnprocessen, die plaatsvonden tijdens het Duitse regime, in deze film vertoond zouden worden.

Soms iets te duidelijk dat elke verdachte een bepaald standpunt van Duitsland weergeeft, maar verder een indrukwekkende film, die op het moment dat hij zich verder dreigt te voorspellen en te Amerikaans worden juist mooi wordt - namelijk in de slotscène met Spancer Tracy en Burt Lancester in de gevangenis
Al met al een nipte 4*

Indrukwekkende film, met een goed verhaal en waarin subliem geacteerd wordt.

Dat er Engels gesproken wordt, ook door de Duitsers (waaronder de Duitsers onderling), is een klein minpuntje (beetje laksheid van de regisseur, of de regisseur wil het de kijkers gemakkeljker maken), maar dat doet geen afbreuk aan de inhoud van de sterke dialogen en de kwaliteit van de film. Soms was het echter wel raar om iemand te horen zeggen dat ze een koptelefoon op moesten doen, terwijl er enkel Engels gesproken werd.

De pleidooien door de beide advocaten zijn mooi om aan te horen, de houding van beiden tijdens het pleidooi is mooi om te zien. De lichaamstaal in deze film is magnifiek.

De film kent een waardig einde. Dat zo'n vonnis uiteindelijk wordt gegeven, is (ook als je de geschiedenis niet kent) toch wel voorspelbaar.

Wat ik jammer vond, was dat er niet verder werd ingegaan op een formeel punt wat door verdachte Janning in begin werd gemaakt, namelijk dat hij de jurisdictie van de rechtbank niet erkende. De rechter deed dat af als een niet schuldig-verklaring, maar het één heeft niks te maken met het ander.

De werkelijke kritieken op het Nürnberg-tribunaal bestonden namelijk onder andere uit de bevoegdheid van de rechters om recht te spreken. De rechters waren niet onafhankelijk en onpartijdig, het waren de rechters van de overwinnaars.

Een ander belangrijk punt was onder andere het feit dat het legaliteitsbeginsel geschonden werd. Jammer dat hier verder niet op ingegaan is.

Maar al met al een fantastische film: 5*.

Ik zie dat ik het gem. naar 4,0 heb getild. Mooi zo.