From Here to Eternity (1953)

Een klassieker.

Een erg goede klassieker waarin heel erg goed geacteerd wordt.

Oké... Leg uit. Waarom is deze film zo goed? Ik heb werkelijk niks vernieuwends of bijzonders gezien. De film is beter dan Pearl Harbor, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Krappe voldoende...

Frank Sinatra had toch een vrij belangrijke rol in deze film! En is dit het officiele plaatje van de film: dat geloof ik niet!

Vast niet. Maar de bekende foto van Burt Lancaster en Deb Kerr die liggen te vrijen op het strand heeft toen de film uitkwam veel gezeur gegeven met de censuur. Niet meer voor te stellen - al moet je die golven en dat schuim een beetje wegdenken.

De film kreeg acht Oscars en er werd heel goed in gespeeld [Montgomery Clift !].

In The Godfather helpt Don Corleone een italiaanse charmezanger (die lijkt op Sinatra) die op zijn retour lijkt te zijn, aan een hoofdrol in een film. Een paardehoofd overtuigt de producent dat Sinatra de juiste acteur voor de rol is [niemand die de film heeft gezien is die scène vergeten].

Schrijver Mario Puzo heeft altijd volgehouden dat het echt is gebeurd. En het gaat om déze film. Sinatra won een oscar voor de beste bijrol. Iedereen blij (behalve Bonfire).

Verzoekplaatje gehonoreerd..

Frank Sinatra is in deze film terecht gekomen door dat Ava Gardner em had voorgestelt bij de regisseur, deze film heeft em uit zijn crisis geholpen ("sinatrauma" in de Sinatra wereld)zo ongeveer van 1949 tot 1953 met deze film!

En een oscar voor Sinatra

Kom op mensen, ga deze topper zien!

Gemist door werk... Volgende keer, misschien.

Goeie film (topper zou ik het niet noemen), met een goeie bijrol van Frank Sinatra.

"geplaatst op 29 maart 2005, 18:09 uur

Goeie film (topper zou ik het niet noemen), met een goeie bijrol van Frank Sinatra"

Het is dus wel n TOPPER(vind ik ervan). Goeie acteerprestaties en de echte oorlogs-beelden van Pearl Harbor zijn geweldig. Geweldige film. rn waarom geen TOPPER als ie 8 Oscars in de wacht sleepte waaronder Beste Film(Hij was genomineerd voor 13 oscars)...

Een klassieker, niks mis mee.

Wel een aardige film, maar een topper, nee. Erg weinig actie, en veel romantiek, en als je actie verwacht.

Wat wel leuk was dat er ook een vleugje thriller in zat (Het gedoe met Frank Sinatra).

Er werd overigens wel sterk in geacteerd, waardoor mijn puntjes wel omhoog gaan.In ieder geval zat er weinig oorlog in. 3,5*

Het verhaal is oorspronkelijk van schrijver James Jones, die hiermee met From Here to Eternity de eerste van zijn trilogie schreef, waaronder ook The Thin Red Line en Whistle behoren. Men is nu bezig met de filmproductie van Whistle overigens. Deze drie verhalen bevatten allemaal veel van dezelfde karakters, alleen steeds met andere namen en zijn alle drie een studie van de menselijke conditie in tijden van oorlog. Gelijkenissen in overvloed.

Maar deze filmversie lijkt niet echt te raken. De cast bevat veel klinkende namen, die allen stuk voor stuk mooie karakters spelen. Clift komt echter nog het beste uit de verf als Prewitt. Het is niet moeilijk te raden dat hij zo door Jones voor The Thin Red Line veranderd werd naar Witt. Mooie scene met de opkomende stroom water terwijl Lancaster en Kerr liggen te zoenen. De film overstijgt echter niet het aardige. 3 sterren

mooi verhaal en het acteerwerk was top ... 4

Niets vernieuwends? Pearl H is 50 jaar later gemaakt, maar niet zo goed als from here to eternity? Dus voor die tijd zeer bijzonder. goede verhaallijn en bijzondere karakterspelers. een dikke 4

Kan helaas niet met het gemiddelde meegaan. Ik vond er niet veel aan, het leek wel alsof ik naar een soap aan het kijken was. En als er niet al dat romantische gezeik was, keek ik wel naar het leger (en ik houd niet van oorlogfilms).

*2 voor acteerprestaties

Wat een fantastische film! Helaas hebben we nooit veel meer films met Montgomery Clift kunnen, zien wat een goede acteur.. Over tragedies gesproken, wel toepasselijk dat hij samen met Marilyn Monroe heeft gespeeld in The Misfits.

Dikke vier 4* (nog maar eens een keer kijken of we er 4,5* van kunnen maken )

Inderdaad, en vergeet Frank Sinatra's performance niet! Die vond ik meesterlijk

De eerste keer dat ik Sinatra zie acteren. En eigenlijk doet hij het zeker niet slecht. Veel beter dan z'n collega Elvis die ook naar het doek soms de stap zette. We krijgen een film te zien die qua verhaal veel beter in elkaar steekt dan Pearl Harbor jaren later. Ik had wel meer verwacht van de aanval zelf in Pearl Harbor dat nu vooral met de echte amateuristische beelden wel echt overkwam, maar minder spectaculair uiteraard door de mindere kwaliteit. Maar wat we kregen was sterk acteerwerk en een mooie film die zeker de moeite is om te kijken. 4*

Mooie film, die zich situeert rond de aanval op Pearl Harbor, maar er verder niets met te maken heeft.

Op de hoes staat 'Het Originele Pearl Harbor Verhaal', maar dat is enkel een verkoopsargument vermoed ik. De ganse aanval duurt in de film nog geen 5 minuten en is dan ook nog helemaal op het einde van de film.

Het is gewoon een romatische film met wel goede acteerprestaties.

Leuke film uit de oude, zwart-wit, doos.

Geweldige film over het leven van militairen in Hawaii aan het begin van de tweede wereldoorlog. Film ook waarin de drie hoofdrolspelers Lancaster, Clift en Kerr laten zien hoe je moet acteren en hoe je karakters inhoud kunt geven. Verder een steengoed verhaal, een fabelachtige regisseur en een prachtig scenario.

Gedateerd en nogal belegen melodrama. Het is allemaal degelijk, maar echt opzienbarend wordt het nooit. Wat mij betreft het gevolg van een vrij bloedeloos en fragmentarisch scenario waarin alles net te veel aan de oppervlakte blijft. Ook de diverse personages worden onvoldoende uitgediept waardoor het allemaal te afstandelijk blijft.

In 1979 ook nog miniserie in 6 delen verschenen en op tv geweest van dit verhaal met Nathalie Wood jawel.

Ik heb deze film net nog gekeken en dit is zéker een ware klassieker. Het verhaal lijkt een beetje op de Pearl Harbor die we allemaal kennen, maar is wel véél en véél beter. De acteerprestaties zijn perfect, de muziek is goed, het verhaal is goed en vlot. De film verveelt gewoon geen moment en heeft ook zo zijn grappige momenten. De aanval duurde dan niet zo lang, maar eigenlijk gaat deze film daar ook niet over. Dat hebben ze er gewoon bij gedaan en het past ook wel in de film. Gewoon... een top film!

5.0*

We kennen natuurlijk allemaal het bizarre gedrocht Pearl Harbor van Michael Bay. From Here to Eternity is ook een film dat zich afspeelt op Pearl Harbor, maar wel iets beter gemaakt hoopte ik. Deze film over een groep daar gelegerde militairen leunt voornamelijk op de sfeer. Verschillende personages worden behandeld, maar daarvan vond i ik Prewitt als enige het interessantste. De rest deed me niet zo heel veel. Het was eerlijk gezegd een nogal incompetent zooitje, dat logischerwijs hard gepwnd werd door de Japanners. Op het einde van de film begint ook nog even de aanval op Pearl Harbor (vooraf suggestief gehint door een kalender en een klok die plots opzichtig de decors opvullen ). Heel bijzonder is het allemaal niet. Maar vooruit: 3,5 sterren!

Fijne film, van een iets ander kaliber dan ik verwacht had. Ik verwachte een romantisch epos in de stijl van Gone With the Wind (ik dacht ook altijd dat deze film 3 uur duurde). Ondanks het 'grote' onderwerp (Pearl Harbor) en de aanzienlijke sterrencast wordt het nooit werkelijk episch. From Here to Eternity geeft vooral een blik op het militaire systeem van de jaren '40 door de ogen van twee mannen. De film is opvallend kritisch op het leger, zeker voor zo vlak na de Tweede Wereldoorlog.

Opvallend genoeg deed dit me voor een groot deel aan Rio Bravo denken, tot ongeveer een half uur voor het einde. Ondanks de vaak nogal kritische belichting van het leger was het vooral een entertainend karakterwerkje, waarin het vooral leuk is om de goed op elkaar ingespeelde cast bezig te zien. Net als Rio Bravo krijgen we een zangintermezzo en als bonus hebben we een aanstekelijke dronkemansscène met Lancaster en Clift. Lancaster heeft de John Wayne-rol, Clift die van Dean Martin, Sinatra is een jeugdigere en energievollere Walter Brennan en Donna Reed en Deborah Kerr mogen samen Angie Dickenson spelen, wellicht ten koste van Ricky Nelson. Het zijn wellicht wat vergezochte vergelijkingen, maar het gevoel dat From Here to Eternity opriep deedmij gewoon aan Rio Bravo denken, zelfs al is dit niet zo goed.

Anders dan Hawks meesterwerk is dat hier het laatste half uur ineens een flink stuk serieuzer wordt. Niet erg, wat volgt is goed gedaan, maar ik had toch iets meer met het voorgaande. Voor mij is dit vooral een subtopper. Echt hoge hoogtes berijkt Zinnemans film niet, maar het is altijd goed uitgevoerd en vermakelijk. Daarnaast zijn de acteurs perfect. We hebben Ernest Borgnine in een vroege bijrol. Frank Sinatra en Donna Reed wonnen Oscars. Deborah Kerr werd sexy en Lancaster serieus. Maar het was Clift die de show stal.

4 kleine sterren.

Best een aardige film dit, in ieder geval een stuk beter dan het latere Pearl Harbour, maar echt heel meeslepend of groots wordt het nooit.

Er wordt aardig in geacteerd, waarbij Montgomery Clift er voor mij duidelijk bovenuit sprong. Zijn personage is tegelijkertijd ook het meest interessant. Hij heeft het hart op zich op de goede plaats, maar ik vooral erg koppig en eigenwijs, maar staat in ieder geval wel zijn mannetje als het moet.

Het verhaal is verder best goed uitgewerkt, waarbij de focus vooral ligt op de relaties tussen de verschillende personen en niet zozeer op de oorlog zelf. Alleen de laatste 15 minuutjes komen de Japanners nog even om de hoek kijken met hun bekende aanval, die niet echt onverwacht komt.

From Here to Eternity kijkt best lekker weg, verveelt niet, maar wordt ook nergens echt bijzonder.

3,0*

het begin van de tweede wereldoorlog voor de amerikanen bedoel je

die kwamen mee doen jaren later dan de rest van de wereld natuurlijk!

helemaal mee eens, een top film, en ook de rol van Frank Sinatra niet vergeten

Allereerst even opmerken dat ik de inleidende tekst bij de film hierboven wel heel erg summier vind. Dat kan echt wel water beter en lading dekkender!

From here to eternity is een van de 'grote klassiekers' die een behoorlijke schep oscas in de wacht sleepte. Ik neem aan dat dat te maken heeft met het feit dat de film niet lang na afloop van de 2e wereldoorlog uitkwam en dat de film zich afspeelt op het moment dat de VS in de oorlog werden betrokken. Het is naar mijn gevoel de enige rechvaardiging van het succes van de film, want verder kan ik weinig ontdekken. In de andere post zie ik regelmatig dat er in de film zo goed werd geacteerd. Ik zie dat nauwelijks terug. Burt Lancaster acteert zo houterig als hij eruit ziet. Frank Sinatra moet regelmatig dronken overkomen maar slaagt er niet in dat overtuigend te doen. Deborah Kerr heb ik ook beter gezien en Donna Reed......mwoa. Klift speelde redelijk, maar niet constant.
Dan het verhaal. Natuurlijk zit je lange tijd te wachten totdat de jappen eindelijk hun kunstje vertonen. Dat komt dan pas heel erg laat in het verhaal en dan is het ook ineens tijd voor die typische heroische Hollywood actie, met lancaster in een glansrol als de dappere bevelvoerder.
Ik neem aan dat de film trouw het verhaal uit het boek is gevolgd, maar daardoor is de film lange tijd meer een Bouquetreeks romannetje dan een ware film met ballen. Niets tegen een romatische film, maar ik had het grootste deel van de film het gevoel dat ik ergens op wachtte wat maar niet kwam.
En dan die enorm houterige vechtscene tussen Clift en Borghine. (overigens de enige acteur die me in deze film echt volledig overtuigde). Ik hegrijp niet dat ze niet even de moeite nemen wat personen op een knok-cursus te sturen, zodat het er wat minder kinder toneelstuk-achtig uitziet.
Wat dan wel positief is, is dat een aantal van de hoofdpersonen het niet overleven, iets wat steeds in de lijn der verwachtingen ligt maar je in zo'n film (een oude, klassieke romantische film) niet verwacht. Het loopt voor veel van de personages niet goed af. Ook het einde met de beide dames op het schip vind ik goed gedaan. maar al met al kan dit voor mij de film niet redden en geef ik louter punten voor het feit dat het een redelijke wegkijker was.