Meningen

Beter dan 1.

Al is het geweld enzovoort wat milder. De cast is onder andere wat leuker om te volgen. Hierbij vallen vooral Christensen en Portman wel in de smaak, al is de chemie tussen beide wel wat standaard. Verhaal is wat interessanter om te volgen.

Weinig saai materiaal dit keer, en een aantal mooie actiescenes. Dit houd de film nog net kopje boven water, want die 142 minuten is hiervoor een vrij lange zit. Het hoort er natuurlijk wel een beetje bij, maar ja. Grappig dat Jackson perse een andere kleur wou hebben.

Vooral opnieuw naar het einde wel leuke scenes, maar een wat saai middenstuk, maar minder saai dan het vorige deel. Daarom krijgt het cijfer dus ook een kleine verbetering in vergelijking daarmee. Aan fantasie in ieder geval geen gebrek.

Ook prima.

Ook weer een tikje beter dan deel 2, vooral omdat dit deel nog iets boeiender verteld is. Christensen is niet heel erg gewaardeerd in de reeks, maar ik blijf hem toch echt prima vinden, al had hij zijn korte kapsel wel mogen behouden.

Visueel is de film weer een stapje beter dan zijn voorgangers, al blijft het niet een ongelooflijk mooi. Gelukkig was dit niet bepaald een groot pijnpunt. Acteerwerk redelijk, 140 minuten duren toch wel wat lang voor een Star Wars film.

Opnieuw naar het einde toe is de film weer het meest boeiend om te volgen en sluit daarmee ook goed aan op de oude klassiekers. Prima geacteerd, het ziet er prima uit. Niks mis mee zo op zijn tijd, wel leuk om de reeks een keer te zien.

De (derde) finale.

Het was te verwachten dat de Star Wars-films uiteindelijk te haastig uitgewerkt zouden worden. Na het succes van het zevende deel wilde de fans in rap tempo meer lichtzwaarden in de ruimte waardoor ze de pen sneller moesten bewegen. Uiteindelijk krijg je dan een film die duidelijk te haastig wordt uitgewerkt met een bizar gebrek aan logica.

Ik kan dit soort films onmogelijk volledig haten, want het ziet er wederom prachtig uit. Fijn om te zien dat Abrams zichzelf heeft verbeterd na zijn vorige ruimteavonturen in een galaxy far far away from Star Wars. De effecten zien er prachtig uit met een heerlijk gedetailleerde uitwerking. Mooi ingekleurde omgevingen met veel aandacht naar de cinematografie. Ik kan er alleen maar blij van worden.

Het acteerwerk binnen deze film blijft altijd een apart geval. De personages hebben allemaal wel een bepaalde charme maar de dialogen zitten ze herhaaldelijk tegen. Vooral Ridley krijgt wat te verduren met haar script. Hetzelfde met Driver. Ik heb eigenlijk wel medeleven met ze, want er zijn erg weinig acteurs die actief wat kunnen met hun rollen hier en bezwijken daarnaast onder de druk van de dubieuze "fans" van deze reeks.

Eerder vind ik het jammer dat er zoveel wordt toegevoegd dat nauwelijks bijdrage levert en de scenes die wel een bijdrage leveren worden afgeraffeld, in het bijzonder de finale. Toch niet helemaal de boel om zo'n grote reeks als deze (tijdelijk) mee af te sluiten. Echt cool of gaaf is het niet, wel groots. Het voornaamste probleem is dat het zo snel voorbij is waardoor je er als kijker niet echt van onder de indruk kan raken.

De grootste stroef is echter het algemene verhaal die van de hak op de tak springt en erg rommelig uitgewerkt wordt. Zelfs in een film van 141 minuten voelt het te kort aan, en dat komt door de neiging van Abrams om zoveel onzin in de film te verwerken dat er nauwelijks sprake is van geen chaos. Toch kwam ik er vlot doorheen en heb me vermaakt met de grote variatie aan setpieces. Het is nooit mijn favoriete reeks geweest, maar op het vlak van spektakel blijft het imposant genoeg voor een goed avondje aan vermaak.

Prima hoor.

Niet veel beter dan de andere zes delen naar mijn mening, pas vanaf deel 7 begon ik ze echt leuk te vinden. Dit deel is dan toch wel echt de beste van de andere 6. De effecten zijn onder andere zeker een vooruit gang en de karakters zijn ook wel leuk.

Een goed tempo inderdaad, waardoor de film lekker vlot is en leuk is om te volgen. Visueel ook best een vooruitgang inderdaad, vooral die grote machines, (Imperial Walkers heten ze volgens mij). Die Walker scenes waren ook wel echt het hoogtepunt van de film.

Voor de rest een prima sciencefiction die lekker vlot en vermakelijk is. Niks mis mee voor opzij tijd, blijft absoluut een dingetje waar je van moet houden naar mijn mening. Anders zijn die andere delen ook wel lastig om te bekijken.

Zesde deel.

Het slot van de tweede trilogie, alleen haalt het het niveau al niet meer van deel 5. Vooral op visueel vlak is hij weer een stukje achteruit gegaan en kent het een langere speelduur. De speelduur is ook niet zijn volledige speelduur echt boeiend.

Veel actie en sciencefiction maar minder boeiend dan bijvoorbeeld deeltje 5. De film kent inderdaad een aantal iconische scenes hier en daar, maar voor mij was dat niet genoeg voor een hogere voldoende. Voor de rest is het prima.

Wel een ok deeltje, al blijft het jaartal toch wel merkbaar. Hier en daar is het niet erg mooi meer, maar Star Wars zelf is natuurlijk zo onrealistisch en zo ongeloofwaardig dat je de meeste dingen wel vergeeft. Prima deel weer.

Geslaagd.

Meer dan geslaagd deel in de reeks, misschien wel de beste. Al blijven de oudere delen wat meer iconisch. Dit deel heeft meer spetterende en werkende actie. Kylo Ren mag dan geen Darth Vader zijn, een redelijk personage zet hij absoluut waardig neer.

De terugkeer van een aantal leuke personages zoals Han Solo en Chewbacca zijn een genot om te zien. De effecten meer dan top, en de chemie tussen Boyega en Ridley werkt daadwerkelijk ook. De humor mag er ook zijn en is vrij scherp.

Ik ben geen fan, maar dit is een tof deel. Een paar absoluut verrassende wendingen, visueel verrukkelijk en je hebt een zeer geslaagd deel. Misschien is het begin wat minder, waarbij Ridley te arrogant overkomt. De film duurt net iets te lang, maar blijft een groot deel boeien.

Top!

Wel een gave film dit. De originele Star Wars films hebben me niet erg gelegen, en ik ben nooit een fans geweest, maar de nieuwere versies vind ik stiekem wel erg gaaf. Vooral deze film van Rian Johnson valt absoluut op.

Mooie, visueel aantrekkelijke actie. De ongeloofwaardigheid spat er natuurlijk vanaf, en dat hoort zo. De karakters zijn leuk, er zitten (eindelijk) verrassingen in het plot en iedereen past wel een beetje. De film verveelt geen minuut van zijn lange speelduur.

Tof deel deze Star Wars 8 alweer. Geslaagde reeks, al vind ik de nieuwere versies wat beter, terwijl ik het er zeker mee eens ben dat de oudere delen wat meer iconische momenten kennen. Aangeraden, vooral onder de fans.

Ok.

Laatste Vaughn die ik nog moest zien en die ook daadwerkelijk nog gezien kan worden. In The King's Man heb ik in ieder geval veel zin, maar de echt leuke filmpjes van Vaughn kwamen eigenlijk pas na deze Stardust, alhoewel in elke Vaughn-film wel een soortgelijke luchtigheid zit.

Die luchtigheid is ook gelijk het element wat de film op de been houdt, want als dit volledige fantasy was geweest had ik het hoogstwaarschijnlijk niks gevonden. The Golden Compass was een film waar Stardust me aan doet denken, maar deze is serieus qua toon en daarom vooral een vermoeiende zit. Deze is dat dus uiteraard minder.

Er is duidelijk een grote sterrencast opgetrommeld en opvallend genoeg doen ze het allemaal wel naar behoren. Vooral de dosis zelfspot die erbij komt is wel lollig. Behalve dan de twee leads, Cox & Danes. Maken beide weinig indruk. Danes wil heel graag in de spotlight staan, maar doet dit veel te geforceerd waardoor het begint op te vallen.

Een hoop dingetjes zitten erin, die wel redelijk uniek zijn moet ik zeggen. Zoiets als een vliegende boot zie je niet vaak, en ook gehele setting heeft wel wat origineels. Op het gebied van originaliteit weinig te klagen dus, behalve dat geen enkel idee echt optimaal wordt benut helaas.

Verhaal loopt vlot, maar ik mis een beetje een wauw-gevoel. De humor is vlot en luchtig, maar niet grappig. De effecten zijn gedetailleerd, maar niet knap. Het verhaal is bijzonder, maar niet speciaal. Alles heeft wel een beetje iets dat ontbreekt.

Uiteindelijk waren 127 minuten ook wel een beetje voor een fantasyfilm met parodie-elementen. De romantiek tussen Danes & Cox voelt ook eigenlijk niet echt aan en remt vooral het tempo. Die twee hadden wel iets grappiger gemogen. Echte chemie komt er ook niet van.

Vlot en luchtig is het gelukkig nog wel. De redding van de film. In de handen van Vaughn had de film goed gedaan. Het is niet een heel bijzondere film, maar Vaughn weet er nog net genoeg mee te doen. Maar fantasy blijft toch niet echt mijn genre. Dit soort fantasy-dan.

Ok Emmerich.

Het is zeker niet zijn beste film, maar wederom kent deze film een aantal goede stukken. De eerste films die ik van Emmerich zag waren zijn rampenfilms. Die vond ik echt geweldig. Maar naarmate ik meer films van Emmerich ging kijken zaten er weer een aantal mindere tussen. Deze is 1 van de mindere, maar niet de minste.

De film kent enkele sterke momenten en zoals we van Emmerich verwachten ziet het er visueel goed uit. Althans, voor die tijd zeker. Hier en daar toch nog wat houterigheid, maar in het algemeen een paar leuke vondstjes en een paar goede shots.

Zeker het eerste uur kent de beste stukjes. De poort ziet er opvallend gedetailleerd uit en de eerste paar shots van de woestijn zijn van hoog niveau. Emmerich staat ondertussen ook wel zijn mannetje op visueel vlak, en ook hier kan hij weer bewijzen dat hij wel weet hoe de vork in de steel zit.

Qua acteerwerk is het net aan ok. Spader is redelijk als nerd. Een beetje typerend, Russell speelt ook een rol die we een beetje van hem verwachten. Jammer dat zijn karakter voor de rest iets te weinig verdieping krijgt. Dan nog een aantal andere mindere rollen waarvan ik niet eens weet wie de acteurs zijn.

De film duurt ook net wat te lang en concentreert zich voor de rest weinig op de actie. Emmerich die een daadwerkelijk verhaal wil vertellen is nooit helemaal een goed idee geweest. Ook hier zorgt dat voor enkele saaie momenten en een aantal momenten die niet echt de bijbehorende impact hebben.

Bij vlagen iets heftiger dan de algemene film in dit genre, jeugd dus. Maar Emmerich houdt zich voor de rest best in. Een beetje jammer, want de grote zandexplosies zagen er gaaf uit. Hier en daar groots opgezet, maar voor de rest niet al te veel indrukwekkend materiaal.

Vermakelijke, maar weinig originele sciencefictionfilm waarin regisseur John Carpenter lekker mag uitpakken met grootse, praktische effecten. Die zijn zeker geslaagd, denk maar aan de opmaak van de finale. Karen Allen is bovendien een fijn hoofdpersonage met betrokken en enthousiast acteerwerk, Jeff Bridges daarentegen geeft op iets te karikaturale en eenvoudige manier vorm aan zijn personage. De chemie tussen de twee komt nergens overtuigend van de grond en de gehele achtergrond voelt ook erg bekend aan, maar desondanks bouwt Carpenter een aardig avontuur op met genoeg gebeurtenissen om niet erg te vervelen.

Intrigerend langspeelfilmdebuut van regisseursduo Kevin Kölsch en Dennis Widmyer die vooral kunnen profiteren van Alex Essoe, wiens acteerniveau met de vordering van de film mee lijkt te groeien. Niettemin is het duidelijk een indiefilm, waardoor niet elk visueel idee evengoed van het scherm komt. Dat is echter snel vergeten eenmaal het tempo wordt opgeschroefd in het laatste halfuur, waar het personage van Essoe (tot aan de laatste 10 belachelijke minuten) zeer indrukwekkend ontpopt. Het jammere is dat Kölsch en Widmyer zich laten verleiden door een weinig verrassende context om de boel te verklaren, want de opbouw is uiterst onvoorspelbaar en interessant. De praktische effecten ogen indrukwekkend, waardoor met name de brutale moorden richting de finale extra gemeen en grafisch uitpakken. Het eerste uur is wellicht wat te uitgesponnen en het duurt even voordat het personage van Essoe op stoom komt, maar uiteindelijk kantelt Starry Eyes naar een aandoenlijk tempo en imponerende horrorbeelden. Zeker voor een debuut is dit een uiterst geslaagde film.

Vroeger was ik erg onder de indruk van deze sciencefictionfilm, maar ondertussen heeft dit werkje van de Nederlandse regisseur Paul Verhoeven wel opmerkbare tekortkomingen. Zeker de speciale effecten zijn ondertussen gedateerd en het acteerwerk is niet geweldig, maar je zult vooralsnog weinig andere miljoenenproducties treffen met zoveel expliciet geweld. De effectieve inmenging van satire, de enthousiaste toevoeging van humor en een heerlijk actievol tweede uur zorgen vervolgens enkel en alleen voor nog meer vermaak. Ik ben niet de grootste liefhebber van Verhoeven, maar dit soort bloederige werkjes kon hij als geen ander. Links en rechts getroffen door het jaar, maar dit soort ongeremde werkjes worden op de dag van vandaag erg gemist.

Matig vervolg.

Origineel van Verhoeven is echt top, en staat zelfs in mijn top 10. Hierdoor had ik zeker zin in deeltje 2 van de reeks, maar inderdaad zoals de flop aangeeft, is het niet al te best. Het mist overduidelijk de regie van Verhoeven een beetje.

De satire en propoganda is in dit deel tenietgedaan en is het een pure Actie/Sciencefiction geworden, en dat heeft de film niet bepaald goed gedaan. De echte magie is er mee af, maar ook het verhaal zelf valt tegen. Waarbij deel 1 nog leuke insect spattende gevechten liet zien, is dat hier slechts weer zon' Mystery achtig verhaaltje.

Dat verhaaltje past simpelweg gewoon niet in de reeks, en zo is het resultaat dus eigenlijk al gelijk vrij matig. Flop niveau vind ik hem dan ook weer niet, want er zit genoeg actie in om het zo voldoende boeiend te houden. Goed, absoluut niet, maar ook niet ontzettend slecht.

Wel ok.

Deel 1 vond ik destijds geweldig en staat tot op de dag van vandaag hoog in mijn favorietenlijst, maar van deel 2 weet ik zo goed als niets meer. Vanuit mijn eigen recensie krijg ik er ook geen goed beeld meer van, maar als ik het snel doorlees lijkt deel 3 weer meer in de roots van deel 1 te treden.

Het begint in ieder geval met de bekende propaganda die van deze film zo'n leuk geheel maakt. De opening is er dan ook direct leuk mee. Tussendoor krijgen we ook nog wat leuke momentjes van satire, maar toch moet je zeggen dat dit meer richting de komedie kantelt. Dat wil zeggen dat er nu ook tussen de momenten van satire komedie zit, zoals een gek personage. Maakt het er allemaal toch iets minder leuk op.

Verder veel actie, vooral in het begin. Veel geknal en veel bugs, ik mag het wel. Het is wel te merken dat het budget flink omlaag is geschoten want het is als geheel wat kleinschaliger. De actie wil ook niet echt leuk meer worden omdat het allemaal iets minder lomp overkomt. Toch vloeit er genoeg bloed en rollen de hoofden goed rond.

Tevens keert Van Dien terug en doet het prima, net als de overige castleden. Allemaal gaan ze iets te dik op in hun personage waardoor de personages te veel veranderen in een wandelende cliché maar echt beroerde prestaties zitten er niet bij. Wel zijn de personages wat saaier en vooral meer standaard, waardoor dit deel toch meer de richtlijnen volgt van een reguliere actiefilm.

Het verhaal is er dan ook naar, en tevens het grootste pijnpunt van deze film. Het voelt te veel aan als een normale film terwijl het eerste deel juist aanvoelde als een frisse en vernieuwende actiefilm. Dat maakt dit deel stukken minder genietbaar, maar gelukkig vloeien de kogels goed rond en is de finale redelijk apart. De "eindbaas" is bijvoorbeeld leuk bedacht.

Het blijft allemaal wel luchtig en de vibe van het eerste deel is altijd leuk om naar terug te keren, maar als geheel is dit deel toch stukken minder door meer in de lijnen van een normale actiefilm te treden, en daarbij te vergeten dat het een deel in de reeks is van Starship Troopers. Jammer, maar ach, het is niet de eerste reeks die op deze manier flopt.

Veel actie, redelijke animatie.

Het eerste is eigenlijk wat deze film naar een 2,5* maakte. Ik ben een groot fan van de eerste Starship Troopers, wat een geweldige film was het. Ik vind het ook jammer dat hier dan ook een animatiefilm op gemaakt moet worden, net als bij de Resident Evil delen. Waarom?

Ondanks die gedachte toch maar geprobeerd, en het viel eigenlijk allemaal best wel mee. Ondanks het zeer dunne verhaaltje en soms lachwekkende animatie is de actie weer top in beeld gebracht. De bugs bewogen redelijk en het geluid was wel snor.

Alleen het feit dat hier zo nodig een animatie op gemaakt moest worden dat er niet volledig perfect uitzag, is het een 2,5*. Wel veel vermaak.

Heropleving van de oorspronkelijke televisieserie waarin regisseur Todd Phillips toch vooral zichzelf laat zien. De keuze voor Ben Stiller en Owen Wilson als hoofdpersonages bevestigt dat vervolgens en als Snoop Dogg komt opdagen in een bijrol is het feest compleet. Gelukkig is de regie aardig vermakelijk en brengt een wereld naar voren die soms best lollig wordt uitgewerkt. Verhaal is daarnaast simpel maar doeltreffend en het acteerwerk is zeker niet onaardig. Het jammerlijke is dat er iets te veel nadruk wordt gelegd op humor die niet echt werkt. Het is allemaal wat flauwtjes en weinig memorabel, waardoor je het eindresultaat waarschijnlijk erg snel kwijt bent.

Saai.

Starve lijkt een beetje een film te zijn die met weinig budget goed wil opvallen, maar is hier klaarblijkelijk niet echt in geslaagd. Furst verschuilt zich achter een relatief verontrustend concept maar heel disturbing wil het allemaal niet worden, wat erg jammer is.

Het duurt sowieso erg lang voordat het op gang komt en de film zelf is overigens ook erg lang. Boven de 100 minuten is toch echt te veel van het goede voor een film zoals deze. Zeker als de film gewoon niet al te interessant is om naar te kijken en regelmatig zelfs tegen het saaie aanzit.

Ik keek het enkel voor het concept, en in de eerste minuten wordt er een lekker brute horrorfilm beloofd in een Battle Royale-achtige stijl. Niets is helaas minder waar want het toont te weinig gevechten en gaat veel meer in op het psychologische aspect om daarmee vergeleken te kunnen worden. Bovendien valt het qua bloedvergieten allemaal erg mee.

Paar gore momentjes, maar verder is het gewoon vuil. Alleen niet van het al te interessante soort. Cinematografie is iets te gewoontjes en het geweld wordt mak in beeld gebracht. Uiteindelijk merk je als kijker zelf ook dat de film gewoon geen interessante momenten kent en wordt vanaf daar alleen maar saaier.

Meer all-out gaan had deze film kunnen redden, en sowieso wat meer tempo. Het verloopt allemaal maar traag en gaat te veel in op allerlei oninteressante achtergrondverhalen en drama. De personages boeien alleen niet en weinig van de achtergrond maakt indruk. Tussendoor nog enkele momenten die als verontrustend opgevat kunnen worden maar dit niet echt zijn. Het enige serieus goede goede moment vond ik het eerste gevecht tussen Campo en die oude verhongerde kerel. Vooral omdat die kerel niet echt terug kon vechten.

Starve wil nergens echt interessant worden en vervalt in traagheid. Tussendoor moeten de gevechten voor wat tempo zorgen maar dit wil uiteindelijk niet lukken. Ergens heeft de vuiligheid nog wel impact en er zitten wel goede scenes tussen, maar in het algemeen toch een wat saaie en vooral lange film waar niet al te makkelijk doorheen te komen is. Jammer gezien het concept.

Waarom blijf ik ze toch kijken?

Ik neem mezelf elke keer weer voor om van Seltzer en Friedberg films af te blijven maar toch kijk ik ze vroeg of laat weer, en elke keer vind ik ze niet goed. Weet niet hoe, de trailers vind ik altijd wel geinig maarja.

Deze film was wel verrassend iets beter (iets) dan de Disaster Movie of Epic Movie, hier was het soms zo droog dat ik weleens een glimlachje moest hebben. Ik zat er zelfs aan een 2,0* of 2,5* te denken. Het acteerwerk is niet echt te beoordelen in dit soort films aangezien ze volgens mij juist niet goed horen te spelen.

He tweede deel van de film is helaas weer een drama en brengt mijn stem veel lager. Jammer, want dit had eindelijk wel leuk kunnen zijn. Tenmisten, naar mijn mening.

Opvallend leuk.

Het is niet dat de komedie nu perse zo briljant is uitgewerkt, maar eigenlijk had het best geinige momenten. Desondanks blijft de humor niet het beste stuk helaas, maar dat is ook eigenlijk het enige kritiekpunt dat ik heb voor deze luie zondagmiddagfilm.

De look van de film scoort al gelijk een punt. Een heerlijk fris zomersfeertje overheerst de film. Helder zwembadwater, een schijnende zon en felle zwembroekkleuren. Het zijn allemaal zomerelementen die de film vooral doen slagen in zijn opzet als zomerfilm.

Acteerwerk vond ik ook helemaal niet zo dramatisch. Phillips is nog wel duidelijk onervaren maar is nog wel acceptabel. Maar bijrollen zoals Moynihan, Pearlman en O'Brien zijn allemaal best geestig. Opvallend genoeg ook nog een aantal bekende koppen en dat Knoxville ventje Nicoll is ook nog te zien.

Ik heb toch weleens moeten lachen. Zeker in het begin is de film best geestig. De eerste 15 minuten blinken uit in tempo. Na de Inception-achtige intro van Greene doet de film een aantal remmen indrukken maar dat is echter geen killer van het plezier, want het blijft vlot en best geinig.

De film verliest zich soms een beetje in flauwe Amerikaanse humor maar nooit te veel. In de finale is het allemaal wat subtieler en opvallend genoeg weet het best de plank raak te slaan. Het thema vriendschap is een degelijk element en hier werkt het eindelijk eens een beetje.

Eigenlijk nog best een lollig filmpje. Lekker zomers en soms nog wel grappig. Beetje flauw inderdaad soms, maar het luchtige tempo, de subtiele slotfase en de vlotte eerste 15 minuten maken Staten Island Summer best een plezierige film om naar te kijken. Niet hilarisch, maar wel leuk.

Wel ok.

Typisch een vlot filmpje dat leuk voor 1 keertje is en daarmee is alles eigenlijk wel een beetje gezegd. Het is heel duidelijk dat dit soort filmpjes normaal gesproken op kanalen zoals Nickelodeon en Disney Channel verschijnen, maar deze staat bij Film1.

Lynch speelt heel neutraal, steekt nergens bovenuit maar speelt gelukkig ook niet ondermaats. Holt is wel een snoezig gezicht om tegenaan te kijken. Voor de rest veel tieneracteurs die het allemaal wel redelijk doen, heb er weinig op te klagen.

Verhaal is wel grappig bedacht, fantasy plot gemengd met de moderne telefoons. Vond het wel een ok combinatie, al zet het je wel aan het denken. Als ik zoiets had had ik allang miljoenen gewenst met dure auto's en een groot huis, maar Lynch doet liever dingen zoals dansen als Bruno Mars of opera. Je zou denken dat hij de wereld zo kan overnemen.

Maar het blijft wel een kinderfilm, die behoorlijk vlot is en nergens echt verveelt. Sowieso pakken dit soort high-school filmpjes me vaak wel. Kan me er wel mee vermaken. Het is allemaal wat sterk aangezet maar blijft daarmee vaak wel vermaken.

Leuk voor een keertje, helemaal zo slecht nog niet, maar op zijn beurt is dit zoals verwacht geen grootse cinema. Kids zullen dit wel leuk vinden. Volwassenen misschien ook wel, licht een beetje aan de smaak. Krijgt een voldoende, maar geen hoge. Lijkt mij wel fair.

Mwa.

Geen slechte film, maar wel eentje die een tikkie betere regie nodig heeft. Zo zijn er wel potentiële middelen die Fellows uit de kast trekt, zoals een sterke sfeer, maar blijft de echte dreiging en spanning helaas uit, en daarom is deze film toch niet heel goed.

Scott doet het in ieder geval wel erg goed. Kende hem als acteur nog niet zo heel goed, maar hij is toch wel lekker bezig. Waarschijnlijk krijgt hij altijd van die afdankertjes qua rollen. Helaas krijgt deze film ook weinig publiek, en uiteindelijk wel een soort van de begrijpen waarom.

Deze film is dan ook voor een beperkter publiek aangezien het veel rustiger is dan de algemene thrillerfilm. Desondanks had de film wel echt een stuk strakker moeten zijn. Intrigerender. Een beetje tempo had de film ook goed gedaan. Maar vooral de dialogen hadden echt een stuk scherper gemoeten.

Er hangt wel een duister sfeertje die goed naar voren komt. Bij vlagen hangt er veel sfeer in de lucht en kent enkele licht spannende scenes, maar dat was het dan ook wel weer. Buiten Scott om acteert er dan ook niemand echt heel bijzonder of en weet er niemand echt op te vallen.

Het is vooral dat de regie iets knapper had gemoeten. Strakker vooral. Laat die dialogen toch sterk en interessant zijn. Dat het hoofdkarakter een beetje langzaam is, kan dan ook kundig beholpen worden. Deze film heeft nu wel de potentie met enkele goede elementen, maar mist toch de echte push.

Tweede McKay.

Wie deze naam niet kent, zal vast wel wat kennis op kunnen doen bij de nieuwste film die hij heeft gemaakt. Dat was nogal een grote discussie op het internet, maar ik besloot het toch even over een andere boeg te gooien door gewoon te kijken wat de beste man daarvoor had gemaakt. Zo kwam ik bij Step Brothers uit.

Deze film lijkt in de verste verte niet op de nieuwste film van McKay, want het is een erg doordeweekse komediefilm. Dat betekent een hele fanfare aan bombastische figuren, veel geschreeuw, soms bedenkelijke humor en een voorspelbaar narratief. Wel opgeleukt tussendoor met wat oprecht grappige scenes die opvallend genoeg de grens opzoeken, maar dat verandert niet al te veel aan de kern.

Ferrell en Reilly blijven voor mij erg halve acteurs. Soms spelen ze zeer goede rollen, soms laten ze zich volledig gaan in geschreeuw. Deze film is van het tweede een duidelijk voorbeeld, alleen is dat kinderachtige gedoe na 30 minuten wel weer mooi geweest. Zien hoe twee losers het leven van hun verzorgers een hel maken verliest al snel het effect en wat idiote bijfiguren kunnen daar weinig verandering aan brengen.

Voordelig is dat het allemaal vlotjes wegkijkt en wat bijzondere humor kent waar ik nog wel om kon lachen, maar verder heb ik vooral mijn wenkbrauwen gefronst. Blijkbaar is er wel publiek voor deze film, want er zijn genoeg positieve geluiden te bekennen. Soms grappig, over zijn geheel vlot, maar verder vooral te luidruchtig en opdringerig om een blijvend effect te dragen.

Dans.

Een redelijke productie inderdaad, maar Fletcher lijkt maar weinig fantasie te hebben en stopt ook weinig echte creativiteit in haar film. Zo passeren zo'n beetje alle dansclichés het scherm die je maar kan hebben, en daarmee is de film opeens wel heel voorspelbaar.

Tatum loopt een beetje voor gek. Niet omdat hij niet kan dansen, in tegendeel, hij beweegt erg energiek en lijkt zin te hebben in het dansen. Echter valt hij bij emotionele momenten compleet door de mand, iets wat later wel beter bij hem ging.

Dewan als Nora Clark is wel een positieve verschijning, toegegeven. Al spat er niet echt een vonk tussen die 2 van het scherm af, maar het is wel lief allemaal. De namen van elk karakter lijken ook eigenlijk gewoon van de internet randomizer te komen. Hoe Amerikaans kan je hem maken?

Als de film wat meer creativiteit had gehad was dit wel goed geweest. Dit is zo voorspelbaar dat je eigenlijk niets is wat je niet kan voorspellen. Wanneer Skinny wordt doodgeschoten lijkt de film wel even op te leven, maar veranderd al gelijk weer in een zoete slotfase.

Het is allemaal wel lekker vlot en je komt er makkelijk doorheen. De dansmoves zijn energiek genoeg, niks mis mee.

Dans 2.

Zelfde niveau een beetje als deel 1, al vind ik dit net een tikkeltje beter. Het is allemaal nog vlotter en ik kwam er nog makkelijker doorheen. Al blijven de clichés weer eens volop aanvaren en de film is daarmee weer eens erg voorspelbaar.

De toon is wat luchtiger en minder vuil dan deel 1. De echte straatsfeer is terug in de tas gestopt, en maakt plaats voor een high-school achtige sfeer. Evigan steelt de show wel een beetje, vooral omdat haar uiterlijk gewoon helemaal top is. Die stem was ook wel erg pakkend, schor maar daarom erg pakkend.

De film leek even een voldoende te halen voor mij, maar toen begon de slordigheid er een beetje doorheen te schemeren. Scene waarin Hoffman in elkaar geslagen wordt en Evigan niet meer mag zien is eigenlijk binnen 30 seconden weer vergeten. Ook wanneer ze in de slotfase toch naar de streets gaan lijken de danspasjes uit de lucht gevallen. Laatste keer dat ze samen aan het dansen waren faalde ze toch?

Erg vlot, maar vrij slordig helaas. Chu had hier en daar wat moeten knippen of wat moeten uitbreiden. Evigan is een mooie verschijning en het enthousiasme lijkt van haar af te spatten. De slotfase in de regen ziet er ook behoorlijk flitsend uit, deed me wat aan de stijl van Michael Bay denken. Maar dan zonder explosies.

Uiteindelijk ook wel mee vermaakt dus. Maar echt goed is dit nog lang niet.

Nog maar een Step Up terug.

Deel 1 en 2 waren nog redelijk, maar bij deel 2 begonnen de mankementen in de regie toch al in te slaan. Deel 1 probeerde nog wat misdaad te vermengen, maar nu staat de dans zelf vooral centraal. Niet vervelend, maar wat uitwerking daaromheen was welkom geweest.

Natuurlijk hoeven dit soort films nooit een geweldig scenario te kennen, maar de gaten die in dit deel tevoorschijn springen zijn toch wel te extreem. De ongeloofwaardigheden en stoorzenders springen er op een gegeven moment met zo'n noodtempo bij dat het irritant en lui aan begint te voelen.

Acteerwerk is voor de rest ook niet bepaald geweldig. Sevani doet het dan nog wel leuk, zeker gezien zijn nog jonge leeftijd, maar meer ervaren acteurs als Vinson en Malambri doen het toch niet zo goed. Heel bijzonder kunnen ze ook niet dansen helaas, nou ja dat dan weer wel, maar de concurrentie die ze kregen in deze film is zo bizar dat het nogal opvalt dat hun talenten een stukje minder zijn.

Camerawerk is ook nogal duf, maar de danspasjes worden wel optimaal in beeld gebracht. Ook soms lekker flashy en creatief met een paar figuren die bijna buitenaards dansen. Vooral Chadd Smith met zijn robotpasjes was echt gaaf.

Maar aan schrijfwerk ontbreekt er veel talent. Er is nogal lui nagedacht over de zaken buiten de dans en de toevalligheden en ongeloofwaardigheden zijn toch uitermate storend. Veel tijd aan de choreografie, maar weinig tijd aan het script en het verhaal zelf. En op een gegeven moment gaat dat toch wel behoorlijk knagen helaas.

Slechte film eigenlijk, maar de danspasjes die hier worden vertoond zijn van uitermate hoog niveau. Ook leuk ingericht voor de rest en dat is de redding van de film. Want qua regie stelt de film daarbuiten maar weinig voor helaas.

Dansje #4.

Step Up is inhoudelijk nooit de meest kwalitatieve reeks geweest. Het spreekt dan ook een doelgroep aan die niet zo'n kritische mindset heeft aangezien iedereen vast wel weet dat er genoeg op aan te merken is. Zo slaat het verhaal regelmatig elementen over, is het verhaal gekopieerd uit een vorige film en is het acteerwerk niet bijzonder.

Desondanks heeft Step Up er best een grote cast bij weten te halen met zelfs wat verschijningen van karakters die in de vorige films ook al op kwamen dagen. Verder is dit echter weer een hele nieuwe setting die niet veel met de voorgaande films te maken heeft. Als je die hebt gezien zal je wellicht wat verwijzingen kennen, maar verder is er niet zoveel achtergrond nodig om dit allemaal te blijven volgen.

Ik heb echter ook al vaker benoemd over deze reeks dat er weinig films zijn die betere danspasjes kennen dan de Step Up-films. Ik word gewoon jaloers op deze dansers en danseressen over welke richtingen ze hun lichaam heen kunnen sturen. Erg indrukwekkend, en bovendien ook wat beter in beeld gebracht ten opzichte van het derde deel. Van Speer had ik dat niet snel verwacht.

Een uitgekauwde kern wordt mooi gedecoreerd met puike cinematografie en een sterke sfeerzetting. Het verhaal zal nooit speciaal worden vrees ik en de "met dansen los je al je problemen op" boodschap blijft ridicuul, maar het kijkt erg vlot weg. Het is vooral wachten totdat ze gaan dansen, want dan leeft deze film volledig op. Ben benieuwd of de films winstgevend genoeg zijn voor een potentieel zesde deel.

Beweging.

Alweer eentje uit de reeks die al behoorlijk groot is momenteel. Dit kon ik gelukkig gewoon goed volgen en was het me wel duidelijk dat de verhalen niet bepaald doorlopen. Maar om dat goed te weten moet ik ze natuurlijk eerste even zien.

Het verhaal stelt eigenlijk ook weinig voor en is zelfs bitter ongeloofwaardig soms. De karakters zelf zijn nogal standaard uitgeschreven en dan zijn het vooral de danswedstrijden die het hem doen, want die zijn dan wel volop boeiend.

Voor de rest is dit een vrij standaard dansfilm die vooral richting het tienerpubliek is gericht. Kinderen zullen hier niet zo veel aan vinden, als je rond de 16 bent misschien wel. Of als je van dansen houd natuurlijk.

Mwa.

Het origineel heb ik nog niet gezien. Waarschijnlijk is dat zo'n beetje precies hetzelfde. Vandaar dat dit ook een remake is natuurlijk, maar wat ik hier zie is toch typisch een voorbeeld van een film die makkelijk opnieuw gedaan kan worden.

De uitkomst is niet perse slecht. Fijn dat Heard hier gecast is, want ze ziet er weer ontzettend leuk uit. Badgley was een vrij standaard karakter en dat wist hij niet perse goed uit te voeren. De stiefvader zag er ook wel weer overdreven Amerikaans uit, maar ja.

Het verhaal is bij vlagen nog wel spannend, en vrij boeiend om te volgen, al faalt het wat in het horrorgenre. Daarvoor is het simpelweg niet sfeervol, dreigend of spannend genoeg. Ik ga denk ik het origineel eens bekijken.

Degelijke film.

Ging al voor een langere tijd langs mijn visuele gezicht heen, maar kreeg hem nooit daadwerkelijk te zien. Recentelijk kwam daar verandering in en het resultaat bleek beter te zijn dan ik had verwacht. Wist daarnaast ook niet wat ik ervan moest verwachten. Ik ging er compleet blanco in. Het enige dat ik wist was dat er ook een remake bestond.

In ieder geval vond ik het leuk om Ross weer eens te zien na The Graduate. Die vond ik in ieder geval een heerlijke film, en als je Ross niet in een andere film verwacht is dat alleen maar leuker. Ze doet het dan ook best redelijk, al leunt ze hier wat meer op haar looks dan haar acteerkracht. Ondanks enkele pogingen voelt het niet aan alsof we haar personage beter leren kennen, we zien haar enkel achterdochtiger worden lijkt het.

Visueel apart en half. Weinig stilering waardoor een deel van de sfeer verloren gaat, maar niettemin is het concept interessant genoeg om de kijker aan het raden te houden. De soms slome regie zorgt er wel voor dat de aandacht een aantal keer richting de klok gaat, zeker gedurende de eerste helft. Wanneer het op de tweede helft aankomt wint de film weer wat kracht.

De uitkomst kon ik niet voorspellen en ik kan het best waarderen. Zit er als wending ook precies tussenin. Niet te moeilijk, maar ook niet te simpel of herhaald. Het is een originele twist en dat is voor mij voldoende. Opbouw is ook best aardig te noemen. Spannend is het verre van maar mysterieus wel. Eenmaal de vreemde elementen erbij komen kijken is de film waarschijnlijk op z'n best.

Het is een aardige film voor een keertje, maar ik weet wel zeker dat de impact tijdens een herziening vele malen minder is. Denk daarom ook dat deze film beter is als enkele kijkbeurt, want dan blijft de indruk blijvender. Het is een aardige mysterieuze film die van zijn tweede helft kan profiteren. Eerste helft is net wat te sloom en ondanks de lange focus op personages is het meer dat ze ontsporen dan verdiept worden helaas.

Vermakelijke horrorthriller die echter wat langzaam op gang komt, maar uiteindelijk kan tonen dat regisseur Akiva Goldsman een aantal interessante verhalen te vertellen heeft. Het acteerwerk komt bovendien prima voor de dag en de slotfase is leuk, maar Stephanie ondervindt verder wel moeite met het opbouwen van spanning. Het eerste halfuur wisselt de rustige (soms kinderlijke) momenten ietwat onzorgvuldig af met dreiging, twee verschillende toonzettingen die niet erg goed samengaan. Daarna legt Goldsman de film in termen van snelheid even stil voor een aantal dramatische insteken die niet altijd even interessant zijn, maar herpakt zich in de tweede helft goed. Geregeld had het allemaal harder, spannender en sfeervoller gemogen, maar toch kent Stephanie van alles wat en blijft de gehele duur onvoorspelbaar en mysterieus genoeg om een onderhoudende indruk achter te laten.