menu

Batoru Rowaiaru (2000)

Alternatieve titel: Battle Royale

mijn stem
3,48 (1613)
1613 stemmen

Japan
Actie / Thriller
114 minuten / 122 minuten (director's cut)

geregisseerd door Kinji Fukasaku
met Tatsuya Fujiwara, Takeshi Kitano en Aki Maeda

Een klas studenten wordt naar een klein geïsoleerd eiland gebracht. Daar aangekomen krijgen ze een kaart van het eiland, voedsel en verschillende wapens (de ene bruikbaarder dan de andere). Ze moeten gedurende drie dagen vechten met elkaar, zodat er één persoon overblijft. Ze krijgen allemaal een halsband die explodeert als ze de regels overtreden. Als er na de derde dag meerdere mensen over zijn gebleven, zullen alle halsbanden exploderen...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=qMOCEF4n_zs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Driello
lijkesnijer schreef:
Ik heb de film inmiddels een keer of 15 gezien, en nog vind ik hem elke keer slechter en slechter worden.


Did maakt me echt aan het lachen. Dat er mensen zijn die een film 15 keer kijken, soit. maar een film 15 keer kijken en hem slechter en slechter vinden worden.........

Vervelende film. De opzet is best oke en interessant. Maar in de uitwerking zie ik niets creatief. Gewoon een stel kids die elkiaar uitmoorden en die elkaar ontluikende liefdes bekkennen. Daar kun je eenvoudigweg niet bijna twee uur boeiende film mee leveren, denk je dan. En dat klopt. Na de eeste paar moorden is het schok effect weg en de romances zijn zo flinterdun en zo ongeloofwaardig gebracht dat het uiteindelijk een heeeeeele lange zit oplevert.

avatar van DjFrankie
3,5
Film waar ik ondanks de vele stemmen nog nooit van had gehoord. Zeer zeker niet vervelend, wel apart.

avatar van Black Math
2,5
Een herziening die gemengde gevoelens opwekt. Enerzijds zitten er een aantal redelijk coole personages in, met name de wat moordlustigere. Een paar leuke moordscènes ook. Anderzijds neemt het aantal flashbacks toe naarmate de film vordert, wat èn het tempo uit de film haalt, èn voor overdreven veel melodrama zorgt in een film die toch redelijk cheesy en met een knipoog begon.

Met name de bij die melodramatische scènes zwelt de muziek aan, maar het valt wel op dat af en toe best goed gebruik wordt gemaakt van klassieke muziek. Het Dies Irae uit het requiem van Verdi, is zeer op z'n plek, de Radetzky Mars en An der schönen blauen Donau van Johann Strauss Sr. respectivelijk Jr. voelt ook op z'n plaats gezien de ironische lading die die stukken uitstralen in combinatie met de getoonde tafarelen. En dan klinkt ook nog eens Auf dem Wasser zu singen, een van mijn favoriete Schubert liederen. En dat in zo'n film. In tegenstelling tot plot en muziek zijn er qua beelden niet echt hoogtepunten dan wel dieptepunten. Alles ziet er geden uit, maar is wel behoorlijk saai opgenomen.

Een aantal bekende acteurs. Mooie rol voor Kitano, leuk die scène op het einde met de telefoon. Fujiwara en Taro Yamamoto herkende ik bij de eerste kijkbeurt als acteurs die in een serie over de Shinsengumi hebben gespeeld. De eerste zie ik af en toe nog wel eens opduiken in films, de ander alleen in Izo. Schijnt nu in de politiek te zitten en in opspraak gekomen te zijn omdat hij uit protest tegen de omgang met de kerncentrale in Fukushima een brief aan de keizer heeft overhandigd. Zoals Bredero zei, het kan verkeren. Tenslotte het Kill Bill meisje Chiaki Kuriyama. In de paar films die ik van haar heb gezien, deed ze het altijd wel leuk, dus zij had wat mij betreft wel een grotere rol mogen krijgen.

Maar goed, al met al maar half geslaagd. Toch maar eens op zoek naar The Running Man dus. 2,5*.

avatar van RuudC
4,0
Rare film... Wel een heel toffe overigens. Bijna vanuit het niets worden de kids op het eiland gedropt en zodoende zit de vaart er ook wel in. Grappig dat mensen klagen dat ze 'geen band' hebben met de personages en daarom niets voelen wanneer ze sterven. Zijn zeker dezelfde mensen die wel geschokt waren na de recente aanslagen in Parijs. Met hen hadden ze vast wel een band natuurlijk.

Voor mij blijft het tamelijk absurd om te zien hoe scholieren elkaar afmaken, soms op brute wijze. Zoiets zouden ze in Amerika niet maken. En waag het eens om met The Hunger Games te komen! Er zijn teveel personages om je op te focussen, maar daar staat wel tegenover dat de kids bij bosjes sneuvelen. Het vormt een mooi contrast met de vaak lichtvoetige klassieke muziek. Een mooie knipoog naar A Clockwork Orange, dat om hetzelfde zinloze geweld draait.

Verder weet ik niet of het aan mijn dvd lag, maar aan de beeldkwaliteit te oordelen, leek het alsof Batoru Rowaiaru in de jaren tachtig geschoten was. De polaroidkleurtjes voelen warm aan en ik had er verder dan ook geen problemen mee. het is slechts een constatering. Geen mooie film, maar ik werd er behoorlijk door gefascineerd.

avatar van flaphead
1,0
Lieve heer, hoe kan dit zo hoog scoren? Dat was een gedachte die me tamelijk vaak door mijn hoofd schoot tijdens het bekijken van deze prent. En nog steeds.

De ellende houdt haast niet op, dramatisch acteerwerk (een mengeling tussen houterig amateurtoneel en over-the-top musicalstijl), tenenkrommende sterfscenes, een schrale cinematografische jaren '80 uitstraling en een ongeloofwaardig plot waar geen tijd voor wordt genomen om erin te komen.
Een dystopische start, prima. Maar ineens zien we studenten die elkaar uitmoorden. Maar summier wordt de aanleiding gegeven en dat zorgt dat je niet in de juiste sfeerbeleving komt. En vervolgens struikelt de film dus van het ene hilarische moment over het andere, maar dan onbedoeld. Het expliciete/grafische geweld (ok, daar zijn liefhebbers van) was idioot. Net als vanalles missen met een volautomatische mitrailleur. Of blijven opstaan na doorzeeft te zijn. Iedereen bleek ineens verliefd op iedereen. Drama. Er ontschoot me een paar keer een ware schaterlach. De handvol met opzet absurdische scenes haalden dan ook zeker niet hun doel.

Eigenlijk kan ik dan maar één conclusie trekken: deze film heeft een ware cultstatus gekregen, goed omdat het zo slecht is. Ik kan echt geen andere reden bedenken waarom hij anders zo hoog gewaardeerd wordt. Nacht van de Wansmaak ofzo. Ik heb een kleine 1000 films gezien, maar deze staat toch wel bij de laagste 10.

avatar van John Milton
4,0
flaphead schreef:
Lieve heer, hoe kan dit zo hoog scoren? Dat was een gedachte die me tamelijk vaak door mijn hoofd schoot tijdens het bekijken van deze prent. En nog steeds.

De ellende houdt haast niet op, dramatisch acteerwerk (een mengeling tussen houterig amateurtoneel en over-the-top musicalstijl), tenenkrommende sterfscenes, een schrale cinematografische jaren '80 uitstraling en een ongeloofwaardig plot waar geen tijd voor wordt genomen om erin te komen.
Een dystopische start, prima. Maar ineens zien we studenten die elkaar uitmoorden. Maar summier wordt de aanleiding gegeven en dat zorgt dat je niet in de juiste sfeerbeleving komt. En vervolgens struikelt de film dus van het ene hilarische moment over het andere, maar dan onbedoeld. Het expliciete/grafische geweld (ok, daar zijn liefhebbers van) was idioot. Net als vanalles missen met een volautomatische mitrailleur. Of blijven opstaan na doorzeeft te zijn. Iedereen bleek ineens verliefd op iedereen. Drama. Er ontschoot me een paar keer een ware schaterlach. De handvol met opzet absurdische scenes haalden dan ook zeker niet hun doel.

Eigenlijk kan ik dan maar één conclusie trekken: deze film heeft een ware cultstatus gekregen, goed omdat het zo slecht is. Ik kan echt geen andere reden bedenken waarom hij anders zo hoog gewaardeerd wordt. Nacht van de Wansmaak ofzo. Ik heb een kleine 1000 films gezien, maar deze staat toch wel bij de laagste 10.


Even in de context van de nummer 1 van je top tien (en diens regisseur): http://youtu.be/Zv0WlHbBhdc.

Los daarvan vinden wat je vindt, natuurlijk!

avatar van Onderhond
4,0
flaphead schreef:
maar dan onbedoeld

Zeg maar gerust 'bedoeld'.

avatar van flaphead
1,0
John Milton, dat is inderdaad een grappige link dan
Onderhond, als het de bedoeling is je te laten lachen omdat het zo slecht is, dan is er dus inderdaad geprobeerd een cultfilm neer te zetten in de vorm "goed/populair omdat het slecht is". Dan is er zeker in de opzet geslaagd, maar ik kan me niet voorstellen dat een regisseur daar gewillig voor kiest. Maar misschien ook wel, omdat ik zie dat hij al een hele carriere achter de rug heeft, wellicht wilde hij dit ook eens wilde proberen. Geen idee, ken de man en zijn films verder niet. Hoe dan ook, met opzet een slechte film maken is niet mijn smaak.

3,0
Alle drie sterren zijn voor absurditeit. In de geest van een manga comic of een schietspelletje worden schoolkinderen op brute wijze vermoord.

avatar van Fonzzz002
3,5
Battle Royale is een oosterse actie/drama film over een fictieve wereld waarin ongehoorzame jongeren bestraft worden door mee te moeten doen aan een Battle Royale. In een Battle Royale krijg je een band om je nek die binnen 3 dagen ontploft en de enige manier van de band af te komen is om alle andere deelnemers te doden.

Battle Royale is een origineel en duister concept. Wat de film interessant maakt is dat het zich niet focust op de logica van het concept maar op de emotionele gevolgen van het concept. Je krijgt tijdens de film van meerdere personages hun achtergrond te weten en je leert hoe ze tegenover elkaar staan binnen de Battle Royale. Dit maakte de confrontaties tussen de personages spannend omdat ik daadwerkelijk om sommige personages gaf en ze in leven wou zien tot het einde. Er zitten meerdere expliciete scenes die op subtiele wijze spelen met spanning door je af te laten vragen welke keuze het personage gaat maken. De film is sterk geacteerd, mooi gefilmd en onlangs het duistere concept heeft de film hier & daar plezier met zichzelf door wat plotse absurde grappen erin te verwerken. De film speelt o.a. op humoristische wijze met muziek: hoe in de ene scene iets naars kan gebeuren waarna het gevolgd word door vrolijke, klassieke muziek.

Battle Royale vond ik echter wisselvallig. Hoewel in de eerste helft de spanning hoog was vond ik dat in de 2e helft de hoeveelheid actiefilm clichés iets te groot werden. Er zitten bv teveel scenes in waarin een personage alle tijd heeft om een ander neer te schieten maar om de een of andere reden ervoor kiest langdurige monologen te houden. Er zijn ook veel scenes waarin een personage lang genoeg in leven blijft om een laatste monoloog te houden waarna deze vrijwel direct sterft na de monoloog. Deze scene's voelen simpelweg te geromantiseerd en geforceerd, persoonlijk vind ik het interessante wanneer personages plots sterven. De pijngrens van de personages is inconsistent: het ene moment kan iemand na 10 kogels nog lopen, het andere moment overlijd het personage direct. Deze 3 clichés komen naar mijn idee teveel voor in de film en het werd in de 2e helft bijzonder storend.
Verder had de film een paar kleine dingen erin zitten waarvan ik het doel niet inzag. Er verschijnt bv meerdere malen tijdens de film plots een zwart scherm met een uitspraak erop. Mij is niet opgemerkt waar deze uitspraken van afgeleid zijn of wat ze precies toevoegen aan de scene, daarom vond ik ze overbodig. Aan het einde van de film herhaalde ze een paar korte fragmenten die tijdens de film waren afgespeeld, ditmaal met lichte aanpassingen. Het herhalen van deze scenes is ook iets waarvan ik niet begreep waarom het erin zat en naar mijn idee had het eruit gelaten kunnen worden. Maar deze 2 minpunten zijn meer nitpicks in vergelijking met de dingen waar ik niet tevreden over was.

Battle Royale is een sterke film die deels van zijn charme in de 2e helft kwijtraakt. Het verhaal is origineel en spannend maar de grote hoeveelheid actieclichés haalde deels van de spanning weg. Onlangs andere kleine minpunten heeft de film genoeg sterke eigenschappen erin zitten om de moeite waard te zijn geweest.

3,5*

avatar van Alathir
2,5
Omdat het Tarantino zijn favoriete film is, besloot ik om hem eens te bekijken. Ik vond het best wel voorspelbaar allemaal, je wist al meteen wie ging overleven.. Het viel toch vrij hard tegen eigenlijk. De actie is degelijk, maar de acting is soms echt te theatraal: Het toppunt is toch wel de dood van de leraar op het einde, wordt neergeschoten door ontelbaar veel kogels maar o nee dan gaat zijn telefoon en komt hij terug tot leven om op te nemen. WTF! Om vervolgens het laatste koekje op te eten en super belachelijk te sterven..


Ik snap ook niet dat er mensen zijn die Kiriyama het coolste personage van de film vonden. Die heeft van heel de film volgens mij niks gezegd en zit iedereen koelbloedig af te maken met zijn uzi, waarin volgens mij enkel losse flodders zaten. In het eerste uur was de film goed maar daarna wordt het toch wel minder. Ook die zogenaamde Danger Zones, leuk concept maar uiteindelijk is hier volgens mij niemand door doodgegaan. Plaats dan mijnen random in het veld, dan heb je ook Danger Zones... Ook de dood van Kawada zolang na het gevecht met Kiriyama had voor mij niet gehoeven. Ik bedoel zelfs al kreeg je met die uzi 5 kogels in je lijf geramd, niks aan de hand lijkt me? 30 voltreffers waren toch minimaal voor dood te gaan?


The Condemned is toch een stuk vermakelijker vond ik, daar vond ik het verhaal erachter ook veel sterker. Ik bedoel maar dat er veel mensen zeker zouden betalen om criminelen elkaar te zien afmaken. De backstory hier was redelijk belachelijk.

avatar van FillumGek
4,0
Ik had deze zo lang geleden voor het laatst gezien dat ik er bijna niets meer van wist. Dit was zo'n beetje mijn eerste kennismaking met de Japanse film denk ik, toen het een keer voorbij kwam op MTV's Asian Screen. Ik wist toen nog niet eens van het bestaan van Takeshi Kitano. Bijna niet meer voor te stellen.

Ondertussen is Battle Royale één van Japans' meest winstgevende films en wereldberoemd. Mede doordat de film, naar het gelijknamige boek, her en der werd geband werd de interesse alleen maar groter. Geïnspireerd door zijn eigen rumoerige jeugd en zijn wantrouwen destijds tegens volwassenen besloot Fukasaku deze film te maken. Het thema 'volwassenen vs. kinderen' komt op meerdere momenten duidelijk naar voren.

Vermoordt al je klasgenoten tot jezelf als laatste overblijft. Doe je niets, dan ontploft je nekband. Het is een even simpel als huiveringwekkend idee. De beginscene is inmiddels legendarisch waarin iedereen paniekerig zijn naam hoort genoemd, een tas met een - hopelijk praktisch - wapen in de armen krijgt geworpen en de wildernis in wordt gestuurd, een verlaten eiland in dit geval. Relaties worden op de proef gesteld, en keihard doorbroken door een aantal moordlustige kandidaten.

Voor mijn gevoel gaan diverse bekende koppen al eeuwenlang mee, maar toch zijn de acteurs hedendaags slechts dertigers. Ten tijde van het filmen waren het allemaal tieners en des te knapper vind ik het eindresultaat. Niet dat ze allemaal even sterk acteerden, maar een Fujiwara, Kuriyama en Maeda springen er wel uit. Ze beleefden met deze film dan ook min of meer hen doorbraak. Kuriyama werd later zelfs door Tarantino gecast in Kill Bill omdat dit zijn lievelingsfilm is.

Zoals je mag verwachten zit het met de actie meer dan goed. De bodycount is wel zo'n beetje te raden met een klas van ongeveer veertig kinderen. De één komt gruwelijk aan zijn eind, de ander pleegt weer zelfmoord. Er wordt veel gebruik gemaakt van CGI bloed, maar storend is het niet. Wat wel een klein beetje ging storen was het theatrale doodgaan. Of erger nog; het niet dood te willen gaan na doorzeefd te zijn. Wel leuk dat het op het einde ook meteen op de hak wordt genomen door Kitano.

Je zou het niet verwachten, maar Battle Royale draait ook erg om liefde. Of het nou om een beste vriend gaat, een familielid of een secret crush. Dit zorgt tussen de wrede actie door voor rustigere scenes waarin we de characters beter leren kennen. Ook een flashback hier en daar wordt niet geweerd. Voor sommige is het highschool-geleuter misschien storend, maar ik vond het wel een fijne afwisseling. Mede omdat het acteerwerk best goed is, al soms wat schreeuwerig. De relaties onderling voelen in elk geval realistisch.

De soundtrack is ook een bijzondere, die zit namelijk propvol klassieke muziek wat zorgt voor een fijn contrast. Helaas is de regisseur ten tijde van het filmen van de sequel overleden waardoor zijn zoon het moest overnemen. Daardoor komt die niet in de buurt van dit superieure origineel. Battle Royale is met recht een klassieker en heeft een verdiende limited release van Arrow gekregen.

avatar van Shadowed
3,5
Goed.

Ondanks een paar karakters die verschrikkelijk slecht acteren was deze film best te zien. Een soort voorgaander van The Hunger Games die ik geweldig vind maar dan afkomstig uit Japan. Ik weet dat Japanse films (meestal) wel een klein beetje anders kunnen zijn dan Britse of Amerikaanse films maar toch.

Soms waren er een beetje saaie stukjes en sommige stukjes waren aan de andere kant weer mooi. Er zit diepgang in en rouw voor andere mensen. Wat deze film ook wellicht beter maakt is jezelf voorstellen hierin. Maar het laatste kan mogelijk alleen bij mij werken.

Er zitten ups en downs in deze film maar mij aandacht werd er goed bijgehouden door hele brute scenes. Al gaan ze soms een beetje gek naar hun einde de actie vond ik erg leuk. vooral van een transferstudent die in zijn eentje zo'n beetje 15 mensen omlegt.

Japanse films blijven niet echt mijn smaak, maar dit is toch wel een aanrader. Zeker voor als je wel van een Japanse stijl houd.

avatar van Zwolle84
3,0
geplaatst:
Leuke, krankzinnige film, maar bij herziening is hij toch wel een stuk minder dan ik me herinnerde. De pluspunten, zoals het speelse karakter en de lompe wendingen, blijven staan, maar het is wel een erg onevenwichtige film. Zo weten de meer diepgaand bedoelde passages - die toch zeker de halve film in beslag nemen - totaal niet te overtuigen en is het (bewust?) slechte acteerwerk een paar stappen te ver doorgevoerd. Op een gegeven moment had ik het bovendien wel gezien, maar bleven ze stuk voor stuk ál die weet ik hoeveel kills laten zien.

Een onvoldoende ga ik het niet geven, daarvoor is het een te eigenzinnig werkje, maar er gaan wel twee volle punten af.

avatar van John Milton
4,0
geplaatst:
Grappig, Zwolle84!

John Milton schreef:
tien jaar lang met een 6 gewaardeerd, 5e of zesde kijkbeurt nu na jaren niet te hebben gezien, ik hoog tegen alle verwachtingen in op [van een 6] naar een 8.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:53 uur

geplaatst: vandaag om 12:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.