Batoru Rowaiaru (2000)

Nou, als ik de film geen kans had gegeven, had ik hem niet eens bekeken... Of in ieder geval halverwege uitgezet, maar dat is niks voor mij. Dus dat is een onterechte interpretatie



Ja, de introductie legde inderdaad wel het één en ander uit, maar ik vond het erg snel gaan! Wellicht had ik even terug moeten spoelen en het nog een keer moeten bekijken In ieder geval vond ik het erg snel en daardoor wat onduidelijk.



Oke Het leek alsof het een belangrijk element was binnen de film, omdat er zo ingezoomd werd op de leraar en het meisje.



O, ik heb wel opgelet hoor. Alweer een onterechte interpretatie Tijdens de film vertelt die vorige winnaar met die hoofddoek over dat zijn lief een glimlach op haar gezicht had toen ze stierf, en dat hij nooit wist wat dat inhield. En aangezien dat meisje aan het begin ook glimlachte, dacht ik dat dat met elkaar te maken had. Dus ik zat te wachten op dat einde



Wederom: het ging erg snel, en wellicht had ik even terug moeten spoelen Ik heb echt wel opgelet en het feit dat ik het alsnog niet begreep, zegt misschien wel dat de film erg snel ging en dat je het wellicht nog een keer moet zien om alle details in je op te nemen.



Zit ook wat in, maar dan nog vind ik het wat absurd. Maar dat is wellicht een kwestie van smaak



In the Hunger Games falen uiteraard ook veel kinderen al aan het begin, tijdens het bloedbad bij de Hoorn. Maar zij hebben in ieder geval nog training gehad, of ze er nu wat aan hadden of niet. Feit blijft dat er Beroepstributen bij zaten, waarvan logisch was dat het vechtmachines waren. Hier vond ik het gewoon typisch dat gewone schoolkinderen ook ineens in vechtmachines veranderden, al waren het maar een paar. Maar wederom: misschien een kwestie van smaak



Inderdaad, een kwestie van voorkeur. In the Hunger Games gaat het ook om 24 kinderen, maar toch werd daar mooi door één persoon haar ogen gekeken. Maar goed, daar zijn anderen het weer niet mee eens; verhalen dat ze te weinig weten over de andere tributen. Dus inderdaad, dat is persoonlijk.



Tja, dat is een uiting van smaak. Jij vindt Hollywood cliché, en is dat misschien ook geregeld, maar ook Hollywood levert vaak mooie films af. Maar inderdaad, wie weet als ik vaker Aziatisch kijk, dat het went




Ja inderdaad, dat zijn toch wel wat behoorlijk overeenkomsten. Maar wat je zegt: het zijn twee heel verschillende films, en met zoveel verschillen dat het heel anders aanvoelt.

Dankjewel voor het ophelderen van sommige onduidelijkheden en voor je mening! Het is in ieder geval een stuk duidelijker nu, maar toch blijft het niet mijn film

De relatie tussen het meisje en de docent wordt verderop in de film wel weer van belang, vandaar dat er even bij stil gestaan wordt.


Graag gedaan
Pas wel op met spoilers voor The Hunger Games, voor de mensen die BR wel gezien hebben maar tHG niet. Details over deze film kun je alleen bespreken bij de desbetreffende film (of een forumtopic over openen).

Oke, sorry! Zal er ff voor opletten

echt 1 hele gekke film, battle royale had me veel meer vermaakt dan de hunger games of de talloze andere vergelijkbare films, het bleef me ook de hele film gewoon boeien dus geef een 5

Aardige film, maar had er iets meer van verwacht. Sowieso oogt het veel ouder dan uit 2000. Ik vond het af en toe wel erg vaag, komt ook beetje door de taal natuurlijk. Maar er zitten wel een paar keiharde scenes in zeg. Er word ook wel aardig geacteerd, al kan ik het gelach van Japanse meisjes niet echt serieus nemen.

3.5*

Zat laatst in het vliegtuig uit pure ellende (oké en uit nieuwsgierigheid) The Hunger Games te kijken. Die film laat toch maar mooi zien hoed goed Battle Royale is. Deze film is zoveel rauwer, origineler, freakier, verrassender, en gewoon beter.

Bagger, niet meer en niet minder.

Geen enkele empathie voor welke acteur ook aangezien er ook geen moeite voor word gedaan.

Het enige leuke was die instructrice maar dat was dan ook het enige.

1 ster voor die instructrice en Tatsuya Fujiwara die echt goed was in Desu Nóto.

Geinig flimpje vreesde voor een brutale hardcore slachtfilm
maar dit bleek gelukkig niet het geval
het einde de afgeschoten schoolhoofd die nog ff doodleuk opstaat voor een telefoongesprek en koekje was het toppunt

Ik heb de film inmiddels een keer of 15 gezien, en nog vind ik hem elke keer slechter en slechter worden. Ik ben een groot fan van het boek, aangezien dat erin slaagt vrijwel alle 42 personages een ziel te geven. Het geeft inzicht in hun beweegredenen, verleden en onderlinge verhoudingen, je gaat meeleven en begrijpen waarom dingen op een bepaalde manier gebeuren, en op het eind wil je zelfs van de minst sympathieke personages eigenlijk nog dat hen niks overkomt.

Komt bij dat er een briljant zijspoor inzit van het personage Shinji Mimura, dat een ingenieuze ontsnappingspoging probeert te realiseren.

Het boek telt om en nabij de 700 pagina's en het is dan ook logisch dat een film van 2 uur niet diezelfde lading kan dekken, maar ik vind dat heel jammer. Alle zijverhalen worden weggelaten, en Kiriyama en Kawada worden geintroduceerd als "exchange students" omdat ze anders niet op zouden vallen in de massa van gezichtsloze personages.

Net als in het boek zijn de hoofdpersonages ook niet bijster interessant, en gek genoeg lijkt de film een soort gimmick te worden rondom het personage van Takeshi Kitano en een soort obsessie rond Noriko Nakagawa, wat niets met het originele verhaal te maken heeft.

Wat overblijft is een film met wat niet al te grof hakken en zagen, terwijl het niet uitmaakt wie er eigenlijk vermoord worden. Naar mijn mening had dit beter een miniserie kunnen worden, waarin karakters aan bod hadden kunnen komen, het idee van deze toekomst beter uitgewerkt had kunnen worden etc. En waarin zeker meer screen time had moeten zitten voor Mimura, naar mijn mening een van de meest interessante karakters.

Kan wel begrijpen dat het een cutlfilm is, maar zodra je het boek gelezen hebt is de film weinig meer aan eigenlijk.

(btw de film is altijd nog beter dan de manga die volgepropt zit met onnodige verkrachtingsscenes )

Waarom een film 15 keer kijken die je steeds slechter en slechter vind, vraag ik me af?

Ik begrijp niet waarom deze film zo hoog scoort. Slecht acteerwerk, ongeloofwaardige gebeurtenissen erin, je bouwt geen band op met de acteurs en zelfs de moorden zijn saai.

Ik vind dit echt een prachtige film.

Bijna krak hetzelfde als the hunger games (blijkbaar een hit op vliegtuigen, heb hem daar ook gezien) maar ongelofelijk veel beter uitgevoerd. De grote verhaallijnen zijn zoals ze in de korte inhoud geschreven zijn, en veel valt daar eigenlijk niet meer aan toe te voegen.

Maar de uitwerking, de persoonlijke verhalen en achtergronden die in de film naar voor komen maken hem een pak beter. Waar the hunger games teams van 2 personen zijn die strijden om hun district meer eten te geven (en ze dus ook een reden hebben om te moorden) gaat het hier om een klasgroep die elkaar al vele jaren kennen en het dus niet zo normaal is om eventjes te besluiten je vrienden uit te moorden. Met als enige prijs je leven (en vele trauma's, zoals blijkt bij ex-winnaar Shogo Kawada).

De kleine twisten in het verhaal, de voorgeschiedenis en uiteraard: de gevechten met bijhoordende tragedie hielden mij vast van begin tot eind.

IK kan lijkesnijders reactie wel begrijpen dat het beter een miniserie was geweest. Ik heb het boek niet gelezen maar er zit eigenlijk enorm veel potentieel in deze film dat er nog niet uit is gehaald. Maar ach ja echt klagen doe ik niet.

4*

Wel een klein detail:

Wat is de link tussen de "economie heropbouwen + jongeren heropvoeden" en "klassen op een eiland droppen om elkaar uit te moorden"?

Naast het feit dat blijkbaar niemand hier iets van af weet (al die jongeren toch niet in ieder geval) en het dus niet echt een educatief doel kan hebben kost dit bakken geld (soldaten, uitrusting,...).

Het heropvoeden dient meer als afschrik middel voor de jeugd, lijkt me. Als je niet je best doet op school, maak je kans om in BR te eindigen. En als jongeren serieus met hun educatie omspringen zal dat de economie ten goede komen. Het financiële plaatje van BR kan wel gedekt worden door de entertainment-industrie, want laten we eerlijk wezen....dit is stukken beter dan Idols

Harde film maar zeer vet. Vooral het verhaal is ontzettend goed. Eigenlijk alles wat de Hunger Games had moeten zijn

Ondanks (of dankzij) het stupide verhaaltje, ging de film behoorlijk van start en kwam ik als kijker in een lekkere portie waanzin terecht die een hoop beloofde te worden. Kitano in een gave rol, schoolkinderen die elkaar afmaken (probeer dit in Amerika eens te maken, en dan bedoel ik niet The Hunger Games) op leuke wijze, dat zou in ieder geval toch wel erg leuk moeten blijven. Het jammere is dan echter toch dat de enorme overvloed aan personages en de veelvuldig voorkomende suikerzoete drama niet overal blijft werken.

Daar komt ook nog eens bij dat de film veel te lang duurt en zodoende halverwege wat begint te vervelen. Op het einde veert het geheel wel weer wat op, maar dan heeft het alles bij elkaar ook echt wel te lang geduurd. Persoonlijk had de film ook wel iets gewelddadiger gemogen, want de kills waren nu bij vlagen toch net wat te clean voor wat ze zouden moeten zijn. Alsnog wel een leuke film, maar toch net ietsjes minder dan ik had gehoopt.

Battle Royale.

De grote beruchtheid rondom deze film spoorde mij aan om hem te gaan kijken aangezien mijn grote liefde voor cult/horrorfilms. De film was op het begin erg spannend en ik verwachte dat dit een opbouw was naar een nare climax maar helaas komt de film nooit verder als veel blood & guts met een te serieuze toon.

3,0

Een halfje verhoogd.

Ondanks dat ie me tegenviel, bleef ie me constant door m'n kop spoken. Heeft een bijzondere sfeer en een erg naar idee. Deze film heeft toch wel haar kwaliteiten.

3,5

Kon de film niet echt serieus nemen, komt vooral door het Japanse taaltje en geschreeuw.

tien jaar lang met een 6 gewaardeerd, 5e of zesde kijkbeurt nu na jaren niet te hebben gezien, ik hoog tegen alle verwachtingen in op naar een 8.

Aardige film waarin een klas scholieren wordt gedropt op een eiland met als missie om elkaar af te maken. Een origineel gegeven dat wat oppervlakkig is uitgewerkt. De film concentreert zich meer op de actie en de kills (die dan ook redelijk gewelddadig in beeld gebracht zijn). Wel wat lang, maar toch vermakelijk. De vele personages zijn soms wat moeilijk uit elkaar te houden.

Best een aardige film, met name de muziek paste goed bij de beelden, en dat levert een aantal filmisch sterke scènes op. Verder is het een herhaling van wat ik al in The Hunger Games had gezien, ware het niet dat het deze film is die eerder uitkwam. The Hunger Games komt daardoor wel behoorlijk gejat over, tot in de details aan toe.

Deze scoort voor mij een halve ster hoger dan The Hunger Games, mede omdat The Hunger Games commercie ademt, en dat heb je bij deze film veel minder. Verhaalopbouw is in beide films vrij dun en verre van volmaakt, al is het in The Hunger Games wel iets beter gedaan dan bij deze film.

3,5*

Deze pulpklassieker uit mijn jeugd voelt bij herziening behoorlijk gedateerd, maar de absurde humor en de overdreven gewelddadigheid blijven nog altijd zeer vermakelijk. Wat het zo onweerstaanbaar maakt is hoe het speelt met het verwachtingspatroon van de kijker en steeds met nieuwe manieren komt om liefdesrelaties en sterfscenes in te vullen. Meer dan een knotsgekke slasher is het toch vooral een zeer onorthodoxe komedie.

Deze film is een verfilming van een omstreden boek. En zoals het in Amerika bijna regel is bij niet Amerikaanse films die succesvol blijken, moest ook deze film een Amerikaanse remake krijgen. Dit is wat uiteindelijk na diverse malen herschreven te zijn "The Hunger games" geworden. Die film komt daar door niet gejat over, het ís gejat.

The Condemned lijkt me eerder een Amerikaanse versie van Battle Royaal. The Hunger Games is een combinatie van fantasy en Battle Royaal maar vind ik toch wel genoeg verschillen van elkaar. The Hunger Games is eerder bedoeld voor de jeugd, die waarschijnlijk nooit van BR hebben gehoord. BR vind ik stukken beter, harder, realistischer en vele malen vreemder dan die bovengenoemde films.

Gejat is het zeker. En dan vermalen tot hapklare Hollywood-tienersensatie.

Het boek is trouwens een stuk beter dan de film!

Wat een onzin. The Hunger Games is ook naar aanleiding van een boek gemaakt (een trilogie). Het verhaal is niet naar aanleiding van Battle Royale gemaakt om er maar een Amerikaanse versie van te maken, het is als een op zichzelf staand verhaal gemaakt.

Uiteraard zijn er overeenkomsten, maar dat maakt het niet gejat. Als we het dan toch over originaliteit en jatten moeten hebben: laten we dan a.u.b. niet vergeten dat het concept van dit verhaal al uit de gladiatoren-tijd stamt.

Nooit is enig verhaal origineel, er bestaat altijd ergens op de wereld wel iets dat er op een bepaalde manier op lijkt.

Mijn geschiedenisboeken hadden het niet over schoolklassen die elkaar uit moeten moorden?

Joh.

Mijn geschiedenisboeken hadden het ook niet over Katniss Everdeen.

Japanse Hunger Games aardig niet geweldig. 2.5