Batoru Rowaiaru (2000)

Aardig filmpje.

Wreed en shockerend, maar op een gegeven moment weet je het wel.

Het verhaal is niet bijster origineel.

Leuke slachtpartijen met een hoop bloedsproeiende halssalgaders. Prima vermaak, goed geacteerd, maar verder zag ik er niet zo heel veel in.

Veel dingen waren niet duidelijk en/of onderbelicht. De setting was vaag en niet goed uitgelegd (hoe en waarom van Battle Royale), en de achtergrond van verschillende personages, maar in het geval van Kiriyama gaf dat niet zo veel, werd hij nog een beetje enger van. Op het laatst werd het wel erg komisch met dat maffe schilderij, en die telefoon die afging en dan nog even een koekje eten, heel typisch. Haalt toch de enigszins serieuze toon van de film onderuit. Ook het feit dat Kiriyama niet kan mikken, 1000 kogels nodig heeft om één iemand neer te leggen - en dat alles zonder herladen!

Wat ik alleen niet snapte was de tekst die na bepaalde moorden in beeld kwam, een soort laatste zin van de dode, die enkel te lezen was voor ons kijkers, maar de personages in de film kregen hem ook door Heel vaag. Ook een vreemde keus om drie epiloogjes achter het eigenlijk einde van de film aan te plakken.

3.5 sterren (eigenlijk 3 maar ik vond het wel lekker campy vermaak)

P.S. Ik lees hier ook suggesties over hoe een Amerikaanse versie geweest zou zijn, nou die zou één groot nadeel gehad hebben: alle 'tieners' waren zoals gewoonlijk weer 30. Deze Japannertjes waren tenminste echter tieners. :evil Ideale film voor kinderhaters.

Bijzonder amusant, die Batoru Rowaiaru.

Een aantal ongegeneerde schokkende scènes, die op de één of andere manier perfect samengaan met de klassieke muziek. De spanning en sfeer in de film zijn soms om te snijden, maar daarnaast bevat de film een gezond portie humor (vooral het instructie-filmpje in het begin van de film was geweldig). Op een gegeven moment had ik alleen wel het idee dat ik het allemaal wel gezien had. De grap is er op een gegeven moment wel een beetje af. Desondanks erg genoten.

Ruim 3,5 sterren.

Ik ben geschokt!!! En niet zozeer door de film maar door de absoluut belachelijk hoge score hier en op IMDB. Want dit was toch wel een van de beroerste stukjes cinematografie die ik de laatste tijd voorbij heb zien komen.

Het plot is erg dunnetjes met meer gaten dan een zwitserse gatenkaas. Het acteerwerk is mager en staat bol van de cliches. Door de stortvloed aan personages springt de film erg van de hak op tak en diept eigenlijk geen een van de karakters goed uit. Bovendien is het verhaal echt heel, heel saai, het blijft in herhalingen vallen tot het eind toe.

Geen idee wat de diepere betekenis achter deze film zou moeten zijn? Een "nieuwe" Clockwork Orange ik dacht het niet. Deze film mag nog niet in de schaduw staan. Een aanklacht tegen het systeem? of tegen de mensheid en het eigenbelang? Dan vind ik het zeer zwak. Dit is gewoon een ordinaire slashermovie en nog een slechte ook. Een hoop pubers op een eiland met veel bloed die tussendoor ook nog eens allemaal verliefd worden op elkaar. Echt zonde van m'n tijd deze onzin.

En waar de gemiddelde amerikaanse slashermovie het na 90 minuten wel voor gezien houd gaat deze film vrolijk bijna 2 uur door.

Nou 1* voor dat hyperactieve japanse meisje in die instructiefilm (dat was wel grappig inderdaad).

Briljante, fascinerende film over de wil om te overleven, zelfs in een vreselijke wereld. Instant classic.

4*.

Was wel erg hard, sadistisch en bloederig.

Heb hem een jaartje geleden gezien maar ik kan me nog wel herinneren dat deze cool was.

3,0

Ben het eens met Avitas, zeker origineel idee, slecht uitgewerkt. Aaneenschakeling van moorden en jankende japanners. Allemaal verliefdheden bladiebla..

Toch wel vermakelijk, maar te zwak en oppervlakkig voor een hoge score

3*

Ik vond het een goeie film, lekkere actie wel.

Begin was goed, en inderdaad aan het einde ging het iets achteruit.

Het werd net iets te langdradig.

maar ondanks dat vond ik het echt wel een goeie film, de sfeer was ook wel aanwezig, ze hebben ook wel goed de persoonlijke dilemma's laten zien.

Veel plezier naar gekeken. 4,5*

Het verhaal en concept is erg tof. Jammer dat het zo slecht is uitgewerkt. Er had zoveel meer ingezeten: van spanning tot humor, van emotie tot actie. Het lijkt of Fukasaku alles in 1 wilde laten zien, wat niet werkte. Waar hij een mooi viergangen diner had kunnen serveren krijgen we een stamppot voorgeschoteld. Zonder worst en spekjes. 2,5*

Een tijdje geleden herzien en de hoge frequentie aan liefdesperikelen bleek toch wel een obstakel voor de amusementswaarde te zijn. Het concept is origineel, de moorden zijn vaak goed uitgewerkt alleen jammer dat het er nogal nep uitziet allemaal. Op een gegeven moment werd het gewoon irritant. Telkens weer, net voordat iemand overleed moest hij/zij nog even wat zeggen waarna men als een vliegtuig ter aarde stortte. Krappe 4* blijven wel staan.

Zware teleurstelling toch. Saaie film die een halfuur te lang duurt, teveel onzinnige karakters bevat en bovenal niet gewelddadig of grappig genoeg is. De hele film lijkt wel een moderne ripoff van het superieure "The Running Man" met Arnie. Hoewel die een stuk meer de cheese-factor handhaaft zit ie kwalitatief ook nog eens een stuk beter in mekaar. Wat de regisseur met Battle Royale nu juist wou bereiken is me overigens een raadsel. Een bikkelharde actiefilm maken? Een filosofisch verhaaltje over de wreedheid van de mens ophangen? Twee uur rasecht komisch entertainment serveren? Misschien wel alledrie, maar wat mij betreft op alle vlakken gebuisd.

Ietwat bijzondere maar zeker vermakelijke actiefilm met nogal wat geweld. De film hapt lekker weg en werd een echte cultfilm. Goed.

Batoru Rowaiaru is in mijn ogen een gemiste kans. Ikzelf had gehoopt op een meer serieuze film en helaas kreeg ik een film voorgeschoteld die ten eerste gigantisch 'over-the-top' was, ten tweede verschrikkelijk slechte filmmuziek kent en waarin ten derde vaak belabberd geacteerd wordt.
Bij iedere kill stort de vermoorde persoon theatraal ten aarde, maar niet voordat diegene een volledige liefdesverklaring af heeft gelegd.

Toch zaten er ook wel heel aardige stukken in de film. Ik heb veelal kostelijk gelachen om de bizarre situaties, bijvoorbeeld op het einde wanneer de oprichter van het hele gebeuren, gespeeld door Kitano (geloof ik), nadat hij doorzeefd is met kogels, nog even doodleuk de telefoon opneemt, een gesprek voert, om vervolgens alsnog dood neer te vallen.

Uiteindelijk vond ik deze vermakelijke stukjes toch niet genoeg en had ik gehoopt op een meer spannende film. Deze film is echter wél aan te raden om met een paar vrienden op de bank te kijken na een avondje doorzakken in de kroeg.

2,0 sterren.

Een vermakelijke film waar ik gelukkig niet teveel van verwachte. Schoolkinderen die elkaar vermoorden om te blijven overleven. De actie was wel aardig en soms waren er grappige scenes. Echt goor is de film niet, dat valt reuze mee. Het einde was heel voorspelbaar en je kan in het begin eigenlijk al aanvoelen hoe het gaat eindigen. Toch heb ik me kostelijk vermaakt met deze simpele moordfilm.

Ghehehe, tof spel dat Battle Royale, ik hoop er alleen nooit in verzeild te raken, want het is op en top sadisme natuurlijk. Maar om te zien is het wel leuk. Vooral wanneer schoolmeisjes in de weer zijn met allerlei schietgerei is het genieten geblazen. Maar het leukste moment vond ik voordat het hele spel begint, namelijk de introductie door die overactieve instructrice.

Toen ik deze film voor het eerst zag dacht ik vooral: wtf? Dit kwam overigens vooral omdat ik destijds nog niet zoveel gewend was, zowel qua geweld in films als met de Japanse cinema.

Nog steeds rest echter mijn eerste reactie: wtf!? Het is namelijk een van de meest bizarre, maar toch o zo simpele scenarios die ik ooit in een film heb voorbij zien komen. En daarvoor verleen ik deze film een heleboel credit. Takeshi Kitano speelt (zoals altijd) weer geweldig en er zijn niet zoveel spelden tussen deze film te wrikken. En dat ga ik dus ook zeker niet doen!

Had het allemaal nog wel iets meer luguber verwacht, misschien ook wel gehoopt, en daardoor viel de film mij licht tegen. Het idee is natuurlijk briljant, en het is ook wel prima uitgewerkt. Maar toch was het voor mij allemaal net niet. Vond ook de acteerprestaties maar mwah, wat voornamelijk komt doordat er her en der wel erg zwakke, haast kinderlijke, dialogen waren..

3*

Geinig filmpje. Eerste driekwartier zijn rap, hard en grappig. Vooral de tv-instructie met de overenthousiaste dame is geweldig.

Halverwege raakt de vaart eruit en zijn er geen verrassingen meer, het is allemaal meer van hetzelfde en tegen de verwachting in geen bijzondere kills meer. Wel grappig dat de leider weer opstaat.

Score is lekker misplaatst met de klassieke muziek. De film had wel meer impact kunnen hebben als het korter was en in tempo zou toenemen in plaats van afnemen. Verder niks meegekregen van serieuze waanzin of overlevingsdrang, gewoon rechttoe rechtaan met een dikke knipoog.

Tegenvaller. Het concept is opzich best wel interessant, maar er wordt veel te weinig uitgehaald. Te veel personages en veel te weinig diepgang.

Wat ervoor zorgt dat geen enkele moord me kon boeien. Owh, daar wordt weer één doodgeschoten; lekker boeiend. Wat me ook begon te storen waren die liefdesverklaringen steeds, sloeg nergens op. Sowieso werkten de drama-elementen voor geen meter in deze film. De muziek kon me ook niet echt bekoren.

Wat dan wel weer aardig werkte was de humor. De film kent echt wel een paar prima over the top scénes en ik heb vooral goed gelachen toen Kitano nog even vrolijk z'n telefoontje opnam op het laatst, terwijl hij al ''doodgeknald'' was. Heerlijk. Voor de rest duurt het op het laatst wel wat lang en viel het einde me tegen.

Redelijke film, maar de manier waarop de makers een actie/drama willen combineren met humor en wat geneuzel over hoe ver de mens kan gaan (o.i.d.) werkte niet echt.

Kick-ass!

Tenminste het eerste uur dan. Vooral de inleiding met de Hyper actieve vrouw is super. De gevechten zijn de eerste dag beter dan de tweede, wat betekent dat het sowieso na een uur minder wordt. Meer Dramatiek en romantiek, dus minder Actie. Dat is niet heel erg, maar net als je er lekker inzit wordt het weer sloom.

De Muziek had van mij ook niet echt gehoeven. Bij de rustigere scenes waren ze wel aangenaam, maar ik mistte bij de actie scenes toch wel de flitsende muziek.

Uiteindelijk kreeg ik toch wel medeleven met de (meeste) leeringen. Dus dat is goed uitgewerkt.

Als totaal plaatje een Toffe Nippon prent die gewoon erg vermaakt.

Het tweede deel hoef ik gegarandeerd NIET te zien, aangezien die serieuzer word.

* 3,5

Actie film met iets te veel drama.

De moorden waren in het begin nog hard en onverwachts, maar naar het einde toe werd het steeds voorspelbaarder en slapper.
Daarnaast begonnen al die liefdesverklaringen me al gauw de keel uit te steken, het leek wel alsof iedereen op iedereen viel. Daarnaast leed de film soms een beetje aan ''overkill'' en duurde hij ook iets te lang.
Maar gelukkig waren er meer positieve punten aan de film dan negatieve punten. Zo was de eerste uur van de film erg vermakelijk en waren nog veel moorden erg grappig en onvoorspelbaar. Met als hoogtepunt de groepje vriendinnen die elkaar uit moorden nadat eentje gif in het eten had gedaan. De muziek van de film was soms een beetje standaard maar meestal wel toepasselijk. Nog net 3,5*.

Plumpuddinkje. Halfslachtige keuzes van Fukasaku leiden tot vlees noch vis. Dan eens hard, dan eens grappig en dan eens lief, maar samen overal net niet. Opening is nog vrij sterk, de instructievideo is zelfs hilarisch. Eenmaal op het eiland wordt het steeds rommeliger met soms tergende muziek.

De hoeveelheid karakters maakt het er niet overzichtelijker op, bovendien zijn de meesten oninteressant en plat. Met uitzondering van Mitsuko die samen met de battles voor de nodige afleiding zorgen. Toch hadden de kills wel wat straffer gekund, net als het slot. Blijft over een vlakke film waarbij je je naderhand kunt afvragen wat nu precies de bedoeling was.

na het eerste half uur was ik enorm onder e indruk maar naar gelang de film vordert wordt het toch allemaal wat minder.

ik denk dat er toch wat teveel drama inzit waardoor het tempo van de film er teveel onder lijd. de combinatie van actie en drama is dus niet geslaagd althans niet hoe het hier in beeld wordt gebracht.

een deel van die jongeren kon voor mij toch ook iets teveel tussen de kogels lopen en uiteindelijk lijkt het dan ook niet echt realistisch meer.

ik kan niet zeggen dat ik een slechte film heb gezien maar ik had veel meer van deze "Battle Royale " verwacht zeker nadat quentin tarantino zij dat dit zijn absolute nummer 1 is.

ik kom toch nog bij 3*

Vermakelijk filmpje, al oogt het allemaal wat onevenwichtig. Het concept is leuk en het begin is ook erg vermakelijk. Leuk om Kitano weer eens zeer droog te zien spelen. Ik vond vooral het moment dat hij alles uitlegt behoorlijk vermakelijk. De eerste 20 minuten op het eiland zijn ook erg vermakelijk. Grof, hard en tot op dat moment neemt de film zich gelukkig ook niet te serieus. Des te jammer is het dat daarna de film zich meer gaat richten op het drama en alle liefdesperikelen tussen veel jongens en meiden.

Dat is echt zonde, want het voelt overbodig aan, de film wordt er onevenwichtig door en ook langer, dan je voor een simpel verhaaltje als dit nodig hebt. Toch blijft het nog wel enigszins vermakelijk om te volgen, mede ook omdat ik best benieuwd was hoe het af zou lopen. De laatste scène van Kitano is trouwens wel hilarisch. Voldoende, dat wel, maar er had zeker meer in gezeten.

3,0*

Viel niet mee. Helaas is het uitgangspunt zelf nog wel het leukste, maar daar heb je nog geen goeie film mee.

Eigenlijk begon het wel erg leuk, de instructie voordat de leerlingen het eiland op werden gestuurd, en de eerste pakweg 15 minuten op het eiland bedoel ik dan. Die instructie beloofde veel, vrij komisch met die typische Japanse hysterie van dat videogrietje, Kitano die er ook erg goed in meeging. De eerste actie op het eiland was ook erg fijn, grafisch en hard, en vooral erg snel en fel. Helaas vervalt de film daarna in eentje van het allooi '10 kleine negertjes' (in dit geval '40 kleine Aziaatjes'), elke dooie blijft zich maar herhalen en herhalen. Dat geldt ook voor de vervelende flashbacks die vrijwel niks toevoegen, met het nodige aangedikte drama van dien. Altijd was er wel iemand die op weer iemand anders stiekem verliefd was, of tegen iemand opkeek, of toch juist weer oud zeer naar boven voelde komen. Erg vermoeiend.

Nee eigenlijk waren de actiescenes verder het enige wat de moeite was, en moet gezegd dat het er vaak wel prima uitzag, maar twee uur? Waarom niet lekker 80-90 minuten? Tussen pakweg minuut 30 en 100 is het vrijwel niks anders aftellen tot er nog een handvol leerlingen over zijn.

Uitgangspunt is en blijft heerlijk, wat al dat drama er in doet is me een raadsel, enkele lichtpuntjes redden het nog een beetje.

2*

Aardig concept en goed uitgewerkt, maar toch te mager om echt goed te zijn. Vooral het eerste half uur is geweldig (op het hysterische uitlegfilmpje na dan..), daarna zijn de eerste paar kills ook nog leuk, maar op een gegeven moment had ik het wel gezien. Het is overigens wel erg zwart-wit (en dat kun je letterlijk nemen), het goed vs kwaad lag er wel heel erg dik bovenop... Jammer ook dat sommige kills echt te slecht zijn voor woorden. Soms was dat ook wel lachwekkend slecht, maar soms was het gewoon echt slecht. Zoals de allereerste. Hij gooit het mes in haar hoofd, om het vervolgens uit de vloer te trekken . Ook was de film veel te sentimenteel. Hou het bij het spel en ga geen onnodige uitwijkingen erin stoppen. Het haalt de vaart uit de film en bovendien was het wel erg clichématig.

Vermakelijk is het wel en het verveelt nergens. Het einde was dan weer leuk gevonden (einde op het eiland dan), dat stukje erna ging nergens over.

Vermakelijk, maar het had veel beter kunnen zijn dan het is geworden.

Battle Royale schijnt de 1e film te zijn die dit concept heeft toegepast. Later volgden films als The Condemned, die ik wel allemaal heb gezien.

Wat zo goed begon, eindigde zo slap en voorspelbaar zeg. Het 1e half uur was echt boeiend met het schoolgebeuren, de kidnapping en de introductie op het eiland. Die vrouw op de instructievideo was geweldig

Daarna moet iedereen het eiland in en begint het moorden...

En helaas is dit niet allemaal even best uitgewerkt. De 1e kills waren nog wel boeiend om te kijken, maar al snel werd dit 1 grote herhalingsoefening. Ik vond het meerendeel van de kills ongeinspireerd (veelal met een pistool of mitrailleur of een mes) en het steeds zien van het lijstje met de cijfers ging me ook wat vervelend. Gelukkig zat er tussendoor nog wel af en toe een leuk stuk in zodat het nooit echt slecht werd. Maar het was beter geweest als de film een half uurtje korter was geweest.

De personages stellen allemaal niks voor. Het zijn allemaal inwisselbare karakters waar je niet om geeft en waarbij het niet erg is als ze sterven. Wat me wel erg tegenstond was alle dramatiek. Iedereen was bijna wel verliefd op iemand en bij elke sterfscene kreeg je een boel dramatiek...pff. Ik had liever wat meer rauwere actie gezien in plaats van dit gedoe. De film had wel een paar niveautjes harder gemogen.

Uiteindelijk is het wel leuk vermaak om te kijken geworden. Japanse films blijven toch soms best wel bizar, maar meestal ook aardig vermakelijk.

3*

Had hier best wel veel van verwacht eerlijk gezegd afgaande op de score hier en op IMDB, maar eindstand was het wel een redelijk vermakelijke film. Terwijl het concept op zich wel goed is en het eerste halfuur is het wel genieten geblazen met het te droge instructiefilmpje en de kills die gemaakt worden.
Maar naarmate de film vordert wordt het simpelweg saai en dat in combinatie met flashbacks en liefdesuitingen. Het overdreven einde met Kitano was dan weer wel grappig, nog even z'n telefoon opnemen en het laatste koekje opeten.

Nipt 2,5 sterren en deel twee sla ik maar over...

Bijzonder vermakelijke film, met een ontzettend leuk concept. Er zitten enkele stevige en harde actiescènes in, die perfect pasten bij de sfeer die in de film gecreëerd wordt. Ook het contrast met het veel te vrolijke instructiefilmpje is enorm leuk gevonden. Waar ik me wel aan ergerde, was het feit dat sommige van de leerlingen blijkbaar 50 kogels (bij wijze van spreken) moesten incasseren alvorens ze echt stierven... Maar ondanks dit minpuntje vond ik het toch een zeer leuke film om eens gezien te hebben.

Deze eens bekeken en 'k was erg aangenaam verrast. De film verveelde geen moment en boeide dus van begin tot einde. De film was op momenten wel bloederig, maar er zat telkens ook wel een kort verhaaltje bij de verschillende personages, zodat je toch wel met ze meeleeft.

'k had nog gevreesd met al die Japanners, dat je ze moeilijk uit elkaar ging kunnen houden, maar dit viel eigenlijk nog goed mee. De film ging soms een klein beetje over de schreef qua realisme (bv een 10-tal kogels in zich krijgen en dan toch nog rondwandelen), maar echt storen deed het niet. De film heeft me ondanks het gruwelijk idee erg geëntertaind.

Een aanrader en erg leuke ontdekking.