Meningen

IJzersterk drama over de infiltratie van de onderwereld in het havengebied van New Jersey. Marlon Brando is meesterlijk als ogenschijnlijk simpele ex-bokser die langzaam maar zeker betrokken raakt bij de lotgevallen van de havenarbeiders. De vlotte regie van Elia Kazan, het meeslepende script en het unaniem sterke spel van de hele cast maken hier een onverwoestbare klassieker van.

Simpel maar tegelijkertijd krachtig en puur lichtvoetig drama over twee muzikanten die elkaar toevallig treffen en kortstondig samen muziek maken. De twee hoofdrolspelers zijn ontwapenend; vooral Glen Hansard (in het echt zanger van de Ierse rockband The Frames) is uitstekend. Van de folk-muziek die ten hore wordt gebracht moet je houden; ik kan er niet zo heel veel mee, maar binnen de context van de film werken de songs erg goed. De film kabbelt ogenschijnlijk maar een beetje voort, maar toch zijn er vele mooie, haast magische momenten.

Onderhoudende, vaak erg grappige documentaire over een bizarre periode uit de voetbalgeschiedenis. Af en toe is het moeilijk voor te stellen dat dit echt gebeurd is. Leuke interviewfragmenten en geweldig archiefmateriaal, vlot gemonteerd tot een snel maar continu informatief geheel.

Traag en veel te lang, maar uiteindelijk toch wel weer erg sterk. Leonardo Di Caprio en Brad Pitt zijn beiden heerlijk op dreef en de film bouwt kunstig toe naar een memorabele finale. Her en der had zeker wat gesnoeid kunnen worden en er is alarmerend weinig plot voor een film met een dergelijke monsterlijke lengte, maar het is dermate fijn vertoeven bij deze personages dat je dergelijke tekortkomingen graag door de vingers ziet.

Meeslepend drama over de gewelddadige Erik (Andreas Wilson), die een laatste kans krijgt op een internaat. Daar probeert hij zijn leven te beteren maar stuit al snel op de sadistische praktijken van de daar heersende studievereniging. Goed gemaakt en uitstekend gespeeld, met vooral Wilson erg goed in de hoofdrol. Niet alles wordt even subtiel of overtuigend uitgewerkt, maar de film is zeer onderhoudend en het script heeft veel zinnige dingen te melden.

De film komt wat moeizaam op gang en kent een nogal overdreven en te dik aangezet eerste half uur, maar daarna wordt het gelukkig allemaal een stuk beter. Vooral de nerveuze, overspannen rol van DiCaprio en het knap gedoseerde tempo zijn dan zeer genietbaar. Qua stijl ligt de film zwaar verankerd in de jaren '70, met fraaie, overzichtelijk in beeld gebrachte aktiescenes en zelfs een aantal eersteklas autoachtervolgingen. Wie had ooit gedacht dat regisseur Paul Thomas Anderson nog eens een aktiefilm zou maken. Het gaat hem verrassend goed af. Niet alle elementen werken even goed en de rol van Sean Penn zit tegen het karikaturale aan, maar al met al een indrukwekkend staaltje cinema.

Fraaie film, origineel geconstrueerd en uitstekend gespeeld door Sturgess en Hathaway. Het engelse accent van de laatste laat te wensen over, maar haar goede spel doet dit gelukkig al snel vergeten. De twee hebben voldoende chemie samen en het script kent genoeg interessante ontwikkelingen en rake emotionele momenten om te blijven boeien. De dialogen en situaties zijn intelligent uitgewerkt; daarnaast is de supporting cast ook prima. Vooral Rafe Spall als Hathaway's vriend Ian is hilarisch. De film ademt een bijzondere sfeer en is eigenlijk voortdurend aangenaam en onderhoudend. Niets mis mee.

Indrukwekkende documentaire, meesterlijk en meeslepend gemonteerd. De spanning wordt haast voelbaar, terwijl je toch al weet hoe het gaat aflopen. Een aangrijpend en indringend document. In deze tijd weer relevant door de release van Spielberg's Munich.

Onverwoestbare klassieker, wat mij betreft één van de beste en mooiste films ooit gemaakt. Nicholson is perfect gecast als brutale maar goedbedoelende delinquent die in een inrichting verwikkeld raakt in een langzaam escalerende machtsstrijd met de ogenschijnlijk vriendelijke hoofdzuster Louise Fletcher. Uiteindelijk een subtiele en intelligente verhandeling over de eeuwige strijd tussen goed en kwaad. Veel bekende gezichten in de supporting cast, met een onvergetelijke rol van de hier debuterende Brad Dourif, als de stotterende Billy. Overwegend vrij komisch van toon, maar de film bouwt langzaam maar zeker toe naar een climax die er emotioneel behoorlijk inhakt. Prachtig.

Na Deep Blue en Earth wederom een visueel indrukwekkende samenvatting van een BBC-serie, in dit geval Life. Natuurlijk is het weinig meer dan een 'greatest hits' parade van spectaculaire beelden, voorzien van een ander muziekje en een andere verteller, in dit geval Daniel Craig, maar goed, het blijft indrukwekkend. Het inkorten van bepaalde fragmenten komt de snelheid absoluut ten goede en er is gekozen voor een helderen, overzichtelijke opbouw. Al met al zou ik eerder de serie aanraden dan deze film, maar voor mensen die niet zoveel tijd willen investeren en toch een mooie docu willen zien is dit een prima alternatief.

Aangrijpende, op ware gebeurtenissen gebaseerde film over Sir Nicholas Winton, een britse bankier die zich vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog inzet om een groot aantal kansarme kinderen uit het geannexeerde Praag te smokkelen. De jonge versie van Winton wordt degelijk vertolkt door Johnny Flynn, maar het is toch weer eens Anthony Hopkins die hier de meeste indruk maakt. Die scene in de televisiestudio bijvoorbeeld, met Hopkins nietsvermoedend tussen het publiek geplaatst, is diep ontroerend.

Eerste tegenvaller van regisseur Nicolas Winding Refn. De film is leeg en doet geforceerd aan. Stijl boven inhoud kan best leuk zijn (dat bewijst bijvoorbeeld een film als Spring Breakers), maar hier pakt het verkeerd uit. De personages zijn vaag, de plot weinig meer dan een standaard wraakverhaaltje dat zo weggelopen is uit een Steven Seagal-film. Ryan Gosling is aanwezig, maar ook niet meer dan dat. De fraaie sfeertekening en de mooie production design zijn de enige pluspunten. De David Lynch-achtige droomscenes doen denken aan Refn's eerdere Fear X, waardoor de film toch wel weer enigzins binnen zijn oeuvre lijkt te passen.

Aanvankelijk wat stroef en pretentieus drama over de net afgestudeerde Thomas (Callum Turner), wiens comfortabele leven in New York overhoop wordt gegooid wanneer hij ontdekt dat zijn vader (Pierce Brosnan) een affaire heeft met de veel jongere Johanna (Kate Beckinsale, hier erg mooi). Plot en personages rommelen het eerste uur maar een beetje door, tot de puzzelstukjes in elkaar beginnen te vallen en de film zowaar toewerkt naar een sterk en memorabel einde.

Aangenaam voortkabbelende vampierfilm die het duidelijk meer van sfeer en excentrieke personages moet hebben dan van spanning en bloedvergieten. Gelukkig beschikt de film over een eersteklas cast, waarbij vooral Tom Hiddleston in positieve zin opvalt. Door het sterke spel van iedereen blijf je geboeid kijken, ook al gebeurt er niet bepaald veel en voegt het script weinig toe aan het genre. Vormgeving en camerawerk zijn verder dik in orde.

Hier en daar werd ik een beetje gek van het getoonde hillbilly-milieu en het dik aangezette redneck-taalgebruik, maar over het algemeen is dit een prima gespeeld en meeslepend drama, visueel tot in de puntjes verzorgd. De meer dan degelijke cast kan ook geen kwaad natuurlijk. Ik kende het verhaal achter deze brandweermannen niet, iets dat de impact van het verhaal ten goede komt. Iets te lang en niet alle personages komen even goed uit de verf, maar bij vlagen behoorlijk indrukwekkend.

Geslaagde Pixar-film, met de gebruikelijke kunstig uitgebalanceerde mix van avontuur, komedie en emotie. En prachtige animatie niet te vergeten. De stemmen van Tom Holland en Chris Hemsworth passen uitstekend bij de twee hoofdpersonen en de plot ontvouwt zich op onderhoudende wijze, langzaam toewerkend naar een spectaculaire en tegelijkertijd best ontroerende finale. Hier en daar iets te geforceerd qua aktiescenes en flauwe grappen en grollen, maar overwegend erg leuk.

Een beetje gewoontjes, deze documentaire over de flora en fauna van België, maar gezegd moet worden dat alles wel erg fraai in beeld gebracht is. Het camerawerk is van grote klasse. Over de opdringerige muziek en de flauwe voice-over van akteur Matteo Simoni ben ik helaas minder te spreken.

Uitstekende verfilming van het gelijknamige boek van Jan Terlouw, dat ik ooit in mijn jeugd heb gelezen maar waar ik de plotdetails van vergeten was. Gelukkig maar, want het verhaal heeft heel wat verrassingen voor de nietsvermoedende kijker in petto. Martijn Lakemeier is prima in de veeleisende hoofdrol; de ontwikkeling die zijn personage doormaakt is knap en overtuigend uitgewerkt. Yorick Van Wageningen heeft een geweldige bijrol. Daarnaast zit de film mooi in elkaar, met heel wat spannende en aangrijpende momenten. Knap ook hoe regisseur Martin Koolhoven een jeugdfilm heeft weten te realiseren die nergens kinderachtig aanvoelt. Sterker nog; Oorlogswinter komt emotioneel harder binnen dan de meeste films binnen het genre.

Het middelste deel van een nihilistische trilogie, over een verlegen scholier die voortdurend wordt belaagd door een bende agressieve homoseksuelen. Het onwaarschijnlijke uitgangspunt resulteert in een steeds verder escalerende reeks nare toestanden, eindigend in een verontrustend bloedbad. Inhoudelijk en op technisch vlak heeft de film weinig om het lijf, al worden de vele vernederingen en gewelddadigheden wel overtuigend in beeld gebracht. Ik sla de andere twee delen maar over. Gekke jongens, die japanners.

Na Rabat en Wolf de derde prima film op rij van regisseur Jim Taihuttu, waarbij hij ditmaal bewijst ook om te kunnen gaan met een grote internationale produktie. Vooral op visueel vlak weet hij te indruk te maken; de film ziet er qua camerawerk en production design prachtig uit. Des te teleurstellender is het dan ook dat Taihattu gaandeweg de grip op het controversiële materiaal verliest, resulterend in een bespottelijke Rambo-achtige finale en een einde dat de plank flink misslaat. Zijn vaste akteur Marwan Kenzari, doorgaans betrouwbaar, weet daarnaast niet te overtuigen in een belangrijke bijrol. Jammer, want tot ongeveer een half uur voor het einde is De Oost een meeslepende, intense filmervaring.

Achter de schermen bij de uitvaart van prins Claus. Mooie documentaire, zonder gebruik van voice-over. Vooral de scenes rondom de journaal-uitzendingen zijn erg fraai. Ik heb niets met het koningshuis, maar de beelden zijn hier en daar best wel weer aangrijpend. Gezien als onderdeel van de Michiel van Erp-dvd 'Wij En Ons Koningshuis', waar ook nog de korte documentaires 'De Koningin Komt Eraan' en 'Het Defilé' op staan. Die zijn overigens ook de moeite van het kijken waard.

Saaie apocalyptische thriller, met een plot dat wanhopig probeert mysterieus te zijn maar eigenlijk voornamelijk vervelend is. De nogal anonieme personages helpen ook niet bepaald. Je blijft kijken omdat je uiteindelijk wel wilt weten hoe alles precies in elkaar steekt, maar de eindstreep halen is best een opgave.

Aanvankelijk best onderhoudend, dit surrealistische drama over de zonderlinge Jacob (Victor Löw) die aan het begin van de corona-uitbraak bij zijn alleenstaande moeder (Leny Breederveld) intrekt. Gaandeweg worden plot en het personage van Jacob helaas steeds minder interessant en gaat de film in de finale een kant op waar ik niet zoveel mee kon. Het spel van Löw is ook lang niet overal even sterk.

Spannende thriller over de jacht op oorlogscrimineel Adolf Eichmann. Ben Kingsley is uitstekend als Eichmann en zet het personage afwisselend onderkoeld en angstaanjagend neer. De intieme scenes tussen hem en ondervrager Oscar Isaac vormen het hart van de film. Eén en ander is qua plot nogal geromantiseerd en aangedikt, maar de film blijft min of meer geloofwaardig, toewerkend naar een spannende finale.

Hugh Grant steelt de show in deze verder nogal futloze, dertien-in-een-dozijn aktiekomedie, met vooral onnodig veel tekst en uitleg. De plot is feitelijk totaal niet interessant en omdat er eigenlijk niets op het spel staat ben je als kijker amper betrokken bij de gebeurtenissen. Hier en daar komt de boel kortstondig tot leven, maar nergens ontstijgt dit de middelmaat. Behalve dan wat betreft de volstrekt maffe maar innemende rol van Hugh Grant.

Saaie bedoening, dit waargebeurde verhaal over een plan van de geallieerden om in 1943 het bezette Europa van de wurggreep van Hitler te bevrijden. De indrukwekkende cast bakt er weinig van, al is het voornamelijk de schuld van het matte script en de futloze regie dat de film nergens tot leven komt. En dan ook nog die halfbakken romance... zzzzzzz.

De Love Actually onder de historische drama's, met zoveel bekende koppen in de kleinste rolletjes dat je continu zit te denken "zit die er ook in?". De overdaad aan personages en vooral dialogen zorgt voor een lange zit, temeer omdat vrijwel de hele film zich binnenshuis afspeelt, wat niet bepaald zorgt voor een epische kijkervaring. Episch lang, dat wel. Afgezien hiervan valt er weinig op de film aan te merken. Cillian Murphy is geweldig in de hoofdrol en hij wordt bijgestaan door een magistrale cast, met vooral Robert Downey Jr. imposant in een belangrijke bijrol. Sporadisch aan de taaie kant door de abstracte materie en het continu heen en weer springen in de tijd, maar Nolan heeft er al met al een intelligente, meeslepende en vooral fascinerende film van gemaakt.

Spannende, sporadisch nogal maffe film met horrorelementen, over een jonge journaliste (Ayo Edebiri) die de kans krijgt om de comeback van een legendarische popster (John Malkovich) van dichtbij mee te maken. De plot is duidelijk 'geïnspireerd' door films als Get Out en Midsommar, al wordt die kwaliteit nergens gehaald. De verrassing is er wat dat betreft gewoonweg een beetje af. Niettemin goed te genieten, niet in de laatste plaats door de hilarische, volledig van de pot gerukte rol van Malkovich.

Prima thriller over de strijd van een cynische FBI-agent (Jude Law) tegen een goed georganiseerde groep neo-nazi's onder leiding van Nicholas Hoult. De uitstekende cast maakt er iets moois van, daarbij geholpen door een intelligent uitgewerkt script en de strakke regie van Justin Kurzel. Het tijdsbeeld (de film speelt zich af in 1983) is sfeervol getroffen en alles is zeer overtuigend in beeld gebracht.

Interessante film, goed gespeeld en gefilmd (zeker gezien het miniscule budget). Een paar nare scenes (en wat overbodige details zoals die vage homofiele politiemannen) en een ongeloofwaardige afwikkeling van het verhaal verminderen helaas de impact van het geheel.