Meningen

Deze film tracht een blauwdruk te zijn van deel 1. Zelfde opzet met een triootje als tussendoor. Alleen ontbreekt het hier aan sfeer en goeie acteurs (toch die in dit soort films zich thuis voelen). Alles komt echt geforceerd over en door het gecopieerde verloop is de film vrij voorspelbaar. Zonder de gekende sfeer wordt het op die manier een saaie film.

Deze SF-Western heeft een leuk uitgangspunt en heeft op papier leuke ideeën. Maar de humor werkt niet altijd en regelmatig zakt de film qua aandacht gewoon weg. Smith valt nog mee, al is het op het randje. Kline is een pak minder en verder ontbreekt het aan echt goeie personages. Gelukkig maken scènes als die halsband veel goed. Het resultaat is een aangename blockbuster, maar dan wel gewoon als snelle hap tussendoor. Meer niet.

Kwalitatief slechte film die denkt dat omdat je de pels van de beesten gedetailleerd kan weergeven de film er mooi uit ziet. M'n had beter overal werk van gemaakt. Origineel is het trouwens allemaal niet, zowel verhaallijn (Lion King, Madagascar) als de grappen zijn gepikt. De zeldzame leuke grappen kunnen de film niet echt redden. En vooral Disney verpest het nog eens door een extra laag moraal er op te leggen: je moet jezelf blijven. Een betere scriptschrijver en Pixar voor de animatie hadden er misschien nog wat van kunnen maken.

Alhoewel Nederlandse films voor Vlamingen niet altijd werken (en omgekeerd) vond ik deze film toch wel de moeite. Leek wel wat op Helaasheid der dingen of Ex Drummer. Mooie beelden, al is het inleven in de Zeeuwse sferen niet altijd evident. Grappig dialect trouwens. Misschien duurde het wel iets te lang en is dit vooral een film voor Nederland zelf. Maar zo heeft Vlaanderen evengoed z'n pareltjes die de grens niet over geraken.

Dit is één van de beste Roald Dahl-verfilmingen die ik al gezien heb. Witches had zoveel jeugdsentiment bij mij dat de verfilming dik tegen viel. Net hetzelfde als Matilda en James and the Giant Peach.

Gene Wilder IS gewoon Willy Wonka en Mel Stuart brengt voortreffelijk de sfeer van het boek weer.

Een oorlog waar ik weinig achtergrondkennis van heb en een politieke mening waar ik me niet echt in kan voelen. Als een blanco blad ben ik dus aan deze film begonnen, omdat het genre me wel aansprak en de meningen vrij positief waren. Je moet de film een kans geven om te kunnen oordelen, denk ik maar.

De film begint meteen aan de bron van de strijd tussen Ierland en Brittanië. Al mis ik wel de motivatie. Niet dat het helemaal vreemd is natuurlijk, voor dergelijke vetes kan ik evengoed in het eigen België kijken waar dan weer voor surrealistische acties wordt gekozen in plaats van de wapens op te nemen. Gelukkig maar! Wel duidelijk is natuurlijk het verzet van de burgers die Ierland willen afscheuren. Een beetje rondkijken en zoekend met omstuimige ideeën zonder een rechtlijnige groepering. Stilaan komt er wel meer structuur in.

De film zit wat met het zelfde en moet ook even zoeken om op gang te raken. Het interessantste stuk is het keerpunt in de film als het verzet overgaat in politiek en dat eigenlijk het verzet voor een deel verdeeld. Nu worden er lijnen getrokken en ligt er een nieuwe vraag op tafel: tot hoever gaan we en waar nemen we als IRA tevredenheid mee.

Daarna gaat het terug een beetje spoorloos helaas met een vrij houterig en ongeloofwaardig einde. Het is een logisch eind dat dit genre automatisch krijgt, maar dat is meteen ook de zwakte van het geheel. Geen verrassing, beetje emotieloos zelfs.

Het geheel is wel aangenaam om te zien, omdat het toch een beeld geeft van het IRA en de bijhorende burgeroorlog. Anderzijds ontbreekt het wel aan sterke karakters en zijn er teveel houterige personages aanwezig om de boel vlot te houden. Ik wil niet meteen de vinger wijzen naar Loach, maar films met minder personages (ik denk aan Ae fond kiss) gaan hem toch beter af.

Herbots heeft inderdaad gefaald zoals italian aangeeft. Ook de scriptschrijver, want veel soeps is het niet. Maar de film heeft wel andere troeven. In Vlaanderen een echte actiefilm maken is echt niet gemakkelijk omdat we met andere/mindere middelen zitten. Op vlak van actie is dit wel heel sterk geworden. Gelukkig zitten de mindere acteurs (zoals Bervoets) die in de serie meespeelden, niet in de film. Langs de ene kant onbrak er een verhaal, maar ik had heel de film wel een feel good gevoel (als je begrijpt wat ik bedoel). Leuke sfeer, toffe beelden, goeie actie en een vleugje humor. Qua kwaliteit staat dit ver boven de serie. Met een andere regisseur en een beter script had dit veel beter geworden, maar qua entertainment staat hij wel mee aan de top. 3 sterren

Deze film is eigenlijk verrassend goed. Omdat hij zo goedkoop was, verwachtte ik eigenlijk een leuke B-film e niet meer. Deze film is niet origineel en veel hoogtepunten zijn er niet, maar hij hangt aaneen en heeft wel leuke scenes waardoor je kan genieten en de film met plezier ziet. 3 sterren

Minder vond ik wel het slaapwandelen en de nachtmerries van Mary. Af en toe wat overacting...

Wie een beetje thuis is in dit genre weet na enkele minuten al wie de moordenaar is. Maar echt storend was het niet.

Enkel deel 2 heb ik nog niet gezien. Dit deel 3 is toch wel het minste uit de reeks. Geen originele moorden zoals in de andere films het geval was en we krijgen een slechte Djinn. Die van film 1 was een pak beter. Daar kwam nog wat dreigen uit. Deze lijkt wel weggelopen uit de Power Rangers.

De film krijgt maar 1 ster voor Lisa. In tegenstelling tot z'n voorgangers is deze Djinn totaal niet overtuigend maar blijkbaar een gefrusteerd afkooksel dat in het weekend stiekem vrouwenkleren draagt. Verder slecht acteerwerk en een enorm mager verhaal. Deel 1 was een pak beter dan dit. De rest heb ik nog niet gezien.

De film heeft z'n leuke momenten maar is te zwak om in z'n geheel te vermaken. Een beetje verouderd blijkbaar en wat nog overschiet is een cheesy 80's komedie. De acteurs brengen het er nog wel leuk van af, maar echt acteren kan je dit niet noemen. Weinig overtuigend en zeker geen aanrader. Enkel een klassieke door de cast en het vele afspelen op tv.

Schoenmaker blijf bij je leest. Motown was een hitfabriek in de jaren '60 en '70 met tal van nr 1-hits. Supersterren als Diana Ross, Michael Jackson, Stevie Wonder, Marvin Gaye, Lionel Richie, Pointer Sisters en tal van andere artiesten zijn er groot geworden. Op filmvlak begon eind jaren '60 Motown ook met tv en film, wat ze beter niet hadden gedaan. Echt memorabele films hebben ze niet gemaakt.

De film heeft trouwens maar een handvol troeven en zelfs die zijn gewoon leuk en meer niet. Michael Jackson acteert best nog goed, al blijft z'n rol enkel in de herinneringen omdat hij nu eenmaal Michael Jackson is. De rest van de cast is erbarmelijk en kan zich enkel handhaven met zang en dans. De hits zijn wat emotieloos gebracht en enkel Brand New Day springt er wat uit. Zeer eigenaardig trouwens dat voor de hits geen vaste songwriter van Motown genomen is. Als je dan toch die sfeer wil weergeven had dat toch veel beter geweest.

De film moet het vooral hebben van het bekende verhaal dat al veel beter weergegeven is en de bekende koppen. Motown had zich van films moeten weerhouden en enkel op muziek focussen.

Verschrikkelijk slechte film, terwijl zowel Wolf z'n cast toch meeheeft. Maar de karakters hebben geen uitdieping en de acteurs draaien blijkbaar op automatische piloot. Een duidelijke misser van Stef Desmyter die mee dacht te draaien op het niveau van pakweg Van Looy. De grote fout komt al in het begin als de film geen tijd neemt om z'n personages voor te stellen die daardoor decorstukken worden. Enkel omdat hij wat meer in beeld komt is het duidelijk dat Daeseleire het hoofdpersonage is. En Gene Bervoets acteert alsof hij aan de prozac zit.

Vrij saaie weerwolffilm. De weerwolven zien er niet uit en ik verwacht toch meer passie en emoties in deze film. Geen idee hoe ze aan die Academy Award voor beste make-up gekomen zijn... Alles is een beetje standaard in deze film. De enige die opvalt is Hugo Weaving, maar dat komt vooral omdat de rest zo slecht is. Nergens verrassend, geen memorabele momenten, opvallende scènes, ... Gewoon technisch goed gemaakt, maar te saai voor het publiek.

Wat vooral sterk is aan de film is de regisseur. Ze maakt er vooral visueel een mooi pareltje van. Knappe beelden die je even doen stilstaan bij bepaalde dingen. Het acteerwerk is ook wel goed, al geldt dat niet voor alle personages.

Je moet bij deze film in elk geval tussen de regels lezen. De regisseur probeert de onderlinge verhoudingen ook niet perse met dialogen te verklaren, maar wel met sfeerbeelden, scenes tussen de personages, reacties, gelaatsuitdrukkingen, ... Daardoor duurt het wel even voor alles op z'n plaats komt. Iets wat wel z'n voor- en nadelen heeft. Zo is het in het begin nog onduidelijk wat de juiste relaties zijn tussen de personages.

Om even terug te komen op het weglaten van sommige dialogen moet ik wel zeggen dat het soms echt wel een meerwaarde geeft. Zo lezen de personages wel de brief, maar zie je enkel hun reacties tijdens het lezen. De brief wordt niet, zoals in veel andere films zou gedaan worden, hardop of met luide gedachten voorgelezen. De informatie komt op een natuurlijk manier weer in het verhaal.

Wel krijg je een vrij zwartgallige en donkere film over de hele lijn, wat soms wel eens wat veel wordt. Ook al is dat uiteraard de bedoeling in deze film (dat donkere, niet dat het teveel wordt natuurlijk).

Zeker een film die meer gezien moet worden. En volgens mij bij herziening nog beter dan voordien.

Hehe, van elke film is er wel een dergelijke parodie. Al verwachtje dat een business met zoveel omzet toch iets meer zou investeren in dergelijke film. Zeker als je dan per uitzondering er toch aan denkt om een film te parodiëren...

Qua verhaal is dit in elk geval veel beter dan Brothers Grimm. Meer sprookjes en ook wat de fait divers betreft accurater wat de werkelijke geschiedenis rond de broers Grimm betreft. Wat de opzet betreft is het natuurlijk gemakkelijk om gewoon 3 korte verhalen te nemen en die dan in één film te gieten. Dat maakt het ongetwijfeld wel interessanter voor het doelpubliek van kinderen. Toch geen topper deze film, want de film komt zeer gedateerd over en de acteerprestaties zijn niet om over naar huis te schrijven. Een gemiste kans, al blijven de sprookjes van Grimm zelf nog altijd even boeiend natuurlijk.

hmm... 136 minuten is misschien wat lang voor deze film. Hij weet niet goed waar naar toe denk ik. Al zit er wel voldoende fantasie, actie en humor in om er toch een aangename film van te maken. Koreaanse films, het blijft toch iets apart. Zowel het deel in de geschiedenis als dat in het jaar 2009 hadden elk iets korter gemogen om de aandacht nog te kunnen behouden. De effecten werken wel, maar visueel had ik toch iets creatiever verwacht. En de humor... tja. Het is Koreaanse humor en de ene grap werkt al wat beter de andere natuurlijk. Geen slechte film, maar er zijn er betere.

Mooie horrorfilm die eigenlijk best wel meevalt. Je kan het wat vergelijken met The Faculty of Disturbing Behaviour maar dan in de jaren '60. Uiteraard geen topper in z'n genre, maar voor liefhebbers van horrorfilms is deze film toch de moeite volgens mij.

Zeer sterke film die met z'n 228 minuten (de versie die ik gezien heb) een uitgebreid beeld laat zien van het festival met evengoed tijd voor interviews, sfeerbeelden, achter de schermen, opstellen, catering, buurtbewoners, ... Het festival van peace & harmony had uiteraard ook een commerciële kant (die artiesten kwamen echt wel niet gratis) en je merkt dat er professionalisme is met voorbereide filmopnames. Dit is geen verdwaalde hippie met een camera.

Enige minpunt, maar daar kunnen de filmmakers niet aan doen, is de onvolledigheid van de affiche in de film (oa CCR, Melanie, The Band, Blood Sweat & Tears, Tim Hardin en Grateful Dead waren op het festival maar niet in de film). Als is het natuurlijk moeilijk om het hele festival in beeld te krijgen.

In elk geval een prachtig tijdsbeeld met enkele klassieke beelden en zo goed mogelijk vast gelegd voor de eeuwigheid.

Het verschil met Titanic, Pearl Harbor of JFK, is dat deze geschiedkundige gebeurtenis nog vrij dicht in het geheugen ligt. Ook de tijden zijn veranderd sinds die gebeurtenissen zodat m'n wel eens wat verder durft. Titanic was buiten een rampfilm ook een romantische film geworden. Pearl Harbor was ook niet slecht, met de complete overrompeling van de Japanners in de WO.

Van Oliver Stone waren we in de vorige films gewend dat hij wel eens een stap verder durfde gaan om z'n beklag te doen en met de wijzende vinger te staan zwaaien. Politiek gezien waren films als JFK, Nixon of Platoon veel sterker dan World Trade Center. Deze film is nogal braaf gefilmd en m'n teert enkel op het sentimentele van de 9/11-ramp. Nu die data nog wat in het geheugen ligt, is het een film die voor veel mensen gevoelig is, maar dat zal binnen 10 jaar al een stuk minder zijn en nog eens 10 jaar later nog veel minder. Nu al zijn er een hoop Amerikanen die zich niet zo goed meer die ramp kunnen herinneren als hen gevraagd wordt naar de datum of zo.

Qua spektakel is dit een sterke film natuurlijk. De WTC-ramp is algemeen bekend en veel mensen herinneren zich nog wel alles van die dag. Vooral voor Amerikanen zelf moet dit zeer gevoelig liggen. Het verhaal is wat minder. De ramp is wel een feit, maar de uitwerking in het script is vrij minimaal. Weinig verrassend wat wel mag voor een verhaallijn die iedereen kent. Titanic slaagde daar wel veel beter in en kon veel meer de spanning naar voren brengen dan deze film rond 9/11 terwijl Titanic al veel langer geleden is. Het acteerwerk is van laag niveau. Die irritante marinier (de man die zich geroepen voelt om te gaan helpen) stoort echt heel de film. En Cage doet volgens mij enkel mee om een bekende naam in de cast te krijgen, want veel acteerwerk is er van zijn kant niet te zien. Dikke teleurstelling van hem.

Conclusie: de film is blijkbaar al op voorhand emotioneel gecensureerd op voorhand en had om echt tot z'n recht te komen nog enkele jaren moeten wachten om er dan meer uit te kunnen halen. De stijl van Stone komt er totaal niet uit. Zonder bekende namen als Oliver Stone en Nicolas Cage, had dezelfde film in de categorie B-films terechtgekomen. Wie een 9/11 film wil zien, kan beter United 93 gaan zien, of de echte filmpjes bekijken op youtube of zo.

Deze film sprak me in eerste instantie niet aan. Worstelen interesseert me totaal niet en de commentaren waren hier ook nogal wisselend. Maar Aronofsky bezorgde mij al het nodige filmplezier met Requiem for a dream (5*) en Black Swan (4.5*) Pi staat ook al een tijdje op het lijstje om te zien. The Wrestler dan toch maar een kans gegeven om pas na het zien een oordeel te kunnen geven.

De film ontbreekt in elk geval de sfeer die we van Aronofsky gewoon zijn. Dit is een gewoon drama geworden. De passie voor het worstelen wordt helemaal niet in de verf gezet als de verslaving in Requiem for a dream en de destructieve motivatie in Black Swan. Dit is gewoon een worstelaar die buiten worstelen geen leven heeft opgebouwd. Geen werk, geen vrienden, geen familie, ... Zijn wereld is die van het worstelen, tot het einde.

Mickey Rourke is niet bepaald een topacteur. Veel memorabele rollen heeft hij nog niet op z'n pamares staan, veeleer die van actie acteur of bijrol in blockbusters. Het enige geluk dat hij heeft, is dat deze rol op zijn lijf geschreven lijkt te zijn. Of dat een Academy Award (of überhaupt nominatie) verdient is een andere vraag. Hij heeft ook geen enkele deftige tegenspeler. Die dochter is helemaal niets en waarom Marisa Tomei bovendien wel een Oscarnominatie kreeg is me helemaal onduidelijk.

Het resultaat is een aangenaam drama geworden dat wel leuk is om zien, maar de nodige sfeer en passie mist om een topper te worden. Goed dat Aronofsky later met Black Swan liet zien dat hij toch nog het talent in huis heeft, dit is niet echt z'n beste visitekaartje.