Way Out West (1937)

Als klein kind zijnde keek ik vroeger in de jaren 70 en ook wel begin jaren 80, graag naar de grappen en grollen van dit leuke komische duo. Destijds vond ik ze behoorlijk grappig, maar inmiddels is het natuurlijk zo gedateerd dat het niet echt meer echt leuk is (is nu behoorlijk flauw en kinderachtig). Het verhaal vond ik destijds wel leuk (viel ook meer dan genoeg te lachen) en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan inclusief het visuele aspect zoals de Western omgeving waarin het verhaal zich afspeelt. De film duurt met circa 60 minuten (voor Stan Laurel en Oliver Hardy films is dit natuurlijk wel aan de lange kant) natuurlijk ook niet lang, waardoor de film zich lekker wegkijkt. Gewoon leuk jeugdsentiment.

Als kind vond ik ze al geweldig maar nu word het wel een stukje minder.

Maar niet te min kan ik nog steeds van dit duo genieten .

Zo ook van deze film waar ook weer eens James Finlayson in mee speelt die man weet toch nog wat extra's aan de films mee te geven waar hij in mee speelt.

Maar het gaat natuurlijk om het duo daar kan ik niks anders over zeggen dan dat ze fantastisch op elkaar ingespeeld zijn .

Kortom weer genoten van deze film.

Het kind in mij is nooit verdwenen (nee, ik ben niet langdurig zwanger) wellicht dat ik daardoor die twee nog steeds als evengoed ervaar.

Brix fijn om te zien dat jij dit duo ook kunt waarderen al stond mij er wel iets van bij dat je ze ook graag ziet.

Voor mij is het wel wat afgezakt helaas maar kan ook komen dat ik de voorkeur geef aan de korte films van hen zo vind ik Brats (1930) nog steeds heel goed.

Ik vind Busy bodies' een echt pareltje waar de jongens in een schrijnwerkerij de boel op stelten zetten.

mr rumson & Beertje45 :

Ja de korte films zijn ook voor mij de beste, en Busy Bodies is zeker een van de toppers.

Ik kan mij de tijd niet heugen dat ik nog eens een film(pje) van “De dikke en de dunne” heb gezien. Toegegeven ze lijken allemaal op elkaar door de ingesleten maniertjes en door het feit, dat je de meeste grappige situaties al mijlenver ziet aankomen. Ondanks de sleet, waarvan enigszins sprake is, blijft het toch genieten. Ook van deze film, die voldoende kolderieke momenten kent om weer eens lekker ontspannen uitbundig te kunnen lachen. En dat gaat nooit vervelen. Mij althans niet.

Een jaar of vijftien geleden heb ik een hele rits Laurel & Hardy films op 'de Belg' bekeken en dat vond ik heel genietbaar. Sterker nog, het bewoog me er toe om meer films uit die tijd te gaan zien. Way Out West heb ik toen op een of andere manier gemist en nu pas een kans gegeven. Helaas doet het me nu niet erg veel. Ik doe altijd mijn best om klassieke films in hun tijd te plaatsen, maar deze vond ik toch iets te rommelig en flauw.

Herzien. Vond het dit keer wat minder waardoor ik mijn stem verlaag. Desondanks toch nog een meer dan vermakelijke film waarin vooral de laatste 10 a 15 minuten erg leuk zijn. Geweldig die scène met dat in zijn handen spugen met dat touw en later ook de chaos die Laurel & Hardy aanrichten om de akte proberen terug te krijgen.

Brats (1930) en Busy Bodies (1933) zijn inderdaad geweldig. Ook Them Thar Hills (1934) behoort tot de beste Laurel & Hardy kortfilms, maar mijn favoriet blijft toch Tit For Tat (1935) met hetzelfde koppel als hun tegenspelers (May Busch en Charlie Hall) als in Them Thar Hills.

Zeker één van de allerbeste "Laurel en Hardy"-films. Taarten worden er niet gegooid maar voor de rest komt een gans rits klassieke gags aan bod met grappige misverstanden maar het is niet uitsluitend een aanéénrijging van al hun fratsen uit hun vroegere kortfilpjes. Er zit toch iets meer in, al was het maar het sympathiek thema van de eerlijke, onschuldige man, aanvankelijk bedrogen, maar toch uiteindelijk recht ervarend.

De film werd prachtig gerestaureerd en mag nooit verloren gaan. Hij is kenmerkend voor de lach in die periode van de filmgeschiedenis.

Heerlijk komisch duo, de grappen vliegen je om de oren, Het dansje tussen de 2 is van hoogstaand niveau! Tevens past de Nostalgisch muziek prima in het plaatje. L&H in een the-west setting staat garant voor een uurtje vermaak!

Mee eens, laat hen nou maar gewoon ouderwets in twintig minuten een half huis afbreken. Hier wilde men m.i. te veel vertellen zodat het allemaal wat futloos en soms flauw is geworden. Misschien eigent zich de formule ook niet voor deze lengte (?)

Ja daar waren ze goed in, om een huis te slopen. Ik weet niet of je Big Business (1929) ooit gezien hebt, zo niet dan moet je die beslist een keer proberen te kijken. Dat is dat kort filmpje dat ze kerstbomen verkopen. Echt, niet normaal hoe goed dat die 2 waren, ongeëvenaard. Dat is mijn favorieten L&H filmpje, tenminste één van de. Heb echt op de grond gelegen van het lachen. Oliver Hardy is toch wel mijn favoriet.

In het begin van de film Stan & Ollie (2018) waren er wel wat verwijzingen naar Way out West. Het duo is vrij goed en we krijgen meer te zien dan alleen het taarten gooien. Al was ook al in 1937 hun humor al wat verouderd. James Finlayson is er ook bij, wat voor de nodige variatie zorgt.

De film duurt niet te lang en kan rekenen op een - weliswaar eenvoudig - verhaal. De film moet het meer hebben van nostalgie en de chemie tussen Stan & Ollie, dan van de humor zelf. Een film met de nodige charme.

De kracht van deze komedie ligt voornamelijk in de signatuur van zijn twee belangrijkste personages. Laurel en Gardy behoren natuurlijk tot de bekendste en meest indrukwekkende figuren uit de filmgeschiedenis. Zet beide heren in het centrum van een film en je hebt al gauw een geslaagde komedie.

Het maakt dan verder niet veel uit of het verhaal goed in elkaar steekt en de ondergeschikte rollen wel of niet sterk worden ingevuld. In deze film zijn de bijpersonages met recht bijpersonages en is het verhaal niet opzienbarend. En dat maakt voor het komische gehalte dus helemaal niet uit. De film drijft puur op de komische aanwezigheid van het duo.

Laurel en Hardy beheersen elke scène. De overige personages zijn dienstbaar aan de komische capriolen van het duo. En dat werkt magnifiek. Iedere situatie en ieder klein voorval worden met veel begeleidende commotie heerlijk uitgebuit. Way Out West is een verrukkelijke opeenstapeling van scènes vol slapstick. Laurel en Hardy zijn op hun best.

Een geweldige komedie dus. Tegelijkertijd is de film geen geweldig technisch product. De scènes zijn ruw aaneengeplakt. De cuts zijn abrupt. De editing is slecht gedaan. Ook op het verbale vlak is het niet best. De dialogen zijn erg zwak. Slechts een enkele verbale grap slaat aan.

Het is dus simpelweg de aanwezigheid van twee ijzersterke personages en hun ijzersterke samenspel die de film ondanks zijn zwakheden maakt tot de fantastische komedie die hij is. De timing, de gebaartjes, de uitroepen en de virtuoze slapstick maken van de film iets bijzonders. Iets klassieks.

Kun je het geloven? Dit is mijn allereerste Laurel en Hardy. Ik weet niet waarom ik nooit echt interesse in hen gehad. Misschien was het gewoon geen prioriteit.

Ik ben blij te kunnen zeggen dat ik nu fan ben van de twee comedians. Way Out West is buitengewoon charmant en eigenlijk heel grappig. Ik moest giechelen en begreep eindelijk waarom mijn grootouders van deze films hielden.

De laatste tien minuten zijn het beste, maar tot die tijd verveel je je nooit. Sommige grappen werkten niet voor mij, zoals de hoed eten en Laurel die onbedwingbare lachbuien had waren behoorlijk irritant.

Maar die grap met de ezel aan het touw deed me over de vloer rollen.

3,5*

De combinatie van deze twee komieken is ongeëvenaard. De samenwerking was ook perfect. Ik vond het altijd zo mooi hoe Oliver Hardy in de camera kon kijken als Stan Laurel weer iets verkeerds had gedaan in zijn ogen. En James Finlayson niet te vergeten, die heeft ook in veel films meegespeeld. Voor mij blijven dit nog altijd de beste komieken.

Als dit jou eerste Laurel & Hardy film was, dan heb je nog echt heel veel om te kijken als je tenminste meer wil zien. Op Youtube staan veel korte en lange films van die twee. De Hal Roach periode vind ik veruit de beste films die ze gemaakt hebben. Ik weet zeker dat je de korte films goed zal vinden. Dat zijn filmpjes van ongeveer 20 minuten. Zelfs de stomme films van Laurel & Hardy zijn ook heel goed. Mijn favoriet van de stomme films vind Big Business (1929). Ik ben echt benieuwd wat je daar van vind.