Way Out West (1937)

was eerder een fervent liefhebber van stan en ollie. vind er nu geen klap meer aan. afgezaagd.

Weer eens goed gelachen, blijft leuk : 4,0

Oliver Hardy is geniaal, zo'n komiek is er nooit meer gekomen. Je moet maar eens goed opletten hoe hij doet en alleen al de manier van kijken. Hij is echt één van de weinige komieken die mij laat lachen, ik vind hem echt geniaal en in combinatie met stan laurel een Legendarisch duo wat nooit is geévenaard. Maar Stan Laurel alleen vind ik toch een stuk minder maar die 2 samen was gewoon een gouden duo

Ollie is god!!!!

Een leuke L&H film... Geweldig hoe ze dat hele huis afbreken

Aaneenschakeling van geslaagde grappen en geweldig nostalgische muziek. Mijn favoriete Laurel en Hardy.

Als een keer gezien ja, ook best grappig ^^

Ik heb vroeger wel eens films van Laurel en Hardy gezien, maar veel kan ik me daar niet meer van herinneren.

Ik was op zich wel benieuwd naar deze film, die door velen als hun grootste klassieker gezien wordt. Ik moet zeggen dat het best een geinige film is, waarbij het duo elkaar op een leuke manier aanvult. Laurel is vaak degene die de problemen veroorzaakt. Hardy krijgt dan regelmatig de klappen, waarna hij meestal boos wordt, en Laurel zielig gaat zitten kijken of huilen.

Het duo is in ieder geval perfect op elkaar ingespeeld, dat zie je er duidelijk vanaf. Verder is de muziek behoorlijk aangenaam. Het stukje waarbij ze samen op de muziek dansen is een voorbeeld van zo’n leuk moment. Het dansje is grappig, evenals de prima bijpassende muziek. Verder zijn de momenten dat Laurel zijn vinger als aansteker gebruikt ook elke keer weer grappig. Soms is de humor wel wat flauwig of minder leuk, maar door het hoge tempo en het feit dat er genoeg geslaagde momenten in de film zitten, verveelt het geen moment.

3,5*

De laatste tijd regelmatig gekeken naar films van dit bekende duo. Deze is denk ik toch wel 1 van mijn meest favorieten Laurel & Hardy films. Bij deze film heb ik het meest moeten lachen om al die maffe acties en hilarische opmerkingen. De scene met Oliver Hardy die ligt terwijl hij door die ezel wordt voortgetrokken vond ik geniaal.

ARTE (Way Out West, maandag 2 januari 2012, 14:45 uur)

Mijn echte eerste kennismaking met Laurel and Hardy.

Buster Keaton en Chaplin hebben me wel overgehaald meer komedies te gaan kijken uit de zwart-wit periode en begin en halve jaren '90.

Ik hoopte dat dit duo me ook zo aan het lachen kon krijgen als bijvoorbeeld Sherlock Jr. of Modern Times.

Dit is natuurlijk een heel andere type film, waarin (meer) gesproken wordt, maar echt ijzersterk vond ik het allemaal niet. Heb maar heel zelden moeten lachen, en dat is toch waar je deze film voor wilt gaan kijken. Het verhaal hoeft dan nog niet eens ontzettend goed te zijn. (dat was het ook niet). Ik vond de grapjes in vergelijking met bijvoorbeeld de 2 eerdere genoemde films ook vrij achterhaald en lang niet zo sterk en doordacht.

Nee, wat mij betreft is dit geen topper. Zal Stan en Oliver een tweede kans geven en binnenkort nog een film van de heren bekijken.

Deze scoort slechts 2,5 sterren!

Laurel & Hardy hun films keuren en een cijfer geven is voor mij heel moeilijk. Ik heb alle shorts en lange speelfilms in bezit en kan van elk moment wanneer de beide jongens in beeld komen zodanig genieten. Deze hoort thuis in de topvijf van de langspeelfilms. Het dansje voor de saloon, de aanstekelijke liedjes, James Finlayson... Kijken en genieten maar.

Piepklein rolletje van een nog erg jonge James Mason als barman.

Die Oliver Hardy is toch wel geniaal hoor. Ik vind de momenten dat hij weer

eens kwaad wordt op Stan en dan in de camera kijkt erg grappig.

Of aan z'n stropdas zit te frutten als hij verliefd of verlegen is, zo hartveroverend...

Kent iemand trouwens de titel van een Laurel & Hardy filmpje waarin ze

op een hangbrug te zien zijn die boven een ravijn hangt en waar ook nog

een aap in voorkomt?

Ik ben echt wel weer klaar mee met die Laurel en Hardy-films en kan me dan ook redelijk hierin herkennen:

Een paar films (en the talkies), blijven zoveel jaar later nog wel leuk. Maar het meeste dus niet, hoogstens wat scènes eruit.

I want to be in Dixie is een nummer geschreven door Ted Snyder en Irving Berlin.

Alleen de scènes met Stan en Ollie als ze door het water lopen blijven nog wel grappig. Naast Laurel & Hardy, ook James Finlayson, die ik trouwens (hier) vrij irritant vind. Combinatie met western werkt ook niet goed. Het is ook niet dat je louter Laurel en Hardy te zien krijgt, o.a. ook nog de Avalon Boys.

Dat ik dit vroeger leuk vond, heel goed mogelijk maar misschien ook eerder leuk voor een keer, meer niet. Erg overgewaardeerd hier. 2.0.

Overgewaardeerd? Ondergewaardeerd? 't Ja, het is een kwestie van smaak. Wat mij betreft kan ik van deze parel nog steeds meer genieten dan van de meeste moderne komische films. Nu ja, ik ben hier een veteraan op het forum en hou van nostalgie.

Voor mij blijven L&H het beste komische duo aller tijden.

Maar smaak kan in de loop van de jaren veranderen..... Overigens heb ik er geen moeite als mensen dit leuke films (blijven) vinden.

L & H moeten een akte afgeven. Niet de beste film, maar nog altijd erg grappig.

Saai en gedateerd. Duidelijk een film die uit de transitieperiode na de stille film komt; er is weinig dialoog, veel orkestmuziek en evengoed nog een grote focus op overdreven fysieke handelingen. Het geheel komt erg ongewennig over.

Verder een flinterdun verhaal, enorm voorspelbaar en rekt zich veel te lang. Vergeleken met voorganger Buster Keaton een stuk minder spitsvondig, uitdagend en humoristisch! 1,5*

Had van tevoren verwacht dat een lange film van Stan en Laurel oubollige, totaal niet grappige slapstick zou zijn, maar kom op geef het een kans, dacht ik. Maar goed het was inderdaad allemaal lame, een redelijk hip stuntje met een ezel daargelaten. Het heeft echt weinig om het lijf, de slapstick verloopt traag en sommige liedjes houden de film nog eens extra lang op. Bah.

In Polen heten ze Flip & Flap.

Onderhoudende komedie waarin weer genoeg grappen zijn te zien van dit duo.

Mary who? Mary Christmas! Geniaal. Ik heb me zot gelachen bij deze film, met léuke liedjes. Stan met gat in zijn zool. Hardy die weer eens kwaad wordt op Laurel. Het blijft leuk.

Dat zijn voor mij de leukste momenten.

Prachtige film en zoals gewoonlijk met deze twee, ik heb regelmatig kunnen schuddebuiken.

Met recht een van de klassiekers van de heren.

Hoewel, het is wel in 1937 gemaakt. Het is niet meer mogelijk om dit ruim 75 jaar later goed in de tijd te plaatsen, maar ik kan me ook niet helemaal aan de indruk onttrekken dat dit toen ook al (ze deden dit al 10-15 jaar achtereen) best oubollig geweest kan zijn. Nu maakt dat dan weer minder uit. Niet alles is even sterk maar de achtervolging/vechtpartij in de kamer met de akte is goed gechoreografeerd. Het is duidelijk dat ze niet zomaar wat doen.

Met de vier L&H klassiekers die ik dit weekend zag is me wel duidelijk dat ik deze eigenlijk allemaal wel eens eerder zag, in tegenstelling tot die Buster Keaton die me over het algemeen helemaal niet bekend voorkomen.

Persoonlijk vind ik de korte Laurel & Hardy films het beste (die van ongeveer 20 minuten) uit hun Hal Roach periode, toen ze daar weg gingen vond ik ze nooit het oude niveau meer halen . Trouwens James Finlayson speelt in heel veel L & H films mee, die overigens ook een hele goeie komiek was. En ik blijf het zeggen, van Oliver Hardy kan ik geen genoeg krijgen, van zijn hele doen en laten. En zijn legendarische woorden " Well, here's another nice mess you've gotten me into."

Beste lange speelfilm van L & H. Vooral James Finlayson is fantastisch als de saloneigenaar Mickey Finn die zijn vrouw laat voordoen als iemand anders om zo de akte van een goudmijn te incasseren.

Bovendien krijgen ze de sheriff van het lokale plaatsje " Brushwood Gulch" achter zich aan omdat Ollie geprobeerd heeft diens vrouw te versieren.

That's the first mistake we've made since that fellow sold us the Brooklyn Bridge

Ik was eigenlijk van plan om enkel nog de Laurel & Hardy films te zien die ik thuis nog had liggen. Ik had een aantal van hun 10-delige DVD collectie gekocht, maar het duo ligt me gewoon niet zo blijkbaar. Cinema Zuid adverteerde Way Out West echter als volgt: Laurel & Hardy’s westernparodie bevat meer gags in amper 65 minuten dan de meeste hedendaagse komedies. En ze gaven meteen ook Our Wife, toch wel één van hun betere shorts, ervoor dus wou ik de gok nog wel eens wagen.

Ik was nog aan het twijfelen tussen dit of de voetbalwedstrijd tussen Belgie en Australië, maar blijkbaar waren beide nogal zoutloos. Way out West is zoals gewoonlijk een nogal korte film, maar het spervuur aan gags is sterk overdreven. Teveel muzikale intermezzo's, die bovendien niets toevoegen aan het geheel, en teveel herhaling van dezelfde grapjes. Hardy's verbaasde blik wanneer Laurel voor de zoveelste keer zijn duim gebruikt als aansteker.. Na 2x had ik het wel weer gehad. Hier en daar wordt een scène ook te lang doorgetrokken, zo duurde het omhoog trekken van Hardy met het touw veel te lang. Toch betekent dat gelukkig niet dat hier niets te lachen valt. De achtervolging met de akte is leuk, al eindigt die geen seconde te vroeg, en met Mickey Finn en Lola heb je nog wel leuke slechteriken die het geheel wat kleur geven. Met het Mary Roberts personage daarentegen had wel meer mee gedaan kunnen worden.

Wat me is opgevallen na 6 films en 54 shorts is dat Laurel & Hardy altijd goed op elkaar ingespeeld zijn. Nooit is er een zwak moment in hun samenspel te ontdekken, maar langs de andere kant blijft het ook altijd wel bij hetzelfde. Dat hoeft niet noodzakelijk storend te zijn, Abbott & Costello hadden ook hun vaste routines, maar ik vind hun rollen vaak zo inwisselbaar. Laurel blijft nog altijd mijn favoriet van de twee, bovendien word ik nerveus van het continue prullen van Hardy aan zijn das, maar het is vooral James Finlayson die een volwaardige toevoeging aan het duo is.

Zowat dezelfde problemen als bij hun overige werk dat ik heb gezien. Een handvol leuke scènes, maar nog steeds geen film die me echt heeft doen schaterlachen. Twee dagen geleden heb ik Monkey Business en Duck Soup ook in Cinema Zuid gezien, ik kwam niet meer bij van het lachen. Ik heb geloof ik nog 5 films liggen, hopelijk kan één daarvan mijn ongelijk bewijzen

3*