• 148.911 films
  • 8.182 series
  • 24.958 seizoenen
  • 546.938 acteurs
  • 323.721 gebruikers
  • 8.484.091 stemmen
Avatar
 
banner banner

We Need to Talk about Kevin (2011)

Drama / Thriller | 112 minuten
3,54 1.319 stemmen

Genre: Drama / Thriller

Speelduur: 112 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten

Geregisseerd door: Lynne Ramsay

Met onder meer: Tilda Swinton, Ezra Miller en John C. Reilly

IMDb beoordeling: 7,5 (152.190)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 1 december 2011

Plot We Need to Talk about Kevin

Bij de geboorte van Kevin heeft Eva haar professionele leven en persoonlijke ambities op een laag pitje gezet. De communicatie tussen moeder en zoon verloopt moeizaam. Aan de vooravond van zijn 16de verjaardag pleegt Kevin een onherstelbare daad. Eva probeert erachter te komen of zij ervoor verantwoordelijk is. We Need to Talk about Kevin is de aangrijpende zoektocht van een moeder naar het antwoord op de vraag of het karakter van haar kind aangeboren of aangeleerd is.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Social Media

Volledige cast

Acteurs en actrices

Eva Khatchadourian

Franklin Khatchadourian

Kevin Khatchadourian, Teenager

Kevin Khatchadourian, 6-8 Years

Kevin Khatchadourian, Toddler

Celia Khatchadourian

Smash Lady

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van arno74

arno74

  • 8700 berichten
  • 3342 stemmen

McSavah schreef:

(quote)

Je hebt ontegenzeggelijk een groot komisch talent, Arno. Dit vind ik zelfs een van je sterkste grappen!

Je vindt slecht acteerwerk in een film heel normaal begrijp ik?


avatar van McSavah

McSavah

  • 9952 berichten
  • 5268 stemmen

arno74 schreef:

(quote)
Je vindt slecht acteerwerk in een film heel normaal begrijp ik?

Inderdaad, ik geef er zelfs bonuspunten voor. Dat verklaart mijn slechte smaak.


avatar van de grunt

de grunt

  • 4228 berichten
  • 1564 stemmen

Dit correleert ook echt met jouw Top 10 McSavah


avatar van Ossenkar

Ossenkar

  • 48 berichten
  • 309 stemmen

De baby acteerde goed die kon goed janken. Ik snap niet dat regisseurs zo vaak met de volgorde kloten. Ook in deze film veel flashbacks best storend elke 2 minuten zo blijf je echt toeschouwer en niet in het verhaal getrokken beetje jammer. Voor de rest best een saaie film. De enige reden dat ik hem niet uit zette was dat ik niet helemaal wist wat de zoon had gedaan dus daar was het wachten geblazen.


avatar van John Milton

John Milton

  • 17812 berichten
  • 9586 stemmen

herzien laatst, en de film is toch weer wat in mijn waardering gestegen. Heel sterk. Moet nodig wat van Lynne Ramsays andere werk zien.


avatar van SmackItUp

SmackItUp

  • 3351 berichten
  • 2300 stemmen

Wat een aparte prent zeg.

Het is hier al vaker aangegeven, maar het eerste halfuur / drie kwartier is ontzettend taai. Als je nog totaal geen clou hebt van hoe en wat, komt het over als een saai en eenvoudig drama. Ik dacht alleen aan wat een vervelend kind Kevin was. Maar hier zit mogelijk meer achter. Stukje bij beetje wordt het duidelijker, en dus ook leuker. Met het einde als hoogtepunt. Je kan uiteindelijk alleen maar gissen naar de redenen.

Zeker geen alledaagse prent. Eerste deel is lastig doorkomen, maar achteraf gezien noodzakelijk voor de tweede helft. Het einde is schokkend en maakt veel goed. Interessant regisseur die Ramsay, ben benieuwd naar haar andere werk.

3,5*.


avatar van John Milton

John Milton

  • 17812 berichten
  • 9586 stemmen

SmackItUp schreef:

Interessant regisseur die Ramsay, ben benieuwd naar zijn andere werk.

Haar


avatar van SmackItUp

SmackItUp

  • 3351 berichten
  • 2300 stemmen

Ik schaam mij diep


avatar van danuz

danuz

  • 12935 berichten
  • 0 stemmen

Indrukwekkend maar zeker niet flawless. Zo vond ik het excessieve heen en weer springen in tijd wat maniëristisch. Audiovisueel is het zeker verzorgd en esthetisch, maar het bouwt teveel op mysterie. Dat heeft de film niet nodig. Wanneer het een en ander duidelijk wordt weet de film meer te overtuigen en deze kijk in het hoofd van Eva ligt mij vrij zwaar op de maag. In essentie meer een film over machteloosheid dan over schuldvragen. En alhoewel de moord van man en dochter over de top voelt, zou het me niks verbazen mocht dit op reëele voorbeelden zijn gestoeld. Het is natuurlijk geen Elephant, maar Ramsay's film mag best in z'n schaduw staan. Maar misschien is George Ratliff's Joshua een betere vergelijking.


avatar van Boenga

Boenga

  • 2123 berichten
  • 1291 stemmen

Het eerste uur is echt wel een harde zit. De overdaad (vind ik zelf althans) van flashbacks, én het feit dat ik met de beste wil van de wereld voor niemand sympathie kon voelen, deden me echt wel overwegen om op de off-knop te duwen.

Uiteindelijk ontpopt zich in het tweede uur een sterk drama, waarin allicht iedere kijker wel met spanning uitkijkt naar wat (en de waarom van wat) er gaat gebeuren.

Tilda Swinton speelt eigenlijk wel heel goed, in wat me een bijzonder moeilijke rol lijkt. Moet je een afkeer hebben van Eva, of moet je medelijden hebben met haar ?


avatar van JoeCabot

JoeCabot

  • 2674 berichten
  • 1780 stemmen

“Bye Bye Kinderwens” was ook geen slechte titel geweest.

Vooreerst: dit is géén film over nurture versus nature. We Need to Talk about Kevin gaat enkel over nature en laat daarbij weinig aan de verbeelding over. De term “slecht zaad” lijkt wel speciaal voor Kevin uitgevonden. En hoewel de moeder ook niet perfect is, valt haar duidelijk weinig te verwijten.

Dan rijst natuurlijk de vraag: wat heb je aan een film als deze? Wel, om te beginnen doorbreekt het een interessant taboe. Terwijl de meeste andere films inzoomen op de rol van de omgeving, schetst Ramsay hier het portret van een door en door rot karakter. Het concept voelt – met wat verbeelding – aan als een kruising tussen Elephant en The Omen. Het kille huis roept dan weer echo’s op van het hotel in The Shining.

Vooral de manier waarop de hele calvarietocht in beeld wordt gebracht is knap. Ramsay maakt er een pakkende audiovisuele belevenis van met een minimum aan dialogen. Dat Kevin niet zo spraakzaam is komt dus goed uit.

Het levert een zeer heftige film op die echter ook enkele gebreken heeft. Zo kunnen de makers het niet laten om de slachtofferrol van de moeder voortdurend in de verf te zetten (letterlijk zelfs). Het lijkt wel alsof de hele goegemeente zich tegen haar richt, terwijl ze dus zelf niets misdaan heeft. De fakkels en hooivorken ontbreken nog net. Ook tijdens de apotheose vliegt de film uit de bocht: een shockeffect was de bedoeling, het ruikt vooral naar sensatie.

Hoe dan ook slaagt Ramsay met verve in haar opzet. Ze zadelt de kijkers op met een erg ongemakkelijk gevoel: mission accomplished. 3.5*


avatar van tbouwh

tbouwh

  • 5239 berichten
  • 4206 stemmen

De banaliteit van het kwaad: Elephant en We Need To Talk About Kevin

Ivm spoilers beveel ik klikken enkel aan als je beide films zag (of je moet daar niet om geven)


avatar van jan66

jan66

  • 231 berichten
  • 5811 stemmen

Zeer goed acteerwerk van Tilda Swinton en Ezra Miller. Goeie, krachtige film die bijblijft (speelt op je gevoel).

Het heen en weer springen in de tijdlijn is in het begin irritant, maar wordt op den duur dragelijk.

Daarom geen 4*, maar het hangt er wel tegenaan...


avatar van IH88

IH88

  • 6456 berichten
  • 3014 stemmen

“You don't look happy.”

“Have I ever?”

Sterk. We Need to Talk About Kevin focust zich vooral op de band tussen moeder en zoon, en de moordpartij op school wordt, via flashbacks, impliciet getoond. Tilda Swinton is fenomenaal in de rol van de moeder, en ook Reilly en Miller (heerlijk creepy als Kevin) zijn erg goed op dreef.

De regie van Lynne Ramsay is ook opvallend, en ze zorgt voor een bijna dromerige sfeer. Het hele nature vs. nurture idee komt er wel wat bekaaid vanaf. Ik heb het boek niet gelezen, maar daar werd er klaarblijkelijk ook over de schuldvraag van de moeder gesproken. Maar in de film is Kevin als kind al onuitstaanbaar, en je krijgt niet het idee dat de moeder (of vader) hier iets aan had kunnen veranderen. Maar als film is We Need to Talk About Kevin meer dan geslaagd.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 4496 berichten
  • 3359 stemmen

Sterke aangrijpende film die je wellicht als toekomstige ouder de stuipen op het lijf doet slaan. Dat er duidelijk iets sociaal biologisch mis is met Kevin is hier wel duidelijk. De opvoeding heeft daar weinig aan verholpen, want het leek me toch dat Eva ondanks alles het engelengeduld en moederliefde bleef opleggen om de relatie met haar zoon te optimaliseren.

Zeer knappe vertolking van Tilda Swinton als radeloze moeder. De wanhoop en pijn staan dikwijls van het gezicht af te lezen. Ook Ezra Miller doet het meer dan prima en overtuigt in zijn rol net als de andere jongere versies van Kevin. Creepy zelfs bij momenten. Reilly is steeds een plezier om naar te kijken. Topacteur ook!

Wat ik wel wat miste in de film was het gebrek aan hulp en ondersteuning. Eva stond helemaal alleen met haar probleem en ze kon bij niemand terecht. Kevin's aandoening lijkt me iets te stereotiep, te gemakkelijk gecreëerd vanuit filmisch standpunt. Geen medische onderzoeken, geen therapie of psychologen, geen onrustwekkende berichten van de school, enz ... En ondanks het feit dat haar echtgenoot een goedwillige idealist is, kwamen ook van daaruit weinig discussies of vaststellingen.

Ook de starende vernietigende blikken van de omgeving na dé gebeurtenis lijkt me te sterk uitgedrukt. Eva wordt als dé verantwoordelijke gezien. De kaakslag was er dan ook ver over al begrijp ik wel dat de onmiddellijke omgeving je wellicht mijdt. Jammer dit gegeven, maar voor de rest meer dan prima film met een mooie opbouw tot de climax waarvan je weet dat die er sowieso aankomt.


avatar van umbra

umbra

  • 2503 berichten
  • 2822 stemmen

'mom is fat' Top kid

Flashback-film. Vrij mistroostig portret van een gezin, in dit geval vooral de moeder-zoon relatie en het opzoek gaan naar antwoorden. Zeer irritante zoon (als lid) en al heerlijk psycho als puber bekrachtigd met een daad...en eveneens geen aangename en vrolijke moeder, wat zeer goed is neergezet en wordt overgebracht nr de kijker. Ik zou in die moeder haar plaats meer dan krikri worden Fijn werkje dit.


avatar van john mcclane 2

john mcclane 2

  • 2441 berichten
  • 5982 stemmen

“ THE point is : there is no point”

Score met ster omhoog . Dit is een meesterwerk . Het lot en de pijn en de tragiek dat Eva moet ondergaan ging onder mijn huid zitten .De vertelwijze dmv beginnen met het eind is treffend .

In eerste instantie zag ik Kevin heel zwart wit . De vraag word een mens slecht geboren was geen open vraag en liet niks in het midden ,zo leek het .

Deze tweede keer beleefde ik het totaal anders . Wat een teken is dat het een erg goede film is .

Er zijn wel degelijk tekenen aan de wand , was een therapeut een oplossing ? Was de verwekking ( heel filosofisch ) een teken .

Maar uiteindelijk kom ik toch tot de zelfde conclusie . Kevin is evil . Maar waar het nu anders is , hebben de omstandig heden invloed ( ja ) . Was hij een inspirerende leraar of vriend tegen gekomen , wat dan ?

En als dat zo is , is dan Deels geluk dat je kind zich niet te veel laat vormen door die omstandigheden ?

Verder wil ik besluiten dat het een deprimerend film is . Lood zwaar .

En nu ik het een tweede keer heb gezien ben ik ook ( heb je niet vaak bij meesterwerken ) klaar met Kevin en deze film .

De daad van Kevin is nog nooit zo treffend en deprimerend in beeld gebracht hoe gus van sants elephant ook zijn best deed .

4 *


avatar van shrink

shrink

  • 1776 berichten
  • 2022 stemmen

Ik ben verbaasd over de gemiddelde hoge score, want het is geen beste film. De film loopt gewoon niet lekker. Het gaat van de hak op de tak. Nee hier had ik meer van verwacht. Einde sloeg ook nergens op. Waarom de vader?


avatar van H€yoka

H€yoka

  • 51 berichten
  • 202 stemmen

Wat moet je nou met deze film? Ik had het boek eerst gelezen en dan kan je natuurlijk makkelijk volgen en de visuele impulsen ondergaan. Maar als je - net als mijn vrouw - onwetend in deze film stapt, is het eerste deel vooral verwarrend en moeilijk om volgen.

Hoe moet je dit dan quoteren? We need to talk about Kevin is een pracht van een verhaal, wat kan er gebeuren als een moeder haar zoon niet leuk vindt? In het boek, meer nog dan in de film, krijg je duidelijk het gevoel dat je door de ogen van de moeder kijkt. De perceptie dat een baby van in de wieg al slecht is, kan je dus makkelijk invoelen als het gevoel van een post natale depressie. Mijn vrouw vertelde me bijvoorbeeld dat ze blij was dat ik haar vrij snel na de bevalling de deur uitjoeg. Zo kreeg ze weer andere impulsen en bleef ze niet thuis met een huilbaby opgesloten. Maar dit zal allemaal pluspunten voor auteur Lionel Shriver, niet voor de filmmaker.

De acteerprestaties maken veel goed, al zit Reilly niet echt lekker in zijn vel. Ook vind ik het leuk dat de film, sowieso voor een grotere massa dan een boek gemaakt, dicht bij het origineel blijft. Je krijgt dus geen uitleg waarom Kevin enkel de moeder in leven laat. Prachtig verwoord met de zin: weet je, ik dacht dat ik het wist. Als Kevin het al niet weet, hoe zou de auteur/regisseur het dan moeten weten? Wellicht was dat zijn ultieme wraak op zijn moeder, haar met het leed verder laten leven.

Soit op BM krijgt deze een 5*, hier hou ik het helaas bij 3.5*.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 5528 berichten
  • 4194 stemmen

Best sterk.

Deze film vormt alweer de tweede film van regisseuse Ramsay die me goed is bevallen. Ze lijkt zich goed in haar element te voelen met films die iets vreemder lijken te zijn, maar wel over een bekende cast beschikken om over die acteerkracht te bevatten. Deze film is ook weer een goede film geworden met een apart stijltje erdoorheen.

Ondanks dat deze film nooit abnormaal complex wordt waardeer ik het concept van het eerste halfuur, waarbij de film een beetje wordt gehusseld. Als kijker moet je zelf de puzzelstukjes even bij elkaar leggen, maar dat gaat moeilijk als je het uitgangspunt niet helemaal kent. Deze film geeft het na een tijdje prijs, maar de lijn wordt al snel duidelijk na ongeveer 30 minuten.

We Need to Talk About Kevin haalt zijn kracht voornamelijk uit de cast en redelijk strakke regie. De beelden mogen dan niet altijd optimaal intrigeren omdat te weinig scenes over dat extraatje beschikken, maar verder ziet het er sterk uit. Miller steelt de show als complexe zoon, maar ook Swinton speelt de sterren uit de hemel in deze film waarin de chemie tussen beide voorop staat. Bij wijze van spreken dan, want de personages lijken elkaar te haten.

De film probeert regelmatig slim te zijn door wat gevoelens te vermengen die een ouder kan hebben, bijvoorbeeld het eigenlijk niet willen van het kind. Het fijne is dat de film er nooit te prekerig over is. Wel vond ik het jammer dat de film nooit volledig realistisch aanvoelt. Ik vond de dialogen net wat te gemaakt en gespeeld, maar ook de situatie zelf lijkt soms iets te onwerkelijk te worden.

Verder vond ik het ook jammer dat de scenes elkaar nooit in een pakkende flow opvolgen waardoor de film niet altijd optimaal weet te boeien. De regie is iets te rustig en veilig wat mij betreft, en laat de echt gevaarlijke dingen buiten beeld. Het niet nemen van risico's hier en daar terwijl het concept nog aardig controversieel is vind ik jammer, maar het is zeker een goede film geworden, en daarvoor mijn complimenten.


avatar van notsub

notsub

  • 1196 berichten
  • 1186 stemmen

Dit is zo'n film waar je een ongemakkelijk gevoel van krijgt en dat zijn vaak de betere. De niet zo chronologische vertelling zorgt er voor dat je er even in moet komen, maar dan openbaart zich al snel het beeld van de moeilijke relatie tussen moeder en zoon. Dat beeld wordt in allerlei situaties onderstreept, waarbij het jochie vanaf jonge leeftijd al een bijzonder irritante indruk achter laat. Op latere leeftijd beginnen de zaken echt uit de hand te lopen tot het moment, waar de gehele film naar opbouwt. Zo is We Need to Talk about Kevin een huiveringwekkende ervaring geworden die indringende emoties los maakte. Ik ben onder de indruk.


avatar van Nergenss

Nergenss

  • 24 berichten
  • 65 stemmen

We gaan niet lopen negeren wat voor een griezel deze jongen was maar mama was ook niet gezond. Ze ging de hele opvoeding lang alleen maar om met de situatie in plaats van in te grijpen als een verantwoord ouder. Voortdurend doen alsof je goedgekozen martelaar bent wachten op de onvermijdelijke einde. Treurig..