Wendell & Wild (2022)

Nieuwe Henry Selick

Nu te zien op Netflix!

Heerlijk om weer een film te zien van Henry Selick. De man maakte eerder al pareltjes als The Nightmare Before Christmas en Coraline. Het script schreef hij mee met Jordan Peele, die we dan weer kennen van pareltjes als Get Out, Us en Nope. Ondanks de grote namen is er volgens mij toch weinig reclame op voorhand gemaakt. En het blijft jammer dat zo'n film geen bioscooprelease krijgt en het enkel op streamingdiensten moet doen.

Visueel zit deze film wel in de lijn van de vorige films van Selick. Altijd mooi om te zien hoe CGI in dat geval enkel gebruikt wordt als het nodig is en zoveel mogelijk een meer creatieve stijl wordt gebruikt. De film zelf heeft minder charme dan haar voorgangers, maar met een aangenaam verhaal en de nodige humor hier en daar is het best wel een geslaagde film geworden. Het zou jammer zijn dat deze film in de vergeethoek geraakt.

Sprak me toch minder aan dan ik had gehoopt.

Het verhaaltje is niet altijd even interessant en stond me af en toe zelfs tegen. Het hoofdpersonage is wat een simplistisch stoer ijskonijn.

De humor is net niet scherp genoeg.

Het ziet er allemaal wel mooi uit maar de film duurt duidelijk wat te lang.

Middelmatig stopmotion-werkje van regisseur Henry Selick, ooit verantwoordelijk voor het superieure Nightmare Before Christmas. Dit heeft absoluut de stijl en sfeer van die film, maar weet helaas nergens te boeien. Plot en personages zijn aan de vervelende kant en de stemmencast (waaronder schrijver/ producent Jordan Peele) is onopvallend. Het ziet er allemaal prachtig uit qua animatie en kleurgebruik, maar op ieder ander vlak schiet dit flink tekort.

Zeker niet verkeerd, maar ik zag dit jaar maar liefst 2 andere stop-motion films voor volwassenen die ik toch echt beter vond:

-Mad God (2021)

-Junk Head (2017)

Het script, character design, de soundtrack en de dialogen tussen Keegan en Peele deden het niet helemaal voor me, maar desalniettemin valt er qua stop-motion animatie genoeg te genieten voor een 7. Maar een Coraline of Nightmare Before Christmas is het helaas niet geworden.

3,5*

Kat [Lyric Ross] is een opstandige tiener die de tragische dood van haar ouders niet goed heeft verwerkt en door haar opstandige gedrag terecht komt in een strenge meisjesschool. Het warrige plot (gebaseerd op het gelijknamige boek van Henry Selick en Clay McLeod Chapman) betreft onder andere demonen en broers Wendell [Keegan-Michael Key] en Wild [Jordan Peele], Lane [David Harewood] en Irmgard [Maxine Peake], die de school in diskrediet willen brengen en de haarcrème van überdemon Buffalo Belzer [Ving Rhames]. Een merkwaardige mix van griezelementen in een animatiefilm die thematische gericht lijkt op jonge kinderen, maar daarvoor toch een beetje aan de enge, vage en/of smakeloze kant is. Bovendien is de hoofdpersoon nou niet bepaald een aangenaam of sympathiek personage.

De ontwerpen en algehele sfeer en animatie zijn zo fijn in deze film. Wat dat betreft herken je nog wel wat van de oude Selick terug. Opvallende en fraaie soundtrack ook. Had alleen met Peele als co-scenarist wel wat meer verwacht van het script. Dit is een mooi duistere en opvallend politieke film (de bad guys zijn bijvoorbeeld nauwelijks verhuld de Trumps), maar dat heeft allemaal zoveel minder impact zonder een emotioneel overtuigend en persoonlijk verhaal. Dat is iets waar Pixar echt nog superieur in is.

Het plot mag vaak gewoon rommelig genoemd worden en de (veel te veel) personages zijn weinig memorabel en slechts vrij summier uitgewerkt. Ik zeg het niet vaak over animatiefilms, maar dit is er een die wel wat meer pit kon gebruiken, met name in het stemwerk. De film zit vol met allerlei losse ideeën maar is tegelijk haast loom. Het ging een beetje ten koste van mijn aandacht op momenten. Raar gekozen titel ook trouwens.

Ik moet zeggen dat Wendell & Wild een absolute verspilling is van de animatiekwaliteiten van Henry Selick. Het lijkt ook eerder geschreven te zijn door Wendell en Wild zelf als personages en dan mag Selick de boel maar aan elkaar tekenen. De film belicht het verhaal van Kat Elliott, een consistent onsympathieke en belabberd ingesproken hoofdrol van Lyric Ross. Toch wordt het nodig bevonden om een groot deel van het verhaal rondom dit werkelijk onuitstaanbare figuur te laten afspelen, waardoor het zeker in de tweede helft niet mogelijk is om enig medeleven met haar te tonen. Daarnaast vind ik de personages van Jordan Peele en Keegan-Michael Key vooral misplaatst, zeker omdat de streken die ze uithalen niet voor de filmdoelgroep bedoelt lijken te zijn. Aan animatietalent gelukkig geen gebrek in deze film, want er worden prachtige settings tot leven gebracht die regelmatig weten te verbazen. Ik kan ook niet zeggen dat de film ontdaan is van originaliteit, want creatief is de vormgeving zeker. Daarvoor geef ik zowat alle pluspunten, verder viel de film me namelijk sterk tegen. Henry Selick mag zich de volgende keer weer omringen met schrijvers die meer gemeen hebben met zijn voorgaande projecten. Vond dit vooral een rommelige boel.

Eeuwig zonde. Animatiegrootheid Henry Selick zet met 'Wendell & Wild' (2022) een lekker absurdistisch wereldje neer vol demonische kleipoppetjes. Het oogt visueel erg fijn als deze hallucinante koortstrip uit de bocht vliegt. Maar het lijkt alsof de timing niet helemaal klopt. Grappen gaan te lang door. Dramatische verwikkelingen missen effect. Dialogen lijken soms vooral de vaart eruit te halen. Personages gaan niet echt geloofwaardige relaties met elkaar aan. 'Wendell & Wild' (2022) weet altijd wel weer je aandacht terug te pakken met diens bizarre indrukken, maar een coherente spanningsboog had veel geholpen. Wel lekkere zwarte humor, dat maakt veel goed.