• 153.009 films
  • 8.934 series
  • 26.783 seizoenen
  • 592.954 acteurs
  • 335.836 gebruikers
  • 8.660.283 stemmen
Avatar
 
banner banner

West Side Story (1961)

Muziek / Romantiek | 152 minuten
3,41 814 stemmen

Genre: Muziek / Romantiek

Speelduur: 152 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Robert Wise en Jerome Robbins

Met onder meer: Natalie Wood, Richard Beymer en Rita Moreno

IMDb beoordeling: 7,6 (115.546)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 29 maart 1962

  • Claim tot 100 euro bonus bij Jacks.nl

    Heb je nog geen account bij Jacks.nl? Dan wordt in samenwerking met MovieMeter je eerste storting verdubbeld tot 100 euro! Jacks Claim je welkomstbonus van €100,- bij Jacks.nl
  • Wat kost gokken jou? Stop op tijd, 18+

Plot West Side Story

"The screen achieves one of the great entertainments in the history of motion pictures."

Een musical gebaseerd op het bekend Romeo en Julia-verhaal. In New York waar de rivaliserende straatbendes de Jets en de Sharks tegen elkaar strijden voor hun territorium en respect, worden Jets-leider Tony en Maria, het zusje van de Sharks-leider verliefd. Hun liefde is gedoemd te mislukken.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Alittleromance

Alittleromance

  • 348 berichten
  • 30848 stemmen

Deze film vond ik de beste film van 1961.


avatar van alexspyforever

alexspyforever

  • 20603 berichten
  • 2317 stemmen

Hoewel er hier wat meer acteren en niet-zang of dansscènes inzitten dan in andere musicals, denk ik toch dat deze vooral wordt gekeken omwille van de muziek. Deze zet ik ook vooral op om naar mijn favoriete stukjes te kijken en zelden om de film in zijn geheel te bekijken. Mijn favoriete stukjes zijn ook vooral de zang- en dansnummers. De stukken tussen Tony en Maria vind ik eigenlijk het minst boeiend.


avatar van MNV2

MNV2

  • 6932 berichten
  • 1852 stemmen

Little boy you're a man, little man you're a king.

West Side Story, zo één van die films die menig filmliefhebber gezien hoort te hebben maar waarvan ik zelf mijn kijkbeurt keer op keer uitstelde. Dat heeft vooral te maken met het gegeven dat dit een musical betreft en ik musicals nog iets te hard link aan moderne misbaksels als High School Musical. Gelukkig is West Side Story een vakkundige film en wist het me ervan te overtuigen dat niet alle musicals slecht zijn.

Het plot is nochtans simpel: het klassieke verhaal van Romeo en Julia verpakt in een 20e eeuws jasje waarbij de twee geliefden pogen om de onderlinge rivaliteit tussen de jeugdbendes waartoe ze behoren te bedaren. Het verloop van het verhaal kent bijgevolg weinig verassingen en blijft - op het einde na - behoorlijk voorspelbaar. Wat deze film zijn klassiekerstatus geeft zijn de voortreffelijke choreografieën van de dansen in deze film en de memorabele muziek. Zelfs wanneer je de film nooit gezien hebt ken je liedjes als 'I like to be in America'. Maar eigenlijk was heel de soundtrack van hoog niveau. Ook het acteerwerk was behoorlijk, af en toe een beetje over the top maar dat zal dan weer horen bij een musical. Spijtig alleen van de keuze van Richard Beymer voor de hoofdrol van Tony. Ik las namelijk dat Elvis bijna de hoofdrol had gespeeld... had zijn manager er niet tussengekomen. Niet dat Beymer het er heel slecht vanaf brengt, maar toch. Ik kon me niet van het gevoel ontdoen dat hij wat weggespeeld werd door hoofdrolspeelster Natalie Wood. Een ander puntje van kritiek is dat de film wat mij betreft een half uur had ingekort kunnen worden, 150 minuten voor dit relatief eenvoudige verhaal is toch een beetje overdreven.

Typisch zo'n film die je gezien moet hebben, al is het maar omwille van de prachtige muziek.

3.5 sterren


avatar van fred1946

fred1946

  • 142 berichten
  • 0 stemmen

Gezien toen ik 15 jaar was in de bioscoop Apollotheater apollolaan in adam zuid.

Ben geen musical liefhebber maar dat was er 1 om nooit te vergeten.

Music en dans in woord gewedig.

Ga nu de film voor de zoveelste maal zien maar nu in BR ben benieuwd in qua geluid en beeld.

Zo kan men hier geen musical maken zooitje geschreeuw en onverstaanbaar.

Meneer van de Ellende vind alles mooi lijk wel.

Word je gek van men maak tegenwoordig overal musicals van.

Wat ik ook niet begrijp waarom leeftijd 6 jaar is toen moest men dacht ik 14 of 16 jaar zijn.

Er word gevochten en met messen gestoken en geweld gebruikt.

Al met al een topper om nooit te vergeten.

Net als de film Porgy and Bess met Sidny portier en Sammy Davis jr nergens meer te koop.


avatar van Dick2008

Dick2008

  • 9627 berichten
  • 686 stemmen

Nergens meer te koop Gewoon bij de Blokker (in de uitverkoop)


avatar van fred1946

fred1946

  • 142 berichten
  • 0 stemmen

Dick2008 schreef:

Nergens meer te koop Gewoon bij de Blokker (in de uitverkoop)

Dick ik bedoel Porgy and Bess met Sidny Portie en Sammy Davis JR.


avatar van Franklin1975

Franklin1975

  • 341 berichten
  • 416 stemmen

50th Anniversay Box nu voor 23 euro incl. Nederlandse ondertitels, voor de liefhebbers.

4 discs, regiovrij. 2 blu-ray's, 1 dvd, 1 cd, een hardcover boek en posterkaarten. Film is Nederlands ondertiteld.


avatar van Daenelia

Daenelia

  • 210 berichten
  • 178 stemmen

Ontzettend mooie film. Inderdaad een klassieker die je gezien moet hebben, ook al vind je er dan niks aan: je hebt het dan in ieder geval gezien.

Ik kan alle liedjes bijna meezingen, en alles klopt als je verliefd bent. Morgen zing ik ook weer de hele dag 'Toni-iii-ght, to-niii-iight, I'll see my love toniiiiiight!'. Dat vind ik het mooie: de film is oud (prehistorisch voor iemand die na 2001 geboren is), maar de gevoelens en thema's zijn er nog steeds.

En natuurlijk als je bedenkt dat het oorspronkelijke verhaal door Shakespeare is opgeschreven, die 400 jaar geleden leefde, dan is het bijna niet te omvatten dat we diezelfde gevoelens en dat rebelse van pubers nog steeds hebben. Maar ja, ik ben een Shakespeare groupie, dus ...

Ik hou niet van romantische films, maar deze: kom maar op. Fantastisch.


avatar van lezertje

lezertje

  • 938 berichten
  • 0 stemmen

fred1946 schreef:

(quote)

Dick ik bedoel Porgy and Bess met Sidny Portie en Sammy Davis JR.

De erven Gershwin waren zo ontevreden over de verfilming dat zij een verbod hebben laten uit gaan om de film ooit nog te vertonen. Vandaar dat hij niet te koop is. Origineel zit ergens veilig opgeborgen in de archieven.


avatar van lezertje

lezertje

  • 938 berichten
  • 0 stemmen

Beste musical ever, met een iconische choreografie van Jerome Robbins in het openingsnummer (Ondanks dat de samenwerking met Robbins dramatisch geweest schijnt te zijn). Tien terechte Oscars en nog diverse andere onderscheidingen. En we mogen kolonel Parker voor eeuwig wel héél dankbaar zijn dat hij Elvis Presley niet in de film wilde hebben. Absoluut vijf sterren. Meesterwerk.


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 4063 berichten
  • 4285 stemmen

Bijzondere filmervaring dit, vaak zat ik echt te schipperen tussen verbazing en bewondering. Om met de positieve punten te beginnen: het klassieke verhaal wordt met verve verteld, Natalie Wood is schattig, en ook Rita Moreno is prima. De meeste andere rollen, van voor mij onbekende acteurs, waren, over de linie genomen, redelijk uitgevoerd. Sommige liedjes zijn erg bekend (Maria, I like to be in America), anderen waren minder bekend maar ook een stuk minder goed. Met name het gekweel tussen Tony en Maria begon me op een gegeven moment lichtelijk te vervelen- onromantische ziel die ik ben. Camerawerk was goed, dynamisch, en vanuit bijzondere hoeken.

Waar ik me echter over verbaasde was het gedans waarmee de film ook gepaard ging. Ik vond het eerlijk gezegd geen gezicht, die dans-gevechten- begreep wel, ruim 30 jaar na dato, waar Michael Jackson zijn inpiratie voor de video van Beat It vandaan had. Met name toen de gevechten grimmig werden was het een wat vreemde aanblik, die keurige jochies die leuk met elkaar aan het dansen zijn, en dan opeens vloeit er bloed en vallen er doden. Ook vond ik de mannelijke hoofdrollen erg matig, met name Tony bakte er weinig van. Waarom de vurige en mooie Maria voor deze slampamper met zijn grote gebit valt is me een compleet raadsel. Ook Bernardo, gespeeld door George Chakiris, was weinig geloofwaardig als bendeleider. Maar dat geldt eigenlijk voor alle bendeleden, die ongeveer even veel gevaar uitstraalden als een groepje snelwandelaars. Maar wellicht zag men dat begin jaren 60 heel anders.

Goed om gezien te hebben, een film die wel thuishoort in de canon, maar ik zal hem niet snel nog een keer opzetten.


avatar van lezertje

lezertje

  • 938 berichten
  • 0 stemmen

Best film ever. Zes sterren.


avatar van Woland

Woland

  • 3600 berichten
  • 3098 stemmen

Soms is het er weer eens tijd voor: buiten de gebaande paden gaan, en een klassieker kijken waar ik eigenlijk enorm tegenop kijk. Ik heb dus ontzettend de schurft aan musicals. The Sound of Music bijvoorbeeld was een verschrikking, zelden zoiets irritants gezien, en dan duurt die meuk ook nog een paar uur. Nu is het tijd geworden voor West Side Story: op IMDB ook vallend onder Crime (!), dus geschikt voor de challenge. Het moet maar, al vreesde ik met grote vrezen.

Het begon al verschrikkelijk. Twee groepen boybandjochies die met hun vingers knippen en gezamenlijk pirouetjes draaien en andere balletdansjes doen. Poe poe, intimiderend hoor. Ik trok het eerste half uur niet zo goed, kan ik je vertellen. Maar er is één ding wat ik misschien nog wel slechter trek dan zingen in films - en dat is dansen in films. Het kostte me al met al dus wat moeite om in de stemming te komen. Maar na een goed half uur begon ik een beetje in de juiste mindset te geraken, en toen vielen sommige stukken redelijk mee, gezien de al meerdere keren genoemde hekel aan musicals. Vergeleken met het verschrikkelijke The Sound of Music is dit een meesterwerk. Het verhaal is natuurlijk ook een klassieker, en daar was weinig mis mee - al ben ik toch van binnen een botte hork die de romantische liedjes op een gegeven moment wel zat was. Het acteerwerk was redelijk wat betreft de hoofdpersonen, wat betreft de bendes was het weinig soeps.

Toch bleef het overdreven geensceneerde van West Side Story me enorm tegenstaan. Sommigen van de liedjes zijn best de moeite waard (America bijvoorbeeld), de kazige liefdesliedjes waren al minder, op een gegeven moment werd ik al chagrijnig van elke keer dat er wéér zo nodig gezongen moest worden, en met name de dansscenes bleven een grote irritatie. Als ze nou eens al die dansellende eruit hadden geknipt was de film niet alleen een stuk tolereerbaarder geworden, maar was het ook qua lengte een beetje normaal geworden. Voor z'n genre niet zo verschrikkelijk als het had kunnen zijn, maar alsnog, absoluut niet mijn soort film. 2.0*


avatar van Sir Djuke

Sir Djuke

  • 248 berichten
  • 830 stemmen

Robert Wise & Jerome Robbins deden ieder deels de regie van de flamboyante verfilming van Leonard Bernstein's geweldige 'West Side Story'. De choreografieën zijn fantastisch en de cameravoering voegt nog extra dynamiek toe. Hoofdrolspeler Richard Beymer versloeg in de audities Elvis Presley, Bobby Darin, Warren Beatty, Richard Chamberlain, Burt Reynolds, Anthony Perkins en Dennis Hopper! Daarna moest hij wachten tot de TV-serie 'Twin Peaks' om nog eens enig succes te hebben.


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 86827 berichten
  • 11302 stemmen

Iegh.

De intro zegt eigenlijk al genoeg. Ellenlange scene waarin weinig tot niks gesproken wordt, wél veel wordt gedansd (maar best slordig allemaal, zowel qua dans als het in beeld brengen ervan) en twee straatbendes geïntroduceerd worden die beiden even irritant zijn.

Qua acteerwerk is het echt dramatisch. Zware en hilarische overacting. Dat zou je dan nog kunnen verklaren door de nood aan dansskills, maar ook die vielen sterk tegen. Het is bij momenten maar een rommeltje, al kan dat ook aan de choreografie gelegen hebben. En ook de zang was verre van perfect, waardoor de nummers ook niet niet bepaald hun werk deden.

Rest een 140 minuten durende, slopende versie van Romeo & Julia, zonder enige overtuiging neergezet. Nergens blijkt de motivatie van personages, de romance is onnozel en het einde al helemaal een cop-out.

Mnee, niet om aan te zien dit.

0.5*


avatar van Tarkus

Tarkus

  • 6407 berichten
  • 5312 stemmen

Tarkus schreef:

Deze film is natuurlijk een mijlpaal in de filmgeschiedenis, en dan vooral in het musiacalgenre.

Ondanks dat hij bijna 50 jaar oud is heeft hij nog steeds niets aan betekenis verloren, en blijft het verhaal brandend actueel.

Natuurlijk is het ook vooral de muziek die het hier doet, en die is nog steeds prachtig, de nummers zoals 'Maria', Tonight' en 'America' (ooit prachtig gecoverd door Keith Emerson With The Nice) zitten in het collectieve geheugen gegrift.

Ik heb de film al verscheidene malen gezien, op TV, Video, maar het is de eerste maal dat ik hem op DVD zie nu, en het is verbazend hoe mooi de film is gerestaureerd, maar vooral de remastering van het geluid is subliem, de muziek klinkt perfect uit de surround boxen en van elk kanaal is nuttig en mooi gebruik gemaakt, het is echt een nieuwe belevenis de film in surround te beluisteren. Het geeft een extra meerwaarde aan de prent.

Over de acteerprestaties en ook de choreografie is helemaal niets aan te merken, prachtig gewoon.

Een aanrader, nog steeds, na bijna 50 Jaar !!!

Heb deze film opnieuw bekeken, vooral omdat ik hem nu heb op Blu-ray.

Deze film is en blijft het voorbeeld van hoe een musical moet worden gemaakt, de 10 Oscars die hij heeft gewonnen zijn daar niet vreemd aan.

Een waar meesterwerk is deze prent en heeft na, inmiddels bijna zestig jaar, niets van zijn aantrekkingskracht verloren !!


avatar van chevy93

chevy93

  • 12569 berichten
  • 1164 stemmen

Beetje saaiig verhaal dat nog leuk en fris begint, maar hoe langer hoe meer wegebt. Vooral het tegenkrommende accent van de PR's en met name van Maria was een irritante stoorfactor.

Stilistisch is het nog wel aardig en vooral de choreografieën 'redden' deze film. Maar niet genoeg om er een voldoende van te maken, daarvoor is deze film echt minimaal een half uur te lang.


avatar van mjk87

mjk87

  • 12392 berichten
  • 3554 stemmen

Enorm lange zit. Dat komt vooral dat men minder muziek heeft en meer acteerwerk, maar de meeste personen kunnen dat niet, dat acteren. Dus blijf je met enorm vlakke personages zitten waar je niks om geeft. Eens men weer begint te zingen en dansen wordt de film stukken beter, om daarna steeds weer in te zakken. Jammer, want er zitten genoeg leuke ideeën in. Sowieso de intro met alle beelden van bovenaf die duidelijk maakt dat dit New York is, maar niet het stralende Manhattan of bohémienne Brooklyn. Ook dat eerste nummer zonder zang maar enkel met wat dans is best gewaagd, vooral door de lengte. Maar uiteindelijk gaat die lengte echt tegenwerken. Hier had makkelijk een uur afgekund. Wel vind ik zo'n nummer als America echt meer zinnige dingen over integratie zeggen dan sommige vuistdikke pillen. 2,0*.


avatar van IH88

IH88

  • 7816 berichten
  • 3020 stemmen

“Te adoro, Antone.”

West Side Story doet een paar dingen heel erg goed, en daardoor begrijp ik de klassiekerstatus van de film wel. Want het acteerspel is niet al te bijzonder, de film duurt te lang, en de dramatische climax is weinig overtuigend gedaan. Zelfs de meeste nummers zijn niet al te bijzonder.

Maar daar staat tegenover dat Natalie Wood bijna in haar eentje je de negatieve aspecten doet vergeten, de chemie tussen haar en Beymer van het scherm spat, en twee/drie nummers echt indruk maken. Vooral de eerste woordloze kennismaking tussen Maria en Tony is schitterend gedaan, en sowieso is dat hele gedeelte op het feest het hoogtepunt van de film. Mooi ook hoe alles op de achtergrond vervaagd als Maria en Tony elkaar voor het eerst zien. Ontzettend jammer dat West Side Story dit hoge niveau de rest van de film niet meer evenaart.


avatar van durange

durange

  • 101 berichten
  • 61 stemmen

Seriously? Deze is zo hoog gewaardeerd? Die accenten zijn niét te pruimen (já, het is de jaren '60 en er was een tekort aan Puerto Ricaanse acteurs) evenmin het overmatige gebruik van donkerdere foundation (brownface). Het verhaal is ongeloofwaardig Tony vermoord Maria's broertje en nog steeds is ze helemaal weg van hem en neemt ze zijn woord 100% aan, de musical liedjes zijn niet catchy (ben een groot musical liefhebber). I feel Pretty was wel nice, maar dan zit je weer met die accenten in dat lied.
Hij duurde ook net iets te lang. Het eerste halfuur is ook waardeloos.
Natalie Wood schitterde wel (min het accent), dus het is jammer dat de film zelf niet zo in de smaak viel.
en die Tony doet me echt denken aan een algeneter


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 6731 berichten
  • 4479 stemmen

Mwa.

Ben hier niet overdonderd van, maar het is weleens weer wat anders. Vooral de openingsscène neemt je al mee in een lange film van zingen, dansen en springen. Maar op een gegeven moment duurt het dan ook wel heel lang, 153 minuten voor een musical is ook een stevige speeltijd.

Een grote stoorfactor is het acteerwerk, dat bij vooral Tony enorm ondermaats is. Niet alleen zijn zijn zangkunsten niet om aan te horen, maar hij heeft gewoon geen charme. De meeste accenten zijn ook te nep, maar voeren hun rol wel goed uit.

De liedjes zijn wel een groot pluspunt, de meeste nummers zijn allemaal meezingers en daarom lekker om even aan te horen en jezelf te verliezen in de melodie. Ik weet dat ik me aanstel maar dat zorgt er wel voor dat ik de film een voldoende geef.

3,0*


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 2824 berichten
  • 7221 stemmen

Dat Leonard Bernstein een vermaard dirigent was, is te horen aan de kwaliteit van de symfonische orkestratie en de invloed van klassieke componisten. In het begin wordt een motiefje gefloten met een tritonus, als signaal tussen de bendeleden. Uit datzelfde motiefje ontstaat later de romantische melodie Maria. Spannende Latijnse ritmes en castagnetten zitten verwerkt in de mambo, het vingerknippen en de wisselende accenten van America. Op het woord Tonight wordt zowel een romantische melodie gezongen als een opstandig deuntje van de bandieten. In Gee, Officer Krupke steekt Stephen Sondheim de draak met moderne psychologische en sociologische theorieën. Cool is een uitdrukking van ingehouden woede, een handleiding in stoer doen. Somewhere is de romantische climax, met een droom over betere tijden.

De Broadwaymusical moest omgezet worden naar het witte doek. Robert Wise had niet de bedoeling om een realistisch portret te maken van jeugddelinquentie in Manhattan. Het is een ballet met bewegend decor. De dansscènes in groep zijn indrukwekkend. De streepjes met veranderende achtergrondkleur in het begin zijn een abstractie van de New Yorkse wolkenkrabbers. De eindcredits zijn als graffiti weergegeven. De montage is kundig, met matchcuts en crosscuts van het romantische koppel naar de rivaliserende bendes.

Het echte conflict is niet tussen de Jets en de Sharks, maar tussen twee ideologieën. Enerzijds is er het wij-zij-denken en de neiging om problemen op te lossen met geweld. Anderzijds is er de ideologie van liefde en toenadering, waarvoor vooral Maria en Doc staan. (“Why do you kids live like there’s a war on?”)

Het verhaal is gebaseerd op Romeo en Juliet, met de onmogelijke liefde en dezelfde opeenvolging van doden. Het einde is anders, wat discutabel is maar wel een dramatische slotmonoloog geeft aan Natalie Wood. (“Well, now I can kill too, because now I have hate!”)

De mooiste rol is voor Rita Moreno als Anita. Zij is de beste danseres en de enige die haar grote solo’s zelf zingt. Ze is het vurige Latijnse type, in tegenstelling tot Natalie Wood, het romantische type met de waterige ogen. Uiteindelijk zijn beide actrices ideaal voor hun rol. Het komt over als een wervelwind, een droom die je nog steeds in vervoering kan brengen.


avatar van eRCee

eRCee (moderator films)

  • 12732 berichten
  • 1839 stemmen

Zoals velen hoor ik bij de filmliefhebbers die zeggen/denken niet van musicals te houden, maar als ik het zo eens naga dan zijn er eigenlijk best veel die ik waardeer (Dancer in the dark voorop, maar ook My fair lady, Les parapluies de Cherbourg, Moulin Rouge! en zelfs The sound of music). Tot de allerbesten in het genre behoort West side story, vooral dankzij de geweldige decors en de meeslepende muziek. Hoewel de zang zelf en het acteerwerk niet over houden, zit het instrumentaal en qua choreografie gewoon geramd en ook het camerawerk en kleurgebruik mag er zijn. Goed beschouwd hebben musicals meer aandacht voor een sterke stilering in overeenstemming met de inhoud dan de gemiddelde productie uit Hollywood, wat misschien mijn stiekeme appreciatie voor dit genre verklaart. Onweerstaanbare film.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 8241 berichten
  • 3787 stemmen

Een stinker van een musical. Niet aan mij besteed; gelukkig valt er flink wat door te spoelen waarbij je weinig mist. Die muziek doorstaat de tand des tijds niet; goed dat Spielberg er een nieuwe versie van wil maken om wat frisheid mee te geven. Het verhaal zelf is een afgezaagde zeemzoeterige love story waarin twee jongeren om de haverklap hun liefde voor elkaar kwelen; dit afgewisseld met muzikale intermezzo's en bijhorende danspasjes en een conflict tussen jongeren uit diverse immigrantengemeenschappen, waar ook niet veel schot in zit. Enige positieve is nog de unhappy end wat ik niet had verwacht . Veel te lang, hopeloos gedateerd en erg oninteressant waardoor de 150 min best een geseling waren.


avatar van james_cameron

james_cameron

  • 5262 berichten
  • 8657 stemmen

Musicals... can't live with 'em, can't kill 'em. Ook deze onverwoestbare klassieker, die overigens verrassend deprimerend is, kan mijn mening betreffende het genre niet veranderen. Sterker nog, ik kwam er met moeite doorheen. Plot, personages, liedjes- het is allemaal behoorlijk tenenkrommend. De levendige sfeertekening is een pluspunt, net als de energieke choreografie, maar afgezien daarvan is dit een lange, lange zit.


avatar van TMP

TMP

  • 1722 berichten
  • 1558 stemmen

Ik heb deze film maar eens bekeken, aangezien er binnenkort een remake van verschijnt. Musicals blijven voor mij een wat lastig genre. Het is doorgaans óf goed óf slecht, er zit weinig tussenin. Deze film was echt niet mijn ding. Visueel gezien heeft de film de tand des tijds goed doorstaan. Op dat vlak valt er niet veel op aan te merken. Het plot is echter een nogal afgezaagde variant op het klassieke Romeo en Julia-verhaal. De romance tussen de twee hoofdrolspelers overtuigt nergens. Er is geen chemie tussen beide acteurs en het wordt ook niet echt geloofwaardig gebracht. Het acteerwerk is sowieso niet zo heel denderend. Het verhaal leent zich in deze vorm ook niet meteen voor een musical. Zo worden vecht- en steekpartijen afgewisseld met luchtige danspasjes. Dat komt niet echt over. Een en ander wordt ook nog eens erg lang gerekt. De liedjes zijn niet leuk. Na het bekijken van dit origineel laat ik de remake naar alle waarschijnlijkheid maar aan mij voorbij gaan.


avatar van skinny_tie

skinny_tie

  • 1213 berichten
  • 3498 stemmen

De oorspronkelijke verfilming van West Side Story was ook in Nederland een sensatie | NRC

(als onderdeel van een filmmusical-special naar aanleiding van de release van West Side Story (2021))


avatar van Sisko

Sisko

  • 108 berichten
  • 184 stemmen

Ik heb de film zo'n 25 jaar geleden een keer gezien, op TV. Daarna in de opruiming de DVD een keer gekocht. De film krijgt weer publiciteit omdat Spielberg een remake heeft gemaakt, die lovend ontvangen wordt.

Reden om gisteravond de DVD maar eens op te zetten.

De conclusie is dat de versie uit 1961 wel gedateerd is. Je kunt nu niet meer blanke acteurs schoenpoets geven om ze voor Porto Ricanen door te laten gaan. Vrouwen zijn ook meer dan een mooi omhulsel. Natalie Wood was een prima actrice maar kon niet zingen of dansen. Tegenwoordig zou ze niet meer voor zo'n rol in aanmerking komen.

De muziek blijft wel iconisch (hulde aan Leonard Bernstein). Het beste nummer is eigenlijk Gee, Officer Krupke; met in 1961 al maatschappij kritiek.

Toch 3,5 ster omdat de film boeiend blijft.


avatar van mrklm

mrklm

  • 6161 berichten
  • 7224 stemmen

Deze gemoderniseerde versie van ‘Romeo & Juliet’ is één van de meest overschatte musicals aller tijden. Wood voorziet Maria van een dosis pit en de energieke bijdrages van Rita Moreno en de acrobatische Russ Tamblyn zijn pluspunten, evenals de manier waarop de choreografie uitdrukking geeft van de persoonlijkheid van de karakters. Maar Beymer is kleurloos als Tony en de liedjes nogal eens overbodig en vervelend. “America” en “Gee, Officer Krupke” zijn prima, maar het eindeloze “Maria, Maria MarIIIII-AAAA” valt bij mij in aanzienlijk minder goede aarde. En gezien het flinterdunne verhaaltje duurt het allemaal veel te lang.


avatar van pjmj

pjmj

  • 253 berichten
  • 256 stemmen

De 50th anniversary blu-ray had ik al jaren liggen en eergisteren eindelijk gedraaid.

Zorgvuldig gemaakte decors en sfeervolle belichting, onnatuurlijk ogende bruin geschminkte gezichten (dat viel misschien te veel op door de haarscherpe blu-ray-beelden), bombastische muziek waarbij ik het geschetter van blaasinstrumenten te vaak overheersend vond en personages die mij door hun afstandelijke spel niet toelieten om met hen mee te leven en mee te voelen, behalve dan gedurende de ongeveer laatste 20 minuten. Zo had de hele film wat mij betreft mogen zijn. Daarentegen wel weer enkele mooie nummers zoals de evergreens "Maria" en "America". Jammer, er had, denk ik, meer diepgang en gevoel in gemogen. Ik ben aan de ene kant benieuwd naar de nieuwe versie die nu in de bioscopen draait, maar ben na het zien van deze redelijk teleurstellende 1961-versie tegelijkertijd huiverig om die te gaan zien.


avatar van The Oceanic Six

The Oceanic Six

  • 57242 berichten
  • 3715 stemmen

Na eind vorig jaar de Spielberg remake te hebben gezien heb ik mezelf maar eens verplicht ook het origineel te bekijken, ondanks dat de nieuwe versie me al niet heel erg wist te overtuigen. Maar dat lag meer aan de inhoud, want het zag er wel gelikt uit maar het was niet echt mijn ding.

En nu dus het origineel uit 1961, die vakkundig en mooi is gemaakt, maar me ook gewoon niet trekt. Het sfeertje is goed, maar verder haal ik er weinig leuke dingen uit. De acteurs doen op een storende manier aan overacting en acteren ook niet best, diverse liedjes klinken niet erg mooi en het duurt ook hier veel te lang. Waarom past dit niet in anderhalf uur? Het is een simpel liefdesplotje in combinatie met wat bendegeweld. Heel eerlijk vind ik de remake leuker, die kijkt prettiger weg, kent betere acteurs en de choreografie is ook veel vlotter. Maar fans van dit soort films zullen het misschien geweldig vinden, maar ik haal niks memorabels uit de film. Welk liedje blijft nu in je hoofd hangen, weken na de film? Als je dit zo nodig zou willen zien, dan nogmaals, kijk de remake maar.

Nee, hier geef ik geen voldoende voor.

2,5*


avatar van stratmans

stratmans

  • 843 berichten
  • 856 stemmen

Heel mooie muziek, soms wat langdradig


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 2507 berichten
  • 1811 stemmen

Goh...ik die uit eigen beweging een musical opzet. Kan dat? Ja dus...waarom? Omdat West Side Story toch wel een beetje onderdeel van mijn jeugd is, wat niet zo vreemd is met een klassiek georiënteerde vader en tevens de helft van het gezin in het plaatselijk harmonie orkest. Niet alleen de cd van Bernstein werd regelmatig gedraaid, zo werd de film ook gezien en lag een arrangement van West Side Story regelmatig op de lessenaar bij het betreffende orkest, een stuk koleremuziek aldus mijn vader die voor de aardigheid even was aangeschoven en de muziek bekritiseerde als lastig vanwege de vele tempowisselingen en lastige ritmes. Zeg maar gerust dat WSS jeugdsentiment betreft...

En stiekem is het ook best lekker want het is toch al snel een feest der herkenning met alle Bernstein melodieën en bekende liedjes in deze moderne Romeo en Julia, althans, in '61 dan. Als kijker val je toch van de ene scène in de andere en eigenlijk verveelt het geen moment, sterker, het lijkt een goed uitgebalanceerd geheel. De Sharks, the Jets, Riff, Tony, de prachtige Marie en de spanningen tussen de bendes, ja het glijdt er best wel weer lekker in. Wood is uiteraard maar al te fraai en bekend, Tony ken ik voornamelijk uit The Longest Day, maar verder zijn het toch erg veel onbekenden, iets dat opzich niet veel uitmaakt want tot op het acrobatische aan toe dragen allen hun steentje bij.

Te midden van de romance is er zowaar nog plek voor enkele maatschappelijk kritische geluiden. Zo wil de politie het liefst de Latino's op hun falie geven, lijkt het liedje 'officer Krupke' toch een aanklacht tegen de slechte omstandigheden en vooruitzichten binnen een wijk als waar dit geheel zich afspeelt, en komt het immigrantenleven er ook niet super af met 'I like to be an American '. Het beste wel droevige einde haalt in dit geval definitief de angel uit het anders gebruikelijke vrolijke en gemoedelijke einde zoals gewend in dit genre. Mogelijk dat deze West Side Story daarom mij ook wel goed ligt, en stiekem vond ik dit toch best wel weer leuk ondanks de speelduur van 2.5 uur.