Meningen

De enige (en hopelijk laatste) K3 film die ik ooit gezien heb. Verschrikkelijk...! Ik ben al geen liefhebber voor dit kinderlijk gedoe. Soit, het werkt wel en ik ben tenslotte het doelpubliek niet. De film is dus geen familiefilm maar een echte kinderfilm. En dan nog.

De K3-films zijn als de Elvisfilms in mijn ogen en dienen enkel om de muzikale carrière te ondersteunen. Qua acteerwerk is dit veel te druk en vol kitch. Bovendien is het niet moeilijk om K3 de rol te laten spelen van ... K3.

Nog een product van Studio 100 dat vooral z'n publiek heeft gevonden dankzij de nodige promotie. In tegenstelling tot de K3-leden (K1, K2 en K3) zijn dit wel acteurs en is dit gelukkig iets beter aan te zien. Maar het is moeilijk om van een korte serie een volwaardige film te maken. Het blijft een gerokken aflevering die dient om de Plopcollectie nog eens te promoten. Leuk voor de kindjes, maar geen familiefilm.Minder ergelijk dan andere Studio 100-films, maar in elk geval mijn ding niet.

Een leuke avonturenfilm die helaas wel af en toe wat langdradig is. Ook de humor en de morele wijzende vinger zijn net op het randje. Al is het avontuurgehalte gelukkig goed genoeg om de film recht te houden. Acteerprestatie is wisselend, maar vooral de beelden/decor zijn mooi om zien. Zeker niet Kurosawa's beste film.

Tijd om deze film te herzien omdat Karate Kid III nog eens klaar staat. Dit deel is eigenlijk nogal teleurstellend. Veel Kid en weinig Karate. Ook de Oosterse sfeer is weinig kleurrijk in beeld gebracht. Het lijkt wel een aflevering van The A-Team met een boze man die een dorpje bedreigt... De hele tijd is het een herhaling van 'je moet vechten voor de eer' gevolgd door een 'maar ik wil niet vechten'. De rest valt nogal mee, maar dit deel gaat meer richting romantische familiefilm.

De oude film kon wel een update gebruiken, alleen is dat niet echt geslaagd met deze film. Het verhaal is er nog wel en de setting is wat moderner. Maar er is minder sfeer. Er was meer Oosterse sfeer in de originele film en die speelt zich af in de VS. Bovendien zijn beide personages te jong. Chan is nog te jong om de charismatische grijsaard te spelen en Jaden Smith is ook veel te jong. Ook al is de oude Karate Kid al gedateerd en niet zo speciaal, toch had hij z'n klassieke momenten als 'wax on, wax of', het vangen van de vlieg met de stokjes, de bonzaiboompjes en de kraanvogel. In deze film is het eigenlijk nogal raar om Chan enkele snotneuzen te zien aftroeven. In de oude film was het een oude man die tegen 17-jarigen vocht. Veel indrukwekkender. En misschien nog een detail is dat het toch raar is om kungfu te gebruiken in een Karate Kid film.

Een vrij strakke documentaire dat door de combinatie van muziek en het onderwerp anorexia voldoende stof in huis heeft om een film te vullen. Maar het geraakt niet boven het gemiddelde omdat het als film te braaf is, nergens verrassend en visueel ook niet echt speciaal. Bovendien moet je al ietwat houden van The Carpenters om hier wat aan te vinden. Interessant genoeg om te zien, maar op het randje toch.

De film is blijkbaar met een klein budget gedraaid. Toch komt alles goed over, ook omdat het thema nu nog steeds actueel is. Alleen geeft het geen zuiver beeld, maar eerder zwart/wit. 33% VB's zijn niet alleen marginalen in een sociale woning!

Toch goed overgebracht in z'n geheel. 3 sterren.

Opnieuw een wraakfilm na Harry Brown, al is dit uiteraard van een totaal ander kaliber. Ik hou wel van dit soort films. Na Tokyo Gore Police had ik zin in meer van dit. Machine Girl is een vermakelijke film die geeft wat het verwacht, al haalt het toch niet helemaal het niveau van Tokyo Gore Police, dat creatiever was. Maar verder heeft dit wel alle nodige elementen. Mooie meiden, leuke humor en over de top actie. Prachtig gewoon en doet smaken naar meer.

Grote ster van de film is Hugh Jackman die hiermee bewijst dat hij een gevarieerd acteur is. Een jaar na X-Men en hetzelfde jaar als Swordfish. Dat is dan ook een troef die de film wat omhoog helpt en deze romantische komedie aangenaam maakt. Het verhaal is niet veel soeps, maar uiteindelijk valt de film nog vrij goed mee. Jackman speelt trouwens met gemak Meg Ryan naar huis die hier vrij apatisch acteert. Gewoon een tussendoortje deze film.

Geen idee wat ik van deze film moest verwachten. Ik had het niet gevolgd op tv, maar m'n broer heeft een mooie collectie Vlaamse films en series. Qua sfeer komt het over als een reeks zoals Stille Waters. Prachtige film is dit geworden met mooi acteerwerk van het talent Jan De Cleir (en z'n kinderen). Af en toe zakt het even weg, maar het beschikt nu eenmaal niet over een budget van de doorsnee Hollywoodfilm. In elk geval een pareltje geworden en zeer aangenaam voor de liefhebbers. Vooral voor die van Vlaamse films natuurlijk.

Romantische komedie... Een genre dat mannen evenveel aanspreekt als SF voor vrouwen. Gelukkig kom je af en toe een uitzondering tegen (zowel bij de vrouwen als de romantische komedies). Deze film is zo'n uitzondering. Jenna Elfman is heel aangenaam om naar te kijken en één van de weinige komische actrices die ook echt leuk is zonder enige vorm van drukdoenerij.

Geweldige cast, leuke humor en een gezellige combinatie van een humor en romantiek. Meer moet dat soms niet zijn.

De film is gemaakt met een budget van amper $65.000 en dat kan je er soms wel aan zien. Qua humor is deze film z'n tijd vooruit. In Engeland had je Monthy Python, maar dit is de eerste Amerikaanse versie ervan en de voorloper van Airplane, Hot Shots en Naked Gun. Sommige grappen zijn helemaal gedateerd, maar er zijn gelukkig nog grappen die de moeite zijn. En als je denkt dat je sketches al eens hebt gezien is dat over het algemeen in latere films.

Goeie leerschool geweest dus voor Zucker/Abrahams die nog wat hun weg moeten zoeken, maar regelmatig al op het juiste spoor zitten.

Edward G. Robinson steelt hier de show. Bogart en Bacall stellen eigenlijk wat teleur. Ook Claire Trevor is een sterke bijrol als het dronken gangsterliefje. De andere bijrollen zijn soms wat minder. Maar dat ligt vooral aan de uitwerking van de personages. Zo komt de hele film praktisch te staan op Edward G. Robinson en zijn dialogen met Lionel Barrymore of Bogart. Spannende gefilmd trouwens en niet gemakkelijk om zowat de hele film in 1 hotel te laten doorgaan (op de kleine buitenscene na en de scene op de boot). In elk geval een klassieker en zeer leuk om te zien. Alhoewel het - vooral door de mindere Bogart en Bacall - voor mij niet echt de topper is.

Een film met mooie beelden die zoals al eerder gezegd hier zeer poëtisch is. Helaas is daarmee dan ook alles gezegd. Echt pakkend is de film niet, en persoonlijk vind ik dat de film vrij negatief over komt helaas. De makers kan je in elk geval niet veel verwijten, qua beeldweergave is dit wel geslaagd en ook meteen een reden om de film toch te bekijken. Maar boeiend is het verre van en qua gevoel slaagt het de bal toch wel wat mis.

Geweldige humor met enkele odes aan andere films, die in deze film voortreffelijk geplaatst zijn en niet als lijkenpikkerij overkomen. Creatieve figuren met aparte humor, wat niet gemakkelijk is in de overdosis heldenfilms. We hebben ondertussen al veel heldenfilms zien passeren, met elk hun stijl. Maar dit bevat voldoende humor, actie en ook rust. Geen hyperkinetisch gedoe zoals in andere heldenfilm. Af en toe had ik het gevoel dat er toch iets miste, maar dat is omdat de verwachtingen in dit genre er zo in gebakken zijn. Want uiteindelijk heb ik wel genoten, goed gelachen en met blij verrast met deze originele film.

Ik heb trouwens de indruk dat er wel meer komedies als dit zijn, waarbij humor minder druk overkomt en ook niet per se over gniffelende tienersexmoppen moeten gaan waarbij je denkt het publiek te kunnen amuseren door om de 5 minuten een synoniem voor de geslachtsdelen te roepen.

Deze film heeft niets origineel en haalt z'n ideeën elders. Mix Family man met Back to the future en je krijgt dit hier. Bruce Willis doet dat niet slecht, maar als je rol niet veel diepgang heeft is het moeilijk om er iets uit te halen. Ook de score is irriterende en heeft een groot Home Alone gehalte. Kid is leuk voor de Kids, maar verder is het niet veel soeps. 2*

Het idee is wel leuk, maar ik heb regelmatig het gevoel dat de regisseur met het vingertje wijst en de film vooral een moraliserende boodschap met zich meedraagt. Alsof de man zelf in de geloofsgemeenschap zit. De figuren zijn niet altijd boeiend genoeg, maar komen gaandeweg de film toch stilaan op gang. Het verhaal is in elk geval mooi en rustig verteld al had er volgens mij toch meer in gezeten. Verwacht ook geen Fucking Amal, maar meer een losscheuren van religieuze onderdrukking. (zware woorden, maar zo komt het toch bij mij over)

Bizarre komedie van Almodóvar met z'n typerende stijl. Al merk je wel dat hij nog moet groeien. Hier is hij nog wat jonger en het tempo ligt een pak hoger. Een leuk en bizar verhaaltje dat je doet kijken om te weten welke kant het uitgaat. Alleen is het niet altijd even sterk en duurt het even voor je mee bent met Kika. Ze grijpt je niet meteen als hoofdfiguur en je weet ook niet meteen welke figuren op de voorgrond meedraaien.

Het acteerwerk is niet slecht, al hangt het af en toe tussen bizar en net typetjes. Peter Coyote zal nooit een groot acteur zijn en is waarschijnlijk enkel gecast om met een Amerikaanse naam internationaal door te breken. Kika is wel consequent in haar rol en na een tijdje ben je mee met haar naïviteit..

Conclusie is een Almodóvarfilm die niet helemaal goed in elkaar zit, maar het is wel een Almodóvarfilm en hij zorgt voor een leuke avond kijkplezier.

De film toch een keer herbekeken. Ondertussen heb ik al wat materiaal bekeken dat pakken beter is dan dit. Films waar Tarantino zich door liet inspireren. Kill Bill is dan ook een zeer mooie voorstelling voor wie niet vertrouwd is met films buiten Hollywood. Bij het herzien was ik dan ook minder overdonderd door vele scènes en keek ik wat door de film door. De film is dan ook zeer gefocust op die ontmoetingen met de vijanden van The Bride en kijkt veel minder naar achterliggende zaken. Weinig passie dus ook buiten de verwachte wraakgevoelens. Het acteerwerk is ook niet echt denderend, maar wordt gelukkig goed gemaakt door de gevechtsscènes die de film toch nog wat interessant maken. Al kan het duidelijk beter.

Deels beter dan z'n voorganger door meer inhoud en aandacht voor het verhaal. In tegenstelling tot deel 1 is dit meer dan enkel het lijstje afgaan om te zien wie we nu gaan vermoorden. Al worden de dialogen op de duur toch wel wat vervelend. Op dat vlak is Tarantino toch sterk overroepen. Hij heeft een aparte manier van filmen, maar daar blijft het dan ook bij. Beter acteerwerk, betere personages, maar minder adrenaline. Een beetje schrappen had geen kwaad gedaan om er 1 Kill Bill van te maken.

Het leuke aan dergelijke films (Cube, Saw, ...) zijn vooral de figuren die opgesloten zijn, de boobytraps en de onderlinge verhoudingen. Daardoor vervalt het gezwets met Sevigny wat in het niet en breekt dat de spanning helaas. Gelukkig zorgt de kamer voor voldoende verrassing. Toch kan de sfeer zich nooit echt opbouwen door de randactiviteiten. Leuk genre, maar er zijn betere films hierover.

Hoe onozel ook, ik denk altijd aan dit citaat als ik de titel van de film hoor. Een typisch Schwarzeneggerkomedie dat in de lijn staat van de andere komedies waar Schwarzenegger zich aan waagde. Denk aan films als Twins of de latere Junior en Last Action Hero. Ik vond dit leuk als tiener en kan er deels nog wel van genieten. Het is toch wat gedateerd en eigenlijk als film vrij standaard gemaakt. Een familiefeer van de lopende band en niet meer.

Geen slecht epos, maar echt origineel is het niet. Het verhaal is inderdaad niet sterk genoeg en lijkt wat in grote lijnen op dat van Gladiator. Gelukkig zijn er genoeg sterke momenten en omkleding om de film te kunnen boeien. 3 sterren

Ik had geen idee waarover de film ging, maar een film met Jamie Foxx als FBI-agent leek me wel leuk als ontspanning op een maandagavond. Het idee van de film is niet slecht, maar borduurt zoals eerder gezegd wel verder op het succes van Blood Diamond. De Amerikanen die zich willen/moeten moeien in Saoudi Arabië in het tijdperk na 9/11. De film gaat zeer traag op gang. Ook irriterend is dat tijdens de film in het begin telkens de ondertiteling plaats moest maken voor de naam en functie van het personage dat aan woord was. Op zich is dat wel handig, maar niet als ze dat bij 25 personages doen die telkens maar 1 zin te zeggen hebben in de film. Het verhaal is wel goed, maar het script hapert een beetje en de dialogen zijn niet goed uitgewerkt. Veel overtuiging kunnen de acteurs er niet inleggen en worden zo stelselmatig karikaturen ipv uitgewerkte personages.

Als de actie wat begint halverwege de film en er ietwat humor bij komt, wordt de film toch nog ergens goedgemaakt. Alleen is dat veel te laat en heb je ondanks de 110 minuten film toch het gevoel dat het veel te lang duurt. Op zich geen spijt dat ik de film gezien heb, maar een aanrader is het zeker niet. Een film die net geen voldoende haalt: 2*

De film zit deze maand bij de Belgische uitgave van Film Valley. Meteen gekocht en absoluut geen spijt van gehad. Snedige sarcastische humor in de stijl van Big Lebowski of Fargo. Lang geleden dat een humoristische film mij al snel in de film een glimlach deed toveren en daarna vele malen heeft doen lachen. Ik wist niet wat ik van de film moest verwachten, dus ik had ook geen vooroordeel op de film. De acteurs spelen zelf ook met plezier en zorgen voor leuke interactie met elkaar. Zelfs de moppen rond Gay Perry (Val Kilmer) vallen niet in cliché moppen maar komen origineel uit de hoek.

Een film die stilaan opbouwd en zeer boeiend is. De scènes zijn soms vrij hard en slepen je mee in het leed van de 2 jongens. Waar bvb Elephant geen partij wil kiezen en geen oordeel vellen, doet de maker dat hier wel. Of dat goed is of niet, laat ik in het midden. Feit is wel dat je hier zacht gedwongen wordt om partij te kiezen en ik denk dat de meesten (hopelijk) voor de 2 jongens gaan. Het opbouwen van het motief van de climax is hier veel beter uitgewerkt dan in gelijkaardige films. Alleen ontbreekt het hier dan weer aan die grote climax zelf en maken Elephant of Ben X een betere stijloefening. In elk geval sterk gemaakt en zeker de moeite om te kijken.

Dit is een film met een geweldige combinatie van humor, actie, avontuur en romantiek. De soundtrack helpt de film wat te pimpen en geeft het riddergenre een moderne sfeer. Op zich is dit geen topper misschien, maar nochtans ben je heel de tijd mee in de film. Hier heb ik echt van kunnen genieten, zonder dat het echt groots moest uitblinken. En soms is dat voldoende bij een film. Ledger heeft natuurlijk al beter gespeeld, maar iedereen amuseert zich in de film en dat stralen ze uit. De film zal niet iedereen bekoren, maar dat heb je met veel komedies.

De film begint vrij klassiek en belooft niet veel goeds. Dan komt de actie boven en dankzij de fluisteraars (om het kind een naam te geven) komt er toch serieus wat spanning in het verhaal. Alleen weet de film naar het einde niet echt goed blijf mee en verliest het alle geloofwaardigheid. Voor zover die er is in een toekomstvoorspellend verhaal natuurlijk. De actie zit goed en is mooi gedaan. Maar meer dan een zoveelste Apocalypsefilm is het ook niet echt geworden. Een blockbuster die leuk is om zien, maar nergens opvallend. Al is 'leuk om te zien' ook niet zo slecht natuurlijk.

Typisch Vlaamse komedie dat net ietsje mist om er uit te springen. Urbanus houdt de film toch nog recht en zorgt dat de film de moeite is om te bekijken. 2 sterren

Ik werk zelf bij een openbare instelling en het is enorm herkenbaar hoe die bureaucratie toen heerste tot niet zo lang geleden. Nu zitten wij met toestanden zoals die in de serie 'Het Eiland' weergegeven worden. Deels parodie, deels jammerlijke realiteit. Het toneelmatige acteerwerk valt eigenlijk nog wel mee, al is de film in z'n geheel (oa door een klein budget) niet zo sterk en wat gedateerd. Het is niet gemakkelijk om een tv-serie te verfilmen en zeker geen komische. Omdat die veel op korte grappen en typetjes werken is dat niet zo evident voor een film. Toch valt het goed mee zoals de film geworden is en mag hij toch gezien worden. Door de dialecten en Belgische types (de Francofone Baconfoy bijvoorbeeld of de anarchistische Van Hie) zal deze film eerder bij Vlamingen in de smaak vallen dan bij Nederlanders.

Voor een Pixar film is deze vrij lelijk en volgt het blijkbaar de trend van de goedkoper ogende flashy computeranimatie zoals die op Nickelodeon wordt verspreid. Enkele leuke grappen houden de boel nog wat recht, al kan je voor dergelijke films beter een Jackie Chan film opzetten. Daar is de actie grootser, de grappen leuker en de stunts echter. Er zijn ook maar drie figuren met ietwat diepgang (voor zover die er is). De panda, z'n meester en het witte luipaard.

Niet slecht voor een pure ontspanning, maar zeker geen aanrader. Misschien iets voor de kinderen.

Dogtooth laat zien hoe ver je kan gaan door je kinderen af te schermen van de buitenwereld en wat de gevolgen zijn als je opgroeit in een dergelijke cocon. Een pracht gegeven dat ideaal is voor een film en zowel hilarische als confronterende scènes oplevert. Maar het meest interessante deel hiervan is net weg gelaten. De confrontatie met die buitenwereld en vooral hoe het instinct van de mens met drijvende gevoelens als nieuwsgierigheid, avontuur en sex, de overhand nemen op afgebakende lijntjes. Het verzelfstandigen als het ware. Daardoor voelt de film aan als een lekker menu op een restaurant waarbij de ober je bord tijdens het eten wegneemt zonder dat je echt heb kunnen proeven.