Meningen

Na lange tijd nog eens naar de bioscoop gegaan. Ik had 2 films in gedachten: Predators en deze The A-Team. Toch maar voor film nr 2 gekozen en op zich viel dat nog best mee. De personages zaten eigenlijk nog wel goed en vooral de humor werkte naar verrassing. Je moet nu eenmaal veranderen tenzij je er een 80's film van wil maken met BA belachelijke kleurrijke overall.

Zeer slecht is wel Biel die een onwaardige tegenstander is. Eigenlijk heeft The A-Team geen waardige tegenstander in de film. Buiten het 4-tal is er geen enkel memorabel personage te bespeuren. Ook de actie is niet geheel om over naar huis te schrijven. Het uitwerken van een plan gaat nog en ook het schip valt nog mee. Maar verder is het slechts bladvulling.

De troeven zitten gelukkig goed en de nostalgische serie heeft een quasi mooi update gekregen. Een topper zal het nooit worden en de serie evenaren evenmin. Maar het leverde wel een blockbuster op met de nodige humor overgoten met een nostalgisch sausje.

'Het leven zoals het is'. Deze film valt onder het genre waar Vlaamse films nog enigszins goed in zijn. Gewone mensen die een tikje excentriek blijken te zijn, maar uiteindelijk toch ook zeer realistisch en weerspiegelend op de Vlaamse maatschappij. Met de nodige zwarte humor en gelukkig in het dialect. Niets is zo erg als een Vlaamse film in Algemeen Nederlands, die daarmee alle geloofwaardigheid verliest.

De film is heel naturel en is ook aangenaam om te zien. De humor in de film is als een saus over de film gegoten en brengt wat smaak aan. Verder is de film niet echt speciaal, maar wel aangenaam om te zien.

Los Abrazos Rotos heeft het typische sfeertje van Almodóvar. Ik hou hier wel van, al moet ik zeggen dat de regisseur al beter heeft gemaakt. Gezien het personage zelf regisseur is, denk ik dat er veel persoonlijke elementen in zitten. Hij slaagt er in elk geval in, om de kijker vast te houden. De personages zijn boeiend genoeg en hebben voldoende invulling gekregen om elk hun interessant verhaal te kunnen doen. De film doet smaken naar meer en dat is ook al een prestatie.

Iets beter samengesteld qua verhaal dan z'n voorganger. Maar verder is het toch dezelfde inkleding. Andere beestjes die de aandacht trekken. Weg met de orka, hier komt de vleermuis. Met de nodige flauwe humor en heel af en toe een gelukte grap. Opnieuw geen topper, maar één van de zovele komedies.

Man, man, man...

Ik heb nog lang getwijfeld om de film te zien, maar als liefhebber van The Beatles gaf ik het toch een kans. Het openingsnummer deed me veel beloven, omdat het niet de voor de hand liggende nummers bleek te nemen. Grote vergissing van mij natuurlijk. Na een tijdje heb je echt zoiets van 'naar waar ben ik aan het kijken?' Totaal geen verhaal en de liedjes volgen elkaar gewoon op. Meer dan 2 uur enkel kijken naar covers van Beatles nummers met af en toe een goeie choreografie is totaal niet boeiend. Dan liever the real stuff. Dan is het idee (niet de film, maar het theaterstuk) van Mamma Mia beter uitgewerkt met een passend melig verhaal rond de nummers. In Across the universe zit helemaal niets.

1 ster voor the Beatles, de fim zelf verdient ze niet.

Matig filmpje. Ik wou deze wel eens bekijken vanwege de vroege samenwerking tussen Terence Young en Sean Connery. Helaas zit Connery hier in een bijrolletje en is er van mooie regie niet veel te merken. Bovendien mist Van Johnson alle charisma om de film te kunnen leiden en is er van avontuur of drama niet veel sprake. Film die je snel vergeten bent dus.

Van Looy is tegenwoordig bekend als groot regisseur en dat is vooral dankzij z'n 2 films Zaak Alzheimer en Loft waarmee hij echte Vlaamse klassiekers neerzette. Shades was wat minder, maar er zijn regisseurs met een slechter debuut. Ad Fundum is een typische Vlaamse film die nog wel wat stof deed opwaaien en toch de studentendoop als gespreksonderwerp op tafel smeet.

Ad Fundum neemt de tijd om te vertellen en de rollen zijn wel geloofwaardig gespeeld. Al merk je dat wel aan de vele leuke bijrollen die mooi in het verhaal passen. Tom Van Landuyt is niet echt een ideale trekker voor een film, maar dat past Van Looy mooi aan in het geheel. Al gaat hij soms wat cliché zoals die vrijpartij. Niet slecht natuurlijk, maar eigenlijk een scène apart van het verhaal. De drama is wel beter gebracht (ook weer typisch Vlaams zeker?) maar Van Looy brengt er wel spanning in, wat hij later met Zaak Alzheimer en Loft ook weet te doen.

Je merkt dat Van Looy nog wat moet leren, maar toch een eigen stijl begint te brengen. Iets moderners dat zich niet alleen vastpint op de jarenlange Vlaamse drama, maar ook durft om spanning en actie in z'n films te laten zien. Een stevig debuut in elk geval. Knap!

Adams Æbler is wel een mooie film, maar ik het toch op verschillende vlakken het gevoel gehad dat er meer in zat. Iets meer zwarte humor, iets meer emoties in de personages (vooral Adam kwam niet echt goed over) en iets meer visuele spelerij. Het script is wel goed gevonden en de film bevat situaties die de film omhoogt trekken. Dat levert een aangename film op, maar of het de topfilm die het is om in de top 250 te geraken? Dat betwijfel ik.

Aan de ene kant probeert men braaf alle elementen van de Addams Family films te gebruiken in deze komedie. Maar langs de andere kant wil men een eigen stijl gebruiken. Daardoor lukken de grappen niet en is de sfeer helemaal verdwenen. Het cynische komt helemaal niet uit de verf en de film gaat eerder richting Flodder dan Addams. Serieuze overacting die in de vorige films nog leuk was als gimmick, maar hier de bal serieus mis slaat.

Altijd wel leuk gevonden. De eerste heb ik in de cinema gezien en daarna deze gaan huren. Het blijft zelfs bij herziening een leuke komedie waar je verder niet veel van moet verwachten. Het lugubure (voor zover het er echt was) van deel 1 heeft wat plaast genomen voor humor. Gelukkig vervalt de film niet in slapstick, wat bij deel 3 - Addams Family Reunion - wel gebeurt. Het acteerwerk is zeker niet slecht en figuren als Wednesday zijn zeer leuk om te zien. Misschien geen topper op zich, maar absoluut een aanrader om met het gezin te zien. De film heeft voldoende leuke figuren en droge humor om heel de film recht te houden gedurende anderhalf uur. En dat is beter dan de domme slapstick van films als Dumb & Dumber en consoorten.

Er lijkt wel een hoopvolle generatie tienerfilms aan te breken. Na tal van hyperkinetische films werd ik aangenaam verrast door Bandslam en ook deze Adventureland kom me wel wat plezieren. Vooral als je een soundtrack met Lou Reed en Velvet Underground boven haalt, ben je toch goed bezig. Verder werkt alles wel met de nodige humor en romantiek. En alles op een aangename rustige manier vertelt. Hier mogen ze meer films van maken.

Met een leuke fantasie in de stijl van Never Ending Story. Leuke familiefilm die vooral visueel heel sterk is.

Er deden zich de nodige geruchten rond de gezondheid van Errol Flynn door allerhande verslavingen. Met Amerika weet je nooit en er zal wel wat sensatie tussen zitten. Feit is wel dat de acteur een pak minder viraal is in deze prent dan in z'n rol van Robin Hood. De actiescènes zijn een pak minder en ook qua acteerwerk heeft hij al beter laten zien.

Maar het verhaal staat er wel en is een typisch product van die tijd met een brok avontuur, romantiek en humor. De warme kleuren van Technicolor zijn ook altijd aangenaam om te zien. Ik heb me in elk geval goed geamuseerd met deze film, al is hij niet zo echt speciaal als andere films uit dit genre.

De kwaliteit doet de film veel ouder uitschijnen dan hij werkelijk is. Eerst dacht ik te maken te hebben met een film uit de jaren '40. Naar gelijksoortige 'blockbusters' uit de jaren '30 en '40 als The Adventures of Robin Hood, Wizard of Oz en The Three musketeers. Deze is veel later, maar mist de charme van weleer. Al is het qua beeld vrij oud voor een film van de jaren '60.

Zeer speciaal is de film niet en zelfs wat voorspelbaar. De film moet gedragen worden door de kleine Huckleberry, maar die komt eigenlijk te kort. En verder speelt iedereen expliciet een bijrol. Het verhaal lijkt me wel een leuk avonturenverhaal voor jongeren en er zal wel iets van te maken zijn, maar deze verfilming blijkt toch niet de beste te zijn. Nochtans kende ik Huckleberry Finn enkel van naam en kon ik het verhaal zelf gerust op me af laten komen. Hier had ik meer van verwacht...

Je merkt heel goed dat deze film vlak na de oorlog gemaakt is als snel tussendoortje. Qua stijl is dit niet te vergelijken met Dumbo of Bambi van begin jaren '40. Door besparingen is de kwaliteit tijdens de oorlogsjaren er op achteruit gegaan. Dit had evengoed 2 kortfilms kunnen geweest zijn en hoogstwaarschijnlijk ook in de vergeethoek geraakt. De enige troef is het verhaal, dat twee klassiekers zijn. Maar daarmee is ook alles gezegd.

De film teert vooral op de nostalgie naar de tekenfilms van Rocky & Bullwinkle. Aangezien ik daar totaal geen nostalgisch gevoel bij heb (voordien nooit van gehoord) schiet er niet veel interessant over. De acteurs doen het niet slecht, maar de namen in de cast zijn allemaal toch beter in andere genres dan in komedie. Soms krijg je zelfs een plaatsvervangende schaamtegevoel. Beetje flauwe humor die misschien voor kinderen wel leuk is.

Aangenaam avonturenfilm met een voortreffelijke Bogart. Ik zie Bogart heel graag bezig, maar je had op den duur het idee dat z'n geweldige performance als droge acteur (Key Largo, Cassablanca, The Malthese Falcon) meer een sterk typetje was en zat ik met de vraag of Bogart meer was dan dat. Ik had hem al gezien in The Oklahoma Kid in een andere rol, maar hier bewijst hij toch maar dat hij meer kan dan wat je van hem gewoon bent.

African Queen levert een avonturenfilm af zonder echt speciale ontmoetingen en verrassingen, maar toch voldoende sfeer om meegesleept te worden in het verhaal. Zeker voor die tijd niet evident en denkelijk een voorbeeld voor latere avonturenfilms.

Nogal patriotische Amerikaanse film, waarbij de president wordt voorgesteld als een actieheld. Op zich al ongeloofwaardig, al kan je dat in de filmwereld soms door de vingers zien. Ware het niet dat de film zelf ook niet meer te bieden heeft en een vrij droge tv-thriller weergeeft met een vrij apatisch acteergehalte. Ok, af en toe zit er wel een leuke scène in en de special effects zijn ook al slechter geweest. Maar dat ligt enkel aan het budget en niet aan regisseur of acteurs. Jammer dat namen als Ford, Close en Oldman de boel niet kunnen redden.

Het nadeel van dergelijke films is dat er geen echt verhaal in zit, maar dat het gewoon een afrateling is van een hoop moppen en sketches. Met als gevolg af en toe een lach, maar echt boeiend is het dan uiteraard niet. Een beetje verhaal had wel gemogen. Minder trouwens dan het eerste deel, al zijn er nog slechter films in dit genre gemaakt.

Sterke animatie. Ik had geen flauw idee wat ik er van moest verwachten, maar was de naam al enkele keren tegen gekomen en toen ik hem zag staan in de bibliotheek (bij ons kan je ook films huren) nam ik hem maar eens mee. Zeker geen spijt van gehad.

Het verhaal is enorm leuk en spannend. Sommige personages worden niet even goed uitgewerkt wat wel jammer is. Maar dat zijn ook maar enkele minpuntjes. Het gegeven van Neo Tokyo wordt heel mooi weergegeven. De film is zo opgesteld dat hij zeker niet gedateerd overkomt.

Niet meteen de allerbeste Japanse animatie, maar zeker niet slecht en toch bij de subtop. Een aanrader in elk geval.

Een film uit de Disneystal die zeker niet slecht is, maar het vooral moet hebben van de humor. En aangezien die ook voor kinderen moet werken, komt dat niet altijd over. De geest is niet slecht, maar men maakt ergens de fout om Aladdin als hoofdfiguur te veel opzij te zetten en de Geest de fakkel te laten dragen. Ofwel probeert men zo een zwakker personage op te vangen. Verder moet ik toegeven dat in tegenstelling tot Lion King of Beauty & The Beast deze hier wat minder bestand leek tegen de tijd. Kwalitatief komt dit uit de sterke 90's golf van Disney en daar is minder op aan te merken. Maar de chemie is er wat af na al die jaren...

Michael Caine speelt zeker niet slecht en is overtuigend in z'n rol. Maar het verhaal duurt te lang en het geheel is eigenlijk toch wel wat gedateerd. De stijl van praten in de camera was voor die tijd wel vernieuwend, maar is ook niet echt zo'n grote troef. Iets korter en wat kleurrijkere randfiguren zouden beter geweest zijn.

De remake is eigenlijk niet zo slecht. Jude Law komt dicht in de buurt van de prestatie van Michael Caine. De rol zit hem als gegoten. De update heeft de film wel goed gedaan. Eén van de pijnpunten van de originele film was dat die toch wat gedateerd was. Het is wat moderner en flitsender geworden. Maar op zich blijft het natuurlijk een romantische komedie met een moraliserende wijsvinger. Leuk sfeertje, bijpassende muziek, maar meer ook niet. En deze film heeft Marisa Tomei. Geen topactrice, maar ik zie haar desondanks altijd graag in een film verschijnen.

Deze film ben ik wat aarzelend gaan zien in de cinema (met wat vrienden geloof ik), maar hij is echt wel goed. Will Smith is geweldig als Mohammed Ali en heeft z'n oscarnominatie wel verdiend.

Verheyen is sterk in z'n komische films: Team Spirit, Alles moet weg, Boys, Zot van A. Maar zet hem bij actie of trhiller (Dossier K, Vermist) en het loopt mis. Ieder z'n genre denk ik, maar dit ligt hem gewoon niet. Laat dit aan Van Looy over. Alias zweeft er tussen in. Verheyen kan wel wat sfeer scheppen, al ligt dat vooral aan de sterke cast. Al betwijfel ik of er nu bijna 10 jaar later, nog veel mensen deze film kennen. Als thriller is dit in elk geval een goeie poging.

Toch wel wat teleurstellend. Visueel kan dit wel een technisch hoogstandje zijn, maar ik heb hetzelfde gevoel als bij Sherlock Holmes die ik de dag ervoor gezien heb. Allemaal wel mooi gedaan, maar toch mis ik wat meer gevoel en warmte. Ieder zijn ding natuurlijk en niet iedereen is liefhebber van Technicolor. Qua opzet is dit net als de animatie van Disney gebaseerd op het bekende boek. Veel verrassingen zitten er dus niet in als je de andere film al gezien hebt. Af en toe een leuke wending, maar geen enkel 'wow-moment' helaas. Hier had ik toch meer van verwacht...

Tja, wat moet je met Jeunet achter de camera van een Alien-film. Ripley zorgde voor een klassieker en Cameron zocht wijselijk het genre van de actie op met Aliens. Na de minder poging van Fincher een nieuwe wending met Jeunet. Ik mot wel aangeven dat hij z'n stempel gedrukt heeft. Je merkt de aparte figuren en de herkenbare typische humor in de dialogen. Alleen mag je niet vergeten dat er nog Aliens rondlopen. En de klik tussen Jeunet en de Aliens wil maar niet lukken. Dit is niet echt zijn ding blijkbaar, maar Jeunet maakt er nog het beste van. Resultaat is een sequel die minder is dan z'n voorgangers, maar gelukkig wel over nog enkele troeven beschikt (de humor en uiteraard Ripley) zodat Alien 4 toch nog net een aangenaam vervolg geworden is. Het kon slechter voor een vierde film in een reeks.

Ik vond het eerst raar om een film over de WO te zien vanuit het oog van de Duitsers. Maar uiteindelijk maakt dat niet echt heel veel uit. Het gaat ook niet over patriotische helden, maar laat vooral het leed van de oorlog zien. De gevechten in de loopgraven, het harde leven, hoe de soldaten jaren vechten om kleine stukjes grond. Dat de Duitsers Engels spreken valt te begrijpen omdat het een Amerikaanse tv-films is. En het is voor Amerikanen al moeilijk om met andere talen te werken. In Amerikaanse films, zeker uit die tijd en vooral als ze voor tv gemaakt zijn, spreekt iedereen Engels, ongeacht vanwaar je komt. Als je geluk hebt krijg je nog een accent mee.

Een zekere aanrader, al denk ik dat de originele versie uit 1930 zeker niet moet onderdoen. In elk geval verplichte kost voor scholen. Over de 1e WO die mogelijk nog gruwelijker is (no offence voor de miljoenen joden natuurlijk) dan WO II. Maar daarover zijn minder films gemaakt. En films helpen wel om dergelijke zaken in gedachten te houden. (Denk aan Saving Private Ryan, Schindler's List, Der Untergang, ...)

Eindelijk heb ik hem kunnen zien. De DVD is nu in m'n bezit. Geweldige roadmovie met de nodige zwarte humor. Peter en Stany zijn een meesterlijk duo dat elkaar goed aanvoelt en aanvult. Een van de betere Belgische films: 4 sterren.