ABBA-Dabba-Dooo!! (1976)

Prachtige documentaire over een van de beste bands ooit , met de prachtige Agnetha Fältskog die het nummer My Love, My Life met zo een gevoel zingt dat men spontaan kippenvel krijgt.

This is what heaven feels like !

Frida was mooier.

sorry heur..

Ieder zijn smaak maar Agnetha was net een engel met een super kont.

Via mijn jeugd was ik dol op Abba, maar helaas heb ik deze documentaire niet gezien...

Hij was er ongeveer een dag of tien geleden op bij onze zuiderburen.

Ook verkrijgbaar op dvd bij de DeLuxe Editie van de Arrival cd.

Een mooie documentaire die gemaakt werd in volle ABBA-periode, toen alles nog pijs en vree was. Je merkt dat ook wel aan de sfeer in de documentaire die zeer vrolijk is. Grote hits waren al gemaakt (Dancing Queen, Waterloo, SOS, Money Money Money, ...) maar uiteraard geeft het geen compleet beeld van de groep. Al kan de documentaire daar niet aan doen natuurlijk. Pluspunt in deze film is dat de leden zelf aan het woord komen. Zij staan centraal en dat werpt een heel ander licht op de groep. Op dat moment waren ze nog (maar) een supergroep die heel Europa had veroverd. Anno 2012 kijken we heel anders terug op ABBA, dat in tegenstelling tot andere topgroepen (nog) geen comeback gemaakt heeft en vooral de dames zich grotendeels van de media hebben teruggetrokken.

Abba-Dabba-Dooo schetst dus een realistisch beeld van ABBA, vooral dankzij de interviews met de leden. Dat is denkelijk de reden waarom dit als één van de betere documentaires van ABBA wordt beschouwd. Wel worden in de film vele liedjes in z'n geheel getoond, wat het resultaat nogal gemakkelijk maakt. Toon enkele clips, interview de bandleden en je hebt een film. Iets meer flitsende montage had wel gemogen. Al is het niet slecht natuurlijk en zal het vooral de ABBA-fan kunnen bekoren.

Eigenlijk nogal matige interviews met slechte vragen vond ik, en het gaat ook niet echt heel diep, maar goed. Het is natuurlijk een pracht excuus om ABBA te kunnen horen, en dat is nooit een straf.

Mooie intro bijvoorbeeld van Tiger, en het is grappig om te horen hoe Agnet(h)a een tikje?/pak slaag kreeg als baby, en een hoge Fis? uitstootte, waardoor haar ouders meteen wisten dat ze ooit een zangeres zou worden.

ABBA blijft iets om van te genieten. Zelfs na zoveel jaar weten de 4 oh zo gewone mensen uit Zweden me nog steeds te raken, met alles wat destijds in hun persoonlijke leven speelde. Mensen hebben al moeite zat met echtscheidingen en de daarbij betreffende pijnlijke zaken, laat staan als miljoenen mensen elke stap volgen die je zet, omdat je nu eenmaal beroemd bent. Ik kan de dingen over ABBA dan ook wel dromen. Hoe Bjorn nummers als Kisses of Fire en As Good as New schreef, over de nieuwe vrouw in zijn leven, Lena Kallersjo, en die Agnetha voor het grootste deel voor haar rekening nam. Ik blijf dat ergens echt iets onnatuurlijks vinden, en daarom kan ik er ook wellicht geen genoeg van krijgen. Zoals ik al schreef, de meeste mensen hebben al moeite zat met het feit dat ze scheidden, en in het geval van Agnetha en Bjorn (en later ook Anni-Frid en Benny) zijn er nog eens tientallen ogen op je gericht als je in scheiding ligt. Dat kan inderdaad echt zijn weerslag op jou als persoon hebben.

Mijn adoratie voor ABBA blijft dan ook bestaan, omdat ik al minstens 12 jaar van de muziek van ABBA geniet. Dit gaat nooit meer over, en de mystiek betreffende hen blijft iets moois.

4*. Niet heel diep dus, maar de liedjes vergoeden alles.