Meningen

Paul

Vandaag had ik niet zoveel zin om een actie / thriller etc. film te kijken in mijn eentje, maar ik had eccht even een leuke en goeie komedie film nodig. Paul is het dus geworden. Leuke komedie film waar de grappen voor 90% geslaagd zijn en je, je in deze film erg kunt vermaken. De Sci-Fi in deze film is ook van de goeie plank, en valt zeker NIET tegen! De alien is dus uiteraard goed gemaakt, en het ziet er ook bij lange na niet slecht uit. Soms lijkt het me best wel raar om als een acteur zo te moeten acteren, want volgens mij zit je toch gewoon tegen niets te praten?? Maar goed, leuk gedaan allemaal.

Ik was de film aan het kijken, en opeens zie ik Simon Pegg en Nick Frost. Lol!! Die twee geniale gasten van Hot Fuzz en Shaun of the Dead. Deze twee films waren ook heeerlijk, en uiteraard hebben de twee heren ook hier weer een erg goeie film neergezet, als comic 'Nerds' van de middel-earth comics. De acteer prestaties van de twee heren zijn erg leuk, en ik vond het ook erg leuk om naar te kijken. Seth Rogen sprak ook geinig Paul in, en ook van deze karakter heb ik erg genoten. Zo deden alle acteurs het wel leuk.

Het verhaal van Paul is leuk bedacht, en goed, erg goed uitgevoerd. Ik heb vaak moeten lachen en het is wel een blijvertje! Het concept is ook wel leuk.. Goeie film, alleen was de humor van Paul soms te kinderachtig, dat is jammer, ook het uiten van "Faggot" in die bar vond ik niet echt passen in de film , maar wel waard om een keer te kijken!

4.0*

Paul Blart: Mall Cop

Paul Blart: Mall Cop is 1 van de beste films van Kevin James. Als eerste film die ik op Netflix Nederland heb gezien vond ik de film geslaagd. Helaas na een twee keer kijken begon hij wat minder te worden. De grappen waren voor de meerderheid ook daadwerkelijk grappig. En ik heb me zo af en toe suf gelachen om die kluns van een James. Het verhaal was leuk verzonnen , het zelfde als het concept van de film. Helaas is alles niet heel goed uitgepakt dan ze hadden gehoopt, en je kan je af en toe wel vervelen door de film. Zeer leuke familie film. En ik heb uiteraard zin in deeltje 2!

3.0*

Paul Blart: Mall Cop 2

Een normering van 1,88 is ook aan mijn kant te laag gegrepen. Je moet er van houden, van deze films! Ik was echt mega fan van de eerste Paul Blart film. Ik weet nog wel dat ik die destijds op Netflix keek! De allereerste week dat ik Netflix had stond Paul Blart op mijn beeldscherm mongolisch te doen! Toch moet ik zeggen dat deze vele malen beter is dan dit deeltje. Ik vond in deel 1 de grappen nog aardig orgineel en het concept was daar ook echt geinig. Het klopte daar ook precies! 'mall cop' in een winkelcentrum. Niet hier in een hotel, kom op man! Daar in tegen kon ik me nog wel vermaken met de film en zeker de grappen heb ik erg gewaardeerd, op sommige vlaktes dan!!

Kevin James doet uiteraard zijn rol weer leuk. Ik me maar niet vervelen bij deze man omdat hij naast de af en toe slechte grappen opeens een geniale droge grap maakt. Ja, om soms de domste dingen lig ik al in een deuk! Toch was naar mijn mening Kevin James de enigste die ik leuk en goed vond acteren hier. De rest was toch wel matig maar, slecht was het allemaal niet! Toch zie ik Neal McDonough vaker in dit soort, vaak klein opgezet maar toch nog wel vermakelijke films!

Het verhaal is dun maar geinig om te volgen. Toch doet het me wel wat was ik James zo op zo'n ding zie scheuren en dan onderuit gaat. Ik lach me helemaal kapot! Het concept had anders gemogen of anders een andere titel. Paul Blart !Mall Cop! vond ik niet passen met het uiterlijk die deze film uitstraalt. Ten eerste; wij zitten niet in een winkelcentrum! Ten tweede; je ziet nergens een woord voorbij komen die eigenlijk te maken heeft met de gehele film! Aanrader is het niet echt maar, na deel 1 gezien te hebben kun je deze nog wel even mee snoepen! Hij blijft op sommige delen toch nog wel grappig.

2.5*

Dit is dan officieel mijn eerste film en gelijk eentje van de Italiaanse regisseur Lucio Fulci van de Italiaanse horrorlijst en tevens eentje van de drie gekochte Blue-Ray’s bij Arrow Video. Ik was alleen niet onder de indruk van deze film, en had er best veel verwachtingen voor. Ik zelf ben een beste zombie liefhebber, alles met zombies vind ik super vet en vaak hoe slechter hoe beter en hoe bloederiger hoe beter. Je ziet ze vaak alleen niet echt heel goed, vaak wat tegenvallend zelfs en ook deze film viel best tegen.

De film was aardig traag, en ik vond er de eerste dertig minuten sowieso weinig aan. Maar daarna werd het telkens niet echt veel beter vond ik zelf. Het werd gelukkig wel allemaal wat viezer en goorder maar echt spannend of onder de indruk ben ik er niet van, zeker niet als ik denk dat ik er best positief naar zou kijken.

Het verhaal was leuk maar, ook best slapjes te noemen. We volgen een dorp die geteisterd word door de dood van een priester. Deze dood zorgt ervoor dat er bepaalde hekken naar de hel open gaan. Ze moeten er voor zorgen dat de hekken weer sluiten, echter loopt er in de tussentijd wat rond op de aardbodem wat niet menselijk is: zombies. Ze moeten dus tegelijkertijd overleven van een paar zombies en de gevaarlijke priester die deze zombies aanstuurt.

Achja, het is allemaal wel leuk gedaan door die Fulci maar ik was niet echt onder de indruk. De laatste dertig minuten vond ik persoonlijk het leukst. Ook de stukken waar de vrouw haar ingewanden uitspuugt, de boor scéne en de vliegende wormen waar geen einde aan leek te komen. De zombies zagen er werkelijk erg goed uit, van een klasse niveau maar helaas kon dat de film niet redden (in mijn ogen). Ik vond het allemaal maar nét niet: het acteerwerk, het verhaal en de spanning, ik miste het allemaal wel een beetje. Toch, bewaar ik mijn limited collection edition Blue-Ray zorgvuldig zodat ik in de nabije toekomst de film wel weer een keer kan herzien, misschien kijk ik er dan anders tegen aan!

2.0*

"Crooked cops. Do they come in any other way? If I'd been just a little dumber, I could have joined the force myself.”

Toen ik laatst naar de TV zat te kijken (ik was eigenlijk aan het zappen, ik kijk verder nooit echt normaal TV) kwam ik een spotje tegen op de zender ‘RTL 7’ waar het woord ‘testosteron weken’ voorbij kwam, en daar heb ik toch wel om moeten lachen. Ik zie die huisvaders alweer voor de TV zitten, en weer de duizendste keer dat ‘Steven Seagal’ voorbij zou komen. Daardoor heb ik hem ook in mijn “Voor zondag”- lijstje gezet, aangezien dat vaak wel de mooie avonden zijn om een hersenloze actieprent op te zetten. Na het zien van deze film moest ik eigenlijk direct weer aan dat spotje denken, want deze film zou daar perfect voor zijn. Alles wat deze film namelijk doet is “stoer”, al ligt ‘Helgeland’ daar wel erg boven op. Deze Actie / Misdaad film is namelijk meer een dertien in een dozijnen film, het is overigens al eens beter gedaan en dat maakte het soms niet zo bijzonder. De spanningsopbouw was daarnaast nou ook niet echt van hoge klasse, en had ook vele malen beter gemogen en gekund.

Eigenlijk het grootste wat mij interesseerde in deze film was toch wel de rol van ‘Mel Gibson’, die ik tot zoverre alleen nog in goede films heb zien spelen (al is zijn nieuwere werk van de afgelopen jaren niet heel bijzonder). In deze film deed hij het niet heel bijzonder verder, al was zijn rol daar ook niet echt naar. De rol die hij namelijk vertolkt is sowieso nogal simpel, helemaal niet bijzonder verder en dat hoefde volgens mij ook niet echt. Voor de rest deed ook de prachtige ‘Maria Bello' haar ding leuk, geen bijzondere rol ook maar wel prima vermaak en prachtig om te zien. En zeker die ‘Lucy Liu’ had een leuke rol om met genot naar te mogen kijken, past precies bij het eerder benoemde TV moment !

Maar, daaromheen is deze film niet echt bijzonder. Het script is nogal slapjes en daar hangt een prima maar nogal saai verhaal om heen, die eigenlijk nergens echt boeiend werd en ook nergens echt spannend wist te worden. Het was allemaal iets te makkelijk, zeker voor de rol van ‘Porter'. Dat zeggende ligt het puur aan de actie wat deze film echt nog vermaak geeft, wellicht ook de nonchalante rol van ‘Gibson’ die het juist weer wat leuker maakte. Enige komedie, de droogheid, ik ging er wel goed op. En hij zit lekker in een vertrouwde rol zoals hij het graag speelt, dat haalt het beste in hem naar boven, al deed hij er niet veel voor. En ik denk dat ze daar dan ook wel weer een puntje laten liggen, als er misschien wat meer druk op werd gelegd en als ze qua personages misschien iets beter hun best deden, weet ik ook wel zeker dat de film nog sterker werd maar wel nog serieuzer, iets wat je juist wil vermijden.

Qua verhaal was het niet heel bijzonder. ’Gibson’ wil zijn zeventig duizend terug en gaat achter de personen aan om dat geld op te halen en wraak te nemen op de mensen die hem hebben aangepakt, dat is eigenlijk wel gewoon de rode lijn in het verhaal, waar daarnaast niks bijzonders noch spectaculairs bij gebeurd buiten het feit om dat er genoeg actie en explosies zijn.

Leuk voor de zondag avond, en vooral leuk voor het popcornvermaak maar, zeker niet bijzonder genoeg om puur te kijken voor het verhaal, daar is de film toch wat te zwak voor misschien of gewoon niet boeiend genoeg. Ik heb me notabene weten te vermaken maar, de zeikerige scenes weerhouden mij er toch van om deze film met hogere notering te bestempelen. Daarvoor is het toch té doorsnee en té cliché. Elke scene word er een peukje gerookt, en de houding van ‘Gibson’ zegt genoeg.

"Colonel, the guy you bagged is Dr. Amir Teraki, Pakistani. PhD in Astrophysics, educated at Harvard.”

“That's right, people. We educated half the world's terrorists.”

Opzich best een vermakelijke film al ben ik geen groot Clooney fan. De openingsscène was erg tof maar, misschien ook wel de beste scene van deze film want daarna kakt de film toch wel akelig erg in. Het kat- en muisspel vind ik leuk maar had in mijn ogen ook wel gewoon een flink stuk korter gekund, gezien de film gewoon een twee uur duurt en daardoor toch wel in mijn ogen te lang is. Het verhaal is aardig, al is het nergens héél spannend en daardoor ook wat saai om te volgen. Acteerwerk is overigens prima, gewoon normaal en niks hoogstaands. Prima tussendoortje, niks bijzonders.

“Howard? I'm so happy you're home.”

Na het zien van de film ‘X’ was ik eignelijk ook vrij snel benieuwd naar dit tweede deel ‘Pearl’. De voorganger van die film, is vooral informatief maar, mist toch de nodige sfeer zoals deel één die in mijn ogen wél had. Eigenlijk had ik er wel wat meer van verwacht, de film werkt goed in op het psychologische vlak maar, komt in mijn ogen qua horror soms toch wat te kort. Toch blijf ik het wel heel stoer vinden dat ‘TI West’ hier de handen in één slaat met ‘Mia Goth’ om zo toch samen een fantastische trilogie neer te zetten aan horrorfilms, al mocht het soms toch wat grover, iets wat het eerder benoemde eerste deel wel had (in mijn ogen). En ik me daardoor ook wel dat ik toch minder enthousiast ben na deze film, omdat ik er eigenlijk niet heel veel mee kon.

Eigenlijk wou ik wel direct even benoemen dat ik ‘Mia Goth’ echt begin te aanbidden. Buiten het feit dat haar rol wederom erg sterk was in deze film, blijft het een prachtige dame om te zien en ben ik langzamerhand wel echt fan van haar aan het worden. Na haar performance in de vorige film was ik al verkocht maar, ook hier zet ze een waanzinnige rol neer. In mijn ogen toch wel de persoon die deze film op haar schouders weet te dragen, je kunt zeggen dat het niet zo moeilijk is omdat ze meehelpt met het maken van de films (zo is ze hier ook weer mede schrijfster van het script) maar, je moet het ook nog maar eens laten zien; en dat doet ze. Want haar rol als ‘Pearl’ is erg sterk, het “borderline” gevoel kwam erg over, en ook het psychologische stuk weet ze goed te beheersen. ‘Pearl’ kwam namelijk over al een echte weirdo, en met de minuut werd je banger voor haar. Voor de rest waren de andere rollen niet echt bijzonder, ‘David Corenswet’, ‘Tandi Wright’ en ‘Matthew Sunderland’ waren redelijke rollen maar, nergens werd het echt bijzonder. Duidelijk dat ‘Goth’ de schijnwerpers op haar krijgt, en dat doet ze goed.

Ook verwachtte ik toch iets meer een horrorfilm, en dan kom je aardig bedrogen uit. Er zijn zeker wel goede gore momenten. Neem bijvoorbeeld het moment waar ‘Pearl’ en haar moeder ruzie hebben, en haar moeder vervolgens in de brand komt te staan en hier niet goed van afkomt. Of het moment dat ‘Pearl’ het lichaam van ‘Margaret’ in stukken hakt en het vervolgens aan de krokodil voert zijn toch momenten waar ‘West’ laat zien goed te zijn in dit soort bloederige momenten, al wordt er maar zo weinig mee gedaan en dat vind ik echt zonde. Het is duidelijk (en ik gaf het al vaker aan) dat het gewoon simpelweg gaat om psychologische horror, dat is niet saai of slecht, alleen moet je daar dan wel rekening mee houden. En ik had die verwachting niet echt.

Het verhaal is wel prima. Een leuk achterliggend verhaal wat een psychopaat als ‘Pearl’ maakt. De strenge familie, en de harde maatschappij werken daar vooral aan mee. Toch vond ik het verhaal niet altijd even boeiend om eerlijk te zijn. Script technisch was het ook niet altijd even goed maar, men liet niet veel steken vallen verder.

Ik ben benieuwd naar het derde deel wat gepland staat voor dit jaar. De gebeurtenissen na de film ‘X'. Ook die ga ik zeker wel weer kijken, en ik hoop eigenlijk dat die wel wat heftiger wordt in het horrorgenre. Het was nu voornamelijk veel gepraat, en weinig acties. Al was de make-up echt van hoog niveau, en blijft de film visueel een plaatje (o.a. door Goth), ik heb toch wel moeite gehad met uitzitten.

Na het daverende succes van het eerste deel ‘Busanhaeng’ (Train to Busan) komt ‘Sang-ho Yeon’ met het tweede deel. Het eerste deel is overigens één van mijn favorieten binnen de zombie-films. Een onderhouden deel met veel bloed en gave zombies. Dan verwachtte je dit ook wel bij deel twee. Niks is minder waar en ‘Sang-ho Yeon’ sloeg een ander pad in, hij kreeg overduidelijk veel vertrouwen en een smak geld want de film ziet er echt onwijs gaaf uit, dat moet ik dan ook wel toegeven.

De film komt vrij goed binnen, de zombies zijn gelijk aanwezig en dat zinde mij toch behoorlijk. De film heeft eigenlijk een bepaald jo-jo effect en dat is constant. Er word heel erg veel CGI gebruikt in de film en dat is goed te merken, ook zag dat er niet altijd even schoon uit en dat was soms wel vervelend. Want, de zombies zien er werkelijk fantastisch uit, en zijn ook erg gaaf gemaakt. Bloederig, eng en bloeddorstig, zo wil je het graag.

De zombies deden me overigens erg veel denken aan de ‘zombies’ die in het horror-spel ‘Days Gone’ zijn gebruikt. Deze zombies vond ik daar ook aardig gaaf en in deze film kwam het er ook wel erg gaaf uit. Ook waren deze zombies bijvoorbeeld wel andersom actief, overdag gingen deze schuilen voor de zon, en slapen en in de avonden werden deze juist actief en leken ze in de film te schuilen, omdat ze misschien blind waren?

Echter leek de film zichzelf te veel te gaan baseren op actie nu. En dat was iets wat ik toch wel minder vond, qua zombies geen gebrek hoor maar de film slaat een beetje een kant op zoals ‘The Walking Dead’ dat ook deed met een vreemde sekte waardoor je gevangen genomen werd en vervolgens moest strijden als leedvermaak van die lui. Nee, daar was ik zeker geen fan van.

Qua verhaal was het wel prima te volgen, best magertjes. De film moest het duidelijk hebben van de actie en de zombies en alles er om heen. Leuk maar, als vervolg van zo’n goede zombiefilm vond ik dit toch wel echt waardeloos verder.

2.5*

“Burn in hell for gettin' free, and burn in hell for showin' the way!”

Pfoe, best een saaie ‘Craven’ film waar ik wel iets meer van had verwacht. De film brengt een typische sfeer met zich mee en straalt heerlijk de jaren negentig uit maar, werd na een kleine veertig minuten toch wel erg saai en wat eentonig in mijn beleving. ‘Craven’ is nooit mijn favoriete regisseur geweest en dat gaat hij ook niet worden, met zijn leuke horror klassiekers laat hij hier zien dat ook deze man te commercieel kan worden en komt aankakken met een matig horrorfilmpje.

Het verhaal vond ik erg saai om te volgen en het kat en muisspel werd op den duur niet meer zo interessant om te volgen. De film start overigens wel erg leuk, alleen straalt hij wel uit dat het een erge cliché gaat worden. Met ‘Ving Rhames’ had ik nog enigszins vertrouwen in deze film, ik vind dat persoonlijk een leuke acteur. Helaas wordt er te weinig gebruik van hem gemaakt en daar laat ‘Craven’ toch wel wat steken vallen. Ik vond namelijk de rol van ‘Fool’ gespeeld door ‘Brandon Quintin Adams’ namelijk geen reet aan.

De gestoorde familie was in het begin best vermakelijk, het duistere huis en wat deze te bieden had was ook erg interessant om te volgen tot de film (zoals ik al zei) na een kleine veertig minuten in kakt tot een smakeloos papje en mij totaal niet meer wist te boeien. Het kat en muisspel vond ik in het begin wel leuk maar om daar volle zestig minuten in te steken was voor mij toch echt wel te lang. Helaas, een tegenvaller in mijn optiek waar ik toch wel erg naar uitkeek, je kunt natuurlijk niet alles even leuk vinden en waarschijnlijk lagen mijn verwachtingen toch iets anders.

2.0*

"Never underestimate the kindness of the common man, Phillip.”

Toen ik van de week door de catalogus van Eastwood zat te scrollen kwam ik deze film tegen, die mij voornamelijk aansprak omdat ik het ook een verleden ken zonder vader. Ik had echter misschien ergens wel gehoopt dat de film me daardoor wat meer aansprak, dat deed het eigenlijk helemaal nergens. Ook het verhaal vond ik niet altijd even boeiend, ondanks dat het op zich wel een best goed verhaal heeft en de film duurde voor mijn gevoel toch gewoon een tikkeltje te lang. Althans, te lang om het boeiend te houden. Alles wat je eigenlijk verwacht gebeurt al in de eerste dertig minuten, en dan moet je nog een anderhalf uur vullen met alleen een band die ze opbouwen, na een tijdje had je het opzich ook wel weer gezien.

Costner speelt overigens wel een fantastische rol. Het is eigenliijk een acteur die bij mij nog een beetje onder de radar leeft, ik heb niet veel van zijn werkjes gezien maar wat ik zie is vaak wel goed. Zijn acteerwerk is altijd goed kan ik beter zeggen. De rest van de cast vond ik overigens ook wel prima, vooral T.J. Lowther speelde een erg leuke rol. En ik ben normaliter niet zo'n fan van kinderen die in films spelen, vaak komt het toch net niet goed genoeg bij je binnen, al was dat wel deze keer zo; prima geacteerd! Voor de rest zoals ik al zei is het prima, en valt eigenlijk allemaal wel mee.

Zoals ik al zei, het verhaal vond ik niet altijd even boeiend, of misschien is het meer het concept wat ik niet zo interessant vond. Het begon namelijk best wel interessant, met het moment van uitbreken en vluchten, alleen voelde sommige dingen gewoon wat houterig aan en dat is best jammer. Vooral het einde maakte veel indruk, waar in mijn ogen ook de meest gevoelige scene lag.

Pet

Pet is gewoon een heerlijke thriller waarmee ik mij, mijn avond uitstekend weet te vermaken. Toch is dit wel een b-film waarvan je soms de foutjes even moet gaan wegdenken, dat behoed zo ook de extreme plottwist die de film weet te maken maar, op zich valt het nog te doen. Hoewel de plottwist wel erg raar was en niet echt bijzonder word de gehele film er niet saaier door, en ik vond het zo’n slechte film ook nog niet. De film kent enkele scenes waar geweld wel in een hoog stadium zat, toch vond ik het einde erg kill en totaal niet ‘speciaal’, misschien was dit juist wel een totale afknapper voor deze film.

Daarbij toch erg gericht op het eind waarvan je al kan ruiken op een verre afstand dat Seth de keel doorgesneden werd door Holly, dit was gewoon zo erg voorspelbaar dat het niet eens meer leuk werd om naar te kijken. Toch deed de laatste scene mij wel erg schrikken toen Holly naar een loods ging die ergens op het industrie gebied stond, zag je daar de kooi staan. Ik had het al wel een beetje verwacht en ja hoor, opeens zit Seth daarin. Litteken bij zijn keel maar erger nog, heel zijn gezicht was verminkt en hij was ook nog eens blind.

Buiten dat om kent de film dus eigenlijk twee plottwisten waarvan je kan zeggen dat het daardoor wel erg chaotisch werd in de film. We volgen het leven van Seth, een bewaker bij een kennel die niet veel geld verdient en erg eenzaam leeft. Op een dag komt hij Holly tegen die hij begint te stalken (daar lijkt het op). Van de een op de andere dag vind Seth een ondergrondse tunnel (ja eerder een kamer) waar hij een kooiconstructie in elkaar flanst. Op een dag besluit hij om Holly mee te nemen en in die kooi te gooien, wat lijkt op dat Seth gewoon totaal psychisch ziek is. Tot de plottwist om de hoek kwam kijken. Wat blijkt nou, Seth heeft Holly geobserveerd in de tijd dat hij aan het stalken was en kwam er achter dat Holly niet helemaal 100% is in haar hoofd. Ze heeft haar eigen personage gecreëerd ‘Claire’ dat voorheen echt bestond maar tijdens een woordenwisseling werd Holly al gek en liet de auto waar de twee in zaten verongelukken waardoor ze beiden gewond raakten. Holly stak Claire door haar oog heen met een stuk glas dacht ik, of metaal waardoor Claire dood ging, en zo wist Seth meer misdaden te ontrafelen. Holly stak een zwerver in de fik en noem zo maar op. Seth wil haar helpen door haar in een kooi te stoppen maar dit gaat gruwelijk mis wanneer Nate er achter komt wat er gebeurd in de kelder. Holly is intussen begonnen aan haar eigen plan want ze wil nu Seth gek laten worden en Seth valt Nate aan, en vermoord hem daarna met een blok beton.

Nadat dit is gebeurd word Seth zijn gedachtes veranderd door Holly die intussen probeert in te pikken. Op een dag weet ze Seth zover te krijgen om zijn vinger er af te laten snijden (waarom en hoe totaal onduidelijk) en pakt ze vervolgens het mes, om zo het slot open te krijgen. Ze houd het mes tegen haar keel maar Seth is intussen zo geobsedeerd door haar dat hij het slot opent en ze, zijn keel door snijd. En dan krijg je achteraf nog de gruwelijk scene waar Seth in de kooi zit, totaal verminkt en nog steeds verliefd op Holly.

Nouja, het was een redelijk film. Hij was niet slecht maar een zo gehete ‘topper’ is het totaal niet! Leuk om zo de zaterdagavond door te komen, toch werd je concentratie soms te snel weggepakt. De cast acteerde redelijk maar niet super geweldig. Shots waren goed genomen en er waren hier en daar toch wel wat bloederige momenten.

3.0*

De film deed geen vlieg kwaad en was zelfs op het begin misschien nog wel wat aan de saaie kant. Een prima film voor zo op een zondagavond al zeg ik het zelf, en zoals ik al zei vond ik het begin best saai en heb ik heel lang op een onvoldoende geschat. Echter herpakt de film zich wel door een vet einde. Acteerwerk was nou niet bepaald van een hoog niveau en ik heb me af en toe toch aardig geïrriteerd aan voornamelijk aan ‘Denise Crosby’. Wat een schreeuwlelijk! Ik snap dat je goed moet acteren hoe je bepaalde momenten schrikt omdat je zoontje bijvoorbeeld naar de snelweg loopt maar soms was het wel wat overdreven.

Ik ken nog niet alle horror verhalen van ‘Stephen King’ maar, ik ben zeker van plan dat ik het meeste van zijn verhalen wel wil zien op film en de gene die uit zijn staan zeker op een hoge rang in mijn kijk-lijst. En ach, als je ‘Stephen King’ onder andere op Google opzoekt staat dit verhaal meestal boven aan, dus ik had wel de aardige verwachtingen voor deze film.

Het verhaal was leuk. We volgen een gelukkige familie die intrekt in een afgelegen huisje naast een grote weg. Hier blijken vaak dieren te overlijden en er is een heuse kerkhof voor deze beesten. Op een dag word ook de kat ‘Church’ aangereden en Louis begraaft de kat vervolgens op het kerkhof. Van het één na het andere moment leeft de kat weer en is in het huis van de familie. De vreemde gebeurtenissen houden nog wel even stand hierna en die volgt later het moment dat hun jongste zoontje Cage komt te overlijden door de weg. Louis besluit om het zoontje te begraven in het dierenkerkhof om hem weer tot leven te wekken. Dit gaat alleen niet volgens plan en het kindje transformeert naar een bepaalde demon. Deze zit vervolgens achter de familie aan en vermoord ook hun buurman. Na een matig gevecht vermoord Louis zijn zoontje opnieuw en definitief maar kan vervolgens geen afscheid nemen van zijn vrouw die hij ook neer legt in het kerkhof. Deze komt tot leven en na een best ranzige scéne eindigt de film snel.

Dus naar mijn mening was eigenlijk alleen het einde bepaald interessant en de moeite waard, de rest van de film is best slapjes en soms zelfs wat aan de saaie kant. Het einde zorgt ervoor dat ik nog een beetje genoten heb van deze film maar echt hoogstaand is het niet. Ik bedoel kom op, is het serieus constant de zelfde vrachtwagen die over een ‘snelweg’ rijd? Waar zijn andere vervoersmiddelen, die miste ik wel. Soms was het gedetailleerd wat achter weggelaten maar, de film kijkt gewoon prima weg: klaar. Op naar de volgende!

3.0*

Na het zien van het tweede deel was dit gelukkig wel een opluchting, wat een verbetering en zeker weer een sfeermaker als ik eerlijk moet zeggen. Toch kan de film uiteraard nergens tippen aan het origineel en had het allemaal niet gehoeven, als de film er niet was gekomen had ik hem ook niet gemist.. Maar goed, dat is wel gebeurd en ik wou de film heel graag een kans geven, de trailer zag er in ieder geval leuk uit. Het is me toch wat tegen gevallen, het was allemaal wel erg soft en de gang kwam er moeilijk in. Er gebeurde niet veel tot je bij het einde kwam, en toen begon de film een beetje te knallen al lag ik dan al een beetje in te zakken. Creepy was die op sommige momenten zeker maar het was allemaal niet bepaald waanzinnig, een film om tussendoor eens gezien te hebben en meer niet.

Pff dit was wel een hele lastige zit hoor. Vanaf minuut één voelde de film vrij sfeerloos aan en dit gevoel hebben ze niet echt goed uitgewerkt. Waar ik toch nog best een fan was van het originele eerste deel, die ik toch wel aardig kon waarderen valt deze eigenlijk al snel in het niets. De acteerkunsten van de cast is om snel te vergeten, en bijna om te janken en ook het verhaal is erg zwakjes waardoor de zit te lang aan gaat voelen. Nergens vond ik het echt spannend worden. Hopelijk is de nieuwe van dit jaar wel beter te verteren.

"Now, explain it to me like I'm a four-year-old.”

Deze film eigenlijk vrij onverwachts aan geslingerd. Ik had wat andere films op het oog maar, na het zoeken door de ‘Netflix’ catalogus kwam deze film weer op mijn pad terecht. Het plot wist me nog niet zo gauw te interesseren dus ik liet de film vooral op mij afkomen, en het was een redelijke zit maar, voor mijn gevoel een tikkeltje te lang. Rechtbank drama's hebben mij in het verleden nooit echt geboeid, deze vaak lange en eentonige zit met een vooral saaie setting weet me nooit zoveel te boeien. Nu ik wat ouder ben geworden en mijn visie op veel verschillende dingen wellicht wat volwassener zijn (zo moet ik het helaas nu noemen), weten deze film steeds meer indruk op mij te maken, en zo ook deze film.

Want dit is niet persé een film wat eigenlijk alleen draait op een rechtbank drama, met een simpel script en wat makkelijk uitgewerkt. Dit is een erg sterke film, die eigenlijk op veel fronten goed aanslaat. Een film die duidelijk in de begin jaren negentig ook een statement moest maken, destijds (en ik was toen nog niet eens geboren) waar er veel sterkere homohaat is dan hedendaags, en je vooral een beeld wordt gebracht hoe erg deze mensen door de maatschappij worden afgestoten, en vooral als smerig worden bestempeld, zeker als je de “homoziekte” aids bij je droeg. Een film die duidelijk het publiek moest wakker schudden, en dat was niet alleen destijds (30 jaar terug), ook hedendaags is het een belangrijke film om mensen toch eens te laten zien dat homoseksuele mensen niet anders zijn dan “normale” mensen. De hedendaagse term voor een film als dit zou “woke” zijn, die ik hier al rondzag vliegen.

En normaal gesproken heb ik het nooit echt met dat soort films. Nou zijn de hedendaagse films met zo'n script ook wel heel extreem, hier is het vooral duidelijk. Wellicht ook wel indrukwekkend, en vooral stoer van acteurs als ‘Tom Hanks’, ‘Denzel Washington’ en de rest van de crew om een film te maken met dit onderwerp. Iets wat destijds toch nogal verwijten gekregen zou hebben. En ook cool dat ‘Bruce Springsteen’ hier toch wel de titelsong vertolkt met het prachtige nummer ‘Philadelphia’, wat immers mijn favoriete nummer is van deze waanzinige artiest.

Nu, hoe belangrijk hij ook was; het verhaal vond ik niet altijd even boeiend. Dat heeft veel aspecten. De film begon mooi, erg krachtig en had mij al gauw te pakken. Maar, ik kwam erachter dat de storytelling wat ‘Demme’ gebruikt nou niet bepaald mijn favoriet is. En dat komt omdat hij besluit telkens veel stappen in de tijd te zetten. Dagen, weken en maanden vliegen voorbij, en dan had ik als kijker toch wel het gevoel van opdringerigheid. Iets wat je juist niet wil creëren in een film als dit maar, wat wel gebeurt. Dit zorgt er voornamelijk voor dat de film wat chaotisch aanvoelt, keuzes die gemaakt worden zijn nogal random en ik vond het daardoor soms wat moeilijk te volgen. Ook midden in de film, na ruim een uur weet de film steeds minder te boeien, zakte het een beetje weg en verloor ik ook mijn concentratie.

De cast deed het immers wel erg sterk. Ik vond ‘Tom Hanks’ prima acteren, al vond ik dit nou niet direct zijn beste werk. Dat hij hiervoor een award heeft gewonnen is natuurlijk prachtig maar, voelt in mijn ogen nogal raar. Het lijkt me meer een winnaar voor het moraal, zeker omdat er een andere rol in de genomineerde stond die in mijn ogen had moeten winnen. Dit alles neemt overigens niet weg dat hij een prachtige rol heeft neergezet. En dat alles samen met een misschien nog wel beter spelende ‘Denzel Washington’. Die ook een prachtige rol neerzette.

En dat beslist toch wel over het feit dat deze film een eye-opener is, van een mooie klasse maar, waarvan ik misschien op veel fronten wat meer had gehoopt, dan wat ik had gekregen. Zeker omdat ik er nogal open-minded in ben gegaan gezien ik nou niet echt wist wat ik ervan moest en kon verwachten. Dit alles neemt niet weg dat de film een sterk staaltje cinematografie is, en voor de fans zeker een film om niet te missen. Sta open voor dingen, en kijk deze film.

"Sweetheart, what happened was your brother went missing. Completely missing. And it took over our lives.”

Terug in 2017 toen ik deze film in mijn kijk-lijst heb gekwakt was ik nogal geïnteresseerd in alles wat met dit onderwerp te maken heeft. Dat kwam omdat ik destijds met een collega moest samen werken die hielig gelooft in buitenaards leven en UFO's en beweert ze zelf ook gezien te hebben en ook contact te hebben met aliens. Ik verklaarde hem altijd voor gek maar, zijn enthousiasme maakte me soms toch iets te nieuwsgierig. Nu is het niet zo dat ik alles geloofde wat hij zei maar, dit soort films kunnen mij altijd wel vermaken. Deze film had destijds een best hoge verwachting, dat is iets wat ik nog wel over deze film wist. Zeker de found-footage gedeelte waar ik ook nog eens gek van was. Nu ruim zes jaar later heb ik de film dan eindelijk eens gezien en ik moet zeggen, het viel me allemaal toch wat tegen, al had ik dat wel kunnen verwachten.

De film opent vrij leuk, we volgen een familie tijdens de gebeurtenissen van de ‘Phoenix Lights’, wat plaats vond op 13 maart 1997, toen was ik zelfs nog niet eens geboren. Duizendtal meldingen kwamen binnen dat mensen vreemde lichten hadden gezien in de lucht in de vorm van een V. Dit was over een vrij lange lengte, wel 480 kilometer lang en was buiten Amerika ook gespot in Mexico. Zoals eigenlijk al dit soort meldingen blijft het mysterieus iets, en weet ik nooit zo goed van wat ik wel en niet moet geloven in dit soort dingen. Ook in deze film zien we deze gebeurtenissen, het gebeurde notabene al gelijk bij het begin. Waar we de familie zagen bij een feestje die vervolgens deze lichten zagen en ook gefilmd hadden. Eigenlijk daarna werd de film toch wel een stuk minder, en dat vond ik vet balen.

We volgen de gedurende film ‘Sophie’. Ze wil een documentaire maken over de vermissing van drie personen; ‘Josh’, ‘Ashley’ en ‘Mark’. Ze gaat achter het verhaal aan wat er met hen is gebeurd, en controleert voor informatie verschillende home-made videotapes die ze vond bij o.a. het huis van één van de overleden jongens ‘Josh’. Josh filmde namelijk graag alles. Ook kwam ze uit bij een luchtmachtbasis, die haar gevoelige informatie verschafte en ze kwam daar op een bijzondere tape uit die liet zien hoe de drie op jacht gingen naar de lichten in de lucht en zo op vreemde dingen stuitte. Zoals muurtekeningen en wederom vreemde lichten, die hun zelfs nog gingen achtervolgen. Om veilig thuis te komen moesten ze rustig naar huis komen, alleen kwam het licht achter hen aan. Ze kregen daarna omstebeurt een bloedneus en hoorde vervolgens een stem van een geliefde die hun zogenaamd riep, waarna ze werden opgezogen in een UFO. Vrij vermakelijk was het wel.

Al duurde het te lang voordat er eindelijk een beetje spanning en actie te zien was in de film, iets wat me eigenlijk toch ook wel stoorde. Eigenlijk waren de laatste twintig minuten daadwerkelijk de moeite om de film te kijken, de rest is eigenlijk vooral saus om te zien. En dat vond ik toch wel erg spijtig.

De film weet wat dat betreft toch niet genoeg te boeien, en dan maakte het me eigenlijk weinig uit of het nou wel of geen waargebeurd verhaal was. Ik had hem stiekem toch wel een tikkeltje spannender gewild waardoor de film wellicht toch nog een beetje karakter kreeg. Nu heb ik eigenlijk een uur uit mijn neus zitten eten om op het einde echt versteld te staan want, wanneer de spanning één keer komt en er wat actie is, is het ook direct raak en goed.

Dus de film had veel meer kunnen betekenen en deed het helaas niet. Het neemt niet weg dat ik minder geïnteresseerd ben in de ‘Phoenix Lights’ theorie en me er morgen maar eens goed in ga verdiepen wat er nou precies allemaal gebeurd is en wellicht in deze dagen nog een filmpje opzetten over dit thema. Ik denk voor de echt fans wel leuk, voor mij te traag. Pakt vooral voor het einde de nodige punten, en de film is wat dat betreft wel erg onderhouden, wat me toch wel goed deed.

Phone Booth

Ik kwam thuis van het werk en zat even te koekeloeren op Film1. Op Film 1 Premiere was de film Phone Booth op, een film wat bekend klonk in mijn oren en ik kende hem weldegelijk ergens van, kleine stukjes van gezien o.i.d. maar goed, ik kende hem ietsjes. Hoewel de film geen grote settings kent, de omgeving blijft continu het zelfde weet Joel Schumacher de spanning er vaak genoeg in te houden zodat het bekijken van de film niet eentonig of saai word, wat in deze setting wel erg moeilijk kan wezen, velen films zijn daarin al gefaald.

Hoewel Phone Booth niet bijzonder is, het concept is eigenlijk best simpel maar de film erg gaaf. Hoewel de CGI soms wat van zich laten weten, met betrekking tot het laser lichtje van de sniper vond ik dat erg jammer. Zowel het allemaal leuk en aardig is, is dit gewoon een heerlijk vrije tijds filmpje die je tussendoor even lekker mee kan snoepen. Het is totaal niet moeilijk om te volgen, het hoofdverhaal is namelijk best simpel. Stu bedriegt zijn vrouw Kelly met Pam. Hij belt via een telefooncel en wijst een pizzabezorger happerig af. Wanneer dit gebeurt komt eigenlijk het verhaal los, Stu word ‘gevangengenomen’ in een telefooncel en moet zijn vrouw de waarheid vertellen van de gijzelnemer.

Stu is een ‘zakenman’ maar bedriegt eigenlijk verschillende grote media bedrijven, zelfs zijn eigen personeel en liefdesleven. Wanneer Stu even moet bellen in een telefooncel en er een pizzabezorger langs komt gaat het al snel fout. Hij wijst de man grof af en Stu word daarna gebeld via de telefooncel. Een vreemde man stelt zich voor, en begint snel met bedreigen. Als Stu van de telefoon gaat zou hij hem doodschieten. Wanneer een prostituee aan het zeiken is omdat ze moet bellen gaat het al snel fout, haar bewaker(?) komt er aan met een knuppel en deze man word doodgeschoten door de sniper. Als de politie komt word de film al gauw langdradig, continu het zelfde verhaaltje maar, blijft leuk om te kijken. Op een een of ander manier voelde je de angst van Stu.

Colin Farrell heeft een prachtige rol als Stu gekregen, er zat prima tekst in maar de angst werd prima overgebracht. De rest van de acteurs/actrices deden het redelijk tot prima. Vond het allemaal wel welletjes, heb er van genoten en ben na deze vermoeide week er niet onder in slaap gevallen, dan doet de film iets goeds, haha!

3.5*

Eigenlijk toch echt met de reden omdat het nu vier en vijf mei is heb ik deze oorlogs film maar eens aangezet. Kwam hem al een langere tijd tegen en als persoon die erg geinteresseerd is in de tweede wereldoorlog, dan wel op musea gebied als film gebied kon deze film natuurlijk niet achter blijven in mijn collectie. Ik heb hem vaak links laten liggen, puur om het feit dat de film me op het eerste gezicht niet aantrok: een pianist in hartje oorlog, ik had natuurlijk totaal geen zin om twee en aan half uur naar iemand te kijken die piano speelt. Toen ik de film echter startte bleek alles minder waar dan ik dacht, de film laat een tal aan gruwel beelden zien, geschoten in de slechte naam van de Duitsers maar ook in de slechte naam van het verzet. De film brengt rillingen over je lichaam met een paar harde scenes, alleen toch wist Polanski net het puntje op de i iets verkeerd te plaatsen, waardoor het net niet de voldoening gaf die de films uit mijn top tien bijvoorbeeld wel hebben gegeven. De filmt duurt voor mijn gevoel nét iets te lang waardoor we soms blijven steken in bepaalde scenes die allang afgesloten mochten zijn, en na een tijdje valt de film niet echt meer op: het word alsmaar rustiger, en ook dat laat de film merken door soms wat slapper over te komen.

En dan toch wel alle lof naar Adrien Brody, die hier de film wel echt op de schouders neemt en er mee weg weet te lopen door een ijzersterke rol als de Joodse Wladyslaw Szpilman. Een waargebeurd verhaal met een bittere smaak, je moet het maar kunnen dat hebben we vaker gezien in oorlog films, en Adrien doet het. Ook de rest van de cast deed het leuk maar ik vond er verder niet echt iemand uit springen.

Zoals ik al zei vertolkt de film het waargebeurde verhaal achter de Poolse componist Wladyslaw Szpilman. Hij is van joodse afkomst en woont samen met zijn familie in Warschau als de oorlog uitbreekt. Hij komt dan samen met zijn familie in de Getto te wonen. De getto van Warschau ook wel genoemd: een gesloten gebied waar alle joodse mensen in werden geplaatst tijdens de holocaust. Opgericht door Hans Frank, gouverneur-generaal van Polen, die hier de vreselijkste dingen liet gebeuren. Een grote naam dus. Het mooie is dat de opstand die hier plaats vond één van de eerste opstanden was in nazi-Duitsland. De heftige gebeurtenis die ook in deze film te zien was.

En dan zijn het toch wel de heftige beelden die voor mij de film afmaakten. Ik neem maar een scene uit velen waar de nazi’s maar eens geen lieverdjes blijken en een appartement uitzoeken waar ze even iedereen wakker maken en naar buiten halen. Een man in een rolstoel kon niet opstaan, wat me duidelijk lijkt alleen daar dachten ze iets anders over, rolden de man naar het balkon en gooide hem over de rand heen. Vervolgens moesten de mensen het pand verlaten en rennen waarna er op hun geschoten werd, de Duitsers gingen al lachend weer terug in de auto waarna ze nog even over de lijken heen crossen, eentje over het hoofd die je zelfs nog ziet bewegen. Het was allemaal leedvermaak voor sommige Duitsers en het oogde maar wat realistisch.

En dat laatste is zeker de grootste kracht van deze hele film, het realisme die er aan verbonden zat. Maar je werd ook ontroerd of je was echt even onder de indruk over het feit hoe de Duitsers met de joodse mensen om gingen, vooral het te kakken zetten, het vernederen en martelen stond hoog op het lijstje. De film is indrukwekkend, krachtig en erg bijzonder om eens te zien, voor een ‘liefhebber’ toch een ware must om eens gezien te hebben!

4.5*

Pijnstillers

Een toch goeie Nederlandse drama film die mij een brok in de keel gaf en waar mijn moeder echt wel een traantje om liet vallen. Het onderwerp kanker staat hier weer groot in beeld en ja dit onderwerp blijft altijd pijn doen. Het is dus geen punt dat je perse kind moet zijn om dit een hoge beoordeling te geven. Ik zou niet snel een drama film kijken, ik ben niet zo'n iemand. Geef mij maar eerder een film waar de kogels om je oren vliegen en alles uit elkaar knalt. Toch heeft iets in mij, mij overgehaald om Pijnstillers te kijken en wow... Het was / is toch een hele heftige film. Gijs Blom speelde zijn rol erg sterk en ook Birgit Schuurman deed het prachtig. En wow wat schrok ik van haar kale koppie

Het verhaal in deze film is verdrietig en triest en sleept je erg goed mee vooral als je het onderwerp zelf al eens mee gemaakt hebt. Helaas haalt de film bij mij geen vijf sterren met dank aan het liefdesverhaal wat er tussen gedrukt worden... Het concept is dus ook verdrietig. Al om al zeker het kijken wel waard!

4.0*

Ik heb deze film al wel eens eerder gezien maar ik zag dat ik er nog niet op had gestemd, toen die op Netflix verscheen was het vrij snel een leuke kans om de film te herzien dus dat heb ik maar direct even gedaan. De film is voor mij vrij komisch, deze flauwe komedie kan ik altijd erg waarderen en ook Seth Rogen is een acteur die bij mij best hoog in het lijstje staat, altijd een leuke acteur gevonden die best goed over wist te komen. Voor de rest is de film nietszeggend eigenlijk, twee wietverslaafden die in de problemen komen en het samen moeten op lossen maar in een soort vreemde roes van de wiet die ze hebben binnen gekregen gaat het er voor hun heftiger aan toe dan de werkelijkheid is, heerlijk! Ik heb verder niks meer te vertellen over de film, het is een leuke komedie echt mijn stijl.

4.0*

Pinocchio

Zoals ik al eerder zij was ik vroeger echt verslaafd aan deze film! Wanneer ik de trailer zag net, kwam alles weer naar boven. Ik kan de film nu wel weer dromen zo vaak heb ik hem toen gekeken op V/H/S. Is ook nog zo, toen hadden wij nog geen DVD-Speler al weet ik niet of hij ooit verscheen op DVD? Vast wel. Al was deze klassieker niet mijn lieveling's film maar, dat was Lion King, heb ik toch nog uren kunnen genieten van Pinocchio en ik kreeg er maar geen genoeg van. De personages, het verhaal en het concept ik vond het allemaal gaaf. Deze vrolijke animatie film verdiend in mijn ogen een voldoende.

4.0*

"People eat fish, Grogan. Fish don't eat people."

Tja, wat moet je hier nou van vinden? Inderdaad een typische Jaws look-a-like maar dan met piranha's, die overigens gewoon nergens echt veel indruk wist te maken. Jammer wel, want de film had best veel potentie, zo ook het verhaal Toch ook wel weer enigszins komisch om te zien waar men een aantal jaar later verschillende re-makes en andere films met dit onderwerp maakten, alsof het dan op eens wel een succes zou worden. Ik ben echt geen groot fan van deze prent hoor, en dat was echt wel aan alles te merken. Hoewel ik het toch wel leuk vind om te zien dat Prime dit soort films aanbiedt, kan het me eigenlijk ook wel gestolen worden.

Je ziet echt geen reet, waardoor de nodige 'gore scenes' eigenlijk niks anders is dan het rivierwater wat rood kleurt, en dat moet dan spannend zijn. Het zou wel heel spannend zijn geweest in 1979, maar nu vond ik het toch allemaal wel héél simpel hoor. Wat me overigens ook irriteert, is het feit dat de film gewoon maar niet op gang leek te komen, en als we eenmaal een beetje op weg waren qua snelheid herhaalde de film verschillende scenes zo onnodig vaak. Het einde van deze film is bijvoorbeeld echt waardeloos.

Goed, het was door de korte speelduur nog wel te kijken, maar buiten dat om vond ik het niet héél boeiend. Toch een soort cult-classic bijna, en eentje die je wel eens gezien moet en mag hebben.

"They took my penis!”

Ik kan me nog wel herinneren dat ik vroeger behoorlijk fan was van deze films en ze toen ook best vaak keek maar, dat is wel afgezakt de laatste jaren. Deze film heeft nu geen stem meer van mij, dat komt dus doordat ik destijds ook mijn statistieken goed wou hebben (even veel stemmen als meningen) en aangezien ik hier geen mening had geplaatst kwam die weer in mijn kijklijstje terecht. Nu misschien wel dertien jaar nadat ik deze film voor het laatst zag weer opgezet en eigenlijk herinnerde ik mij helemaal niks meer van deze film. Het had dus toch niet zoveel indruk achter gelaten dan ik had gedacht.

Eigenlijk is ook alles fout aan deze film, al maakt dat het juist ook wel leuk. De film weet zichzelf voornamelijk te redden door de ontiegelijk vette gore momenten, daar kan menig horrorfilm nog wel eens wat van leren. Het is overigens ook het enige wat deze film echt te bieden heeft, naast een paar mooie dames gebeurt er ook niet heel veel.

Het verhaal is gewoon echt saai maar, het concept vond ik dan wel weer best leuk. De film duurt erg lang om uit te bloeien en is in de laatste 20 minuten pas echt leuk. Dan komt er namelijk een waar gorefestijn en werd het ook echt héél leuk om te kijken. Het is dan ook zonde dat de film zulke matige CGI kent, want dan was het misschien nog wel beter geweest.

Alleen al om de gore stem ik nog vrij positief, dat was echt lekker. De rest is gewoon ondermaats en weet de film nauwelijks wat te bieden, zoals ik al zei; buiten wat ontblote vrouwen na dan.

"Josh cut off his penis because something came out of my vagina.”

Dit is nu precies hoe ik een Theunissen omschrijf. Haha, zonder gekheid het kan wel. Want eigenlijk is het enige waardoor deze film zichzelf nog enigszins relevant probeert te houden dat ze voornamelijk veel naakte fotomodellen naar je toe slingeren. En mij hoor je echt niet klagen hoor nee, ik heb best kunnen genieten van deze prachtige beelden, alleen dus wel jammer dat de film gewoon ook niet veel meer te bieden had dan dat. Al moet ik wel toegeven dat ik deze film een stukje beter vond dan het eerste deel en dat komt gewoon puur door de nonsens wat deze film verkoopt.

Het begint eigenlijk direct best leuk, waar de losgeslagen prehistorische piranha's nog steeds hun weg vinden in de wateren van Amerika, en uiteindelijk terecht komen bij een pijpleiding van een zwembad. En dat is eigenlijk ook direct het hele verhaal ontleedt; de piranha's vallen het zwembad aan en vermoorden wederom vele mensen die daar recreatief bezig zijn. Al zegt de alternatieve titel van de film al wel veel; de vele vrouwen die er rondhangen hebben een cup DD.

Goed een verhaal zoals dat heb je al wel vertelt in misschien een half uurtje, misschien wel korter. Dus hoe ga je dan toch een film van bijna anderhalf uur presenteren? Dat begint eigenlijk toch al wel met een hoeveelheid best leuke gore, waar bijvoorbeeld één meid was gebeten in het meer, vervolgens seks had met een jongen en er dan een piranha uit haar vagina kwam en zo die pik van die kerel beet waarna hij dus zijn penis afsneedt, zie de quote die ik heb geplaatst.

Daarna kiest de film eigenlijk wat meer rust, het park gaat openen en er lijkt weinig aan de hand, tot je eigenlijk het laatste half uur weer een leuk gorefestijn te zien krijgt. Waar bijvoorbeeld bij een man de piranha in zijn anus beest, of dat jochie op het einde die naar een gemuteerde piranha liep, waarna zijn hoofd er werd afgebeten. Duidelijk wel met die mutaties dat ze loerden op een deel drie, gelukkig is die er eigenlijk nooit gekomen maar, het probleem is een beetje dat deze films zo slecht zijn dat ze automatisch eigenlijk ook wel weer leuk werden.

Pirates of the Caribbean: At World's End

Ik ben bijna klaar met de PotC reeks, voordat ik vrijdag naar de nieuwe ga in de bioscoop en ik moet zeggen dat ik wel fan ben van de serie. Als kind af aan vond ik dit altijd super leuke films, maar vaak wel eng. Als ik het soms zo terug kijk snap ik de angst, ik was dan wel ruim 10/15 jonger. Toch word de serie wat terug houdend, onorigineel en vooral ongeïnspireerd. Zo vind ik dat de rol van Jack Sparrow vaak op het zelfde neer komt, en mij dan niet weet te bereiken. Er zijn zeker wel scenes waarvan ik het goud vond hoe Depp acteerde, denk aan de scene met de boot in de woestijn, dat hij er dan achteraan rent en noem zo maar verder op.

Nee, deze film word niet saai of slecht. Het is gewoon: de vernieuwing mist iets, het word allemaal te veel gekopieerd en ik denk dat Gore Verbinski uit ideeën is geraakt. Toch pakt de film je wel, en met een aantal keiharde actie scenes, zeker ook komische scenes raast de film prima door en word het niet al te ‘saai’ maar, qua vernieuwing had er veel in gekunt.

In dit deel volgen we vooral in het begin kapitein Barbosse met Elizabeth en Will, opzoek naar Jack Sparrow die in het vorige leven was opgeslokt door het enorme zee monster. Ze varen naar het eind van de wereld om daar te komen moeten ze eerst een bepaalde kaart vinden die hun naar het einde weet te brengen. Sparrow keert terug na een ietwat lange en saaie begin scene en komt op een idee. Het schip moet omgekeerd in het water liggen voordat de zon ondergaat, wanneer dit is gebeurt knallen ze weer naar boven en zitten ze eigenlijk in een andere wereld waar het gevaar op de loer ligt. Sparrow en zijn crew moeten vooral vechten tegen de Engelsen en daarbij horend Davy Jones.

Tijdens het gevecht met Davy Jones (erg gaaf gevecht) verslaat Sparrow, Jones om Will het hart te laten doorboren (Will is hiervoor neergestoken door Jones). Wanneer dit gebeurt en Jones in de draaikolk valt word Will de nieuwe kapitein van de Vliegende Hollander en samen bestoken ze dan het Engelse commando schip, 1 van mijn favoriete scenes uit deze film..

Al om al, prima vermaakt maar, je merkt wel een daling. Benieuwd naar de laatste en zeker benieuwd naar de nieuwe die ik donderdag ga bezichtigen.

3.5*

Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest

Dit tweede deel van de Pirates of the Caribbean is misschien wel 1 van mijn favoriete delen, ook al is deel 1 toch wel op sommige vlakken beter (en voor mij de beste deel van de hele reeks) qua komedie ‘Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest’ mijn meer te pakken dan deel 1, al vond ik de tegenstanders van Jack Sparrow in deel 1 bij vlagen veel beter, het hele Davy Jones verhaal, daar moet ik nog maar even flink aan wennen, al vond ik de ‘Army’ van Barbossa tien keer gaver (De skeletten tegen de zee monsters). En zoals alle herzieningen houd ik deze recensie even lekker kort.

We volgen Jack in het begin van de film als stamhoofd van een bepaalde stam (nadat Will en zijn liefje opgepakt worden), ergens op een ver eiland, geniale scenes dat hij daadwerkelijk met deze mensen probeert te praten. Wanneer zijn crew gevangen genomen word probeert hij te vluchten maar, laat zoals gewoonlijk bijna iedereen achter. Wanneer zijn crew eerder is en hij er aan komt rennen met de hele stam kon ik mijn lach niet meer in houden, wat een geweldige scene was dit!

Johnny als de rol van Jack Sparrow vind ik erg gaaf, kan er ook wel aan wennen dat hij Jack Sparrow speelt en doet dit fantastich. Het verhaal van ‘Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest’ is erg gaaf. Wanneer Sparrow opzoek gaat naar een sleutel komen we voor het eerst in aanraking met Davy Jones en zijn bemanning. Hierbij volgen we de zoektocht naar een bepaalde sleutel, de sleutel van de kist waar het hart van Davy Jones in zit. Wanneer ze deze gevonden hebben is het vechten om de kist waarbij het in de handen van de VOC raakt (als ik het goed heb). Sparrow en zijn bemanning moeten vechten om te blijven leven en daarbij veel gevaren trotseren met erg veel komische scenes (ik heb zeker wel genoten)..

Erg toffe film en erg vermaakt, misschien net niet zo goed als deel 1 maar hij behaalt zeker wel de top dat hij net zo’n stem krijgt als deel 1.

4.0*

Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales

Gisteren besloten met twee kameraden om naar de nieuwe film ‘Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales’ te gaan. We zaten lekker vroeg, en voor het eerst in de V.I.P. stoelen bij de VUE en wat heb ik daarin genoten. Je zit daadwerkelijk wel relaxter in je stoel, maar dat komt puur omdat je zo’n lekkere hoofdleuning hebt, en een kleine kater van het festival van de dag ervoor. Dus ik viel wel bijna in slaap tijdens de zit, al wist ‘Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales’ mijn aandacht toch aardig vast te houden en daardoor kon ik de film heerlijk uitzitten.

Ik denk dat ‘Pirates of the Caribbean’ nu een zeer beroemde reeks is geworden maar, wel zijn dieptepunten heeft gekend. Om hierop nog weer constant vervolgingen op de berusten lijkt mij idioot maar, ze zullen het vast wel weer doen. Ik zelf heb de eind-scene niet gezien die ik nu helaas massaal langs zie komen in de berichten, hier baal ik van want ik weet nou niet wat ik gemist heb, was het belangrijk? Toch vond ik de gehele film erg gaaf, misschien af en toe wel wat rommelig maar daar kon ik wat dat betreft wel mee leven.

Ik vind dat er met ‘Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales’ weer een prima slag word gegeven aan de reeks, de reeks bloeid weer op zeker na het slechte deel ‘ Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides (2011) ‘ is dit toch echt wel een beter deel. Hoe ik meneer Salazar toch kon bewonderen was niet normaal, Davy Jones was altijd mijn favoriete karakter in de reeks maar, Salazar komt erg dicht in de buurt van het niveau in mijn ogen (al blijft Jones toch wel echt de legende).

Zoals ik ook al in vorige delen had aangegeven vond ik het niveau qua komedie (en dan voornamelijk de rol van Sparrow) erg naar beneden gaan en werd echt ontzettend clichématig. In deze film vind ik het nog wel meevallen en heb gisteren nog wel aardig kunnen lachen om Sparrow, grinniken hoorde er ook wel bij maar de komedie zat er prima in. Toch waren natuurlijk sommige ‘grappen’ on-komisch of gewoon ontzettend slecht, heb me daar buiten toch aardig om vermaakt.

Ook ‘Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales’ kent een dubbel verhaal. Zoals we vaker wel tegen komen in de serie. Dit dubbel verhaal, zo kwam het erg over bij mij, is erg irritant en zorgt er eigenlijk meer voor ergernis dan dat het echt leuk te volgen was en aangezien het zo warrig is werd mijn kijkplezier me wel ontnomen. We volgen in het begin van de film het zoontje van Will Turner op die opzoek is naar zijn vader. Een scenario dat in heel deel vier niet vertoond werd en je er nu maar een beetje naar toe werd gegooid. Will had natuurlijk het schip overgenomen van Jones en was daarmee de kapitein van de vliegende Hollander (en zat ook onder zee schelpjes in zijn gezicht). Vond dit toch echt oubollig en we waren zo goed als klaar met dit concept. Daarna worden we snel negen jaar later gegooid met de film, alsof het begin enigszins invloed had op de rest van het verhaal, want het sloot helemaal niet, het was eerder wat tijd vullend vermaak, zo heb ik het idee.

De film raast lekker door, met een leuke openingsscene voor Sparrow. Hij overvalt met zijn crew de bank op Sint-Maarten en met een leuke maar wel erg lange achtervolgingsscène raast de film prima door. We komen daarna al gauw in aanraking met kapitein Salazar, een oud-spanjaard wat nu een ‘Dead Man’ is dankzij Sparrow. Dit kwam toen Sparrow net kapitein werd, Salazar had vermoord en er zo een vloek ruste op de man, hij was nu een geest. Zelf vond ik Salazar een erg gave karakter en erg mooie CGI dat er bij toegevoegd waren, het gaf een leuke kick.

Tijdens de strijd dat Salazar, Sparrow wilt vinden komen we ook weer uit bij Barbossa. Barbossa is nu een groot kapitein met aardig wat vloten om geld voor hem te verdienen, ook komen we uiteraard uit bij twee nieuwe karakters: Carina Smyth en Henry Turner die Sparrow helpen om de drietand te pakken en te vernietigen om zo alle vloeken op te heffen die verspreid waren op zee.

Ik vind dit persoonlijk weer een leuk en verfrissend nieuw deel van de PotC reeks en ik heb genoten van de zit, kon natuurlijk beter en het niveau van de eerste drie (sowieso twee) delen kon hij niet bereiken.

3.5*

Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides

Na de aanleiding van de bioscoop bezoek van gisteren heb ik alle Pirates of the Caribbean nog maar weer eens bekeken en zo heb ik (woensdag al afgemaakt) ook Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides nog eens herkeken om zo weer lekker in het verhaal te zitten.

Omdat ik nu eigenlijk een mening wil schrijven over de nieuwe houd ik deze mooi kort, want echt speciaal was Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides niet en ik vind dit persoonlijk de slechtste film uit de reeks.

We volgen Jack Sparrow in een kruistocht samen met de kapitein BlackBeard en zijn dochter opzoek naar de fontein van de jeugd. Tijdens de kruistocht komen ze hun vijanden tegen en staan er weer heel wat gevaren in de weg, zoals bijtende zeemeerminnen en ik vond die wezens wel erg gaaf.

Echt een hele korte want dan heb ik alles weer up-to-date. Dit was zeker de slechtste uit de reeks (na het zien van de nieuwe gisteren) maar, saai was hij niet! De rol van Depp als wederom Jack Sparrow is goud, en het is echt de beste acteur voor deze karakter!

3.0*

Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl

In aanloop tot nieuwe films van bepaalde film reeksen (ook kijken naar X-men en Transformers) heb ik besloten ook de Pirates of the Caribbean reeks weer eens aan te zetten, de films zijn tenslotte op Netflix geplaatst dus ik kan ze snel en lekker afkijken, zonder dat ik het vergeet natuurlijk. Ook ‘Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl’ kon voor mij niet ontbreken waarin ik toch vind dat dit wel de beste PotC film vind die zich in de reeks afspeelt. Ook weet ik nog wel dat ik deze film ook in game-uitvoering had op de PlayStation 2, toen kwam ik niet verder dan de kaping scene waar ze de dochter van de gouverneur ontvoeren, Elizabeth. Toch altijd wel geinig zulke dingen je weer te herinneren.

Het verhaal van ‘Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl’ is erg tof om te volgen. We komen uit in een begin scene waar (volgens mij) Elizabeth nog als een klein kindje vertoond word, bij haar vader (?) op de boot. Ze merkt daar een jonge man in het water op die van een schip afkomt die helemaal aan gort geschoten is. Ze vermoerden hier piratenrij waar Elizabeth later de ‘Black Pearl’ zag liggen, een echt piraten schip.

We ontmoeten Jack Sparrow vrij vroeg in de film, met al een lachwekkende scene dat hij aan komt varen in een bootje die even later zinkt. Men kent hem een beetje en besluiten om op te sluiten, hij is immers een piraat. Wanneer hij weet te ontsnappen (na een zwaardgevechtscene met meneer Turner en even opgesloten gezeten) gaat hij achter Barbossa en zijn schip aan om de ‘Black Pearl’ weer in handen te krijgen.

Wat blijkt dat de bemanning vroeger door heer Turner is vervloekt omdat Barbossa en de bemanning Jack Sparrow bedrogen en hij dit niet rechtmatig vond. Om de vloek te verheffen moeten alle bemanningsleden hun bloed afstaan (en ook Turner, die vermoord was door de bemanning). Wanneer Will Turner zijn bloed gebruikt kan de vloek nog ontheven worden en ze leven allen weer gelukkig verder.

Ik moet zeggen dat ik mijzelf uitstekend heb weten te vermaken met deze film, en het blijft een toppertje. Op naar de volgende delen, heb de serie al meerdere malen gezien maar het blijft echt heel erg tof en Johnny Depp is gewoon weggelegd voor de rol van Jack Sparrow! En een kleinere mening want het is morgen weer vroeg op!

4.0*

“And after, like, a bunch of years I finally realized what I really needed to do was grow a dick.”

"Well, probably I would like you a lot less if you had a dick.”

"Especially if it was bigger than mine, you know what I mean?”

“I don't think that's possible.”

Met het Nederlands elftal op de achtergrond kijk ik nooit echt films waar je héél goed bij moet op letten, en komen dit soort B werkjes vaker naar voren. Ik had opzich wel zin in een Seagal film, en deze moest ik nog zien. Ik bewaar nog een paar pareltjes van hem voor later, en wil liever toch zijn relatief slecht ontvangen films eerst zien, al zijn nou niet per definitie al zijn films goed ontvangen natuurlijk.

Dit is gewoon typisch zo'n film die je eigenlijk meer voor tijdverdrijf aan zet, anders zal ik ook mijn god niet weten wat je met deze film aan moet. Voor de rest is het vooral gewoon een Seagal film met heel veel hersenloze actie, de film duikt daar direct overigens al in.

Vervolgd wordt het met een vrij zwakzinnig verhaal en een heel matig concept. Eigenlijk kan ik er ook niet heel veel van maken Het kijkt overigens allemaal best leuk weg, en zo naast de voetbal is het zeker niet verkeerd; echter kent Seagal wel betere prenten.