Meningen

“Hoera”

De Russische oorlogsfilm ‘T-34’ was me al vrij snel opgevallen, en ik had best veel zin deze film eens te zien. Ik las al terug dat ik wachtte op een bioscooprelease, ik weet niet of die er ooit is gekomen maar ik ben in ieder geval niet geweest en nu dat hij laatst op ‘Netflix’ geplaatst was hebben we hem vanavond maar aangegooid. Ik was enthousiast voor deze film maar, een kleine preview verklapte al wel wat dingen waar ik kriebels van kreeg en ook tijdens de zit kwamen veel kriebels toch weer naar boven drijven.

De film begint goed, vooral erg knallend en met de hoop actie en spanning zit je vrij snel en leuk in de film. Ik vond persoonlijk de scene van de tank versus truck al wel wat overbodig, nietszeggend en vooral onrealistisch maar gelukkig was dat maar een snelle scene. Daarna volgen we de Duitse tank richting een dorpje waar ze in een kleine hinderlaag trappen en er hier een hevige strijd ontstaat tussen tanks van de Russen en de Duitsers. Hier zit erg veel pit in, de scenes zijn uitgebreid en erg leuk met het kat en muisspel wat er in verwerkt is.

Na deze tank-battle kakt de film voornamelijk wel weg. We zien dan de krijgsgevangenen ‘Ivushkin’ drie jaar na zijn gevecht tegen de Duitser ‘Klaus Jäger’ (wat overigens wel een heel erg makkelijke Duitse naam is) in een gevangenkamp terecht komt. Hij komt hier o.a. ‘Klaus Jäger’ weer tegen die heb een bepaalde kans geeft om mee te doen in een oefeningen. ‘Ivushkin’ mag een team samenstellen die vervolgens een tank (een heuse ‘T-34’) repareren om hiermee vervolgens de oefening te starten. Ze moeten alleen van begin tot eind werken, dit betekend ook dat ze de lijken van hun ‘kameraden’ uit de kapotte tank moeten halen waar ze tank-kogels vinden en deze verstoppen met de lijken. Wanneer de oefening begint pakken ze deze kogels op en schieten ze de eerste Duitser neer. Hierna vluchten ze en komen ze in een Duits dorp vast te zitten waar hun gevecht tegen ‘Jäger’ voortzet. Ze winnen, en komen meer en deels weg van de Duitsers door te lopen.

De film was een ware spektakel van CGI momenten, natuurgebieden en hevige actie. Zoals ik al eerder vermeldde vond ik persoonlijk de begin strijdt best leuk om te volgen, deze was intens en mooi, waarbij de Duitse tank ‘stoer’ over kwam en de Russen het tactisch erg leuk deden. De hoofdacteurs deden het opzich ook leuk, en vooral ‘Vinzenz Kiefer’ kwam d.m.v. Duitse uiterlijk en zijn litteken erg ruw over, echter werd zijn karakter van zijn personage wel op de proef gezet door ‘Aleksey Sidorov’ en was dit veelvuldig softer dan echt angstaanjagend. Ook vond ik de Russische tankcommandant ‘Alexander Petrov’ leuk. Misschien minder stoer qua uiterlijk maar qua innerlijk komen ze erg in de buurt; iets te soft op momenten. Echter deden ze het beiden wel leuk, de zogenaamde ‘vriendschap’ vond ik dan weer minder.

Ook het hele romantische aspect is dikke ruk waar ‘Ivushkin’ verliefd word op een Russische vertaalster in het kamp die vervolgens er ook voor kiest om mee te vluchten en de strijd aan te gaan. Daarna volgt een romantische scene in het bos wat afgeraffeld word en eigenlijk heel weinig aandeel heeft voor het verhaal en voor de film, en dat haalt eigenlijk de charmes best erg naar beneden.

En zoals ik al zei is vooral na de ontzettend grote begin strijd van de film de kwaliteit van deze gevechten ver te zoeken, althans het komt wel weer maar het raakt wat meer over – de – top wat de realisme weg haalt en het echt meer popcornvermaak werd. Bijvoorbeeld in het dorpje dat hij door middel van een kets de tankkogel door de bodem heen schiet. De CGI is ronduit slecht op veel plekken en er word de veelte veel met slomo’s gewerkt waar ik niet echt op zat te wachten. Zo’n beetje elke kogel die uit de ’T-34’ geschoten werd had een slomo en dat was best vaak, te vaak. En buiten die slomo’s in worden er hier en daar ook nog slomo’s gebruikt in de vluchtpoging. Het is niet iets te mooi, zeker op gebied van de Russen die blijkbaar met een tank door Duits bemand gebied kunnen overleven en zo’n beetje alle gevechten winnen. Het is duidelijk dat Russen volgens hun zelf de grote overwinnaars waren, en dat is overal terug te vinden.

De film was dus zeker een leuk popcornvermaak en avondvullende film maar ik had er veel meer van verwacht. De film valt niet alleen tegen op veel punten, ook zijn beeld in realisme is ver te zoeken en dat vond ik vaak wel jammer. De film duurt met zijn twee uur net iets te lang, en dat komt omdat ‘Aleksey Sidorov’ er voor kiest iets te veel onnodige dingen in te stoppen, die weggelaten mochten worden. Maar echt slecht is de film nergens.

3.0*

“Wills are for dying people. You've got to be strong.”

Wederom ben ik weer een film gaan kijken na een tip van mijn grote vriend " John Milton” toen we het hadden over films uit de Aziatische cinema, die eventueel kanshebber zijn voor de “MovieMeter top 1000 project” wat dit jaar weer terugkomt op het forum. Als liefhebber van het genre heb ik persoonlijk zeer weinig met de Koreaanse oorlog gehad. Ik wist van het bestaan af maar, van grote details wist ik niks, en veel achtergrondinformatie mis ik toch wel. Daardoor is mijn interesse in films zoals deze altijd wel erg groot, en ik heb de nodige beelden gezien. De oorlog was ook heftig maar, dat is eigenlijk elke oorlog wel te noemen. Deze oorlogsdrama wist me helaas niet altijd even goed te pakken, en het was wel heel erg duidelijk dat ‘Je-kyu Kang’ geïnspireerd is door de Amerikaanse film “Saving Private Ryan”, helaas is de film niet zo goed als die film.

De film deed wat dat betreft niet heel veel fout. De film begon aardig goed, met een mysterieus begin wat eigenlijk aan het einde van de film werd beantwoord. Daarna zien we Zuid-Korea een paar dagen/uren voordat de oorlog begon. We volgen hier de broers ‘Jin-tae Lee’ en ‘Jin-seok Lee’. Ze leven in een klein dorpje samen met hun moeder, en leven eigenlijk een gelukkig leven met elkaar. Tot op de dag dat Noord-Korea het land aanviel, en alle mannen tussen de achttien en dertig jaar moesten opstaan en naar voren moesten, en deze werden meegenomen in een trein waar eigenlijk het verhaal kwam dat ze een militair gingen worden. Men wist van niks, en er was vooral veel vreugde. Destijds was het namelijk heel normaal om voor je land te vechten. Dit zijn beelden die we vooral vroeger vaker zagen, en het meest voorkwamen tijdens de eerste en-tweede wereld oorlogen. Vanaf daar zien we eigenlijk constant het gevecht tussen Noord en Zuid-Korea met een hoofdrol voor Jin-tae die als een soort superheld door het slagveld heen kon lopen, niet geraakt werd maar, wel iedereen kon raken en doden. Iets wat ik toch een klein minpuntje vond.

Na deze opmars weet de film eigenlijk steeds minder te boeien. Het gedeelte waar het overging naar vooral wraak vond ik dan weer niet zo boeiend, en zeker het laatste half uurtje had ik toch wel de enige moeite om de film uit te zitten. Ik heb zelf de ‘director's cut’ gezien wat acht minuten langer duurt, geen idee wat ik meer heb gezien dan de normale versie trouwens. Enfin, het einde vond ik dus niet heel boeiend. Misschien wat langdradig maar vooral niet echt nodig. Ik denk dat de film een mooier einde heeft gekend als ze een twinitg tot dertig minuten eerder waren gekapt, ik weet niet, het voelde iets te lang. En er had in de gehele film wel wat meer uitgehaald kunnen worden. Ik heb het dan niet over het verhaal maar, de actiescènes zijn vooral erg chaotisch geschoten. Dit zorgt voor een goed effect op je als kijker, omdat de oorlog en de gevechten erg bombastisch waren, al had misschien wat rustiger camerawerk ons wat meer indruk kunnen achterlaten, en dan kwam het slagveld voor mijn gevoel pas echt naar voren.

Het zijn eigenlijk maar van de kleine zeurderige puntjes waar ik een beetje op hamer. Toch geeft het je een mooi inkijk op hoe heftig ook deze oorlog was. Waar je vooral de nare beelden van de Noord-Koreanen blijven achtervolgen. Zo krijgen we na een tijdje inzage op de door hen afgeslachte dorpjes, waar iedereen dood is geschoten, en zelfs werden opgehangen. En dat ging zelfs nog gepaard met boobytraps. En dat heeft deze film trouwens heel goed onder controle. De film ziet er erg gelikt uit als het gaat om de decor en de details qua verwondingen. De gehele film vliegen de afgeschoten benen en armen om je oren, en ook is ‘‘Je-kyu Kang’ er niet vies van om executies te vertonen, gevechten te laten zien waar hoofden worden ingeslagen of ogen worden ingedrukt en het gebruik van bloed. Dit geeft toch het nodige realisme, waardoor de film toch zo met vlagen echt hard binnenkomt.

Het had met vlagen wat korter gekund maar, het bleef een goed onderhouden en duidelijke oorlogsfilm die ons toch maar eens een indruk heeft gegeven hoe bloederig en heftig ook deze oorlog is geweest. Ik denk ook dat ik er toch wat meer van had verwacht, al komt de film nog met zoveel dingen aan gezet. De CGI vond ik matig, de vliegtuigen vond ook ik er na een tijdje erg nep uitzien, dat was een doorn in mijn oog. Bedankt JM voor wederom deze tip, en ik heb een vooral lange maar prima film avond gehad. En dit smaakt naar meer.

Vandaag is weer de eerste werkdag na een welverdiende vakantie van vier weken, en het moeilijkste is om weer te beginnen na al die dagen lekker thuis bankhangen. Om de pijn dan maar een beetje te verzachten gisteravond, ik was tevens nog slecht van het festival ervoor, had ik eignelijk best wel veel zin om een komedie film op te gooien. Op het eerste gezicht sloeg ‘Tag’ mij niet aan, de poster maakte me een beetje afstandig maar na het zien van de trailer was ik vrijwel verkocht aan de film, heerlijke verassende film was het geworden en heb me prima vermaakt.

Ik kwam de film al wel geregeld op het spoor omdat er toch nog een marketing kaartje aan vast zat, op het platform ‘YouTube’ maar ook op televisie en internet kwam ik de film vaak tegen en raakte ik eigenlijk steeds vaker nieuwsgierig over wat de film te bieden had, de trailer heeft de doorslag gegeven en heb me prima vermaakt.

“Never been tagged. Just sayin'.”

Ik vond de cast best geslaagd en leuk spelen. Ed Helms daar kan ik altijd wel van geneiten en dat deed ik ook weer in deze film, heerlijke vent blijft het. Jeremy Renner vind ik persoonlijk zelf een wat midnere acteur en ook in deze film laat hij dat maar vaak genoeg blijken, soms is het echt dramatisch hoe ik naar deze man kijk, en dan krijgt hij ook weer het ‘goeie’ rolletje voor hem, en spat zijn egoïsme soms van het beeld af. De rest van de cast is leuk maar word nergens speciaal.

De cast heeft er overduidelijk veel zin in, en dat spat ook van het scherm af met een geweldige sfeer. De pit zit er dus duidelijk in en de vaart is ook aanwezig. Het verhaal vond ik leuk, we volgen een groep van vijf vrienden die al enige jaren een spel spelen door een hele maand mij elkaar te ‘taggen’, gewoon aan te tikken en de laatste is een jaar lang de loser dacht ik. Jerry is vanaf het begin al onaangeraakt en gaat hier met veel moed mee door, en raakt de mannen vaak kwijt. Echter lukt het hem niet voor eeuwig en word hij na een tijdje ook getagt omdat Hogan (Ed) in het ziekenhuis ligt. Zo ging het spelletje nog wel even door en was het best leuk om naar te kijken.

Prima film waarmee ik mezelf prima mee vermaakte heb, onverwachts goed om zo maar te noemen. Ed blijft toch één van de leukere komedie acteurs vind ik.

3.5*

Taken is sowieso wel één van mijn lieveling actiefilms die is uitgebracht waarin Liam Neesson speelt. De film blijft ook bij deze herziening aardig spannend en ook ik zat nu weer op het puntje van me stoel, heerlijk genoten en ik moet eindelijk toegeven dat ik me weer eens vermaakt heb bij een herziening en dat de spanning goed erin blijft. Een herziening weet het toch altijd voor elkaar te krijgen dat mijn meningen korter zijn dan films die ik voor het eerst kijk, misschien is de indruk er dan wel van af maar toch blijft Taken erg goed.

Liam Neesson is toch wel één van mijn favoriete acteurs en ik heb net even mijn top 10 gewijzigd want ik miste hem daarin. Liam speelt ook zijn rol in Taken geweldig met toch zulke mooie uitdrukkingen op zijn gezicht dat de angst, woede en verdriet vaak van zijn gezicht af te lezen is en dat maakt deze film waarschijnlijk ook zo ontzettend sterk. Maar ook Taken kent mooie Liam scénes waarvan ik de afschud scéne erg mooi vond in Parijs waarbij Jean-Claude al een tijd aangeeft dat Liam geen herrie moet schoppen maar dit wel doet en er een undercover agent achter hem aanzit die hem moet observeren naar zijn gedrag. Hij ziet een auto hem achtervolgen en schud deze af waarbij je een geweldig shot krijgt waarbij Liam zijn middelvinger even opstak, die vond ik wel leuk. Maar ook weer geweldige teksten als:

“I will Look for you,
I will Find you,
And I will kill you.”

Zijn natuurlijk heerlijk om te kijken en daarbij gaat het spanning niveau wel even omhoog. Of het feit dat Liam al aangeeft bij zijn dochter dat ze sowieso ontvoerd gaat worden maar wel een aantal instructies moet opvolgen zodat hij een paar details over de persoon weet zijn prima. De film kent niet alleen goeie scénes maar ook wel wat slechte als je kijkt dat Liam iedereen aankan en bijna niet vermoord kan worden want dan heb je dus echt totale prutsers in je ‘legertje’ zitten.

Daarbij is de film taken niet echt iets verassend nieuws, een kidnappings filmpje waarbij gelukkig beter geacteerd word dan bij andere films en ik moet zeggen dat ik me niet verveeld heb. De actie is prima en het verhaal is leuk om te volgen, Pierre Morel heeft een prima filmpje geregisseerd in zijn eigen land waarbij de vonken er van af spat en, een harde kant in de vrouwen handel laat zien (al zal misschien niet alles zo zijn zoals in het echt), we zien mensen die de meiden imponeren en ontvoeren met slimme trucage, de ontvoerders en de ‘werknemers’ die er voor zorgen dat de meiden onder de drugs komen te zitten en alvast gebruikt worden als prostituee. Daarna zien we de handelaren die goud geld in het wereldje zien en de meiden werden voor aardige bedragen verkocht de dochter van Liam (ook al drukte hij zelf op het knopje) stond voor een waarde van $500.000 dollar.

Zoals al gezegd vond ik het verhaal wel leuk. We volgen Liam Neeson als Bryan Mills, een agent van de Amerikaanse overheid (daar ga ik althans vanuit) die zijn vrouw en dochter is kwijtgeraakt door zijn werk. Wanneer zijn dochter zeventien word en hij op bezoek is geweest heeft hij weer eens contact met zijn dochter waarop ze afspreken om een keer wat te gaan drinken. Eenmaal bij het drankje aangekomen te zijn blijkt het dat zijn dochter hem gebruikt en ze eigenlijk een handtekening nodig heeft om op vakantie te mogen gaan, ze wil de band U2 volgen door Europa samen met haar vriendin Amanda. Wanneer zijn dochter Kim aankomt ontmoeten ze de charmante man Peter die samen met hun in de taxi gaat zitten en zo achter de verblijfplaats komt. Wanneer de meisjes ontvoert worden zegt Bryan alles op alles om de ontvoerders tegen te gaan en komt hierdoor op de meest gruwelijke plekken uit. Hij vind zijn dochter weer terug maar Amanda heeft het niet overleefd en Frankrijk was weer een paar Albanezen armer.

Al om al, zeker een geslaagde herziening en uitstekend genoten van Taken. Heerlijke films blijven dit en op na deel twee. Ik was blij om te zien dat Netflix de trilogie had toegevoegd dus dan pik ik ze natuurlijk even lekker mee, want zo ben ik dan ook wel weer .

4.0*

Nu ik toch bezig ben om de twee taken films te herzien, het eerste deel heb ik vrijdag gehad en gisteren was ik begonnen aan dit tweede deel. Ik moest helaas dit deel even staken aangezien ik met wat vrienden naar een vuurwerkfestival ben geweest dus kon ik dit niet afkijken, ik had toch nog maar een uurtje te gaan. Vanmiddag maar even afgekeken met wat genot van een paar vissticks en ik moet echt heel eerlijk zijn, dit tweede deel is gewoon slechter dan het eerste deel. Olivier Megaton heeft teveel gekopieerd van het eerste deel en dat is balen.

Dit tweede deel staat voornamelijk veel in het teken om de ‘superkrachten’ van Neeson maar ook de irritante stoplicht relatie waarvan ik toch dacht dat dit niet zou komen, zo laat namelijk Pierre Morel hier van weten dat er niet veel aan de hand is maar de relatie ‘iets’ beter is en dit tweede deel laat Olivier gelijk zien dat de twee weer een beetje verliefd op elkaar worden en dat de relatie opeens stukken beter is alsof er niks is gebeurt. In mijn ogen was het beter om te laten zien dat de twee weer heel slecht contact gingen krijgen nu ze ontvoerd zijn, omdat ze in het eerste deel ook erg vaak laat weten dat hun verleden hun relatie verkloot heeft.

Wat mijn vooral erg irriteerde is dat Bryan (Neeson) wel erg snel wist dat ze gekidnapt gingen worden en werden achtervolgt. Had toch liever dan iets gezien als een mislukte poging en daar dan het verhaal verder op door lopen. Dus denkend dat Lenore dan vluchtte via dat steegje en hij die jongens aan ging en dan samen ontvoert werden. Dat zijn toch vaak punten waarvan ik denk dat Olivier het iets harder had mogen maken net zoals Pierre dat wist te doen, en wat spannender want de film was over het algemeen erg voorspelbaar.

Famke Janssen was dit keer de pineut en werd ontvoerd samen met Liam Neeson door de Albaniërs die Liam als Bryan Mills terug wouden pakken voor het vermoorden van hun zonen en echtgenotes. Wanneer ze ontvoerd zijn weet Kim uit het zwembad te ontsnappen (want die moesten ze ook nog hebben) waarop ze samen met haar vader ervoor zorgen dat ze elkaar vinden (d.m.v. granaten gooien en dan luisteren naar de knal en tellen hoever hij is). Ik vond dit ook weer zoiets: nergens politie te bekennen wanneer ze die granaten gooit maar wanneer Neeson een agent neerschoot kwamen ze opeens als een zwerm bijen bij elkaar. Zulke dingen vond ik nogal eentonig worden. Maar (en dat las ik ook al ergens hierboven) het ergste vond ik nog wel dat Kim niet wist hoe ze moest rijden althans, ze zakte constant voor haar examens met inparkeren. Wanneer Bryan en Kim achterna gezeten worden in de taxi lijkt ze opeens wel een coureur, hoe? En zo kunnen we nog wel even kijken naar de minpunten.

Qua verhaal vond ik het wel mee vallen en is er niet al te veel over te vertellen. Lenore en haar man gaan dit keer scheiden en Kim krijgt een vriendje. Bryan is weer lekker zichzelf en weet alles te achterhalen. Wanneer hij voor zijn werk in Istanbul is komen Kim en Lenore daar aan. Terwijl er in Albanië een plan word gesmeden om de drie te ontvoeren en de pijn aan te doen zoals de vaders het hebben gevoeld weten de drie in het hotel van niks. Nadat de ouders ontvoerd zijn zetten Kim en Bryan alles op alles om weer te ontsnappen en zo veilig naar huis te kunnen gaan.

Voor de rest was de actie wel prima, niet zo hard als deel één of zo speciaal om het misschien wat beter te verwoorden. De actie is gewoon prima vermakelijk. Voor de rest is de film niet speciaal (zoals eerder genoemd) en moeten we Taken 2 maar snel laten zoals hij is.

2.5*

Taken 3

Een film met een ander zicht dan dat ik verwacht had. De trailer zag er super spectaculair uit, waar ik film in veel zichten nog minder uit zag komen. Ondanks dat Liam een uitstekende vluchtroute had gevonden onder een auto gaat het al mis dat die politie agenten daar niet eens gaan kijken bij de achtervolging. Daarna ook nog een een of andere hoofdinspecteur Dotzler die met zijn tengeltjes aan het bewijs zat, bagels, die Bryan net gehaald heeft. Heerlijk genieten.. Met een lijk op het bed, haha! Nee dit deel was duidelijk beter dan nummer 2. Waar ik nummer 1 toch het beste vond. Kwa actie zit je niet mis, ook de 'spannende' achtervolgingen mogen er wezen. En toch knap dat Liam overal levend vandaan wist te komen!

Liam Neeson speelt een toch weer uitstekende rol als Bryan. Forest Whitaker, onze inspecteur vond ik ook wel leuk acteren in het algemeen, al vond ik hem toch wel vaak Bagels eten. Misschien verslaafd? Leuk Famke Janssen weer terug te zien! Maggie Grace, vind ik opzich wel een knappe meid maar, was bij deel twee al genoeg.

Het verhaal was dun en vaker voorspelbaar. Het concept was totaal anders, nou ja, totaal.. Hij wijkte ietsjes van deel 1 en 2 af. Waar zijn dochter en vrouw daar werd ontvoerd word ze hier vermoord, leuke man die Bryan!

3.0*

En we gaan lekker door met de herzieningen en vandaag was het de beurt aan ‘Takers’, een film die ik een tijdje geleden heb gezien en ik me niet zoveel meer van kon herinneren. Ik moet zeggen dat de herziening mij goed bevallen is, en ook al kent deze film uiteraard een concept wat al vele malen in films voor gekomen is (en lijkt hij erg herhaald) raast de film nog wel lekker door en ik was dus ook erg blij dat ik zag dat deze film op Netflix staat, zodat ik hem kon kijken.

De cast is redelijk en hoewel het best grote namen in zijn bezit heeft vond ik dat de film daarom ook geen afkeur kon verdienen. Natuurlijk komt de overleden Paul Walker hier ook in voor, en hij laat het nog maar even zien hoe goed hij was op zijn manier. En dan blijft het toch zonde dat we hem moeten missen maar zijn rol in ‘Takers’ was leuk. Idris Elba vind ik altijd wel een leuke acteur die het vaak goed doet in dit soort films. Toch was ik wat minder te spreken over de twee irritante hip-hop Amerikaanse rappertjes Chris Brown en T.I. waar ik dan weer net geen fan van ben en die mocht je er ook wel uithalen.

Het verhaal was wel redelijk. De groep van Walker en Elba zijn goede bankrovers die nog nooit gepakt zijn met wat ze doen en ze zijn er ook goed in. Op een dag komt het oude bendelid van Idris naar binnen gestapt en hij zou een klus hebben op twee geldtransport wagens. Eenmaal nadat ze deze overval gepleegd hebben komen ze in een kat en muis spel met de politie en na een mooi en goed gevecht tegen de Russen blijven alleen Walker en Elba leven waarna ook deze film weer abrupt eindigt.

Dus, ik heb me zeker wel vermaakt met deze film al word het nergens echt spannend of origineel. Ik heb me dus redelijk vermaakt en dat op de zondag middag, dus daar hoor je me niet over klagen. Prima actie maar niet al te veel groot praat over deze film. Sommige scénes zijn zeker erg leuk geschoten maar daar blijft het ook wel bij, doorsnee bankovervalfilmpje.

3.0*

"The story of Alzheimers is never about one person. My PhD thesis film posits that this insidious disease not only destroys the patient but has a physiological on the primary caregiver."

Zo slecht was dit toch allemaal niet? Het verbaasd me ook niet trouwens dat deze film wederom hier vrij laag scoort, de scores op IMDb en Letterboxd zijn wat dat betreft een stuk logischer. Door de lage waardering had ik hier trouwens niet héél veel hoop op gevestigd, dus alleen maar een stukje beter dat het me daardoor juist beter is bevallen. Het verbaasd me overigens ook dat ik deze film helemaal nog niet had gezien, aangezien dit soort exorcisme verhalen met found-footage een echte smaakmaker was destijds in 2014. Ruim tien jaar later vermaakt de film overigens nog steeds heel goed, en zo veel bijzonders doet deze film nou ook weer niet.

Het debuut van Robitel weet mij dus ook best te vermaken, en zo deed hij met zijn andere films ook. De maker van de Escape Room films weet duidelijk wel hoe je een vermakelijk horrorprentje kunt uitpoepen, hoewel die met zijn Insidious deel juist de plank volledig misslaat. 'The Taking of Deborah Logan' is alles wat je mocht en kon verwachten van deze type films uit de begin jaren '10, én is daarmee ook wel gewoon vermakelijk maar niet vernieuwend. Of je dat trouwens nou echt mocht verwachten is een tweede.

Het begint allemaal best gemoedelijk, Robitel kiest er wel voor om de vaart er direct snel in te zetten. De film wacht daardoor niet al te lang met zijn spanningsopbouw, en is daardoor ook gewoon een stuk vermakelijker dan ik dacht. Hoewel je uiteindelijk niet héél veel paranormaals ziet, én de film nou ook niet echt héél eng is, kent de film wel een leuk verhaal. En met vlagen zelfs nog wat gore, om toch je vinger af te likken. Al is dat allemaal niet héél bijzonder.

En dat laatste typeert deze film wel; is het bijzonder? Nee, totaal niet. Een film die we al vele vaker voorbij zagen komen, en zoals ik al zei; zeker in het tijdsframe ook erg bijpassend. De film schiet nergens echt uit, maar was wel gewoon vermakelijk en neemt je leuk mee. Het had misschien wat spannender gemogen, of de gore had wat omhoog gekund.

The Taking of Pelham 1 2 3

Ik kan weer merken dat ik weer helemaal In-to-the movies ben op het moment. Ik kijk de1 na de andere film en nu ik mijn Spider-Man marathon klaar heb zou dit gelukkig wel weer wat afzakken, over 16 dagen heb ik een maand lang vakantie dus dan word er ook wel weer genoeg gekeken ben ik bang. Ik heb ook nog een planning staan om alle X-men films te gaan kijken en ik moet heel de 007 reeks dus in de komende periode ben ik nog lange na niet uitgekeken (ik moet buiten die films nog wel meer). Gisteren kwam voor een heerlijk tussendoor film ‘The Taking of Pelham 1 2 3’ naar voren waar ik erg veel zin in kreeg en stiekem ook wel had. Een ‘perfecte’ film is voor mij snel gemaakt, helemaal perfect niet want deze gaan geen 10en halen maar voor mij is meestal een ‘fijne’ film ervaring zoals ‘The Taking of Pelham 1 2 3’ dit met zich mee brengt. En dan heb ik het niet over de af en toe wat clichématige inhoud maar gewoon om de expressie. Geef mij een film in de stad New York en ik ben verkocht, daarom heb ik a.s. vakantie ook ‘ Once upon a Time in America (1984) ‘ op mijn agenda. Ik ben al sinds jongs af aan New York ‘verslaafd’, wat een heerlijke stad en die ga ik zeker een keer bezoeken!

Hoewel ‘The Taking of Pelham 1 2 3’ niet echt interessant is qua ‘spanning’ of verhaal, het is allemaal best simpel heb ik me toch wel dondersgoed weten te vermaken met deze film en dat vind ik totaal niet erg. Het verhaal is ook gewoon reten simpel maar ik vond John en Denzel acteren en ik heb me (nogmaals) uitstekend weten te vermaken met deze film afgelopen zondag.

Het verhaal is niets bijzonders. Denzel werkt als regelaar bij de metrostelsels van New York City en heeft dit werk pas kort gekregen vanwege illegale praktijken. Op een dag word de metro Pelham 123 gekaapt door Ryder en zijn crew, ze eisen 10 miljoen dollar binnen een uur van de stad New York. Terwijl Denzel hard aan het onder handelen is met Ryder krijgt Ryder de tien miljoen maar, denzel moet het komen brengen. Ze vluchten maar worden opgepakt (doodgeschoten) en Denzel ging achter Ryder aan, die uit zelfverdediging dood geschoten word door Denzel. Zoals ik al zei: een simpel verhaal maar wel erg leuk om te volgen. Ik heb me uitstekend vermaakt met deze film!

3.0*

"Inspector Daniels?"

"Daniels."

"Oh, I, uh, thought you were, uh, like a shorter guy or... I don't know what I thought."

Na het zien van de remake met Denzel (die ik misschien wel iets meer prefereer) heb ik besloten het origineel te kijken, ook mede dankzij het feit dat hij op Amazon Prime te zien is. Wederom een hele leuke zit, hoewel ik niet echt fan ben van zulke oude films heb ik er nog best van genoten, gelachen, maar kom je er op alle fronten ook onwijs goed achter dat de film erg ouderwets is. Racisme is hier gewoon nog een lachertje bijvoorbeeld (zie de quote die ik post) en dat is dan toch wel even wennen dat je naar de oude stempel kijkt.

Ik ben echt meer fan van de remake, maar ik kan onwijs genieten van het "oude" binnen deze film. Hoe het er vroeger aan toe ging, en het vele werk wat het onderhouden en bedienen van de metro was. Qua acteurs wel geinig, ik ken er uiteraard geen één of tenminste niet zo op het eerste gezicht. Best leuke actie en eigenlijk gewoon precies zoals ik had verwacht.

Voor de rest niet echt iets op aan te merken, kijkt heerlijk weg. Wat ik zei, wel heel verouderd maar ja, wat verwacht je anders?

“What are we going to say? The body of a citizen we murdered has come back to kill us?”

Vrij matige film vond ik zelf. Wederom een standaard horrorfilm waar we genoegen moeten nemen met vier korte verhalen maar dit keer valt het in ‘The Hood’. Zo volgen we constant een paar afro-Amerikanen die tegenover de dood staan. Het eerste korte verhaal vond ik leuk om te zien, daarna zakt de film heel snel weg en met het stukje waar de ‘Ku Kux Klan’ zich bevindt werd het weer wat interessanter. De cast deed het aardig maar nergens werd deze film heel speciaal. Matig werkje met weinig spanning, spectakel en bloed, het is constant net niet maar wel een leuke poging van Cundieff. En de autist die ik ben moet ik voor mezelf deel twee ook nog gaan kijken binnenkort, ben benieuwd.

2.5*

Toch een beetje uitgekozen voor deze avond, ‘Halloween avond’ ook wel te verstaan. Toch een best vermakelijke film die helaas na de zesde korte film wel wat in kakte en me wat minder begon te boeien. Heel origineel is het natuurlijk allemaal niet meer, toch kan ik dit soort films altijd wel waarderen waar een paar leuke namen in de horror wereld de krachten bundelen om met elkaar één film te maken. Toch moet het wel interessant zijn en dat zijn niet alle filmpjes, de eerste twee vond ik het beste, daarna ging het langzamerhand berg afwaarts en zoals ik al zie na het vijfde filmpje kakte de film al snel in, en dan duurt die nog best lang.

Het acteerwerk daar kun je niks op aanmerken, de één acteert natuurlijk wat strakker dan de ander maar daar kun je moeilijk echt wat van zeggen aangezien het tien korte films zijn heeft elke film natuurlijk een andere cast. Het concept was leuk en de uitvoering was ook wel geslaagd. De regisseurs krijgen allemaal de kans om hun eigen visie of leuke horrorverhaal rond ‘Trick or Treat’ en mogen hierbij de engste versies verzinnen. Zo krijg je wel wat variatie maar toch keren er enkele gezichten terug, dat is wel leuk!

Ook weet de één natuurlijk wat meer bloed te gebruiken dan een ander. Zo was het eerste verhaal lekker goor maar zijn er ook een aantal die zich wel wat inhielden. Verder kun je er niet zoveel van vertellen, een echt verhaal kent de film niet dus daar ben je ook snel op uitgekeken. Leuk vermaak op Halloween avond, toch minder zin om alle korte filmpjes één voor één te beoordelen. Zelf kijken zou ik zeggen, zo’n verspilling van tijd is het ook weer niet.

3.0*

“I let you in.”

Dit was echt een hele gave film. Ik ben voor de meerderheid echt onder de indruk. Toen ik deze tegenkwam qua trailer vond ik het al best vet, en ook de hype die is ontstaan online over deze film heeft me toch echt wel overgehaald om deze film te checken. Een film die ik zeker moest kijken tijdens de horrorfilm challenge. En om JM's feitje door te trekken, ben ik de elfde kijker van deze film, in deze challenge. Echt heel tof om te zien dat deze film alle lof krijgt die hij zeker verdiende. De film voelde vooral ook vrij fris aan, ik zelf ben niet echt bekend met films die echt dit concept hanteerde. Hoewel het gewoon “simpel” een geestenoproep filmpje was, ken ik niks in dezelfde extase. Voor mij erg verfrissend.

Het is lang geleden dat een film een gevoel in mij creëerde van toch wel een klein beetje angst. Supertof, daar was ik héél lang naar op zoek en Talk To Me lukt het ook echt. Dat kwam voornamelijk omdat ik het best spannend vond wat ze deden met die hand, je weet niet wat er gaat komen en zeker op het begin schrik je toch best wel even. Daarna gaat de film vrij leuk en snel door, waar de frisheid toch naar boven komt als de cast ook heel goed mee beweegt met deze film. De introductie vond ik al een knaller, waar ik meende een jongen zijn vriend zocht, en deze verstopt zat in een slaapkamer bij een feestje. Toen hij die jongen mee stak en het voor hem op nam (om de telefoontjes weg te doen die aan het filmen waren), stak hij eerst zijn vriend dood en daarna zichzelf. Gruwelijk maar best gaaf.

De cast vond ik wel prima. Wel erg inclusief merkte ik, al vond ik niks echt bepaald storend. Ik was best bang dat deze film zich weer deels politiek wou inwikkelen maar, gelukkig liet hij dat snel achter wegen. Maar, dit voorgevoel of deze “angst” (als je daar overigens al bang van moet worden), werd voornamelijk gecreëerd door een eerdere discussie bij deze film. Het viel me in het begin helemaal niet op hoe of wat maar, ik zelf stoorde me totaal niet aan Zoe Terakes. Aan het acteerwerk merk je niks, en het valt echt niet op alleen als je erop gaat letten. Voor de rest vond ik Sophie Wilde het erg leuk doen ook, een prima rol die erg vermakelijk was om te volgen.

De film begon vrij leuk maar, kende af en toe wel wat in kak momenten waar ik niet echt aan kon wennen. De film was op het begin soms vooral wat tam, maakt opzich niet héél veel uit verder omdat de opbouw wel heel sterk was. Ikzelf vond het moment met Riley bijvoorbeeld heel vet, wanneer hij eigenlijk over zijn angst heen komt en ook die hand probeert maar, uiteindelijk een verkeerde geest in zich krijgt waardoor hij zichzelf eigenlijk mishandelt (door constant op de tafel te slaan met zijn hoofd, en later ook in de douche in het ziekenhuis). Maar, ook het moment dat Mia te lang vastzit en hierdoor eigenlijk in de geestenwereld blijft hangen en deze geesten constant blijft zien vond ik ook heel tof.

Het einde was voor mij de kers op de taart. Als Mia eerst haar vader neersteekt met een schaar, een moment wat je eigenlijk aan ziet komen overigens. En daarna naar Riley gaat in het ziekenhuis omdat ze van de geesten hoorde dat ze hem moest vermoorden om het over te laten gaan. En nadat ze bij de snelweg staat, zichzelf voor de auto's gooit, en daarna weer op staat. Maar, het uiteindelijk blijk dat ze nu zelf tussen de doden hoort, en ook bij het spel met de hand belandt alleen dan bij Spaanstalige spelers. Heel erg leuk, en een vrij grote open einde voor het tweede deel (wat overigens ook al is aangekondigd).

Dus ja, ik ben echt een erg grote fan van deze film geworden, en kan niet wachten tot het tweede deel. Ik vond het heel vermakelijk wat er gebeurde, en heb me echt een anderhalf uur vermaakt. Ja, zo kort is deze film, en dat valt reuze mee. Hele toffe film.

The Tall Man

Ik heb The Tall Man al een geregelde tijd op mijn Watch-List staan. Nu hij van Netflix af is werd de kans steeds kleiner dat ik hem in een snelle periode aan zal zetten. Toch kwam gisteren mijn maat langs met deze film, die konden we gisteren wel kijken want ik heb tenslotte vakantie gekregen. Nu ben ik dan wel op vakantie dan kan ik mooi eventjes een review schrijven. The Tall Man, ik vond het niet heel speciaal. Hoewel er toch wat leuke scenes waren viel de film mij negen van de tien keer tegen!

The Tall Man bevat over het algemeen een duister sfeertje. Dan hebben we het nog niet gehad over het totale mysterieuze pakket in het begin. De film begon namelijk erg fijn, veel hints werden er gegeven over The Tall Man die kinderen weg neemt zonder enig gerinkel. We volgen Cold Rock Town in Washington, USA. (als ik het mij goed herinner). Het mysterie gaat verder waarna het zoontje van Julia word mee genomen door de tall man en zij er achteraan gaat. Bij de achtervolging word ze aangevallen door de hond. Die daarna oerlelijk met een greenscreen moest word geprojecteerd in de film, dat zag er niet ui! Achteraf blijkt Julia zelf The Tall Man te zijn en en de mysterie was ontrafeld.;

Ik wil niet uitmonding een review maken over The Tall Man omdat hij dat zozeer niet verdiend en ik weg ben op vakantie. Verhaal was saai, concept was leuk en uitwerking kon beter. Alles was niet leuk om te kijken en de film is gewoon op het algemeen erg saai en traag. Niet echt vermaakt maar, je komt de avond door.

1.5*

Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby

Een komedie film over de Nascar sport in Amerika. Ricky Bobby is een professionele Nascar racer die door zijn vader werd bemoedigd om ook te gaan racen. Tenminste zo kwam het over. Wanneer hij oud genoeg was en een kans kreeg om in een Nascar te mogen racen werd hij professioneel. Maar goed, wat krijg je als je veel geld hebt? Een of andere trut hola die bij je komt voor het geld. Dat was ook in deze film te merken. En ook goed geacteerd door: Leslie Bibb. Door een ongeval werd hij helemaal gek en was een tijd uit de race. Want hij wou zo graag winnen van die verdomde Fransman!

Nee, Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby was verrassend toch een leuke komedie film die op vele momenten geinig was maar soms ook wat aan de mindere kant. De film vond ik toch erg gaaf door zijn race scene's die perfect werden geschoten. Will Ferrell speelt toch wel een geinig rol met een van zijn oude bekende acteur John C. Reilly. Deze twee heren zagen we ook al schitteren in Step Brothers en ook hier deden ze het wel leuk!

Het verhaal was soms wel wat slapjes. Maar, je vermaakte je wel onder het kijken van de film. Het concept de zogenaamde 'Nascar' is voor mij iets nieuws. Uiteraard heb ik wel eens eerder een film gezien met het zelfde concept alleen niet op een komedie manier. Toch staat Nascar mij wel aan want, ik vind het wel gaaf om te zien. Niet alleen de mooie meisjes die er rond lopen maar ook het racen, de crashes etc. Ik vond de film dus achteraf nog aardig leuk en zeker kijken als je van het racen bent gecombineerd met komedie! En dan vooral met dat foute accentje van Ferrel, haha lol!

3.5*

Taped

De laatste tijd ben ik eigenlijk wel een beetje fan aan het worden van de Nederlandse Thrillers. Deze zien er vaak erg goed en onderhouden uit en de spanning is (vaak) wel aanwezig. Zo vond ik de nieuwe thriller Schone Handen erg sterk dus ik had veel zin in deze film. Toch is deze mij wat tegen gevallen.

Het verhaal was redelijk. Barry en Suzan gaan opnieuw een tripje maken naar de stad waar hun, hun dochtertje 'gemaakt' hebben. Al gauw raken ze in een ruzie en besluiten om naar huis te gaan en uit elkaar te gaan. Terwijl ze stonden te wachten op een bus, die niet kwam, waren ze getuigen van een brute moord door de lokale corrupte politie. Ze raken in een kat en muis gevecht met gruwelijke scenes (zo word suzan nog verkracht) en een hoop ellende met geweld.

Het verhaal was dus redelijk en het concept was prima. Al om al een toch wel vermakelijke film binnen de Nederlandse industrie die toch nog wel een vermakelijke avond kon bezorgen. Was overigens niet de beste film maar voor tussendoor erg geslaagd, niet lang en leuk tijd verdrijf!

2.5*

Tapped Out

Ik ben een persoon die erg van UFC in het echt houd! Helaas kan ik het niet meer goed volgen aangezien ik druk ben met school, en anders ben ik het wel vergeten om te kijken! Helaas vind ik het altijd wel jammer dat ze in een film als Tapped Out niet echt de ware kant van UFC / MMA laten zien.. Een persoon als Cody Hackman zou nooit zo snel al tegen een goeie UFC / MMA vechter als Krzysztof Soszynski moeten (Als dit echt zou zijn!) Nee, Cody is 1, 2, 3 de held van de kooi.. Ik vind dit meestal wel jammer dat ze het zo naar voren laten komen... Maar goed, dan moet je ook denken "Het is maar een film.."

Michael Biehn deed het als Karate leraar wel leuk.. Cody Hackman daar in tegen vond ik niet zo'n fijne acteur met zijn laconieke blik. Na de moord van zijn ouders is het een soort "probleem" kind geworden, die als ik het goed heb, bij zijn opa woont. Krzysztof Soszynski , kende ik ergens van. Ja hij speelt ook in Here Comes The Boom.. Maar nog ergens van, het lag op het puntje van mijn tong! Even wat verder gezocht op Google en ik kwam er al vrij snel achter! Ik kende hem van de UFC, waar hij echt in heeft gevochten! Hij kwam me al zo bekend voor, en hij ziet er nou ook weer niet zo lief uit, haha! Onze Pool !

Wat ik leuk aan Tapped Out vond was toch wel de tijd dat hij ging trainen, en natuurlijk het vecht toernooi! Het verhaal daar in tegen was erg slecht! Het begon dat zijn ouders vermoord werden door Krzysztof Soszynski, no reason. Ja, ze waren de auto aan het overvallen.. Maar waarom die vader opeens dood geschoten werd is me nog steeds een raadsel! Dat hij daarna ook nog niet eens dat jongetje op de achterbank ziet ben je wel steken blind, meestal gaat een overvaller eerst kijken of niemand hem ziet, ik zou dan ook gelijk de achterbank mee nemen, maar goed.. Ik had niet hele hoge verwachtingen toen ik aan de film begon, en het was ook niet nodig achteraf! Het vechten / trainen helpt de film nog op de goeie rit!

3.0*

“Welcome to the circle. One more at the heart. With this final card, your meeting will start. Follow one rule to stay out of danger. You're never to deal with the deck of a stranger. The Hermit. Magician. High Priestess or Death? Whose face will you see, when you take your last breath?”

Het regiedebuut van de twee regisseurs, en het is allemaal helemaal niet zo ernstig als wordt gezegd. En wat dat betreft ook best een leuk debuut hoor. Het is alleen helaas wel wat tam, en van de gigantische potentie die deze film kent daar wordt maar weinig gebruik van gemaakt, en dat is wel echt jammer. Toch weet je wel gewoon wat je mag verwachten van een soort horrorfilm als dit, duidelijk gemaakt en gericht aan het doorsnee publiek en daar zitten toch wat tedere zieltjes tussen.

Want qua script hoef je het echt niet te doen met deze film. Het is allemaal nogal zwakkerig, komt nergens echt op gang en het gebeurt allemaal maar gewoon. Hoe, wat of waar word je nauwelijks uitgelegd en is blijkbaar ook niet relevant voor de scriptschrijver. Het horrorscoop verhaal is wel interessant maar, ook niet heel veel meer dan dat. En dan moet je het praktisch doen met het onwijs slechte acteerwerk, tja en zoals ik dat al schrijf: het was allemaal maar povertjes. Het hele politiekcorrect getinte cast vind ik altijd al een beetje onnodig maar goed, dat is nou eenmaal hoe de wereld "veranderd”.

En wat dat betreft springt het politieke er niet uit. Gelukkig maar, blijft het nogal tam. De film hoeft het ook niet van zijn zogenaamde horror te hebben. Want wat ik vaak de meeste haat aan dit soort Hollywood films is wanneer je dan bij het moment supreme ziet dat de camera weg wordt gedraaid en dat vind ik dan echt jammer en dat is in mijn ogen de echte dooddoener in deze film (en eigenlijk in elke horrorfilm). Bloedgebruik is hier maar nihil, en dat mag gewoon echt niet in een horrorfilm.

Qua setting is de film dan juist wel weer heel tof. Spenser Cohen en Anna Halberg weten heel erg vette horrorpersonages (ik ben even vergeten hoe je dat noemt) neer te zetten. Met als persoonlijke favoriet “the fool”. Jammer dat er gewoon maar heel weinig uit wordt gehaald door die twee, het is het allemaal telkens net niet. Ook als die demonen eindelijk eens in beeld komen is het allemaal maar gewoon tam, er mocht zoveel meer pit in deze film zitten.

Jammer, het zet me wel gewoon echt aan het twijfelen. Visueel met de demonen ziet het er prachtig uit, en ook het sfeertje is heel strak. Vrij benauwend en klam dus best leuk. Het einde is dan weer gewoon te triest voor woorden, allemaal veelte makkelijk en cliché. En dan met alle andere opgenoemde minpunten werkt de film zichzelf alleen maar naar beneden.

"You're taxing 43 different street gangs! That's thousands of dues in the most violent sub-centre of Los Angeles!”

Potentieel kon dit best een leuke film zijn, zeker qua cast en crew zitten er geen kleine namen tussen maar, dat is eigenlijk nergens echt terug te vinden in deze film. Ja, de “gang-fights” zijn best strak maar inderdaad veelte gelikt voor wat het moest zijn, ik hou wel van die maatpakken actie, alleen is dit gewoon iets wat ik eerder in een game zou verwachten dan zo in de film. Het had opzich wel wat, het geeft een goede sfeer af waar ik best wat mee kon. Toch weet het verhaal over het algemeen gewoon niet te boeien, en daar gaat het direct ook mis in mijn ogen. Het verhaal is echt nergens boeiend te noemen, en dat is misschien wel jammer omdat het concept wel echt in mijn straatje ligt.

Waar ik me vooral het meeste aan wist te storen waren de speciale effecten in deze film, die ik toch voor een regisseur als Ayer toch wel een stuk beter had verwacht. Die explosies waren zo onwijs onrealistisch dat was echt om te huilen, de schietscènes zijn niet altijd even bijzonder of spannend en voor de rest is het een grote bult aan patsergedrag.

Voor de rest is de film best pover, zitten er maar weinig actiestukken in en vond ik het allemaal ook niet echt heel boeiend om te volgen. Oftewel: te veel patser gedrag voor datgene wat je krijgt, en de stoere film (die overigens vrij leuk begon) is over het algemeen best saai.

"Flowers! Can we smoke them?”

Na een hele lange tijd weer eens gezien. Eigenlijk is het al zo lang geleden dat ik niet eens meer volledig de film herkende. Toch is de zit wel weer geslaagd, al was het wel een saaie zit op een paar momenten. Ik kende de film helemaal van naam, een vrij sterke naam al zeg ik het zelf die best positief beoordeeld word. Nu ‘Netflix’ hem heeft toegevoegd aan hun aanbod had ik wel weer zin om deze film eens op te zetten, aangezien ik hem ook al erg lang tegen kom in mijn ‘kijk-lijstje’. Van de week is het de tijd om de vervolgdelen eens op te zetten maar, het was eerst even tijd voor de eerste deel. En ik vond het een prima deel, het was geen hoogstaande film, de actie mocht wel wat beter en misschien wat meer maar, het was prima om te zien.

Je zou bijna zeggen dat het een ‘Fast & Furious’ cloon zou zijn, al was dat natuurlijk niet zo aangezien er nogal een tijdsverschil in zit van bijna tien jaar. Misschien was het wel andersom zo maar, daar ga ik niet van uit. Wel heb je een verschrikkelijke Amerikaanse remake die ik al wel heb gezien maar dat was helemaal niks. Typisch Amerikaans dat ze het weer leuker proberen te doen, al is een stoere Duitse team daarin veranderd door een groep vrouwen, dan deden die Fransen dat toch een stuk beter.

De cast is wat dat betreft prima. Ik vond ‘Samy Naceri’ zelf het leukste in de film, dat was misschien ook wel duidelijk aangezien hij de hoofdrol opzich moest nemen. Ook ‘Frédéric Diefenthal’ was prima met een fijne rol die leuk op ‘Naceri’ wist aan te sluiten. Toch vond ik hun chemie niet altijd even geslaagd en dat merkte ik ook wel in de film, omdat ‘Diefenthal’ niet echt goed uit de verf kwam, omdat het charisma van ‘Naceri’ toch een stuk sterker was. Overigens ook een prachtig moment dat ‘Marion Cotillard’ een rol had. Prachtige vrouw om te zien, al was haar rol soms wat nietszeggend, het zat er in omdat het moest.

Het script was flinterdun, daar was ook niets om over te zeggen. Hierdoor is het verhaal soms misschien wat saai, en had ik toch wat meer actie verwacht. Er is genoeg snelheid, deze scenes zijn ook wel leuk alleen ik wou toch echt wel meer actie zien. Zo ook het laatste duel hoe men de boeven vangt. Dat is namelijk een straatrace die eindigt op een onafgemaakte snelweg waar de twee auto's van de Duitsers naar een tussen stuk vliegen en hier op vast staan. Tja, wat moet je er van zeggen, het was gewoon niet interessant.

De humor is ook nog wat zoekende, er zijn wel wat leuke scenes die een glimlachje creëerden maar daar bleef het ook wel bij. De eerste film is niet het sterkste maar, ik heb me alsnog genoeg vermaakt. De film vliegt letterlijk voorbij, dat komt misschien ook omdat hij een maar een korte tijdsduur had. Langer had ook echt niet gehoeven.

Taxi

Nee..

Jimmy Fallon kan zich beter bezig gaan houden met zijn talk show in Amerika.. Want ik vindt hem helemaal niet lekker acteren! Queen Latifah komt mij ook niet erg bekend voor.. Maar ik kon ook aan haar de greep niet vast krijgen kwa " Ik kijk lekker een film! " ... Het ging me een beetje te langzaam omhoog.. Ook de anabole gespierde Henry Simmons vond ik niet boeiend over komen..

Taxi is een Actie / Komedie film.. Logisch natuurlijk.. Maar toch vond ik de humor in deze film niet echt heel leuk.. Kon maar enkele keren tot weinig lachen.. Moment dat hij de deur open trapt en dat dan die deur weer dicht slaat voor zijn neus vindt ik wel leuk.. Maar dat is ook dan ook maar het stukje waar een "Haha" van af kwam.. De rest is gewoon te flauw.. Zelfs voor mij! De actie zijn ook niet van super kwaliteit.. Maar ach wat wil je met Jimmy Fallon en een wapen in zijn hand... De vier tutjes die Russisch spreken en de banken zouden overvallen kon ik me toch erg aan irriteren! Ondanks dat ze de kleding voor geschreven kregen van de vrouw die daar over gaat, nouja voorgeschreven.. Gewoon in hun handen krijgen geduwd.. Vindt ik het gewoon erg lelijk en saai om naar te kijken... Want ze drongen maar niet door en acteerden ook niet goed naar mijn mening!

De film Taxi heb ik een kans gegeven toen ik hem zag op Netflix Nederland.. Ik had niet gekeken naar eventuele recensies van de leden hier.. Maar ik vond hem vies tegen vallen! Ik geef hem een 1.0*.. Toch omdat de Taxi er vet uit zag als hij transformeerde , Jennifer Esposito is de enigste knappe vrouw in de film! Ja.. ik vond haar wel prima... LOL!

"Ninja!”

Na het zien van het eerste deel vorige week wil ik de lijn graag doorpakken om ook de andere drie (en na deze twee) films te gaan kijken, en zo de filmreeks af te maken. Maar, ik weet dat dit best een taaie en pittige strijd kan gaan worden, want dit tweede deel laat daar al het één en ander van merken. Dit tweede deel is zelfs een tikkeltje slechter dan zijn voorganger, en dat is niet zo heel moeilijk. De vorige film is namelijk al niet zo heel bijzonder met een flinterdun en erg saaie script. Deze film is nog dunner, nog saaier en dat is eigenlijk overal wel aan te merken.

Het is eigenlijk al gauw duidelijk waar deze film naar toe gaat. Het eerste uur is werkelijk saai, daar gebeurt op een paar snellere auto's scenes na niet zo heel veel en dat was best pittig om daar doorheen te komen. Geen humor, althans ze proberen het heel erg maar het komt nergens echt binnen, actie is traag en soms zelfs saai. Je moet het er maar mee doen, het is allemaal wat nietszeggend en daar baalde ik wel van, aangezien ik had gehoopt dat ze het toch nog wat beter aan hadden gepakt. De film voelt ouderwets aan, en dat is juist iets wat ik niet echt had gehoopt bij deze film.

En dan moet de regie wat bedenken, en maken ze er van dat hij nu vleugels heeft en zo zijn auto kan laten vliegen. Het is prima maar, niet echt een speciale ervaring en doet eigenlijk vrij weinig met de film. Ik denk dat ze daar wel wat beters mee hadden kunnen doen, nu voelde het nogal nietszeggends aan en dat miste ik wel in deze hele film. Voor mij kwam het pas na een uur voordat de film daadwerkelijk interessant wist te worden, dit zijn bijvoorbeeld wanneer de ninja's in beeld komen, en de film kent dan een goede veertig minuten aan actie, wat je wel wakker hield.

Voor de rest was de cast hetzelfde, die acteerden hetzelfde en het was allemaal het zelfde niveau. Niet zo best dus. Ik wil er eigenlijk ook niet zoveel woorden aan vuil maken verder. Een matige actie film die eigenlijk steeds slechter gaat worden in zijn vervolgen, het werd nergens grappig en de actie had van mij ook wel wat harder gemogen. In deel één vond ik dat al niet heel wat, hier was het nog minder.

“Do you know how to ski?”

Ergens had ik nog de hoop dat deze serie een bepaalde comeback zou maken, dat ik het wellicht weer een stukje leuker ging vinden en het slappe tweede deel achter mij kon laten. Helaas is niks minder waar, en waren de verwachtingen wat meer werkelijkheid dan de wens. Want het is allemaal weer tergend saai. Deze serie is namelijk scriptisch al niet heel waanzinnig en dat is overal op aan te merken.

Toch vond ik het begin wel geinig gedaan, de cameo van ‘Sylvester Stallone’ is het leukste ook in de film, deze introductie van de film is dan ook direct een ware klapper en dat is erg vermakelijk. De achtervolging wat er aan zit is leuk, en het is gelijk ook vermakelijk om naar te kijken. Het is dan ook bijzonder dat de regisseur de film zo makkelijk weer de grond in kunnen drukken dat het niks waard is.

Want qua komedie vind ik het allemaal ook niet echt best. De film werd nergens grappig, wellicht is het Franse humor want ik kon er niet van genieten. Dit gepaard met waanzinnig saai en langzame actie is het allemaal niet heel geweldig.

De cast is veelal het zelfde, dat is ook een pluspuntje van de film maar, de rest vond ik allemaal wat slecht, en vreselijk saai. Dit korte tijdsduur was nog pittig om doorheen te komen, en dat is altijd bijzonder omdat je dan hoopt dat de film juist snel gaat, en dat is hier niet zo.

“Loneliness has followed me my whole life, everywhere. In bars, in cars, sidewalks, stores, everywhere. There's no escape. I'm God's lonely man.”

Eindelijk heb ik ook deze film eens gezien, die al jaren op mijn kijklijsten staat maar, die ik ook jaren heb bewaard. Tot op aandringen van medegebruikers ‘ZAP!’ en ‘Theunissen ‘ in het topic ‘Draw that movie’ waar een scene was getekend van deze film (die mij dus niet bekend voor kwam), ben ik deze film maar gaan kijken. Waar ik toch iets te vaak merkte dat ik andere verwachtingen had van deze film, blijft de magie tussen ‘Scorsese’ en ‘DeNiro’ groots, en dat zie je ook in de beginjaren van deze twee, waar beiden hun ware klasse laten zien.

Toch om gelijk met de deur in huis te vallen had ik wellicht totaal andere verwachtingen bij deze film, dat komt misschien ook omdat ik nogal recent de fantastische misdaadfilm ‘Goodfellas’ heb gezien waardoor ik wellicht enige verwachtingen had gelegd voor deze film, dat het ook wederom een bepaalde ‘gangster’ film was. Daardoor verwachtte ik meer actie, wat je simpelweg niet krijgt, buiten de keiharde scenes op het einde, waar je dan wel weer je vingers mee kan aflikken. Door deze verwachtingen kwam ik erg moeilijk door het begin stuk heen, vond sommige dialogen wat traag aanvoelen en het verloor nu en dan wat interesse. Toch haalde de film me elke keer weer uit deze valkuil, door de vele levensadviezen die we naar ons toegeslingerd krijgen. Toen ik eenmaal mijn verwachtingen had uitgeveegd en me zelf klaar had gemaakt om de film gewoon op me af te laten komen werd ik langzamerhand weer in het verhaal gezogen, en kwam ik er maar moeilijk uit. Dit resulteerde dat de film uiteindelijk vrij snel en makkelijk uit te zitten was, omdat je een bepaalde sympathie voor de rol van ’DeNiro’ kreeg.

Zoals ik al zei, zit de film vol levenslessen. Eenzaamheid is een onderwerp die in mijn ogen te weinig wordt aangekaart, en voor mij meer daglicht mag krijgen. Tuurlijk zijn er wel meer films over gemaakt maar, een film die in het in de schijnwerpers staat zoals deze heb ik nog nauwelijks voorbij zien komen. Eenzaamheid is helaas nog altijd een groot probleem, en ook ik op mijn leeftijd heb hier nog wel eens mee te maken maar, dat heeft weer andere redenen. Deze film neemt je mee naar een wereld vol met keiharde waarheden, het prachtige ‘Amerika’ wat ons altijd wordt verteld lijkt allemaal opeens niet meer zo prachtig, het land wat eigenlijk gewoon verrot is, en de junks op elke hoek van de straat wel zijn te vinden.

En ik denk als je eenmaal door de rotte appel heen bijt, zie je de pracht van deze film. Hele mooie scenes die geschoten waren op verschillende plekken die de eenzaamheid nog eens verduidelijken, prachtige soundtracks met verschillende jazz geluiden en de vervreemding die we doorgaans ook meemaken, onder de noemer ‘Ghosting’ zoals ik dat zeg; mensen die opeens doen alsof je niet meer bestaat. Het is mentaal vermoeiend, en maakt je kapot. Iets wat erg goed wordt ingezien in deze film, die het wel op zijn eigen manier verteld. En uiteraard de pornografie die de mensen hedendaags ook in de ban neemt; het is een ware verslaving!

Het is dan ook prachtig om te zien dat ‘DeNiro’ er mee kan werken, en het prachtig vertaald in zijn acteerwerk. Als de rol van ‘Travis Bickle’ steelt hij de show, waar we duidelijk een bepaalde mentale aftakeling zien. Als toch de wat vreemde persoon die willend is nog wat te doen in zijn leven, en ten onder gaat aan verlangen met als hoofdonderwerp de liefde. Ook een goede rol overigens van ‘Jodie Foster’ als ‘Iris’ en ‘Cybill Shepherd’ als ‘Betsy’. Ook de date tussen ‘Travis’ en ‘Betsy’ vond ik een mooi stukje, toch de vervreemding die er achteraangaat; ghosting.

Heb ik spijt dat ik hem zo lang heb laten liggen? Nee, totaal niet. Want hoe ouder ik word, hoe realistischer de film weet te komen maar, ook anno 2022 is het onderwerp van de film glashelder, en hoewel steden wellicht wat vooruit zijn gegaan zijn de problemen die in deze film worden aangekaart nog steeds actief. De mens en de wereld kun je moeilijk veranderen, je eigen mindset wel. De film is dus nog steeds actueel, ook al lijkt het allemaal wat fleuriger.

Het verhaal vond ik best boeiend maar, mistte in mijn ogen toch net wat meer actie. De film zakt gewoon soms iets te veel weg, ondanks het boeiende concept. Het script is overigens wel héél goed, en ik heb hoe dan ook gewoon genoten van deze film, al had het misschien op sommige momenten net wat harder gemogen dan alleen het einde. Eentje om gezien te hebben, en deze word sowieso nog een keer opgezet. Boeiend genoeg om met veel vreugde geheel uit te zitten. Oja, en Theunissen, ik verwacht eigenlijk wel binnenkort een uitgebreider mening van je !

TBS

Gister even een poging gewaagd aan de Nederlandse film TBS. Ik moet zeggen dat de film mij prima vermaakt heeft en ik het nog lang niet zo saai vond om naar te kijken. Ik ben persoonlijk niet een hele grote fan van Nederlandstalige films maar toch ging TBS me makkelijk af. Ik kwam de film laatst tegen op Netflix omdat hij daarop was toegevoegd dus ik had erg veel zin om deze te gaan kijken, samen met mijn moeder overigens.

Theo Maassen is voor mij wel één van de betere acteurs op Nederlands gebied en deze acteur sleept je goed mee door de film heen. Het verhaal was spannend en fijn om te volgen, soms aan de wat saaiere kant maar zeker niet irriterend om te kijken. Het concept vond ik nog wel goed en de actie zit er ook goed in. Toch kon de film mij niet echt heel diep raken dat was soms jammer, maar de gekke praktijken maakte de film wel vaak spannend.

3.0*

Tears of the Sun

Een toch sluwe drama film. De film raakt je op een 1 of andere manier heel goed, vooral bij het begin van de film zat ik al te slikken. Toen die man koelbloedig gewoon, op straat, neer werd gemaaid. Bah! Nou goed, vanaf begin af aan krijg je af en toe ook van de erge momenten te zien. Tja, dan zit je wel even met een brok hoor. Films als Tears of the Sun doen mij altijd op het puntje van de bank zitten, vooral het genre oorlog spreekt me vaak aan. Ja, ik heb er iets mee. Vooral WO II films.. De meeste dan.

Toch word Bruce Willis van begin tot eind het meest in het zonnetje gezet. Toch had ik wat meer willen zien van zijn crew. Natuurlijk is hij wel de hoofdpersoon, maar goed. Je doet het wel met z'n allen, vooral in z'n oorlog. Monica Bellucci moesten ze redden, knappe meid haha!

Het verhaal was treurig en vaak op feiten gedrukt. Al weet ik niet, was dit de Biafra-oorlog? Volgens mij een oorlog in Nigeria, als ik het even goed volgde. Het concept was daarom, ja niet echt leuk. Maar wel goed uitgepakt opzich. Kwa actie niks te missen, gezien op Netflix Nederland.

3.5*

Dacht eerst " Een pratende teddybeer . WTF? " maar toch best wel leuk!

Komt er miss nog een Ted 2?

Ted 2

Dan is daar toch eindelijk het moment aangebroken dat wij Ted 2 hebben gekeken. Het is al een tijdje geleden dat ik Ted heb gezien en deze tot mijn grootste verbazing toch echt heel erg vermakelijk vond. Toen ik vrijwel hoorde dat Ted 2 dit jaar uit zou komen had ik er direct al heel veel zin aan. Achteraf was het toch niet zo leuk als ik verwacht had, ik vond hem wat dat betreft toch nog wel leuk om te zien maar, het was minder dan deel 1.

Wat ik bij Ted 2 erg kon merken was dat zij de grappen probeerde te pushen, grappen herhalen en een paar nieuwe grappen er in hebben gedaan. Dit kon je onderandere zien bij de grap met de snoepjes, 1 keer is het leuk maar twee keer verveeld! Daarnaast heeft de film echt wel z'n grappige momenten, dat kan ik niet ontkennen. Ik kan ook niet ontkennen dat ik stiekem gewoon een klein beetje genoten heb van deze film, puur met de grappen dat ze achterna gezeten worden door de twee rednecks en dan het wiet willen redden door bij hun in de auto te sleuren, die was bij mij erg ingeslagen en daar kon ik nog best om lachen.

Het verhaal was niet echt iets boeiends, een teddy beer die ging trouwen en probeerde zijn leventje op te bouwen, waarna hij door de staat van Amerika niet als een persoon werd aangezien en dusverre in een rechtzaak kwam die hij vervolgens verloor. Ze moesten er alles aan doen om hem toch een mens te laten 'worden' en daar weer de nodige fratsen bij moest halen. het concept was dus nog prima te doen. Mark Wahlberg speelde een geinige rol en ik denk dat ik hem nog wel het leukst vond uit de film, uiteraard mochten de twee schoonheden: Amanda Seyfried en Jessica Barth zich ook uitstekend vertonen in de film, of ik nou Jessica Barth zo goed vond acteren dat wil ik niet zeggen voor de ruzie in de keuken vond ik ondermaats, toch was het een genot om te kijken hoor . Nee, prima geslaagd, ondanks dat ik aanvoel dat er nog een Ted 3 komt vond ik dat Seth MacFarlane het wel ietsjes beter kon doen, was helaas in mijn ogen niet meer zo orgineel als deel 1.

2.5*

Teenage Mutant Ninja Turtles

Een film die ik vanuit de trailer erg vet vond. Maar als je begint met de film word je er eigenlijk gewoon ingegooid.. Later in de film kom je pas op benodigde informatie... Soms irritant maar kan er mee door..

Megan Fox is niet al te lelijk, maar ik vind haar niet passen in een film als deze.. Als ik naar Teenage Mutant Ninja Turtles zit te kijken zat ik opzich niet te wachten op haar.. Neem een voorbeeld aan Transformers, daar moest echt de film zelf mij overtuigen, maar Megan zat te vaak in de weg.. Als nog zijn dit wel goeie films.. Zo ook Teenage Mutant Ninja Turtles... Ik dacht eerst dat Michael Bay deze film zijn regisseren? Dat nam ik tenminste mee uit de trailer, maar het blijkt dus Jonathan Liebesman te zijn geworden, die na mijn mening ook wel een paar goeie films heeft geregisseerd! En hij kan deze ook mooi in zijn zak steken, want is prima gedaan! Ik vraag me altijd wel 1 ding af met zo'n soort films als deze, worden de turtles er later in geplakt met de GFX of zijn dit mensen in bepaalde pakken die de vechtkunsten etc. doen? Want als ik op IMDb kijk zie ik bijvoorbeeld ook staat "Splinter" en dan "Splinter (Voice)".... Misschien even iemand die mij dit wil uitleggen?

De teken versie van Teenage Mutant Ninja Turtles is natuurlijk 10x beter, zo ken ik deze wezens ook en zo ben ik ook van ze gaan houden.. Vroeger speelde ik videospelletjes van deze schildpadden en ik keek altijd hun TV-Programma (Volgens mij toen nog FOX Kids of Jetix).. Daarom dacht ik in het begin ook "Leuk weer een Teenage Mutant Ninja Turtles film" dus ik keek er aan de ene kant wel naar uit, ook na de trailer.. Maar ik vond hem toch ietsjes tegen vallen.. Ze re-starten weer het hele verhaal namelijk.. De actie scenes waren prima en ik vond het ook wel chill om naar te kijken, vooral die "Ninja" acties (Natuurlijk die naam). Ook zaten er wel leuke stukken in Dat ze gaan Beat-Boxen in de lift was leuk om te zien. En de slechte ninja robot was ook pittig vet gemaakt al zeg ik het zelf..

Dat dit nou de ultimate film is wil ik ook niet zeggen, maar is best wel leuk om zo op het einde van de middag te kijken! Ik geef de film een 2.5*, aangezien ik er meer van had verwacht.. Een deel twee vind ik opzich wel prima, maar hij hoeft van mij ook niet perse!

Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows

Ik zit nu al een langere tijd goed na te denken wat ik precies van deze film vond. Ik vond zijn voorganger Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) nou niet de beste film, eigenlijk best wel slecht. Toch heeft Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows wel iets, ik denk ook voornamelijk het jeugdsentiment wat er aan hangt. In mijn jeugd (dat is nou ook weer niet zo lang geleden) waren de Teenage Mutant Ninja Turtles erg in op TV en keek ik altijd alle afleveringen. Toch wel leuk om in de oudere fase de Teenage Mutant Ninja Turtles terug te zien maar dan totaal anders. 3D in een redelijk tot goede CGI staat waarvan ik qua Sci-Fi nog niet zo raar stond te kijken, dat was eigenlijk best wel goed.

Ik heb me mijn eigen wel vermaakt met Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadow, hoewel dat ik de film bekeek in een periode van vier dagen. Sommige dagen vergat ik het maar, sommige dagen pakte ik toch een paar minuten mee. Nu was het zo dat Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) mij totaal niet beviel, het verhaal was tergend saai en ik heb me ook geïrriteerd in die film. Toch weten ze bij Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadow toch wel een redelijke film neer te zetten waardoor het film avontuur wel een plezier was om te volgen.

Het verhaal van Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadow was nog best leuk om te volgen. We volgen in het begin een gevangenen transport van
Shredder de grote schurk van deel 1. Ze hebben een middel ontwikkeld waardoor bepaalde mensen in hun dier veranderen waar hun genen toe staan. Zo is Rocksteady , ook wel Sheamus een beroemde WWE superstar, een neushoorn. Toen ze het middel te pakken hadden was het nog niet afgelopen want, er komt een dreiging boven New York te hangen, die best wel wat van de Death Star van Star Wars leek .

Ik kan wel zeggen dat ik me vermaakt heb met deze film. Ondanks dat deel 1 mij toch niet bevallen was viel deze film nog erg mee en, was hij eigenlijk best lachen om te volgen. Qua vecht scenes en CGI zat de film fijn in elkaar, helaas dat Nickelodeon er een (soms) iets te kinderlijke style aangehangen hebben waardoor de film soms overdreven tot wel saai werd om naar te kijken maar, dat was niet altijd zo. Gelukkig!

3.0*