Meningen

“How could you kill a poor, defenseless animal? Angela! You're really starting to piss me off!”

Deze staat al echt een hele lange tijd op het programma om te kijken tijdens de kerstdagen, het liefste natuurlijk op kerstavond waar deze film zich ook afspeelt maar, ik kon niet meer echt wachten en dit was de uitgelezen kans om deze film te kijken. Ik moet zeggen dat ik me toch nog verassend genoeg vermaakt heb met deze film. Het is uiteraard een concept wat we al veel meer hebben gezien en welke dus niks vernieuwends is maar, ik heb me uit stekend weten te vermaken na een toch wat rustig en wellicht ook saai begin van de film.

Op een gegeven moment wordt de film eigenlijk steeds interessanter om te zien. En dat komt voornamelijk door de spanningsopbouw die de film kent. In het begin was net nogal nietszeggend al begon de film wel gelijk mysterieus, het lijkt erop dat ‘Khalfoun’ er geen touwtjes om bind en dat vind ik zelf echt wel heel fijn, geen gezeur eromheen, leer de personages even kennen en ga direct over tot actie.

De film wordt spannender maar, is nergens echt extreem eng te noemen. Ik vond de psych killer wel interessant, zeker omdat ik zelf ook in dat vakgebied zit. Het is echter nergens origineel en we kennen er al velen in dit genre. Toch kan ‘P2’ zeker bij poten omdat het een aantal leuke gore elementen kent, die niet overdreven vaak voorkwamen maar wanneer ze er waren, ze ook goed zijn. Ik benoem zelf graag het moment wanneer hij een collega van ‘Angela’ vast heeft gebonden aan een stoel, daarna een paar klappen geeft met zijn flashlight en vervolgens hem tegen de muur aan drukt met zijn auto, of beter: verpletterd. Aangezien we daarna een shot zien waar de ingewanden er uit liggen en hij vervolgens nog een paar keer tegen het lijk aan knalt. Heerlijk maar ook wel gruwelijk.

Dat zijn de momenten waar deze film het toch wel van moet hebben. Aangezien de setting vrij klein is en er op een gegeven moment niet meer veel uit te halen was (noem het moment dat ze in de lift gaat zitten die hij vervolgens laat vollopen, dat water zou in het echt door alle kiertjes heen gaan maar hier vult de lift zich dusdanig op dat ze wel weer naar beneden moet. Niet te bedenken dat er kortsluiting is geweest, dan lijkt het mij dat die lift niet meer werkt). Het maakt het niet persé gelijk onrealistisch maar ik zat wel te wachten op soms wat meer hardere scenes (de ene eerder benoemt is ook de enige scene die zo erg is).

De cast deed het prima, en die ‘Rachel Nicols’ is een prachtige dame om te zien, deed het overigens ook niet verkeerd in de film. Dus ja, prima vermaakt met deze prent, en de kerstthema komt er leuk uit gezet! Prima!

Pacific Rim

Opzich nog best wel een leuke film, ik ben met weinig informatie de film in gegaan. Heb geen Trailer gekeken en ook de Plotomschrijving niet. Alleen wist ik dat er gigantische robotten in voor kwamen / komen, en tot mijn verbazing zie ik opeens Charlie Hunnam en Ron Perlman voorbij komen, twee van mijn favoriete acteurs uit de geweldig motorbende serie Sons of Anarchy! Charlie Hunnam zijn acteerwerk kun je gewoon helemaal over kopiëren uit de serie! Dat stoere loopje heeft ie nog steeds en natuurlijk de actie scenes ook, alleen je mist die tato's gewoon heel erg bij hem want dat ben je natuurlijk gewend. Of ik ze nou hier de geschikte personen voor vind is ook wel wat anders maar, ze deden het opzich wel goed.

Pacific Rim gaat dus over 2 mensen die in een robot zitten.. Jaegers volgens mij... maar ik weet niet of ze nou de robotten met die naam bedoelen of de mensen die er inzitten, dat is me niet meer bij gebleven.. Afijn, deze robots moeten gaan vechten tegen buitenaardse wezens "Kaju" (iets in die richting) genoemd. De Jaeger strijders moeten deze vervolgens tegen houden, maar na de dood van de broer van de personage die Charlie Hunnam speelt gaat die de bouw in. Maar al gauw word hij opgehaald door de grote baas, en die wil graag dat Charlie Hunnam weer gaat vechten in de gigantische robotten. Vervolgens doet hij dit en daar leert hij dan Rinko Kikuchi kennen, en gaan dan samen vechten tegen de aliens. De aliens zijn trouwens ook allemaal goed gemaakt en erg spectaculair, kreeg af en toe wel het gevoel dat ik naar Godzilla aan het kijken was als je de alien alleen in beeld had...


Ik geef de film een 3.5*..... hoger wil ik hem niet geven namelijk aangezien de film me niet echt aangetrokken heeft... De actie scenes begonnen vaak te vervelen en het verhaal was nou ook niet een dikke 10!

“Fire everything you've got!”

Ik was erg fan van het eerste deel. Of nouja, of je het ‘fan’ mag noemen weet ik niet maar ik vond het eerste deel wel heel gaaf. Ik had daardoor best een hoge verwachting voor dit tweede deel, die al een tijd geleden uit is gekomen en waar ik overigens nooit interesse voor had om te kijken. Dat kwam misschien meer omdat de film in de eerste paar dagen van zijn release al flink onderuit geschoffeld werd en de score nooit hoog is geweest, eigenlijk net zo laag als nu. En ik ben er ook achter gekomen hoe dat kwam, want ik vond het zelf best jammer om te zien dat de film zo slecht scoorde. En dat kwam eigenlijk vooral in mijn ogen omdat ‘DeKnight’ besluit kindsoldaten te gaan gebruiken, wat heb ik me hiermee verveeld zeg, een paar tieners die de wereld gaan redden van de ondergang, ach je moet wat.

Je kan het al een beetje raden dat ik de cast dus geen reet aan vond verder. Met ‘John Boyega’ en ‘Scott Eastwood’ kon je wel wat, daar is ook alles mee gezegd. Beiden geen goede rol verder neergezet en het was erg saai om naar ze te kijken, en dan heb ik me ook nog vreselijk geïrriteerd aan die ‘Cailee Spaeny’.

Qua actie zat het wel pluis, dat vond ik juist zo vet aan het eerste deel: megarobots die de wereld moeten beschermen. Het had wel wat, een nieuwe kijk op de ‘toekomst’ en een leuk concept om te volgen, ik ben daar altijd wel voor in voor zulke Sci-Fi films. Dit tweede deel pakte me duidelijk daar minder mee. Hoewel de CGI goed was, kon het de film helaas niet meer redden.

Het verhaal was vreselijk saai om te volgen, te veel gelul en nergens kwam er wat pit in de film. Ik mis veel dingen in deze film en snelheid is daar één van. Zoals ik al zei, de gevechten zijn dermate leuk dat deze nog best te volgen zijn maar daar is ook alles wel mee gezegd. Een onsamenhangend en rommelig verhaal met een erg saai en slecht script maakte toch dat deze film niet veel waard was. Jammer dat ‘Netflix’ hier hun geld in steekt, ik had liever een andere film hiervoor willen zien.

The Pact II

Ik heb zelf deel 1 nog niet gezien, ze stonden beiden op Netflix maar ik kan deel 1 niet meer vinden, jammer. Om dan toch maar een horror / thriller film te kijken zijn we deze maar gaan kijken. Helaas was de film niet al te goed. Ik zelf heb de film niet volledig mee gekregen omdat de film achteraf toch je concentratie niet vast kon houden en daardoor gewoon saai werd, spanning is er weinig en zoals boven mij ook al verteld is de scenes worden maar herhaald en herhaald waardoor je er ten eerste niet meer van schrikt en ten tweede de grap al weet dus de film donders saai word.

Het verhaal steld niks voor, ik denk dat ik ook deel 1 moet zien om veel te snappen van The Pact II want ik vond hem nu echt bagger om te kijken en te volgen qua verhaal. Het concept was saai en de film kon ik niet waarderen, Caity Lotz is een mooie meid die krijgt een ster van me voor de rest is het poep, saai en vooral niet spannend. Ik had een leukere film verwacht om mijn Halloween maand mee af te sluiten.

1,5*

“All women have the same color when the candle is out.”

Na een prachtige heldere zondag en, een avond die al vroeg donker begon en erg koud is schittert een prachtige volle maan aan de hemel. Het is kraakhelder buiten, en behoorlijk koud wanneer ik eigenlijk (zeker in deze maand) kies voor films gerelateerd aan wolven, weerwolven of andere mythes/wezens gelinkt aan een volle maan. En aangezien nu ook de horrorchallenge gaande is op het forum en ik deze film weer tegenkwam was de keuze eigenlijk heel snel gemaakt. Deze Franse film ‘Le Pacte des Loups’ stond immers al enige tijd op mijn kijk lijst, en wekt altijd al mijn nieuwsgierigheid op als ik hem zag.

Wanneer je naar de film kijkt van de buitenkant werden mijn verwachtingen eigenlijk heel erg op de proef gesteld. De plotomschrijving is eigenlijk al vrij mysterieus maar, met de nodige genres waaronder ook de horrortag. En laat ik eigenlijk gelijk met de deur in huis vallen, één ieder die net zoals mij denkt dat het een heftige horrorfilm gaat worden; stel deze verwachtingen terug. Want, de film is van de buitenkant al erg verzorgd (zoals de poster, plotomschrijving en cast), laat staan wat ‘Gans’ van de film zelf heeft weten te maken. En horror viel daar meer en deels een beetje buiten de boot. Wanneer er echt horror was, was het ook echt goed hoor; begrijp me niet verkeerd. Alleen had ik op véél meer gehoopt.

Wellicht dat ik daarvoor toch wat meningen hier had moeten lezen, al is het nu even niet anders. Ik ben met een heel ander gevoel de film ingestapt, hierdoor voelde de film ook wat langdurig aan. Na een half uur was er eigenlijk nog niks gebeurd, en na een uurtje kwam de film nog steeds moeilijk op gang. Dit komt dus voornamelijk omdat ik heel erg zat te porren op een wat spectaculaire film in de zin van; meer horror, meer bloed en misschien ook wel meer spanning. Het enige moment waarvan ik durfde te zeggen dat ik het een goed horrormoment vond in deze film was wanneer het lijk van de vrouw was klaar gelegd als lokaas voor het monster, met daarom heen allemaal vallen. Wanneer ‘Grégoire de Fronsac’ het lijk wil inspecteren zie je dat het allemaal er waanzinnig uit ziet, je voelt de dood door het scherm heen, en zo kent de film echt wel meer momenten wat horror bevat alleen gewoon niet genoeg voor de tag.

Toch, ‘Le Pacte des Loups’ is een prachtige film als je er nuchter in gaat. Deze film zit bomvol verschillende stijlen. De film is met vlagen ontzettend duister, grimmig en kil zeker wanneer de spanning een op bouwing nodig heeft (die helaas niet goed wordt uitgewerkt). Daarom heen kent de film leuke romantiek en zit het ook nog eens verwerkt met leuke actie stukken, zeker op het einde mogen we hier heel veel van snoepen. Toch past dit martial-arts stukje niet geheel bij de setting van de film, en zeker niet bij de tijdframe van de film. Dat is misschien een kleine doorn in het oog. Toch mag deze film zich meer een mysterieuze avonturenfilm noemen, want dat komt meer tot zijn recht.

Helaas is de film door deze stijlen misschien wel iets te vol gepropt. Want de film raakt eigenlijk kant noch wal en is constant in een verwikkeling met zichzelf waardoor het voor mij als kijker soms toch wat rommeliger overkomt. Ook door de rol van ‘Mark Dacascos’ werd het allemaal niet veel beter, waardoor er een vechtstijl uitkomt die eigenlijk niet geheel aansluit op de setting.

En dat is iets wat deze film het beste beheerst in mijn ogen, de setting, de cinematografie van deze film is echt prachtig gedaan met verschillende settingen zowel binnen als buiten, en ook de personages, kleedstijl en decors zijn waanzinnig gedaan. Het enige oogpunt wat opviel en dat komt wellicht door het jaartal waar deze film uitkwam is dat oerlelijke CGI monster wat erin is gestopt, waarvan je duidelijk kan zien dat het gewoon niks is.

‘Le Pacte des Loups’ oogt prachtig, is inhoudelijk prima en heeft een leuk mythisch verhaal uit de Franse geschiedenis. Leuk om zo ook te leren over het monster van ‘Gévaudan’. De film had soms wat brutaler mogen zijn, waardoor hij misschien ook wat spannender of harder was geworden. En ik had toch gehoopt op wat meer actie. Neemt niet weg dat deze film mooi is om te zien, en zoals ik al zei: als je er wat anders instapt is het best een vermakelijke film. Ik heb de director's cut gezien wat misschien ervoor zorgde dat de film juist te lang aanvoelde, en helaas was de film ook Engels gesproken maar dat lijkt me niet de fout van de film maar aan de versie die ik heb gezien. Aangezien de monden duidelijk een andere taal volgden en niet synchroon liepen met de voiceline. En je duidelijk zag dat er Frans werd gesproken. Dit staat overigens niet in de weg van mijn cijfer of mening; ik irriteerde me er niet aan toen ik het éénmaal door had.

Paddington

Paddington is een leuke familie film met een klein drama verhaaltje en veel leuke momenten. Ik heb me bijna niet verveeld tijdens het kijken van Paddington. Vooraf bij het kijken van de film had ik niet echt hoge verwachtingen voor de film. Maar achteraf is het gewoon een leuke, gezellig komedie film. Soms iets te voorspellend maar daar kan je mee leven. De film werd leuk gebracht en je keek er opzich best vloeiend door heen. Als was die natuurlijk met zijn 95 minuten aan de perfecte tijdsduur.

Ben Whishaw is de spreker van Paddington. Ik vraag me af of dit ook de persoon is die de Snickers reclame deed. Met het stukje "Better? Better." wanneer hij een hap nam. Toen Paddington "better" zei vond ik dat er verdomd veel op lijken!

Het verhaal was leuk om te volgen en geinig in elkaar gezet. Ik vond het toch wel een vermakelijk verhaal waar je de kinderen het ook niet al te moeilijk mee maakt. Het concept is erg leuk en heb het nog niet vaker gezien. Natuurlijk wel met andere dieren, niet zo maar in animatie vorm. Maar ik vond het leuk om eens gezien te hebben!

3.5*

Soms heb je een avond waarbij je toch denkt om eens een heerlijke feelgood film op te gooien, zondag avond is een standaard film avond dus ook met deze paasdagen en dus een lekker lang weekend is het op zondag avond nog steeds ruimte voor een leuke film waarbij mijn aandacht al snel viel op de familie/komedie film ‘Paddington’ en dan wel het tweede deel. Het eerste deel beviel me al aardig goed, als ik me dat zo herinner waarvan ik toch wel echt kan zeggen dat het tweede deel me meer vermaakt heeft dan wat het eerste deel wist te doen, met nog meer feel good momenten en ook daadwerkelijk scenes waarbij ik in de lach schoot, en dat zal niet snel gebeuren want ik ben een persoon die dat vaak niet uit, en ik lach veel binnen in mijn hoofd dan dat ik dat laat tonen in het open.

Ik kan me het eerste deel nog erg goed herinneren waarbij ik toch wel een beetje fan was geworden van de liefdadigheid van Paddington, en volgens mij heb ik altijd al gezegd dat een tweede deel er gewoon aan zat te komen. Nu was dat niet heel moeilijk om te raden en achteraf nu blijkt het dus ook waar te zijn en weten ze het succes van de knuffelbeer te vergroten en een sterker tweede deel neer te zetten waarbij de familie aan de buis gekluisterd zit.

We openen de film nog met wat informatie, hoe is Paddington ontstaan en hoe komt hij in Londen terecht. Nu is het niet zo dat je nog zijn reis naar Londen gaat zien nee, dan zou je toch echt het eerste deel even moeten gaan kijken maar, met wat informatie scenes hoe Paddington werd gevonden door zijn tante Lucy (waar de film veel om draait) en dat hij nu terecht is gekomen bij de familie Brown, daarna word er héél snel een goed besluit genomen om van deze scenes afscheid te nemen en door te gaan met het verhaal.

Het verhaal is niet écht heel bijzonder te noemen, alleen leuk is hij zeker wel en daarvoor zette ik de film graag aan. De feel-good spat er vanaf het begin van de film af, met een heerlijke lieve zachte scene om mee te beginnen waarna we alweer gauw terug gaan naar de Paddington van nu (zoals ik al zei), we zien dat Padington het fijn heeft in Londen bij de familie Brown maar, hij wil iets doen wat echt een missie is voor hem. Zijn tante Lucy word honderd jaar en hij wil haar een mooi cadeau geven en toen hij in een antiekwinkel een mooi boek zag liggen (ben de naam van zo’n type boek vergeten), wilt hij perse dat boek aan tante Lucy geven. Echter hoort Paddington dat het boek best duur is en hij dus zal moeten sparen om hem te mogen kopen. Daarop besluit de vriendelijke beer om te gaan werken voor zijn centen en gaat aan de slag als kapper waar hij al snel ontslagen word en daarna volgen we hem als ramenwasser en daar vond ik nog wel wat komische scenes in zitten.

Daarna ontmoeten we snel Phoenix Buchanan een ‘beroemde’ acteur waar Paddington zijn verhaal tegen verteld over zijn tante. Dit klinkt Phoenix goed in de oren en waarschuwt Paddington ervan dat het boek dan niet gestolen moet worden (waarvan je al wel zeker kan weten dat Phoenix dit boek gaat stelen). Toevallig loopt Paddington langs de antiekwinkel wanneer hij iemand naar binnen ziet gaan die er niet hoort te zijn en Paddington zet de achtervolging in waarna de dief weet te ontsnappen en Paddington naar het gevangenis word gestuurd en daar komen ook erg leuke scenes uit.

De familie van Paddington zet alles op alles om hem er weg te halen en in de tussentijd maakt Paddington vrienden in de gevangenis. Ze besluiten dat ze willen ontsnappen waar na lang twijfelen Paddington ook achter staat en ze met z’n vieren de gevangenis uit vluchten. Eenmaal gevlucht gaan ze met z’n allen achter Phoenix aan om zo ook het boek te vinden, eenmaal het boek gevonden te hebben en Phoenix uit geschakeld te hebben keren ze terug naar huis waar een fijne verassing stond te wachten voor Paddington, zijn tante Lucy is namelijk naar Londen gegaan om Paddington op te zoeken, en dan is het al snel eind goed al goed.

“Attention all units: An unusually attractive nun is causing mayhem in the cathedral dome. Activate emergency protocol. Stop that stunning sister!”

Het verhaal was leuk, en er hing een leuk concept aan de film. De CGI is wederom geslaagd in deze film, dat vond ik in deel één ook al goed en dan valt er eigenlijk vrij weinig vuil over te zeggen dat hij misschien soms iets te lang duurt. Voor de rest prima vermaakt, leuk gelachen en heerlijke familie feelgood gehad zo met de Pasen. En dat was dan ook gelijk het einde van mijn lange weekend .

4.0*

Wederom een herziening er in gegooid, we blijven lekker bezig en het gaat mooi rap zo. Lekker tempootje en af en toe moet je de saaie films ook gehad hebben (Alvin and the Chipmunks) maar er staan nog genoeg leuke titels in de lijst. Net zoals ‘Pain & Gain’ waar ik eigenlijk vooraf met een niet al te goed gevoel voor ging zitten aangezien de eerste zit van deze film me niet goed was bevallen. Na een ruime vijf jaar heb ik de herziening er eens in gegooid en ik moet zeggen dat de film me nu juist beter is bevallen, ik vond de film op sommige vlakken nog aardig komisch en het oogde veel beter dan hoe ik het me kon herinneren.

Maar het oog pikt veel op, en zo lijkt ‘Pain & Gain’ in het begin vooral op een ‘patser’ film waar we even de grote, gevaarlijke en stoere jongens moeten zien. Toch vervaagt deze vooroordelen al snel waar de film toch best vermakelijk blijkt te zijn en komisch op veel vlakken.

“Jesus Christ himself has blessed me with many gifts, one of them is knocking someone the fuck out!”

Wederom een Michael Bay film die me erg heeft weten te vermaken, en dan vind ik de regisseur vaak nog lange na niet zo héél slecht (al is de transformers serie nu wel middelmatig geworden). Ook in ‘Pain & Gain’ schijnt het pareltje van Michael weer vel: Mark Wahlberg, in mijn ogen één van mijn favoriete acteurs die er is, ik kan altijd heerlijk genieten van het acteerwerk van Mark en vind hem zo nu en dan nog best komisch ook. Dwayne Johnson steelt voor mij wederom de show in deze film, met de nogal sullige ‘Paul Doyle’ weet Johnson weer een heerlijk, komische rol neer te zetten die het kijken best waard was. Anthony Mackie vond ik daar in tegen wat minder, ben ik nooit echt een fan van geweest en mijn oude vriend Tony Shalhoub vond ik het ook prima doen, ja de cast stond me best aan.

Het verhaal was ook geinig, het moest waargebeurd zijn. Of het helemaal waargebeurd is durf ik niet te delen, mocht dat wel zo zijn dan was het echte drietal ook wel ontiegelijk stom. Ik heb me er stiekem best mee vermaakt. We volgen Daniël die graag bij een sportschool wou werken, hij maakte de sportschool groot en veel grote bodybuilders kwamen naar hem toe. Ook Paul Doyle en Adrian Doorbal waren daar vaste sporters. Op een dag komt Victor Kershaw binnen wandelen waarna Daniël besluit om samen met Doyle en Doorbal een ontvoering te plegen, en dan wel op Victor Kershaw.

Eenmaal ontvoerd, wat ook niet helemaal goed ging met aardig wat leuke scénes hebben ze hem toch uiteindelijk gepakt en troggelen hem zover af dat hij alles afgestaan heeft. Ze moesten Victor toch dumpen, en wouden het op een dood laten lijken alsof Kershaw dood ging door teveel alcoholgebruik. Dit gaat fout en kershaw weet te overleven maar, wel met veel gezeur en ondergedoken. De drie leven nu een prima leven, een best rijk leven ook. Wanneer Doyle zijn geld op gesnoven heeft moeten ze weer meer dingen verzinnen, zo wou hij geld jatten van een waardetransporteur en daarna wouden ze weer iemand gijzelen en aftroggelen. Dit ging niet goed, waarna Daniël de man vermoordde en even later vermoordde Adrian de vrouw. Kershaw zorgt er in tussen voor dat de drie worden gepakt, met hulp van Ed Harris en na gevangenschap weet Doyle door snitchen 15 jaar cel te krijgen, terwijl de andere twee de doodstraf te wachten staat.

Ja, ik heb me nog aardig vermaakt met deze actie film die ook niet al te lang duurde. Prima gelachen, actie was te doen maar werd nergens te veel. En het is voor mij nog de eerste Bay film zonder constante explosies, dat is ook wennen.

3.5*

"Every heart tells a tale.”

Ik vond er om eerlijk over te zijn niet zo veel aan. En dat ligt denk ik persoonlijk meer bij mij omdat de film voor het algemeen erg goed scoort, ik kon er vrij weinig mee. En dat is misschien omdat het algemene verhaal van de film me niet zoveel boeide. Voor de rest buiten de acteerprestaties is de film wel degelijk goed om te zien. Ik was zelf echt hyped over dit project, toch wel omdat één van mijn meest gewaardeerde acteurs er ook in mee speelt maar, het verhaal trok me vanaf het papier heel erg. Toen hij was uitgekomen kwamen er al niet veel positieve berichten naar buiten, en dat blijkt ook zo doorgaan ben ik bang want ik vond het achteraf toch een hele langzame zit en ik vond er eigenlijk niet zo spannend.

Wat ik al zei en waar ik even op door wil gaan is het (in mijn ogen) enige positieve wat deze film te bieden heeft, en dat is toch wel het regiewerk. Niet alles is fantastisch, zo vond ik het verhaal dus vrij saai maar, de omgeving was prachtig. De film kent een onwijs mooie setting, zo is de omgeving erg mooi in de dichte bossen van Amerika en uiteraard het sneeuwige landschap heeft ook zo zijn charmes. Daarnaast vond ik het sfeertje in de film niet altijd even goed maar, qua setting kent de film dan wel weer een prima sfeer. De donkere momenten in de film geven ook een duister en kille sfeer af, was er toch voor zorgde dat er enigszins spanning was, al werd daar maar vrij weinig mee gedaan. Ik denk ook wel dat de decoratie van de film prima is, uiteraard het '1830’ gevoel kwam wel naar voren met de soldatenpakjes etc. maar, ook de dingen in de omgevingen en sommige details waren goed.

Over details gesproken daar las ik hier in de reacties ook al iets over en daar was ik het wel mee eens, want als je verder gaat kijken in de details dan is de film heel slordig. Neem bijvoorbeeld de tanden inderdaad die er allemaal net iets te goed uitzagen (qua witheid, niet qua gebit), en dat zijn vaak wel details die een films als dit konden redden, wat het nu dus ook niet heeft gedaan.

De cast vond ik ook niet heel boeiend. Ja, ‘Christian Bale’ zit er in maar, het is allemaal niet zo bijzonder ook niet van zijn kant. Zijn rol als ‘Augustus Landor’ was prima hoor maar, het was allemaal niet zo spannend. ‘Harry Melling’ vond ik direct al een slag lager spelen, en dus ook minder boeiend. Hij heeft de rol als ‘Edgar Allan Poe’ die ik alleen van naam ken, zijn werken ken ik niet en ik denk ook niet dat ik dat ooit ga lezen. Voor de rest vond ik de cast niet zo héél boeiend.

Ook liet ik mij teveel leiden door de tag ‘horror’, waardoor ik toch een aardige horrorfilm had verwacht. Het enige wat de film qua horror te bieden heeft was het lijk in het begin wat het meeste horror was in deze film, omdat het hart was uitgekarft en dat een flinke wond opleverde. Buiten dat heeft de film weinig met horror te maken, jammer dat hij zichzelf dus verkoopt met die tag, want ik vond het nogal slapjes.

Dus nee, ik heb best een saaie zit gehad, de film voelde echt heel lang aan waardoor het allemaal niet zo heel bijzonder was, dit trage gedoe daar zat ik niet zo op te wachten. Ik heb me dus niet zo erg vermaakt, en dat kan gebeuren. Helaas dus ook niet als ik had verwacht.

"And when he had opened the fourth seal, I heard the fourth beast said: "Come and see." And I looked, and behold a pale horse. And his name that sat on him was Death.”

“And Hell followed with him.”

Ik ben niet per definitie de grootste western filmfan. Ik kijk ze eigenlijk nauwelijks en ik moet wel echt in de juiste stemming zijn voor deze films. Meestal is de stemming precies zoals vandaag; een vrij warme zomerdag, waardoor ik toch altijd zin heb in een soort hangfilm, en dan kom ik al gauw bij western films aan. Een film die je op je gemakje kan kijken met een prima verhaal en hier en daar toch wel vermakelijke actiemomenten. Goed, je ziet de leeftijdsindicatie en weet eigenlijk vooraf gewoon dat het een heerlijke layback western story gaat worden.

De film begint prachtig. Een mooie shot van de natuur en omgeving van Californië weet mij eigenlijk direct te imponeren en met een vrij leuk begin staat je aandacht op scherp. De film moet wel even opgang komen en heeft even de nodige character development nodig maar, het weet wel te interesseren. Op een gegeven moment komt Eastwood in beeld en neemt eigenlijk direct helemaal zijn eigen film over.

De plotomschrijving wordt eigenlijk vrij snel door Eastwood ontleedt. Alleen duurt de film na die twintig minuten ook best wel lang hoor. Het hele idee van het overleden hondje vond ik wel oké maar, weet eigenlijk nergens echt heel interessant te worden. Ik mis een beetje de spanning, de actie en toch wat meer een diepgaand verhaal. Het is soms gewoon wat nietszeggend, en daardoor duurt de film dus wel echt heel lang.

Eastwood doet eigenlijk precies wat je mag verwachten, en weet zijn klasse hier toch wel over te brengen zowel als regisseur dan acteur. Hij heeft natuurlijk veel kennis in het genre en heeft uiteraard meegewerkt met onwijs veel grootheden. Deze meesterschap is niet voor iedereen weggelegd en ik ben van mening dat Eastwood dat gewoon waanzinnig goed beheerst. Toch weet de film mij niet altijd te overtuigen en dat is wel echt iets wat ik nodig had met deze film. Ik mis toch de nodige actiemomenten, er zitten een paar leuke standaard momenten in maar, daar blijft het voor mijn gevoel ook wel gewoon bij.

Het is zeker niet Eastwoods beste film, en hij kent zeker betere films maar, het is een prima tussendoortje. Ik heb me vaak genoeg vermaakt maar, miste toch wat meer diepgang in zijn verhaal. Uiteindelijk is het gewoon vrij klein, en weet de film niet voldoende te ontpoppen zoals ik wel had verwacht van deze film.

Pandora

Gisteren dit Zuid-Koreaanse thriller filmpje aangezet als aankoop door Netflix maar, of ik het nou zo’n goeie film vond is anders. Ik ben helemaal fan geworden van de Zuid-Koreanen vooral na het zien van de film ‘ Busanhaeng (2016) ‘ ben ik erg enthousiast geworden, ik vond dat echt een goeie film dat ik zulke verwachtingen ook voor Pandora kreeg, toch is het anders gelopen en vond ik de film op vel punten gewoon echt saai worden. Pandora kreeg er vaak geen pit in, hoewel het hele kernreactor idee tof was, vond ik de uitwerking te traag en soms gewoon saai.

Pandora vertelt een best wel goed verhaal, een kernramp en zijn gevolgen. Kernrampen zijn een van de meest gevreesde rampen op onze aardbol omdat het toch een groot deel van het land besmet met radioactiviteit, en daarom snap ik ook best dat bepaalde mensen hierom demonstreren en deze centrales willen sluiten. Het enigste feit is dat wij allemaal wel een voordeel mee pikken aan de kernenergie en dat vooral om onze apparaatjes van stroom te voorzien. Toch zijn er grote rampen al geweest kijk maar naar Fukushima en Tsjernobyl waarbij toch het gevaar schuilt wat een kernramp kan veroorzaken, gelukkig is het niet een hedendaags probleem en zijn de mensen vaak wel zo intelligent met dit soort wetenschap / techniek.

In Pandora volgen we de jongen Jae-hyeok die in een klein stadje woont aan de kust van Zuid-Korea en hij werkt in de kerncentrales die er staan, met onder andere wat vrienden van hem. Op een dag vind er een aardbeving plaats die schade brengt aan een centrale waardoor de bol compleet fout gaat, de druk stijgt erg snel en men kan de centrale niet meer redden. De hele bol ontploft waardoor er een nationale ramp ontstaat aangezien de centrale een grootschalig deel van Zuid-Korea doet beschadigen, hoewel men met man en macht de centrale proberen te redden gaat dat wel extreem moeilijk waardoor de mensen steeds meer in de problemen raken. Iedereen die er staat word ernstig blootgesteld en de 1 na de andere komt te overlijden. Jae-hyeok zorgt er na een tijdje voor dat de centrale gered word en dan eindigt de film ook wel erg snel, er zat geen leuk eind aan verbonden.

Afijn, redelijke film, prima om je avond mee te vullen maar zeker erg tegengevallen dan wat ik ervan verwacht had.

3.0*

“It's safe to wake up now.”

Tja, dit was hem toch net niet. Althans, een echte onvoldoende zou ik deze film niet kunnen geven maar hij wankelt wel, en dat terwijl de film vrij verzorgt er uit zag en qua concept prima was, niks bijzonders en al helemaal niets nieuws onder de zon. De film staat al heel erg lang in mijn kijk-lijst, de duistere cover grijpt mij wel en ik vind deze settingen altijd wel gaaf, sowieso hou ik altijd erg van films wat over de ruimte gaat en daar mag deze film zich dan ook bij voegen. Hoewel ik altijd dacht dat het een bepaalde afstammeling was van de beroemde ‘Alien’ reeks, al was het eigenlijk vrij snel duidelijk dat dit niet het geval is waardoor mijn verwachting eigenlijk alleen maar meer werd omdat ik natuurlijk niet wist waar ik nou echt naar ging kijken.

En eigenlijk vond ik de film vrij vlot, met zijn anderhalf uur is de film aan de ruimere kant waardoor ‘Alvart’ leuk de kans kreeg er speels mee om te gaan. Het afvragende was een leuk aspect, jij zit als kijker samen met de hoofdpersonages met vele vragen hoe ze nou precies daar terecht zijn gekomen, welke vijanden ze hebben in het schip en wie ze nou eigenlijk daadwerkelijk zijn. Deze vraagtekens worden langzaam gedurende film toch behandeld en word alles ook een stuk logischer, daarbij zit er gelukkig geen haast of druk achter waardoor ‘Alvart’ dit leuk, en fijn kan uitwerken, ondanks dat hij de film ook niet al te lastig weet te maken. Toch word je te vaak wel heen en weer geslingerd en vond ik het einde maar vaag, en ik weet niet of ik dan wat over het hoofd heb gezien of dat dit gewoon slecht is uitgewerkt.

Maar, misschien is dat ook wel de valreep van ‘Alvart’. Hij toont vakkundig te kunnen werken en weet een visueel prachtig plaatje neer te zetten, met soms wat afwijkende CGI momenten die helaas niet mooi waren weggewerkt maar, daar kun je, je eigenlijk niet heel erg aan storen. ‘Alvart’ is (zoals ik hieronder ook al las) gewoon te gretig in zijn film. Hierdoor wil hij vaak te mooi doen, waar hij veel dingen vergat te noemen in de film. De film eindigt daarna ook te direct, en weet ik ook niet wat er nou precies gebeurt op het einde. Want ik dacht toch echt te zien dat al die capsules in de ruimte af waren geschoten met die mensen er in, en nu vulde de zee zich er mee vol.

De cast (zoals ik al wat vrijgaf) deed het prima, ik vond zelf ‘Ben Foster’ er uit fijnste uit komen, die de film aardig op sleeptouw nam als ‘Bower’. Ook deed ‘Antje Traue’ het prima als ‘Nadia’ maar, soms een beetje een vage rol. En dat is dus precies de mooiste rol waarover ik het eerder had, dat ‘Alvart’ nogal gretig te werk ging, waardoor haar rol een beetje in het niets verdween en spontaan weer terug was. Deze vage toevoegingen vond ik vaak niet heel interessant trouwens.

Voor alsnog heb ik me prima vermaakt verder hoor, de film kijkt vaak wel lekker weg maar is over het algemeen wel overdreven donker. Dit maakte het sfeertje toch vaak wat minder, althans de spanning was zo misschien toch wat zwakker. En er had wel wat meer horror in gemogen, qua gore vond ik het niet héél bijzonder te noemen. Voor alsnog gewoon leuke wegkijker, en prima ruimtehorror.

"Do you think a person knows when he's going mad? Or do you think it's blissful ignorance?”

Toen deze in 2017 uitkwam was ik best geïnteresseerd maar, op een bepaalde manier heb ik deze film toch altijd links laten liggen. Ik meende destijds dat de film te lang duurde, goed die mening is nu wel erg veranderd dus het kostte me ook geen moeite om deze film gisteravond aan te zetten en, ik heb best een vermakelijke filmavond gehad. Ik verwachtte er eigenlijk niet héél veel van, en daardoor pakte de film toch wel erg goed uit. Ik hou op zich wel van dit soort type films, waarbij het om een bepaald strafkamp gaat en waar eigenlijk het ontsnappen op nummer één staat.

Ik ben zelf natuurlijk best een fan van Hunnam, aangezien Sons of Anarchy één van mijn favoriete series is. Ook leuk trouwens dat Tommy Flanagan nog even langskwam hier, al was het voor drie minuten. Rami Malek is ook een prima rol, al kan ik niet meer normaal naar hem kijken na zijn rol als Freddie Mercury, al is dat natuurlijk opzich wel een probleem aan mijn kant.

Voor de rest is het allemaal niet heel spannend. Er zit een leuke dosis aan actie in, de introductie is extreem kort (dat is misschien wel jammer) en de film gaat vrij rap door zijn verhaal heen. Het werd nergens heel irritant alleen het einde vond ik toch niet zo spectaculair. Opzich best een leuke en vermakelijke tussendoor filmpje die wat dat betreft prima te kijken is.

Dus al om al een best vermakelijke film hoor, alleen het einde vond ik toch ene beetje minder. Goed je kunt niet alles hebben, en duidelijk dat Noer het vooral wou hebben over de tijd in de eerste gevangenis, alles daarom heen deed er niet echt toe, naar mijn gevoel.

Paranômaru Akutibiti: Dai-2-Shô - Tokyo Night

Dat is nou een super film is zou ik niet durven te zeggen, maar dat is jou mening.(Bovenbuur). Maar ik moet zeggen dat het wel een geslaagd filmpje is. Ondanks dat er som te vaak wat 'spanning' op word gebouwd, als je het zo mag noemen. Ze proberen het tenminste. Van die scene's waarvan je denkt dat er wat gaat gebeuren, maar het komt nooit. Ja, wat is spanning? Een rolstoel dat beweegt, een paar glazen die door worden gegooid en noem zo maar op. Nee, sorry. Maar er viel weinig te zien. Maar ik denk dat, dat net het leuke is aan de Paranormal Activity's. Je moet zelf een beetje ontdekken hoe en wat, waar kun je misschien wat zien, wat kan er gebeuren? Ik vind dat ze van dat, hier goed gebruik maken hoor. Complimenten aan de Jappie's. Kwa verhaal was het wel leuk. Het concept hebben we nu zo'n beetje 5x gezien, de vier Paranormal Activity films van de Amerikanen en deze. Maar toch heb ik me redelijk vermaakt!

3.0*

Paranormal Activity

Goeie eerste deel van Paranormal Activity die je echt goed kan laten schrikken vooral op het eind. Heerlijk genoten van deze vooral thriller film met spannende momenten, enge scene's en ja veel Paranormal Activity. Het enge is dat je van alles verwacht, maar het niet komt. En wanneer je het amper verwacht. Boem, recht in je beeld. Heerlijk! Het verhaal was gewoon goed, en het concept was uiteraard ook niet slecht. Veel 'parodies' zijn hier op gemaakt, altijd goed. Katie Featherston deed het goed. Onze paranormal chick die er vanaf deel 1 al inzit! Micah Sloat deed het ook leuk, ook de ouwe vertrouwde paranormal acteur... Alleen wel scary dat ze hun eigen namen gebruiken... ..

3.5*

Paranormal Activity 2

Nee. Deze kon mij niet vast houden hoor. Wat er zo goed was gebruikt in deel 1 was ik hier kwijt. Ik vond hier bar weinig spanning inzitten, schrikmomenten (op de pan na) werden niet lekker op gebouwd en ik vond er niet echt iets speciaals aan. Ook mijn aandacht werd langzamerhand weg gezogen en ik kon mijn eigen niet concentreren op de film. Erg zonde! Oogje zakten half dicht. Verhaal was saai, concept kon er mee door.

1.5*

Paranormal Activity 3

Brrrrr.... Van Paranormal Activity 3 krijg ik wel even rillingen hoor.. Wow! Ik heb me soms echt dood geschrokken van deze film.. Wouw! In deze film zien we de jonge Katie en Kristi. Hier krijgen we ook te zien hoe hun duivels zijn geworden.. Pff..! Dit is denk ik de eerste Paranormal Activity film die daadwerkelijk ook eng was. De vorige twee vielen tegen.. Af en toe weinig spanning en weinig schrikmomenten. Dat is hier wel even anders.. Ik vond hem hier ook weer erg duister en vooral bij het eind was het even oogjes knijpen!

Lauren Bittner, Christopher Nicholas Smith, Chloe Csengery, Jessica Tyler Brown deden het allemaal erg leuk als de familie die geteisterd werd door de geest. Oeeh... Heerlijk eigenlijk wel maar, het was spannend haha! Hallie Foote of ook wel de oma was het gekkie hiero in de film......

Het verhaal was slepend, heb me niet verveeld. Het concept is natuurlijk herhaald maar leuk en deze was echt zeker spannend. Vooral bij het eind durfde ik amper, en toen je de heksen in de schuur zag staan.. Brr.... Gekke shit!! Wahha... Sowieso 1 van de beste van de series. Deel 4 spreekt me nu ook wel aan maar die gaat volgende keer weer verder.

4.0*

Paranormal Activity 4

Deze Paranormal Activity film was weer wat tegenvallend. Het betere aan deze film vind ik dat je weer wat verbinding ziet binnen het Paranormal Activity verhaallijn. Jammer genoeg zijn er nu al in totaal 6 Paranormal Activity films in de wereld waarmee 5 films als verhaallijn aansluiten en eentje een beetje afstotelijk is. Wat ik nou echt wel goed vind aan de Paranormal Activity films is dat Katie Featherston elke keer terug komt als de duivel. Ik vond deze film niet echt spannend. Verhaal was leuk en het concept is natuurlijk niet veranderd. De film is duister maar wist me op veel momenten niet meer bang te maken. Ook vond ik de acteurs het oke doen maar was net van het.

3.0*

Het valt me soms wat vaker op dat filmmaatschappijen bedenken om een overleden franchise weer nieuw leven in te blazen. En eigenlijk komt dit vaak nadat de reeks van films is doodgebloed omdat er simpelweg niks leuk, bijzonders of nieuws uit kwam maar het een constante herhalingen van hetzelfde concept is geweest. ‘Paranormal Activity’ is zo’n franchise die eigenlijk in 2015 zijn deuren al sloot, want de destijds uitgekomen ‘Paranormal Activity: The Ghost Dimension’ was een regelrechte flop en heeft het boek gesloten voor een best geinige franchise die ook hele leuke delen kent. In 2021 was de COVID epidemie in volle gang, en het was ook de tijd dat de streamingdiensten natuurlijk een piek in hun gebruik zagen, niemand kon het huis meer uit dus het was makkelijker en sneller om te kiezen voor een avondje ‘Netflixen’. Ook ‘Paramount’ is heeft tegenwoordig zo’n dienst, en iemand daar leek het blijkbaar een goed idee deze franchise weer op te graven en nieuw leven in te blazen. Maar de hele film lijkt niet op de huidige franchise, en heeft echter ook niks meer met de reeks te maken, het lijkt echter wel dat de naam meer gebruikt is om kijkers te werven want, ik denk als ze dit niet hebben gedaan heeft deze film het waarschijnlijk nooit gehaald.

Je hoeft zeker niet te verwachten dat je enkele aanknopingspunten krijgt van de oudere films, want ook de gehele setting is veranderd. Waar de normale ‘Paranormal Activity’ afspelen in vaak normale woningen volgen we hier een groepje mensen die een documentaire schieten in een verwilderd dorpje, ook wel de ‘Amish’ genoemd. Al gauw ondervinden ze paranormale activiteiten binnen de woning waar ze zijn en vinden ze een gat in de kerk wat hun leidt naar ondergrondse tunnels waar een demon vast zit, het groepje moet op onderzoek uitgaan maar, later ook vluchten voor het gevaar.

Ik weet nog als de dag van gister dat ik naar de eerste drie delen van ‘Paranormal Activity’ heb gekeken, waarbij ik ook vooral bij deel één een ongekende spanning voelde, de manier van filmen beter bekend als ‘found-footage’ was redelijk op aan het komen en je kreeg meer films in die in die trant waren geschoten, en ‘Paranormal Activity’ kon zeker niet achterblijven. Toch had die techniek van film, een magische kracht dat je meer spanning creëerde als kijker omdat je constant wel iets kon verwachten. Deze film zorgt daar immers niet voor, al had ik er ook niet geheel op gerekend overigens. De film kent echt wel enkele leuke scenes, waar o.a. ’Jacob’ de vader van het gezin valt in het gat en vervolgens doormidden op de grond ligt in de cave, en als het groepje achter na gezeten wordt door de demon dat volgens mij de kaak van die gast er af wordt gerukt. En ik vond het een leuk maar klein detail dat men de mondkapjes draagt bij de taxichauffeur en deze ook nog grapt over dat hij vijf keer COVID had. De film is immers in deze COVID tijd opgenomen én, de film zelf speelt zich ook af in de maand maart van 2021, midden in de COVID tijd. Dat waren overigens de uitschieters voor deze film.

En daar is ook alles wel mee gezegd. Want voor de rest is deze prent echt héél erg saai. De eerste veertig minuten gebeurt er bar weinig, waarna de film over gaat op “spannende momenten” is het niet dat er wat knallen te horen zijn, en het bed doorgezakt is. Deze vorm van “spanning” raakt mij echter niet meer, en haalt de charmes ervan af. Daarnaast dus het matig verhaaltje wat gewoon weg niet boeiend genoeg is maar, ook bar slecht acteerwerk van o.a. ‘Emily Bader’ die waarschijnlijk werd gecast om haar over-de-top en te overdreven gekrijs, wat we ook te veel zien in deze film.

‘Eubank’ slaat de plank volledig mis, en zo deed iedereen dat die aan deze film meewerkten. Met een geheel andere naam (en dus ook zeker een andere verwachting voor deze film) had de film de nodige interesse kunnen wekken, is het niet dat de film dat echt wel veel meer had mogen werken met bloed, gore en andere meuk en vooral het script beter had moeten uitwerken. Want zoals het op papier staat, zo krijgen we het echt niet helemaal te zien.

Er had dus veel meer uitgehaald komen worden. En dat geeft mij de conclusie weer dat deze serie gewoon klaar is en, hopelijk zien ze dat ook bij de maatschappijen om deze serie gewoon met rust te laten. Echter ben ik er wel bang voor, en wat ik gewoon rustig af tot er weer een “nieuw” deel van ‘Paranormal Activity’ op mijn beeldscherm staat. En ik ga hem dan zeer waarschijnlijk toch wel weer kijken, want zo nieuwsgierig ben ik dan ook wel weer .

Paranormal Activity: The Ghost Dimension

Ik heb me sinds een korte tijd al heel lang niet meer verveeld met een film die te maken heeft met het genre horror of thriller, ik kan vaak echt erg genieten van deze genres en ben daar ook echt wel fan van. Zo ben ik ook groot fan geweest van de Paranormal Activity films, tot aan Paranormal Activity 4 (2012). Sinds dien vind ik de reeks maar eentoning worden, dat is ook te zien aan mijn cijfers. Oke, ik moet eerlijk zijn, Paranormal Activity 2 (2010) was mij blijkbaar ook heel slecht gevallen maar goed, dat is al even geleden.

Paranormal Activity: The Ghost Dimension is eigenlijk een film dat alles bij elkaar komt, je ziet de kleine kindjes weer en het verhaal gaat eigenlijk zo ze gangetje weer. Maar waar ik me nu echt heel erg aan geërgerd hebt zijn de effecten, laat die geest er lekker uit zoals Oldskool Paranormal Activity.

Het verhaal vond ik echt heel erg saai, ook het concept is gewoon niet leuk meer. Er zijn te veel Paranormal Activity films waardoor Paranormal Activity: The Ghost Dimension erg is gaan vervelen en mij totaal niet heeft vermaakt laat staan, heeft doen schrikken. De acteurs speelden nog redelijk maar ook dat was nou echt niet positief. Nee, deze film is in mijn verkeerde keelgat geschoten en vond hem echt heel erg saai, hopelijk stoppen ze nu eindelijk eens met deze reeks, want beter kan die niet worden als ze zo doorgaan.

0.5*

Paranormal Activity: The Marked Ones

Wat ik erg merk bij de Paranormal Activity films is dat zij best onbekende acteurs en actrices inhuren om te acteren voor hun films. Neem als voorbeeld Andrew Jacobs. Hij heeft nog maar in 4 / 5 andere dingen gespeeld en is net bezig met zijn 'carriere'. Als hij dat voort wilt zetten natuurlijk. Ik moet dan wel toegeven dat hij van geluk mag spreken dat hij zijn eerste 'grote' film speelt met de naam 'paranormal activity'. Ondanks dat de films allemaal niet super goed zijn kun je, je vermaken. En is bij vele mensen geliefd. Ik moet zeggen dat ik van deze film geschrokken ben en bij herziening hem helemaal niet leuk vind. Ik weet niet wat het is maar ik vond niks meer eng en vooral de concentratie kon ik niet vast houden bij de film. Het verhaal was slapjes maar wel leuk om te volgen. Het concept is natuurlijk in verbinding met andere films. Ik verlaag met 0.5 punt.

3.0*

Paranormal Movie

Zoals ik al eerder had vermeld heb ik deze vroegtijdig afgezet. Het is een van de zoveelste replica's van Scary movie / A Haunted House die ons maar niet wist te boeien. De grappen waren over het algemeen niet grappig. Slechte B-film die je van begin tot eind aardig kon irriteren. Ik weet nog wel dat we deze voorafgaande van The Hunger Games: Catching Fire hebben gekeken. Nou goed, we konden beter gewoon alleen die film kijken. "[...] ontdekt al snel dat zijn huis is vergeven van rare clowns, wiet rokende demonen en ongenode beroemdheden." Dat zegt al genoeg! Je kunt hem kijken, maar verwacht er maar niks van!

1.0*

Parker

Een leuke Statham voor tussendoor die eigenlijk geen vlieg kwaad doet. Parker stelt niet veel voor, ook al is het natuurlijk de lekker Jason actie, de film heeft het soms wel te doen met trage scenes en dan vooral bij J-lo, mooie meid maar niet echt geschikt in de films.

Ik ben nu tegenwoordig bezig om film te herkijken en zo mijn aantal stem en mening berichten gelijk te krijgen, staat toch wel iets mooier en zo kan ik bij elke film wel mijn verhaaltje terug vinden die ik al eens gezien heb. Na Parker moet ik er nog 400 kijken, dat zijn er nog heel wat maar ik ga de uitdaging aan want sommige films zijn het herkijken echt wel waard.

Toch is Parker voor de derde keer kijken niet echt iets heel tofs, de begin scenes zijn natuurlijk een pareltje, lekkere scenes met mooie actie en daar word de film lekker door geraasd maar, toch vind ik na deze scene (wanneer hij naar Miami gaat) de film beetje saai worden, een beetje maar!

Parker overvalt een fair in Ohio en hier pakt hij aardig wat geld mee, wanneer zijn team maatjes hem voor stellen om ook nog aan een andere klus mee te doen weigert hij waarna hij verraden word door zijn compagnons. Parker zet alles op alles om ze te vinden en hun verdiende loon te geven, ik vond het wel leuk om weer naar te kijken.

Al hoewel, de film is voor zo’n derde keer echt niet meer ‘speciaal’ en ik denk dat ik er nu ook wel even wat afstand van ga houden, toch heb ik me redelijk vermaakt.

3.0*

Passchendaele

Ik was even aan het rondzoeken op Netflix naar een bepaalde oorlogs film. Dit keer had ik alleen geen zin even om weer een tweede wereld oorlog film te gaan zien want ik wil niet in een keer door dat hele aanbod heen rossen, dan blijft er straks niks leuks meer over. Dit keer zag ik Passchendaele voorbij komen, een film die ik al langere tijd wou zien. Passchendaele (de film) bevat wel wat informatie maar, is op geen enkel vlak echt spannend. Interessant is het zeker maar, ik heb er denk ik iets te veel van verwacht toen ik hem aanzette, de trailer keek en / of de plotomschrijving heb zitten na lezen.

Passchendaele gaat over een ‘waargebeurd’ verhaal uit de eerste wereld oorlog. Ik weet zozeer niet of dit liefdesverhaal waargebeurd is maar, Passchendaele is wel degelijk een waar gebeurd slagveld. Ik vond het verhaal van Passchendaele (de film) nou niet echt geslaagd, het was eerder voor mij een Romantisch / Drama gebeuren dat er daadwerkelijk oorlog werd gevoerd. Ja, oké , na bijna een uur kijken kom je in de loopgraven bij de Canadezen terecht maar, daarvoor was het allemaal Drama en Romantiek waar ik nou niet echt fan van ben.

“De Derde Slag om Ieper, ook bekend als de Slag om Passendale”, daar gaat deze film over. Een bloederige strijd waar erg veel manschappen zijn overleden. Passendale is een moeilijke strijd geweest voor de Britten, die daar tegen de Duisters vochten (met o.a. landen als Canada, dat was toen nog een land van de Britten, nadat het onafhankelijk werd in 1982). Ook hier kun je zien dat de Duitsers zeken geen zwakke jongens waren en een oorlog best konden voeren.

Passchendaele verteld het verhaal over Michael Dunne, een soldaat daarna volgens mij Luitenant (als ik het goed heb) was een Canadese soldaat in de Eerste wereld oorlog, mocht hij ooit geleefd hebben (Dat weet ik niet). Hij word tijdens de oorlog geraakt door artillerie en tijdens zijn revalidatie komt hij zijn droomvrouw tegen die van een Duitse vader afstamde. Michael word non-actief gesteld maar mag na een tijdje toch plaats maken in een kantoor om nieuwe soldaten te rekruteren. Wanneer het broertje van zijn nieuwe vriendinnetje in het leger wilt wijst hij dit af. Hij zit bij een gigantische grote majoor in het kantoor dat een lulletje blijkt te zijn die toch het broertje op pad stuurde naar Frankrijk. Wanneer Michael dit hoort gaat hij er achter aan om het broertje in veiligheid te houden en niet te laten overlijden in de oorlog. Dit gaat alleen helemaal fout, broertje overleefd met 1 amputatie en michael is dood.

Het geen van Passchendaele sprak mij echt aan, want de Romantiek is te slecht gevormd met het concept van de film. Deze film sprak elkaar soms te erg tegen waardoor je met een wisselende stemming zat te kijken, wat ik echt dood zonde vond. Al om al, een tegenvaller.

2.5*

"I'm beginning to think that most of today's problems are a direct result from the fact that teenagers can't stop themselves from fucking each other."

Allemaal niet zo spannend maar, wel vermakelijk om te zien. Het was inderdaad gewoon een degelijke roadmovie met een heel beladen achtergrond verhaal, ik had persoonlijk wel een tikkeltje meer horror verwacht, dat komt misschien omdat al die tags bij deze film door elkaar heen snijden, dat daar eigenlijk geen touw aan vast te knopen was. Maar goed, dat deze film ook een hoog drama gehalte had zag ik niet aankomen en, dat is direct ook iets wat ik niet verwachtte en misschien echt wou zien, dus dan is het soms best taai om door heen te komen.

De film opent trouwens best vet maar, kijkt voor mijn gevoel op een gegeven moment wel wat in. Krijg een soort revival maar, ook daarna ben ik de film wel weer een beetje kwijt, wist het nooit écht indruk op me te maken en heb ik me uiteindelijk ook niet echt vermaakt met de film. Prachtig geacteerd dat wel maar, totaal iets anders dan ik voor ogen had.

“If you are not strong enough to kill the bear use the bear's strength to kill it.”

Ik ben best een groot fan van alles wat over vikingen gaat of uit die tijd. Zo is de serie ‘Vikings’ mijn favoriete serie en speel ik nu ook heel veel de game ‘Assassins Creed: Valhalla’. Dus daar kunnen ook nog wel de nodige films bij maar, tot mijn verbazing zijn er niet heel veel interessante films te vinden over dit tijdperk, best zonde eigenlijk. ‘Pathfinder’ is wel een film die dit als onderwerp mee draagt en daarom heb ik deze maar gewoon aangezet en ik moet zeggen: hij begon vrij sterk maar, kon dit helaas niet lang genoeg vol houden. Desalniettemin ga ik met veel interesse deze film is en moet ik zeggen dat de zit wel goed was alleen veelte lang.

Zoals ik al zei begint de film best leuk, daar is echt niks mis mee. Zeker de duistere ontdekking van het vikingenschip waar ze een jongetje vind was best een mooie setting waar zo’n beetje alle vikingen dood op lagen, ze leken wel bevroren trouwns. Dan het opgroeien bij een inheemse stam was leuk om te volgen. Als het goed is waren dit natuurlijk de ‘Indianen’ omdat we ze volgen in het noorden van Amerika.

Wel mooi trouwens, dat ik er pas best laat achter kwam dat de vikingen dus ook in Amerika hebben rondgelopen, althans noord-Amerika maar waar precies weet ik niet zo goed. Het heette destijds ‘Vinland’ en was destijds ontdekt door ‘Leif Erikson’ (lees gewoon even de link door). Ik vind het dan ook wel leuk om te zien dat deze film zich daar afspeelt aangezien ook niet veel mensen weten dat dit waarschijnlijk zo was en het dan snel als fictief zullen bestempelen.

Enfin, eenmaal opgegroeid in de stam komt op een dag weer een hele groep vikingen aan op het land die het dorpje totaal afslachten en er een feestje van moeten maken. Daarna komt ‘Pathfinder’ er aan die er veel weet te vermoorden en daarna op de vlucht slaat. Hij weet van de vikingen te ontkomen maar die besluiten achter hem aan te gaan en een waar kat en muis spel ontstaat tussen de groep en ‘Pathfinder’ die later een groep van zijn stam tegen kwam waarmee hij het op nam tegen de vikingen, raakte verliefd en moest strijden om te overleven.

Het verhaal was dus best saai hoor, en niet heel interessant om te volgen. Want het verhaal wat eigenlijk geen spanning heeft te bieden is ook niet heel inhoudelijk. Het is zo dat er veel actie is en misschien wel te veel waardoor de film hoe dan ook langdradig ging worden op het eind. Want na een kleine anderhalfuur had de film wel mogen stoppen maar, er was één gast die leek wel twintig keer uit de dood te zijn opgestaan.. Dit was na een tijdje wel echt saai om nog te volgen en ik kakte daar heel erg in want als ze dan af zijn van de vikingen stort de boel weer naar beneden en moeten ze daar weer van zien te overleven.

De vikingen zagen er best vet maar, wel heel grauwig uit. Ze weerspiegelden wel het verhaal van hun dat ze angstaanjagende krijgers konden zijn, dat leek hier ook wel omdat ze meer op monsters leken van een andere planeet dan een mens. De actie scenes en eigenlijk zo’n beetje de hele film is rommelig geschoten, actie is niet te volgen en dat maakte het ook niet spannend. Het is een rotzooi, bijna de hele film door. Ook de CGI was zeker niet om over naar huis te schrijven en hoe wel ik met goede moed begon aan de film zijn mijn verwachtingen toch echt te hoog geweest.

Dus hoewel ik er met nogal verwachtingen in ging, ging ik de film slaperig uit. Was de zit me echt te lang en miste ik de totale spanning, best jammer want het had veel beter kunnen worden.

2.5*

‘Pathology’ wist me helaas niet te overtuigen. De film klonk best gaaf en begon ook zeker leek met wat stof over pathologie en had mooie bloederige beelden maar daar bleef het ook wel bij. Het kende allemaal maar een zoutloos verhaal met vrij snelle en voorspelbare twisten in het verhaal en vraagtekens die niet nodig waren. Er was best weinig gedaan met de omgeving, het had spannender en leuker gemaakt kunnen worden en er werd weinig mee gedaan. Een te drukke film met saaie standaard personages maakte de film ook niet al te goed. Er werd van het ene op de andere moment wel gevreeën en ondanks dat ik zoiets natuurlijk niet erg vind, vond ik het nou niet echt relevant voor deze film, het kan ook te vaak gebeuren in een film. Nee, ‘Pathology’ had veel leuker kunnen worden maar het is helaas niet goed uitgepakt, saaie doorsnee film die we maar gewoon achter ons moeten laten.

2.0*

“Just because I killed my family doesn't mean I didn't love them.”

Toen deze film vier jaar geleden bij mij voorbij kwam had hij eigenlijk direct mijn interesse gewekt, ik wou de film eigenlijk twee jaar geleden kijken omdat toen de COVID-19 pandemie aan de gang was maar, daar was ik niet aan toe gekomen, en nu ik hem laatst weer bij de ‘Horrorfilm Challenge’ voorbij zag komen omdat ik ook naar horror films opzoek was en volgens mij iemand anders hem ook had ingediend, ben ik hem eigenlijk niet meer uit het oog verloren. En hoewel de horrormaand nu al even voorbij is, is de challenge nog wel gaande en kan ik deze nog mooi indienen vanuit mijn naam.

De film begon eigenlijk best leuk, er werd nergens echt touwtjes om gewikkeld en we zitten er direct in. ‘Ruzowitzky’ wil ons informeren met een redelijke openingsscène althans, er gebeurt niet heel veel buiten het feit om dat we te horen krijgen hoe de mensen zijn geïnfecteerd (althans wat het is). Het zijn dan ook niet echt volwaardige zombies maar, de mensen zijn geïnfecteerd met een bepaalde hondsdolheid wat ze deed veranderen. Dit concept vond ik leuk, uiteraard zit het vol met elementen van voorgaande films, concepten en is het niet geheel origineel maar, wel leuk om te zien.

Echter, zat ik toch als kijker wat meer te smachten naar zowel meer actie noch horror momenten, die eigenlijk de gehele film wel uitblijven. Ik had misschien een stuk meer van de buitenwereld willen zien hoe de mensheid langzamerhand kapotging, of hoe de militaire organisatie in die faciliteit zijn gekomen, nu zaten we er eigenlijk direct in. Het is overigens niet heel erg hoor maar, hierdoor had je wel dat je de gehele film in één locatie zit en dat we eigenlijk constant blijven steken op hetzelfde. De zoektocht naar de patiënt en daardoor voelde het soms wat langdradig. Het laatste half uurtje overigens kwam er weer wat meer schot in de zaak, en ook wat meer actie. Horror bleef naar genoeg lang uit, hier en daar wat bloederige scenes en met hoogtepunt de professor die zijn vrouw in stukken had gescheurd. Het was in mijn ogen toch wat te slap.

De film telt echter wel een sterke cast aan namen, die het allemaal erg leuk deden. Voor mij was het erg leuk om ‘Clive Standen’ weer eens te zien en dan in een andere setting. We kennen hem natuurlijk allemaal uit de hitserie ‘Vikings’ (wat mijn favoriete serie allertijden is) en hier speelt hij de soldaat ‘Knox’. Ik meende nog met een bepaalde rang, die ben ik echter wel vergeten. Hij deed het overigens wel vermakelijk, soms een best nare rol (als personage) maar, prima. Voor de rest waren voor mij ook de verassende namen toch wel ‘Stanley Tucci’ die het overigens erg leuk deed, al was zijn rol niet heel spectaculair. En de prachtige ‘Natalie Dormer’, die het ook leuk deed.

Je merkte toch wel dat ‘Ruzowitzky’ niet geheel comfortabel was of wist welke kant hij wou op gaan met de film. Waardoor vaak scenes langskomen die nogal nutteloos waren of die niet werden doorgepakt. Noem bijvoorbeeld het moment dat er een seksscène volgt tussen Gina en Morgan in de badkamer, die daarbij ook niet heel intens was. Daarna zijn we dat weer even vergeten, zie we later in de film dat ‘Gina’ zwanger is en daar werd het ook bij gelaten. Het zorgde er overigens wel voor dat ‘Ruzowitzky’ wat meer drama in de film kon stoppen, al was het niet bijzonder.

Dit resulteerde toch wel dat dit een vermakelijke maandagavond film is, die vooral niet erg hoog springt en je dat ook niet moet gaan verwachten als kijker. Het is allemaal doorsnee, erg cliché matig en vooral niet spectaculair genoeg, toch is de film zo voorbij en kijk je hem makkelijk uit, ingewikkeld is hij namelijk ook niet.

"Kill me before the war is over, will you? It appears that you are not the better man.”
"You're right. My sons were better men.”

Na het zien van ‘The Patriot’ heb ik ook wel weer genoeg Mel Gibson gezien deze week maar jeetje, best een toffe film is dit zeg! Eigenlijk al die jaren links laten liggen door het immens grote speelduur, al kon ik daar nu eindelijk door heen bijten. Hoewel ik wel eerlijk moet zijn dat ik het even in twee etappes heb gekeken (ik heb vanmiddag de film even afgekeken), en het was eigenlijk best verslavend om te kijken, het verhaal vond ik dus best aantrekkelijk en onwijs leuk om te volgen! Ik ga altijd wel goed op dit soort films, dus dat zat me ook wel mee, ik wil altijd wel vaker van dit soort films zien maar ik ben wel van mening dat er niet veel films zijn die echt van deze klasse zijn en ook dit thema hebben.

Ik moet zeggen dat ik mijzelf nooit echt heel erg extreem heb verdiept in de revolutionaire oorlog in de USA, wellicht omdat je er misschien ook wel een beetje mee doodgegooid wordt, het is niet altijd mijn grootste interesse geweest. Wel weet ik hoe trots men in de USA is als je praat over de Independence Day etc. Dus daar speelt het zeker wel een grote rol, en het patriotisme spat natuurlijk gewoon van deze hele film af, je zult haast zeggen dat de film zijn naam eer doet.

Het begin van de film is heel strak, ik hou wel van dit soort dramafilmpjes en daar doet de film heel goed zijn werk in. De opkomst van de Britten op het Amerikaans grondgebied is uiteraard erg bombastisch om te zien, en ik vond het persoonlijk heel tof. De film kakt eigenlijk nergens echt in, neemt tijdig zijn rust en dan kun je als kijker ook gewoon rustig ademhalen. Om eerlijk te zijn, zijn constante veldslagen natuurlijk ook na een tijdje wel leuk geweest, en dan duren die drie uur wel erg lang. Ik vond het allemaal eigenlijk bijna precies perfect, al was het drama gehalte misschien soms iets te bot, er zat in mijn ogen niet altijd even veel sombere sfeer in, en dat miste ik wel een beetje. Het had me wat meer mogen aangrijpen zeg maar, zeker als het gaat om de dode kinderen van Gibson in dit geval.

Het stuk dat men een militie op starten om toch ook tegen de Engelsen te vechten op hun eigen manier, vond ik heel tof, toen dit kwam ging de film ook behoorlijk los waardoor ik onwijs kon genieten. Ook richting het einde werd de film als maar leuker, en heb ik me eigenlijk gewoon simpelweg geen één keer verveelt. Wellicht dat ik het einde wat bombastischer had gewild, zeker wanneer hij eindelijk de moordenaar van zijn zonen te pakken had was eigenlijk gewoon een uitgelezen moment voor wellicht iets meer diepgang in emotie, dat bleef vooralsnog gewoon uit.

Het levert uiteindelijk wel gewoon een prima film avondje op hoor, ik heb me wat dat betreft aardig vermaakt met een film die ik eigenlijk nog nooit heb gezien, en nu dus eindelijk een vinkje achter mag zetten. Misschien had ik met vlagen wel wat meer verwacht van deze film, vooral dus op het gebied van het emotionele had de film wel veel meer potentie, en dat is er in mijn ogen niet echt uigehaald.

Patriots Day

Deze film gister avond toch maar gekeken, totaal zonder enige verwachtingen in heb ik de film aangezet en ben ik er even goed voor gaan zitten. Ik had persoonlijk voorgenomen wat meer Drama titels te gaan kijken aangezien deze films zo slecht nog niet zijn, ik was eerder vooral erg anti-drama maar namaten je wat ouder word heb je ook een oog voor deze films en Patriots Day brengt een onderwerp met zich mee die ik nog ontzettend goed kan herinneren. De film ‘Patriots Day’ vertelt het gruwelijke verhaal over de Boston Bombing een tragische dag in Amerika waar een dubbele aanslag werd gepleegd bij de Boston Marathon. Ik kan me nog ontzettend goed herinneren dat deze dag aangebroken was aangezien we toen nog bijna twintig keer in het jaar ‘vakantie’ hadden en ik terug van het sporten kwam met een maatje van me, thuis even wat ouwehoeren totdat we op het nieuws stuitte waarop grote koppen stonden van de aanslagen, even later zagen we ook afgrijselijke foto’s (staan nu ook gewoon op google) van de slachtoffers binnen de marathon.

Toch kent de film ‘Patriots Day’ een paar goeie details. Zo wanneer de bom afging lag er een man zonder benen waar het bot uitstak, de zelfde man (natuurlijk niet de acteur) lag ook zo in het echt op de grond, of dat nou echte beelden of gespeeld was weet ik niet, want de de film is soms best verwarrend aangezien ze continu de beelden mixen. Toch vond ik dit wel een van de noodzakelijke beelden in de film (al nu wat er om heen ook bij komt kijken) want deze tragedie mogen we nooit meer vergeten.

Echter vond ik de film aangrijpend overkomen. We worden in het leven gegooid van Tommy Saunders een BPD agent die tijdelijk een straf moet uitoefenen. Hij moet als bewaker functioneren op zijn laatste straf-dag en word hiermee bij de finishlijn gezet. Hij had net de dag ervoor een deur ingetrapt wat niet goed bevallen is voor zijn knie en daardoor liep hij wat moeilijk. Aan de andere kant volgen we ook het begin van de ellende en de twee jongens Dzhokhar Tsarnaev en Tamerlan Tsarnaev die de voorbereidingen hadden getroffen om de bommen te maken en, het beginstadium van hun radicalisering, kijkend naar Taliban (IS) lui die voordoen hoe ze het beste wapens konden maken. Je kunt merken dat Dzhokhar er niet helemaal mee eens is en een beetje terug begon te deinzen toch in de macht van Tamerlan laat hij zich overhalen en vertrekken ze naar de Boston marathon. Wanneer de bommen afgaan is er natuurlijk totale paniek binnen Boston, wie of wat maar ook waarom. De politie startte na het behandelen en hulpverlenen met een grootschalig onderzoek wat niet al te lastig was omdat Tamerlan en Dzhokhar samen agenten neer schoten en niet bepaald geruisloos door de straten gingen om te vluchten.

Ze komen na een tijdje in een vuurgevecht met een x aantal agenten en tijdens het gevecht gaat Tamerlan neer. Wanneer hij op de grond ligt rijd Dzhokhar net weg en rijd vol over zijn broer heen, ook hiervan staan er afgrijselijke foto’s van op Google! Tamerlan overleed hierdoor en Dzhokhar vlucht. Er ging een gigantisch klopjacht ter gevolg waarna Dzhokhar best wel knullig is gevonden in een boot. Dzhokhar kreeg de doodstraf opgelegd met een dodelijke injectie alleen is dat nog steeds niet gebeurt en wacht de beste jonge nog steeds zijn straf uit.

Prima film waarbij een groot en schadelijk onderwerp voor de stad Boston aanbod kwam, ik heb me prima vermaakt, tenminste, het heeft me echt doen denken en ik heb met hier en daar wat ongeloofwaardigheden naar de film zitten kijken, want het was een prima film!

4.0*