menu

The People under the Stairs (1991)

mijn stem
3,06 (571)
571 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Komedie
102 minuten

geregisseerd door Wes Craven
met Brandon Quintin Adams, Everett McGill en Wendy Robie

Een jongetje helpt de vriend van zijn zus bij de inbraak in het huis van de huurbaas die de boel oplicht. Maar dit huis blijkt een kruising te zijn tussen het huis van The Adams Family en Fort Knox: ze kunnen er wel in, maar ze kunnen er met geen mogelijkheid meer uit. Dan komen de bewoners thuis. Met geen kans op ontsnapping komt het jongetje erachter dat de bewoners er wel hele vreemde gewoontes op na houden en dat er nog meer gevangenen zijn, namelijk in de kelder.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=n9KNYa4kqnY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Boneka
3,0
De film is alweer bijna 30 jaar oud. The People Under the Stairs al kan ik niet zeggen dat de film daar vooral over gaat. Heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Een beetje vlees noch vis. Echt leuk is ie niet en de horror is anno 2019 heel ver te zoeken. De muziek is ook niet hoogstaand dus de zgn schrikmomenten kunnen ontspannen worden bekeken. Voor die tijd misschien best een klein beetje eng, maar dan vooral voor de teenagers zullen we maar zeggen en daar is deze film ook een beetje voor bedoeld. De humor had best wat vetter gemogen en dat geldt ook voor de schrikmomenten. Maar zelfs het jongetje is bijna nergens bang voor. Overigens wel een hele leuke rol voor hem. Het concept is goed de uitwerking een stuk minder. Jammer genoeg sneuvelen zijn hulpjes iets te snel en ja zien we hier dan de eerste echte zombies? De hond doet het goed. Inderdaad een Oscar waard, maar die worden nooit aan beesten gegeven helaas . Acteerprestaties zijn redelijk, maar niet meer dan dat. De sfeer buiten maar ook het huis doen het goed. En zo heeft de film aardig wat plussen en minnen. Leuk om een keer te zien, maar geen hoogvlieger.

Wat betreft het beeld ben ik niet echt enthousiast. De blu ray is redelijk gedetailleerd, maar er zitten regelmatig vuiltjes in. Soms erg scherp, maar vaak ook met wat lichte ruis. De vlekjes vind ik soms wel storend. Jammer dat ze die er niet uit hebben gehaald. Geluid is opvallend goed. Op het eind nog The Right Thing ja die ken ik nog wel......dat was indertijd nog leuke hip hop

Redhead Kingpin & The FBI - Do the Right Thing - YouTube

Film 3.0
Beeld 3.0
Geluid 4.0
Extra's geen

avatar van Collins
3,5
Een film die brute horror (zonder al te bloederig beeldmateriaal te gebruiken) mengt met een (duistere) sprookjesachtige en ondeugende sfeer, die beide op een cartooneske manier passeren en die de rauwe bruutheid die de film absoluut bezit minder bruut doet schijnen.
Craven kiest voor het groteske. Voor het extravagante. Voor een stoot humor. Voor de overdrijving. Hij bewaart met deze houding een relativerende afstand tot afgrijselijke gebeurtenissen en situaties. Het is een techniek die er voor zorgt dat heftige zaken als kindermishandeling en kannibalisme in de film worden gereduceerd tot spannend vermaak met een duister randje.
Toch is de film meer dan een jolig griezelavontuur met extreme ingrediënten die slechts suggestief worden aangeduid. De film is ook een gruwelijke film met horroraccenten die wel degelijk ook heel expressief en exploitatiegericht worden ingezet. Let wel. Het is dus zeker geen onschuldige familiefilm. De film heeft door zijn eigenzinnige vorm een nogal misleidend karakter, maar het horrorlabel is wat dat betreft helemaal niet misleidend.
Fijn acteerwerk. Over the top en passend bij de catooneske stijl. Everett McGill en Wendy Robie hebben de leiding. Woest grimassend, wild gebarend en zonder remmingen bepalen zij het tempo en de koers naar de afloop. De koers leidt langs chaotische scènes, slaat soms wat door in de overdrijving en grenst af en toe aan gemakzuchtige en pretentieloze meuk, maar is door zijn eigenzinnige en krankzinnige karakter vooral een amusante rit.
Ja, Wes Craven is hier op dreef.

avatar van umbra
1,5
Was al enorm lang geleden dat ik deze gezien had, dacht zelfs eerst nog niet, maar dat werd snel duidelijk tijdens de film. Een gestoorde familie (broer en zus) die er gruwelheden op na houden in hun huis, zeg maar martel-gevangenis. Normaal zou dit topper kunnen zijn vr mij, om duimen en vingers van af te likken, maar deze film wordt veel te karikaturistisch voorgesteld en verliest hierdoor heel veel van z'n sterkte, nl het brute n gruwelijke, enorme zonde. Ook vind ik dat zwarte joch 'Fool' rete irritant net als z'n kompaan, die gelukkig al seller verdwijnt.

avatar van Daan258
1,5
Hoeveel keer zal er wel niet: Burn In Hell gezegd zijn in de film?

Helaas was dit een flinke tegenvaller voor mij. Onder welk genre ik het zou moeten plaatsten? geen idee.
Een lange, saaie zit.

1,5*

2,5
Een keer aardig om te zien, maar ik zal hem niet weer uit de kast halen. Ondanks het aardige verhaal heeft de film de tand des tijds niet goed doorstaan. De beelden zijn heel matig en de acteurs zijn over het algemeen niet best. Ook die people under the stars zien er tegenwoordig maar erg matig uit. Vroeg me ook af wat er van hun gekomen is na de film haha!
Maar de topper is die man in dat SM-pak. Verschrikkelijk!!

avatar van Chainsaw
4,0
Wes Craven blijft een bijzondere filmmaker. Hij heeft genoeg troep op zijn filmografie staan, maar is door klassiekers als A Nightmare on Elm Street en Scream toch bekend als een ‘master of horror’. Die titel kun je iets minder serieus nemen als je films als Vampire in Brooklyn of Cursed meetelt. Een film die wat mij betreft wél meegeteld kan worden is The People Under the Stairs, op Nightmare na verreweg zijn leukste en beste film. De film is dan weliswaar minder baanbrekend dan zijn grootste hits - inclusief zijn debuutfilms Last House of Hills Have Eyes - maar is wel echt één van de leukste horrorfilms van de regisseur.

The People Under the Stairs is een aangename mix van horror en humor. Het een volledige horrorkomedie noemen gaat wellicht wat ver, maar Craven gebruikt veel slapstick die oprecht goed werkt. De grootste kracht van de film zit ‘m in de cast. Everett McGill en Wendy Robie - die ook een stel speelde in Twin Peaks - zijn perfect gecast en spelen heerlijke over de top rollen. McGill gaat helemaal los met z’n hilarische mimieken en dansjes, maar blijft alsnog intimiderend. Ondertussen is Piper Laurie als Margaret White uit Carrie een subtiele rol in vergelijking met de smakelijk geschifte Wendy Robie in deze film.

Ondanks dat het stelletje McGill en Robie de show stelen zijn de overige acteurs ook prima op hun plek. Brandon Adams speelt een sympathieke hoofdrol en de bijrollen van onder meer AJ Langer, Ving Rhames, Sean Whalen en Bill Cobbs zijn leuk. Subtiliteit hoef je in The People Under the Stairs niet te verwachten, maar in zijn hysterie zit enorm veel vermaak. Craven kan lekker los met zijn grootste fetish; booby traps. Dat die man nooit is gevraagd voor een Home Alone- film is bijna onbegrijpelijk.

4 sterren.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:13 uur

geplaatst: vandaag om 05:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.