Meningen

De originele Ironclad was best een lekker filmpje; een lekker bloederig middeleeuws spektakel voorzien van een prima cast. Voor dit tweede deel moet regisseur Jonathan English het helaas op alle fronten met minder doen. Minder budget, een mindere cast en een minder script. Op zich is dat nog niet eens zo'n probleem, ware het niet dat English het vooral in de aktiescenes laat afweten. Wat zijn die slecht gefilmd en gemonteerd zeg, niet te geloven. Alles verloopt zo schokkerig en fragmentarisch dat je er al snel helemaal klaar mee bent. De rest van de film is het aanzien nog net waard, maar al met al is dit een behoorlijk inferieur tweede deel.

Niet één van Woody Allen's betere films, helaas. Leuk om Joaquin Phoenix te zien in de hoofdrol, maar het script heeft weinig diepgang en naar het einde toe wordt alles nogal moralistisch en vervelend. Hier en daar lijkt de plot een beetje op eerdere Allen-films als Crimes And Misdemeanors en Match Point, maar deze Irrational Man haalt nergens dat niveau.

Tragikomisch relatiedrama, vooral de moeite waard door de sterke rol van Will Arnett. Het ongedwongen akteerwerk is sowieso unaniem uitstekend in deze derde film van Bradley Cooper (hier te zien in een grappige maar overbodige bijrol) als regisseur. De onwaarschijnlijke plot, over een gescheiden man van middelbare leeftijd die een emotionele uitlaatklep vindt als stand-up komiek, blijkt vreemd genoeg gebaseerd te zijn op waargebeurde feiten.

Sfeervolle maar nogal trage en weinig verrassende politiethriller, over de jacht op een seriemoordenaar in het diepe zuiden van Spanje in 1980. Prachtig in beeld gebracht en goed gespeeld, maar de plot blinkt nu niet bepaald uit in originaliteit en van spanning is slechts sporadisch sprake. Binnen het genre derhalve geen hoogvlieger.

Typisch Wes Anderson, deze onderkoelde, gortdroge stopmotion animatiefilm. Hier en daar wat aan de saaie en abstracte kant, maar op cruciale momenten komt de boel steeds weer voldoende tot leven. Best mooi geanimeerd eigenlijk en de stemmencast is eersteklas, al ben ik bepaalde Anderson huisakteurs die steeds maar weer komen opdraven (zoals Edward Norton en Bill Murray) inmiddels wel een beetje beu.

Goedgemaakte, spannende horrorfilm die inderdaad gezien kan worden als een slimme platteland variant op Alien, met een krakende en lekkende boerderij als vervanging voor de Nostromo. Jammer van de teleurstellende climax, maar tot die tijd is deze bloederige film goed gespeeld, prachtig gefotografeerd en behoorlijk creepy.

Prima nieuwe versie van het superieure gelijknamige boek van Stephen King. Vanaf de beklemmende opening wordt precies de juiste toon getroffen. De keuze om er twee films van te maken en in dit eerste deel de focus te leggen op de jeugd van de hoofdpersonen pakt bijzonder goed uit. De jeugdige cast is wellicht iets te groot, bepaalde personages komen er nogal bekaaid af, maar al met al werkt de film naar behoren. En niet onbelangrijk voor een horrorfilm; er zijn heel wat bloederige en nare momenten. Regisseur Andy Muschietti heeft een dynamische, stijlvolle aanpak en hij levert een visueel zeer aantrekkelijke film af. Slechts tegen het einde verslapt de boel een beetje en de climax oogt wat futloos, maar tegen die tijd is het duidelijk: uitstekende film.

Dik aangezet en veel te lang vervolg, spectaculair en onderhoudend maar tegelijkertijd dun qua plot en overwegend te bombastisch om echt eng te zijn. Less is more, maar die boodschap is volledig voorbij gegaan aan regisseur Andy Muschietti, die hier werkelijk alles uit de kast haalt om het eerste deel te proberen te overtreffen. Dat lukt helaas niet. Er zijn veel goede momenten en bij vlagen is de film best eng, maar de boel ontspoort regelmatig en hier en daar verdrinkt de film in goedkoop ogende CGI. De goed uitgewerkte personages redden de boel gelukkig.

Sfeervol maar vooral saai en vaag postapocalyptisch drama over een gezin dat, diep weggestopt in de bossen, wanhopig één of andere niet nader gespecificeerde plaag probeert te overleven. Goed gemaakt en gespeeld en sporadisch best spannend, maar de kijker tast net als de personages voornamelijk in het duister.

Dik aangezette maar tegelijkertijd verrassend meeslepende film die boeketreeks-achtige romantiek combineert met intens drama over traumaverwerking. Het resultaat is zoals valt te verwachten aan de onevenwichtige kant, maar de sympathieke personages en de zelfverzekerde regie van Justin Baldoni (hier tevens één van de hoofdrolspelers) slepen dit uiteindelijk toch naar een ruime voldoende. Het script steekt daarnaast best vernuftig in elkaar.

Wellicht teveel van verwacht na alle positieve geluiden, maar ik vond de film best tegenvallen. Het uitgangspunt van een seksueel overdraagbare vloek is leuk gevonden, maar al snel werkt het beperkte gegeven in het nadeel van de film. Het begin is intrigerend en er zijn een handjevol echt enge momenten, maar de herhaling en het gebrek aan wat voor uitleg dan ook is niet bepaald bevorderend voor de spanning. Heel suf einde ook. Maika Monroe is leuk in de hoofdrol en de film zit technisch knap in elkaar, ondersteund door een fraaie retro electronische soundtrack, maar de moderne klassieker die ons werd beloofd is het zeker niet geworden.

Rommelige, onduidelijke film over een feestavond die uit de hand loopt wanneer iemand aan komt zetten met een mysterieuze koffer. Wat volgt is helaas niet bepaald intrigerend, eerder irritant. De personages zijn nietszeggend; camerawerk en belichting erg lelijk. Nee, hier kon ik weinig mee.

Charmante romantische komedie, gedeeltelijk verpest door de strikte regels van Dogme 95. Qua camerawerk en decors ziet de film er dan ook niet uit. Gelukkig redt de sympathieke cast de boel. De personages zijn leuk uitgewerkt, met ontwapenende dialogen en grappige plotlijntjes.

Verrassend toegankelijk debuut van de russische regisseur Andrei Tarkovsky, met een min of meer coherent plot en realistisch uitgewerkte personages. De film moet het wat mij betreft vooral hebben van sfeer en camerawerk, want inhoudelijk vond ik het allemaal niet zo boeiend. Maar visueel is de film heel bijzonder, met een aantal magisch geconstrueerde shots en een prettig dromerige sfeer.