Meningen

Prima nieuwe versie van het superieure gelijknamige boek van Stephen King. Vanaf de beklemmende opening wordt precies de juiste toon getroffen. De keuze om er twee films van te maken en in dit eerste deel de focus te leggen op de jeugd van de hoofdpersonen pakt bijzonder goed uit. De jeugdige cast is wellicht iets te groot, bepaalde personages komen er nogal bekaaid af, maar al met al werkt de film naar behoren. En niet onbelangrijk voor een horrorfilm; er zijn heel wat bloederige en nare momenten. Regisseur Andy Muschietti heeft een dynamische, stijlvolle aanpak en hij levert een visueel zeer aantrekkelijke film af. Slechts tegen het einde verslapt de boel een beetje en de climax oogt wat futloos, maar tegen die tijd is het duidelijk: uitstekende film.

Dik aangezet en veel te lang vervolg, spectaculair en onderhoudend maar tegelijkertijd dun qua plot en overwegend te bombastisch om echt eng te zijn. Less is more, maar die boodschap is volledig voorbij gegaan aan regisseur Andy Muschietti, die hier werkelijk alles uit de kast haalt om het eerste deel te proberen te overtreffen. Dat lukt helaas niet. Er zijn veel goede momenten en bij vlagen is de film best eng, maar de boel ontspoort regelmatig en hier en daar verdrinkt de film in goedkoop ogende CGI. De goed uitgewerkte personages redden de boel gelukkig.

Sfeervol maar vooral saai en vaag postapocalyptisch drama over een gezin dat, diep weggestopt in de bossen, wanhopig één of andere niet nader gespecificeerde plaag probeert te overleven. Goed gemaakt en gespeeld en sporadisch best spannend, maar de kijker tast net als de personages voornamelijk in het duister.

Dik aangezette maar tegelijkertijd verrassend meeslepende film die boeketreeks-achtige romantiek combineert met intens drama over traumaverwerking. Het resultaat is zoals valt te verwachten aan de onevenwichtige kant, maar de sympathieke personages en de zelfverzekerde regie van Justin Baldoni (hier tevens één van de hoofdrolspelers) slepen dit uiteindelijk toch naar een ruime voldoende. Het script steekt daarnaast best vernuftig in elkaar.

Wellicht teveel van verwacht na alle positieve geluiden, maar ik vond de film best tegenvallen. Het uitgangspunt van een seksueel overdraagbare vloek is leuk gevonden, maar al snel werkt het beperkte gegeven in het nadeel van de film. Het begin is intrigerend en er zijn een handjevol echt enge momenten, maar de herhaling en het gebrek aan wat voor uitleg dan ook is niet bepaald bevorderend voor de spanning. Heel suf einde ook. Maika Monroe is leuk in de hoofdrol en de film zit technisch knap in elkaar, ondersteund door een fraaie retro electronische soundtrack, maar de moderne klassieker die ons werd beloofd is het zeker niet geworden.

Rommelige, onduidelijke film over een feestavond die uit de hand loopt wanneer iemand aan komt zetten met een mysterieuze koffer. Wat volgt is helaas niet bepaald intrigerend, eerder irritant. De personages zijn nietszeggend; camerawerk en belichting erg lelijk. Nee, hier kon ik weinig mee.

Charmante romantische komedie, gedeeltelijk verpest door de strikte regels van Dogme 95. Qua camerawerk en decors ziet de film er dan ook niet uit. Gelukkig redt de sympathieke cast de boel. De personages zijn leuk uitgewerkt, met ontwapenende dialogen en grappige plotlijntjes.

Verrassend toegankelijk debuut van de russische regisseur Andrei Tarkovsky, met een min of meer coherent plot en realistisch uitgewerkte personages. De film moet het wat mij betreft vooral hebben van sfeer en camerawerk, want inhoudelijk vond ik het allemaal niet zo boeiend. Maar visueel is de film heel bijzonder, met een aantal magisch geconstrueerde shots en een prettig dromerige sfeer.