menu

Hier kun je zien welke berichten blurp194 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

R.I.P.D. (2013)

3,0
Een kloon heeft minder gemeen met z'n origineel dan deze film met MIB. Concept, timing, sfeer, de onwelwillende buddies - de ouwe en de nieuwe. Blijft niks nieuws meer over.

Maarja, MIB was een leuke film, en deze ook. Ik vermaak me er in ieder geval wel mee. En het gaat natuurlijk helemaal niet om de acteerprestaties in zo'n CGI-spektakel als dit, maar toch werkt het wel, het maffe stelletje van de wat onderkoeld spelende Reynolds en de overacting van Bridges. Ook dat is natuurlijk schaamteloos jatwerk. Maarja, beter goed gejat dan een flauwe film, zeg maar. En de flauwe gimmicks zijn ook wel erg grappig af en toe. De chinees en de chick, noem ik maar even.

Ze hadden dan misschien wel even iets meer aandacht aan een paar mooie BFG's kunnen besteden. Het wapentuig ziet er maar weinig indrukwekkend uit vind ik. Gemiste kans.

R100 (2013)

3,0
R100.

Overduidelijk dat ik veel te jong ben om naar zo'n film als dit te kijken, en daarnaast ook al geen Matsumotokenner. Veel van de humor ontgaat me dan ook, de paar grappen waar ik echt om lachen kon worden wat overschaduwd door de verbazing. En de vraag wat Ludwig van Beethoven zou vinden van deze setting voor zijn 9e symfonie. Het einde ontgaat me helemaal al, draagt alleen bij aan de alles overtreffende raarheid van het geheel.

Precies daardoor toch vreemd genoeg weer de moeite waard. In ieder geval een stuk leuker dan de gemiddelde knokfilm of romantische komedie.

Race (2016)

3,0
Jesse Owens.

Een van de grootste helden uit de olympische geschiedenis, misschien wel de allergrootste. En de geschiedenis speelt zich in een bijzonder interessante setting op de olympische spelen van 1936. Toch jammer dat er dan zo historisch weinig correct mee omgegaan wordt. Hoewel er wel wat van de schrijnende gebeurtenissen in de film terechtgekomen zijn, wordt het volslagen gebrek aan dank van de trotse Amerikaanse natie wel wat erg makkelijk over het hoofd gezien, en de erkenning van Owens in Duitsland wordt ook maar even vergeten. Het is me een raadsel waarom, het had de film een stuk sterker gemaakt als 'gewoon' de geschiedenis gevolgd was zoals die op de wikipedia na te lezen valt.

Met die verontwaardiging van me afgeschreven, is het verder best een aangename zij het wat zoete film. Behoorlijk sterk geacteerd ook, niet alleen door de hoofdrol die echt indruk maakt maar ook een heleboel mooie bijrollen van onder andere Irons. Je kon het slechter hebben. Waarbij onze nationale trots Carice een leuke Riefenstahl mag spelen. Ook niet zo heel historisch accuraat ben ik bang.

Raid 2: Berandal, The (2014)

Alternatieve titel: The Raid 2

3,5
Op grote afstand van het strakke concept van Serbuan Maut, speelt dit tweede deel wel in dezelfde omgeving en gaat het verhaal over dezelfde hoofdpersonen, maar het is wel een volstrekt andere film. De timing is absoluut niet te vergelijken, de structuur is heel anders.

En ja, vergeleken met de geniale monomanie van Serbuan Maut valt dat dan toch best hard tegen. Toch, Berandal begint met een paar erg, erg knappe shots, en er zijn weer een paar epische gevechten te zien - knap gechoreografeerd, en mooi in beeld. Dat maakt het op zich zeker wel tot een bijzondere film, maar wel op een heel andere manier dan de eerste.

Raid on Entebbe (1977)

3,0
Een vrij droge vertelling van de gebeurtenissen, wellicht. Maar door de kracht van het verhaal toch een sterke film, ondanks de in vergelijking tot wat we nu gewend zijn behoorlijk trieste production values. Nouja, het was dan ook een televisiefilm, hoewel de cast voor die tijd wel redelijk op orde was. En de Idi Amin Dada van Yaphet Kotto, kom er eens om.

Dat ik deze film maar weer eens uit de stapel dvd's getoverd had komt natuurlijk door het verschijnen van Entebbe (2018). En waar die film op alle punten van beeld heel veel hoger scoort, en wellicht met een beetje goede wil ook veel, veel betere acteurs kan inzetten... wint deze het nog steeds op punten, gewoon door de simpele en eerlijke manier waarop het verhaal verteld wordt. Niks mis mee, gewoon vertellen zoals het was.

Raiders of the Lost Ark (1981)

Alternatieve titel: Indiana Jones and the Raiders of the Lost Ark

4,0
Ruim dertig jaar oud is deze film ondertussen, maar niets ervan voelt gedateerd aan. Sterker, eigenlijk is dit wel een schoolvoorbeeld van hoe je een avonturenfilm maakt. Spannend, vlot, mooie en niet al te geloofwaardige actie. Met een stoere held die direct tot icoon verwordt, en een mooie dame om af en toe verrassend uit de hoek te komen. Heel knap ook dat de film zo makkelijk herkijkbaar is; in plaats van herhaling wordt dat tot een feest van herkenning. Je weet allang hoe het afloopt, maar toch blijf je op het puntje van je stoel.

Dat komt dan vooral door de aaneenschakeling van goed getimede en vrijwel allemaal goed getroffen grappen die in het geheel verweven zijn. De zwaardvechter, de duitser met z'n kleerhanger, om er maar een paar te noemen. Dat het plot behoorlijk rammelt en de acties af en toe wel heel onwaarschijnlijk zijn is dan niet meer zo erg - en valt ook maar nauwelijks op.

Met deze eerste van ondertussen vier films is de naam van Indiana Jones meteen gezet. Bijna even bekend als James Bond. En terecht. Perfect gespeeld door Harrison Ford. Met prima tegenspel van Karen Allen, half buurmeisje half vamp - niet de mooiste, maar wel de leukste. Wat hier misschien nog net wat teveel mist is de rol van de sidekick, John Rhys-Davies krijgt daar net ietsje te weinig ruimte voor. Maar dat komt in de latere delen wel goed.

Railway Man, The (2013)

3,5
Verrassend.

Het wat makke begin ontspint zich in een sterk drama. Zoals al vaker genoemd, de achterkant van Bridge On The River Kwai. Nicole Kidman verrast met een kleine maar wel goede bijrol - haar karakter had misschien wat meer uitgediept kunnen worden. Colin Firth vooral is sterk en geloofwaardig, en zijn jongere versie Jeremy Irvine past daar goed bij - ze lijken genoeg op elkaar ook om te laten overkomen dat ze dezelfde persoon zijn.

Raising Helen (2004)

3,0
Een crossover van een familiefilm-met-kinderen met een romcom. Relatief veel humor en feelgood, eigenlijk niet zo heel veel drama - buiten het gewone gedoe van 'wat moet ik nou toch met die kinderen aan'. Het zal jonge ouders wel aanspreken, denk ik. Het verhaal is dan wel weer heel voorspelbaar, en het is allemaal ook wel een beetje erg braaf Amerikaans.

Kate Hudson is grappig, dat helpt een heleboel.

Rambo (2008)

Alternatieve titel: John Rambo

3,0
Verwachtingen.

Deel 1 van de Rambo serie was eigenlijk best een goede film. Goed plot, een geloofwaardige en menselijke held, en een mooi Western-achtig spel tussen goed en kwaad. Deel 2 was dan de wat versimpelde versie van hetzelfde, en dat dat ten koste ging van de geloofwaardigheid, tja, maar daar kreeg je dan wel een heleboel stoere actie voor terug. En deel drie nog wat verder in die richting, zodat het totaal ongeloofwaardig werd, maar nog wat meer actie.

En nou deel 4 dus.

Op zich is het misschien op gebied van geloofwaardigheid weer net een klein tikkie beter dan in deel 3, maar da's wel iets wat niet van harte lijkt te gaan - maar toch, het is meer dan je verwachten zou en daardoor lijkt het makkelijk een heel veel betere film. Het verhaal is overduidelijk niet meer dan een excuus voor de lange opbouw naar wat wellicht de meest lompe, gewelddadige en af en toe stuitende ontknoping van een film ooit is - er wil me tenminste zo direct niet echt iets te binnen schieten dat hier overtuigend overheen komt. Nouja, toch niet iets met vuurwapens, en niet zo, ahem, bloedserieus.

Hebben we het over het acteren, dan speelt eigenlijk alleen Stallone zelf een rol van betekenis - de rest dient niet als veel meer dan kanonnenvoer of beeldvulling. En Stallone, tja - traditioneel acteren is het zeker niet, maar aan de andere kant, er zijn maar weinig acteurs die zo overtuigend een rol neerzetten en die daarmee een zo breed bekende naam hebben uitgedragen. Mijn moeder - ze is 83 - weet precies wie of wat Rambo is - en ik denk niet dat ze ooit een van de films gezien heeft. Je kan er van alles over zeggen of denken, maar doe het hem maar eens na.

Rambo: First Blood Part II (1985)

4,0
Goed tegen slecht. Zonder dat er ook maar het minste stukje nuance nodig is. Goed is goed, slecht is slecht. Helder.

Natuurlijk kan niemand ontkennen dat Stallone hier wel eventjes de absolute oerheld neerzet. Meer nog en sterker dan in het eerste deel. Dit is het model waarnaar talloze films gemaakt zijn, en de reden waarom de krijgsmachten wereldwijd nog steeds aan personeel kunnen komen.

En dat het verhaal behoorlijk rammelt, en de acties echt te mooi om waar te zijn? Ach. En of de emotieloze kop waarmee Stallone de ene badguy na de andere afmaakt nou een blijk van geniaal acteren is? Ik twijfel toch. Maar dat is eigenlijk ook wel de charme van de film.

Ramen Girl, The (2008)

3,5
De magie van een kom soep.

Wel wat melancholisch, om Brittany hier te zien spelen met haar makkelijke en vrolijke lach, die lach die nooit verder dan een paar tellen weg lijkt. Zelfs in de meest dramatische scenes. Jammer.

De film is misschien niet heel sterk, het verhaal wat aan de flauwe kant en de herhaling van 'ik versta je niet' komt net iets te vaak langs. Maar toch is het een fijn positief verhaal, zo voorspelbaar als wat natuurlijk maar dat heeft ook z'n goeie kanten weer. Wel jammer van het einde, dat doet echt af aan de kracht van de hele lost-in-translation van het sprookje.

En wat je ook van de acteerprestaties van Brittany denken kan, de film drijft wel op haar. Alle eer.

Raoul Taburin (2018)

3,5
Zonder enige informatie vooraf kwam ik terecht bij de opening van de filmfestivalweek in Sain-Bel. Waar is dat, vraag je dan? nou, zo'n 20 kilometer ten weste van Lyon. En ter gelegenheid van de opening dus ook de vertoning van deze film.

In het begin maakte ik me wat zorgen dat het een op Pagnol geinspireerde ode aan het Franse plattelandsleven zou zijn - en dat is vanzelf kansloos, want de vergelijking met een van die films kan haast niet goed uitpakken. Maar al snel wordt het duidelijk dat er voor een komedie gekozen is, nog wel met een soort melancholieke zweem van een Pagnol-achtig plattelandsverlangen op de achtergrond maar zonder dat dat overheerst.

De situaties waar de komedie op drijft zijn erg aardig uitgewerkt, lang niet geloofwaardig vanzelf, maar daar gaat het ook niet om. En al zijn een paar scenes nogal voorspelbaar, de timing waarmee het gebracht wordt is voldoende scherp om het goed te laten werken. Knap gedaan dat de verschillende acteurs voor de karakters in hun verschillende leeftijden behoorlijk overtuigen - en zo makkelijk is het toch niet om iemand te vinden die ietwat op de kop van Poelvoorde lijkt. Maar dat blijkt dan toch te kunnen. Poelvoorde zelf is vanzelf zoals altijd erg goed, hoewel dit type film wellicht wat weinig aanspraak op zijn acteertalent maakt - voor zover ik het begreep, was hij vooral in de rol geïnteresseerd omdat hij de graphic novel waar de film naar gemaakt is leuk vond.

Voor de rest misschien geen overbekende sterrencast, maar wellicht daardoor ook juist leuk. En de kinders, die toch een belangrijk deel van het verhaal te vertellen hebben, zijn erg enthousiast en goed bezig. En dan nog de truc met de fiets. Zoals de regisseur uitlegt, daar was een erg lang en moeizaam castingproces voor nodig. Dat was overigens het hoogtepunt van het vragenuurtje na de film, waar Pierre Godeau met een engelengeduld vragen uit de zaal beantwoordde - en in een tamelijk obscuur dorpje ook nog eens. Een ode op zich aan de bioscoop en de inzet van de vrijwilligers die daar hun jaarlijkse festivalweek mogelijk maken.

Rapture-Palooza (2013)

Alternatieve titel: My Date from Hell

1,5
Flauwe boel met een heleboel grappen die het elke keer net niet zijn. Lelijke beelden, color grading door een dronken idioot, twijfelachtig gespeeld door eigenlijk de hele cast. Goedkopig uitziende effecten met de rotsblokken uit de lucht, de rokende kraai. En ja, Anna Kendrick heeft een mooi jurkje aan, maar ze slaagt er in om dat er eerder zielig dan aantrekkelijk uit te laten zien.

Allemaal net niet.

Rare Exports (2010)

Alternatieve titel: Rare Exports: A Christmas Tale

1,5
Als idee niet helemaal fris en nieuw, en de uitwerking rammelt wel een beetje hier en daar. Toch genoeg leuke vondsten wel, en de rilblik van de hulpkerstman is wel mooi gedaan. Het had wel wat enger gemogen, dat dan weer wel - wellicht dat het voor de doelgroep van 6? jarigen eng genoeg is, maar voor mij niet.

Een vergelijking met Sint ligt natuurlijk voor de hand. Maar, zoals al vaker gezegd, de regisseur kiest te weinig welke kant het uit moet - horror, comedy, of toch iets anders. Het lijkt er toch vooral op dat de film zichzelf te serieus neemt - en dat kan in dit genre natuurlijk nooit iets goeds opleveren.

Rayon Vert, Le (1986)

Alternatieve titel: The Green Ray

3,5
Rohmer brengt twee dingen samen: de tweestrijd tussen Delphine's verlangen naar eenzaamheid en het onverdraaglijke van die eenzaamheid, en de welhaast perfect naturelle manier waarop dat in een serie scenes verteld wordt en wordt uitgediept. Een soort van onmogelijke zoektocht, als de zoektocht naar de groene zonnestraal waar de titel vandaan komt. Met daarin de banaliteit van het einde als een van de sterkere afsluitingen die er voor zo'n soort film denkbaar is, als antwoord op de problematiek uit het begin.

Wat je daar dan van vindt is kennelijk erg persoonlijk, als ik de reviews hierboven zo even lees. En ja, de dialogen zijn misschien wel wat saai en Delphine is misschien een beetje een suffe doos voor de maatstaven van nu. Maar ook wel behoorlijk vertederend, en dat wordt wel erg goed neergezet. Knap werk, zowel van Rivière als Rohmer.

Razend (2011)

3,5
Grappig, fris, ongedwongen en een beetje ruw. En daardoor eigenlijk wel met een heel eigen charme, zoals al vaker gezegd een beetje onverwacht misschien, maar daardoor misschien ook juist leuker.

Ko Zandvliet en Abbey Hoes spelen leuk en aanstekelijk. Jammer dat de dialogen af en toe zo gedwongen klinken, da's een van de ruwe randjes die ik bedoel. Ook jammer dat het verhaal zo makkelijk en naïef simpel tot een eind gebreid wordt - want het is natuurlijk een echt heel serieus stelletje problemen waar de kinders mee rondlopen. Ik hoop maar dat dat in het boek wat beter loopt.

Maar da's dan wel de verzameling minpunten. Aan de positieve kant zit nog het freerunnen. Leuk.

Ready or Not (2019)

2,0
Horror en comedy.

Dat is toch een vrij gebruikelijke combinatie, en meestal werkt het ook best goed - en voor mij beter dan een 'gewone' horror, want eerlijk gezegd vind ik dat stiekem gewoon te eng. En dan al zeker in het donker met allemaal vreemde mensen om me heen.

En toen zat ik dus in deze film. maar ik vond het helemaal niet eng - hoogstens raar. En leuk ook al niet - eigenlijk niet eens een flauw lachje kon er vanaf. Niet voor in de stemming? zeker. En ook nog eens echt niet mijn film. Maar ook wel een hele serie gemiste kansen, als je zoiets als dit wilt maken, dan moet het wel over the top zijn. Anders werkt het niet. Of toch niet voor mij.

Real Steel (2011)

4,0
Simpel, stereotiep, cliche. Maar wel perfect uitgevoerd.

De setting is mooi origineel - boksende robots, hoe haal je het in je hoofd. Maar, Robot Wars gecombineerd met WWF is aan de andere kant wel een geniaal goed idee. En ook iets waar zowat elk jongetje onmiddelijk wild enthousiast van wordt - ook als zo'n jongetje de veertig al voorbij is, of misschien een meisje is - Eline is al overtuigd, bijvoorbeeld.

De combinatie van de originele setting met de toch best bekende en afgezaagde motieven in de film is erg goed - zonder de setting zou het misschien een saaie film geworden zijn, nu is het een prima kapstok. Arm tegen rijk, eergevoel tegen winstbejag, oost tegen west, eerlijk tegen vals, goed tegen fout - het komt allemaal langs. Erg grappig hoe vader en zoon hun rollen omgedraaid hebben, Pa leert een lesje van zoonlief. En hoe cliche en afgezaagd het ook allemaal is, hoe mierzoet het ook is achteraf, het levert wel een heel fijne en erg leuke film op.

Mooi vormgegeven robots, met precies voldoende knipperende lampjes en glimmend lakwerk om het verschil tussen de winners en de losers aan te geven. Maar, ook de vrachtwagen vind ik erg goed gevonden - een perfecte combinatie met een veewagen en een futuristisch idee van hoe zo'n ding er over een jaar of twintig uitziet. En de boksschool dan nog, en de ring waar het einde zich afspeelt. Mooi gevonden.

Dan de casting, daar is echt geen speld tussen te krijgen. Hugh Jackman als kinderlijke en volslagen onvolwassen vader, Dakota Goyo als overeigenwijs irritantje, Evangeline Lilly als de stabiele basis - om maar niet te zeggen dat ze mag stilzitten en mooi zijn. En de hele setting om de wedstrijden heen, bevolkt met precies het Robot Wars publiek - met als enige uitzondering dat ze misschien wat minder extreem nerdachtig zijn. Maarja, waar haal je zulke figuranten vandaan

Ik zie eigenlijk niks om negatief over te zijn. Misschien is dat voorbehouden aan 'volwassen' mensen, die door hun elitaire verhevenheid of calvinistische inslag niet meer in staat zijn om iets gewoon leuk te vinden.

Réalité (2014)

Alternatieve titel: Reality

3,5
Leuk apart.

En dat komt vooral door het heerlijk absurde en maffe gedoe. Probeer het eens na te vertellen, er is geloof ik toch werkelijk geen touw aan vast te knopen, en toch past het op de een of andere manier dan wel weer geniaal in elkaar. De inhoud van de videoband beviel me in ieder geval prima.

Qua beelden misschien niet overduidelijke mooifilmerij, maar wel een paar heel toepasselijk gekozen locaties - zag ik een gebouw van Le Corbusier naar het einde toe, of laat ik me daar door de structuur van het beton daar een vergissing in maken? kon zo in de gauwigheid geen lijst van de locaties vinden.

Wel vond ik het wat langer dan noodzakelijk duren voordat de boel op gang komt, en tegen het einde begon ik ook te verlangen naar de titels. Het op den duur knap irritante muziekje helpt daar dan ook niet meer bij, als je het toch al wat zat aan het worden bent.

Rebel in the Rye (2017)

4,0
Interessant.

Van Salinger kende ik alleen de naam, en ook van zijn boek Catcher in the Rye wist ik alleen de titel. Maar het levensverhaal van de man is behoorlijk interessant, en het wordt mooi gebracht - geloofwaardig en zo te zien ook volstrekt authentiek. Dat mag ik graag zo zien. En dan weet Hoult ook nog eens zijn karakter leven in te blazen, en je ziet hem met elke gebeurtenis ouder en volwassener worden. Ook dat is best mooi gedaan. Visueel prima en zonder opvallende anachronismes, ook dat zit prima. Voor zijn eerste film doet Strong dit wel heel aardig, moet ik zeggen.

En nou moet ik dat boek dan toch ook maar eens lezen ben ik bang #zucht

Red (2010)

4,0
Goeie film met leuke humor. Het hele zooitje ouwe zakken (en natuurlijk ook Helen Mirren) acteert prima.

Red 2 (2013)

3,0
De ene na de andere ster komt opdraven, maar de frisse verrassing van deel 1 is er wel wat af. Wat nog overblijft is het overduidelijke plezier waarmee het hele zooitje bezig is, en dat maakt een hoop goed. Het enige dat me dan wat dwarszit is dat Anthony Hopkins weer eens de engerd uithangt, al is dat hier dan gemengd met een gekke geleerde - maar ook dat hebben we al wat te vaak gezien. En Catherine Zeta Jones is serieus miscast - hadden ze daar nou echt niet een echte Russin voor kunnen vinden?

Gemakzuchtig. Maar wel leuk hersenloos vermaak, en dat was wat ik vanavond echt even nodig had.

Red Dawn (2012)

2,0
Erg plat, erg patriottistisch, en met plotholes genoeg om er een zwitserse film van te maken. Acteerwerk van de onderste plank - Chris Hemsworth is nog de beste acteur, en dat zegt wel wat dacht ik. Veel geschiet en weinig wol.

En toch eigenlijk vind ik het stiekem best aardig kijkvoer. En ach, als je even wat wil pakken hoef je de dvd niet stil te zetten - je mist er niks mee. Ook wel eens makkelijk.

Red Hill (2010)

2,5
Aussie western.

Het oude recept van de western - een heldere scheiding tussen goed en kwaad, witte hoed en zwarte hoed - wordt braaf aangehouden. Net als de sfeer die zorgvuldig opgebouwd wordt, waarna de actie begint en zich ontvouwt tot een climax. Behalve voor de hoofdpersonen geen aandacht voor iets wat ook maar in de verte op karakterontwikkeling lijkt. Geen briljant acteerwerk, geen hoogdravende cinematografie, geen spannende dialogen.

En toch is het best een aardige film. Maar geen hoogvlieger.

Red Riding Hood (2011)

3,5
Leuk sprookje met een eigentijdse soundtrack, aankleding die net niet helemaal klopt en in een bos dat helemaal niet klopt. Met een heerlijk onecht-uitziende wolf - maar, wat wil je dan, het is tenslotte een sprookje.

Het verhaal blijft ondanks de poging om er een soort thrillerelement aan toe te voegen toch wat simpel. Er had misschien toch wel nog wat meer aandacht aan de duistere randjes van het verhaal besteed kunnen worden - wat meer inhoud. Nu overheerst vooral het visuele - en dat is op zich niet verkeerd, want dat is allemaal echt prima in orde, het is fijn plaatjeskijken in deze film - maar het is wel dat gebrek aan verhaal dat de film onderscheidt van een meesterwerk.

Van bijzonder acteren is, ook al door gebrek aan inhoud en verhaal, eigenlijk nauwelijks sprake. Gary Oldman had dat misschien in zich gehad - maar, het verhaal vraagt er niet om. En de andere acteurs zijn toch meer als beeldvulling dan als karakters aanwezig. Wel speciaal vermeldenswaardig vind ik dan weer Julie Christie, die een mooie oma neerzet - met ook wel de mooiste tekst uit de hele film - het antwoord op "oma, waarom heb je zulke grote tanden".

In tegenstelling tot veel mensen zie ik trouwens absoluut geen link naar de Twilight-serie - die gaat zoals ik ernaar kijk toch vooral over puberale onzekerheden, en dat komt in deze film als motief nauwelijks terug. En maar goed ook - daar is al genoeg van.

Red Sky (2014)

2,0
Flauwe boel.

Twijfelachtig gespeeld, flauw verhaal met een te slap aftreksel van het grote voorbeeld Top Gun, en te lelijke scenes van het vlieggebeuren. Mist eigenlijk op alle onderdelen net de vonk, de panache om er iets leuks van te maken - en het zou nog goedgekomen zijn als dat op een van de onderdelen was, maar het is echt allemaal net niet. Drie keer niks, wordt het dan.

Red State (2011)

3,5
Verrassende film.

Met indrukwekkend acteerwerk, bijvoorbeeld de preek van Michael Parks vind ik bijzonder. En ik hoop maar dat dat inderdaad een hele acteerprestatie van hem was, en dat wat hij speelt heel ver van hem af staat. John Goodman speelt ook goed, en een heel andere rol dan we van hem gewend zijn.

En natuurlijk is de film vooral bedoeld als aanklacht. Maar waartegen? Niet alleen tegen de extremistische gelovigen, maar zeker ook tegen de politie. En misschien wel de hele maatschappij. Dat maakt wel dat de film erg realistisch op me overkomt, maar het is ook wat lastig om de boodschap mee te nemen.

Redbelt (2008)

2,0
Prettige onderhoudende vechtfilm-met-verhaal, dat nog redelijk lang spannend blijft ook. Maar na afloop ga ik me toch een beetje afvragen waar ik nou eigenlijk naar heb gekeken. Het verhaal zit vol gaten, slordigheidjes, overbodige scenes. Voor de romance tussen Dinges en Hoeheetzeookalweer hoef je ook niet te kijken - da's een van die subplotjes die ze vergeten zijn, kennelijk. En, klap op de vuurpijl - ik vind het vechten wat tegenvallen.

Ejiofor en Mortimer acteren leuk en redden daarmee de film nog ietwat.

Redirected (2014)

1,0
Als een van de eersten op de titelrol staat iemand als 'dialogue editor'. Ik vraag me af wat die precies ingebracht heeft - een intellectuele prestatie is het in ieder geval niet geweest. Veel meer dan het gebruik van four letter words lijkt het toch in ieder geval niet.

Nou zou me dat verder niet storen als de film ergens over gegaan was, maar meer dan doelloze matpartijen heeft dit prul niet te brengen. Leuk is het eigenlijk nergens, wel stuurloos en doelloos.

Refuge, Le (2009)

Alternatieve titel: The Refuge

2,5
Niet heel bijzonder.

Op zich is het best een prettig voortdobberende film, maar het verhaal mist wat aan scherpte waardoor er maar weinig van blijft hangen. En het bewijs daarvan, pas na een uur of wat begon me het gevoel te bekruipen dat ik 'm voor de tweede keer aan het kijken was. De film draait om Isabelle Carré en dat speelt ze goed, maar ze vult haar rol ook zonder echt uitblinken in.

Vergeetbaar kijkvoer, al met al. François Ozon heeft nogal een naam, maar maakt die hier niet echt waar.