menu

Hier kun je zien welke berichten blurp194 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Nancy, Please (2011)

1,0
Een negatief verhaal over een onaangenaam persoon met een vervelende psychose. Knap ongeloofwaardig ook, eigenlijk. Lelijk gefilmd in donkere kleuren bruin, zonder interessant camerawerk of mooi acteren.

Alleen interessant voor psychologiestudenten. Laat die dan ook uitleggen waarom Paul blijkbaar wel met Jen overweg kan, maar niet met de rest van de wereld. Wil er bij mij niet echt in.

Nannerl, la Soeur de Mozart (2010)

Alternatieve titel: Mozart's Sister

2,0
Langdradig.

En dat is dan ondanks dat het verhaal zo zwaar geromantiseerd is dat het met de werkelijke jeugd van Nannerl Mozart weinig meer uit heeft te staan. De thematiek van haar vrouwzijn en de onmogelijkheid om daarin de vrijheid te veroveren net als haar broer tot gevierd musicus en componist uit te groeien zal daarin nog wel enigszins de waarheid raken, maar het verblijf aan het hof en de romance die daar uitgewerkt wordt is op geen enkele manier te verantwoorden. Net als dat de gang van zaken aan het hof zelf al behoorlijk rammelt.

Jammer dat al die vrijheden met de werkelijkheid niet zijn omgezet in een spannender of dieper gaand verhaal. Wat overblijft is vooral een langdradig kostuumdrama. Mooie plaatjes, maar te weinig inhoud.

Nathalie... (2003)

3,5
Béart op haar mooist in een volkomen voorspelbaar verhaal dat net te lang duurt. Ondanks de voorspelbaarheid toch af en toe spannend - maar dat komt misschien vooral door Béart.

De film is overduidelijk de bron voor Chloe (2009), die visueel misschien wat beter uitgewerkt is, maar de chemie of erotische spanning mist. En, in tegenstelling tot Seyfried, overtuigt Béart wél.

Nazis at the Center of the Earth (2012)

Alternatieve titel: Bloodstorm

3,0
Heerlijke onzinfilm. Vreselijk slecht geacteerd, beroerd camerawerk, absurd script, effects om te huilen. Maar wel ongegeneerd evil. Het klopt bijna. Jammer dat de moffen zulk slecht duits spreken - de enige die een klein beetje in de buurt komt is Mengele. Als de rest op dat niveau gezeten had was de film compleet geweest.

Sowieso een angstaanjagende gedachte wat deze filmmakers met een echt budget hadden kunnen doen - als ze daar uberhaupt raad mee zouden weten.

Ne Le Dis à Personne (2006)

Alternatieve titel: Tell No One

4,0
Fijne film, met veel plezier naar gekeken. Meest opvallend is het sterke verhaal dat door de hele film spannend blijft. Ik vind het verhaal niet ongeloofwaardig - als je dat wel vindt, moet je misschien wat beter opletten, want het zit best ingewikkeld in elkaar. Goed geacteerd ook. Enige waar ik niet meteen blij van wordt is die Dustin Hoffman-kop (Cluzet lijkt er inderdaad wel op) en U2 in de soundtrack - allebei veel te afgezaagd

Necessary Death of Charlie Countryman, The (2013)

Alternatieve titel: Charlie Countryman

2,5
Raar en onevenwichtig.

Het verhaal lijkt niet te weten waar het heen wil, en het einde voelt alsof het bij nader inzien honderdtachtig graden gedraaid is vanaf de oorspronkelijke bedoeling. De bad guys zijn alomtegenwoordig, en heersen met een overmacht die ongeloofwaardig is - waarbij ze dan weer elkaars tegenspeler zijn, en een paar tellen later gebroederlijk samenwerken. Voor een actiefilm zijn de acties wat tam, voor de komedie moet je over een knap zwartgallig gevoel voor humor beschikken.

Toch is het wel weer mooi gefilmd, op mooie duistere locaties in de wat minder bekende maar wel fotogenieke stad Boekarest. Of er goed gespeeld wordt vind ik wat moeilijk te duiden, want de bedoelingen blijven nogal ontoegankelijk.

Need for Speed (2014)

3,0
Mooie autos.

Nouja, behalve die Koenigsegg dan - ik blijf het een raar lelijk ding vinden. Het zal wel geweldig rijden, maar lelijk blijft het.

De film zelf valt van het ene cliche in het andere, en het is allemaal zo voorspelbaar als wat - van de afloop tot het kennelijk verplicht geachte romantische subplotje. En het plot rammelt, en is nogal aan de ernstig ongeloofwaardige kant - eigenlijk is een woord als 'stompzinnig' wel passend. Niet best eigenlijk - als je niet volledig gaat voor het autogedoe dan is het een lange zit. En hoewel de achtervolgingen en racerij wel eens beter gefilmd zijn, qua stuntwerk is er op zich wel genoeg moois te zien.

Aaron Paul valt me wat tegen, hij laat weinig anders zien dan wat getergde blikken en af en toe een thousand yard stare. Imogen Poots lijkt alleen ingehuurd om het romantische subplotje even in te vullen - en doet dat overigens prima. De rest hangt er maar een beetje bij als beeldvulling, om de scene's vol te maken als er geen auto in beeld is, daar lijkt het wat op. Maar daar gaat het dan ook om - de auto's. Nergens anders om.

Nerve (2016)

3,5
Verrassend leuk.

Het idee is goed, en de uitwerking komt een heel eind in de goede richting - het einde vond ik niet heel geslaagd, maar tot daar aan toe gaat het best goed. Leuk snel en verrassend. Mooi gedragen door Roberts, met Franco als tegenspeler - en die bevalt me daar een stuk beter in dan zijn broer, die zo ongeveer altijd hetzelfde trucje laat zien.

Never Been Kissed (1999)

2,0
Clicheverzameling.

De overduidelijk veel te oude Barrymore op herhaling als giechelend highschool bakvisje. Nergens geloofwaardig, maar dat maakt niet echt uit - dat hoort niet echt bij het genre ook. Of het nou de bedoeling was om het bij de cliches te houden of dat er wellicht geprobeerd is daar een persiflage mee te maken, ik kom er niet erg uit. Maar de opzet werkt niet erg, echt leuk of spannend wordt het nooit - er zijn zat betere films in dit genre.

En dat herinnerde ik me nog wel van de vorige keer. Waarom dan toch kijken? omdat me vagelijks bijstond dat dit die film was waarin Sobieski ineens haar strakke blauwe catsuit aan blijkt te hebben. Die scene was in m’n herinnering dan wel wat mooier dan in het echt, wellicht had ik beter niet gekeken.

Never Let Me Go (2010)

4,0
Prachtig uitgewerkte film, erg mooi gemaakt, met prachtige geidealiseerde jaren-70 en jaren-80 beelden, en daarbij heel consequent qua stijl - inclusief de gebouwen, vooral de ziekenhuizen en bijbehorend interieur, tuinen - alles tot het laatste detail, er is me nauwelijks iets opgevallen wat uit de toon valt.

Wel is het een erg naar verhaal, en daardoor grotendeels ook een nare film. Er wordt perfect geacteerd behalve door Knightley, die weer eens probeert om emoties over te brengen door rare bekken te gaan trekken. Jammer, dat kan ze echt wel beter. Muziek is passend bij de sfeer - ofwel jaren-70, of geschikt voor de foyer van het uitvaartcentrum.

Het kloon- en donatieverhaal wordt eigenlijk al grotendeels verteld in de eerste paar minuten, als Kathy haar inleiding geeft in de ziekenhuisscene waar Tommy onder het mes gaat. Die scene had er misschien beter uitgelaten kunnen worden - dan komt de eerste aangever van wat er aan de hand is pas als Miss Lucy uit de school klapt.

Het einde van de film, waar Kathy haar filosofische vergelijking geeft met het leven van de 'echte' mensen en zich afvraagt of zij het nou wel slechter heeft, is wat mij betreft helemaal een trap na naar ons 'echte' mensen. Hebben wij het wel beter dan de klonen? Is ons leven niet grotendeels voor ons bepaald? Voor die gedachte vond ik het al een naar verhaal, maar dit maakt het wel af. Er zijn leukere films waar ik m'n tijd mee verdoen kan.

Wat hier in het forum eerder een paar keer gevraagd wordt is waarom de donoren niet proberen te ontsnappen aan hun lot. Een aangever daarvoor is in het begin van de film, als Miss Lucy, de spoiler-lerares, vraagt waarom Tommy niet over het hek geklommen is om de bal te halen. Dat durven de kinderen niet - er is ze wijsgemaakt dat er dan van allerlei ergs met ze gebeurt, en Miss Lucy geeft de kinderen ietwat aan dat die verhalen onzin zijn. Maar dat wordt verder niet gebruikt in de film, dus blijft het wat loshangend. Is er iemand die het boek gelezen heeft die daar meer achtergrond aan geven kan?


Al met al, echt een bijzondere film - vooral vanwege de mooie beelden - en echt zo'n film die aan kracht wint als je 'm een paar keer herziet. Maar omdat ik het een naar verhaal vind weet ik nog niet zo of ik daar wel haast mee ga maken.

New Year's Eve (2011)

1,5
Sowieso een vergissing om deze film na oud en nieuw te kijken. Net daarvoor levert misschien nog een marginaal betere kijkbeleving op.

Sommige segmenten zijn nog wel grappig - de lift, de voornemens. Maar de rest is nogal erg oubollig tot domweg irritant. De wat mindere acteurs - Heigl, Parker bijvoorbeeld - vallen stevig door de mand, wellicht bij gebrek aan aandacht van de regie. Wellicht overspoeld door de complexiteit om 9 verhaaltjes ietwat bij elkaar te brengen. Overtild aan het script, daar lijkt het op.

Next (2007)

3,5
Als een film zulke meningsverschillen oproept is er kennelijk toch wel iets speciaals te zien

Ik vind het een leuke film. Het verhaal rammelt natuurlijk wel een beetje, en het einde vind ik wat te makkelijk. Maar het kijkt prettig weg - wie had er een meesterwerk met meerdere verdiepingen in het verhaal verwacht dan?

Cage speelt een rol die we wel eens meer gezien hebben, maar dat stoort in deze film niet - wat hij laat zien past goed in het verhaal. Jessica Biel speelt goed - en wel een andere rol dan in bijvoorbeeld Powder Blue of Easy Virtue. Julianne Moore is dan wel weer wat op herhaling als FBI-dame in mantelpakje, maarja.

De actiescenes - heel veel zijn dat er trouwens niet - zijn niet heel bijzonder goed, maar storen me ook niet. En wat helpt is dat het allemaal best prettig in beeld gebracht is.

Al met al een niet heel speciale film, maar toch zeker ook geen slechte. Kijkt makkelijk weg, duurt niet te lang. Wat hier ergens gezegd wordt dat het overkomt alsof de film afgeraffeld is herken ik niet echt - maar misschien wel dat het op de automatische piloot gemaakt is.

Next Three Days, The (2010)

3,0
In Pour Elle vond ik de intensiteit van de hoofdrolspeler toch een stuk tastbaarder dan het wat gelaten bekkie dat Russell Crowe af en toe trekt. En het duurt ook best lang totdat het een beetje spannend wordt - da's een halfuurtje voor het einde eigenlijk pas denk ik. Wat ik me een beetje afvraag is of de roadblocks op de snelweg goed vertalen naar de VS - da's in Frankrijk echt wel een veelgebruikte truc - heb er zelf zeker een paar keer door in de file gestaan. Maar of dat in Amerika ook werkt?

Toch best een leuke film. Goed om Brian Dennehy nog eens te zien - die gaat toch ook al heel wat facelifts mee, denk ik dan wel. Muziek is ook leuk gedaan viel me op - leuk spelen met een thema.

Nice Guys, The (2016)

3,5
Leuk filmpje.

Gosling eens in een andere rol, en dat gaat hem verrassend goed af, als wat ongewone vader met zijn filmdochtertje Rice - die ook leuk bezig is, en met z'n tweeen net genoeg tegenwicht voor Crowe die wel wat mattig overkomt. Het absurde verhaal is precies grappig genoeg om geen flauwe slapstick te worden, en geeft met alle verwikkelingen mooi ruimte om een paar leuke locaties op te zoeken.

En dan nog de soundtrack. Meestal irriteer ik me wat aan films die meteen al beginnen met een bekend jaren-70 deuntje. Hier gaat het dan wel eens goed.

Nicht Mein Tag (2014)

Alternatieve titel: Not My Day

2,5
Leuk kijkvoer.

Dat wil zeggen, als je in de stemming bent voor een ongeloofwaardig en uit de hand lopend gedoe waar alle verplichte cliche-nummers met strak-Duitse timing langskomen. Overdrijven is ook een vak. Leuk wel dat een deel van de film in Amsterdam speelt, een van mijn oude stamkroegen komt ook nog even in beeld.

Fijn vermaak, niks mis mee. Meer moet je er ook niet van verwachten.

Nick and Norah's Infinite Playlist (2008)

Alternatieve titel: Nick & Norah's Infinite Playlist

3,5
Grappig filmpje met weinig echte verrassingen in het verhaal. Op zich een leuke kapstok gevonden met de mixen/playlists en de zoektocht naar Fluffy, maar de muziek doet me eigenlijk niet zoveel, ik ren nog niet naar de winkel voor de soundtrack. Wat op zich wel grappig gedaan is is dat er behoorlijk wat kleinere onderdelen in het verhaal zitten - dat maakt het wel wat makkelijker om te blijven kijken terwijl er op zich eigenlijk weinig gebeurt.

Michael Cera acteert geen moment maar draait z'n gewone sullige nerd af - ik hoop dat ik dat nu toch echt voor de laatste keer zie, het begint te irriteren. Kat Dennings is leuk, heeft een paar echt goed gespeelde scenes, en is ook goed gecast als tegenpool voor Alexis Dziena die best overtuigt als vervelende bitch. Maar heel bijzonder kan ik het acteren verder eigenlijk niet noemen.

Wat de film wel boven het gemiddelde laat uitsteken is de timing waarmee een paar echt leuke grappen gebracht wordt. Bijvoorbeeld "I've found Jesus, he's much taller in person" vind ik echt een perfect gebrachte grap, en de beelden op dat moment zijn ook heel goed gedaan - net als het moment dat Nick de lippenstift van Tris van z'n voorruit wist.

De warme romantische gloed die de film had kunnen achterlaten bijvoorbeeld door de link naar de Beatles - I wanna hold your hand - en door de uitsmijter - "I didn't miss it, this is it" komt bij mij niet aan - het wordt me wat te plakkerig. Maar misschien ook wel omdat ik absoluut geen chemie zie tussen Nick en Norah - maar dat kan komen omdat de kop van Cera me echt tegenstaat.

Niemand in de Stad (2018)

3,0
Niemand in de stad, met een bijrol voor Huub van der Lubbe

Bij mij ligt de film wel goed eigenlijk, met een behoorlijk goede cast waarbij de gebruikelijke club BN-ers redelijk goed vermeden is - Feenstra, zie ik hier genoemd worden, maar wie is dat ook alweer. Het helpt als je alleen maar films kijkt, denk ik dan maar. De hoofdrollen doen het in ieder geval prima.

En tsja, een meesterwerk is het zeker niet, maar wel met kop en schouders boven het gemiddelde dat in NL geproduceerd wordt. Heel moeilijk is dat dan ook weer niet misschien - de lat ligt niet bijster hoog tenslotte. Maar toch, de film weet het wat chiche-achtige verhaal toch fris te brengen, het is prima in beeld gebracht, er wordt eens niet al te calvinistisch zuinig met het bloot en de sex omgesprongen, en er zit een net einde aan. Dat's al heel wat. De paar onwaarschijnlijkheidjes in het plot neem ik dan wel op de koop toe.

Nieuwe Wildernis, De (2013)

1,5
Teleurstellende groenzoeterij.

Als enige positieve punt eigenlijk dat de beelden hier en daar best mooi zijn. Maar ook wel erg cliche, en met teveel herhaling er in. De rest is allemaal mis - de bloedirritante commentaarstem, de kinderlijke, bevoogdende teksten die hij uitspreekt, de lukrake montage, de van de hak op de tak springende keuze van onderwerp. Best triest. En wat daarbij echt onvergeeflijk is is dat de problemen van, en controversie over de OVP zo zorgvuldig vermeden wordt. Tenslotte, dit door de mens gecreëerde stukje nepwildernis lijdt onder een hele serie problemen, die echt op z'n minst genoemd hadden moeten worden. Overbevolking en het daardoor veroorzaakte wegdrukken van soorten, bijvoorbeeld. Of de afweging tussen bijvoederen of laten verhongeren. Waarom de kadavers van herten wel blijven liggen, maar die van paarden worden geruimd. Waarom van het kadaver van een hert het gewei wordt afgesneden. De balans tussen grote grazers en vogels. Waarom er wel wordt beleden dat de natuur zijn gang moet gaan, maar er toch constant wordt ingegrepen en gestuurd.

Maar ook dat het hele terrein eigenlijk goedbeschouwd best klein is - je kan wel romantisch doen over de stilte en de dierengeluiden, maar in de OVP overheerst volgens mij toch echt het geluid van de trein naar Lelystad en de herrie van de aanvliegroute naar Schiphol. En in bijna alle richtingen staat er wel iets lelijks aan de horizon - windmolens, zendmasten, hoogspanningsleidingen. Best knap dat die door de camera zo zorgvuldig vermeden zijn, maar het geeft wel een uiterst onrealistisch beeld. Het is mij een beetje te huichelachtig - net zoals de hele OVP me een beetje te huichelachtig is. Met wildernis heeft het tenslotte maar weinig te maken, daarvoor is er veel te veel regie door de mens gepleegd. Een wat grote dierentuin, zo zou je het beter kunnen noemen - maar dan wel een waar de beheerders schandalig slecht onderhoud plegen, en slecht voor de dieren zorgen.

Da's dan hoe ik er tegenaan kijk, en dat zal zeker niet iedereen met me eens zijn. Maar dat de documentaire negeert dat er problemen en meningsverschillen zijn is eigenlijk een belediging voor het publiek - dat maar kritiekloos moet opvreten dat het allemaal zo mooi en zo bijzonder is.

Groenzoeterij, heet dat in mijn boekje.

Nieve Negra (2017)

Alternatieve titel: Black Snow

2,5
Ik vond de film vooral erg langdradig, het duurt knap lang voordat de ontknoping zich aandient. En die is dan toch net wel een tikkeltje anders dan ik verwacht had. Geduld wordt beloond, zeggen ze dan. En tot het zover is is het evengoed wel mooi kijken, niet zozeer door de fraaie beelden van Patagonië waar ik me ietwat op verheugd had... maar, de Pyreneeën zijn ook best mooi. En er wordt goed gespeeld. Wel had ik af en toe ook wat moeite om de flashbacks op tijd te herkennen voor wat ze waren (euh, flashbacks dus).

Night Moves (2013)

2,5
Het eerste deel van de film vond ik sterk, erg sterk - en ook cinematografisch interessant. De wat afstandelijke manier waarop zonder veel uitleg de aanslag wordt voorbereid, de understated manier waarop het plan in actie wordt omgezet en de uitvoering ervan, perfect.

Jammer dat na de klap ook de film als een ballon lijkt leeg te lopen. Zo emotieloos als het begin lijkt, zo moeizaam wordt het daarna - de karakters zijn nog steeds nauwelijks uitgediept, maar moeten dan wel ineens emoties gaan verwerken. Mislukt, wat mij betreft, en het laat een langdradige en tobberige nasmaak achter die des te wranger is omdat het begin in vergelijking zo sterk was.

Tegenvallend daardoor. Eisenberg staat me overigens meestal enorm tegen, maar is in deze film goed op zijn plaats.

Night of the Fox (1990)

3,0
Indertijd heb ik deze miniserie beslist gezien, maar niet veel van onthouden - en ik kwam hem toevallig tegen nadat ik een documentaire over de Duitse verdedigingswerken op Jersey gezien had. Best interessant, en dus deze serie maar eens gaan kijken, in de vage hoop dat er wat beelden voorbij zouden komen van dertig-of-zo jaar geleden en er daar nog wat meer origineels te zien zou zijn. Maar dat viel wat tegen.

Aan de andere kant dan weer wel een leuk spel van Jack Higgins met de geloofwaardigheid - zoals dat hoort wat ongeloofwaardige maar authentieke details gemixt met nog iets meer ongeloofwaardige details die hij uit zijn eigen pen heeft laten vloeien. Of hoe druk je dat uit - elke goede leugen bevat een kern van waarheid, is geloof ik het gezegde.

York heeft een erg leuke rol om te spelen, en doet dat ook met zichtbaar plezier. En Peppard, toch bepaald niet mijn favoriete acteur en ook een die nogal eens door de mand valt wat mij betreft, tsja, hij zet hier toch een prima stukje werk neer. Verder dan wel weinig te melden. En ja, eens dat je weet dat het plot van Higgins is, dan weet je ook al hoe het afloopt.

Night of the Generals, The (1967)

3,5
Een oorlogsfilm en een whodunit, gecombineerd in een verhaal. Met nog misschien een zijsprongetje naar ondergedoken nazis en een snufje kill-Hitler genre. Zo val je wel van het ene verhaal in het andere.

Maar toch is het een respectabel goede film, eigenlijk, in al die genres. En spannend is het zeker ook. Dat komt in niet geringe mate door de acteerprestaties van de generaals. Er doen dan ook nogal een paar acteurs mee: Peter O'Toole, Omar Sharif, Donald Pleasence, Philippe Noiret, om de meest opvallende maar even te noemen. Vooral Peter O'Toole is erg overtuigend als de niet helemaal goed sporende generaal - hoewel terwijl ik typ ook Donald Pleasence's generaal met kruik in de hand me alweer te binnen schiet. Dat is het soort details waarmee de rollen los komen van het doek, gaan leven - en dat maakt dat de film spannend blijft tot het laatste moment.

Qua beeld is het al even verzorgd. De oorlogsdaden zien er overtuigend uit, er is niet bespaard op een vlammetje of ontploffinkje. Dat de Duitsers dan engels praten met een accent, tsja. Het hoort er misschien wel een beetje bij, bij de sfeer van een oorlogsfilm uit de jaren-60. Net als de auto van de generaal waarin het stuur rechts zit. Net niet helemaal kloppend, maar het hoort er toch een beetje bij.

En dat brengt me ook bij de kans voor een remake. Zou ik maar niet aan beginnen, eigenlijk. Sommige dingen moet je koesteren, niet willen verbeteren. Nog even los van dat de meeste van de genres waarin deze film past onlosmakelijk met de vorige eeuw verbonden zijn, de belangrijkste vraag blijft: Wie zou de rol van Peter O'Toole moeten gaan spelen?

Night Train to Lisbon (2013)

Alternatieve titel: Nachtzug nach Lissabon

3,0
Veelbelovend.

Wat een cast is er hier bij elkaar gehaald. Alsof iemand al mijn helden bij elkaar heeft weten te krijgen, het lijstje echte ouwe Europese karakteracteurs kan nauwelijks completer zijn - en de cliché namen worden vermeden, heerlijk. Christopher Lee. Bruno Ganz (ohja Hitler maar onherkenbaar). Lena Olin. Charlotte Rampling. Jeremy Irons, in de hoofdrol zelfs. De mooie Melanie Laurent - ook onherkenbaar overigens - die de hoofdrol in de liefde spelen mag. En ze spelen allemaal zo goed - iedereen zit perfect in z'n rol, probeert niet de show te stelen, probeert niet de bijrolacteurs te overklassen. Waar zie je dat, ooit.

En dan begint het zo veelbelovend, met precies de goede sfeer. Ietwat mysterieus, maar vooral heel arty gefilmd, met het licht precies op de juiste plaats. Sfeervol in de zeurende regen op de brug, met een stapel nat huiswerk. Terwijl ik de vijf sterren alvast klaarzet begint de film eigenlijk pas.

En toch gaat het helemaal mis. De timing van het verhaal klopt niet, is te traag - de spanning verdwijnt. En nog veel erger, de brug tussen de oude en de jonge acteurs, de oude en de jonge versie van dezelfde persoon is te ver, te moeizaam, te onherkenbaar. En daarmee slaan de flashbacks het verhaal dood. Blijven de karakters abstract, niet boeiend, niet herkenbaar.

En zo komt het verhaal uit het boek eigenlijk nog maar nauwelijks over, blijft het een verwijzing naar een stukje vergeten Europese geschiedenis van nog niet zo heel lang geleden. Maar eigenlijk nauwelijks intrigerend genoeg om daar zelfs maar de Wikipedia op na te gaan lezen.

Het boek intrigeert meer, eigenlijk. Maar de film geeft daar nauwelijks inzicht in. Niet dat het een slechte film is. Verre van.

Veelbelovend, dat is het woord. Maar jammer genoeg blijft het daar bij.

Nightcrawler (2014)

4,0
Goeie film.

Jake Gyllenhaal is fenomenaal als engerd die over lijken gaat om zijn ding te doen. Lekker karikaturaal, maar dicht genoeg bij de werkelijkheid om toch aan te komen. Het verhaal bouwt de spanning en de gekkigheid mooi samen op, zonder dat het daar echt onrealistisch bij overkomt, en laat het aan de kijker over om zelf uit te maken wie de hoofdschuldige aan de hele idioterie van de media is. Op zich best een actueel onderwerp wat mij betreft - waar ligt de grens van wat je wel en niet als nieuws moet tonen, en waarmee dien je de maatschappij wel en niet. Waarmee deze film eigenlijk verplicht kijkvoer zou moeten zijn voor iedereen die in de mediaindustrie werkt.

Nikita (1990)

Alternatieve titel: La Femme Nikita

3,0
Ouch.

Een tijdje geleden heb ik Leon weer eens gezien, en wat me daar vooral bij opviel was dat de film als hij nu zou uitkomen nog steeds ijzersterk zou zijn. Nergens aan te zien dat het twintig jaar geleden is dat hij gemaakt is. Maar bij deze film is dat echt anders. Er ligt een nadrukkelijk jaren-80 gevoel over de film, dat maakt dat hij echt gedateerd aanvoelt. Dat ligt aan de goedkopige beelden, de zwakke soundtrack met lelijke synthesizers, maar ook aan het nogal zwakke verhaal en de af en toe wat stuntelende acteurs.

Moeilijk om nu nog te snappen waarom de film indertijd dan zo'n verpletterende indruk maakte. Het zal de rauwe botheid van het verhaal wel zijn, in de periode dat de Nouvelle Violence nog niet op gang was. Nu zijn we daar wel wat aan gewend geraakt, en vallen de fouten des te meer op.

Nina's Heavenly Delights (2006)

2,0
Ik vond het wat tegenvallen.

En dan zowel in het west-bollywood genre als in het romantisch ontluikende liefdesverhaal. Erg voorspelbaar, het ene cliche na het andere - en de charme die dat dan verteerbaar maken kwam kwam voor mij net wat te laat en te dicht bij de ontknoping. Ondertussen had ik me dan al een uurtje wat zitten irriteren aan de toch wel wat erg matige acteurs, de twijfelachtige productie en de wat al te tamme cameravoering. Een gemiddelde soap aflevering krijgt meer aandacht. Wat het nog net een beetje redt is dat Laura Fraser wel aandoenlijk schattig uit haar ogen kijkt. Maar daar blijft het dan ook bij, en het komt wel erg laat.

Nine Lives (2016)

Alternatieve titel: Meneer Pluizenbol

2,5
Knap flauw, maar dat had je dan ook kunnen verwachten - de plot summary geeft daar toch wel genoeg aanwijzingen voor. Het gedoe met de kat had er een stuk beter uitgezien als het wat meer ingehouden was, en van de echte acteurs vond ik alleen Walken geen stom figuur slaan.

En ja, hoogdravend is het allemaal niet, maar als je een avond uitgeteld op de bank ligt moet dat ook niet zijn.

Ninja Assassin (2009)

3,0
Leuke Ninja film met net genoeg verhaal om de actiescenes van elkaar te scheiden. Opvallend is dat in de gevechten af en toe de werpsterren etc. erg flitsend in beeld komen - als we over een paar jaar een film als deze in 3D langskrijgen, zit je niet echt meer op je gemak te kijken denk ik.

Ninth Gate, The (1999)

4,0
Ondergewaardeerd.

Tenminste, dat denk ik zo even terug te lezen hier, en ik herinner me ook dat ik het zelf niet zo'n geweldige film vond vroeger. Misschien ook wel voor een groot deel omdat het wel even duurt voordat alle details netjes op hun plaats vallen - en dan is het toch best een leuk intrigerend verhaal.

En een prachtige cast ook. Depp is erg goed op dreef, Olin en Seigner ook - en ook nog eens mijn favoriete actrices in een rol die ze prima ligt. Qua cinematografie hier en daar erg leuk - en ook daar weer iets dat niet ieders smaak zal zijn, maar de wat, eehm, 'opvallende' manier waarop Seigner de trap afkomt maakt op mij toch wel indruk. En niet alleen dat, de wat vervreemdende beelden zijn precies perfect in de hele occulte sfeer van de film. Ook dat komt beter tot zijn recht in de herziening.

NO (2012)

1,0
Teleurstellend.

Ik kan me echt maar heel moeilijk vinden in de vlakke manier van vertellen. Toch een van de meest belangwekkende gebeurtenissen van een land in de afgelopen 100 jaar, en daar dan zo'n saaie, vlakke, emotieloze film van maken. Bernal die Saavedra speelt op een manier die vooral uitstraalt dat hij eigenlijk niet zo goed weet wat hij in de film te zoeken heeft. Ik kan me echt op geen manier voorstellen dat de echte Saavedra zo onaangedaan en emotieloos zijn werk gedaan heeft, zo ongeinteresseerd was in het hoe en waarom van de campagne zelf. Onmogelijk. En daar ben ik kennelijk niet de enige in - onder anderen, de 'echte' Saavedra, die overigens Arriagada heet, heeft nogal harde kritiek geuit op de film. Waarvan hier in de NY Times een interessant artikel.

En dat werpt toch wel een heel vreemd licht op de film. Het op deze, haast onzichtbare manier, mengen van historische en nieuwe beelden staat wel heel merkwaardig tegenover het idee van - in de meest positieve uitleg - losjes omgaan met de werkelijkheid. Een iets minder positieve kijk zou het geschiedsvervalsing noemen. De verklaring van Larrain, in het citaat "I just make movies" of nog erger "I’m just an artist who does what he wants, what feels best" geeft daar niet echt een bijster goed gevoel bij.

Maar zelfs als we dat dan allemaal maar even vergeten, dan nog steeds is het een onbegrijpelijk saaie en ook onbegrijpelijk oninteressante film. Met zonder enige twijfel de lelijkste beelden die er in heel veel jaren in de bioscoop te zien geweest zijn - en helemaal al als je begint te letten op de montages van nieuw over oud. Lelijk. En als dat nou nog een doel gediend had - maar samen met het gebrek aan integriteit blijft er eigenlijk geen goede verklaring meer over. Kennelijk is de waarheid niet zo heel erg belangrijk meer - er is kennelijk toch zo ongeveer niemand die zich afvraagt waar hij naar kijkt en of dat wel klopt.

Trieste boel. Je zal het maar inzenden voor de Oscars. Je zal het lef maar hebben.