menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van blurp194. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019

Chernobyl (2019) 5,0

19 juni, 03:02 uur

Ja, goed he?

Het is welhaast geniaal hoe goed de sfeer neergezet wordt. De grauwigheid van de Sovietunie in de jaren 80, niet meer zwart wit, maar de kleuren waren toen toch nog niet echt goed, en wel met de mooie barse industrial architectuur, maar ook met de lelijke tegeltjes. Oerlelijke flats, maar wel fraai onderhouden fris groen er tussen, en in de verte altijd de belofte van een roestig Urbex paradijs - als buitenspelen vroeger, maar dan veel beter. Omlijst met wellicht de beste soundtrack ooit, met ambient rilgeluiden uit een vergelijkbare centrale om de nachtmerrie nog wat extra angstaanjagend te maken. En dat lukt wonderbaar, en tegenover alle angst en ellende staat dan de eenvoudige en vanzelfsprekende kameraadschap van de brandweermannen, de duikers en de mijnwerkers. En vanzelfsprekend, gvd, want wat zou je dan anders helemaal met je leven gaan doen. Wàt een verhaal, en wat een helden - en het is echt zo gebeurd, bijna, ook nog. Helden bestaan, en waarom heeft het dan helemaal zo lang geduurd tot daar een behoorlijke film over gemaakt is.

Jammer dan even van Dencik omdat-ie gewoon absoluut niet lijkt en Skarsgard met z'n overacting in de eerste aflevering, maar buiten dat is de cast ook al zo geniaal. Precies netjes in de tijd geplaatst, dienstbaar en/of zelfzuchtig, good or evil. Mooi sprookje. Niet precies helemaal echt gebeurd, maar het lijkt er wel zo'n beetje op, en waar we afgeweken hebben was het goed bedoeld.

Maar misschien mist dat wel net het punt. Waar het over gaat, de vooruitgang die toch niet helemaal blijkt te voldoen aan de belofte, de technologische revolutie die gebaseerd blijkt te zijn op een web van leugens, misleiding en bedrog, onterecht toegekende bonussen en medailles - hmm, dat klinkt ergens erg oncomfortabel bekend van. De communistische heilsstaat die toch ongemakkelijk parallel blijkt te lopen aan het kapottalisme - in beide uitersten gaat het toch heel duidelijk eerst en vooral om eigenbelang van een paar individuen, en moeten de vele schouders de last dragen van de lol van een paar. Het gemak waarmee de arbeiderklasse zonder vragen de problemen die veroorzaakt zijn door de apparatchiks oplossen, business as usual - en ook daar mis ik het onderscheid tussen de systemen even. Een simpel uit de hand gelopen milieurampje als een haast Shakespeare-achtige beschouwing van de hele tegenwoordige maatschappij. Maar toch meer een drama dan een blijspel, want er waren toch wel wat erg veel slachtoffers, en die zijn er nu nog steeds.

En misschien moeten we dit stukje minder fraaie geschiedenis vooral zien als een parabel op de huidige tijd - het is echt te makkelijk om te zeggen dat een paar ongeletterde Russen aan het spelen waren met technologie die ze niet onder controle hadden, want een paar jaar later gebeurde er een even genant ongeluk dat nooit had mogen kunnen voorkomen in Fukushima. Ook daar was er beloofd dat alles in orde was, en ook daar was allang bekend dat het fout zou gaan, en zo zijn er nog wel wat meer ongemakkelijke voorbeeldjes waaruit blijkt dat alle dubbel-dubbel-dubbele veiligheidsmaatregelen van kerncentrales er eigenlijk helemaal niet waren. Met de prijs van een centrale is het welhaast onvermijdelijk dat het een prestigeproject wordt, en als er prestige in het spel is gaat er gelogen worden.

Maar, breder, veel veel breder dan dat, de manier waarop we met z’n allen onze planeet aan het uitwonen zijn - niemand die bij zijn volle verstand is kan nog volhouden dat we echt snappen wat er allemaal gebeurt en dat wat we nu doen ooit nog goedkomt, maar we spelen wel door, en we moeten maar hopen dat als we ooit de moed vinden om AZ-5 een hengst te geven, dat het dan niet heel, heel, heel veel te laat zal zijn. Ik ben bang dat we dat punt allang voorbij zijn, en we alleen nog maar luisteren naar de stem van Dyakov. Bek houden en doorgaan!

» details   » naar bericht  » reageer  

Medicine Man (1992) 2,0

16 juni, 17:20 uur

Ik ben even vergeten wat de aanleiding was, maar deze film schoot me laatst te binnen - vooral de scene waarin Bracco een blauw streepje krijgt. Die scene had ik nog wel in mijn hoofd van de laatste keer dat ik de film zag - dat zal toch wel in de vorige eeuw geweest zijn.

Wat ik wel vergeten was ondertussen is haar toch wat erg irritante stemgeluid. En het slappe verhaal. Waar toch het idee vandaan komt dat in het onbekende oerwoud het magische medicijn te vinden is dat alle enge ziektes geneest... een loffelijk streven om het oerwoud te beschermen natuurlijk, maar wat een nonsens.

De karakters die Bracco en Connery te spelen krijgen rammelen van de cliches. Net als de magische ontknoping. Jammer hoor, dat had toch een heleboel beter gekund.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Longest Day (1962) 3,0

7 juni, 14:03 uur

Bleiben Sie mal auf dem Teppich, Pluskat!

Hoe bekijk je tenslotte een film die een zo onverbiddelijke status als klassieker heeft, want wellicht is het meer een icoon van de tijd dan een echt goede film. Er mankeert namelijk nogal wat aan, als je er met een beetje afstand de huidige normen tegenaan legt. Om eens mee te beginnen, het realiteitsgehalte is niet bijzonder hoog, er wordt aan alle kanten geschoten en gevochten maar de slachtoffers vlijen zich met een gepaste zucht zonder zichtbare schade op een mooi stukje zand neer, terwijl hun makkers tussen de ontploffende mortiergranaten heen lopen alsof het sishing crackers waren. Nogal een contrast met Saving Private Ryan, hoewel daar ook zat op aan te merken is natuurlijk, met de wat overdreven aandacht die die film dan weer op de bloederigheid legt. En ook verder wordt met de historische verantwoording hier en daar wat dichterlijk omgegaan, de rubberen nep-parachutisten waren in het echt tenslotte gewoon zandzakken. En of alle brave Duitsers in het echt nou zulke zwartgallige maar plichtsgetrouwe dienstkloppers waren? ik twijfel er wel wat aan.

Even afgezien van de lelijke opening waar Rommel zijn toespraakje houdt voor het nogal nep ogende strand, is wat in de filmtechniek het meest opvalt is de af en toe erg slordige montage. Of dat door de restauraties komt of niet, ik durf het niet te zeggen. Wel is het echt een feest om de originele zwart-wit versie te zien, in plaats van de nu populairdere ingekleurde. En vanzelf een enorm pluspunt dat iedereen ‘gewoon’ de goede taal spreekt - onbegrijpelijk eigenlijk dat we allemaal maar accepteren dat dat meestal met wat accenten bijelkaar geprutst wordt, terwijl deze film zo duidelijk laat zien dat het beter kan en moet.

Verder is het natuurlijk vooral kijkplezier en een feest van herkenning. Gepast of niet, de film zit vol met olijke momenten en erg, erg sterke oneliners - waarvan de onvolprezen antiheld Pluskat wel de mooiste heeft. Die manier van vertellen past wellicht erg bij de tijd, en ook wellicht door de relatie met het boek - ik denk dan aan de boeken en films uit die tijd die dezelfde manier van inkleuring van historische gebeurtenissen met persoonlijke details en anekdotes gebruiken. Hoe dan ook, het wordt hier wel erg knap gedaan - zelfs als we het al bij alleen Pluskat houden, haast alles wat de man te zeggen heeft is direct een citaat.

En dat brengt me op nog iets dat bijzonder goed zit in de film - de casting. Alle karakters worden gespeeld door acteurs die die rol op hun lijf geschreven lijken te hebben. In minstens een geval was dat kennelijk ook zo - ik las dat de rol van Janine Boitard eigenlijk al uit het script geschreven was, todat Darryl Zanuck in Parijs Irina Demick tegenkwam. Maar buiten zulke toevalstreffers, het zit wel erg sterk in elkaar allemaal, hoewel wellicht ook wel wat erg cliche - en dan denk ik aan Bourvil. En toch, dat ene moment in de film heeft wellicht meer voor de reputatie van Frankrijk gedaan dan wekenlang de Tour de France op de tv. Voor mij dan toch.

» details   » naar bericht  » reageer  

Predator 2 (1990) 3,0

12 mei, 15:09 uur

Deel twee, maar zonder dat er ook maar iets van deel 1 wordt meegenomen. Nouja, de predator, maar daar blijft het dan ook bij. Murtaugh, pardon, ik bedoel Danny Glover, heeft zijn hele karakter en alles daarbij meegenomen uit Lethal Weapon, en daar is de predator dan maar even bij ingeschreven - zo komt de film op mij over. Je verwacht dan ook elk moment dat Mel Gibson aanschuift.

En werkt dat? jazeker. Geweldig zelfs. Zonder twijfel wel een volstrekt andere film dan deel 1, maar met hetzelfde gemak wordt een cultstatus verdiend. Met alle foute special effects en fijn veel bot geweld, zoals dat hoort in zo'n film. En een hele serie acteurs en actrices die in die tijd er gewoon bij hoorden, en sommigen nu nog steeds.

Ik was even iets aan het opzoeken over Danny Glover trouwens - de man heeft ondertussen 198 actor credits op IMDB staan. Pfoeh, kom daar eens om.

» details   » naar bericht  » reageer