The Wall: Climb for Gold (2022)

De Olympische spelen van 2020 in Tokyo.

De eerste keer dat de klimsport onderdeel was, nog in het wat vreemde en krampachtige formaat waarbij lead, speed en boulder samen 1 medaille moesten delen - met als effect dat speed ineens een verplicht onderdeel werd voor de boulderaars en touwtjeklimmers - maar ook dat de speed klimmers ineens hun moment of fame hadden.

Voor mij een van de vreemdste films ooit om te zien, want ik ken zo ongeveer letterlijk iedereen die in beeld komt. Niet alleen de vier waar de focus op ligt, maar ook hun teamgenoten, coaches, trainers, hun ouders, de officials, de cameraploeg. Het merendeel van de events waarvan de beelden langs komen was ik bij - behalve '19 Hachioji en de OS zelf, en daarvoor zat ik aan de tv gekluisterd. De eerste world cup win van Shauna in '14 was ik bij, de eerste senior world cup van Janja in '15, tot en met het laatste event voor de OS in Innsbruck '21.

Het onderwerp, het verhaal van de film is wat vreemd - het gaat uiteindelijk niet over de OS eigenlijk, of zelfs maar over de aanloop daar naar toe, maar alleen over de vier dames die bij Adidas onder contract staan voor sponsoring. Dat levert een wat vreemde focus op, waardoor een groot deel van het werkelijke verhaal van de OS verdwijnt. Jammer, want daar was best veel over te vertellen, en dat verdwijnt nu tussen de regels door in de staatjes waarin de standing onderling ('1, 3, 6, 8') wordt bijgehouden - maar waarbij diverse plaatsen zonder toelichting ontbreken. Dat voelt toch vreemd, onvolledig, en hoe leuk het ook is om alles weer terug te zien, het mist toch.

Daarom hou ik het maar even op een wat gemiddelde beoordeling. Ieder anders zal er beslist iets anders in zien dan ik.