menu

Hier kun je zien welke berichten blurp194 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

A la Mala (2015)

2,5
Het loopt wel lekker vlot allemaal en visueel ziet het er grotendeels prima uit. Echt leuk wordt de komedie nou ook weer niet, het gaat meer om de situaties die hier en daar wel een vage glimlach veroorzaken - ik kan er tenminste niet echt van schateren. Aislinn Derbez knap noemen gaat me ook net iets ver - maar ze heeft wel wat, en het draagt de film.

A-Team, The (2010)

Alternatieve titel: The A Team

1,0
Elke willekeurige aflevering uit de originele serie steekt mijlenver boven dit misbaksel uit. Zelden heb ik zo'n stelletje strijkplanken zien acteren. Te triest voor woorden, en een smet op de verder toch niet onaardige lijstjes van Liam Neeson, Jessica Biel, en Patrick Wilson.

Het verhaal slaat werkelijk nergens op, en heeft niets gemeen met wat de serie tot een succes gemaakt heeft - en de laatste jaren in de herhaling een cultstatus bezorgt.

Hannibal zonder grijns is als BA zonder kettingen is als Face zonder smoeltje is als Murdock die op de verkeerde manier gek is. En dan het ergste: er spreekt nog geen seconde plezier uit deze film. Het lijkt er werkelijk op alsof niemand de moeite heeft genomen om ook maar een enkele aflevering uit de serie te kijken - of hebben ze er zo weinig van begrepen?

Links laten liggen, is mijn advies.

Aanmodderfakker (2014)

3,0
Verrassend grappig filmpje.

Best een aantal leuke ideeën, en - ahem, voor een nederlandse film - goed uitgewerkt ook, ondanks dat het allemaal natuurlijk wel erg cliche is. Komt voor een deel wel door de herkenbaarheid en de polderigheid van het geheel, en het blijft te verteren omdat het allemaal gelukkig niet al te serieus bedoeld is. Waarmee het niet beslist een 'goede' film wordt, maar wel aangenaam kijkvoer. Maar meer dan 1 zo'n film in de maand zou ook wel weer wat veel worden.

About Alex (2014)

1,5
Stuurloos ongericht drama.

Het zou nog een redelijke film geworden kunnen zijn als de dialogen scherp en interessant geweest waren. Maar nee. Net zo min de karakters, waar ze al diepgang krijgen zijn sympathiek of interessant niet de woorden waar ik aan denken moet. En als je het geheel opvat als een bespiegeling op de vriendschappen die we allemaal gedurende het leven maken, dan is het een bijster cynische.

Goed gespeeld wordt er dan weer wel, en het camerawerk is ook wel ok. Geen soundtrack to speak of, en ik merkte halverwege dat ik dat ook al miste.

About Time (2013)

3,0
Mwah.

De combinatie romantiek en tijdreizen hebben we al eens vaker gezien, en wellicht ook beter. Ook hier rammelt het plot weer ietwat waar het op het tijdreisconcept aankomt - hoe kan het ook anders, maar de keuze om daar een mierzoet sentimenteel verhaal van te maken ligt me niet heel goed. En als je er een diepere laag in wilt zien, de wijze levensles die ons wordt opgedrongen is wat aan de fatalistische kant - we moeten maar accepteren dat sommige gebeurtenissen onvermijdelijk zijn, en dat maar accepteren. Tsja, daar ga ik niet voor naar de film, dat weet ik zo ook wel.

Qua acteren ook niet zo bijster sterk. Vooral veel herhaling van typetjes die we al eens eerder gezien hebben, Bill Nighy voorop als weer de zoveelste herhaling van zijn gewone stiff upper lip hark die liever geen emoties toont.

Waarmee ik niet wil zeggen dat het een slechte film is. Maar het komt ook zeker niet boven het niveau van kijkvoer uit.

Absolute Power (1997)

2,5
Indertijd vond ik het een leuke en spannende film. Wat me nu vooral opvalt is Clint's houterige gedoe, de af en toe wat kromme dialogen en het wat moeizame en ongeloofwaardige plot. In de bijrollen is er hier en daar nog wel een behoorlijke acteur bezig, ik zie Ed Harris hiervoor al genoemd worden maar ook Scott Glenn heeft een klein bijrolletje.

Zeker niet Clint's beste film. En eigenlijk in absolute zin ook niet zo'n beste film.

Absolutely Anything (2015)

2,5
Nogal afgezaagd gegeven in een nieuw jasje. Wat op zich ook al niet zo vernieuwend is, want het is wel een wat erg stereotype Simon Pegg-comedie. Als dat je ligt is het best een aardige film, fijn kijkvoer etc. maar niet echt iets bijzonders, behalve misschien de wijze levensles die je er uit zou kunnen opdoen volgens het oude gezegde be careful what you wish for. Dat de hond gereconstrueerd is met de stem van Robin Williams wist ik pas achteraf, maar echt iets toevoegen doet dat wat mij betreft ook niet.

Accident Man (2018)

3,0
geplaatst:
Precies de goede mix tussen humor, actie en geknok. Met een homeopatisch verhaal, meer moet dat niet zijn. Adkins kan het mooi laten zien, al vond ik sommige moves wat vaak langskomen. In de andere rollen toch een paar erg leuk getroffen karakters, en mooi uitgewerkt ook. Vakwerk. En dan Amy Johnston nog, dat maakt het helemaal af

Accidental Love (2015)

0,5
Prut.

Onleuk gedoe waarbij de flauwe grappen allemaal niet werken. Lelijk gefilmd ook nog eens. Onbegrijpelijk dat de acteurs zich hiervoor hebben laten strikken, en even onbegrijpelijk dat de film alsnog uitgebracht is.

Accountant, The (2016)

2,5
Ben Affleck is best een beperkte acteur, maar af en toe laat hij dan weer echt iets verrassends zien. De stevig autistische cijferaar die hij hier speelt bijvoorbeeld. Erg knap gedaan.


Jammer genoeg is dat ook wel zo’n beetje alles wat er aan de film te liken valt, voor de rest is het droefenis alom. Ergste nog de flashbacks die elke keer de vaart uit het verhaal halen. En het verhaal zelf dan ook nog eens, een beetje suspension of disbelief kan nog, maar dit is te ver van de rails.

Aces High (1976)

3,5
Ouwe film over de eerste wereldoorlog. Al vaak genoeg op tv geweest, maar ondanks dat toch zeker de moeite waard om eens echt voor te gaan zitten.

Een van de 'gewoonste' rollen waarin ik Malcolm McDowell tot dusver gezien heb, in deze film waarin hij de leider van een groep piloten in de eerste wereldoorlog speelt. Zonder meer een heel bijzondere acteur, door de meestal wat ontspoorde rollen die hij speelt zou je haast over het hoofd zien dat hij ook andere dingen kan. Onterecht blijkt dus.

Wat ook knap is hoe de jonge en vreselijk onervaren Croft - Peter Firth - met de dag ouder en getekende wordt, over de zes dagen waarin de film speelt. Een duidelijke boodschap over de rauwe waanzin van de oorlog.

Across the Universe (2007)

3,0
Toch wel leuk.

Ik had in het begin van de film even wat moeite. Musicals zijn al niet mijn ding eigenlijk, en zeker in het eerste half-driekwart-uur is het een beetje gezocht vind ik. Maar vanaf dat Bono verschijnt wordt het wat leuker. Misschien ook wel omdat Dana Fuchs echt helemaal de bom is.

De liedjes zijn best indrukwekkend goed gecoverd. Daar geen klagen over. Maar het verhaal is een beetje moeizaam. Wel goed in de tijdgeest geplaatst. Hoewel ook dat misschien af en toe wel wat gezocht is.

De scene op het dak redt de film wel. Alleen daarvoor een half puntje extra.

Acts of Vengeance (2017)

2,5
Een degelijke en simpele rechttoe-rechtaan actiefilm, zoals je die vroeger met Mel Gibson in de hoofdrol wel eens had, en daarvoor misschien met Charles Bronson. Jammer wel dat er wat veel op de voice over stem vertrouwd wordt, daar heb ik het nooit zo op - maar allez, het is in ieder geval de stem van Banderas zelf, die daarmee langs die weg zijn vow of silence doorbreekt.

De citaten van Marcus Aurelius passen wat mij betreft wel aardig in het verhaal. De hoofdstuktiteltjes dan weer niet, dat is eigenlijk haast altijd een fout.

Banderas is nog maar een schim van de held die hij ooit in Desperado was, overigens. En dat lijkt me net iets meer dan alleen een dagje of wat ouder, het is niet alleen het fysiek waar het mis loopt in vergelijking met die film - en het is toch nog maar een jaartje of 25 geleden, en de man is nog geen 60. De stap van bureau-gebonden advocaat naar hersenloze vechtmachine is in ieder geval nergens geloofwaardig - en net zo min als Banderas overtuigt als advocaat, kan hij ook als de vechtmachine niet overtuigen. En da's toch wat vreemd, want dat kon hij ooit heel goed.

Adieux à la Reine, Les (2012)

Alternatieve titel: Farewell, My Queen

3,5
De zoveelste kijk op de nadagen van het Franse koninkrijk.

Leuk als contrast met Marie Antoinette (2006) waarin Sofia Coppola zich op de persoon van de koningin zelf richt, en daar een wat impressionistische interpretatie aan geeft. Hier zien we hetzelfde verhaal maar dan in een meer realistische stijl, en vanuit de positie van de voorleesdame - een wat onbeduidende ondergeschikte positie en daarmee een soort observator in het geheel.

Dat levert een prima kapstok om de revolutie in het paleis zelf - de onduidelijkheid, de onzekerheid en de daarop volgende paniek en door paniek gedreven actie - mooi in het verhaal te weven. Léa Seydoux speelt de rol van de voorleesdame daar prima, maar vooral Diane Kruger als de koningin maakt indruk - wellicht vooral omdat ze niet als eerste in me opkomt als een goede actrice, maar ze laat hier weer eens zien dat ze het echt wel kan. Virginie Ledoyen heeft dan in vergelijking maar een onbeduidend klein rolletje, maar wel een die in het verhaal een grote rol speelt - hoewel de historici het niet met elkaar eens zijn over de strekking die haar personage in het echt had.

Visueel is het allemaal behoorlijk sterk, vooral misschien door de mooie locaties en de deftig aangeklede dames. En vooral in contrast met de film van Coppola erg leuk om te zien, twee volstrekt verschillende visies op hetzelfde gebeuren.

Adjustment Bureau, The (2011)

3,5
Sympathieke fantasiefilm met een zoals altijd sympathieke Matt Damon - of hij werkelijk zo is, geen idee, maar hij speelt dat wel goed. En Emily Blunt is altijd geweldig, misschien niet de allerknapste om te zien maar toch heeft ze dat speciale waardoor je altijd het gevoel krijgt dat je naar een wereldwijf kijkt. Samen zijn ze een leuk romantisch stel, en dat is precies wat deze film zijn sympathieke warmte geeft.

De film is geloof ik wel heel erg losjes gebaseerd op het verhaal van Philip K. Dick, maar toch is de sfeer wel herkenbaar. En details in de mooi uitgezochte locaties en de aankleding met de enge uniformen, nette kostuums en het gedoe met de hoeden versterken die sfeer ook nog eens. De geloofwaardigheid van de boeken, tenminste, dat vond ik altijd, komt in deze film niet over - het blijft allemaal wel wat erg ver van de realiteit af. Maar toch blijft het een boeiend en spannend verhaal.

En ja, daar kan je dan zaken als het lot, de vrije wil en hogere machten in zoeken - maar net als Insignificance zie ik daar niet zoveel in. Het is maar een film, het is maar amusement. Als je de diepgang wilt, kan je beter de boeken gaan lezen.

Adoration (2013)

Alternatieve titel: Two Mothers

2,0
Freud heeft een field day.

Naomi Watts (die van hier) zit wel op het juiste spoor, het gaat er om of je het wilt geloven. Ietsje cynisch als ik dan ben, krijgt dat bij mij de vertaling: laat je je door de mooie beelden van het strand, de blauwe hemel, de aantrekkelijke dames en de jongens verleiden om niet al te kritisch te zijn op het verhaal.

Want goedbeschouwd kan ik het nergens geloofwaardig vinden. Het verhaal vermijdt elke diepgang, elke vraag, elke moeilijkheid. En het wil er echt niet bij me in dat die er in zo'n voor de hand liggende moeizame relatie echt zijn. Kan niet anders.

Wat me ook niet lekker zit zijn de tijdsprongen. Die zouden wat geloofwaardiger zijn geweest als ze net wat meer inhoud hadden gekregen, als de diepte van de karakters wat meer ruimte gekregen had en je daar verandering, beweging in had kunnen zien. Maar er blijkt maar heel weinig diepte in de karakters te zitten eigenlijk - wie zijn ze eigenlijk, wat doen ze voor de kost, hoe komen ze de dag door. Meer dan een halve zin zien we daar niet van. En even ongeloofwaardig zijn ze met z'n allen als Australiers.

En taboe? Origineel? Ach komaan, het onderwerp is zo oud als de wereld. De Grieken hadden het er ver voor de jaartelling al over. Freud heeft er boeken over volgeschreven. Dus, taboe, ach. Vernieuwend, ach. Uitgekauwd is misschien een toepasselijker woord.

Dan het einde nog. Een gemakzuchtig einde aan een flauw gemakzuchtig stukje mooifilmerij op een prachtig stukje zonovergoten strand. Mooier dan dat kan ik het niet maken. Ohja, de dames spelen steengoed. Dat dan weer wel. Jammer dat het niet in een betere film was.

Adult World (2013)

3,5
Fijn filmpje.

Emma Roberts is schattig als meiske opzoek naar zichzelf in de grotemensenwereld, die een verzameling bijzondere mensen ontmoet en op de minst verwachte plaatsen hulp krijgt. Leuk. Misschien wel wat voorspelbaar allemaal, maar wel fijn kijkvoer. En John Cusack is inderdaad grappig.

Adventure in Space and Time, An (2013)

3,5
Doctor Who is voor mij geen jeugdsentiment - ik geloof niet dat ik ooit een van de afleveringen gezien heb. Wel is me duidelijk hoe groot de impact van deze serie is geweest - overal verwijzingen naar de Doc, naar de Tardis, Daleks etc.

In deze mooie film krijgen we te zien hoe de serie tot stand gekomen is - niet als documentaire, maar als 'waar gebeurd' verhaal. Zo te zien redelijk nauwkeurig volgend hoe dat echt gelopen is. Best indrukwekkend, en leuk om te zien - en niet alleen voor de fans van de serie, want het is best een aardig verhaal en er is een stel erg goede acteurs bezig. Zoals gebruikelijk voor dit soort high-profile BBC productie bijzonder zorgvuldig gemaakt, mooi gefilmd en met veel aandacht gespeeld.

Adventureland (2009)

2,0
Zwakke film met suf verhaal wat veel te lang doormoddert en uiteindelijk met een rare draai toch nog een of ander zogenaamd happy end maakt. Enige pluspunt is Lisa P. Daar staat dan wel weer de kop van Jesse Eisenberg tegenover - die verveelt zo langzamerhand.

After Earth (2013)

1,5
Wat een zouteloze boel. Geen enkele spanning, zelfs tijdens de gevechten komt er geen grammetje emotie los. Het idee van vader en zoon in een film zou iets kunnen toevoegen als er ook een soort van interactie tussen die twee is, maar daar is ook al nauwelijks sprake van. Zo spannend als een telefoongesprek over het weer. En niet alleen bij zoontje Smith zit het probleem, hij doet het nog niet eens onaardig vind ik. Zijn papa speelt daarentegen alsof hij al overleden is.

Meestal heb ik wel wat met films waar Will Smith in speelt. Maar wat er in deze volledig mist is humor. Misschien is dat dan de essentie.

After Sex (2007)

1,5
Veel geblaat maar weinig wol. Het geheel komt een beetje over als een voorlichtingsfilm zonder bloot.

Mila Kunis en Zoë Saldana zijn nog wel leuk, maar om daar nou de hele film voor uit te zitten is wat veel gevraagd. Oh, en de eerstekeertieners en Jane Seymour zijn ook grappig, zoals AHWA al zegt. Als dat nou het niveau van de hele film was geweest? Maar de rest is dan meer opvulsel.

After the Dark (2013)

Alternatieve titel: The Philosophers

3,0
Ik vond het best een leuke film.

De filosofie is wel van een wat erg simplistisch niveau, maar stelt toch een interessante vraag. Overiges een die in de periode van de koude oorlog best relevant was - ook hier in Nederland zijn nog van dit soort bunkers te vinden, en er waren toen ook lijsten van wie daar in zou mogen. De bedenkers daarvan zouden deze film gezien moeten hebben - maar ik vraag me af of ze de boodschap zouden hebben willen horen.

In tegenstelling tot de meeste reviewers kan ik de opbouw in de drie delen wel waarderen en vind ik het derde deel wel degelijk iets toevoegen - want dat deel stelt wellicht de meest interessante vraag.

Toch is het nou ook weer geen hoogvlieger. Ietsje te gladjes en te gelikt gemaakt, teveel de diepgang vermeden, en wel een leuke cast maar nou ook weer geen hoogvliegers. Leuk om een keer te zien, en leuk om eventjes over na te denken. Maar niet meer dan dat.

After the Sunset (2004)

3,0
Zonnig.

Brosnan tegenover Harrelson werkt eigenlijk beter dan ik verwachtte. Beter dan zijn James Bond rollen lijkt het, misschien met uitzondering van Goldeneye dan. Evengoed zijn de grappen af en toe flauw, maar heel erg is dat niet zolang het geheel op een prachtig tropisch eiland speelt en Hayek door het beeld wandelt. Naomie Harris is al bijna even leuk met haar veel te overdreven island-accent.

De kraak maakt in vergelijking met de tropische sfeer eigenlijk maar weinig indruk - als een soort bijzaak wordt dat verplichte nummertje ook nog even afgeraffeld. Niet heel erg eigenlijk.

Aftermath (2017)

3,0
Het ongeluk waar deze film op gebaseerd is herinner ik me nog wel.

Of het een goede keuze was om het verhaal te verfilmen... wellicht wel, maar na het behoorlijk sterke begin zakt de film nogal in. En het einde - wat voor zover ik dat even boven water krijg volledig fictief is - komt nogal erg gezocht op me over. Misschien was het beter geweest om daar dan maar wat dichter bij de werkelijkheid te blijven, want die is wat mij betreft een stukkie interessanter. Hoe verschillend mensen uit verschillende culturen over de daad van Roman denken, daar is toch wel iets van te maken.

Met Schwarzenegger op de poster is het natuurlijk onvermijdelijk dat er een verwachting van weinig diepgang en veel lomp geweld ontstaat. Maar de man is ondertussen bijna 70, dus dat dat een tikkie minder is ligt wel voor de hand. Toch maakt hij door zijn verschijning nog steeds indruk, en waar hij boos wordt in de film maakt dat bijna evenveel indruk als vroeger met een minigun. Goed gecast als Russische immigrant, ook, daar past zijn nog steeds zware accent behoorlijk goed op.

Against the Sun (2015)

2,5
Meer een indrukwekkend verhaal dan een goeie film.

Hoe spannend het gebeuren zelf misschien in abstracte zin ook is, de film kent toch nogal wat saaie momenten. Dat wordt dan hier en daar wel wat opgeleukt, maar de haai ziet er niet uit - tandpasta-tandjes, bleeh. Dat haalt de spanning die er nog was ook nog uit.

De acteurs vond ik ook niet bijster indrukwekkend.

Against the Wild (2014)

Alternatieve titel: Avontuur in de Wildernis

1,0
Slecht acteerwerk, tenenkrommende muziek die storend aanwezig is, een flauw en supervoorspelbaar verhaal, en het ergste nog: domme kinderen en zo mogelijk nog dommere ouders. Alleen de hond maakt er nog een beetje wat van.

Zelfs voor de doelgroep zou ik dit geen geschikte film vinden. Er zijn veel betere films in het genre.

Age of Adaline, The (2015)

3,0
Leuk onsprookjesachtig sprookje.

Erg mooi en zorgvuldig in beeld, goeie muziek en een aardig verhaaltje om Lively er op haar stralendst uit te laten zien. Wel wat erg zwijmelig, zoetig en kleffig romantisch hier en daar. En echt erg jammer dat het einde zo slap en clichematig is, dat had toch wel wat inventiever gemoeten - het voelt nogal als een afknapper aan als het zich inzet, en de flauwe manier waarop het script daar dan nog een einde aan bakt is dan eigenlijk alsnog teleurstellend. Hollywood happy end tot daaraantoe, maar dit is echt te erg.

Op basis van de eerste driekwart mijmerde ik over een echt hoge score, maar na het eind blijft daar wat minder van over. Gemiste kans.

Age of Tomorrow (2014)

1,0
Te slecht voor woorden.

Robert Picardo is de eerste aangever al dat het niet meer goedkomt - na de dokter kan hij nooit meer iets anders spelen, iedereen ziet dat uniform.

En dan de bespottelijk slechte effecten. Over het verhaal begin ik maar niet.

Wat ik me dan afvraag is wat iemand bezielt om zo'n film als dit te maken. Gebrek aan zelfrespect, daar lijkt het nog het meeste op. En iedereen die er in meegesleurd wordt heeft ofwel de zelfde afwijking, of heeft een heel pijnlijke vergissing begaan.

Agents Secrets (2004)

Alternatieve titel: Secret Agents

2,0
Zonder kop of staart.

Als een soort documentaire over het leven van de medewerkers van de Franse geheime dienst. Maar zonder dat het ergens interessant of persoonlijk wordt. Het verhaal fladdert van de ene opdracht in de andere, zonder dat we daar ook maar iets meekrijgen van motief of resultaat. Cassel en Bellucci rommelen op de automatische piloot. Kennelijk moest de hypotheek betaald worden, en maakten ze zich geen zorgen over hun CV. Dit prutswerk staat daar niet zo fraai tussen, tenslotte.

Agora (2009)

4,0
Films met een historische achtergrond vind ik altijd wat twijfelachtig als er niet precies de 'echt' gebeurde verhalen in beeld gebracht worden. Dat is in dit geval nauwelijks mogelijk - er is niet zo heel veel bekend over het leven van Hypatia. Zoals ik het zie is deze film vooral een in een historische context geplaatst fictief verhaal - een allegorie, waarin geloof en politiek in een machtsstrijd verwikkeld raken, en de wetenschap, verpersoonlijkt door Hypatia, daar het slachtoffer van wordt.

Dat Hypatia door christenen vermoord is is wel aannemelijk, maar de hele setting waarin, haar werk, de relatie met de politiek en het christendom zijn op zich niet onwaarschijnlijk, maar ook niet echt historisch verantwoord. Dat maakt het verhaal op zich niet minder, maar wel anders - het is geen documentaire, maar een sterk gekleurd en geromantiseerd beeld van 'wat had kunnen zijn'. Naar mijn smaak wordt het daarmee ook wat teveel aangezet - het was misschien beter geweest als het romantische bijverhaaltje of het wetenschappelijke subplot uit het verhaal gehouden was, wat mij betreft was het verhaal al genoeg geweest als alleen de politiek en het geloof als conflicten uitgewerkt waren. Nu wordt het wat teveel een stemmingmakend rommeltje - en dat gaat ten koste van de helderheid van de boodschap.

Wat de film opvallend maakt zijn de mooie decors, kostuums, locaties - dat komt allemaal heel natuurlijk over. Sommige beelden - de 'luchtfoto' van de rondrennende Christenen die als mieren door de verwoeste bibliotheek rondrennen - zijn wat te opzettelijk geensceneerd, te symbolisch, en komen bij mij niet aan. Verder is het een indrukwekkende beeldenpracht.

De bijrollen zijn wat mij betreft niet heel bijzonder - maar ook niet slecht. Rachel Weisz speelt wel heel goed, en maakt de film er tot een die de moeite van het kijken zeker waard is. Ashraf Barhom is ook opmerkelijk als Ammonius.